“Geen rust in je reet”

Ontspannen, ik schreef er ooit een artikel over. Het is voor ieder mens belangrijk om te doen, maar gunnen we onszelf wel de tijd hier voor? Ik ben benieuwd hoe dat bij jullie zit. Ik vind het zelf namelijk heel erg moeilijk.

Foto door Mariska Grotografie

De titel van dit artikel is een grappige uitspraak van mijn moeder. “Geen rust in je reet hebben” of met andere woorden: totaal niet kunnen ontspannen en altijd maar bezig (moeten?) zijn. Herkennen jullie dat ook?

Ik werd vooral met mijn neus op de feiten gedrukt tijdens mijn zwangerschapsverlof. Ein-de-lijk had ik even de tijd voor mezelf maar alsnog ging ik niet iets doen om te ontspannen. Sterker nog, ik schreef dit artikel tijdens mijn zwangerschapsverlof met een slapende Maik in de draagzak. Ik had hem al in bad gedaan, verschoond en gevoed, de vaatwasser uitgeruimd, mijn lieve man voorzien van medicijnen, eten en drinken omdat hij met spit op de bank lag en zich niet kon verroeren, zelf snel ontbeten, de boodschappen opgeruimd en rondgelopen met een jammerende Maik totdat hij in slaap viel. En toen was het nog maar 10:30. Noa hoefde ik niet uit te laten want die was bij mijn ouders. Gelukkig! Anders had ik dat ook nog ruim een uur gedaan.

Je zou zeggen: ‘Nou Martien, dan heb je wel even wat rust verdiend en kun je gaan zitten. Je hebt immers verlof. Misschien een aflevering kijken van Girl Boss of zoiets of lekker lezen.’ In plaats daarvan klap ik de laptop open omdat ik het gevoel heb dat ik moet werken en ik me schuldig voel naar Willemijn omdat het zo bizar druk is met 2WMN. Ik weet dat ik me niet zo hoef te voelen, maar toch is het zo. Dan zie ik haar zo enorm hard werken en denk ik: ‘Fuck, ik moet wat doen om haar te ontzien. Laat ik even vooruit werken zodat ik me dan ook bezig kan houden straks met alles achter de schermen.’

Tijdens het schrijven van dit artikel kijk ik naar beneden en zie ik daar het meest schattige babyhoofd van de hele wereld slapen. Zijn hoofdje opzij, mondje open en lekker snurken met zijn heerlijk ruikende haartjes. “Oh ja, ik moet ook niet vergeten te genieten van dit kleine mannetje. Hij is immers maar heel even klein.” Hallo, schuldgevoel.

Ontspannen? Nee hoor. Ik krijg dan toch het gevoel dat ik heel productief met mijn tijd om moet gaan en niet “lui” op de bank moet gaan zitten. Ook in het weekend, want op de dag dat ik dit artikel tikte was het zaterdag. Aangezien alle was al klaar was leek het me goed om dit artikel te tikken. Dus ik ging weer aan het werk. Maar waarom in hemelsnaam? Weet ik dan gewoon niet hoe ik moet ontspannen?

Misschien is dat het wel. Als ik bijvoorbeeld een massage krijg, vind ik dat heerlijk maar volgens mij zou ik gerust twee uur een massage moeten boeken voordat ik alles kan loslaten in mijn hoofd en werkelijk kan ontspannen. Daarom vind ik een hoofdmassage bijna nog fijner dan een rugmassage. Kunnen al die gedachtes even weggemasseerd worden, haha!

En werk ik nu zo hard voor mezelf of doe ik het voor anderen? Wat in mij wil er nu gezien worden? Wil ik waardering voor het feit dat ik alle ballen in de lucht hou van de buitenwereld of van mezelf? Of beiden? En waarom dan? Mag ik er niet een laten vallen en leuk weg laten stuiteren? Van wie niet? Allemaal vragen die opeens bij me opkomen.

Ik merkte het ook toen ik een keer een maand vrij nam. Pas na twee weken kon ik een beetje los komen van mijn werk en in die twee weken had ik constant het gevoel dat ik van alles moest doen. Vooral stomme dingen waar ik geen energie van kreeg: zolder opruimen, alles tot in de puntjes schoonmaken, die ene kast uitmesten. In plaats van bijvoorbeeld lekker met Noa er op uit te gaan en naar een bos toe te rijden waar ik nooit ga wandelen bijvoorbeeld. Gewoon nieuwe dingen ontdekken: een toffe R&B danceclass volgen wat ik al heel lang wil of een proef zangles. Waarom doe ik dan niet meer dingen die me energie geven? En waarom ben ik niet lekker toen in mijn eentje naar de sauna gegaan ofzo? Ik snap er werkelijk waar niks van. Ik had toen zeeën van tijd voor me-time in vergelijking met nu. Ik moet altijd zoveel van mezelf. En waarom? Ik ben weleens zat van altijd maar hard werken.

Ik heb ook het gevoel dat veel vrouwen om me heen dit hebben. Dat gehaaste gevoel dat je zoveel moet van jezelf en vooral als dat moment van rust zich aandient. “Eh, ik kan nu ontspannen. Zal ik dat doen of moet ik toch nog even dit?” Vervolgens kies je dan toch voor ‘nog even dit’. Had dat niet kunnen wachten tot morgen of overmorgen? Waarschijnlijk wel. “Nee is ook een antwoord”, hoor ik mijn vader in mijn achterhoofd zeggen.

En op het moment dat je het moet, net als ‘moeten ontspannen’, slaat de stress alweer toe. Waar blijf je zelf in dat hele plaatje? En wat voor soort ontspanning geeft je eigenlijk werkelijk energie? Een mooi punt om eens naar te kijken. Ik ga eens op onderzoek uit. Maar eerst nog even… 😉

35 reacties

Felicia -

ik chill of onspan pas als alle 4 de kinderen hier op bed liggen haha
maar tijdens de zwangerschap van mijn vierde stond ik ook nog veels te veel te doen mijn man neemt het zo van mij over maar toch wilde ik bepaalde dingen heel graag zelf doen
nu moet ik wel zegen hij kookt altijd en haalt de boodschappen
en de dagen dat hij vrij is maandag en dinsdag doet hij de kinderen de oudste twee naar bed en in bad alle kinderen
maar bijvoorbeeld de afwas en de woonkamer moeten bij mij altijd meteen opgeruimd zijn anders kriebelt het
het kan bij mij nooit wachten tot de volgende dag
echt last hebben van alle ballen in de lucht willen houden voor de buitenwereld heb ik niet echt

Jessica -

Precies dit! Waar ligt de grens tussen ‘lekker chillen op de bank met serie en mobiel en ‘lui zijn’?
En verwachten we nu zoveel van onszelf door jezelf maar bezig te houden of verwacht alles en iedereen om ons heen dat we juist alle ballen maar hoog houden. Of denken we alleen maar dat anderen van ons verwachten.
Overal waar je kijkt wordt het perfecte plaatje laten zien. Tijdschriften, veel sociale media.. en we willen zelf ook wel wat.
Ik wil een goede moeder zijn, een fijne vrouw, een goede huisvrouw, goede werknemer en vriendin. Maar niet alleen dat. Ik wil een creatieve moeder zijn, een meelevende vrouw, een altijd schone en opgeruimde huisvrouw, een flexibele en meedenkende werknemer en een inspirerende je-ka-altijd-bij-me-terecht vriendin.
Het is iets met perfectionisme, leren loslaten, goed is goed genoeg en balans hebben, dat heb ik nu geleerd. Dat is niet makkelijk, maar ik merk dat ik veel ballen makkelijker hoog houden als ik af en toe eens meer kies voor mezelf. En als de ene bal valt dan pak ik hem morgen weer op. Soms even jezelf dwingen om wel te rusten of iets voor jezelf te doen. En misschien wil je soms wel even lui zijn. Ook daar kun je een balans in vinden denk ik haha!

Esther -

Heel herkenbaar Martine! Mooi geschreven. Een tip is het boek van Eckhart Tolle, De kracht van het nu.
Keep up the good work!

Jasmijn -

Ik herken dit allemaal. Ik ben nog maar 18 maar ik kan en mag pas van mezelf ontspannen als mijn to-do list is afgewerkt. In het weekend zijn het mijn vriendinnen wel eens die mij wakker schudden en zeggen dat er een wereld is buiten mijn studie. Uitslapen kan ik ook niet. Ik word nu met mijn neus op de feiten gedrukt doordat ik de griep te pakken heb in de tentamenweek. Alleen maar stress en uitzieken is er niet bij.

Maris -

Herkenbaar die onrust! Geen rust in je lijf kunnen krijgen dat heb ik zelf ook. Bij mij dan meer omdat ik gewoon veel teveel pieker en te ongeduldig ben.
Ik ga ook heel gemakkelijk maar door met van alles doen. Totdat ik maar gewoon me-time ging inplannen op mijn to do lijst. Dan zorg ik er gewoon voor dat eerst alles af is wat ‘moet’ zodat ik daarna echt kan ontspannen. En dan doe ik ook gewoon niks meer. Zelfs het eten staat dan als schoongemaakt klaar zodat ik het alleen nog maar aan hoef te zetten. Heerlijk is dat!

Joy -

Heel herkenbaar. Op de dagen dat ik vrij ben heb ik er overdag als mijn dochtertje wakker niet zoveel last van. Dan ben ik leuke dingen aan het doen met haar. Maar dan ligt dochterlief in bed en dan kijk ik om me heen en denk ik: SHIT. En dan heb ik de neiging om tot diep in de nacht met allerlei klusjes bezig te zijn (of juist niet en dan sterf ik van het schuldgevoel). En dat terwijl ik echt geen avondmens ben. Van het weekend had ik mezelf er eindelijk aan overgegeven dat ik toch echt de griep had, en heb ik in drie dagen tijd liggend een fotoalbum gemaakt van mijn dochters eerste levensjaar. En dat is voor mij ook echt geen ontspannend klusje. Sterker nog, as we speak maak ik een miskraam door, maar het is zo’n drukke week op het werk, en van het weekend vier ik mijn verjaardag etcetera etcetera. Dus ik zit toch maar op mijn werk al wil het qua concentratie niet zo erg lukken. En nu ik dit zo opschrijf denk ik: Waarom ben ik in godsnaam vanmorgen uit mijn bed gekomen.

Martine -

Gelukkig herken ik mijzelf niet in dit soort verhalen.
Wellicht omdat ik al wat ouder (46) ben 😉
Ik denk soms dat we elkaar gek maken doordat “het druk hebben” is verheven tot iets goeds.
Sinds afgelopen zomer werk ik, eindelijk, parttime en ik geniet daar volop van.
Ik ben een leuker mens geworden doordat ik niet meer alles in het weekend hoef te proppen.
Op de dagen dat ik niet werk sta ik later op, neem de tijd voor het ontbijt en daarna begint mijn dag.
Ik bekijk wat ik moet doen in het huishouden en neem daar de tijd voor.
En wanneer ik daar geen zin in heb, doe ik minder en lees ik een boek of de blogs die ik volg.
Ik ben hierdoor meer ontspannen dan dat ik in de afgelopen 26 jaar ben geweest.
Ik moet niets van mijzelf en ik bepaal zelf de regels van mijn leven.
Dat geeft veel rust :-)

B -

“Ik denk soms dat we elkaar gek maken doordat “het druk hebben” is verheven tot iets goeds.”

Ik denk dat je daar gelijk in hebt. Het druk hebben wordt gezien als succes, terwijl… Als je rust hebt, dan is dat toch veel fijner voor jezelf?

Geen rust in mijn hoofd of lichaam hebben ken ik gelukkig amper. Ik kan enorm genieten van rust en daar maak ik ook echt tijd voor omdat dat mij een blijer mens maakt :)

Stephanie -

Ik heb dit precies zo!! Nu zit ik ook telkens te bedenken wat ik wil doen om te ontspannen.. mar dan móet ik voor mijn gevoel ontspannen.. zo frustrend.. probeer wel steeds vaker naar het bos te gaan.. met een tijdschrift in bad ipv mobiel.. een massage te boeken..

Simone | All Day Jewels -

Herkenbaar hoor! Ik kan ook heel slecht ‘niksen’. Hoewel ik het mezelf wel aan het aanleren ben. Maar ik ben ook graag bezig met iets. Over 2 weken begin ik bij mijn nieuwe baan, dus het niksen en aanrommelen gaat op dit moment ook iets beter, maar dat komt denk ik vooral omdat ik weet dat daar straks minder tijd voor is 😛

Kim -

Zo herkenbaar. Bewustwording is de eerste stap. Balans tussen inspanning en ontspanning is zo belangrijk. Gelukkig leer ik nu ik me er zo bewust van ben steeds beter doseren. Zeker nu ik 3 jaar moeder ben kan ik steeds beter prioriteiten stellen en weet ik hoe kostbaar tijd wel niet is. Ik maak me niet zo gauw druk om onbenullige dingen maar als ik niet lekker in mijn vel zit gaan patronen zich herhalen en nu herken ik het als signaalfunctie. Pas op de plaats. De 24 uur verantwoording voor je kind vind ik het meest moeilijk hierin. Voorheen sliep ik een dag goed uit, deed wat leuks en de batterij was vol nu helaas vaak niet eens een volle batterij aan het einde van de nacht. Hier heb jezelf ook geen invloed op.Accepteren heeft hierin wel geholpen maar soms verlang ik naar 24 uur alleen in een stille kamer 😡

Amelie -

Hier heb ik gelukkig geen last van! Ik kan heerlijk relaxen, ontspannen en niks doen. Mijn man blijft bij de kids en ik ga dagje sauna doen oid maar ook wel thuis als de kids er niet zijn. Je mag best milder voor je zelf zijn Martine!

M. -

ohjee..veel te herkenbaar… bij mij was het zo erg dat ik soms gewoon in huilen uitbarste en gewoon niet wist waarom ik moest huilen… het licht gaat gewoon letterlijk uit. Met het krijgen van de kindjes kunnen die momenten nog heftiger zijn (zo ervaar ik het in ieder geval). Het is zoeken voor jezelf waar je je rust uit kunt halen en plan dan ook echt die ‘dag’ of die paar uur en zet het in de agenda. Ik plan 1 dag in de 2 maanden een ‘hele dag’ naar de sauna… de telefoon blijft in de auto liggen en mag alleen maar een boek/tijdschrift mee.. ook is er bij mij in de buurt een soort van minikuuroortje waar ze je volledig in de watten leggen met heerlijke massage’s en schoonheidsbehandelingen… Dit is in ieder geval mijn manier om verplicht te ontspannen….en het is aan te raden!

Lara -

Wow … wat een herkenning en zoveel zelfde gevoelens wanneer je wil ontspannen. Zeker de afgelopen tijd ben ik door mijn lichaam verplicht te ontspannen. 2 weken ziek geweest, maar nu weer opkrabbelen. Toch wel eens tijd om meer ontspanningstijd te plannen.

Pim -

Dit heeft te maken met ons brein. Dat zal altijd dingen blijven bedenken om bezig te zijn. Als je dit weet (er is veel over geschreven) en herkent heb je de sleutel in handen tot ontspanning. Ik word er steeds beter in!

femketje -

veel te herkenbaar! ik las nu letterlijk tijd in waarin ik mezelf verplicht te relaxen voor ongeveer een uur per dag :)

Maryam -

Loslaten! En prioriteiten stellen. Rust nemen is ook prioriteit. Wat heeft jouw prachtige ventje aan mama als mama helemaal doodop is? En niets meer kan hebben? Voor mij hebben de kinderen echt geleerd om los te laten en rust te nemen. Eerst de kinderen, dan de man en jezelf, daarna werk en als het lukt het huishouden. De rest als daar nog ruimte voor is. Ben je moe maar is de vloer al een week niet gezogen? Lekker liggen als je kind ligt. Kan morgen wel, of volgende week. Niemand gaat dood, echt niet. Heb je een tuin en kan je hond daar lekker los? Hoppa. Avondeten met soep, hoofdmaaltijd met vlees en een salade? Gewoon een lekkere stamppot of stoofschotel en klaar. Ook lekker. Ik noem maar wat. Uiteindelijk maken we het onszelf ontzettend moeilijk of het net ietsje makkelijker.

Vivianne -

Hi mijn tip. probeer een onderscheid te maken tussen wat je moet en wat je wilt. Dingen die je wilt hoeven niet als moeten te voelen. Moet je de zolder opruimen of wil je de zolder opruimen.
Als je heel veel als moeten voelt, kan ik me voorstellen dat het soms even niet zo leuk meer voelt. En voor wie moet iets, en waarom? En nog een mooi motto…
Niets moet, niksen mag…
Ontspan ze!

Annet -

Juist niet herkenbaar 😉 ik denk dat ik heel goed kan ontspannen juist, zeker sinds ik een schoonmaakster heb. Ik ga buiten m’n werktijden om niet bezig met m’n werk. Ik kan rustig een paar uur op de bank liggen om iets te kijken of te lezen. Heerlijk! Vaak kunnen dingen ook wel een andere dag gedaan worden. Zeker nu ik zwanger ben en fysiek wat klachten heb denk ik vaak: schijt aan de rest, ik ga lekker liggen.
Me-time is erg belangrijk voor me, ik kan ook erg genieten van even alleen op mezelf zijn.

Kirsty -

Herkenbaar om te lezen! Ik heb ook de neiging om toch altijd nog even wat te doen, terwijl ik eigenlijk zou moeten ontspannen. Als je dat soms hebt, is het niet zo erg, maar als je altijd maar doorgaat is dat ook niet gezond. Ik probeer mijzelf soms ook echt te dwingen om wat ontspanning te pakken, met name ook omdat ik merk dat ik zonder ontspanning niet kan slapen en dat zorgt alleen maar voor meer stress. Lezen helpt bij mij wel echt heel goed en ik lees eigenlijk elke dag voordat ik ga slapen. Als ik lees val ik daarna vaak heerlijk in slaap, terwijl ik anders nog uren wakker kan liggen.

Tea -

Zo herkenbaar dit inderdaad, dan niet met een kind want die heb ik gelukkig nog niet, maar even rust zit er niet, er is echt een never ending to do list aanwezig in mijn hoofd helaas.

Mariska -

Heel herkenbaar. Mijn psycholoog zei tegen me de onrust, adrenaline/het gejaagde gevoel kun je niet 1,2,3 veranderen, je gedrag wel. Dus accepteren dat de onrustige gevoelens er zijn, maar niet meegaan in de gejaagdheid en teveel (extra) hooi op je vork te nemen. Best wel lastig. Ik merk wel dat het helpt om naar buiten te gaan, daar kan ik tenminste geen huishoudelijke taken doen. 😉

Mariska -

Waarom kun jij artikelen toch altijd zo mooi verwoorden? Maar ik herken me er ook wel in. Ik heb het niet zoals jij het omschrijft, maar als ik bijvoorbeeld ziek was van mijn werk dat ik een schuldgevoel krijg voor collega’s omdat het zo druk is.

M -

De herkenbaarheid in dit artikel is bijna eng te noemen… Je omschrijft precies zoals ik mij voel. Op dit moment zit ik (sinds 1,5 wk) thuis met overspannen klachten mede door de combi werk/school.. Het is even te veel. Het geeft stof tot veel nadenken. Onder andere over het woordje ‘moet’. Ik gebruik hem om de haverklap, zelfs als het over ontspanning gaat. Waardoor het geen ontspanning meer is.. Daarom probeer ik nu het ‘moeten’ om te zetten in ‘willen’. Want wat wil ik nou eigenlijk? En dat is ineens een stuk lastiger om te bedenken dan het in eerste instantie lijkt… Ik wens je ontspanning toe Martine! En ik hoop dat het je lukt. Bewustwording is stap 1 zij mijn psychologe laatst. Succes :)

Marijke -

Nou ik herken wel degelijk wat je zegt. Ik werk meer dan fulltime (vaak 50/60 uur per week ik werk elke dag van 07:00 tot 12:00 en weer van 17:00 tot 22:00)in de thuiszorg als verpleegkundige en ik ga nu ook verder studeren. Minder werken zou dan logisch zijn en toch vind ik het heel fijn om veel te werken. Waar ik mezelf schuldig over kan voelen is dat mijn omgeving dan zegt dat ik nooit tijd
heb en waar ik mijn energie vandaan haal om dit te willen. De zorg is sowieso een totaal andere mentaliteit en is veel werken. Als je van je zelf weet dat je jezelf tekort doet dan zul je daar ook zelf verandering in kunnen brengen door na te denken of je bepaalde zaken niet op andere momenten beter kunt doen en/of het wel echt nodig is wat je per se wil van jezelf bijvoorbeeld het huishouden. Ik ben wel het type wat ook nog perfectionistisch is aangelegd, maar ik denk ook:’schoon is schoon punt’. Terwijl ik toch elke dag stofzuig en 4 keer per week het toilet schoonmaak terwijl dat bij ons niet nodig is maar goed. Ik zou die tijd ook kunnen besteden aan het lezen van een boek maar ik heb ook geen rust in mijn reet..

Kelly -

De herkenbaarheid in dit stuk was even heel eng. Want ik herken mezelf er precies in. Dan wordt je al even weer met je neus op de feiten gedrukt. Als jij een oplossing weet hoor/lees ik het graag haha.

Milou -

Zo herkenbaar. Vooral tijdens het middagslaapje van mijn zoon sta ik voor de keuze: ontspannen of nog even snel dit en dit en dit? Als ik er bewust aan denk wil het mij wel eens lukken een paar dagen dan rust te nemen en een boek te lezen, maar daarna zit ik weer terug in die onrust. Lichamelijk – door zwangerschap – kan ik ‘t nu ook niet goed aan, maar veel te eigenwijs. 😉

Anna -

Heel herkenbaar, genoeg mensen om mij heen hebben precies hetzelfde. Als ik rust tijd heb, maak ik een nieuwe hobby op. Ik heb altijd iets te doen!

Curly Creative -

Ik denk dat het ook echt wel iets is van deze tijd. Drukdrukdruk EN heel herkenbaar. Toch lukt t me wel op even te ontspannen maar dan ben ik toch creatief bezig haha. En dan denk ik had ik niet even dit of dat moeten doen. Maar verder zowat fulltime met ons meisje bezig dus af en toe moet je even iets anders doen dan nuttig bezig zijn.

X

Liz -

Ik herken mijzelf er ontzettend in, doorgaan doorgaan niet stoppen en geen rust. Nu zit ik met een burn-out thuis.. verschrikkelijk schuldgevoel en alsnog kan ik niet loslaten

Marije -

Heel herkenbaar. Met vakantie heb ik eerst ruim 1.5 week nodig om de spanning eruit te krijgen.

Romy -

Onwijs herkenbaar dit en dan heb ik nog niet eens een gezin en een huishouden draaiende te houden 😉 Ik vind het zelfs na een fulltime werkweek nog lastig om iets voor mezelf te doen. Vaak steek ik mijn vrije uurtjes liever in werken aan mijn blog (wat ik ook oprecht geweldig leuk vind!), fanatiek opruimen of soms ook dingen voor anderen doen in plaats van series kijken of boeken lezen. Ik las ooit in het boek ‘Nooit meer te druk’ dat het eigenlijk een soort verslaving of zelfs een competitie is. Mensen zijn zo gewend druk te zijn (“Hoe is het met jou?” “Goed hoor, lekker druk!”) dat het bijna als een must voelt om altijd wat te doen te hebben. Dat vond ik wel een eye-opener. Maar er echt werk van maken en toch iets meer rust inbouwen? Dat blijft voor mij tot nu toe ook vooral bij op zoek gaan naar een mogelijke oplossing 😉

Anna -

Mooi geschreven! Het is heel herkenbaar voor mij. Ik heb bijna altijd wel wat te doen en zodra ik even niets heb, zoek ik wel weer iets op. Ik vind het lastig om echt te ontspannen! Goed inderdaad om eens na te denken over die laatste vragen.

Sanne -

Wat een mooi artikel, en heel herkenbaar. Ik ben zelf nog maar 21 maar ook ik ‘stop’ nooit. Vooral m’n hoofd niet. Ik had pas een massage met 2 vriendinnen geboekt en zij kwamen helemaal zen naar buiten terwijl ik eigenlijk een uur lang had zitten piekeren en lijstjes had zitten maken in mijn hoofd..

Chloe -

Jaaa herkenbaar. Ben nu sinds half zes op en zit al het avondeten voor te bereiden voor vanavond.. Ik dacht er gister nog aan waarom ik tijdens de dutjes van mijn dochter niet kan rusten. Zelfs als ik het probeer maak ik nog steeds boodschappenlijstjes of plan ik dingen in mijn hoofd. Verschrikkelijk zeg! Ben benieuwd hoe ik dit kan veranderen

Reageer ook