Waarom angst een slechte raadgever is

We kennen het vast allemaal wel. Die momenten dat je weer een bepaald inzicht verwerft of al filosoferend en reflecterend over straat loopt en mooie gedachtespinsels hebt. Soms deel ik wat van die gedachten op Instagram onder ‘Words by Martine’ om te delen wat ik heb geleerd.

Vaak als je dit soort dingen deelt met anderen, is het ergens een reminder of advies voor jezelf. Zo deelde ik deze woorden vlak voordat we bekend maakten dat we een boek gingen uitbrengen.

Het is een visie over hoe ik de laatste tijd naar mijn angst ben gaan kijken als het aankomt op dromen waarmaken. Ik kreeg in het bijzonder op deze woorden heel veel mooie reacties binnen en mensen die het hadden gerepost. Blijkbaar raakte het op dat moment de juiste snaar bij een aantal mensen.

Hoe vaak zijn we wel niet angstig en steken we onze kop in het zand om er maar niet mee geconfronteerd te worden? We stellen het uit, we varen maar wat graag mee op niet helpende gedachten zoals ‘ik heb nu geen tijd, geen inspiratie, geen geld, geen zin’. Angst omarmt het liefst iedere gedachte die eigenlijk zegt ‘Ik kan/durf het niet.’ Dus doe ik het niet. En dat laatste…dat is toch ontzettend zonde?

Dat hadden wij met het lanceren van ons boek. Jaren geleden tijdens een retreat legde ik mijn talenten op tafel door middel van kaartjes tijdens de workshop Talentenspel. Eén van die kaartjes was ‘Schrijver’. ‘Tja, ik ben een blogger dus één van mijn twaalf talenten zal dat wel wezen’, dacht ik. Ik nam het een beetje vanzelfsprekend, als in 1 + 1 = 2. Ik nam het niet serieus. Ik was op zoek naar die andere talenten, die ik nog niet had ontdekt. Terwijl soms de sleutel gewoon om je nek hangt. Ik kreeg wel vaker complimentjes over mijn manier van schrijven, wat ik waardeerde, maar mijn talent zag ik er niet in. Totdat ik op zolder aan het opruimen was. Ik keek naar werkjes die ik als kind maakte en las een aantal werkstukken die ik had geschreven. Opeens zag ik haar: de Schrijver. De Schrijver die anderen iets wil leren, wil inspireren maar die op latere leeftijd tegengehouden wordt door niet helpende gedachten: ‘Wie zit er nou op een boek van jou te wachten? Wat denk je dat je te bieden hebt?’ Maar ook anderen die zeggen ‘Weer een boek van zo’n influencer. Origineel!’ Die angsten maakten dat ik en Willemijn (vanuit haar eigen achtergrond, patronen en onzekerheden) de sprong niet durfden te wagen. Het boek was al bijna klaar, het idee al honderd keer in ons hoofd uitgevoerd, het team waar we mee wilden samenwerken al uitgekozen en het geld om de investering te doen hadden we al bij elkaar gespaard. En toch kwam die sprong niet. Daarvoor moesten we eerst onze angst transformeren. En hulp van anderen inschakelen is onder andere één van de dingen die we daarbij moesten leren. We hoefden dit niet alleen te doen en nu ik mijn talent als Schrijver in de loop van afgelopen jaar steeds meer heb omarmd, heb ik nog nooit zoveel liefde ontvangen en stroomt de creativiteit als een malle. Het is op dit moment zelfs zo in ‘vol ornaat’ aanwezig, dat ik tegen Willemijn een hele inhoudsopgave voor een tweede boek eruit ramde binnen vijf minuten. Mijn droom en levensmissie om anderen te inspireren en ondersteunen op grote schaal is meer dan uitgekomen en ergens nog maar net begonnen. Het gevoel en de reis is fantastisch, dat gun je iedereen.

Het is zonde dat je jezelf de ruimte niet gunt om het simpelweg met kleine stapjes te proberen en om er van te leren. Zonde dat je bang bent voor de mening van anderen of dat je bang bent dat je de (hoge) eisen die je aan jezelf stelt niet waar kunt maken.

Hoe kun je dan die angst transformeren? Je zou kunnen proberen om er eens anders naar te kijken. Zet een andere bril op ten aanzien van angst. Dat begint vaak met het veranderen van het woord. Pretzenuwen klinkt al een stuk beter, toch? Veel leuker! Net als dat je in de rij staat voor een achtbaan. Eén ding is zeker: als je de rit aandurft komt er een verslavende adrenaline vrij en ben je niet meer te stoppen! En wat ook vaak zo is, als jij uiteindelijk niet in die achtbaan van dromen en verlangens stapt doet iemand anders het wel om je daarna te vertellen hoe gaaf het was. Precies, dat idee zorgt voor een knoop in je maag. Jij wil dat ook!

Pretzenuwen dus, want als er iets spannend maar bovenal heel leuk en bevrijdend is, is het om een kwaliteit van jezelf in vol ornaat te laten zien door die ene droom achterna te gaan. En vaak als je eenmaal over die drempel durft te stappen, volgen er nog meer dromen en verlangens. Neem jezelf en je talenten serieus en de drempel wordt steeds lager, steeds meer laagjes durf je er af te gooien en te laten zien. Reaching your full potential!

En het mooiste is: die droom hoeft niet te lukken. Dat klinkt alsof ik nu alles wat ik hierboven beschreef in een keer van tafel veeg maar niets is minder waar. Misschien is het zelfs nog wel belangrijker dat het ‘mis’ lukt zodat je steeds helderder voor ogen krijgt waar je naar toe moet en zult gaan. Je hoeft het niet waar te maken. Of de droom nu uitkomt of niet, onderweg leer je de dingen die je nodig hebt en waarschijnlijk -als het je niet lukt- ligt er iets totaal anders voor je in het verschiet waarbij je het geleerde misschien in kunt zetten. En dan mag je zeker heel trots zijn op alles wat je geleerd hebt. Daar gaat het nu juist om. Het leven is in mijn ogen één grote verbind-de-puntjes-puzzel. Falen en angst bestaan daar niet in. Leren en pretzenuwen wel. Ga eens na wat iets is waar je volgens jezelf ‘gefaald’ hebt. En laten we het gelijk anders doen: wat had je kunnen leren van die situatie en…wat heb je geleerd? Je leert altijd wel iets. Gebruik dat om verder te gaan in plaats van te stoppen. Langzaamaan zul je merken dat het je steeds meer de goede kant op zal duwen. Experience life!

12 reacties

Merel -

Mooi geschreven! Ik herken het ook! Ik wil graag docent worden, daarvoor moet je een hbo studie doen. Ik dacht dat ik dat niveau nooit aan zou kunnen en ik was super onzeker. Mensen om mij heen bevestigden mijn gevoel. Best wel wat mensen die beweerden dat ik dat toch nooit zou kunnen want wat een verantwoordelijkheid heb je dan nodig en poe het is zo zwaar. Ik heb het ondanks alle meningen en onzekerheden over mezelf toch gedaan na lang wikken en wegen net als jij. Ik vond het doodeng maar ik wilde het zo graag proberen. Nu zit ik in het tweede jaar en heb ik mijn propedeuse in een keer behaald! Het bewijs dat je alles kan als je het graag wil! Gewoon doen en als het niet lukt dan is dat zo, maar dan heb je het in iedergeval geprobeerd! Xxx merel

Laura -

Wauw, voor mij geen toeval dat ik jouw artikel met mooie foto nu tegenkom. Vorige week gesprek gehad op mijn stage dat ik mij laat leiden door een bepaalde angst die ik heb en hoe nu verder. Deze opleiding is mijn droom en dat wist ik al heel lang zeker, de angst liet mij toch twijfelen en anderen ook… wil je dit echt wel werd er aan mij gevraagd (na 4 jaar studeren).
Deze afbeelding spreekt precies met welk gevoel ik heb rondgelopen en dat ik nu kan gaan ‘transformeren’ om dit wel waar te gaan maken! Super bedankt voor dit mooie artikel!😘

Maaike -

Wat mooi beschreven Martine. Dit is een thema dat zeker centraal staat in mijn leven. Angst om ‘het verkeerd te doen’ in de ogen van anderen. Zo zonde van je tijd en toch doe ik het steeds weer. Zelf ook moeder van een baby van negen maanden en probeer die angst steeds meer los te laten daarin, maar blijft lastig. Bedankt voor je inspiratie, ga zeker jullie boek aanschaffen! Jullie zijn toppers💕

Marijke van de Mhee -

De waarheid als een koe Martine. Als ik heel veel respect voor iemand heb is dat mijn vriendin. Een dag voor haar afrijden werden ze met de lesauto (BMW) aangereden en lag haar deur er helemaal uit. Zij kwamen er goed vanaf. De volgende dag stapt ze in een andere lesauto alsof er niets is gebeurd en ze sloeg met vlag en wimpel. Wat ik van haar heb geleerd? Vallen en opstaan en DOOR! Ik vind dit zo moedig, want voor hetzelfde geld wil je nooit meer je rijbewijs halen en krimpt je maag in een alleen al van het zien van een lesauto.

Martine -

Zo wow wat moet dat heftig zijn en wat je zegt: mega knap dat ze het gewoon alsnog geflikt heeft!

Marijke van de Mhe -

Ja, ze ze zei als ik het niet door had gezet had ik het waarschijnlijk niet eens meer gedaan. En dat is precies wat in jouw mooie inspirerende verhaal ook staat.

Margje -

Ik wist het ergens in mijn achterhoofd wel, maar de angst en/of onzekerheid won het tot nu toe altijd om THE NEXT STEP te nemen.. Je hebt me echt even het duwtje gegeven om het nu toch echt te gaan doen!! Yes I Can!

Bedankt en liefs X

Pauline -

Bedankt Martine voor dit stukje.
Zo waar wat mij betreft vooral de laatste alinea.
Ga door zo !!!!

linda -

die laatste alinea, daar kan ik wat mee.. dankje <3

Bernadette -

You Go Martine! Dit is 2wmn voor mij en dit is Martine, benoemingen en inspireren.

Martine -

Wat een fijn compliment, dankjewel!

Anne -

Mooi, vooral de laatste alinea!

Reageer ook