De ‘Dat-had-ik-ook-moeder’

Ik doe het weer. Ik had me nog zo voorgenomen die bep van me deze keer gewoon eens stil te houden en enkel een begrijpelijk knikje tussendoor te geven. Maar toch kon ik het weer niet laten. Voor ik het wist riep ik het weer: ‘Oh dat had ik ook! Die van mij…’ . Ik zie d’r denken: ‘Daar heb je weer zo één, een ‘Dat-had-ik-ook-moeder’.

Iedere moeder, inclusief ikzelf, heeft er een hekel aan. Te pas en te onpas krijg je het als nieuwbakken moeder naar je hoofd geslingerd. Niet alleen vriendinnen, zussen en moeders doen het, ook oma’s, tantes en zelfs wildvreemden doen het (die laatste zijn nog het allerergst). Allemaal denken ze nét dat ene ‘tipje’ te hebben wat maakt dat jouw baby doorslaapt (doen ze dat niet gewoon vanaf het moment dat ze er aan toe zijn?), hoe je kunt zien dat ‘ie honger heeft (like you don’t know yourself…) en hoe je borst- of flesvoeding moet geven (ik weet niet of het je opgevallen is, maar hij leeft nog steeds na 4 weken, dus ik zal wel iets goed doen, toch?).

Maar wat minstens zo irritant is, is het ‘Dat had ik ook’ gesprek met de ‘Dat-had-ik-ook-moeder’. Dat is zo’n gesprek waarbij ze aan je vraagt hoe het gaat maar voordat je  voordat je er goed en wel een zin uit hebt kunnen persen roept ze ‘Oh jááá, dat had ik óók!’ En voor je het weet gaat het gesprek niet over jouw en je baby maar over háár kind die drie jaar geleden als baby ook niet doorsliep en die dat pas ging doen zodra ze een papfles gaven, white noise opzetten en een of ander duur en fancy babynestje hadden aangeschaft. Of iets in die trant.

De ‘Dat-had-ik-ook-moeder’ grijpt ieder gesprek met een mede-moeder aan om los te kunnen gaan over haar eigen ervaringen en kinderen. Het is het soort moeder waar ik een gruwelijke hekel aan heb want ‘Joe, hallo, mag het éven over mij gaan? Je vroeg toch hoe het met mij ging?’

En toch doe ik het net zo hard. Heel hard. Véél te hard. Sterker nog, ik ben de ‘Dat-had-ik-ook-moeder’ ten voeten uit. En wie is het eigenlijk niet? Moeders zijn dol op vertellen hoe het bij haar gaat. We zijn gewoon enthousiast dat we ein-de-lijk weer éven met een andere moeder kunnen spuien over het moederschap. Eindelijk weer even los kunnen gaan over de terrorbuien van onze peuters, hoe zwaar en vermoeiend gebroken nachten zijn, hoe lastig de eerste maanden zijn en hoe schattig-schattiger-schattigst ons telg is. De ‘Dat-had-ik-ook-moeder’ snakt naar een stukje (h)erkenning en gaat los op het moment dat ze een metgezel gevonden heeft. And who can blame her? Volgens mij doen we het allemaal wel eens. 😉

Ben jij d’r ook zo een?

13 reacties

t.huisman (@tjoenbisgroen) -

Ik denk dat het automatisch gaat dat iemand het gesprek naar zich toe trekt als het iets is dat herkenbaar is. Het valt mij ook op dat dat wel eens gedaan wordt met dat iemand het zelfde zegt van had ik ook omdat het herkenbaar is. Heb wel eens gelezen dat als iemand het gesprek vaak naar zich toetrekt een iets narcistische trek is. Misschien is het niet exact het zelfde maar wel herkenbaar .

Jolien -

Hier komen mn lessen communicatief gedrag naar boven haha.

Niet alleen moeders doen dit, eigenlijk doet iedereen dit. Goed bedoeld natuurlijk maar zooo irritant. Wij krijgen dus specifiek geleerd dat we de gesprekken niet naar onszelf mogen trekken en het gesprek over nemen. We moeten luisteren, knikken etc, en dan als de persoon niet zelf vraagt wat je ervan vindt eerst vragen of we onze mening/ervaringen mogen geven.

Nu heel eerlijk, ik doe dit ook niet altijd en zeker niet bij vrienden en familie. Maar ik let er wel extra hard op nu en stoor me er ook ontzettend aan als ik het weer eens zelf doe of als iemand anders (mijn zus ieder gesprek opnieuw 😂) het doet!

Kim -

Mijn schoonmoeder doet dit altijd. Stront vervelend. Maar die corrigeer je niet 123 om Ruzie te vermijden.

Ilona -

Ik ben er ook zo één 😜

Caro -

Ik maak me hier ook schuldig aan 🤭

Mare -

Heel herkenbaar. Ik wil dan iemand zo graag geruststellen en het “leed” zo snel mogelijk verhelpen, terwijl veel mensen daar helemaal niet op wachten. Die willen gewoon hun verhaal kwijt zonder allerlei tips en verhalen van mijn kant…joh….dat had ik ook nou je moet gewoon…..xxxdoen.

Nicole -

Haha echt een geweldig artikel. Ik ben niet eens moeder maar gewoon in het leven doe ik het ook soms. Goedbedoeld wel, om bijvoorbeeld iemand het gevoel te geven dat hij/zij niet alleen is en dat het mij ook eens is overkomen, maar soms ook zo ongepast als iemand gewoon zijn ei kwijt wil hihi.

Annelies -

Ik ben moeder van een dochter van bijna 2, maar geen ‘dat-had-ik-ook-moeder’. Echter vind ik dat soms heel vervelend dat ik dat niet ben, want daardoor neemt de ander vaak alle ruimte, waardoor ik mijn moederhart niet kan luchten.

Jacqueline -

Haha heel herkenbaar artikel! Ik doe het zelf ook weleens en denk dan altijd, stop stop! En dan de volgende keer weer proberen je mond te houden. Maar soms is het lastig, want je wil inderdaad niet dat het dan over jezelf gaat, maar je wil zo graag helpen als een andere moeder ergens mee worstelt.

Ivy -

Herkenbaar, haha!

M. -

Haha..yep hier ook zo’n moeder..ik ben me er alleen heel bewust van tijdens zo’n gesprek dat ik het doe zodat het gesprek iets meer balans krijgt en we zodoende evenveel aan het woord zijn en het gesprek meer een soort van ‘moeders onderling helpen elkaar’ dan dat het een soort van ‘ik weet het beter en heb veel meer ervaring’ gesprek wordt.

Ingrid -

Soms ben ik een dat-had-ik-ook-mens. Ben geen moeder, maar het zit er dik in dat ik dan ook zo word! Ik vind het lastig, want ik doe het vaak om een soort medeleven te tonen en herkenning te uiten. Maar mensen praten toch het liefst over zichzelf, dus ik denk niet dat dit de manier is..

MM -

Jep heel herkenbaar deze reactie. Ik ben ook (nog) geen moeder, maar doe het ook, over andere onderwerpen. En inderdaad ook om een ander te laten voelen dat ik ze begrijp, niet om het gesprek naar me toe te halen. Maar ik denk ook bijna altijd ‘aj, ik doe het weer’.
Wat ik mij nu afvraag terwijl ik het hier zo allemaal lees, waarom doen we dat (kennelijk met z’n allen) en voelen ons er daarna vervelend onder?

Reageer ook