Watskeburt?

Over drie maanden wordt Jelle drie.  Over een halfjaar is Gijs twee. Er is er één uit de luiers. De ander begint met praten. Ze lopen. Eten zelf. En thank God, ZE SLAPEN. Eindelijk! De laatste tijd voel ik me alsof ik wakker word uit een lange, lange winterslaap. Watskeburt?

Foto door Mariska de Groot

Ik begin langzaamaan een beetje uit de eerste heftige tropenjaren te komen! Datskeburt! En wat voelt dat goed. Ik heb er geen doekjes om gewonden dat ik het moederschap de afgelopen jaren zwaar vond. Wat wil je ook… Tussen Jelle en Gijs zitten slechts 14 maanden en 2,5 jaar lang heb ik amper geslapen. Van 2015 tot en met begin dit jaar stond alles in het teken van zwanger zijn, bevallen, voeden, luiers verschonen, sprongetjes en heel veel verzorgen en zorgen maken. Dat is niet zielig, want ik heb de leukste en liefste kinderen ever. Maar het is ook niet gek dat dat pittig is, ook al ben je nog zo positief ingesteld. Kleine kinderen zijn gewoon heel hard werken.

Langzaam komt er nu licht aan het eind van de tunnel. Dat klinkt een beetje zwaarder dan ik het bedoel. Wat ik bedoel is dat ik voel dat de dagen weer luchtiger worden. Dat ik minder moe ben (hoewel ik nog steeds elke dag het middagdutje mee zou willen pikken met ze 😉 ). Dat ik overdag niet élke seconde op ze hoef te letten en nu ook gewoon even boven een was in de machine kan stoppen zonder dat de één de ander in elkaar ramt of ze allebei beginnen te huilen simpelweg omdat ik de kamer uit loop. Heerlijk vind ik dat! Het geeft me meer lucht en minder stress over het huishouden bijhouden.

Zodra er eentje wakker wordt, hoeft er niet meer op stel en sprong een fles gemaakt worden en spelen ze nog even lekker in bed zodat ik in elk geval mijn ochtendroutine kan doen en iets fatsoenlijks aan kan trekken. Er is langzaam maar zeker iets meer me time overdag. En het voelt alsof mijn leven weer een beetje van mij is, in plaats van dat het geleefd wordt door de behoeften mijn kinderen.

We doen zo veel leuke dingen samen: Jelle verzint spelletjes, zoals ‘boodschapjes doen’ of ‘eten koken’. Gijs volgt hem en ik eet het zogenaamd allemaal op. We spetteren bij de vijver in de buurt, gaan honderd keer van de glijbaan of doen samen boodschappen op de markt. We eten ijsjes, bakken koekjes (nou ja, ik bak en zij maken er een troep van) en gaan samen tekenen. We zingen, dansen, lachen. Het is écht gezellig. Ik voel mij intens gelukkig met deze twee jochies in mijn leven.

En ja, ik zweet en stress ook nog steeds. Zoals op de momenten dat Gijs als een ware peuter een scène schopt, alleen maar omdat ik zei dat hij zijn drinken niet mag uitspugen. Of op die momenten dat ze beide niet in of juist uit bad willen en zich uit protest op de grond werpen. Of ‘s ochtends, wanneer de één ‘heeeel heeel nodig mama’ naar de wc geholpen moet worden en de ander moord en brand schreeuwt omdat ‘ie ‘pap-pap-pap!’ wil. Maar die momenten komen niet meer vijf keer per dag voor. Mijn hoofd is koel en mijn hart is vol van liefde. I’m a happy mom!

22 reacties

Michelle -

Heel herkenbaar! Sinds dochterlief ( 21 maanden) geen tanden meer door krijgt en weer s’nachts door slaapt is het goed te doen. Alleen die driftbuien ohh. Maar aan de andere kant krijg je overdag ook wel weer iets meer vrije tijd terug. Een fijne verandering =)

Jeanet -

Wat fijn om te horen!!! En ook herkenbaar! Hoewel het hier af en toe met 2 peuterpubers die elkaar versterken nog wel regelmatig tropentijden zijn haha. Blij voor je :)!

Judit -

Je verhaal is heel herkenbaar! En ondanks dat het nú al makkelijker gaat, wordt het straks alleen maar makkelijker.
Sinds dochter (6) en zoon (bijna 5) op school zitten heb ik ineens zeeën van tijd! Dat had ik me 4 jaar geleden écht niet voor kunnen stellen.
Omdat ik bang was dat ik me zou gaan vervelen hebben we zelfs een hond genomen! (Voor de dierenvrienden; dit is sarcastisch! We love Truus! En ze krijgt alle beweging en liefde die ze nodig heeft)
Geniet van het feit dat ze steeds zelfstandiger worden en het feit dat Jelle nog thuis is. Niet te geloven dat ie volgend jaar al op de basisschool zit!

Willemijn -

Oh dit klinkt echt zo heerlijk! Ik kan me dit nu helemaal voorstellen, waar ik in de babyjaren echt dacht ‘Hoe dan?!?!’

Rosalie -

Fijn dat jullie je draai hebben gevonden. Hier is het ook een stuk beter. Mijn dochter slaapt weer redelijk goed in haar eigen bed. Dat is al heel erg fijn. En ze leert ook steeds meer regels. Ik ben wat consequenter en strenger geworden. Dat blijkt voor haar ook wel fijn te zijn. Gelukkig niet zo veel puberteit dingen. Gisteren in de supermarkt had ik het heel erg te doen met een vrouw waarvan haar zoontje gillend en schoppend op de supermarktvloer lag. Dan mag ik in mijn handen wrijven dat mijn dochtertje een stuk rustiger is.

Carin -

Hier vind ik het juist pittiger worden:( hoe lief ons zoontje ook was tot de 3 jaar zo’n grote draak is het nu haha en met nog een meisje van 1,5 jaar rond hobbelen met een eigen willetje heb ik nu meer f my life momenten dan de afgelopen paar jaar hahaha dus die terrible 3 is wel bij ons van toepassing. Het is pittig maar ik herhaal de mantra een paar keer per dag; het is een fase😂

Lianne -

Oh dit artikel is precies wat ik nodig had. Hier een peuter die in oktober 3 word, een baby van 3 maanden, zwangerschapsverlof is voorbij dus ben ook weer aan het werk. Ik geniet enorm van m’n kinderen, vind het geweldig met ze te spelen en te knuffelen maar ik vind het ook echt heel heftig. Ik kom nauwelijks aan mezelf toe, om over het huishouden maar helemaal niet te spreken. Ik ben áltijd bezig. Wetende dat het binnen afzienbare tijd beter kan worden geeft heel veel hoop, dankjewel!

Liesbeth -

Oh! Mijn dochtertje wordt ook 3 in oktober en een zoontje van 4 maanden :) Herkenbaar inderdaad!

Bianca -

Ohhh wat fijn!🤗Hier een zoon van net 3! En inderdaad, hoe heerlijk is het dat je de was weer kan ophangen! Maar nu besef ik ook maar als te goed dat je dit dus weer allemaal moet inleveren als ik een 2e kindje zou willen, Pfff…😅 dus zolang ik er zo over denk zal ik het wel niet graag genoeg willen.

Meggie -

Wat fijn voor je ❤️! Mijn dochter is 16 maanden en vind het met haar alleen al best pittig! Laat staan als je er twee hebt. Respect hoor, je doet het super. Het geeft me wel hoop dat ik ooit ook nog normaal de kamer uit kan lopen, een wasje kan draaien of wat beter slaap. Haha!

Simone | Leven van Simone -

Wat een fijn artikel. Dit geeft goede moed! Liefs Simone

Els -

Ja zo gaat dat he

Joyce -

Wat fijn zeg! Hard work pays off 😉

Romy -

Wat een mooi artikel en wat fijn dat de rust langzaamaan weer wederkeert. Ik kan me voorstellen dat de afgelopen jaren écht tropenjaren waren. Hopelijk zet die rust zich voort en kun je lekker genieten van je mooie, lieve jongens.

Linda -

Leuk artikel! Fijn dat je weer wat meer lucht hebt en kunt genieten!

Gelukjes van Maris -

Wat klinkt dat fijn Willemijn 🤗

X

Jet -

Wat een lieve en vrolijke inkijk geef je op de vroege zondagmorgen. Daar wordt ik zelf ook vrolijk van.
Kleine opmerking: je gebruikt het woord ‘gebeurt’ een aantal keer als voltooid deelwoord en dan is het ‘gebeurd’, met een D. Ook in de titel van de post: ‘What’s (is) gebeurd’.

Marja -

En jij schrijft word met dt!

Linda -

😂

Jet -

Oeps 😳

Willemijn -

Ik zie dat ik uberhaupt de hele uitdrukking gespeld had want dat is ‘Whatsgebeurt’ blijkbaar haha! Faaaal 😛

Renate -

Ja, de Jeugd van tegenwoordig Watskeburt bedoelde je. Ik vond het er ook al vreemd staan 🙈

Reageer ook