Hoera, Maik is 1 jaar!

Ik kan gewoon niet geloven dat ik dit typ. Maar vandaag wordt mijn kleine baby gewoon 1  jaar. ÉÉN JAAR! Ik vind het te bizar voor woorden. Toen Maik net geboren was, plande ik dit artikel al in. Ik weet nog dat Willemijn er zo om moest lachen. ‘Schat, hij is net geboren!’ ‘Ja, weet ik’, zei ik ‘maar ik kijk zo uit naar de tijd dat hij een dreumes is. Ik heb niets met baby’s.’ Terwijl ik me nu afvraag waar in hemelsnaam de tijd gebleven is?! Stop de tijd!

De afgelopen dagen dacht ik steeds vaker terug aan de dagen voor de bevalling. Toen was ik opgelucht dat alles klaar was. We waren verhuisd en hoewel we nog geen gordijnen hadden en er nog genoeg dozen stonden om uit te pakken, was ik allang blij dat dit gelukt was. Ik sliep op het logeerbed, want ik wilde ons gloednieuwe bed niet ‘vies’ maken mochten mijn vliezen opeens ‘s nachts breken, haha! Nu zou ik daar niet zo veel meer om geven. Uiteindelijk braken mijn vliezen gewoon in de woonkamer.

Toen ik zwanger was schreef ik destijds dit artikel over wat me leuk lijkt aan moeder worden. Daar wilde ik vandaag eens bij stil staan.

Het lijkt me heel gezellig. Aan de babytijd lijkt het me heerlijk om samen lekker te knuffelen op de bank, zachtjes over zijn wenkbrauwtjes te aaien en zijn lieve babyhaartjes tot hij weer in slaap valt. Het moment dat de baby je aankijkt, lief naar je lacht en gilt van plezier, dat lijkt me onbetaalbaar.

In mijn zwangerschap zag ik het geloof ik wat rooskleuriger allemaal. Ik vind het jammer dat ik zelf zo paniekerig was in het begin en er niet van kon genieten. Want achteraf erop terug kijkend was dit zo’n mooie en bijzondere periode. De tijd dat hij nog zo’n 4 uur lang achter elkaar bij mij sliep in de draagzak terwijl ik lekker op de bank een film zat te kijken met een bak kruidnootjes terwijl het buiten koud was. Maarreh, lief in slaap vallen? Maik was echt geen makkelijke slaper. Ik zag er juist tegenop om hem te voeden want hij schreeuwde het uit door de darmkrampjes en weg leggen kon je hem niet want dan werd hij meteen wakker. Ik heb wel genoten van de momenten dat hij lekker bij mij op de bank sliep en ik naar hem kon staren. Ik kon soms eindeloos naar hem staren en dacht dan vaak ‘Wat een mooi jongetje’.

Hoe ouder hij werd, hoe leuker ik het vond. Dat kwam ook omdat ik steeds meer mezelf werd. Dat lachen en gillen van plezier, dat vind ik echt heer-lijk. Als hij nu achter zijn loopwagentje stapt en ik hem ga pakken dan kan ik hem wel opeten. Dan zit hij zo hard te schaterlachen en achterom te kijken, hij kraait het uit van plezier. Geweldig vind ik dat. Dan hebben we samen de grootste lol.

Spiegel van jezelf. Dit heb ik zo vaak gehoord en hier ben ik zo benieuwd naar. Kinderen houden je een spiegel voor. Dat lijkt me best confronterend maar zo ontzettend leerzaam. Ik denk dat je jezelf daardoor weer op een hele andere manier leert kennen. Denk? Ik weet het wel zeker eigenlijk.

Nou, zeg dat. Daar is niets over gelogen. Maik mag qua uiterlijk wel bizar veel op zijn vader lijken, maar qua innerlijk zie ik er delen van mezelf in terug. Iets wat ik heel mooi vind, want het zijn delen die er nu niet meer echt mogen zijn van mezelf wat jammer is. Maik is een echte doorzetter en geeft niet zomaar op. En als iets hem niet lukt, dan kan hij me een partij driftig worden joh, haha! Niet normaal. Hij smijt het dan weg of brabbelt heel driftig. Ik lach me rot. Ook wordt hij extreem druk als hij eigenlijk heel moe is. Mijn zus zei laatst nog ‘oh ja, vreselijk jij kon ook altijd zo druk zijn’. Heel grappig, want ik zag mezelf juist als introvert. Daarover gesproken is hij sinds een week of drie echt heel erg verlegen. Zo schattig! Ook kan ik zien dat hij oog voor detail heeft, dat is wel iets wat typisch van mij is. Hij speelt graag met kleine dingetjes, heel herkenbaar! Het is een ondernemend kereltje met behoorlijk wat pit maar vindt het ook heel fijn om lekker bij je te kroelen en een boekje te lezen of een flesje te drinken. Dan legt hij zo lekker zijn hoofdje op mijn schouder en kijkt me zo zoet aan. Oh ja dat ook trouwens: hij is dol op eten. Dat heeft hij vast niet van mij …

Dat speciale gevoel dat je hart ontploft. Misschien is dat moment er bij de eerste ontmoeting, misschien komt het pas veel later maar het is een gevoel wat ik meerdere moeders heb horen omschrijven. Een gevoel van liefde, licht, geluk, trots wat niet te vatten is in een woord. Het gevoel dat je hart ontploft als je naar je kindje kijkt. Dat lijkt me heel erg bijzonder.

Dit heb ik al vaker aan bod laten komen. Ik heb niet onder stoelen of banken gestoken dat mijn gevoel pas veel later kwam. En dat gevoel is inderdaad alsof je hart ontploft. Ineens uit het niets kan er dan een golf van gelukzaligheid van top tot teen door je heen gaan. Ik vond het een waanzinnig mooi gevoel. Ik dacht toen van ‘Zo, dit is het toch wel even. Dat gevoel gun je iedereen!’

Je kan zelf ook weer een kind zijn. Een kind bekijkt de wereld nog zo puur en onbevangen. Alles is nieuw, spannend en interessant. Dat nieuwsgierige enthousiasme maakt dat je zelf ook weer een beetje kind kan zijn. Samen spelen, lekker naar de speelgoedwinkel, op ontdekkingstocht, naar kinderfilms kijken, gek doen, dansen, stoeien, springen, gillend van de glijbaan. Dat soort dingen en dat lijkt me heerlijk. Ik kan bijvoorbeeld ook niet wachten om naar een pretpark of Disneyland te gaan haha!

Dat Disneyland duurt nog wel even maar dat je zelf ook weer een kind kan zijn is zeker waar. Lekker gek doen en van de glijbanen gaan of met grote blokken spelen.

Daarnaast schreef ik iets over mijlpalen. Nu ik het kindje van mijn zus zie, die drie weken oud is, en ik vergelijk hem met Maik vind ik het verbazingwekkend hoeveel een kind leert in dat eerste jaar. Die totale spierspanning die wordt opgebouwd om te leren zitten, rollen, kruipen en lopen. Handjes die dingen vast kunnen pakken en wijzen. Brabbelen, eerste woordjes en al zo enorm veel taalbegrip. Ze lijken soms wel veel meer te begrijpen dan je denkt. Ze maken ook zoveel mentale/sociale sprongen mee. Herkenning van mensen en objecten, verlegen worden, kusjes geven, zwaaien, dansen op muziek en anderen observeren om het vervolgens zelf na te doen. Noem het maar op, het is gewoon niet bij te houden.

Het is cliché maar wederom waar: de tijd gaat belachelijk snel. Ik kan er met mijn hoofd niet bij dat hij vandaag 1 jaar is geworden. Het lijkt nog maar een maand geleden dat ik hem continu in de draagzak had en Willemijn de bevallingsvlog online zette.

Ik wist niet wat ik van het moederschap kon verwachten en jezelf erop voorbereiden kun je zowat niet. Ja, je kunt zwangerschaps- en borstvoedingscursussen volgen maar hoe je de moederrol gaat omarmen en invullen is toch echt aan jou. Er wordt niet alleen een kind geboren, maar ook een nieuw deel van jouw ziet het licht.

Maar nu na een jaar kan ik oprecht zeggen, wat is dit ontzettend bijzonder en wat ben ik dankbaar dat ik het voorrecht heb om dit mee te mogen maken. Ik vervul mijn moederrol met alle liefde. Mijn liefste kleine Maik: een klein groot gelukje, dat ben jij. Een stukje van ons allebei. Deze woorden op jouw geboortekaartje heb je meer dan waargemaakt. Gefeliciteerd mijn allerliefste, allerschattigste, allermooiste en allerdierbaarste. Ik hou van jou <3

14 reacties

Felicia -

heel mooi omschreven en beetje laat sorry maar als nog gefeliciteerd
hier is de vierde een jongetje ik heb 3 meiden van 9 8 en 2 en ons knulletje is 24 augustus 1 jaar geworden hij lijkt kwa uiterlijk precies op mij wel echt een jongetje maar precies mij haha
huidskleur ook zo licht als ik en hoe hij kijkt het is alsof ik naar mij zelf kijk van vroeger zo bijzonder
mijn dochters lijken op hun vader en juist op mij hij is wel super actief weet niet of hij dat ook van mij heeft mijn man schijnt heel druk en actief te zijn geweest vroeger
mijn man vind het wel eens jammer totaal niks van zichzelf in hem te herkennen haha
hij zegt vaak hoe kan dat nou hij lijkt echt alleen op jou
maar ik vind dat juist super leuk.
ik dacht toen ik zwanger was omdat het een jongetje was dat het op hem zou lijken niet dus had ik helemaal mis hahaha
hij was een super makkelijke baby sliep ook heel gauw al zonder vaak wakker te woorden voor borstvoeding dat haalde hij dan overdags meestal in zo schattig
de meiden hier zijn ook helemaal gek op hem.

Lisanne -

Hiep Hiep hoera! Gefeliciteerd met Maik!

Marijke van de Mhe -

Van harte gefeliciteerd met jullie knul🎈Ik wilde een leuke kaart bijvoegen, helaas kan dat niet.

Liefs,
Marijke🎊🎉

Jessica J. -

Gelukkige verjaardag, Maik!

Mariska -

Gefeliciteerd met Maik!

Carolien -

Gefeliciteerd! De tijd vliegt…. maar wel mooie herinneringen. En elke leeftijd heeft iets, straks als Maik een puber is kijk je met weemoed terug maar moet je ook weer lachen om zijn scherpe puber-observaties :-)

Desiree -

Ooh alweer een jaar! Ik zit nog even de bevallingsvlog te kijken hihi, ookal heb ik die toen al gezien.. Want; ik kan zelf nu elk moment bevallen (39.3)

Anneke -

Gefeliciteerd!

Wendy (B) -

Hiep hiep hoera 😀

Anne -

Mooi Martine, gefeliciteerd! En wat leuk dat er weer wat meer op jullie blog komt!

Floor -

Wauw wat gaat de tijd toch snel! En wat leuk dat Maik en ik dezelfde verjaardagsdatum delen! Gefeliciteerd met je kleine mannetje <3

Lindsey Beljaars -

1 jaar alweer? Wow!! Van harte gefeliciteerd!

Anita te Gussinklo -

Gefeliciteerd met Maik.
Hieperdepiep Hoera!

Romy -

Wauw, wat ontzettend mooi geschreven! Het artikel straalt zo veel liefde uit voor jullie inmiddels eenjarige mannetje. Van harte gefeliciteerd! <3

Reageer ook