Het gras lijkt groener aan de overkant

Te vaak merk ik dat ik dat ik stilletjes wens dat ik eens wat meer van zus zou hebben. En een beetje vaker van dat. Dat ik dat zou willen wat zij heeft. Of haar juist benijd om dat wat zij niet heeft. Het gras lijkt altijd groener aan de overkant. Maar is dat wel écht zo?

Foto door Eric Lagergren

Soms merk ik dat er ook zo naar mij wordt gekeken. Omdat ik een ‘geweldige man’ heb (eens!). Een ‘super leuk kind’ (ook waar!). ‘Alles kan kopen wat ik wil’ (niet helemaal waar, maar ik we hebben het financieel prima voor elkaar). Een ‘unieke vriendschap met mijn beste vriendin’ (I know!). And so on. Een weetje, het is ook (bijna allemaal) waar. Ja, ik ben heel gelukkig. Ja, ik heb het op vele fronten in mijn leven op dit moment heel goed voor elkaar. Maar het benauwt me ook. Ik wil niet dat mensen mijn leven als doel (‘Goals!’) of voorbeeld zien. Ook mijn leven is niet een leven zonder verdriet, problemen of zorgen. Ook mijn geluk is wel eens uit balans. Ook ik heb kleine dingetjes die er wel eens voor zorgen dat ik chagrijnig ben, pieker of stress heb. En ook ik worstel wel eens met vraagstukken die niet 1, 2, 3 opgelost zijn.

Zoals ik aan het begin al schreef, kijk ik soms ook naar andermans grasveldje. Hoe verder je van iemand af staat, hoe perfecter het tuintje eigenlijk lijkt. Ik wil ook zo’n familiekapitaal waarmee je een heel huis koopt. Ik wil ook zo kunnen netwerken als zij, dan zou ik vast nog meer leuke contacten op doen. En als ik dit of dit zou hebben, zou ik vast nog gelukkiger zijn. Op die momenten kan ik de balen hebben van mijn eigen leven of verzanden in doelloos mijmeren.

Van buitenaf lijkt het leven van de ander vaak zo perfect. De perfecte relatie, een goede baan, een groot huis, een groot sociaal netwerk. Jep, zij heeft het allemaal. Het gazonnetje is vanuit onze eigen tuin gezien immer groen en er is geen onkruid te bespeuren. Maar puntje bij paaltje, pas als je ook daadwerkelijk ín de tuin van de ander staat en hem eens goed zou bekijken, zie je de dorre plekjes die in de loop der jaren zijn ontstaan. Zie je het onkruid waarmee geworsteld wordt. En zie je hoe hard er gewerkt moet worden om het grasveldje er zo mooi mogelijk bij te laten liggen.

Iedereen heeft wel wat. Alleen daar lopen we niet mee te koop. Vaak weten we niet van elkaar wat er echt in de ander om gaat of wat de thema’s zijn waarmee we dealen. Maar uiteindelijk krijgt iedereen in het leven zijn portie tegenslagen. Dat hoort bij het leven. Het is alleen dat we te vaak andermans zegeningen tellen, terwijl we zelf gefocust zijn op alles wat niet goed is in ons leven.

Ook valt me de laatste op dat er altijd nog iets te dromen, ontwikkelen en verbeteren moet zijn. Dat je altijd de beste versie van je zelf moet wezen en dat het hoogst haalbare doel in het leven datgene doen waar je echt gelukkig van wordt is. Maar is het wel goed om altijd maar te kijken of je ergens nóg gelukkiger van wordt? Is onze generatie niet te veel bezig met gelukkig, gelukkiger, gelukkigst? Is ‘je eigen geluk creëren’ niet een beetje overrated? Wat is er gebeurd met je zegeningen tellen en daarmee gewoon even heel gelukkig zijn?

Ik bedoel niet dat ik vind dat je niet datgene moet doen waar je blij van wordt. Of dat je achterover moet gaan hangen wanneer je ontevreden bent over iets in het leven. Ik bedoel dat je tot op zekere hoogte voor je eigen geluk kunt zorgen, maar het is een illusie om te denken dat je altijd maar gelukkig kunt zijn. En dat het niet altijd je eigen schuld is als je ongelukkig bent. Dat het onmogelijk is om op alle vlakken in het leven volledig tevreden te zijn. Ongelukkig zijn lijkt vandaag de dag meer een zonde en fout van jezelf, dan iets wat gewoon af en toe bij het leven hoort. Wat is er mis met gewoon soms accepteren dat het leven niet altijd perfect is en het daar gewoon even bij laten? Gelukkig zijn betekent niet dat alles perfect is. Gelukkig zijn betekent dat je verder dan de imperfecties van het leven kijkt. Het betekent niet dat je alles hebt, maar het beste van alles maakt. En daarmee is het gras nooit groener aan de overkant.

Uiteindelijk moeten we het allemaal met ons eigen grasveldje doen. We moeten hem zelf besproeien, bemesten, onkruid wieden en maaien om hem mooi te houden. En net als de natuur die onder invloed staat van seizoenen, staat ons leven onder invloed van voor- en tegenspoed. Daar kunnen we ons tegen verzetten, maar uiteindelijk gebeurt het toch.

Hoe ouder ik word, hoe beter het me af gaat. Ik heb inmiddels wel geleerd dat ieder huisje zijn kruisje heeft en ieder mens een eigen talent. Hoe je grasveldje eruit ziet, vertelt een verhaal. Jóúw verhaal, dat maakt dat het jouw grasveldje is. Met al zijn groene sprieten gras, onkruid en dorre plekjes. Ik leer steeds beter om naar het leven van een ander te kijken en iets te bewonderen en me erdoor te laten inspireren, zonder mijn eigen leven er minder om waarderen. En dat is best een kunst.

Heb jij er een handje van om levens te vergelijken? En lijkt/leek voor jou het gras ook wel eens groener aan de overkant?

43 reacties

Fleur -

Wauw, wat een mooi en sterk artikel.
En inderdaad, nu ik dit zo lees en bij mezelf na ga, ik ben mezelf ook continue aan het vergelijken en als het dan wel eens lukt om aan de overkant te komen dan heb ik me ook wel eens afgevraagd waarom ik dit ook alweer persé wilde.. Eigenlijk best bijzonder om hier zo over na te denken!

Judith -

Hoi Willemijn,

Ik reageer bijna nooit op artikelen, maar voor deze maak ik graag een uitzondering.
Ik las dit gisteren zoals ik al jullie artikelen lees, als puur vermaak. Maar dit artikel blijft hangen. Ik ervaar op het moment hoge werkdruk (iedereen om mij heen lijkt het perfect te doen behalve ik) en dit geeft een hoge reflectie op mijn priveleven helaas. Toen ik vandaag aan het werk was en weer die enorme druk ervoer dacht ik weer aan jou stuk. Het heeft mij door de dag heen gesleept, puur door de gedachte; iedereen op deze werkvloer heeft zijn dingen, ik ben niet de enige die het nu zwaar heeft. Dit gaf een enorme verlichting. Ik wil je bedanken voor het openen van mijn ogen!

Willemijn -

Hoi Judith! Wat mooi om te lezen wat voor effect het stuk op jou heeft gehad. Veel succes met je huidige situatie, you can do it! :)

Li -

Het boek ‘Dertigers Dilemma’ van Nienke Wijnants past wel goed bij dit artikel!

kfz versicherung smart öffnen -

I liked as much as you will certainly receive performed proper below. The cartoon is of interest, your authored subject material stylish. nonetheless, you command get ordered an nervousness over that you would like be delivering the next. in poor health indubitably appear further so far once additional since exactly the similar practically very steadily within case you shield this specific hike.

comparethemarket.con -

Heel nice Ivania!Heb zelf ooit een mini ontwerp voor een stoel gemaakt met dit materiaal, maar nooit meer aangedacht het ook op grote schaal uit te werken! Je brengt me op ideeen :) xJulia

Linda B -

Alles wat ik nu lees is zoo waar! Ik zit nu in een hele ongelukkige situatie ( net ontslagen) en ineens leek iedereens leven een stuk mooier dan die van mijzelf. Helemaal nu we allemaal de o zo geweldige tijdlijnen van Facebook voorbij zien komen wekt het bij mij een walm van jalozie los.

Deborahschrijft -

Wat een super mooi artikel Willemijn! En ook zeker inspirerend! We moeten het beste maken van wie we zijn en wat we hebben. Onszelf vergelijken met anderen heeft inderdaad geen zin!

Inkie -

Als er 1 ding is wat ik door de jaren heen wel geleerd heb,dan is het wel dat als het gras bij de buren groener lijkt (of is), je wat meer aan de slag moet (mag) in je eigen tuintje.

Focus je op jezelf (je eigen grasje). Word wie je bent en investeer daar je energie in. Wees dankbaar voor je zegeningen en ervaar ze ook als zegeningen en niet als vanzelfsprekendheid.

Ik geloof met heel mijn hart dat je de beste versie van jezelf en je leven pas ten volle gaat ontplooien, als je leeft vanuit de wetenschap dat God jou tot in de puntjes van je haren liefheeft.

Marieke -

Mooi geschreven, sluit ik mij volledig bij aan! X

Suzanne -

Mooi geschreven en natuurlijk ontzettend waar. Het punt is, dat we hier af en toe aan herinnert moeten worden. Het is en blijft jouw leven en je zorgt er zelf voor hoe het verloopt. Inderdaad zie je tegenwoordig zoveel dat je “moet doen wat je gelukkig maakt”. Je moet kiezen voor het “riskante” voordat je wat kan bereiken lijkt tegenwoordig wel iets wat erg belangrijk is. Bijvoorbeeld de “power vrouwen”. Ontzettend mooi dat ze dit hebben kunnen bereiken, dat is buiten kijf gesteld, maar dit betekend niet dat de andere dames bijvoorbeeld geen power vrouwen zijn op hun eigen manier.
Daarom bedankt voor dit artikel, soms moeten we er weer even aan herinnert worden om te genieten van je eigen leven puur zoals het op dit moment is. 😘

Sarah -

Vroeger deed ik dit ook heel vaak, iedereen had een leuker en spannender leven dan ik.Wat ook zo was, want het enige wat ik deed was werken en ik was me hierin dus echt aan het verliezen.
Sinds ik nu een aantal maand thuis zit wegens overspannenheid, leer ik mezelf terug kennen.Ik was mezelf de afgelopen jaren heel erg kwijt geraakt… Op dit moment sta ik dan ook anders in het leven en heb ik hier geen behoefte meer aan, wat iemand anders is/heeft past gewoon niet bij wie ik ben of bij mn leven.Het zou me een gans ander persoon maken en ik koester nu meer dan ooit wie ik ben en wat voor leventje ik heb.

Michelle -

Wat heb je dit mooi en treffend beschreven. Ik ben er even geleden helemaal mee gestopt. Precies om wat je zegt: ‘ieder huisje heeft zijn kruisje’. Daarbij ben ik zo gelukkig met- en dankbaar voor het leven wat ik heb; ik zou oprecht met helemaal niemand willen ruilen.

Magdalien -

Mooi geschreven! Reageer nooit maar hier zet ik een dikke punt/uitroepteken achter!

Deisy -

Wat grappig zeg: ik schreef deze week exact zo’n artikel zoals jij schreef (over gelukkig zijn) en ben dan ook dezelfde mening toebedeeld. Door een nare periode in mijn leven heb ik mij gerealiseerd dat je niet wachten moet tot je gelukkig bent (of naar anderen kijken) maar supertevrede moet zijn met wat je al hebt. Uiteraard is het goed om nog doelen te hebben, maar dat moet nooit de reden zijn om ongelukkig te zijn. Ik spiegel mijzelf dan tegenwoordig ook meer aan niemand omdat ik (zoals jij ook zo mooi aangeeft) weet dat ieder mens met zijn eigen problemen dealt. Heel mooi om hier weer even bij stil te staan <3

Willemijn -

Gelijk je artikel even gelezen, mooi en zo waar!

Deisy -

Aaah, wat lief! Dank je wel Willemijn <3

Patricia -

Een heel eigentijds onderwerp. Kennelijk hebben veel mensen de behoefte om nogal wat persoonlijke dingen te willen delen via social media ( Facebook, Instagram ed). Een groot deel ervan zijn de ‘kijk eens waar ik weer ben, wat voor leuks ik doe, hoe mooi ik op de foto kan staan, wat een interessante baan ik heb, wat een knappe succesvolle kinderen’ en ga zo maar door. Positieve reacties daarop doet diegene dan weer goed maar tegelijk geeft dat bij diegenen die dit zien mogelijk een ontevreden en jaloers gevoel. Toen onze kinderen klein waren had je dat allemaal niet en hoorde en zag je alleen persoonlijke dingen van vrienden, bekenden en collega’s. Ik herken uit die tijd deels wel het gevoel van oh zou ik ook wel willen. Inmiddels ben ik zelf iemand die het heel goed voor elkaar heeft qua man, relatie, mooi huis, zie er leuk en verzorgd uit, heb drie pubers met ups en downs, zie veel vd wereld enz. Ik loop daar nooit mee te koop, gedraag me liever bescheiden en ben er alleen open over met echte vriendinnen. Toch kan ik niet voorkomen dat er vrouwen zijn die vervelend doen naar mij. Niet openlijk maar van die steken onder water, onbeleefd doen of reageren op een manier wat ze bij anderen niet doen. Maakt niet uit hoe ik tegen ze ben, mijn ‘mooie’ leven werkt dan tegen me. Ik vind dat soms best lastig maar probeer zoveel mogelijk mezelf te blijven. Het echte geluk zit hem namelijk in hele kleine basic dingen, een grappige opmerking van je kind, lekker lachen met vriendinnen, een biertje drinken met je man. En we moeten wel gevoelens hebben van teleurstelling, tegenvallers en verdriet anders weten we ook niet wat blijdschap is, iets fijn vinden of gelukkig zijn.

Willemijn -

Hoi Patricia! Bedankt voor je comment, ik vind het zo leuk dat we niet alleen 20’ers op 2WMN hebben maar ook lezers van 30/40/50/60! Volgens mij ben jij daar één van en het is daarom zo leuk om wat vanuit jouw perspectief te lezen!

Patricia -

Dat is fijn om te lezen Willemijn. Ik ben inderdaad een ‘ver in de veertiger’ en in een andere levensfase dan jij en Martine. Ik geniet erg van jullie LLG en 2WMN en voel me ook wel vrij om reacties te plaatsen. Dat is denk ik ook jullie kracht; lezers van diverse leeftijden spreekt het aan wat jullie doen. Ga gezellig zo door!

Julie -

Wat een mooi artikel. Bedankt Willemijn.
Wat een leuke reacties ook. Top!

Lenneke -

Het is heel wisselend. Aan de ene kant boeit het me echt helemaal niets wat een ander allemaal ‘veel beter voor elkaar heeft dan ik’. Sowieso doet geld me niets, want ik ben er echt heilig van overtuigd dat veel geld hebben echt niet gelukkig maakt. Hoewel ik dan wel weer weet hoe stressvol het kan zijn als je géén geld hebt. Maar goed, tja, ik ben heel héél erg gelukkig met wat ik heb, wat ik doe en hoe ik ben. Toch voel ik soms ook de druk om te voldoen aan een ideaalbeeld, maar dat is weer iets anders dan eventueel groener gras bij de buren. :)

Diana -

Heel herkenbaar. Het kan altijd beter en mooier denk ik dan.. 😀

Anne -

Mooi geschreven Willemijn. Ik probeer vooral mijn hart te volgen en te doen waar ik gelukkig van word. En inderdaad dat gaat soms niet rooskleurig. Maar dat hoeft ook helemaal niet. Zonder dalen heb je ook geen pieken en dat maakt het leven, met al haar imperfecties, precies goed zoals ze is.

Murl -

Herkenbaar :)

Mo -

Prachtig geschreven! Dankjewel voor je woorden.

Annagreet -

Heel herkenbaar. Je wilt het niet doen, maar doet het soms toch. Maar imderdaad, ieder huisje heeft zijn kruisje en je weet vaak te weinig van iemands situatie om het te beoordelen…

Het verhaaltje rechrs bovenaan de pagina over jou, Willemijn, is misschien ook verouderd. Misschien is het een idee om erbium te zetten dat je moeder bent.

Loes -

We hebben hier een heel simpele uitdrukking daarvoor. Ja, het gras is groener bij de buren. Dat komt omdat ze daar meer shit hebben.

Miriam -

Heel herkenbaar, ik deed dat vroeger vooral! Mijn leven vergelijken met die van anderen en het gevoel hebben dat ik ‘zo achter loop’. Dikke onzin natuurlijk, ik ben blij met mijn leven en hoe het loopt, who cares wat anderen al hebben of doen. Als je er zelf maar gelukkig mee bent! 😀

Rianne -

Heel mooi geschreven. De dingen die je schrijft weet ik wel, maar soms lastig om het ook zo te voelen. Dan is t fijn om het weer eens te lezen. Dankjewel voor dit mooie artikel op zondagochtend. Fijne dag vandaag X

Amy -

Deze woorden zijn zó waar en treffend! Vooral toen ik jonger was maakte ik veel vergelijkingen met het leven van anderen. Alles lijkt dan zo mooi. Nu ik ouder word is dat minder, vooral omdat ik eigenlijk best tevreden ben met hoe mijn leven nu loopt. Maar in onzekere buien doe ik dat nog wel eens.. tja, blijft soms lastig: loslaten.

Emma -

Zo’n mooi artikel. Ik herken me er heel erg in en je hebt helemaal gelijk!

Eva -

Wat een ontzettend fijn stuk heb je geschreven! Nu ik ouder word ben ik steeds minder bezig met het groene gras van anderen….dat lijkt namelijk maar zo. Ik kijk nu vooral naar mijn eigen gezin en of zij gelukkig zijn. Dat is het belangrijkste!

Frank -

Onbewust vergelijk ik mijn leven wel eens met dat van een ander en kom dan vaak tot de conclusie dat mijn leven perfect is voor mij.

Renate -

Ik herken het helemaal niet, nooit gehad ook. Mijn leven is top zoals het is,ik ben nooit op die manier met een ander bezig.

Willemijn -

Heerlij zeg 😀 Wat goed van je!

Dita -

Mooi geschreven! Zo waar ook. Ieder huisje heeft zn kruisje. De een maakt meer mee dan de ander maar het gras is bij de buren echt niet altijd groener.

Kim -

Heel erg mooi geschreven. Een positieve gedachte op de zondagochtend. <3

Lonneke -

Hmm.. Er is niks moeilijker dan iets of een situatie accepteren en wanneer accepteer je echt iets? Dat zijn van die diepzinnige moeilijke vragen van het leven. Want het leven is soms/vaak ontzettend moeilijk maar ik denk dat niet het leuk vindt om (tijdelijk) ongelukkig te zijn, het daardoor niet kan accepteren en gaat kijken en vergelijken bij een ander. Ieder huis heeft z’n kruis.. Konden we maar van problemen ruilen. Iedereen weet altijd van een ander hoe je ze het beste kunt oplossen 😉 mooi artikel weer!

demallemolenmoeder -

Zó waar. Ik denk dat wij het allemaal wel eens doen. Ik wel in ieder geval. En vaak kom ik er achter dat het helemaal niet zo is. Nu geniet ik zonder zelf altijd meer of beter te willen en al te dromen van wat (misschien) komen gaat. Het hier en nu.

Patricia -

Wauw Willemijn! Heel mooi geschreven, zó waar. Dit had ik even nodig, dank je :)

marije -

Mooi geschreven en zo waar. Vooral het stukje over geluk.

Toen ik in een moeilijke periode zat, leek iedereens leven beter/ mooier/ geweldiger. Tot ik verder keek en zag dat iedereen zijn ding heeft. Soms steekt het de kop nog wel even op maar ik kan het steeds vaker loslaten.

Maak er een mooie zondag van!

jennifer -

Mooi geschreven..

Reageer ook