Verscrollen wij ons leven?

Ik zit op de boot en kijk om me heen. Ik heb expres mijn telefoon in mijn tas gedaan. Die tas ligt onderin de bak van de kinderwagen. De drang is groot om ‘m er uit te pakken maar ik vertik het. Naast me zit een gezin: vader en moeder zitten op hun telefoon en hun zoons op de iPad. Verscrollen wij ons leven?

Foto door Mariska – Grotografie

En terwijl ik de laatste zin  van de intro voor dit artikel typ, voel ik me ouderwets. Het is namelijk al zo normaal geworden om met zijn allen voor een schermpje te zitten. Of dat nu het schermpje van de smartphone is, een tablet, de laptop of de tv. Het leven lijkt soms alleen nog maar uit schermpjes te bestaan. Jij leest nu bijvoorbeeld ook dit artikel door een schermpje. Misschien zit je wel in de trein onderweg naar je werk of lees je dit thuis terwijl je de baby voedt of je kind(eren) in het oog houdt.

Het is natuurlijk niet alleen maar slecht om op een schermpje te zitten. We halen er ook heel veel informatie en vertier uit. Toch is het wel bizar hoe collectief we verslaafd zijn met z’n allen aan de schermpjeswereld. En krijg je werkelijk energie van alles wat je leest en ziet?

Als ik mijn schermpjesgedrag onder de loep neem is het 9 van de 10 keer nutteloos. Soms lees of zie ik iets wat ik inspirerend vind, maar meestal zit ik domweg naar plaatjes te koekeloeren. En het ergste, je blijft maar kijken. Word ik daar nu gelukkig van? Niet echt. Soms word ik er zelfs verdrietig van. Dan ga ik mezelf vergelijken met anderen of me af zitten vragen hoe ik mijn Instagram account nog beter kan laten groeien. Eerlijk gezegd vind ik het vaak doodvermoeiend. Al die informatie en al die prikkels die ik daardoor op een dag moet verwerken. Daar sta je misschien niet bij stil, maar al die informatie (en dat is veel) sla je ergens op en wordt verwerkt.

Al maanden heb ik interessante boeken boven liggen waar ik niet aan toe kom. En hoewel mijn leven nu heel anders is met een baby en ik voornamelijk 24/7 voor Maik zorg, zijn er heus wel eens momenten dat ik wellicht een bladzijde of tien zou kunnen lezen. Of iets zou kunnen doen waar ik wel energie van krijg zoals zingen of dansen. In plaats daarvan pak ik, voor ik het weet, weer die smartphone er bij. Oh, even kijken en even liken maar weer.

En soms is het heerlijk. Even je brein “op niets” zetten en doelloos kijken. Ik gebruik het vaak ter ontspanning. Maar toch vraag ik me wel eens af: is het wel zo ontspannen? Al die informatie die maar door en door lijkt te gaan doordat je oneindig kunt klikken en kijken? Het klinkt eigenlijk helemaal niet zo ontspannen. Het klinkt meer alsof ik van iets weg wil rennen en dat alles wat met een schermpje te maken heeft een grote afleiding is en/of een grote verslaving en misschien zit ik daar al dieper in dan ik denk.

Zo probeer ik als Maik wakker is, mijn energie en aandacht aan hem te besteden maar laatst betrapte ik mezelf er op dat ik opeens toch mijn telefoon weer in mijn handen had. Ondertussen kijk ik naar Maik. “Jeetje, waar ben ik eigenlijk mee bezig?”, vraag ik mezelf af. Het leven is hier, naast dat schermpje en niet er in.

Detoxen van de digitale wereld. Het klinkt zo slecht nog niet. Ik denk eigenlijk dat ik op dit gebied ook afspraken met mezelf moet maken. Bijvoorbeeld pas na het ontbijt even kijken en na 20:00 ‘s avonds niet meer. Het zou toch zonde en bizar zijn als je het leven niet meer ten volle leeft en het straks moeilijk wordt om te genieten van andermans gezelschap of de dingen die om je heen gebeuren?

Het is fijn dat al die technologie er is maar het lijkt wel een vloek en zegen tegelijkertijd. Soms verlang ik stiekem nog terug naar de tijd van de telefooncel. Hoe simpel was dat? Toen had je het gewoon niet voorhanden. Net als dat het straks heel makkelijk is om Maik voor de laptop te zetten met een YouTube filmpje aan waar ik me vast schuldig aan ga maken. Terwijl vroeger kon je dat niet eens doen, dan moesten kinderen zich op een andere manier vermaken. Daardoor vraag ik me ook wel eens af of al die technologie niet juist onze creatieve kant belemmert? We hoeven namelijk zelf geen bal meer te doen om vermaakt te worden. Kijken en klikken maar…

Al die technologie beangstigt me ook soms. Hoe gaat deze collectieve verslaving de toekomst namelijk beïnvloeden? Wie weet komt er ooit nog een tijdmachine. Ik zou er geloof ik eerder voor kiezen om terug in de tijd te gaan dan vooruit…Geef mij dan toch maar een telefooncel! Wie weet hou ik dan nog eens meer tijd over voor dingen die er echt toe doen in het leven…

27 reacties

M -

Sinds mijn depressie waar ik nu inzit ben ik mij hier bewust van. Het stompt je af of iets dergelijks. Ik heb al mijn sociale media eraf gegooid. Veel tv kijken, YouTube, en maar eindeloos op je mobieltje loeren, maakt je eentonig. Nu heb ik tijd om inderdaad even lekker te lezen, of lekker wat te rommelen in huis zodat alles zich niet domweg ligt op te stapelen. Ik kan het iedereen aan te raden. Meer tijd voor creatieve dingen vind ik heel fijn. Groetjes

bertine -

sinds ik moeder ben, ben ik mij hier ook zo ontzettend van bewust! ik moet dat echt anders gaan doen!

Niske -

Ook ik ben hier sinds ik moeder ben ook heel erg mee bezig. Op de momenten dat hij wakker in probeer ik zo min mogelijk op m’n telefoon te kijken. Maar toch zit je er zo weer op o even kijken hoe laateen winkel op is of en je zit weer op dat ding. Ook nu hij vaak op zichzelf speeld, zit ik vaak dan met m’n telefoon in m’n hand om toch een oogje in het zeil te houden. Sinds enkele weken heb ik een app op m’n telefoon gezet dit bij houdt hoe lang ik m’n telefoon gebruik en dat is confronterend en helpt mij steeds bewuster om m’n telefoon dus niet te pakken.

Tio -

Die tijd van telefooncellen heb ik ook nog wel meegemaakt en daar zaten ook telefoonboeken in van alle provincies om daar een telefoonnummer in op te zoeken. Als je in de telefooncel zat deed je er een kwartje in en dan draaide je het nummer op de telefoon en kreeg je diegene aan de lijn. De telefoon was toen met draaischijf en nu zijn er mobiele telefoons waarbij je het telefoonnummer moet intoetsen. Het was een eenvoudige en gemoedelijke tijd waar iedereen gewoon was. De technologie van nu heeft ook wel weer voordelen. Op het station in Den haag stonden toen ook allemaal telefoons in een rij om iemand op te bellen met de mededeling dat je was gearriveerd. Nu zijn die telefoons al lang weggehaald maar daar kon je ook bellen voor een kwartje en soms voor iets meer als je meer tijd kwijt was. Het wordt nu steeds vernuftiger en geavanceerder want iedereen heeft een mobiele telefoon en toen zijn die telefooncellen ook afgeschaft. Ze stonden ook vaak op het postkantoor en daar kon je ook bellen. Tegenover het postkantoor stond dat een glazen telefooncel met telefoon er in met draaischijf en telefoonboeken van alle provincies in Nederland. Nu zoek je gewoon op internet het telefoon nummer op en ook de postcode werd opgezocht in het postcodeboek. Ik verlang nog wel eens terug naar die tijd.

anna -

Wat een interessant artikel, toevallig denk ik zelf ook steeds meer na over dit onderwerp. We besteden eigenlijk zoveel kostbare tijd aan onze telefoon… Toch is het voor mij ook wel een vorm van ontspanning, dus het is heel dubbel.

Ju -

Het is goed om je bewust te zijn van je eigen schermtijd :) gelukkig zie ik aan de kinderen van mijn vrienden dat het prima te combineren is. Ze vinden het bijvoorbeeld heerlijk om K3 videos te kijken, maar zingen en dansen dan ook meteen gezellig mee in de woonkamer. Daarnaast houden ze ook van knutselen, buiten spelen, zwemmen, dansles, etc… Dus het is niet per se het één of het ander :) en dan af en toe Frozen aanzetten, zodat je zelf even tijd hebt om te koken zonder al te veel gejengel aan je hoofd is helemaal niet verkeerd 😉

Larissa -

Dit weekend stond ik hier heel erg bij stil. Ik pakte weer eens mijn telefoon erbij om een foto online te zetten en ik vergat bijna dat ik gezellig met mijn vriend op de bank zat. Doelloos scrollen… voor je het weet ben je zo weer minuten verder. In die tijd hadden we ook samen een bordspel kunnen spelen bijvoorbeeld. Veel gezelliger.

Joann -

Echt tof om te lezen! Ik zie het zelf terug bij mijn neefje en nichtje. Die kunnen heel de dag op de tablet of voor de tv zitten. Zelf als ik kinderen heb zal ik dat niet gaan doen… gewoon lekker naar buiten en spelen !

Mare -

Die kleine schermpjes hebben bijziendheid tot gevolg bij kinderen. Juist als ze opgroeien moeten ze niet te veel accommoderen met de ogen door boeken te lezen en achter de pc/tablet te zitten (afgezien van de houding/rugklachten). Daarbij klopt het dat je idd veel prikkels moet verwerken en op een gegeven moment gewoon niet meer aan de dingen toekomt die je op lange termijn een goed gevoel geven.
Maar dit gezegd hebbende, realiseer ik me heel goed dat dit voor jullie een heel ander verhaal is dan voor iemand die gewoon van 9-17 werkt en oké ook thuis werkt/werkmail leest. Maar jullie baan bestaat natuurlijk uit facebook/inst etc…bijhouden. Maar misschien kun je ook hier proberen om heel bewust de tijd te nemen om een gemaakte selectie heel bewust te bekijken en stil te staan of je er inspiratie mee opdeed of dat het je juist een rot gevoel bezorgt.

Jill -

Het is maar net hoe ver je er zelf in meegaat. Het wordt ons geconditoneerd en als mensen er in mee gaan dan kan het makkelijk en snel gaan. Uiteraard wordt alles ons steeds ‘makkelijker’ gemaakt, waardoor mensen er in meegaan want hey dit is toch praktisch en snel. Maar ze zien het grotere geheel en de achterliggende agenda niet…Anyway ik zou zeggen, gebruik geen of zo minimaal mogelijk Social Media. Zo heb je meer kans dat je dichter bij jezelf blijft.

Simone | All Day Jewels -

Ja ik ben het wel met je eens dat we te veel op onze telefoon kijken. Voorheen keek ik ook nog al eens op mijn telefoon als we in een restaurant moesten wachten. Tegenwoordig probeer ik dat ding gewoon lekker in mijn tas te laten en dat lukt ook best goed moet ik zeggen. Het is dan ook een heel stuk gezelliger!

Susan -

Ik ben hier de laatste tijd best wel mee bezig. Wat voor voorbeeld ben je voor je kinderen met altijd die telefoon in je hand. Ik heb een aantal weken terug Instagram van mijn telefoon gehaald en bekijk dat nu alleen nog op de tablet (die ik minder snel pak) Hierdoor ben ik op mijn telefoon effectiever. Ik zoek informatie, lees blogs en nieuws apps en leg hem weer weg. Voor mijn dochter maakt het geen verschil of ik in een boek lees of op mijn telefoon. Bij beide ben ik er niet mee mijn aandacht bij (wat overigens ook niet altijd hoeft bij een driejarige als zij zichzelf vermaakt hoef ik niet constant naar haar te kijken natuurlijk).
Feit blijft wel dat ik vind dat ik teveel en te lang naar een scherm kijk.
Zelf delen doe ik niet, dus bezig met bezoekersaantallen of views oid ben ik niet. Wel nieuwsgierig naar andere “levens” en moeders.

Melissa -

Helemaal mee eens! Ook ik loop er tegenaan dat ik teveel ‘schermtijd’ heb op een dag, waardoor ik geen boek meer lees of andere nuttige dingen laat liggen. Ik heb sinds gisteren ingesteld dat ik na 20u ‘s avonds mijn telefoon niet meer mag gebruiken. Daarnaast heb ik een tijdje terug een app geïnstalleerd waarop wordt bijgehouden hoeveel uur ik op mijn telefoon zit. Ook ik wil minder gebruik maken van mijn telefoon waar mijn zoontje bij is, dat gaat al de goede kant op.

Mariska -

Ben het wel met je eens, het is tegenwoordig heel anders en kinderen krijg een snel een mobiel of iPad bijvoorbeeld. Allerergste vind ik dan ook dat mensen uitgebreid hun telefoon gebruiken achter het stuur. Zelf leg ik m’n telefoon altijd neer en doe ik alleen wat als ik gebeld wordt en meer niet. Je bent zo afgeleid door dat ding en er kunnen echt nare dingen gebeuren. Als je eens oplet als je bijvoorbeeld langs een weg staat of gewoon zelf rijdt, dan zie je echt zoveel mensen op hun telefoon.

femketje -

heel herkenbaar geschreven! ik sta er soms ook van te kijken dat kinderen liever binnen op de ipad spelen dan buiten in de sneeuw (op dit moment dan haha). zelf las ik echt beeldscherm-loze dagen in omdat ik naast mijn blog ook nog 40 uur per week naar beeldschermen moet staren voor mijn werk :’)

Maris -

Ik ben echt blij dat ik niet in deze tijd opgroei, maar gewoon in de tijd dat het nog normaal was dat je in het weekend bordspelletjes met elkaar deed en als kind gewoon buiten ging spelen met andere kinderen. Of bij een ander kind ging spelen. Of op familiebezoek ging en je daar echt op verheugde omdat dat het hoogtepunt van je weekend was. Of dat je jezelf gewoon moest vermaken als enig kind zijnde. Ik vermaakte mij altijd prima. Maar nu klink ik vast als een bejaarde van 80 😛

Lisa -

Helemaal mee eens. Betrap mezelf er ook op dat ik te vaak op de telefoon kijk en soms bij gebeurtenissen (bijv. een dagje weg) meteen het gevoel heb dat ik het moet delen, terwijl dat juist de leuke momenten zijn om face to face bespreken met een kopje thee erbij.

Wat ik me wel afvroeg: ik zag dat jij en Wil onlangs jullie Instagram accounts hebben gewijzigd naar ‘2wmn’. Brengt dat niet juist extra druk mee? Het lijkt (mijns inziens) nu minder een privé account waar je gewoon dagen niet op kunt posten omdat je wat minder ‘digitaal’ bezig wilt zijn en meer een extra werktool waar je wel op ‘moet’ posten omdat het een verlengstuk van jullie werkzaamheden is. Maakt dat de tweestrijd dan juist niet extra lastig?

jose -

Ik denk enerzijds dat telefoons een verslavende werking hebben en we het fijn vinden om de hele tijd te worden ‘beloond’ als we op alle notificatieknopjes drukken… Anderzijds denk ik dat het heel menselijk is om bezig te zijn met jezelf en iets in je handen te hebben waar de focus op ligt. Vroeger liepen de mensen met takjes in hun hand, later lazen ze de krant als ze op de trein stonden te wachten, nu staan mensen met hun smartphone. En ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf op zo’n boot vaak helemaal geen behoefte heb om contact te maken met vreemden. Dan is het fijn om zo’n telefoon te hebben waar ik me achter kan verstoppen.

Syl -

Ik kijk dit artikel vanaf mijn kleine schermpje.
Zonde eigenlijk als je bedenkt hoeveel je mist omdat je bang bent doelloze instagram plaatjes te missen.

Sanne -

Precies dat! Ik heb met mezelf ook afgesproken pas na het ontbijt, ommetje met de hond, te mogen kijken op social media etc. En ook ‘s avonds na 8 uur heb ik mezelf een verbod opgelegd 😉 Ook misschien een goeie; delete die apps van je telefoon. Moet je wel je laptop/tablet pakken om te checken. Maar toch betrap ik mezelf er wel op dat ik nieuwsgierig blijf wat ik dan allemaal “mis”.

Romy -

Mooi onderwerp om bij stil te staan! Ik dacht hier toevallig gisteren nog over na. Het is eigenlijk wel bijzonder om je te bedenken dat ik jaren geleden maar een half uur per dag achter de computer zat en verder alleen thuis via de huistelefoon bereikbaar was. Hoe anders is dat nu! Gelukkig valt mijn telefoongebruik (naar eigen zeggen) wel mee, maar op z’n tijd herken ik dat doelloos scrollen ook wel. Vooral onderweg in het OV vind ik het fijn om mijn mobiel erbij te pakken, terwijl ik die tijd eigenlijk ook prima kan gebruiken om bijvoorbeeld een goed boek te lezen.

AC -

Misschien wil je dan overwegen je instagram weer van privé af te halen?

Martine -

Hi! Mijn Instagram is niet privé. We hebben onze namen veranderd. We zijn nu te vinden via 2wmnmartine en 2wmnwillemijn . :)

Anneke -

Alles wat je hierboven schrijft…
Hier sterk aan het overwegen om eens zo’n digitale detox te doen. Want ik begin me de laatste weken ook meer en meer vragen te stellen bij al dat social media- en gsm-gedoe.

Sylvia -

Helemaal mee eens, het ergste is dat ik soms bang ben dat ik door dat schermpje dingen heb gemist van men zoon… geen idee of het echt zo is Laar zo voelt het wel aan. Als we een dag uitstap maken en onze gsm amper vasthebben voel ik me pas echt verbonden met men zoon. Waarom kan dat niet gewoon thuis ook …

Anna -

Ik vind schermpjes ook heel lastig! Ze ontwijken gaat bijna niet. Het hoort bij deze tijd, maar tegelijkertijd zou ik mijn kinderen er niet mee willen opvoeden, puur omdat ik dat ook niet heb gehad. Moeilijk is het wel! Liefs

Lisanne -

Dat is dus precies waar ik ook last van heb… te veel doelloos op mijn telefoon, zelfs tijdens momenten waarop je het helemaal niet moet willen!

Grappig, ik klikte hierboven op een advertentie, gaat over een stoel met ingebouwd usbpunt zodat je je telefoon of ipad direct op kan laden. Wel in strijd met je artikel 😉

Reageer ook