Hoe deed ik dat?!

Ik weet nog dat mijn zus tegen mij zei, toen ze zelf achter in de twintig was, dat je energielevel wel echt stukken lager ligt dan in je tienerjaren en begin twintiger jaren. Dat leek me altijd zulke flauwekul, maar hoe ouder ik word hoe meer ik dit begrijp.

Foto via Unsplash door Ruthson Zimmerman

Zo kan ik me nu niet meer voorstellen dat er dingen zijn die ik vroeger elke dag deed. Bijvoorbeeld iedere dag om 06:00 opstaan voor mijn krantenwijk, een uur naar school fietsen, een uur terug plus huiswerk en daltontaken, 3x in de week naar de kerk, iedere donderdag dansen en op dinsdag tot 06:00 op school zijn en meedoen aan een musical. Wat een jaren joh. Ik word er al moe van als ik er aan denk.  En na de Havo had ik nog steeds mijn krantenwijk 6 dagen per week en had ik een 40-urige werkweek en een vriendje (alias Jor) in Groningen waar ik om het weekend met de trein naar toe ging.

Of voorheen sportte ik 3x per week en liet ik daarna gerust Noa nog een uur uit: hoe dan? Ik zou nu gewoon niet meer weten hoe dat in mijn week past. Ik werk en studeer gewoon veel en heb het al vrij druk. Hoewel ik wel meer zou willen sporten en vind dat ik daar tijd voor vrij zou moeten maken, al zou het maar een keer per week zijn. Tegelijkertijd wil ik ook weer niet zo hard drammen en mezelf voorbij lopen. Maar misschien moet ik dan eerst eens leren de lat niet zo hoog te leggen.

En wat dacht je van de tijd met LiveLifeGorgeous naast 2WMN: hoe deden we dat? Twee blogs bijhouden, iedere dag een artikel, een video voor 2WMN en twee video’s voor LLG. Dat was echt heel erg veel werk, ook met zijn tweeën. En hoe hard we hebben door gebikkeld voor Willemijns eerste zwangerschapsverlof, toen hadden we zelfs nog een LLGVideoWeek met de kerstperiode voor elkaar gebokst terwijl Willemijn hoogzwanger was. Man, wat was dat een werk. Ik vind het ontzettend knap dat we dat voor elkaar hebben gekregen.

Of toen Jorrik en ik er over dachten om een hond te nemen. Het leven voor ik een hond had en nu met een hond is heel anders. Waarschijnlijk als Noa er niet meer is, denk ik: ‘Hoe deed ik dat?!’ Want een energieke hond neemt ook veel tijd in beslag. Ik weet niet eens meer wat ik met mijn tijd deed voordat we Noa hadden. Wat moet dat rustig zijn geweest, haha!

Grappig genoeg, met al deze dingen is het zo dat je het niet door hebt op dat moment. Pas achteraf denk je: ‘Hoe deed ik dat?!’ Maar je doet het gewoon. Dat zal Willemijn ook vast hebben met het leven voordat ze kinderen had en daarna. Dan hoor ik haar wel eens zeggen: ‘Zo, toen had ik het voor mijn gevoel echt rustig toen Jelle en Gijs er nog niet waren. Wat deed ik toen met mijn tijd?’ Dat vind ik zo grappig om te horen.

Ik weet zeker over een aantal jaar dat ik weer denk: ‘Huh, hoe deed ik dat? Een eigen bedrijf, een stichting en een studie plus een relatie, een hond en een sociaal leven? Maar het feit is dat ik daar nu helemaal niet aan denk. Ja, ik heb het druk maar het lijkt wel alsof ik het vroeger veel drukker had terwijl dat helemaal niet zo is als ik dit rijtje opsom.

Het enige wat ik wel merk is: hoe ouder ik word, hoe minder energie ik soms heb. Zoals voorheen ging ik na zo’n drukke week nog best veel stappen tot diep in de nacht of andere leuke dingen doen maar nu heb ik veel meer tijd nodig om tot mezelf te komen en rust in te bouwen.

Wat zitten mensen toch vreemd in elkaar! Herken jij dit ook?

16 reacties

Tio -

Vroeger kon ik een nacht wakker blijven maar nu niet meer. Vroeger kon ik doorpakken en aan een stuk doorwerken maar nu moet ik zo af en toe rust nemen en pauzeren. Het klinkt alsof je al oud bent. Een rustig en gemeleerd bestaan. Vroeger als wij naar school toegingen half zeven opstaan en om acht uur op de fiets want de lessen begonnen “s ochtends twintig over acht. Ik kwam meestal wel op tijd aan op school. Ik had huiswerk en werkstukken ook wel op tijd klaar. Tegenwoordig leid ik een onregelmatig bestaan met minder structuur. Voor mijn gevoel doe ik niets goed. Ik kreeg meestal commentaar op wat ik deed. Zoiets stimuleerde mij niet ergens mee door te gaan. Het was alsof diegene de enige was die dat kon en ik niets. En eigen familie had het over informatie opvragen, en van dat ik geen goede werkhouding zou hebben en verder geen contactuele eigenschappen zou hebben. Ik wist ook niet in welke richting ik op wou. Er was geen verbondenheid en solidariteit en alles leek te mislukken. Er was geen onderling vertrouwen. Dit heeft mij negatief gevormd. Zo denk je dat je voor niemand iets goeds kan doen. Zoiets ben je gaan geloven en straal je onbewust uit waardoor anderen dat ook nog gaan denken. Ik begrijp niet waar ik dit aan heb te denken. ik was altijd op tijd op school en had mijn werk klaar en na dit alles nog negatief commentaar.

Claa -

Jeetje, tell me ’bout it!
Dat denk ik al als ik me herinner dat ik op zaterdags om 6 uur moest beginnen in de supermarkt (bakkerij afdeling) tot 4 uur, en dan ‘s avonds nog op stap ging tot in de vroege uurtjes.
Nu ga ik op maandagavond sporten en dan kom ik dinsdags al moeilijk uit bed. Na het sporten lig ik “pas” rond half 11, 11 uur in bed, veeeeeeel te laat, haha. Máár ik sta nu wel om 6 uur op op werkdagen. Op de middelbare school en tijdens studie ging de wekker pas om half 8 als ik college had.
Het sociale leven bestaat nu uit feestjes, borrels en etentjes. En ‘s middags “op visite gaan” xD. Ik ga nooit meer op stap. Vind ik soms wel jammer, maar we zijn allemaal burgers geworden. En onze vrienden wonen over het hele land, allemaal ver weg.

Myra -

Niet herkenbaar, hahah! Ik ben ook nog jong denk ik in jullie ogen, 18 jaar. Ik werk de hele week en op vrijdagavond stappen. Had laatst na een stapavond de volgende ochtend een sollicitatie gesprek. Brak maar voldaan 😛 Leuk artikel Martine!

Susanne -

Ik ben 27 maar voor mij gelukkig niet herkenbaar :)

Amy -

Heeeel herkenbaar! Ik weet nog dat ik een jaar of zes geleden vijf dagen achter elkaar tot in de laatste uurtjes carnaval vierde, maar dan wel om 9 uur netjes in de collegebanken zat (incl langer dan een uur reizen naar de uni). Nu vind ik het na 2 dagen carnaval alweer genoeg en wil ik echt een extra dagje even niks. How?! 😀

Yicke -

Wacht tot je halfweg de dertig begint te zijn… die eerste jaren in de 30 vielen mee, maar hoe dichter die 35 nadert, hoe meer ik me 50 begin te voelen, vooral na een drukke week (om 21u in slaap in de zetel met de meeneemchinees voor mijn neus op de salontafel in plaats van gezellig rond 22u vertrekken om weg te gaan!) is het soms echt erg.

Mariska -

Leuk om te lezen! Ik had het vooral laatst toen er weer kermis op het dorp was (hele iets anders, maar oké). Normaal gingen wij altijd het hele weekend: vrijdagavond, zaterdagmiddag en avond, zondagmiddag en avond en maandag de hele dag. Nu zou ik dat nooit meer volhouden, haha! Maar inderdaad ook huiswerk en naar school fietsen van vroeger.

Neverdullmoments -

Haha grappig om zo terug te kijken inderdaad! Ik weet ook nog dat ik op de middelbare school dacht: pff, wat heb ik veel huiswerk! Tijdens mijn studie verlangde ik echt terug naar die tijd haha 😉

Johanne -

Jep! Ik denk dat je op het moment zelf vaak gewoon doet wat je moet doen. Omdat ‘t van je verwacht wordt, om te overleven, of überhaupt te leven (werk etc). Maar achteraf komt dat bewustzijn pas, dat je denkt van: heh, hoe dan! Tenminste, zo werkt dat bij mij… 😉

Romy -

Ja, heel herkenbaar! Ik heb een tijdje als student elke avond tot een uur of drie/half vier doorgewerkt om dingen af te krijgen, om dan ‘s ochtends vroeg weer om half acht op te staan. Nu denk ik ook: how did I do that? 😉 Maar in de situatie zelf loopt het vaak allemaal wel vanzelf goed.

Audrey -

Hier ook herkenbaar! Vroeger dacht ik bij alles wat ik aan activiteiten plande ook echt niet na over de drukte die dat zou opleveren, terwijl ik nu, als ik een 3e avond op rij wat inplannen al meteen denk: oké, nu zit ik “vol” die week. Lekker mijn rust pakken tussendoor, ouwe wijven dat we zijn 😉

marije -

Heel herkenbaar. Vroeger werkte ik fulltime en ging ook nog 4 avonden stappen zonder ergens last van te hebben. Nu ben ik blij als ik 10 uur red.

Martina -

Ja dit herken ik zeker! Hele late avonden, lees nachten en de volgende ochtend naar werk of college… kon allemaal!

Henrieke -

Je hebt echt helemaal gelijk, ik ben 25, maar ik merk nu ook al dat ik vroeger meer energie had. Al probeer ik er mentaal wel veel energie bij te voegen, door nog wel even door te gaan als ik eigenlijk te moe ben of geen zin meer heb.

Kelly -

Ik herken t wel ja. Vroeger werkte ik 7 dagen in de week en daarvoor moest ik 45 min heen en weer terug fietsen. Ongelooflijk hoe ik dat heb weten te presteren en dat ik t ook deed

Susan -

Leuk artikel om te lezen. Ik denk dat je je ook heel makkelijk aanpast aan wat je moet doen :)

Reageer ook