Persoonlijke ontwikkeling sinds ik moeder ben

 Willemijn en ik zitten in een restaurant. Zij drinkt op dat moment geen wijn, omdat ze zwanger is van Jelle. We hebben een gesprek over moeder worden. Op dat moment zit ik niet goed in mijn vel. Ik bespreek met haar mijn angst over moeder worden, omdat ik lang niet zo ver ben in mijn ontwikkeling op dat vlak als Willemijn.

Foto door Mariska – Grotografie

‘Ja, maar jij heb echt zo’n gestructureerd leven. Je hebt altijd alle was aan kant, je kookt heel gezond iedere avond, doet met Djurre leuke dingen, jouw huis is spic en span, qua werk heb jij ook altijd alle artikelen vooruit geschreven en video’s geëdit en je gaat op tijd naar bed en staat vroeg op. Gewoon alles onder controle. Ik kan nog niet eens goed voor mezelf zorgen, laat staan voor een baby. Wat heb ik zo’n kind nou te bieden? Ik heb mijn leven lang niet zo op orde.’

Dit waren mijn woorden in 2015. Het jaar waarin ik merkte dat het niet zo goed met me ging ergens diep van binnen. Daar heb ik aan gewerkt en ben mijn angsten onder ogen gekomen door onder andere psychosynthese en therapie. Dat was niet makkelijk maar ik ben nog steeds iedere dag blij dat ik die stap gezet heb. Veranderde het wie ik was? Nee, ik ben er anders tegenover gaan staan en leerde mezelf beetje bij beetje accepteren. En dat leerproces duurt mijn hele leven lang.

Ik kan wel zeggen dat ik het rot vond dat ik moest stoppen met de opleiding psychosynthese toen ik in 2017 zwanger werd van Maik. Daar had ik veel verdriet over, omdat ik voor mijn gevoel eindelijk eens een weg was ingeslagen waarbij ik voor mezelf en mijn verstopte gevoelens koos. En ik was nog steeds bang, want zou ik het allemaal wel aan kunnen? Wat voor invloed zou een baby hebben op mijn persoonlijke ontwikkeling? Ze zeggen immers dat het krijgen van een kind een levensschool op zich is.

Dat cliché (en nog tienduizend clichés over kinderen krijgen) is wederom waar. Alles wat ik altijd bewonderde aan Willemijn haar gestructureerde leven, kreeg ik ook na de geboorte van Maik. Er is sindsdien veel veranderd waardoor er enerzijds meer rust in mijn hoofd is ontstaan terwijl ik het juist drukker heb dan ooit tevoren.

1. Ik ben nog steeds Martine. Een vrouw met dromen en passies, die houdt van mens en dier en af en toe lekker gek doen. Nu na vijf maanden er enigszins een ritme in mijn leven zit, voel ik dat ik een rol er bij heb gekregen: moeder. Maar niet dat ik als persoon naar de achtergrond ben weggeëbd. Daar waak ik juist voor, want dat is niet wat ik wil. Ik ben meer dan alleen een moeder. Maar dat het moederschap mijn leven positief heeft beïnvloed, dat kan ik zeker merken.

2. Liefde geven en ontvangen heb ik lang lastig gevonden doordat mijn zelfvertrouwen een behoorlijke deuk op liep in het verleden. Maar nu ik moeder ben opent mijn hart steeds meer. Ik was al aan het leren om liefde te voelen, maar sinds ik Maik heb durf ik het nog meer toe te laten en voel ik ook een soft spot. Hierdoor durf ik sneller te huilen als ik iets moois lees of zie maar ook mijn gevoelens te tonen aan de buitenwereld. Ik schaam me er minder voor. Toen Maik er net was, zat ik weer even op slot. Ik voelde toen alleen maar paniek. Nu de mist langzaam opgetrokken is, kan ik ook genieten. Daar is nu ruimte voor gekomen.

3. Ik riep altijd dat mijn man heel zorgzaam was. Dat is hij ook, hij is enorm zorgzaam. Het is een van de eigenschappen die ik zo mooi en fijn aan hem vind. Ik zei altijd dat ik zelf echt niet zo zorgzaam zou zijn en dat dat nog weleens wat kon worden als ik een kindje zou krijgen. Waarom ik dat zei, snap ik eerlijk gezegd niet. Want als er iemand zorgzaam is, ben ik het wel. Dat had ik toch kunnen weten toen mijn hond Noa moest revalideren na een operatie aan haar knie? Dag en nacht deed ik spelletjes met haar en verzorgde haar waardoor ze snel weer op de been was. Leuke woordspeling.

En dat zorgzame doe ik ook met Maik. Ik zorg dat hij gewassen wordt, ik smeer hem lekker in van top tot teen met allerlei producten, ik lees hem voor en stimuleer met spelletjes en liedjes zijn taalontwikkeling, ik zorg dat hij schone kleren heeft, dat zijn luier op tijd wordt verwisseld, dat hij genoeg borstvoeding krijgt, dat hij zijn druppeltjes krijgt en ga zo maar door.

4. Over borstvoeding gesproken, dat maakt dat ik ook heel goed voor mezelf moet zorgen anders hou ik het niet vol. Dat houdt in dat ik regelmatig moet eten. Voorheen at ik veel te weinig op een dag en ontbeet niet eens. Dat doe ik nu niet meer anders hou ik het simpelweg niet vol.

5. En dat houdt ook in dat ik vroeg naar bed ga, want kleine nachtbrakertjes zijn niet zo bevorderlijk voor je rust. Zo moeder, zo zoon blijkbaar. Dus ik zorg dat ik 9 van de 10 keer rond 21:00 op bed lig. Hallo, 21:00???!!! De laatste keer dat ik zo vroeg op bed lag, was ergens in groep 8? Ik ben zelf een enorme nachtbraker, om 21:00 begon voor mij de dag zowat en dan werkte ik lekker tot 04:00 in de ochtend als dat mij uit kwam. En…hoe vaak ik wel niet op de bank in slaap viel. Jep, die tijden mis ik nog wel eens. Ik had beter een baan in de beveiliging kunnen hebben geloof ik. Maar…het heeft wederom een positieve invloed op mijn leven.

6. Ik heb geen stapels was meer liggen, ik doe het nu met enige regelmaat anders wordt het te gek. Ook weer een gevalletje van ‘je moet wel want anders…’ Zoals mijn werkster zou zeggen: ‘Was is net onkruid, dat moet je bijhouden.’

7. Ik deel mijn tijd veel productiever in dan voorheen. Ik ben niet meer zo aan het ‘lummelen’. Alles is veel strakker gepland en in de tijd die ik heb moet ik het doen als het op werken aankomt. Dat gaat goed, want ik presteer altijd goed onder druk.

8. We eten op tijd. Voorheen aten we eens een keer om 21:30 als we daar zin in hadden. Nu zijn we rond 19:00 vaak wel klaar en is de keuken opgeruimd voor 20:00.

Mijn dagen voelen veel productiever aan dan voorheen en soms ook veel vermoeider. Want wow, slaapgebrek is niet niks. Er zijn dagen dat ik niet gedacht had dat een mens zo moe kon zijn. En toch ga ik door en hou redelijk alle ballen in de lucht al zeg ik het zelf.

Ik had niet gedacht dat ik nog eens zo’n redelijk gestructureerd leven zou krijgen. Het zorgt voor meer rust in mijn hoofd.

Daarnaast merk ik dat er nu dingen zijn in het leven die er nu niet meer zo toe doen. Zo kon ik genieten van veel spullen in huis, terwijl ik nu het liefst van alles weg zou willen doen omdat het zo’n opgeruimd gevoel geeft. Net als winkelen, ik ben veel kritischer geworden en eerlijk gezegd zou ik weleens zin hebben om al mijn kleren weg te doen en helemaal opnieuw te beginnen met een schone lei. Ik word gek van rommel. Rommel stapelt zich binnen no time op. Hoe meer mijn leven structuur lijkt te krijgen, hoe meer ik andere dingen zie die ik aan wil pakken.

Het is een beetje alsof je een oud huis aan het vernieuwen bent. Hoe meer je vernieuwt, hoe ouder andere dingen opeens lijken als je het er naast houdt. Misschien is dat met het leven ook wel zo. Dat je dingen mee maakt waardoor je op een bepaalde manier aan het ontwikkelen bent en je dan opeens ziet hoe je werkelijk wilt leven en wat echt goed voor je is.

16 reacties

Rosa -

Hihi ik presteer ook het beste onder druk! Hoe minder tijd hoe meer ik doe!
Ik heb een kindje van 1,5 jaar, achteraf gezien heb ik nu pas écht alles op de rit. Het heeft tijd nodig en dat is oké!

Esther -

Het is voor mij precies hetzelfde,
Pas moeder van een tweeling,
Ik herken me absoluut in jouw artiekel!

Bianca -

Mooi artikel!! ♡

linda -

Wauw mooi beschreven allemaal! Dat kun je echt goed, fijn dat je nu zoveel meer structuur hebt :)

Sarah -

Wat kan jij dat altijd zo goed verwoorden. Helemaal met jou eens by the way, daarom zeg ik wel ook nooit “nooit”. Een mens is zo veranderlijk in elke fase van het leven. Dingen gaan zoals ze gaan. Jij moet trouwens echt eens een boek gaan schrijven. Serieus hoor!

Daphne -

Je bent een mooi mens Martine! Ik wilde al een tijd zeggen dat ik je er goed uit vind zien sinds je moeder bent. (Dit betekent niet dat je eerst niet mooi was!!!!) Niet omdat je wel/niet bent afgevallen maar omdat je uitstraling is veranderd. We zijn rond dezelfde tijd moeder geworden en ik herken veel in jouw artikel. Heel fijn om te lezen.
Bij chickstart heb ik je kort gesproken, het lijkt me leuk om elkaar bij een komend event (???:)) weer te spreken. Liefs Daphne

Martine -

Wat lief, dankjewel Daphne <3
En…toevallig zijn we volgende week zaterdag bij een tof event van IKEA in Eindhoven :)

Jasmijn -

OMG! Dat is bij mij om de hoek (fangirl alert!). Ik ben het met bovenstaande reactie eens, je ziet er goed uit en de opleiding is iets wat je nog altijd af kan maken, geen haast. :)

Kirsten -

Mooi artikel zeg. Vooral bijzonder om te lezen nu ik aan het einde ben van mijn eigen zwangerschap. Ik hoop dat ik sommige punten ook bij mijzelf terug ga zien over enkele maanden!

Irene -

Wat mag je trots op jezelf zijn Martine. Je doet t echt top! Mooi artikel.

Gelukjes van Maris -

Ik herken er veel in Martine, mooi geschreven!

Mieke -

Punt 8 over etenstijd, zo herkenbaar! Wij aten meestal pas na half 8. Nu zitten we stipt om 6 uur aan tafel en ligt de kleine iets na 7 uur in bed. De avond is opeens veel langer, vooral nu met de zomertijd, ook al ga ik wel op tijd naar bed.

Loes -

Wat mooi om te lezen wat het moeder zijn je gebracht heeft! Ik denk dat het hele zware kanten heeft, maar zo te lezen ook hele mooie kanten.

Larissa -

Wat een mooie positieve ontwikkelingen heb je beschreven! Ook dat stuk over dat je al je kleding zou willen wegdoen en opnieuw wilt beginnen… Zo herkenbaar. Uiteindelijk blijf je altijd jezelf ontwikkelen en veranderen, maar je kan nooit overnieuw beginnen. Je neemt alles mee vanuit het verleden om je ontwikkelen in de toekomst. Zelfs de kleding die in je kast blijft hangen maakt een deel uit van je persoonlijkheid. Al kan een deel doneren natuurlijk nooit kwaad!
En wat fijn om te horen dat je meer structuur hebt gekregen sinds Maik, geeft mij ook hoop voor later haha.

Marije -

Mooie inzichten en ontwikkelingen.

An -

Mooi artikel!

Reageer ook