Mijn buurtje

In de 8 jaar dat ik nu in Groningen woon, hebben Djurre en ik in 3 totaal verschillende wijken van Groningen gewoond. Elk met zijn eigen karakter en charmes. Van bruisend en studentikoos tot kakkineus en – de huidige – volks en ‘slecht bekend’. En dit laatste buurtje heeft toch wel mijn hart gestolen. Ik ben dol op mijn buurtje!

Toen Djurre en ik 3 jaar geleden ons huis kochten hebben we elkaar nog wel even aangekeken en gevraagd: ‘Gaan we hier écht een huis kopen?’ De wijk waar we nu wonen staat namelijk best wel slecht bekend in de hele provincie en zelfs buiten Groningen! Het is een beetje zoals de Schilderswijk van Den Haag. Het is een buurt met oer-Groningers, fanatieke FC Groningen supporters (tot 2006 stond hier ook het stadion), multicultureel en relatief meer armoede en laagopgeleiden dan in de meeste andere wijken van Groningen.  De wijk is zelfs ooit eens in het programma ‘Probleemwijken’ geweest en eind jaren ’90 zijn er flinke rellen geweest. Dit alles maakt dat het imago van onze wijk niet zo best is. Als ik vertel waar ik woon krijg ik soms ook de reactie: ‘Oh, dat is zo’n aso-wijk toch?,’ En veel mensen zijn er nog altijd van overtuigd dat je ‘s avonds laat niet op straat moet komen…

En dat vind ik zo jammer! Deze wijk is namelijk de leukste wijk waarin ik tot nu toe gewoond heb! In geen enkele andere buurt waar we gewoon hebben zijn de mensen zo sociaal als hier. Nooit eerder voelde ik me zo thuis in Groningen, als hier. Ik ken bijna al mijn buren uit onze eigen straat en een groot deel van de buren uit de omliggende straten. En dan niet alleen van gezicht, maar ook van een praatje hier en daar.

Ik ben dol op mijn buurvrouw die dan misschien wel leeft van een uitkering, maar zó veel terug doet voor onder andere haar kerkgemeenschap en de Voedselbank. Ze komt vaak aan de deur omdat ze ergens hulp bij nodig heeft en Djurre en ik doen dat graag voor haar. Zo hebben we haar inmiddels aardig leren kennen en is het uitgegroeid tot een fijne buur. Toen Jelle geboren was kwamen twee buren – die we niet echt heel goed kenden – aan de deur met bloemen en cadeautjes. We wisten niet wat we meemaakten! Met ‘Buurman Texas’ maak ik graag een praatje, omdat ik zie dat hij dat heel fijn vindt. Hij is namelijk best wel eenzaam. En als er issues in de buurt zijn, dan is de buurman van de straat naast ons steevast degene die bemiddelt. Hij weet alles van de buurt (hij woont er dan ook al zijn hele leven) en is vrienden met iedereen.

Ja, we hebben verslaafden in de buurt. Ja, er wonen relatief veel mensen van niet-Nederlandse afkomst die soms geen enkel woord Nederlands spreken. En inderdaad, er wonen mensen met een uitkering en zeker ook wat ongure types. Maar zolang je vriendelijk bent en niet veroordeelt, is er niets aan de hand! Sterker nog, als je openstaat voor contact met mensen die anders zijn dan jij, dan ontstaat er heel vaak een leuk praatje met mensen die je anders geen blik waardig zou gunnen op straat en leer je ze van een andere kant dan het eerste gezicht kennen! En daarom hou ik zo van onze wijk. Het leert me continu om zo veel mogelijk zonder vooroordelen te zijn en ik heb gemerkt dat het niet uit maakt of je hoog- of laagopgeleid, arm of rijk, gehandicapt of gezond, oud of jong, werkende of werkloos bent, om goede buren van elkaar te zijn en dat is precies wat je in onze gemengde wijk (want er wonen dus heus niet alleen maar ‘allochtonen en aso’s’ zoals het vooroordeel is) goed kunt zien. Ik kan wel met een grote boog om de ietwat in eerste instantie eng ogende, drugsverslaafde man uit de buurt heen lopen, maar ik kies er liever voor om hem vriendelijk te groeten. Het gevolg is namelijk dat we beide vrolijk worden van het groeten, in plaats van beide een enorm ongemak ervaren doordat ik hem ontloop. Door op deze manier met je buren om te gaan creëer je volgens mij een veel leukere sfeer in je wijk. Hoe mijn buren leven, gaat mij een drol aan en dus is het niet aan mij om daar een oordeel over te hebben. Live and let live. (Met enig respect voor je omwonende medemens, uiteraard. 😉 )

Een andere reden waarom ik zo dol ben op onze wijk is de groenteboer op de hoek die van de oude stempel is. Zo’n eentje waar je alleen contant kunt betalen en je voor €5 met kilo’s fruit en groenten wegloopt. Zo’n eentje die mensen met heel weinig geld, wat extra’s toestopt en iedereen uit de buurt kent. Van dat soort mensen verweekt mijn hart. Ik vind dat zo mooi aan onze wijk. In geen enkele andere wijk of dorp waar ik ooit gewoond heb, heb ik mensen zo voor elkaar zien zorgen. En nu ik zelf ervaar hoe het is om daarvan deel uit te maken, ben ik contact met je buren zo veel belangrijker gaan vinden.

Tot slot is onze wijk ook nog eens één van de mooiste wijken van Groningen wat mij betreft! Het is zo’n sfeervolle jaren ’30 buurt en sinds alle renovaties van de afgelopen jaren is het enorm opgeknapt. Het is een enorm oude buurt met veel verhalen die je terugvindt in beelden en gebouwen.

Jep, onze woonwijk heeft mijn hart gestolen. Het is dat ons huis straks toch echt een beetje te klein wordt, anders was ik hier graag blijven wonen. Ik zal ons buurtje missen als we over een tijdje gaan verhuizen (nog niets concreets hoor!). Want een wijkje als deze, is zeldzaam. Ik woon dus echt wel in de slechtste beste buurt van Groningen!

In wat voor wijk woon jij? En als je in meerdere wijken/plaatsen heb gewoond, welke wijk vond jij dan het leukste?

51 reacties

T. -

Ik woon hier al vanaf mijn geboorte en er zijn heel wat mensen hier weg gaan wonen. Vroeger maakte men wel eens een praatje met de buren en als het nodig was deed men iets voor elkaar. Nu is dat anders. Sinds er andere mensen wonen is het meer afstandelijker geworden. Er zijn nog maar een paar mensen die er vanaf het begin hier hebben gewoond en die groeten je nog wel maar niet iedereen. Recentelijk zijn hier ook nieuwe mensen komen wonen maar die kennen je niet. Je had niet het gevoel dat je bij de vorige buren terecht kon als je wat had. Ze hebben ook steevast collectes geweigerd bij de deur. Volgens mij ginnegapten ze ook wel als het niet zo goed ging. Mijn moeder nodigde de buren wel eens uit om een biertje met haar te komen drinken wat de buurman ook deed na een klusje te hebben gedaan voor mijn moeder. De wijk waar ik daarna ben gaan wonen waren duplexwoningen die ik na een jaar weer moest verlaten omdat het eensgezinswoningen zouden worden. Het was er erg horig en de bovenbuurman had een herdershond en die heette bachus. De hond blafte erg hard als je aanbelde en de buurman woonde op de bovenverdieping van de duplexwoning. Hij gaf les aan een basisschool in de buurt en is later naar Amsterdam verhuisd. Daar kon die maar moeilijk wennen. Ik heb daar wel eens wat leuke momenten gekend, en creatieve dingen gedaan en geschilderd. Daarna ben ik op een flat gaan wonen omdat de buurman recht zou hebben op die woning omdat hij daar het langst gewoond zou hebben. Die flat was soms eenzaam en stil en er kamen niet veel mensen langs. Sommige mensen die langs kwamen zeiden dat het net een paleisje was. Ik had het volgens mij idee wel smaakvol ingericht. De wijk ging door de jaren heen achter uit. De mensen die er vroeger woonden gingen er weg en de sfeer was niet als van ouds. Er is bij de benedenbuurman wel vier keer ingebroken en die is daar toen uiteindelijk weg gaan wonen om te voorkomen dat het nog eens plaats zou vinden. Sommige mensen vonden dat de wijk te weinig sociaal toezicht had. De beneden buurman woonde op de verdieping en heeft er heel lang gewoond. Als die inbraken niet plaatsgevonden zouden hebben dan had die benedenbuurman er nog gewoond. Het was er altijd wel rustig en er kwamen niet zo veel mensen langs. Ik kreeg op het laatst een benedenbuurvrouw waar ik op bezoek kwam en die sloeg mij het huis uit en ze had ook een kat die zich verschool achter de stoel als je binnen kwam. Een zeer schuwe kat die ook nog eens heel mager was en kreeg het vermoeden dat ze de kat zou mishandelen of zou slaan want die kroop helemaal in een hoekje als je de kamer binnen kwam. Ze heeft haar ouders ook de deur gewezen toen ze zeiden dat het er niet netjes genoeg uitzag. Ik werd bang en er was ook nog een andere buur die daar lang had gewoond en die daar ook weg ging en er kwam een tweeling voor in de plaats en die was bevriend met mijn benedenbuurvrouw en die pleegden een soort samenzwering tegen sommige buurtgenoten. Als je niet oppaste dan kreeg je er al vlug problemen mee. Het was geen makkelijk gezelschap. Later is het bijgetrokken toen er andere mensen zijn komen wonen en er wonen ook gezinnen in die flat en sommige kinderen zijn er zelfs geboren. Er is nu nieuwbouw en er mogen geen loslopende honden zonder aangelijnd te zijn daar uitgelaten worden. De flats zijn nu gerenoveerd en zien er weer piekfijn uit. .

T. -

Toen die oudbouw er nog stond met verloedering en verpaupering en het gaf een onheilspellend gevoel als je daar “s avonds buiten kwam. Er gebeurden ook straatroven door mensen die geen vaste woon en verblijfplaats hadden. Er is bij iemand op een flat wel 4 keer ingebroken. Ik ben er ook wel eens gestalkt door iemand met een auto en moest gewoon hard rennen. Dan dook diegene weer op met zijn auto en dan was die weer weg en dan kwam die weer. ik heb gerend voor mijn leven en dat was best wel eng. In Groningen was het er wel kleurrijk in de zeventiger tachtiger jaren. Van die kleurrijke studentikozi types.

Geanne -

Wat leuk om te lezen! Ik heb ook overwogen om in die wijk te gaan wonen, maar het woningaanbod was niet helemaal mijn ding. Ik woon nu in Groningen-Zuid, wat ook niet de beste naam heeft. Maar zoals je zegt is de diversiteit juist erg leuk! En het contact met mijn buren is goed, de buren passen met liefde op mijn kat als ik op vakantie ben en er is nooit rottigheid. De stempel van een bepaalde wijk zegt uiteindelijk niets over de mensen die er wonen.

-- -

Hoi, ik woon ook in jouw wijk, maar dan een stukje verder bij de nieuwbouw huizen, daar heb je totaal geen “last” van dit soort mensen. En de groenteboer is inderdaad zo’n lieve man!!

Jeanet -

Wij hebben er ook jaren gewoond (eerst vlakbij de Jumbo en later boven de Lidl, aan de andere kant vd wijk)! De laatste tijd daar was ik wel een beetje klaar met de junks die regelmatig voor onze flat stonden, dat was niet fijn! Maar toch is de Oosterpark ook heel mooi! Vooral de “parkjes” en het water… Misschien is de nieuwbouw in de Oosterpark wat voor jullie (geloof dat er nu weer bijgebouwd wordt)? Of doe als ons :): koop een huis iets verderop, in de Berlagehof (Korrewegwijk), superleuk nieuwbouwwijkje in jaren 30 stijl! Kunnen Jelle en z’n broertje later met onze zoontjes Sam en luca (nu 6 maanden) spelen 😉!

Saskia -

Wat een leuk stukje! Ik ben in “jouw” wijk opgegroeid en vond het vre-se-lijk toen we zo rond mijn 8ste/9de gingen verhuizen. Wat een leuke tijd had ik daar.

Rosanne -

Heel mooi stukje dit! Ik woon zelf in Schalkwijk in Haarlem en ik zou er voor geen goud weg willen.

allissa -

Mooi stukje! Merk dat ik inderdaad ook altijd snel zo’n soort oordeel klaar heb liggen. Hoewel ik nog steeds het idee heb dat je niet in de slechts bekende wijk woont, want in mijn ogen was dat altijd Leeuwenborg/beijum. Zelf geen ervaring mee trouwens dus ook niet helemaal eerlijk om te zeggen. Woon zelf in een van de rustigste buurten van Groningen dus merk er niet veel van :)

katrien -

Ik vind dat je groot gelijk hebt, ik ben het zeker met je eens! Alleen altijd jammer bij zulke wijken is dat er vaak jonge mensen zoals jullie met een goed inkomen komen wonen + er enkele renovaties en dergelijke gebeuren waardoor de buurt stilletjes aan toch ‘duur’ wordt, de minder bedeelde mensen verhuizen dan naar een andere buurt. Hun oude buurt is dan een ‘hippe’ buurt geworden. Dat is toch iets wat in België vaak gebeurd..

Jet -

Zelf woon ik ook in zo’n “asowijk”.
Veel keuze hadden we niet. Mijn vriend en ik verdienen nu teveel om te huren en te weinig om te kopen.
Toen we 2 jaar terug net op die grens zaten om te huren, hebben we een woning geaccepteerd in zo’n wijk. Beter iets als niets.

Veilig voel ik mij hier niet echt. De politie is kind aan huis in de wijk. Maar zodra ik mijn voordeur dicht doe merk je er niks meer van. En ik ben wel heel blij met onze ruime woning.
Ik groet iedereen die ik tegenkom op straat, heb ook kennis gemaakt met de buren maar echt contact hebben we niet.

Toen mijn vriend en ik de eerste keer gingen kijken bij de flat had ik een foto gemaakt. (5 hoog) Er waren kinderen voor de portiekdeur aan het spelen. We reden nog een stukje door de wijk en ineens werden we omsingeld door buurtgenoten. Ik schrok me kapot. Ze dachten dat ik een foto had gemaakt van hun kinderen. Uiteindelijk heeft mijn vriend de boel kunnen sussen en hebben we elkaar de hand geschud maar het was geen fijne ervaring.

Toen we de sleutel kregen vond ik de dag erna een brief in de brievenbus. Daarin maakte één bewoner bekend met wat voor buren wij gingen leven. (Pedofiel, moordenaar, alcoholist..). De moed zonk toen echt in mijn schoenen. Ik kon wel janken toen. Het valt allemaal wel mee uiteindelijk. Alleen laat ik mijn nichtjes echt niet alleen spelen in- en om de flat. Het liefst zou ik mijn toekomstige kinderen hier niet op laten groeien. Maar ik weet niet hoelang we hier nog “vast” zitten.

Fijn dat jij je goed voelt in je wijk.
Uiteindelijk zegt het ook niet altijd alles. Mijn schoonbroer woont ook in zo’n probleemwijk. Nou, ik zou ervoor tekenen hoor!

amber -

Zelf woon ik ook in zo’n wijk. De akkers in spijkenisse staat echt bekend als een ghetto wijk zelfs in rotterdam terwijl spijkenisse niet eens zo’n grote stad is. Zelf heb ik het nooit zo ervaren, ik durf gewoon snachts een kwartier van het busstation naar huis te lopen. Grote groepen “allochtonen” hoef ik echt niet met een grote boog omheen en iedereen zegt gedag tegen elkaar. Ja er zijn weleens mensen in de straat vermoord en er zijn veel woningovervallen geweest. Toch heb ik me nooit onveilig gevoeld want op die momenten helpt iedereen elkaar. We komen ook allemaal bij elkaar over de vloer voor koffie. En als iemand van de buren savonds veel te veel eten overhoud brengt die het gewoon zomaar naar iemand anders waarvan ze weten dat diegene weinig geld heeft of maar alleen is en anders niet kookt. Ik hou van mijn buurt en zou nergens anders willen wonen:)

Miriam -

Wat mooi beschreven! Ik woon ook in Groningen en zou er ook niet meer wel willen, love it! Wat jij beschrijft: het contact met de buren en elkaar helpen, dat hebben wij helaas totaal niet. Is ook een beetje anders aangezien wij in een flat(je) wonen. Ik snak echt naar een andere buurt, huis en buren. Ben ik zo aan toe! ;p

Annie -

De wijk waar jij woont ben ik opgegroeid en een groot deel van m’n familie woont daar. Ondertussen woon ik in een andere wijk maar als ik me ergens veilig en op m’n gemak voel is het daar! What you see is what you get daar in die wijk. Geen poeha nee..recht voor z’n raap. Heerlijk!!

Nynke -

Goh, ik heb nooit over jouw wijk gehoord dat het een aso-wijk is, haha.
Mijn broer heeft er ook gewoond en ik vond het er echt prima!

Herken het wel. Ik ben opgegroeid in de aso-wijk van onze stad en ik vind het nog steeds zo’n fijne wijk! Nou moet ik wel zeggen dat de herrieschoppers allemaal verhuisd zijn naar een andere wijk, dat scheelt 😉 Ik houd gewoon van oudere wijken. Jaren ’30 of ouder. Dat heeft tenminste charme, en vooral veel meer groen dan nieuwbouw.
Ieder z’n meug natuurlijk, maar doe mij maar oudbouw voor nieuwbouw, haha.

Anneke -

Toen wij gingen samenwonen, net klaar met school, woonden wij ook in zo’n wijk.
Beste tijd van mijn leven, echt. Rare dingen meegemaakt, vechtende buren op straat, arrestaties, ruzie tussen de buren (echtpaar) waarbij we letterlijk alles konden volgen en zelfs tegen elkaar zeiden ‘let op, straks komt ze weer met dat verwijt’ en we af aan het tellen waren wanneer de voordeur dicht werd gesmeten en de buurman vol gas wegreed, hilarisch!
Of die keer dat een Irakees gezin een aantal deuren verder ging verhuizen. Spullen op een aanhanger gestouwd en er lag een kind bovenop om alles bij elkaar te houden. En dat zie je dan voorbij rijden als je naar buiten kijkt.
Nu wonen we in een keurige wijk aan de andere kant van de stad, inmiddels met 2 kinderen. Ik had mijn kinderen daar ook niet op willen laten groeien, dat zeg ik heel eerlijk. Maar voor ons, als stelletje van begin 20 was het gewoon prima, en als we eraan terugdenken dan liggen we nog altijd in een deuk van wat we daar gezien en meegemaakt hebben.
In deze keurige wijk hebben we al ruzie met 1 van onze buren. Zij hebben een heg als omheining van de voortuin. Toen de heg al tijden niet was geknipt en de takken inmiddels op onze oprit hingen, heeft mijn man deze bijgeknipt (steeds als het had geregend en je wilde in of uit de auto, werd je nat door die takken). Nou, dat hebben we geweten. Na een denigrerende terechtwijzing worden we nu behandeld alsof we lucht zijn… Dus ja, de netheid van een wijk zegt niets over de gezelligheid.

Diana -

Kijk dat soort mensen (aso, uitkering, allochtoon, laagopgeleid) zijn in de praktijk het allergezelligst en minst gierig!! Mijn buurvrouw die van 50 eur per week een gezin moest voeden daar kon je zo bij aanschuiven!! En ‘vrienden’ tweeverdieners en echt rijk die kijken je weg als het bijna etenstijd is. Lekker aardig.

Kaycee -

Oh and I am not a Liverpool or Chelsea supporter, however the way the Liverpool fans were still singing Yo8#u&217;ll Never ever Walk alone when their team was losing and the game was almost finished was lovely. Big respect.

Henriette -

Hee dat is toevallig! We wonen volgens mij in dezelfde wijk. Ik woon alleen vooraan in een gerenoveerde straat. Ik merk er daarom erg weinig van, behalve bij de Jumbo haha. Hiervoor woonden wij in de Oosterpoort. Ook een hele leuke wijk.

Cindy -

Mijn oude wijk was ook zo’n wijk. De wietplantages waren een flat verder en ook hadden we met verwarde, psychische mensen te maken (sterker nog: mijn auto was een keer beschadigd omdat de buurman werd gearresteerd tegen mijn auto aan…) Maar het was wel een prima wijk op zich.
Nu woon ik in een soort vinex-wijk, met Poolse en Antiliaanse buren, maar we kennen er niet veel mensen (we zeggen wel hoi en zwaaien naar iedereen), omdat iedereen, incl. wij, werken. Het enige wat ik hier mis is een kroeg waar je even een drankje kan doen, verder is het, zeker met het oog op de toekomst, hartstikke prima.

Nicole -

Mijn vriend en ik stonden heel hoog voor een woning bij jou in de wijk, haha. Toen hebben we ook research gedaan en idd, het staat niet goed bekend maar dat is inmiddels wel achterhaald. Ik vind t een leuk wijkje hoor :) Wij wonen nu praktisch naast t Martini ziekenhuis, bij t Hoornse meer. Mooie wijk, hééél netjes en rustig. Heb niet echt het gevoel dat ik in de stad woon haha. Maar het bevalt goed :)

Linda -

Leuk om te lezen! Ik woon in een nieuwbouw wijk (16 jr oud) in een dorp bij Rotterdam. Iedereen kent elkaar (of althans heel veel) in het dorp en ook in deze wijk. Ik hou er zelf niet zo van omdat ik me daar niet zoveel mee bemoei. Later wilt mijn vriend uit Groningen ook in GR gaan wonen, maar ik moet nog even aanzien waar ik precies wil :) (ideale situatie: in de buurt van een leuke stad)

Nathalie -

Ik vind jullie wijk altijd zo schattig. Als ik naar m’n werk fiets fiets ik altijd langs die huizen waar mensen bij elkaar voor de deur zitten. Bbq, drankjes, jong en oud iedereen schuift aan en er zit altijd wel iemand. Het heeft wel iets!
Ikzelf woon in de Indische buurt, ook zoiets waarvan mensen zeiden ‘oeh zou je dat wel doen’ maar woon al bijna 2 jaar met veel plezier hier. Ga alleen liever niet ‘s avonds lopend door sommige straatjes. Je moet het ook niet opzoeken 😉

Ik zal eens langs het groenteboertje! Fiets er altijd langs, bedankt voor de tip :)

Anna -

Ik woon al mijn hele leven in Brabant. Ik heb 3 jaar in sleeuwijk gewoont, weet ik niet zo veel meer van. En 8 jaar in Woudrichem en nu al 8 jaar in Almkerk. Dit zijn allemaal buur dorpen mef platteland erom heen. Woudrichem mis ik regelmatig nog, je kon heel snel op het strand zijn. En het huis was erg fijn ondanks de kleine slaapkamer. Het had een leuke tuin en grote garage. Er waren van die mooie randen om de mufen binnen waar ik altijd dol op was en de vloer was van hout. Nu woon ik in Almkerk bij mijn ouders, in woudrichem en sleeuwijk ook hoor. Het woont hier ook fijn. Het huis is 2 keer zo groot, ik heb de grote overloop plus mijn slaapkamer ter beschikking. Daarnaast is de tuin enorm! Er was zelfs plek voor 2 shetlanders! Waar ik gek op ben! Het nadeel is dat almkerk best wel ver weg van een goede bushalte zit. Je zit vast aan de fiets scooter of auto en de buurtbussen waar niemand echt graag in zit. Maar daarnaast hebben we wel een etos, AH, bakker, slager (waar ik nooit kom) en een apotheek en fysio. Echt contact met de buurt hebben we hier niet. Het is hier iedereen kent iedereen maar als je net buiten het dorp woont ben je al niet meer welkom. Ze roddelen over het huis, wat erg grappig is als je er naast gaat staan en vraagt ken je de eigenaren? Nee die ken ik niet. En dan zeg ik, die ken ik heel erg goed. Zijn erg aardige mensen. 😂
Woudrichem was net zo. Al woonde we daar wel in een rijtjeshuis. De buren waren enorm naar. We kende niemand echt goed en ondanks dat we er moeite voor deden paste we er nooit echt tussen. Daarom wonen we nu vrijstaand. Je muziek kan zo hard als je wilt staan. Niemand die er laat van heeft!

Tamara -

Ik ken je verhaal!
Ik heb tot ongeveer 5 jaar geleden ook in de wijk gewoond waar jij woont. Vlak bij het oude stadion. Het groente boertje kwamen wij ook altijd onze groentes en fruit halen, ik ging altijd met alle plezier heen. Vroeger was de wijk wel erger dan hoe het nu is. Het is nu wel erg gezakt qua alle gedoe daar. Ik vind die vooroordelen altijd best irritant, mensen geloven je ook niet als je verteld dat je er best met plezier heb gewoond. Ik zag je altijd regelmatig lopen, en anders Djurre wel langs het water haha!

Aukje -

Ik woon in een ‘opkomende’ wijk in Utrecht stad. Oude arbeiders woningen uit 1900 die worden opgeknapt door starters. Langzaam aan wordt het een wijk met enkele studenten, jonge werkende en piepjonge ouders, maar er wonen ook nog echte Utrechters, fijne buurmannen die een oogje in ‘t zeil houden. En wij nemen graag de sfeervolle straatbarbecues over, zitten met onze nieuwe buren voor de deur en genieten samen van het weer. Daar hoef je echt geen aso voor te zijn, daar ben je sociaal mens voor.

chiara -

Wij wonen in dorp, dat toch wel tamelijk rijk is, hoewel wijzelf gewoon in een rijhuis wonen. Onze naaste buren zijn allemaal schatjes. Onze ene buurvrouw is eigenlijk een beetje zoals een oma voor mij. We zien haar ongeveer elke dag, wanneer wij bij haar even binnenspringen of zij bij ons. Ze komt ook iedere zondag eten. Ze helpt ons met klusjes, zoals kaders ophangen! 😉 Ook met onze andere buren hebben we goed contact. We maken soms eens een praatje en hebben elkaar al uitgenodigd om te komen eten. Als iemand op vakantie is, passen we op het huis, zorgen we voor de huisdieren, geven de planten water. Het is fijn om in zo’n buurt te wonen, waar iedereen elkaar begroet en vriendelijk is!

Lindsey Beljaars -

Wat een mooi artikel! Fijn dat je zo je plekje hebt gevonden in de buurt, erg belangrijk als je het mij vraagt.

Ivy -

Tot vorige maand woonde ik in dezelfde week (aan de straat van de groentenboer). Ik heb jullie weleens foto’s zien schieten of je voorbij zien lopen Willemijn! Ik ben verhuisd omdat het huis echt te klein werd voor mij, mijn man en mijn zoontje, maar verder heb ik er met veel plezier gewoond. Tuurlijk, er is wel eens wat. Lawaaioverlast (heel gehorige huizen), overal brandjes met oud & nieuw en er lopen wel rare types rond, maar ook.. heel gezellig. Iedereen is altijd in voor een praatje en er wordt niet geoordeeld. Ik woon nu in een chiquere wijk in een dorpje ten zuiden van de stad, en dat is toch echt anders!

Jolien -

Zo woon ik net het tegen over gestelde. Ik woon in een villa wijk waar 5 kleine huisjes staan. Een van die huisjes huur ik. De mensen zeggen elkaar geen goeiedag, wij zijn “minder” dan de rest van de buurt en als je met een normale auto door de buurt rijdt word je raar bekeken..

Maar ondanks dat heb ik hele fijne buren en voel ik me erg veilig daar. En als jong meisje alleen vind ik dat toch een heel fijn idee.

Met mijn moeder ook in de “mindere” buurten gewoond maar ik voelde mij daar echt niet prettig.

Super dat je het er zo naar je zin hebt!

Ann -

Je verhaal is zó herkenbaar! Het eerste deel van mijn studentenleven heb ik ook in een ‘achterstandsbuurt’ gewoond, zo een met alleen maar portiekflatjes van 4 hoog. Hoewel een groot deel van de wijk geen woord nederlands sprak en er heus wat ongure types rond liepen, voelde ik me er echt thuis. Iedereen was er zo vriendelijk en behulpzaam. Ik kwam ook graag in het buurtcentrum en de winkeltjes waar de dames me met alle liefde hun recepten vertelden en even vertaalde wat er nu precies op de verpakking stond. Het is dat de huisjes er zo klein zijn, anders zou ik gerust weer een paar jaar terug gaan.

Susan -

Wat een mooi artikel om te lezen!

Rebecca -

Ik denk dat ik nu wel kan raden waar je woont. Zelf woon ik ook in Groningen en ik merk echt verschil tussen de buurten. Mijn vriend woont in het noordwesten van Groningen, een buurt die ook niet goed aangeschreven staat, maar hij heeft ook ontzettend goed contact met zijn buren en ik vind de mensen ook heel vriendelijk als ik in die wijk boodschappen doe.

Nienke -

Toffe post, zo vernieuwend! Volgens mij woon ik in een gelijkaardige buurt, in een van de achterwijken van Brussel. Een marginaal voetbalcafeetje op de hoek, veel ‘kleurlingen, oudere huizen, wat bedelaars rond de supermarkt, soms geroep op straat, maar ik woon er erg graag! Veel balkonnetjes staan vol bloemen, een prachtig park dichtbij, je bent ook zo op het platteland. En niet zelden vinden we aardbeien of brood voor de deur, gekregen van de buren! Binnenkort verhuizen wij ook vanwege plaatsgebrek en het verlangen naar een tuin, maar ik zal terugkijken naar een fijne tijd hier!

Laura J -

Wat een mooi artikel Willemijn!

Stephanie -

Wat leuk om wat te lezen over deze buurt! Ik woon er nu zelf ook 2 jaar en inderdaad het is een geweldige buurt met onwijs lieve mensen. Zo werd ik een keer lastig gevallen door iemand bij m’n deur, nou de hele straat liep uit om me te helpen haha.

Amy -

Wat mooi om te lezen! Ik denk idd dat je veel kunt leren van je medebewoners; zeker in een wijk waar het rijk is van verschillende culturen, talen en soorten mensen. In de omgeving waar ik woon is dat heel anders; ik ken mijn buren van af en toe een vluchtig praatje en de mensen daarnaast ken ik van gezicht. De rest van de straat? Geen idee. Soms is dat wel eens jammer, dus dan kan ik me helemaal vinden in jouw gevoel :)

Eline -

Mooi gezegd! Alles staat of valt inderdaad met je eigen houding ten opzichte van anderen, en daar ga jij op een hele goede manier mee om, complimenten ;-). Zelf ben ik opgegroeid in een doorsnee nette gezinswijk waar het heel prettig wonen was; veel sociale contacten, nul overlast. Heel veilig en behoorlijk wat sociale controle. Nu ik al een aantal jaren in een stad op mijzelf woon is dat toch anders. Mijn buurtje is redelijk gemixt maar toch behoorlijk gesloten. Ik weet wel hoe mijn naaste buren eruit zien en we groeten elkaar maar daar is ook alles mee gezegd. Op zich sta ik dan wel open voor contact, ben heel benieuwd wat voor levens er achter die voordeuren schuil gaan, maar ik heb ook het gevoel dat er niet zoveel ruimte is voor spontaan contact. En dan verlang ik weleens terug naar de buurt van mijn jeugd…

Marije -

Heerlijk zo’n wijk! Ik woon eigenlijk ook in een precies gelijke wijk waar niemand wil wonen omdat het “zo’n slechte wijk” is maar ik woon hier al ruim 15 jaar en heb nog nooit wat meegemaakt en woon tussen de liefste mensen.

Marijke -

Wat leuk om te lezen dat je zo’n fijn plekje hebt in Groningen! Benieuwd waar jullie strak eventueel heen gaan verhuizen!

Tessa -

Elke dag naar school fiets ik blijkbaar door jouw wijk, wat leuk!
Het is me nooit echt opgevallen dat het een ‘aso’ wijk is, eigenlijk. Wel zijn er absurd veel katten in de wijk, haha!

Willemijn -

Hahaha ja we hebben inderdaad heeeeel veel katten hier! Dat is misschien het enige minpunt aan onze wijk 😛

Maura -

Die wijk is wel enorm opgeknapt in de afgelopen 25 jaar! Er zijn veel oudere huurhuizen omgebouwd en samengevoegd tot koopwoningen. En het klopt wat je zegt, het is een zeer gemêleerde buurt. Ik ben dol op de stad! Ben er geboren en getogen, maar voor de liefde toch verhuist. Gelukkig kom ik er nog zeker wekelijks en dat is toch ook altijd thuiskomen.

Inge -

Ohhh heel herkenbaar hoor! Ik woon dan wel midden in de stad (een niet zo grote stad, eerder omvang Eindhoven, Zwolle) maar ik ken mijn buren wel. Ja er wonen mensen van vreemde origine in onze straat maar die zijn allemaal ingeburgerd en leven gewoon hun leven zoals wij. Toen we hierheen verhuisden stonden ze zelfs op de stoep met gebak. En wij bellen ook wel eens bij hen aan met restjes eten ofzo :) Ons huis wordt binnen een paar jaar ook te klein maar tot die tijd ga ik hier zeker met veel plezier wonen. En nee het is niet de meest luxueuze woning die er bestaat en er is nog wat werk aan, maar dat heeft ook z’n charme. Liever dit dan een nieuwbouw zonder ‘gevoel’ erin.

margriet -

Leuk om te lezen aangezien ik ook een ‘ stadjer ‘ ben. Het vooroordeel klopt idd maar is er ook over beijum en ook dat is prima wonen

Tessa -

Hahahaha, nee, Beijum vind ik geen prettige buurt. Het gedeelte met de koophuizen (bij de Fossemaheerd, vlakbij Kardinge) is het gewoon erg netjes, maar in de buurt van de Froukemaheerd is het echt vreselijk. Altijd herrie op straat, kinderen die zomaar je tuin inlopen, geschreeuw, muziek keihard aan, barbecues op de parkeerplaatsen. Nee hoor, dat vooroordeel klopt gewoon.

Nora -

Precies dat vooroordeel van beijum wat jij noemt vind ik niet kloppen. Ja er zijn schreeuwende kinderen en bbq op de parkeerplaats maar ik ben blij dat ik daar woon. Net als Willemijn allerlei vooroordelen noemt van de wijk waarin zij woont ben ik blij dat ik in beijum woon. Altijd buren om je me heen die helpen en voor je klaar staan. Het wordt wat negatief gezien altijd maar ga er maar eens wonen voor een tijdje dan zie je in dat het een prima wijk is om te wonen

margriet -

haha, Nora, zo zie je maar weer hoe meningen kunnen verschillen. Ik ben het eens met Tessa dat misschien niet elke straat even leuk is om te wonen,maar er zijn ook genoeg gezellige en niet asociale straten.

Dita -

Wat mooi om te lezen! Wij wonen in een dorp bij Heerenveen. Een fijne buurt waar we iedereen kennen. Ik be er net als mijn vriend ook opgegroeid.

Robbie -

I am truly asontished at the amount of effort you put into this article. The passion you show through this article is very strong and I agree with your views.

Femke -

Ik kan mezelf best wel vinden in jouw artikel. Ik woon namelijk ook in een wijk waar mensen meteen over zeggen ‘ohw, woon jij daar…’. Nee, het is niet de ‘beste’ buurt die er is, maar wat is nou eigenlijk een goede buurt? Ik ben de enige Nederlander op mijn galerij, maar mijn buren zijn leuk, vriendelijk en sociaal. Mijn vriendinnen die in ‘kakbuurten’ wonen, maken amper een praatje met de buren, kennen elkaar vrijwel niet en daar wordt echt nooit ‘zomaar’ aangebeld om even wat lekkers langs te brengen (er is altijd wel ergens wat te eten) en een praatje. Er is ook best wat sociale controle, maar dat vind ik een heel fijn idee.

Charile -

Wat mooi om te lezen!

Reageer ook