Baby’s en slapen: mijn lessen en tips voor jou

‘Slapen als een baby’, het is een veelgehoorde uitspraak. En inderdaad, pasgeboren baby’s slapen bijna de hele dag. Maar al gauw na de geboorte van Jelle ontdekte ik: slapen is helemaal niet voor baby’s. Wakker willen ze zijn! Ik had bepaald geen slaapkop gebaard… Maar ik heb ook zeker zelf het een en ander ‘fout’ gedaan. Bij Gijs wist ik: deze keer pak ik het anders aan. Vandaag deel ik mijn lessen en tips voor jou wat betreft baby’s en slapen.

Voor ik begin, vind ik het belangrijk om te vermelden dat iedereen anders opvoedt. De ene manier is niet per se beter, maar de ene manier past zeker wel beter bij je dan de andere manier. Wie weet passen de tips in dit artikel niet in jouw straatje, dus sla het dan vooral over. 😉

De belangrijkste tip

Les 1: verwacht geen baby die als een roosje slaapt. Dit scheelt al een hoop. Het klinkt logisch, maar het is makkelijker gezegd dan gedaan. Het thema ‘doorslapen’ is eentje die je continu zal blijven achtervolgen. Mensen vragen ernaar, het consultatiebureau bemoeit zich ermee en oma’s/moeders/tantes/vriendinnen hebben zo hun tips en methodes. En als je (net als ik) geen goede slaper hebt, dan lijkt het wel alsof ie-der-een om je heen wél doorslapende kinderen produceert. En dat voelt af en doe behoorlijk klote. Maar weet dit: doorslapende baby’s (als in doorslapen van 19 uur tot 7 uur) zijn ‘niet normaal’. Het is heel natuurlijk als baby’s en hele jonge kinderen ‘s nachts wakker worden voor voeding of aandacht. Net als voeding is aandacht en nabijheid van een ouder voor een jong kind van levensbelang. Zonder deze twee dingen zijn de overlevingskansen van een kind immers nihil. Het is heel normaal dat er fases zijn waarin je kindje minder goed slaapt en je er een paar keer uit moet. Dit accepteren en je niet op laten jutten door al die andere ouders die zeggen dat hun kind als een roosje slaapt, helpt het allermeest en is de beste tip die ik je kan geven. Kijk niet naar de klok, tel niet het aantal keer dat je wakker bent geweest en tel al helemaal geen uren slaap. Gefrustreerd uit je bed moeten ‘s nachts is tien keer vermoeiender dan met een ‘het is een fase’-instelling uit je bed stappen ‘s nachts. Believe me. Accepteer het en het ‘probleem’ is opgelost.

Meer tips over hoe je de slapeloze nachten door je kinderen overleeft vind je in het artikel die je hier kunt vinden.

Voor zo ver de belangrijkste tip. Maar los daarvan zijn er heus wel een paar dingen die je kunt doen om omstandigheden te creëren waardoor je de kans vergroot dat je baby door gaat slapen.

Mijn lessen

Voordat Jelle geboren werd zag ik het al helemaal voor me hoe ik het wilde doen. Ik wilde namelijk min of meer de stroming ‘natuurlijk ouderschap‘ gaan volgen, ook wel attachment parenting’ genoemd. Deze stroming gaat uit van het volgen van de natuurlijke behoefte van een kind en alles is gericht op een goede hechting tussen ouder en kind. Stokpaardjes vanuit deze stroming zijn: borstvoeding geven (en anders zo natuurlijk mogelijk flesvoeden), co-sleepen, niet laten huilen, inspelen op de signalen van het kind, dragen en zorgen voor zo min mogelijk scheiding tussen ouders en kind. In de grote lijn kan ik me hier nog steeds goed in vinden. Ik voel me prettig bij de visie achter deze stroming en hij past bij mij en het soort moeder dat ik wil zijn: warmte, geborgenheid, nabijheid en emotioneel verbonden.

Echter nam ik het niet laten huilen wel heel letterlijk als het om slapen ging. Jelle was een baby’tje die het liefst de hele dag wakker bleef om de wereld te verkennen. Slapen deed hij overdag maar moeilijk. ‘s Nachts sliep ‘ie daarentegen tot 6 maanden als een zonnetje dus klagen deed ik niet en ik zag ook eigenlijk geen problemen. ‘Hij zal wel niet moe zijn’, dacht ik. Als ik geluk had sliep hij, toen hij rond de 4 maanden oud was, 3 keer 45 minuten. Veel vaker was het echter 20 minuten of een halfuurtje. Veel te weinig voor zo’n kleintje. Pas rond de 10/12 maanden deed hij 2 keer een tuk van 1,5 uur. Overdag zonder al te veel moeite in slaap vallen heeft ook heel lang geduurd, zeker tot een maand of 10.

Ik geloof er in dat je slechte en goede slapers hebt en dat je dat maar tot op zekere hoogte kunt sturen. Ik denk dan ook niet dat ik het allemaal had kunnen voorkomen. Maar ik denk wel dat er een paar dingen zijn die ik anders had kunnen doen. Die hem hopelijk hadden geholpen iets sneller zelf weer in slaap te komen. Achteraf is het altijd makkelijk praten natuurlijk, maar als ik nu terug kijk op mijn aanpak van toen denk ik dat ik de volgende ‘fouten’ heb gemaakt:

  • Ik vond het heel naar om hem ook maar een paar minuten te laten huilen, dus dit deed ik dan ook bijna niet. Als het slapen niet lukte, liet ik hem slapen in de draagzak of ging ik net zo lang wandelen tot hij in de wandelwagen sliep. Ik zette nooit echt door als het ging om hem aan te leren in zijn eigen bedje te slapen overdag.
  • Ik haalde hem er altijd uit wanneer hij weer wakker was na een slaapje van 45 minuten overdag. Terwijl een kind eigenlijk in elk geval 1,5 uur per keer zou ‘moeten’ slapen om echt uitgerust te zijn.
  • Als hij niet in slaap kon komen ging ik er heel vaak naar toe. Hierdoor maakte ik hem juist alleen maar weer wakkerder.
  • Ik herkende de vermoeidheidssignalen niet. Jelle was als jonge baby soms urenlang overdag wakker en ik dacht gewoon dat hij niet moe was. Ze waren bij hem zo moeilijk te herkennen. Een Redbull baby, haha! Vervolgens raakte hij over zijn slaap heen en overprikkeld, waardoor hij nog moeilijker in slaap kon komen.
  • Tot slot heb ik ook  vaak niet gezien dat hij oorpijn had en daarom misschien ook wel zo slecht sliep. Ongeveer vanaf 6 maanden werd hij met de maand vaker verkouden en er op terugkijkend denk ik nu dat hij vaker oorpijn heeft gehad dan ik gezien heb. Ik had eerder met zijn klachten naar de huisarts moeten gaan, wie weet had hij het eerder gesignaleerd dan ik…

Er op terugkijkend zijn ook veel van mijn keuzes gebaseerd op onze moeilijke start en het gevoel dat ik met Jelle in het begin moeilijk kon hechten. Pas nu, achteraf, zie ik dat ik daardoor soms zo krampachtig voorzichtig met hem omging. Omdat ik mezelf al zo’n gevoelloze moeder vond, heb ik hem soms misschien wat te weinig gestuurd. Vind ik dat nu stom van mezelf? Nee, dat zeker niet. Ik had het nodig om het zo te doen. Hem laten huilen om in slaap te komen had me een nog véél waardelozere moeder doen laten voelen. Het was intensief (oke, zeg maar gewoon uitputtend), maar ik heb in elk geval nooit het gevoel gehad dat ik tekort geschoten ben voor hem.

Pas toen Jelle rond 13 maanden, Gijs kon elk moment komen, nog iedere nacht de boel op stelten zetten en soms 3 uur achter elkaar wakker was, zijn we begonnen met hem gedeeltelijk negeren ‘s nachts. We gingen dan één keer naar hem toe, controleerden of er niets was (ziek, vieze luier, dorst, etc.) en legden uit dat het tijd was om te slapen. Wanneer hij daarna weer begon, negeerden we hem. En binnen een paar dagen ging het aanzienlijk beter. Sinds dien slaapt hij ‘s nachts goed (note: mits  hij geen last van zijn oren heeft en verkouden is, wat helaas vaker wel dan niet het geval is haha). Meestal wil ‘ie nog wel een keertje een slokje water, maar het is niets bij wat het geweest is.

Hoe ik het bij Gijs heb aangepakt

Ik was dolblij dat we er nog een kindje bij kregen, maar er was één ding waar ik enorm tegenop zag: de nachten. Ik was ontzettend bang voor herhaling. Nu zijn we 11 maanden verder en tot nu toe slaapt Gijs beter dan Jelle destijds, maar doorslapen doet ‘ie nog altijd niet. Waar Jelle met 12 weken tussen 19 en 7 geen fles meer dronk, krijgt Gijs nog steeds een nachtfles. Ik heb het ‘beter’ aangepakt dan bij Jelle destijds, maar zo zie je maar: wanneer een kind uiteindelijk echt doorslaapt is volgens mij echt voor een heel groot deel afhankelijk van het kind.

Regelmaat

Als je als nieuwbakken moeder dingen opzoekt over (door)slapen, voeden, onrustige baby’s, what so ever, vind je nog altijd het oeroude credo ‘Rust, reinheid en regelmaat’. Leuk hoor, en het zal ook helemaal waar zijn, maar die regelmaat kreeg ik bij mijn beide kinderen er niet zo in. Misschien ook omdat ik zelf niet echt fijn vind om mijn kinderen op een stipt schema te hebben. Ik ben liever een beetje flexibel. En als ik het dan toch probeerde, lukte het me nooit. Haha! Ze vroegen altijd eerder om een fles, wilden niet slapen of juist eerder slapen en zo gebeurde er altijd wel wat dat maakte dat het hele schema in de soep liep.

Ik creëerde daarom bij Gijs mijn eigen regelmaat. Voeding geven deed ik altijd op verzoek, maar qua slapen was ik heel strak: tot 6 weken ging hij na een uur wakker te zijn geweest weer naar bed. Vanaf 6 weken tot een maand of 4 ging hij elke 1,5 uur slapen. Van 4 tot 9 maanden sliep hij elke 2 à 3 uur (wat neer komt op 3 dutjes). Nu hij bijna 11 maanden is slaapt hij nog 2 keer per dag, 1,5 uur per keer. Ik deed hem zo vaak naar bed omdat zodra een baby oververmoeid is, hij nog moeilijk in slaap zal vallen. Achteraf gezien had ik dit heel vaak met Jelle.

Zelf in slaap vallen

Vanaf 6 weken oud ben ik hem overdag op zijn kamertje gaan leggen, om daar te slapen. Dit vond hij maar niets, maar beneden kon hij ook geen rust vinden en in slaap vallen, omdat Jelle daar aan het spelen was. Ondanks dat hij daarom in het begin standaard huilde als ik hem boven neerlegde, wist ik dat het beter was voor hem om rustig boven te slapen. Meestal sliep hij binnen 20 minuten en langzaamaan, binnen een maand tijd ongeveer, ging hij steeds makkelijker zelf slapen.

Inbakeren

Gijs was lichamelijk gezien een heel beweeglijke baby. Toen hij 7 dagen oud was rolde hij al voor het eerst om en zijn handjes bewogen al-tijd. Daarom begonnen we met inbakeren in de Puck-a-baby. Maar na een paar weken leek dit weinig resultaat te hebben en zijn we hem volledig in gaan bakeren met een Pacco-doek. Hierbij zitten de armen helemaal strak langs zijn lichaam gesnoerd. Dit had gelijk effect. Binnen een paar dagen sliep hij 1,5 uur per dutje, waar het eerst maar 45 minuten was. Gijs heeft tot 5 maanden volledig ingebakerd geslapen, zowel overdag als ‘s nachts. Daarna zijn we gaan afbouwen. Dit was echt een enorme klus. Eerst deden één armpje vrij, daarna beide armpjes strak onder de dekens met kruiken op de dekens voor extra gewicht. Toen hij op een gegeven moment ging woelen en de dekens met kruiken geen zin meer hadden (rond 7/8 maanden), zat ik met mijn handen in het haar. Zonder geborgenheid van de dekens of kruiken sliep hij maar 45 minuten en hij kwam moeilijk in slaap. Ik ben hem toen in de Sleepyhead gaan leggen (een babynestje) en dat werkte perfect. Dit geeft hem de geborgenheid die hij nodig heeft. Hij heeft er in geslapen tot 9 maanden en was voor ons echt een livesaver!

En, slaap ‘ie nu dan door?

Nope! Haha! Overdag slaapt ‘ie super goed en daar ben ik in elk geval al heel blij mee. Waar Jelle pas met een maand of 10 overdag beter ging slapen, doet Gijs dit al praktisch van begin af aan (los van de periodes van overgang ten tijde van het inbakeren). ‘s Nachts komt hij nog steeds één keer voor een nachtvoeding. Soms om 00.00 uur, soms om 2.00 uur en soms om 5.00 uur. Het wisselt enorm.

Veel mensen zeggen ‘Joh, laat ‘m huilen, een week doorzetten en je bent van die nachtvoeding af’, maar ik vind hem daar persoonlijk nog te jong voor. Het is gewoon niet echt een strategie waar ik me prettig bij voel. Daarnaast heb ik het idee dat hij het echt nodig heeft. Hij is behoorlijk dun en eet weinig vaste voeding. Die extra fles ‘s nachts kan hij dus wel gebruiken. En al is het wel een troostmiddel of behoefte aan zijn ouders, dan wil ik niet nu al voorbij zijn emotionele behoefte gaan. Als hij rond 1 jaar nog regelmatig wakker wordt ‘s nachts (zonder reden), dan kijken we wel weer verder. Voor nu vind ik het oke zo en ben ik tevreden over onze aanpak.

Edit: Dit artikel schreef ik een paar weken geleden en er is sinds dien toch nog wat veranderd. Niets zo veranderlijk als baby’s. 😉 Sinds drie dagen geven we Gijs toch geen nachtfles meer omdat de laatste week soms wel 3 keer kwam per nacht, terwijl hij de laatste twee weken wel aanzienlijk meer vaste voeding is gaan eten. Het werd langzaam toch echt meer een gewoonte dan een behoefte dus. Hij heeft twee nachten lang flink gemopperd, maar vannacht sliep ‘ie na een kwartiertje weer in en sliep daarna door tot 6 uur. Heel fijn! Ik ben benieuwd of dit zo voort gaat zetten. Hiervan heb ik geleerd dat er wel een bepaald moment komt waarop je kind toe is aan de nachtvoeding afbouwen. Rond 9 maanden hebben we dit ook eens geprobeerd maar dit resulteerde in een vreselijk verdrietige baby dus toen was het voor mij duidelijk dat dit nog niet het moment was. Nu, met bijna 11 maanden, probeerden we het weer en hoewel Gijs echt wel  protesteerde was hij veel minder erg en lang verdrietig dan de vorige keer en dat was voor mij een teken dat hij er nu meer aan toe was.

En zo was ik weer 2000 woorden verder over het (niet) slapen van mijn kinderen. Ik zal je eerlijk zeggen dat ik heel blij ben als ik over een paar jaar weer elke nacht door kan slapen. Ik kijk zo uit naar slapen gaan in de wetenschap dat je pas de volgende ochtend weer wakker wordt Slaapgebrek is killing! Maar hey, je krijgt er zo veel voor terug. 😉

28 reacties

Nina -

Wat een fijn artikel!
Op de kno-problematiek na klinkt Jelle qua slaap echt als onze zoon, maar ook jij klinkt precies zo als ik bij hem hahaha! Ik zat ook zooo te tobben. Ondertussen is hij 15 maanden en slaapt hij wel heel goed, maar wat een zoektocht was dat. Ik ben nu pril zwanger van nummer 2, en ook ik weet dat ik dingen heel anders zal gaan doen! Maar dat is toch ook juist leuk inderdaad, dat je leert van wat bij de eerste niet helemaal super ging 😊 Ik had het- net als jij- nodig om bij onze eerste zo te handelen.
Ik vind jouw artikelen over je kids altijd heel treffend en herkenbaar, ga zo door!

kim -

sterkte voor alle nachtouders. ik was er ook eentje en heb van alles geprobeerd. acceptatie van het probleem en accepteren dat hij nabijheid nodig had hielp. nu is hij 3.5 en na een jaar geen gebroken nachten meer voel ik me weer pas echt mens. slapen wordt zo onderschat. las gister een interview met jim bakkum moest wel lachen tip voor iedereen voor je ouder wordt slapen vooral veel slapen.

Roos -

Slaap… Ik heb er letterlijk wakker van gelegen. WAT deden we nou verkeerd? Net als jij (mijn gup scheelt ook maar 3 maanden met Jelle) was ik een “overwegend natuurlijke opvoeder”. Ik dacht dat als je naar de signalen van het kind kijkt, het niet mis zou kunnen gaan. Naïef als ik was. Ik zag haar vermoeidheidssignalen ook niet goed en ze had het zelf eigenlijk ook niet goed door. Na 16 weken kreeg ze een full on sleep regression. Daardoor werd ze ook s avonds elke 45 minuten wakker. Pas als ik naast haar lag sliep ze langere rukken. Ik herken het zo ontzettend dat de moeilijke start (zwangerschapsvergiftiging, vroeggeboorte, eerste nachten op de kinderafdeling etc) er toe hebben geleid dat ik ontzettend panisch was dat ze niet goed zou hechten. Ook ik heb haar geen 30 seconden laten huilen en haar zo dicht mogelijk bij me gehouden. Ik zou ook echt dingen anders doen bij een volgende. Nu we haar een stuk eerder op bed leggen en eigenlijk 30 minuten voordat we denken dat ze moe is naar boven gaan, gaat het stukken beter. Wat ook ontzettend scheelt is dat haar verlatingsangstfase voorbij is. Die duurde bij haar best lang: 9 maanden tot 21 maanden. Nu is ze niet meer in paniek al ze ‘s nachts wakker wordt en kan ik Dr ook echt gewoon laten mopperen. Heel fijn artikel!

Janine -

Yesss, eindelijk eens een eerlijk artikel! 😉Alles is ZO herkenbaar, maar geloof mij: het word beter! Onze jongens zijn tot 2,5 vreselijke nachtbrakers geweest maar daarna was t over, inmiddeld zijn ze 6 en slapen we allemaal als rozen! Dus meid, houd moed, vat kracht want you will sleep again! 😄

Rosalie -

Ik herkende vermoeidheidssignalen ook niet erg goed. Om mezelf het wat makkelijker te maken heb ik me dus wel aan een slaapschema gehouden. Maar wel eentje die ik op mijn kindje had aangepast. In het begin vond ik het heel raar om haar naar bed te brengen terwijl ze nog heel wakker oogde. Maar het werkte uiteindelijk goed. Inmiddels hebben we nu wel een slaapissue. Ze wordt elke nacht huilend wakker en verhuisd dan naar ons bed. Daar zijn ook vele meningen over. Laat me voorop stellen dat wij het liever niet zien. Maar het is op dit moment een werkbare oplossing. Iedereen komt aan zijn slaap toe. Wat ook nodig is als je 4 keer per week om kwart voor 6 uit je bed moet komen. En verder is ze een super leuk kind. En naast je dochtertje wakker worden is eigenlijk heel gezellig 😉

Melissa -

Ik heb echt Respect voor jou hoor Willemijn! Zo weinig slapen en toch zo functioneren! Ik ken het gelukkig niet, mijn zoontje slaapt vanaf 6 weken door en vanaf 3 en een halve maand slaapt hij van half 8 tot 8 uur half 9. Tuurlijk word hij wel eens wakker maar vaker niet dan wel. Ik ben me bewust dat we hier heel erg blij mee moeten zijn Haha. We hopen dat baby 2 die in mei verwacht word ook zo gaat slapen.
Ik denk inderdaad dat het ook echt niet altijd aan opvoeding ligt. Je hebt nou eenmaal goede en minder goede slapers. Wij hebben er niet iets bijzonders voor gedaan. Het enige wat we doen is een vaste avond routine en zelfde tijd naar bed.
Ik hoop voor je dat je weer snel door mag slapen! Xx

Bianca -

Gelukkig maar dat iedereen op een andere manier opvoedt en de manier zoekt die het beste past. Ik heb mijn zoon op een strak schema gezet omdat hij naar het kinderdagverblijf ging. Dus echt bewust wel voor de regelmaat gekozen, 7,11,13,15 en 19 uur flessen cq voeding. Nachtvoedingen op verzoek, maar die waren ook 11 uur max als laatste en nooit een papfles ofzo, gewoon over op voeding zodra hij eraan toe was. Ik vond het heerlijk, goede slaper overdag en inderdaad de nachten met een soort golfbeweging, de ene tijd beter dan de andere. Je tip van de uren niet tellen ben ik het helemaal mee eens, net zoals jezelf niet vergelijken met anderen. Ik hou er zelf niet van om mijn kind constant aan me vastgeplakt te hebben met een draagzak/doek, zeker omdat ik wist dat hij naar het kinderdagverblijf zou gaan, maar ook omdat ik het echt niet prettig vond, dus lag mijn zoon regelmatig in de box. Hij vond het prima. Ik zou zelf gek worden van co-slapen en hij lag de week nadat de kraamhulp weg was in zijn eigen kamertje in het wiegje en ik had de babyfoon naast me, hoorde ik nog steeds alles, maar wel een stuk rustiger.

Andrea -

Mijn zoon is nu twee maanden oud en ik herken je verhaal over Jelle helemaal in hem. Hij slaapt overdag weinig en als hij slaapt, alleen op mij of mijn man. Elke keer als we hem in bed leggen gaat hij huilen en stopt hij niet, ook niet na een half uur, waarna ik hem dan toch maar weer oppak en hij vervolgens wel op mij in slaap valt… ik weet niet hoe ik dit kan doorbreken, nu kom ik nergens aan toe want heb hem bijna de hele dag bij me.

monique -

Willemijn, wat een fijn artikel!! Je eerste tip is inderdaad zo belangrijk.
@Andrea, mijn dochtertje sliep de eerste 3 maanden ook heel moeizaam in haar eigen bedje overdag (zegmaar niet willen slapen in bed). Ook s avonds waren we soms een uur bezig met wiegen. Ze sliep overdag op on of in de wandelwagen. Zo ook nog toen ik weer ging werken en zij naar de grootouders en opvang moest. De grootouders hebben veel gewandeld met haar en bij de opvang sliep ze in haar wagen. En toen van de een op de andere dag viel ze s nachts wel zelf in slaap en niet veel later lukten dutjes in bed ook overdag. We lieten het maar los, wisten dat dit even tijdelijk zo zou zijn en ze dit toen blijkbaar nodig had.
Kijk vooral wat voor jullie goed voelt, maar blijf ook tegen jezelf herhalen dat het nu even zo is (hielp mij in ieder geval heel erg!)
De draagdoek zorgde ervoor dat ik dingen kon doen.

Mieke -

Ik kan je aanraden om eens te googlen op ‘vierde trimester’s (of fourth trimester), dat gaf mij een mooi inzicht. Je baby heeft 9 maanden in je buik gezeten, warm, gezellig, duidelijk ritme, eten werd verzorgd, etc. En nu opeens is alles anders. Hij/zij moet héél erg wennen. Geef het de tijd, 3 maanden (ongeveer) en het wordt al een stuk beter. En schaf misschien een draagzak/doek aan, dan kan je baby slapen maar jij hebt je handen vrij en kan nog van alles doen. Dat werkte bij mij.

Andrea -

Superbedankt voor jullie reacties! Ik had nog nooit van het vierde trimester gehoord, heb het gelijk even opgezocht! We hebben een draagzak, dat vindt hij wel fijn, maar met mate, op een gegeven moment huilt hij alsnog. ‘Fijn’ om herkenning te lezen, want soms zie ik het echt even niet zitten of ben ik jaloers dat andere baby’s zo goed slapen.

Clara -

Soms werkt het als je de kleine in bijvoorbeeld de kinderwagen bak legt. De geborgenheid is wat ze graag willen. Deze kan je dan in het bedje zetten. Maar misschien is dat bij jou kindje niet aan de orde

Lenneke -

Ik lees en hoor heel goede verhalen over Aisha van Bewust Kindercoaching. Misschien ook iets voor jou? https://www.facebook.com/Bewustkindercoaching/

Judit -

Mijn kinderen deden als baby ook dutjes van 45 minuten. Ik vond het prima. Sliepen allebei binnen 3
maanden door, dus ik vond het geen probleem dat de dutjes overdag korter waren.
Toen ze wat ouder werden, werden de slaapjes overdag langer.
Allebei gestopt met overdag slapen toen ze 2,5 waren. Kreeg ze ‘s avonds gewoon niet naar bed! Allebei klaarwakker!
Zoon heeft nog wel een periode gehad dat hij ‘s morgens om 5 uur wakker was. Maar dit duurde, geloof ik, nog geen jaar.
Gelukkig zijn het nu, 4 en 5 jaar oud, hele goede slapers. Genetisch, denk ik. Man en ik zijn hele, vaste slapers en kunnen overal in slaap vallen.

Ilona -

Ik kijk er net als jij ook zó naar uit om weer door te kunnen slapen. Mijn eerste was een prima slaper maar de jongste is een drama. Ze is 20 maanden en wordt sinds ze zo’n 15 maanden oud was plotseling iedere nacht minstens 1 keer wakker. Ze drinkt dan een flesje en slaapt dan weer verder. Maar het is zo vermoeiend, vooral omdat ik er alleen voor sta. Ik hoop dat het gewoon weer overwaait.
Hopelijk blijft Gijs zo lekker slapen nu!

Nienke -

Mooi stuk! En herkenbaar haha! Kleine dame hier (6 mnd) was een een drama met slapen. Nu valt ze wel in slaap zonder te huilen. Maar nooit langer dan 3 kwartier / een uur per slaapje overdag. Nog tips daarvoor? Ingebakerd sliep ze langer. Maar na 3 kwartier is ze gewoon aan.

Maria -

Heb je overwogen om je kind buiten te laten slapen? Ons zoontje slaapt overdag buiten, in de kinderwagen (en straks in de buggy), daar slaapt hij perfect, zo een uur of 2,5 a 3. Binnen daarentegen is het 45 min en weer wakker.
Goed aankleden, zorgen dat ze uit de wind staan en onder een afdakje. In Nederland kunnen kindjes eigen altijd buiten slapen qua temperatuur, alleen als het hard vriest (meer dan 5 graden) kan het niet. Maar dat is overdag toch bijna nooit het geval.

Mariëlle Rikkers -

Wauw, zó veel respect voor je. Ik volg je ook op IG en krijg daar ook het één en ander mee van de struggles wat betreft slapen. Vindt het knap dat je zó positief blijft.

Door -

Goh, als ik terugdenk aan de babytijd krijg ik spontaan weer wallen onder mijn ogen 😀 . Mijn dochter wou overdag bijna nooit slapen, 1 dutje van nauwelijks een uur was al een godswonder. Na een paar maanden waren we hier allemaal compleet uitgeput, pas na een jaar ging ze ‘s nachts doorslapen en met 2 jaar was het over en uit met het dutje overdag. Nu is ze 7 en nog steeds geen slaper. Een hoop gemopper en gezeur als ze naar bed moet, en standaard om 6u30 alweer fris als een hoentje. Ver-moei-end. (en hoe fout ook: leve de TV op dat gruwelijke ochtenduur).

Sigrid -

Ik heb een keer gelezen dat kinderen die ‘s nachts wakker worden slimmer worden omdat het beter is voor de hersenontwikkeling, dus daar hou ik me maar aan vast in de kleine uurtjes (GAAP). Ik herken vermoeidheidssignalen ook niet goed en leg mijn tweede zoontje dus net als jij ook na 1/1,5/2 uur in bed. Als ik wacht tot hij moe lijkt kan ik blijven wachten en barst hij uit in eindeloos gehuil van overprikkeldheid en vermoeidheid…

Lisanne -

Ik kan me goed voorstellen dat je er naar uitkijkt om zelf weer de nachten door te kunnen slapen. Je zal niet weten wat je overkomt😉 Zelf heb ik drie kinderen waarvan de oudste met 6 weken al doorsliep en de jongste sliep na ruim een jaar pas door. Tja en zelfde manier van opvoeden. Hoewel ik het aan de ene kant best vermoeiend vond, misschien ook omdat we in een verhuizing en verbouwing zaten, verbaasde ik mezelf dat ik gewoon normaal functioneerde. Aan de andere kant je moet natuurlijk wel. Pas toen de jongste doorsliep merkte ik wat een extra energie ik weer kreeg. Hoop dat het voor jou nu niet lang meer zal duren dat beide jongens doorslapen.

Ivy -

Wat een geklungel je, dat slapen. Hoe dan ook doe je vreselijk je best om het juiste te doen. Onze peuter van bijna drie wordt nog steeds elke nacht wakker en kruipt dan bij ons in bed. Met vergevorderde zwangerschap moest dat maar eens afgelopen zijn. Gelukkig laat hij zich nu wel terug brengen, maar het vergde.vooral veel discipline van ons om er uit te gaan en door te zetten.. sinds een week hebben we een zazuschaap wekker. Om zeven uur wordt hij groen en dan mag hij bij ons in bed verder knuffelen. Werkt verbijsterend goed. Ik vind het een aanrader!

Ivy -

Voor wie dit leest nog even een update, er wordt nog steeds goed geslapen met de wekker! Baby 2 heeft zich intussen aangediend. Ze slaapt s nachtst heel aardg, maar overdag alleen in de draagdoek. Ook goed, beter een lange ruk in de draagdoek dan hazeslaapjes in bed, wandelwagen of box. Met zes maanden zien we wel weer verder.

Anneke -

Onze baby sliep de eerste 3 maanden super slecht. Hij is 7 weken te vroeg geboren en na vier lange weken ziekenhuis heerlijk bij ons thuis. Maar toen begon het pas. Hele nachten bij ons op de borst geslapen. Wegleggen kon echt niet, dan werd ie meteen wakker. Overdag altijd in de draagzak slapen. Na drie maanden ging het beter en nu is hij 5 maanden en slaapt super! Elke nacht in z’n eigen bedje en sinds kort zelfs overdag in z’n eigen bed! Hij slaapt nog niet door maar wij gaan met liefde er om de beurt uit. Laatst sliep hij wel een keer van 19-7, we schrokken ons kapot toen we wakker werden :)

Inge -

Hoi! Hier een moeder van een baby die dus wel goed (door)slaapt en het valt me steeds meer op dat ik me hiervoor moet ‘verantwoorden’ of ‘verontschuldigen’ richting andere moeders. Ik krijg zo vaak rare blikken als ik zeg dat ze sinds ze 6 weken is doorsliep (22-7u) en vanaf 8-10 weken om 19u een laatste fles krijgt en dan doorslaapt tot 7 uur. Het lijkt wel of gebroken nachten er bij moeten horen en als je dat niet hebt moet je het er vooral niet over hebben. De omgekeerde wereld! Even de andere kant van het verhaal 😉

Succes Willemijn! Volgens mij doe je het heel goed! En sowieso is het goed om een manier te vinden die bij jou past.

Willemijn -

Héérlijk! Fijn voor jullie toch. Ik denk dat als ouders al raar kijken of reageren het vooral heel veel zegt over hoe groot hun slaapgebrek is, dus ik zou het je niet te veel aantrekken. :-)

Jessica -

Herkenbaar!! Onze dochter van vijf weken slaapt ook super goed voor zo’n kleintje (wie weet wat nog komt…) maar ik merk soms ook dat ik dit vooral niet moet zeggen tegen anderen. Plus dat ik me toch nog druk maak of we er wel goed aan doen om haar overdag in de box te laten slapen. Ouders kunnen het elkaar maar moeilijk maken. Zo jammer, support en steun over en weer is zo veel fijner en belangrijk!

Martine -

Mooi eerlijk artikel!

Reageer ook