Lichaamswerk #1

Zoals jullie konden zien in mijn afgelopen weekvlog, volgde ik een cursus lichaamswerk. Ik kreeg er meerdere vragen over en vandaag deel ik mijn ervaring met jullie. Wat is het precies? Waar doe ik dat? Wat heb ik er van geleerd?

Foto door Mariska – Grotografie

Waarom ben ik deze cursus gaan volgen? In het eerste jaar dat ik de opleiding Psychosynthese deed, hadden we lichaamswerk als onderdeel van een blok over onze kindertijd. Destijds heeft dat zoveel indruk op me gemaakt en wilde ik er graag meer van weten. Maar vooral praktiseren. Want theorie is interessant, maar lichaamswerk – het woord zegt het al – moet je zelf ervaren. Het is best lastig om hier woorden aan te geven. Het is een hele bijzondere ervaring om meer te doen met je psyche door middel van lichaamswerk. Ik zou het iedereen aanraden, het is heel mooi en verrijkend om te leren hoe het is om naar de signalen van je lichaam te luisteren in plaats van het hoofd. Niet dat je verstand niet belangrijk is, absoluut niet. Je hebt je gedachtes onder andere nodig om te reflecteren en dingen te kunnen beredeneren. Het gezonde verstand. Maar soms denk ik wel dat je gedachtes (het hoofd) het heel snel overnemen van je lichaam. Ik merkte het in de cursus zelf ook weer en zag het bij anderen gebeuren. Hoe snel we een antwoord klaar hebben op een vraag terwijl als je naar je lichaam luistert er een totaal ander antwoord komt. Zo moesten we een opdracht in tweetallen doen en voordat de trainers klaar waren met de opdracht uitleggen werden er al onderling groepjes gevormd. Toen er daarna werd gezegd ‘Oké, maar probeer allemaal eens even de ogen te sluiten en te luisteren naar je lichaam of je deze oefening met deze partner wilt doen…klopt dit van binnen?’, veranderden ineens alle koppels. Iedereen koos op basis van de uitingen van ons lichaam een ander persoon voor de opdracht.

Wat doe je daar dan precies? We doen opdrachten door middel van meditatie- en visualisatieoefeningen. Meestal worden we ‘s ochtends als groep gecoacht door de trainers en ‘s middags coachen we elkaar en bespreken we wat er gebeurde in de groep. Vaak sluiten we dan af met nog een fijne oefening om weer tot rust te komen, want zo’n dag is behoorlijk pittig. De emoties komen bij iedereen los. Echt bij iedereen en als ze niet loskomen hebben de trainers daar hele goede oefeningen voor jammer genoeg, haha! Ik blijf het volgens mij zeggen maar wat zijn die trainers daar goed. Je kunt wel merken dat ze heel erg veel ervaring hebben en bergen mensenkennis.

Ik merkte al toen ik ‘s morgens naar de academie wandelde, dat ik best wel zenuwachtig was. En ik weet nu dat dit betekent dat er heel veel emoties zitten die er uit moeten, maar ik wil dat dan niet en dus blokkeer ik het door veel te praten. Net als een flinke dosis humor, dat is mijn manier om te vluchten. Ik analyseer en reflecteer dan op die gevoelens waardoor ik blijkbaar ergens denk dat ik er ‘onder uit kan komen’ maar dat werd dus even gezien. Betrapt!

Eén van de trainers vroeg of ze iets bij me mocht doen. Ik gaf haar toestemming en merkte meteen dat het zenuwachtige gevoel weer naar boven kwam. Ik wist natuurlijk wat er ging komen. Ze drukte slechts drie keer heel lichtjes op mijn schouders. Ik werd er heel ontspannen van. Het was oprecht fijn. Eerst zei ik beleefd ‘Wat fijn, dankjewel’ om vervolgens in een huilbui half lachend te zeggen ‘Zo hé, wat heb jij gedaan?’ Alle emoties kwamen ineens los en dat was confronterend maar ook heel erg fijn. Alsof ze mijn blokkade lek prikte als het ware. Daarna kon ik het allemaal makkelijker toe laten en durfde ik meer van mezelf te laten zien in de groep.

We deden ook een interessante oefening die betrekking had op het reptielenbrein: het instinct. We mediteerden en legden de focus op onze ademhaling. Toen iedereen er lekker in zat en er een hele lange stilte volgde, kwam er opeens uit het niets een geluid. Het geluid bleek uiteindelijk van een ratelslang te zijn. Het is grappig hoe iedereen hier anders op reageerde. De één deed zijn ogen open en vroeg zich af of het bij de oefening hoorde en vond het naar dat hij/zij geen controle had hierover. Zij wilden graag weggaan en het geluid niet meer horen. De ander (waaronder ik) hielden de ogen dicht en voelden waar precies in het lichaam er dingen gebeurden. Zo voelde ik zenuwen in mijn buik, ging ik automatisch heel stil en langzaam ademhalen. Het voelde niet fijn, onveilig. Ik verstijfde zou je kunnen zeggen. Weer een ander werd er boos om.

En zo kwamen we bij het deel over vechten, vluchten of verstijven. Dat laatste komt me heel bekend voor. Als er gevaar dreigt, verstijf ik als het ware. Ik merkte aan mijn lichaam dat ik wel wilde vluchten, maar niet durfde. Toen vroegen de trainers hoe dat kwam en waarom ik niet weg was gegaan. Ik zei ‘Ja, ik kan toch moeilijk midden in een oefening opeens weglopen en beneden wachten tot jullie klaar zijn? Ik wist helemaal niet dat dit een optie was eigenlijk.’ Dat was dus zeker een optie geweest. De trainers zeiden zelfs dat het niet meer dan normaal was als ik (en anderen) dat gedaan hadden. Maar blijkbaar won mijn verstand het weer aangezien ik uit een soort beleefdheid bleef zitten, net als de rest trouwens haha! Een ding hadden we allemaal gemeen: we vonden het geluid niet prettig en beangstigend.

Zo hebben we nog een aantal mooie oefeningen gedaan, waarbij je uiteindelijk tot de kern van de vraag ‘wie ben ik?’ kwam. Dat was ook erg mooi en verhelderend. De woorden die we opschreven moesten we uiteindelijk op ons lichaam plakken (het waren post-its) en dan door middel van een oefening naar het woord toe ademen. Daar kwamen ook heel veel emoties los en ik merkte dat de woorden die ik in de eerste  ronde opschreef, eigenlijk niets te maken hebben met de betekenis van dat woord. Dat is puur de eerste gedachte die je opschrijft, maar zodra je het combineert met je lichaam komt er iets heel anders naar boven. Dat heeft dan wel raakvlakken met het woord, maar het gaat over zoveel meer dan dat. Het ligt veel dieper opgeslagen in het lichaam en het is bizar dat je lichaam zo’n feilloos geheugen heeft. Daarnaast oordeelt je lichaam niet en kan het niet liegen. Wederom confronterend om mezelf zo in deze spiegel aan te kijken maar het heeft me zoveel geleerd.

Namelijk hoe belangrijk het is om niet voorbij te gaan aan de signalen van je lichaam en hoe je daar precies naar kunt luisteren. Het is eigenlijk zo basic en toch zo verloren gegaan.

En één van de dingen die daar de grootste rol in speelt is je ademhaling. Met zoiets simpels als je ademhaling vertragen kun je al zoveel goeds betekenen voor je lichaam en je hormoonhuishouding. Of letterlijk stampen op de grond of slaan in een kussen zodat je jezelf totaal kunt ontladen is heerlijk. Het kan gênant zijn om te doen in een groep en tegelijkertijd is me duidelijk geworden dat het zo menselijk is om via je lichaam uiting te geven aan wat van binnen leeft. Nu ik dit zo schrijf kan ik me ineens herinneren dat als ik vroeger heel blij was, ik graag wilde dansen. Dat is nog steeds niet veranderd. Als ik een fijne dag heb gehad en/of ik voel me simpelweg gelukkig, wil ik dansen. Geweldig toch hoe je lichaam uiting wil geven aan zo’n emotie door bijvoorbeeld te dansen? En natuurlijk, je rationele verstand is ook heel belangrijk maar het is jammer dat deze het heel vaak overneemt van de lichaamssignalen en dat het vrijwel bij veel mensen uit balans is. Het mooiste is natuurlijk als ze samen in balans zijn. En dat zal waarschijnlijk voor ons allemaal een levenslange les zijn die begint bij bewustwording en ervaren.

Wat ik hier vertel is twee dagen cursus lichaamswerk in een notendop. Ik heb nog niet eens alles verteld, dat is niet te doen. En nogmaals is het gewoon niet makkelijk om een ervaring zoals lichaamswerk in woorden uit te drukken. Maar ik heb het geprobeerd. Wat het precies is, hoe het voelt en wat het voor je kan betekenen is simpelweg iets wat je zelf mag ervaren.

Ik heb deze cursus gedaan bij de Psychosynthese Academie in Amersfoort als onderdeel van de beroepsopleiding. Veelal zijn dit soort dagen voor mensen die graag coach of counselor willen worden maar er zijn zeker coaches die ook werken in hun praktijk door middel van lichaamswerk waardoor je het zou kunnen ervaren. Mijn ervaring is dat het in ieder geval ontzettend veel kan doen voor je ontwikkeling en de manier waarop je in het leven staat.

En bedenk je ook dat je niet perse alleen naar een (lichaamswerk)coach hoeft omdat het ‘nodig’ is. Het kan ook een onderdeel zijn van je persoonlijke ontwikkeling/groei waar je aan wilt werken en/of omdat je eens wilt ervaren wat lichaamswerk voor jou kan betekenen. ‘Wees gewoon eens nieuwsgierig naar jezelf’, zouden mijn trainers zeggen. Als je geinteresseerd bent zou ik zeker eens googlen op lichaamswerk en de plek waar je woont. Wie weet wat voor interessante dingen je tegen kunt komen.

As we speak zit ik op dit moment op dag 3 van de cursus. Als jullie het leuk vinden verder te lezen wat het me gebracht heeft, laat het zeker even weten.

‘Dat je lichaam niet kan praten, wil niet zeggen
dat je haar niet tegen kunt spreken.’ – Words by Martine

6 reacties

Nienke -

Wat bijzonder dat je lichaam het vaak beter ‘weet’ dan je verstand. Ik heb wel de nodige therapieën gehad en meditatie werkt bij mij goed. Het lijkt mij heel fijn om eens een lichaamswerk cursus te doen, omdat ik weet dat het bij mij helpt. Ik ga eens googlen voor in mijn buurt.

Dianne -

Wat een ontzettend mooi artikel!

Mare -

Heel goed artikel en zo waardevol om dit te doen. Ik denk ook dat dit heel belangrijk is voor de opvoeding van je zoon. Hoe benader je het kind, vanuit ratio of meer vanuit een combi tussen ratio en lichaam.

Annelore -

Heel interessant! Ik ben benieuwd wat je nog meer hebt geleerd/gedaan:)

Harriët -

Hallo Martine,

Wat een onwijs mooi en inspirerend artikel. Ik vind het erg knap van je dat jij je zo open durft te stellen en aan jezelf durft te werken. Sinds kort loop ik bij een therapeut en zij is erg actief met therapieen als EMDR en Body Drum. Ik merk dat zowel mijn psyche als lichaam er veel rustiger van worden.
Ik ben erg benieuwd naar je verdere ervaringen.

Liefs, Harriët

Minka -

Goed artikel Martine heb het met veel plezier gelezen. Ik ben al een aantal jaar bezig met o.a. lichaamswerk en het is mooi om te ervaren dat het lichaam als eerste antwoord geeft. :)
Geniet van je tweede blok!

Reageer ook