Relatieproblemen?

‘Hebben jullie nooit relatieproblemen? Het lijkt bij jullie altijd koek en ei tussen jullie en jullie mannen?’ Dit vroeg iemand mij op Instagram Stories. Ik snap waar het vandaan komt. Zowel Martine als ik delen maar weinig inhoudelijk over onze relatie. We delen al zo veel en dan is het fijn als sommige dingen wel nog privé zijn. Ook is er weinig over te vertellen. Want onze relaties zijn met 10+ jaar op te teller in rustig vaarwater beland. Of kun je het toch beter ‘sleur’ noemen…? Vandaag geef ik antwoord op deze vraag.

Foto door Mariska de Groot

Dus voor de draad ermee! Hebben Djurre en ik echt nooit relatieperikelen? Natuurlijk wel! We ruziën over dat ene ding wat ik hem gevraagd had om te doen wat hij maar blijft uitstellen of mijn irritante aanhoudende ‘heb-je-dit-al-gedaan-gezeur’. We mopperen en bekvechten over kleine dingen, proberen elkaar te overtuigen van onze mening, irriteren ons aan elkaars minpunten en kunnen balen van de ander. Net zoals ieder ander stel. Ik heb geen perfect huwelijk, net zoals dat ik geen perfect leven heb. Ik heb een normaal normaal leven en een normaal huwelijk. Dat houdt in dat naast er die heerlijke prille verliefdheid, de spanning en plezier van samenwonen, de roze wolk van het organiseren van je bruiloft en de gedeelde liefde voor onze twee prachtige kinderen, er ook de dipjes zijn van maanden waarin je langs elkaar heen leeft, periodes waarin je meer ruzie maakt of dat er heel soms momenten zijn waarop je je afvraagt of de koek misschien op is. Dat je het niet ziet in vlogs, betekent niet dat het er niet is, we kiezen er alleen voor om dat niet zozeer te delen.

Maar zeker sinds er kinderen om de hoek zijn komen kijken, hebben we te maken met een totaal nieuw kaliber aan uitdagingen. Waar het eerder altijd allemaal heel vanzelf ging en het 99% van de tijd koek en ei was, is dat tegenwoordig wel een beetje anders. Je hoort er maar weinig over en bijna niemand geeft het toe, maar toch blijkt uit heel veel onderzoeken dat bijna ieder stel na het krijgen van kinderen last heeft van de druk die een kind op een relatie legt. Zo blijkt dat na het eerste levensjaar de eerste ‘klap’ komt. Het geluksgevoel van ouders neemt af en pas na 15 jaar voelen moeders zich weer zo gelukkig als voordat ze kinderen kregen, onderzocht Babette Pouwels van de Universiteit Utrecht (tip: niet te lang stilstaan bij dit cijfertje, dit an sich is al genoeg aanleiding tot een depressie toch?!). Ook strandt één op de drie relaties voordat het oudste kind drie jaar is. Help!

Eerder dacht ik: ‘Hoe is het mogelijk dat zo veel stellen uit elkaar gaan? Wat een slappe hap.’ Maar inmiddels weet ik beter. Ik kan me er wat bij voorstellen. Het leven kan zwaar zijn met jonge kinderen. Ze vullen je dagen, vormen je leven en vragen al je energie. Een rondje Google voor wat achtergrondinformatie voor dit artikel leerde me dat het internet bomvol artikelen staat met relatietips voor mensen die net kinderen hebben gekregen. Toch zijn die miljoen artikelen allemaal samen te vatten tot drie tips: maak tijd voor elkaar, voer goede gesprekken en investeer in je seksleven. Tja, dit weten jij en ik toch al lang? Iederéén weet dit. Maar zodra je samen ouders bent is tijd het knelpunt geworden!

Want in tegenstelling tot de tijd die we samen hadden voor we kinderen kregen, speelt onze relatie zich nu af in de krappe twee uur tussen de bedtijd van onze twee peuters en die van onszelf. Hierdoor zijn er dagen waarop er zo veel praktische zaken te bespreken zijn in die luttele twee uur, dat een diepgaand ‘en-hoe-is-het-nu-echt-met-je’-gesprek er niet van komt. Er zijn dagen waarop we zo afgemat zijn dat we liever in stilte een boek lezen of een serie kijken omdat we de hele dag op hoge toon en belerend tegen ons kroost hebben zitten lullen. En ja, ik zal eerlijk zijn: er zijn dagen waarop ik alleen al zucht van het idee aan seks, omdat ik zo moe ben.

Ik mis niet veel aan mijn pre-baby-leven, maar wat ik wél mis is de tijd met Djurre. Het is zo veel schaarser geworden… Urenlang in bed blijven liggen op zondagochtend, spontaan uiteten op dinsdagavond en avonden lang doorbrengen in bed met kaarslicht, wijn en chips. Ik mis die quality time samen ontzettend en de afname hiervan heeft ook effect op onze relatie als we niet uitkijken. We moeten meer moeite doen om echt contact te maken en het is nodig om bewust tijd samen in te plannen omdat het er anders niet van komt. Er zijn soms periodes waarin we dit minder consequent doen en na een aantal weken beginnen we dat te merken. We kibbelen meer, knuffelen minder en hebben minder lol. Zodra we dat merken, weten we genoeg: we moeten er weer even samen tussenuit. Het ook écht doen, is nog wel eens een struikelblok. Ik voel me vaak schuldig tegenover de kinderen of de oppas, maar ik weet dat het nodig is. Maar dat weekendje dat ik al maanden wil plannen? Dat heb ik inderdaad nog steeds niet ingepland…

Het is dus zeker niet altijd koek en ei bij ons. Maar toch kan ik je vertellen dat na bijna elf jaar, een hond, vijf verhuizingen en twee kinderen, Djurre nog steeds my man is. Ik zou niets anders willen. Het is een lieve, zachtaardige goedzak, zo trouw als een hond, een goede vader en een knetterharde werker. Net als ik is hij niet bang voor het bekende effect van de tropenjaren op onze relatie, omdat we weten dat onze relatie het aan kan en het gras niet groener is aan de overkant. Het gras is groener daar waar het water krijgt. Dus is dat precies wat we doen, zo goed en zo kwaad als het gaat in deze tropenjaren. Met van alles iets minder, maar nog evenveel liefde. En zolang iedere dag met elkaar beter is dan zonder elkaar, doen we blijkbaar toch iets goeds.

65 reacties

Willemse -

Leuk artikel om te lezen.
Ik heb juist weer alle tijd met mijn man omdat de oudste twee al lang en breed zijn uitgevlogen en de jongste is vandaag 17 geworden, en heel logisch, dus zelden thuis. Hoewel het lekker is dat we nu kunnen gaan en staan waar we willen is het ook wel dat je elkaar weer opnieuw moet ontdekken. Je bent zo lang in de ban van plannen geweest en zorgen dat alles in goede orde verloopt dat je echt weer aan deze manier van naar elkaar kijken moet wennen.
Het is heel vaak een “oh ja” moment , zo was dat he?! Hahaha… Soms vergeet je wel eens door alle drukte hoe het was en er is inmiddels zoveel veranderd dat je de romantiek van vroeger wel herkend maar toch zo anders aanvoeld. Heel mooi om mee te maken in ieder geval.

Mariska -

Wat mooi en eerlijk omschreven en dan krijg je inderdaad weer het social media dingetje. Daardoor worden ook zogenaamd die perfecte levens ‘gemaakt’ omdat mensen de slechte dingen niet online gooien. Dan lijkt het al snel allemaal rozengeur en maneschijn.. Heb het met veel plezier gelezen.

Felicia -

mooi en eerlijk geschereven
wij zijn 14 jaar samen hebben 4 kinderen
met tussen de oudste twee niet te veel leeftijd en tussen de jongste twee ook niet veel leeftijd precies 1 jaar en 5 maanden
dat is best pittig in de zin dat je alletwee constant met de kindjes bezig bent.
verschoont hij onze zoon verschoon ik ons dochtertje .
het zijn gelukkig makkelijke kindjes dat scheelt
mijn man helpt heel veel werkrt daar naast nog in het restaurant van mijn oom en tante . onze kindjes gaan niet naar de opvang mijn man is de ochtend bij ze
vanwege ouderschap verlof werk ik nu van 8 tot 12 wilde ik zelf zo
en daarna om 2 uur vertrekt mijn man naar zijn werk dan heeft hij ook al het eten voor ons gemaakt voor savonds en boodschappen gehaald.
hij haalt hier altijd de boodschappen en kookt .
zo is het op dat vlak voor mij geen iritaties of problemen
maar waar wij oneinighed over hebben als we dat hebben is zijn onzinnnige dingen
meestal over dat hij het ergens niet over eens is met mij
of ik andersom meestal gaat het over de opvoeding ik ben heel anders met opvoeden dan hem en dat iriteert dan.
dus meestal gaan onze iritaties ruzietjes over de verschillende manier van opvoeden.
uit gaat hij nooit ben ik blij om want ik persoonlijk zou daar geen fijn gevoel bij hebben als mijn man uit zou gaan
maar ik ben een van de weinige vrouwen die er zo over denkt geloof ik haha
verder is het vooral acceptatie accepteren dat je samen ouders bent en de taak hebt voor je kinderen te zorgen maar tegelijkertijd elkaar niet uit het oog missen.
en er bewust van zijn dat het soms door de kinderen komt het weinig tijd hebben voor elkaar en dat dan accepteren .
nu moet ik zegen dat ik nog wel liefdes smsjes stuur nog naar mijn man en hoe zeer ik zijn hulp waardeer .
tijd vrij maken en engergie om te knuffelen doe ik ook want ik weet hoe erg een man dat nodig heeft vooral in een lange relatie met kinderen .
ik probeer ook nog als hij thuis is mij eigen op te maken want ook al zegen ze het niet een man is super gevoelig voor dat je gezicht en kleding nog vrouwlijk en verzorgd eruit ziet .
en ik probeer daarmee andere vrouwen buiten geen kans te geven om dat stukje dan wel te laten zien terwijl hij dan bijvoorbeeld thuis een vrouw heeft die dat niet meer toont .
maar goed acceptatie en weten in je achterhoofd dat het niet zo blijft dat helpt al heel erg .
en wat wel grappig is mijn man zegt altijd juist door de kinderen nog meer met mij verbonden te zijn :)

Jasmijn -

Wauw, wat een mooi stuk! Ik ben in mijn relatie nog lang niet zo ver, maar vind het mooi om te lezen dat een goede en liefdevolle relatie met kinderen, hond en heel de ratteplan wel gewoon echt kan en dat maakt dat ik een stukje minder angst heb voor de toekomst :)

Karin van den Berg -

mooi artikel!
En op sommige punten zeer herkenbaar.

Mijn man en ik zijn sinds 2001 samen, eigenlijk zijn we samen volwassen geworden. Inmiddels zijn we 36 en 37. Hebben een zoon van bijna 8 en wonen in ons tweede huis. Deze maand gaan we voor het eerst sinds 2009 samen 5 dagen op vakantie, echt samen even weg. Ik kijk er zo naar uit om hem even helemaal voor mezelf te hebben hahaha! Vlinders als ik er al aan denk.

Bianca -

Ohh wat herkenbaar! Bedankt voor dit artikel! ♡

Annelies -

Heel mooi artikel Willemijn! Knap dat je dit deelt, maar ook zo fijn. Ik herken me van begin tot het eind in jouw verhaal. Voor dat wij onze dochter (14 mnd) kregen, waren we 2 jaar getrouwd en in totaal 7 jaar samen. Ik ben onwijs blij dat we in die 7 jaar zo een mooie basis hebben kunnen leggen, want die hebben we maar wat nodig gehad. Binnen 14 maanden is mijn man (na een hectische periode) afgestudeerd, hebben we een pracht van een dochtertje gekregen en zijn we verhuisd. Allemaal grote levensgebeurtenissen waardoor we echt even vergeten waren hoe we elkaar nog liefde kunnen geven. Maar door de stevige basis kunnen we hier nu goed aan werken en ben ik blij dat we dit nu mogen ervaren, want daardoor leren we dat een huwelijk gewoon hard werken is, maar omdat we enorm veel van elkaar houden is dat het dubbel en dwars waard!
Ik vind het fijn dat jij erover schrijft, want in mijn omgeving merk ik dat er een taboe op heerst om hier eerlijk over te spreken. Ik heb 1 vriendin met een kind en daar lijkt het altijd alsof zij en haar man het perfecte huwelijk hebben. Mijn andere vriendinnen hebben nog geen kinderen, dus echt begrijpen wat dat met je relatie doet kunnen ze nog niet. Doordat jij hierover schrijft en daarmee ook veel reacties te lezen zijn van mensen die zich in je verhaal herkennen, weet ik dat wij niet de enigen zijn die dit ervaren en dat het dus eigenlijk heel “normaal” is om dit door te maken.

Shirley -

Heel herkenbaar. Mijn vriend maakt lange dagen waardoor het zorgen voor de kinderen veelal op mijn schouders terecht komt. ‘s Avonds zit ik uitgeteld op de bank en kijken we een serie en inderdaad, die seks. Ik sluit echt liever mijn ogen momenteel. We willen ook al tijden even weg samen maar ja, die tijd, die planning, die agenda, de zorgen om Maddox, het gooit allemaal roet in het eten. Gelukkig staan er wel wat leuke dingen gepland maar we moeten toch ook eens echt even weg samen, in plaats van naar een concert zoals we nu gaan doen.

Femke -

Ik vind het ZO fijn hier iets over te lezen! Zowel het artikel als de comments. We staan niet alleen.

Mare -

Heel goed dat je hierover schrijft Willemijn. In de praktijk kom ik dit soort problemen regelmatig tegen. De echt grote frustraties zie ik vaak wanneer stellen onenigheid hebben over de opvoeding/aanpak van bepaalde problemen van hun kinderen.

Esther -

Heel herkenbaar! Wij verloren elkaar soms echt wel uit het oog met twee kleine kindjes. Sinds een jaar hebben we nu iedere donderdag een vaste oppas, en gaan wij samen iets leuks doen. Dat hadden we echt veel eerder moeten doen! Het is zo fijn om elke week tijd voor elkaar te hebben (al zitten we soms ook gapend in een restaurant hoor, daar niet van). Maar weer eens naar de bios, avondje sauna en gewoon praten, dat is echt heel fijn.

Inge -

Wat een goed artikel willemijn! Stiekem ook fijn om te lezen dat we niet alleen zijn hierin. Ik herken zo erg alles wat je opnoemt wat moeite kost en niet goed kan gaan op de mindere momenten! En hoe je als je daar doorheen kijkt toch zoveel mooie dingen ziet in je man, waar je op gevallen bent! Wij hebben net een tweede kleine en alle kibbel-onderwerpen komen weer boven, precies zoals bij de eerste! Ergens ook wel grappig. Bedankt in elk geval en ja, blijven daten!

Mar -

Ah wat komt dit artikel op een treffend moment. Hier ook een relatie van 15 jaar en een kleine man van bijna 3. Inmiddels beseffen we ons dat we heel veel liefde en tijd in de kleine steken maar niet in elkaar. Terwijl het voor een kind zo belangrijk is dat zijn ouders samen gelukkig zijn. Maar ja ook dat schuldgevoel om de oppas te vragen, de vermoeidheid en ook wel het fijne maar kleine wereldje waar je je in bevind waardoor je elkaar weinig interessants te vertellen hebt…

Daphne -

Heel fijn artikel. Hier een baby van net 9 maanden oud en ja het is niet altijd even makkelijk allemaal. De gebroken nachten, de eeuwige vermoeidheid zijn nou niet echt ingredienten voor een fantastisch huwelijk haha. Maar inderdaad het komt uiteindelijk wel weer. En het eerste jaar schijnt ook het zwaarst voor je relatie te zijn dus wie weet Sowieso als het dadelijk weer lekkerder weer word heerlijk met zijn 3tjes op pad en er tussen uit zal ons ook goed forn. Alles is rooskleuriger in de lente en zomer <3

S -

Heel fijn artikel om te lezen!

Elise -

Een prachtig, eerlijk artikel! Bedankt voor je open visie

Kirsten -

Heel mooi artikel Willemijn!

Jacqueline -

Heel mooi en open artikel. Het is zo ontzettend herkenbaar! Hier gaat het precies zo. Je moet echt tijd voor elkaar maken. Ook erg mooi gezegd op het einde over het groene gras 😉

Marijke van de Mheen -

Ik denk dat het niet gezond zou zijn als je nooit met elkaar op een lijn zit. Ik geef gerust mijn mening maar ik vind het absurt om ruzie te maken om een meningsverschil. Het is volstrekt normaal om een ‘eigen’ mening te hebben. Ik ben van nature niet iemand die meteen over haar toeren raakt als iets niet loopt zoals afgesproken. Mijn vriend is net zo rustig als ik en kan ook veel hebben. Hij en kwaad…haha. Zelfs als ik zou zeggen ‘sodemieter op jij’ lacht hij erom en praat verder als ik weer voor reden vatbaar ben. Wij houden beiden niet van schreeuwen. Dan moet het echt ver gaan natuurlijk. Maar echt ruzie? Dat gebeurt heel zelden. Elkaar overtuigen van ons mening, dat komt niet tot een ruzie in ons geval.

Marijke van de Mheen -

Ik denk dat het niet gezond is als je altijd met elkaar op een lijn zit.😉

Simone | All Day Jewels -

Wat een mooi en open artikel. Natuurlijk is het logisch dat je niet alles online gooit (of moet ik zeggen dat ik dat logisch vind?). Echter weet ik dat niet alleen kinderen een dreun op je relatie kan zijn. Wanneer je niet in een fijne omgeving woont gebeurt er eigenlijk hetzelfde. Ik kan en wil niet in details treden, maar het heeft absoluut impact.

Beau -

Ik kan me hier nog heel weinig bij voorstellen (ben amper afgestudeerd) maar ik vind dat je het zó mooi en hoopvol hebt beschreven!

Eveline -

Wat een fijn artikel om te lezen en wat heb je het toch mooi omschreven!

Kirsten -

Wat een mooi artikel en mooi geschreven Willemijn!

Remy -

Wederom een mooi artikel. Daarom gaan Marije en ik morgenavond lekker uit eten. Even samen zijn en extra genieten van elkaar. Het leven gaat zo snel met de kids. De weken vliegen voorbij. Bedankt voor het delen van jouw verhaal. Groeten!

Melissa -

Heel mooi geschreven, Willemijn! Vooral de zin over gras en water is erg treffend.

J. -

Wat een prachtig artikel! Zo mooi en eerlijk! Vooral je laatste alinea, dat geeft mij ook veel extra vertrouwen in mijn eigen relatie. Dankjewel :)

Fraukje -

Allereerst, wat fijn (en stoer) dat je hier zo eerlijk over bent, dank je wel! Het steunt om te lezen omdat het zo herkenbaar is! Hier helaas nog geen geschikte oppas kunnen vinden dus onze tijd met z’n tweeën is echt heel beperkt. Ik mis het enorm. Tijdens dipjes, die soms nog heviger líjken vanwege de enorme vermoeidheid, probeer ik mezelf goed bewust te maken van alles wat we samen delen en mooi vinden aan elkaar (qua karakter). En dan voel ik me al heel gauw weer rustig. Maar oe, ja, bewust werken aan je relatie, ook wanneer je eigenlijk even niks wil, is heel belangrijk.
Maar even, wát een leuk mens ben jij!

Veronique -

Wat schrijf je prettig Willemijn! En het is herkenbaar, na 17 jaar samen een relatie een kind een huwelijk, je moet echt tijd voor elkaar maken.
Zo zouden we graag een rondreis USA willen maken maar kiezen we dit jaar toch voor Italie. Zo kunnen we met kind op bed elke avond samen eten op de binnenplaats. Quality time! Zo waardevol <3

Eva -

Wat een geweldig artikel. Ik had dit zo nodig. Onze mini man is nu 15 maanden en soms ben ik zo bang dat het op is. Mopper ik niet te teveel, etcetera. Jaren duurden het voor we een kindje mochten krijgen met nog een ernstige ziekte van mijn man met chronische vermoeidheidsklachten als gevolg tussendoor. Dit in combinatie met een eigen zaak van manlief en hobby die ook veel tijd vraagt denk ik soms oprecht: is dit het nou? Maar dan zijn er weer die fijne avonden en leuke dagen en weet ik, ondanks dat er heel veel op mij neer komt, dat het leuk IS en dat ik ook zelf meer moet communiceren ipv gaan zitten mokken en hopen dat hij mijn gedachten kan lezen (newsflash, kan ie niet 😂). Bedankt voor je openheid! Ook in de video van ouders van nu trouwens ☺️

Ck. -

Zo ontzettend herkenbaar…

Na 14 jaar samen, soms zo’n enorme baal dip.
Na jaren vechten een kleintje samen gekregen
En hoe zwaar kan het soms zijn
Die tijd samen is schaars maar komt wel weer ♡

Jorinde -

Wat een mooi en oprecht artikel (fijn geschreven ook)! Je hebt het zo goed verwoord. Kan je geen boek schrijven met relatietips? Haha! Het gras is groener daar waar het water krijgt mag echt op een tegeltje aan de muur. Bewust tijd voor elkaar maken is key in drukke tijden, maar soms erg lastig.

Harma -

Mooi artikel!

Martha -

Willemijn, wat een ontzettend eerlijk en liefdevol artikel. Eerlijkheid op deze manier kom je maar weinig tegen online. Prachtig om te lezen hoe je ondanks de dipjes en de probleempjes die komen kijken bij een relatie, zoveel liefde voor je man ziet terugkomen in het artikel. Deze perikelen zijn heel herkenbaar in mijn gezin met twee kindjes van 1 en 2 jaar. Maar at the end of the day ben ik altijd blij dat ik deze rollercoaster ride deel met mijn partner.

Sanne -

Het gras is groener, daar waar het water krijgt…
Maar als het teveel water is wordt het ook zo’n zompige bende. Zo zie je maar weer dat er ook een balans moet zijn.

Heel mooi geschreven. Ik ben zelf nog geen moeder maar heb wel een tijd gehad dat ik heel graag al wel aan kinderen zou willen beginnen (ik ben 24). Inmiddels heb ik nu een half jaar een nieuwe relatie met een jongen die er nog lang niet aan toe is en ik begin langzaam de waarde van deze tijd samen én van een stabiele relatie voordat je aan kinderen begint, in te zien. Voorheen geloofde ik in de liefde die ik voelde en vertrouwde erop dat het gewoon goed zou komen. Daar had ik blijkbaar tijd voor nodig.
Voor nu ga ik nog even extra genieten van dat spontane avondje met vrienden en die middag op de bank hangen als ik even nergens zin in heb.

Veel liefs

door -

Ook voor mij heel herkenbaar, al is het hier al wat makkelijker geworden, de dochter is inmiddels 7 en de gebroken nachten liggen gelukkig al lang achter ons. Vermoeiend is het nog wel, maar toch komt er veel meer tijd vrij, tijd die jij nu spendeert aan kinderen eten geven, in slaap wiegen, verzorgen, bezig houden, naar dokter(s) gaan, continu achter ze aan lopen… Ik ben echt dankbaar voor de momenten dat ze nu zelf gaat spelen in haar kamer, en pas een uur later weer beneden komt (de ontplofte kamer ruimt ze godzijdank ook zelf op tegenwoordig), het is toch een heel pak rustiger geworden. En dan krijg je het eindelijk… tijd voor jezelf :) Hallelujah :)

Willemijn -

Oooh dit klinkt zo goed haha!

Pam -

Wat een mooi artikel!

Renate -

Super herkenbaar en mooi artikel! Wij hebben er ook twee onder de twee (onder het mom van dan zijn we snel door de tropenjaren heen :p). Wat me raakte was je zin dat je je vaak schuldig voelt naar de kinderen om er op uit te gaan met je man. Zo herkenbaar, maar eigenlijk moeten we ons pas schuldig voelen als we het niet doen en daardoor onze relatie op de klippen loopt..

Romy -

Mooi geschreven Willemijn!

Ju -

Als het gras aan de overkant groener is, is het waarschijnlijk kunstgras :)

Willemijn -

Hahahaha! Goeie!

Remy -

HAHA. mooi!

Marita -

Ik zeg altijd: het gras is altijd groener aan de overkant, maar ook daar moet het gemaaid worden.

Brigitte -

Wat een mooi en eerlijk geschreven stuk. Alleen zou ik willen dat wij die paar uurtjes samen hadden voor we naar bed gaan. Hier gaan de oudste kinderen tegelijk met ons naar bed. Ze zijn ondertussen ook bijna 18, 15 en 12. Dus geniet van die uurtjes en nee ze slapen ook niet meteen dus je seksleven moet ook heel zachtjes😂.
Geniet nog lekker van je 2 kleintjes en van elkaar.

Willemijn -

Hier dacht ik laatst nog over na. Haha! Kan me voorstellen dat dat best een lastige fase is!

Lisse -

Wat mooi en fijn om te lezen, dit stuk! Ik vond vooral de laatste alinea, waarin je schreef “het gras is niet groener aan de overkant; het is groen daar waar het water krijgt” heel erg mooi en waar. Wij hebben al heel wat stellen in onze omgeving gehad bij wie het huwelijk het niet gered heeft (kan je nagaan, nog voordat ze 30 zijn) en mijn man en ik kunnen daar soms best van schrikken. We hebben heel veel vertrouwen in onze relatie, ook nu met ons zoontje van bijna 9 maanden en twee grote honden, maar merken wel dat het inderdaad belangrijk is om bewust tijd voor elkaar te nemen en samen weg te gaan, zonder kind, zonder honden. Het is investeren, maar het is de investering meer dan waard!

R -

Super mooi verwoord en heel erg eerlijk <3 Ik herken hier veel van en sta er hetzelfde in (daarbij slapen we apart sinds we een kindje hebben wat voor extra uitdaging zorgt). Ik dacht altijd dat die tropenjaren wel meevielen, het was een spreekwoord wat veel gebruikt werd maar weinig tot geen uitleg kreeg het werd bijna in de doofpot gestopt. Nu weet ik wel beter. Als je er idd te lang bij stilstaat val je vanzelf in een depressie. Maar ik weet ook dat dit investeren is in de toekomst, ik word er straks juist gelukkiger van dat we een gezin zijn geworden…als ze 15 zijn zei je?? XD

Alexandra -

Heel herkenbaar! Ik denk dat je elkaar pas écht leert kennen als je samen moeilijke periodes doormaakt en kinderen krijgen is daar echt 1 van. Je leven verandert zo ingrijpend en je hebt zo weinig tijd over voor jezelf en elkaar. Heel mooi geschreven!

Johanne -

Heel mooi geschreven en zo goed verwoord. Ik heb nog geen kinderen, maar het zal ongetwijfeld zwaar worden op het moment dat ze er zijn. En ik weet nu al dat één van mijn belangrijkste aandachtspunten zal zijn: heb aandacht voor elkaar. Maak tijd om echt even met zijn tweetjes te zijn. Dat schuldgevoel snap ik wel, dat heb ik al als ik mijn kat even een dagje alleen laat (haha, ik weet het…), maar als je het niet doet is zal een heel anders schuldgevoel de overhand nemen, vrees ik. Niemand heeft ooit gezegd dat kinderen hebben makkelijk is, dus daar ga ik ook maar niet vanuit!

Esther -

Heel mooi om te lezen Willemijn. En zo herkenbaar. Ook hier is het soms echt wel moeilijk. Als onze dreumes op bed ligt is man moe van zijn werkdag en ik van het moeder zijn. Dan ga je beide al snel afgezonderd van elkaar wat voor jezelf doen. Omdat je ook die me-time mist. Of hangen voor de tv om dan vervolgens allebei in slaap te vallen op de bank. Ik merk dat sinds de geboorte van onze dochter we echt ‘moeite’ moeten doen voor onze relatie waar dat eerst vanzelf ging. Maar zolang je steeds terug blijft komen bij elkaar en waarom je van elkaar houd komt het toch altijd weer goed. Een mooie leerweg in het leven toch ook wel..

Laura -

Wat een mooi en eerlijk artikel. Ik en mijn vriend hebben nog geen kinderen, maar ik kan het me goed voorstellen. Tijd voor elkae maken is zo belangrijk:)

Evelien -

Prachtig artikel Willemijn! En extreem herkenbaar! Bij onze perfect slapende babydochter hadden wij nog geen last van slaaptekort etc. Maar haar jonge broertje (inmiddels 2,5, en net zo’n slaapheld als die twee van jou) is toch wel andere koek. Het valt zwaar en tijd inplannen is dan idd erg lastig, zeker als je het liefst gewoon gaat slapen. Wij zijn inmiddels 15 jaar samen, dus ik hoop ook dat we het gaan redden, we doen ons best :)

Het slapen zal vast ook beter worden.. ooit 😝😂

M. -

Mooi artikel en zo herkenbaar. Blijft hard werken… en heb ook echt een lange tijd echt ‘heimwee’ gehad naar de tijd ‘voor’ de kids. En vind het soms wel eens pijnlijk om te moeten toegeven dat ik afgelopen jaar vaker met 1 of 2 van mijn vriendinnen of collega’s uit ben geweest dan met mijn eigen man…..want ja, 1 van de 2 moet toch thuis blijven bij de kids. En kan nog steeds wel eens spuugjaloers zijn op vrienden die nog geen kids hebben en voor de 5de keer dit jaar op vakantie/weekendjes weg gaan, zo even ‘hup’ tussendoor of tot laat in de nacht en een heerlijke rustige zondag op de bank doorbrengen terwijl ik al lang en breed uitgebreid in de zandbak zit, ondertussen al vanaf 5 uur in de ochtend op, al 2 wassen weer in de machine heb zitten, al mopperend 2 omgegooide glazen melk van de vloer aan het dweilen ben geweest, al aan het nadenken ben voor het avondeten etc. etc.

Jans -

Ben jij mij? Haha. Ik herken je reactie echt precies!!! Dat jaloers zijn op vrienden zonder kinderen, mopperen op al die taakjes die je de hele dag door doet, nadenken over het avondeten. Het gebeurt mij ook vaak. Ja ik hou zielsveel van mijn kinderen, maar ik vind het behoorlijk zwaar en het heeft zeker impact op de relatie tussen mijn vriend en mij.

Marleen -

Het gras is groener daar waar het water krijgt….. Prachtig verwoord

Amy -

Dat was ook de zon die mij opviel! Ik heb er een screenshot van gemaakt zodat ik er op een onbewaakt ogenblik nog eens aan herinnerd word

Anne -

Prachtig en herkenbaar! Dank je wel, Willemijn!

Anne -

Dat heb je heel mooi en super respectvol geschreven!

femketje -

Wat mooi dat je dit deelt! Ieder huisje heeft zijn kruisje zeg ik altijd maar :) Hier ook een relatie van alweer 13+ jaar en ook wij kibbelen er nog goed op los! XD

Laura -

Een relatie blijft toch hard werken soms, ik vind dat je krijgt wat je erin stopt. Ik moet al eerlijk zeggen dat nu we allebei fulltime werken er al weinig tijd voor elkaar overblijft 🙈 laat staan met kinderen!

Lianne -

1 grote herkenning dit artikel, wat fijn! Het is zo makkelijk langs elkaar heen te gaan of op te gaan in de dagelijkse gang van zaken van kind, huishouden, werk etc. Mooie reminder voor mezelf. En nu ga ik nog even gauw mijn man knuffelen voordat we onze peuter uit bed halen 😉

Anouk -

Wat een prachtig artikel, eerlijk, vol liefde en heerlijk herkenbaar. Zo fijn om te lezen dat het bij anderen ook niet altijd fantastisch is. Dat geeft nieuwe moed als het even zwaar is. Dankjewel

Romy -

Wat een mooi en oprecht artikel! Ik heb zelf nog geen kinderen, maar kan me wel voorstellen dat het hebben van jonge kinderen nogal veel effect heeft op je relatie. Des te mooier is het om te horen hoe jullie je daar toch doorheen slaan en nog altijd van elkaar houden, ook al is de zogenaamde we-time schaars! En gelukkig heb je uiteindelijk een mooi vooruitzicht voor het moment dat de jongens een jaar of 15 zijn. Dan wordt het, in ieder geval volgens het onderzoek, alleen maar beter 😉

Sandra-Anna -

Wat mooi geschreven Willemijn! Ik merk bij mijn relatie ook dat zodra ik het drukker krijg met mijn studie (en dus minder tijd voor hem), we meer langs elkaar gaan leven en ook geen berichtjes meer sturen. We willen heel graag gaan samenwonen en ik hoop dan dat we op die manier meer aandacht en tijd voor elkaar kunnen hebben omdat we elkaar veel meer zien.

Reageer ook