Mooie teksten over de dood

De dood: een thema dat bij het leven hoort. Vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Het is een ongrijpbaar iets. De dood is zo onwerkelijk, vind ik. Wat gebeurt er eigenlijk na de dood? Iedereen heeft hier een ander antwoord op. Sommigen geloven in niets, anderen dat er meer tussen hemel en aarde is of juist dat je naar de hemel gaat. Maar naar liefdevolle steun en troost zoeken we allemaal als we iemand zijn verloren.

Foto door Mariska – Grotografie

Dit zijn een aantal mooie teksten die gaan over de dood. Ik heb ze gezien op kaarten, maar ook voorbij zien komen in gedichtenbundels of op internet. Deze teksten zijn mij bijgebleven en ik hoop dat een aantal van jullie er ook steun en troost uit kunnen halen.

Nu ’t rouwrumoer rondom jou is verstomd,
de stoet voorbij is, de schuifelende voeten…
Nu voel ik dat er een diepe stilte komt
en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten.
En telkens weer zal ik je tegenkomen,
we zeggen veel te gauw: het is voorbij.
Hij heeft alleen je lichaam weggenomen,
niet wie je was en ook niet wat je zei.
Ik zal nog altijd grapjes met je maken,
we zullen samen door het stille landschap gaan.
Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken,
raak je mijn hart nog duidelijker aan.

Toon Hermans heeft meerdere prachtige teksten geschreven over de dood. Dit gedicht van Toon Hermans vind ik een van de mooiste die er is over de dood. Ik vind het heel troostend en vooral die laatste zin raakt me. Maar ook de herkenbaarheid als iemand is overleden en alles achter de rug is. De wereld draait weer door, maar jij staat nog steeds stil. Pas veel later komt dat echte besef dat iemand er niet meer is. “En in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten.” Prachtig!

https://www.youtube.com/watch?v=nVjIe1L3GTk

Dit vind ik ook een hele pure tekst en knap dat Irene dat zo kan zingen. Het is niet allemaal even zuiver misschien, maar juist daarom vind ik het zo mooi. Het is zo oprecht en inderdaad: alle eerste keren die je meemaakt zonder die ene dierbare zijn altijd zwaar. Dat geldt trouwens ook vind ik als je een gebroken gezin hebt, dan zijn al die eerste momenten zonder het hele gezin bij elkaar ook pijnlijk. Natuurlijk is het anders dan de dood, maar toch ook moeilijk.

Grief, I’ve learned, is really love.
It’s all the love you want to give but cannot give.
The more you loved someone, the more you grieve.
All of that unspent love gathers up in the corners of your eyes
and in that part of your chest that gets empty and hollow feeling.
The happiness of love turns to sadness when unspent.
Grief is just love with no place to go.

Deze tekst komt van Jamie Anderson. Ik vind het altijd mooi om te zien hoe verdriet van een andere kant bekeken kan worden. Dat rouwen eigenlijk liefde is. Liefde die je niet meer kunt geven aan die ene dierbare. Door het zo te bekijken, komt het heel verzachtend over op een of andere manier.

Natuurlijk zijn er veel meer teksten en liedjes over de dood en rouwn te vinden, maar dit zijn drie teksten die mij in ieder geval altijd bijgebleven zijn over dit onderwerp. Welke teksten over de dood raken jou?

14 reacties

Remke -

Na het overlijden van mijn vader kwam ik het nummer ‘through my vains’ van Richard Marx tegen. Zeker even luisteren! De tekst had ik zelf kunnen schrijven.
Het gaat er om dat iemand (in dit geval mijn lieve paps ) nooit helemaal weg is maar dat een deel van hem of haar door ‘leeft’. Dat er altijd iets of iemand is wat je aan hem of haar herinnerd dus dat je (het verdriet) los mag laten en stil kan staan bij de warme herinneringen en mooie momenten.

Dat het OK is om iemand te missen maar vooral ook om weer te genieten van de mooie dingen/ momenten die zijn geweest. Dat er altijd een deel bij je zal zijn.

Misschien dat iemand anders net zoveel kracht kan putten uit dit nummer als ik ( nog steeds doe).

Heleen -

Begin juli, 2 dagen na mn verjaardag overleed mijn oma. Op haar crematieplechtigheid hebben wij het nummer van Marco Borsato met Matt Simons (breng me naar het water) gedraaid. Echt een ontzettend mooi nummer en telksens als ik het nu hoor denk ik aan mijn oma. Bij mij op t werk komt ie nog wel eens voorbij en soms heb ik het er dan best moeilijk mee, omdat ik mn oma dan nog zo mis.

KikiDa -

Ik vind dat Toon Hermans hele mooie gedichtjes heeft, bijvoorbeeld:
De bomen komen uit de grond
En uit hun stam de twijgen
En ied’reen vindt het heel gewoon
Dat zij weer bladeren krijgen
We zien ze vallen op de grond
En dan opnieuw weer groeien
Zo heeft de aarde ons geleerd
Dat al wat sterft zal bloeien

en

Het leven heeft mij dag aan dag
heel duidelijk laten blijken,
de mooiste dingen die je ziet,
die zie je, zonder te kijken.
Ze blijven bij je bovendien,
je hebt ze met je hart gezien.

Ju -

´Grief is just love with no place to go´ vind ik echt heel erg mooi omschreven. Het is prachtig, maar ook zo treurig. Ik hoop dat die zin me bij zal blijven.

Anke -

Wow prachtig, vooral die tekst over liefde die je niet kwijt kunt. Dat is zo helemaal hoe het is!
Mijn broer is plotseling overleden toen hij 28 was, een liedje dat ik toen draaide was de laatste keer zijn van Acda en de Munnik, eigenlijk ook om mezelf keihard te confronteren om het te kunnen verwerken. Vooral het verstikkende gevoel van hopen dat je nooit niet aan diegene zult denken en mag dit de laatste keer zijn, omdat je zoiets niet (nog een keer) aan kunt

‘k Zoek mezelf maar een andere dag
Want deze is kapot
Deed al raar vanaf het begin
Hij is heel anders dan die ander was
Jij weet er alles van
Je stond hier gister middenin

O, en toen ik wakker werd, jij weg was
Waren dag en ik alleen
En ook al was ik eerder op
We konden zonder jou toch nergens heen

‘k Zoek mezelf maar een andere dag
Want deze heeft geen zin
Zoveel liefde zomaar weggerukt
Stel dat ik ooit een dag vind dat ik niet
Een dag dat ik niet aan jou denk
Ik haat de dag dat het me lukt

O, maar ik red het wel
En joh, je helpt me er maar mee
Want al ben jij als engel weggegaan
Je weet er zijn er hier nog 2

Maar mag dit de laatste keer zijn?
Laat dit de laatste keer zijn
nooit meer en nooit meer zo klein
Dit moet de laatste keer zijn

Dit moet de laatste keer zijn
(Vraag het)
Dit moet de laatste keer zijn
(Vraag het)
Nooit meer en nooit meer zo klein
(Vraag het)
Dit moet de laatste keer zijn

femketje -

dat laatste stukje tekst, damn.. that hits home hard!

Eefje -

Ik heb helaas een maand geleden afscheid moeten nemen van mijn moeder en dit gedicht van Toine Lacet werd voorgelezen op de afscheidsdienst. Het gaat meer over het proces van het sterven en vooral het laatse couplet geeft mij troost.

De brug.
Breng jij me weg tot aan de brug.
Ik ben zo bang om daar alleen te staan.
Als we daar zijn, ga dan niet direct terug,
maar wacht totdat ik overga en zwaai me na.
Dan voel ik me heel veilig en vertrouwd.

Breng jij me weg tot aan de brug.
Ik heb geen idee, hoe diep het water is.
De overkant lijkt mij zo ver;
Je kunt de oever hier niet zien.
Zover het oog reikt, zie ik mist.
Ik twijfel aan het verder gaan.

De angst voor de dood
is als de angst voor het leven.
Het nieuwe lijkt te groot
om het oude op te geven.
In de diepte van het verlangen
ligt de kennis van het nieuwe leven.
Zoals een vlinder weet van vliegen
in haar donkere cocon.

Breng jij me weg tot aan de brug.
en ga dan niet te vlug terug.
Zwaai jij me na als ik erover ga.
Een heel klein duwtje in de rug
is alles wat ik nog verlang van jou.
Dank voor je liefde en je trouw.
Ik ga nu gauw,
want het begin is reeds in zicht.
Ik voel de warmte van het licht.”

Eefje -

Oh de witregels zijn ineens verdwenen zie ik 😝

Kim -

Ik heb helaas eerder dit jaar afscheid moeten nemen van mijn papa. Een gedicht dat ik niet lang daarna las, blijft me eeuwig bij.

Papa’s sterven niet
ze glijden hooguit naar de overkant
ze leven verder in wie blijft
in woorden en gedachten
in verhalen, gevoel en tederheid.
Papa’s sterven niet
ze blijven altijd in de buurt
je ziet hen in de spiegel in een stukje van jezelf
je voelt hen in de pracht die leven heet.
Papa’s sterven niet
ze worden bewaarders van de tijd.

Lenneke -

Toon Hermans is sowieso een held. Ik schrijf zelf versjes, maar ooit hoop ik net zo goed te worden als hij.

Elsbeth -

Mijn vader had een prachtige muzieklijst gemaakt voor tijdens zijn begrafenis. Eén nummer daar van was het lied N’Oubliez jamais van Joe Cocker. Ik kan het lied nu, bijna 10 jaar later, nog steeds niet goed luisteren. Maar de tekst en melodie zitten in mijn hoofd en blijven prachtig.

So dance your own dance and never forget

N’oubliez jamais
I heard my father say
Every generation ha its way
A need to disobey
N’oubliez jamais
It’s in your destiny
A need to disagree
When rules get in the way
N’oubliez jamais

Marianne -

Dapper onderwerp Martine! Waar ik zelf veel aan had toen mijn vader overleed is muziek of het gevoel wat een songtekst me gaf. Zo geeft de Nederlandse cover van the Kik die ze maakten van Chef Special’s ‘In your Arms’ me iedere weer tranen. De cover kwam een maand of wat na het overlijden van mijn vader uit en het kwam zó enorm binnen gelijk!
Qua tekst vind ik dan ook deze korte bondige tekst erg veel van toepassing op mijzelf als het gaat om verlies: ‘Waar woorden tekort schieten spreekt de muziek.’

Lara -

Zodra ik die cover hoor is het hier echt direct huilen. Het origineel is al erg mooi maar in het Nederlands komt het nog een heel stuk harder binnen.

Mijn favoriete tekst is een gedichtje van Annie M G Schmidt welke eigenlijk meer over het leven gaat. Ik mag de titel alleen even kwijt zijn

Amy -

Een ander gedichtje van Toon Hermans kan mij iedere keer weer ontroeren: ga niet heen zonder te groeten, ga niet heen zonder een zoen, want misschien dat je het morgen niet meer over kan doen. De originele versie is langer maar dit is de versie zou ik hem onthouden heb.

Dit neem ik ook mee in het dagelijks leven: ruzies of gedoetjes uitpraten, niet laten ‘rommelen’ . hoe vaak zie je wel niet in programma’s als het familiediner dat iets ‘stoms’ uitgroeid tot een vete waar op de een of andere manier de hele familie bij betrokken is. zo zonde!

Reageer ook