Onze vriendschap #2

Deze zomer kennen Willemijn en ik elkaar al negen jaar. Negen jaar! Zo lang heb ik het vriendschappelijk nog nooit met iemand uit gehouden. Dus dan weet je het, dit is bijzonder. En als je denkt dat het nog niet mooier kan, vergis je je. Dat kan wel degelijk!

Foto door Mariska – Grotografie

Het is net als met een liefdesrelatie: hoe langer je bij elkaar bent, hoe dieper en ‘gevoelsmatig anders’ de liefde voor elkaar wordt. Misschien geldt dat niet voor iedereen, maar dat is wel hoe ik het ervaar. De liefde in vriendschap lijkt met de jaren steeds meer dimensies te krijgen. Ik denk dat dat komt omdat je zo verweven bent in elkaars leven en je alles maar dan ook alles van de ander mee krijgt. De liefde voor elkaar als persoon en het vertrouwen in zo’n diepgewortelde vriendschap wordt alleen maar mooier wat heel verrijkend is in het leven. Het is iets waar ik enorm dankbaar voor ben. Het sterretje wat we beiden hebben als tatoeage, staat in die zin niet alleen voor die geweldige trip samen naar New York.  Het staat voor mij ook voor het feit dat Willemijn echt een van de lichtjes in mijn leven is die aan de hemel schittert. En niet alleen als het donker is hoor, haha!

Mocht er zoiets bestaan als vorige levens, dan weet ik wel bijna zeker dat Willemijn een tweelingzus geweest moet zijn. Wij zijn zo hetzelfde, dat het gewoon bijna eng is. Intuïtief voelen we elkaar ook heel goed aan. Er is gewoon een soort telepathie tussen ons. De een denkt het, de ander zegt het of tegelijkertijd. Mijn leven zou ook werkelijk waar kapot zijn, als er ooit een dag komt dat onze wegen zouden scheiden door het een of ander. Daar denk ik dus maar niet aan, want daar word ik zeer depri van. Dan zou er echt een deel van mij sterven. Ik wens voor ons dat we minstens 100 worden in vrij goede gezondheid, daar ga ik voor en niet minder.

We hebben de nodige ups and downs meegemaakt in onze vriendschap, maar het is prachtig om te zien en te ervaren wat echte vriendschap nu werkelijk is. Dat je elkaar dus nooit laat vallen, dat je altijd bij elkaar terecht kunt, dat je elkaar kunt spiegelen en van elkaar kunt leren, dat je goed met elkaar kunt praten over niks maar ook over diepere thema’s in het leven en misschien wel het allerbelangrijkste…dat je elkaar kunt loslaten.

Toen ik zo rot in mijn vel zat, omdat ik tegen het plafond van mijn depressie aan hikte, is Willemijn zo lief geweest. Juist door me los te laten en te beseffen dat het niets met haar of haar zwangerschap van doen had maar dat het mijn proces was. Er werd juist iets in mij getriggerd door haar zwangerschap van Jelle. Het gaf mij juist een duw in de goede richting om uit mijn depressie te komen. Dat vond ik zo mooi van haar, want dat is niet makkelijk geweest. Ik kon echt een zuurpruim zijn. En zo helpen we elkaar door moeilijke periodes en groei je uiteindelijk dichter naar elkaar toe.

Toen Willemijn door een moeilijke periode ging toen haar ouders gingen scheiden, was ik er ook voor haar. Dan zag ik gewoon de tranen en gevoelens die ze niet wilde laten zien en door met haar te praten en soms ook gewoon te laten kwam het vanzelf op gang. Nu zijn we ondertussen al zo ver, dat ze soms een extra zielige blik trekt en ik haar niet eerst een uur het ijskonijn hoef te laten zijn, haha! Heerlijk is dat, want dan komt het er meteen uit en kom ik met een oplossing. Bijvoorbeeld: “Oké, we gaan nu werken en over twee uur ga jij even naar bed om te slapen en regel ik de rest.”

In de loop der tijd hebben we echt geleerd steeds meer op elkaar te vertrouwen en schakelen elkaars hulp in, we hebben elkaar en elkaars patronen steeds beter leren kennen en als individu ook ontwikkelt. Willemijn door het moederschap, ik door mijn studie Psychosynthese. Dat is waanzinnig mooi om mee te maken, het geeft juist nog veel meer diepgang.

Sommige mensen zeggen weleens dat een vriendschap nooit meer hetzelfde wordt als een van de twee moeder is. Doordat anderen dat zeiden, vond ik dat in het begin eng. Wat als…? Maar eerlijk gezegd? Natuurlijk verandert er wat, er is misschien minder tijd voor elkaar. Maar de tijd die er wel is? Nou, wie weet is dat kwantitatief gezien juist verdubbeld. Ik merk er in ieder geval niet veel van en ik vind het heel bijzonder en prachtig om te zien hoe Willemijn verandert doordat ze nu een nieuwe rol er bij heeft: de moederrol. Ik leer daar heel veel van en zie wat voor positief effect het heeft. Ik heb juist alleen maar meer bewondering voor haar gekregen. Ze is in mijn ogen een supermoeder, juist omdat ze me ook haar onzekerheden laat zien. Ze is voor mij echt een voorbeeld, want wauw: wat heeft ze alles lekker onder controle met twee van die kleine guppies en wat is ze lief voor haar kinderen. Ze doet het zo goed, niet omdat ze het perfect doet, maar omdat ze het op haar manier doet.

Ja wauw…ik heb nu al bijna 1000 woorden getypt over hoe onze vriendschap met de jaren steeds meer bijzonder is geworden en nog heb ik het idee dat deze woorden geen recht doen aan wat ik voel. Ik had nooit gedacht dat ik zo’n lange vriendschap met iemand zou behouden. Ik vroeg me altijd al af hoe het zou zijn als je iemand zou leren kennen, waarbij je het gevoel had: ‘Dit is een echte vriendin, een soulmate voor de rest van mijn leven.’

Je weet alleen wat je op geeft, niet wat je er voor terug krijgt. Toen ik elf jaar geleden besloot om een ander levenspad te kiezen, waarbij ik alle vrienden die ik had ben verloren, had ik nooit kunnen bedenken dat ik op vriendschapsgebied de Staatsloterij zou winnen toen ik twee jaar later Willemijn tegen kwam.

En daar…daar ben ik ieder jaar van onze vriendschap nog steeds enorm dankbaar voor.

PS: Ik weet dat een vriendschap zoals deze uitzonderlijk is en ook dat sommige lezeressen het juist lastig vinden om dit te lezen. Ik snap dat helemaal, ik ken ook het gevoel van geen vrienden hebben en eenzaam zijn. Toch hoop ik dat je op deze manier een graantje mee kunt pikken van onze vriendschap en dat wij je misschien het gevoel geven dat je niet alleen bent. Je bent het waard om van gehouden te worden. Spreek eens hardop uit wat jij voor jezelf wenst, iedere dag. Of schrijf het op en hang het in het zicht. Het zal je verbazen hoe vaak het uit komt. Misschien duurt dat een tijd en moeten er eerst nog een aantal andere dingen gebeuren, maar heel vaak komt wat je wenst op een of andere manier op je pad. Ik wens voor jullie allemaal een vriendschapssoulmate.

26 reacties

Iren -

Inderdaad ben ik zo iemand die het moeilijk vind om te lezen. Helaas zijn ook vriendschappen niet voor altijd. Dacht ook nooit dat onze wegen zouden scheiden, maar nu het zo is is het ook makkelijker dan dat ik had gedacht. Niet dat het easy is. Maar voor iedereen die zich eenzaam voelt. Als je tevreden bent met je zelf dan kan je alles aan!

mya -

Zo mooi geschreven! Heel mooi om te lezen hoe hecht jullie samen zijn en ook heel herkenbaar want je beschrijft in grote lijnen ook precies de vriendschap met mijn beste vriendin. Die duurt al 12 jaar en ik had me ook nooit kunnen bedenken dat ik ooit zo een goede vriendin zou hebben. Helaas woont ze wel ver weg, maar als we elkaar zien is het wel extra gezellig! Komend weekend ook weer, nu al enorm veel zin in!!

Martine -

Oeh gezellig! Veel plezier! 😀

mya -

Dankje!

Maryam -

Echt mooi dit! Zoveel positiviteit en liefde. Ik word altijd zo vrolijk van jullie =)

Patries -

Dit jaar vieren mijn beste vriendin en ik ons 7jarig jubileum. Ik herken ons heel erg in jullie. Als of we voor bestemt waren. Mijn hele leven kon ik met iedereen opschieten maar werd ik door mijn toen malige “vrienden” gebruikt als sleutel om met anderen in contact te komen omdat mij contact maken altijd goed af gaat. Zo verloor ik het vertouwen in vriendschap. Tot ik naar de middelbare school ging en mijn nu beste vriendin heb ontmoet. Haar moeder zegt vaak: ik heb drie dochters, twee van mezelf en eentje als bonus. Hoewel we mekaar soms niet vaak zien, blijven we onbreekbaar. Lief en leed, geluk en chaos, we komen er samen altijd door heen!

Valeskae -

Heel gek maar heb gewoon tranen in mijn ogen. Ik vind het zo ontzettend mooi, ik voel de warmte in mijn hart. Echt heel mooi geschreven meis. Ik hoop dat julie nog jaaaaren besties kunnen en zullen zijn!

Karin van den Berg -

mooi artikel!

Mijn “sister from another mister” Mieke en ik gaan al ruim 31 jaar met elkaar om. Zo kwamen we elkaar voor het eerst tegen in de zandbak bij de PSZ. Doorliepen dezelfde klassen van de BS tot ik in groep 5 de overstap maakte naar een andere BS. We bleven trouw aan elkaar. Op het VGO kwamen we weer samen in de 1e en tot en met de 3e weer samen in de klas. Wegens andere keuzevakken hebben we ons eindexamenjaar niet samen in de klas gezeten. Hierna kwam het MBO en in die vier jaar hebben we elkaar nauwelijks gesproken en gezien. Het was een soort van doodgebloed. Ik weet nog goed dat Mieke plots in de winkel stond waar ik stage liep. We keken elkaar aan en echt we vielen elkaar huilend in de armen. Wat hadden we elkaar zo gemist. Vanaf dat moment wisten we: jij bent echt mijn bestie. Mieke en ik spreken elkaar wekelijks maar het zien en samen naast onze gezinnen tijd doorbrengen is van mindere regelmaat. Maar wat genieten we van onze Elysium zaterdagen, onze shoptripjes. We voelen elkaar feilloos aan, een half woord of een blik is genoeg. Elkaar vrijlaten en zonder blaam naar de ander begrijpen dat het leven druk is en we weten geen bericht is goed bericht. We leggen de ander niet aan de ketting. En onze in onze levens zijn al zoveel heftige dingen gebeurd en we weten door dik en dun zijn we er voor elkaar. ONE LOVE

Jessica -

Wat een ontzettend mooie woorden. En wat een dierbare vriendschap. Ik heb ook een beste vriendin, maar op dit moment staan we allebei zo anders in het leven dat ik best wel eens bang ben dat het tussen ons in gaat staan. Zij net weer single en ik bezig met ziekenhuistraject om hopelijk een kindje te mogen verwelkomen…

Amy -

Wauw, wat ontzettend mooie woorden Martine! Ik kan er alleen maar van dromen om ooit iets vergelijkbaars mee te maken :)

Mare -

Ze doet het zo goed, niet omdat ze het perfect doet, maar omdat ze het op haar manier doet.
Prachtig Martine hoe je dat verwoord.

Paula -

Wauw, jullie vriendschap is zo bijzonder. Ik hoop dat ik ook zoiets ooit mag opbouwen met iemand :) t is niet dat ik geen vrienden heb, maar mijn vriendschappen zijn vrij oppervlakkig..

Anna -

Wat een prachtig mooi artikel! Hopelijk kunnen jullie nog vele jaren van elkaar genieten! <3

Noor -

Wat een mooi stuk! Ik heb wel een paar goede vriendinnen maar niet wat jullie samen hebben. Dat lijkt me echt bijzonder.
Vroeg me af of jullie nog een keer zo’n meet & shop dagje van plan zijn te doen, lijkt me zo leuk om daarbij te zijn!

Shirley -

Wat lief dit! Jullie zijn zo leuk samen :)

Adrienne -

Vanuit Bali een dikke vette wauw! Met tranen in mijn ogen lees ik dit. Zoveel liefde. Prachtig. Ik prijs mezelf ook heel gelukkig met mijn beste vriendin Agnes (inmiddels al 17 jaar).

Nouria -

Wat een ontzettend lief artikel! Ik kan echt genieten van jullie vriendschap en hoop dat jullie nog veel van elkaar kunnen genieten!

Emma -

Wat een ontzettend mooi artikel! En geweldig dat jullie al zo lang vriendinnen zijn, ik hoop ook dat dat nog héél lang zo zal blijven <3

Heleen -

Wow, wat mooi omschreven. Ik denk dat het ook heel erg helpt dat jullie dit soort dingen uitspreken.

Nora -

<3

Loes -

Heel lief en bijzonder!

Jeanet -

Wat een mooi en liefdevol artikel Martine! Blij dat jullie zo’n bijzondere vrienden d schap hebben en ook dat je (volgens mij) zo fijn in je vel zit weer! Fijn weekend!

Carla -

Wat ontzettend lief en bijzonder. Ik hoop dat ook eens mee te mogen maken.

Susan -

Wat een mooi en lief artikel. Jij en Willemijn hebben een geweldige vriendschap volgens mij!

marije -

Mooi om de bewustwording te lezen over jullie band en de dingen die zijn veranderd in jullie vriendschap. Denk dat dat ook belangrijk is om vrienden te blijven. Steeds even kijken wat er speelt en begrip voor elkaar hebben.

Koester elkaar maar lekker want het is een groot cadeau om zulke vrienden te hebben

Martina -

Mooi dat je jullie vriendschap zo onder woorden weet te brengen. Ik zou niet weten wat ik zou moeten zonder mijn vriendinnen!

Reageer ook