Een dagboek bijhouden

Vroeger schreef ik iedere dag in mijn dagboek. Ik opende standaard met ‘Lief dagboek’ en schreef vervolgens over wat ik had gedaan en wat me bezig hield op dat moment. En ook nu houd ik nog altijd een dagboek bij.

Vroeger was mijn dagboek een soort vriendin voor me. Ik vertrouwde er mijn diepste geheimen aan toe. Zoals op wie ik verliefd was, met wie ik gezoend had (Ik hield een lijstje bij!) en deelde verkering-perikelen. Ik weet nog goed hoe mijn dagboeken er uit zagen. Heel vroeger, in de basisschooltijd, had ik dagboeken van Winnie The Poo en prinsessen, met slotjes eraan. Dat sleuteltje verstopte ik wel eens te goed met als gevolg dat ik m’n dagboek weer eens moest open porren met een haarspeldje. Voor zo ver die goed bewaarde geheimen achter slot en grendel dus… 😉 Later kreeg ik van een vriendinnetje een prachtig opschrijfboekje met Chinese borduursels op de kaft. Voor het eerst schreef ik een heel vol. Eerder switchte ik namelijk vaak van dagboek, omdat ik uitgekeken was op de looks, haha!

Rond mijn 15e ben ik gestopt met schrijven. Ik was druk met andere dingen en ik begon een dagboek ‘kinderachtig’ te vinden. Vervolgens heb ik een aantal jaar geen dagboek bijgehouden. Wel typte ik soms stukjes op de computer. Ik schrijf beter dan dat ik praat. Op de één of andere manier kan ik de woorden beter vinden als ik schrijf. Ook kan ik door middel van schrijven mijn gedachten en gevoelens beter ordenen. Schrijven is een soort therapie voor me.

Toen we 2WMN startten kreeg ik bij sommige artikelen weer een beetje dat dagboek-gevoel. Ik schrijf op 2WMN regelmatig over dingen die me echt bezig houden. Zo vond ik het heel fijn om het verhaal over zwanger worden voor 2WMN op te schrijven, en genoot van het maken van mijn zwangerschapsupdates (stiekem kan ik me nu al verheugen op de volgende keer – al is het maar om het schrijven! 😉 ). Daarnaast houd ik in 2Keep a Diary’s bij wat ik in het dagelijks leven allemaal doe en vloggen we met enige regelmaat. Maar nog altijd was het niet een ‘echt’ dagboek. Ik miste het ook niet echt.

Pas toen Jelle geboren was kreeg ik weer dagboek-kriebels. Ik had de behoefte om mijn gedachten te ordenen en herinneringen op te schrijven. Sindsdien schrijf ik af en toe weer eens in mijn notitieboek van Mulberry (gekregen als kerstcadeau, wow!), die ik heb omgedoopt tot mijn dagboek over het moederschap. Ik heb een dagboek over het moederschap voor mezelf en een dagboek over Jelle, vóór Jelle. In het eerste dagboek schrijf ik over dingen die ik zelf tegen kom. Dingen die ik moeilijk vind. Waar ik over pieker. Of onderwerpen waarop ik wil reflecteren. In het tweede dagboek vertel ik aan Jelle hoe hij zich ontwikkelt, wat we beleven en hoe ik naar hem kijk. Later, als ‘ie groot is, krijgt hij dat dagboek van mij. Zodat hij kan lezen wat een heerlijk ventje hij was!

Vroeger was een dagboek misschien wel iets wat ‘erbij hoorde’. Dan was het een hype of een fase om een dagboek te hebben. Iedere dag schrijven – het is immers een DAGboek – voelde bijna een soort van ‘verplicht’. Nu schrijf ik alleen wanneer ik er behoefte aan heb. Dat is soms een paar dagen achter elkaar en soms een paar maanden niet. Maar één ding weet ik zeker, stoppen met schrijven zal ik denk ik nooit. En later – als ik aan het eind van mijn leven ben – blader ik mijn dagboeken door om mooie herinneringen op te halen, te lezen over wie ik was, hoe ik me ontwikkelde en wat ik allemaal beleefde. Dat lijkt me wel wat!

Heb jij een dagboek (gehad)? Wat schrijf/schreef jij er in?

26 reacties

Danilla -

Wat leuk om te lezen! Als ik ooit mama wordt is dit zeker iets wat ik ook zou doen. Ik heb van mijn 13e tot mijn 17e regelmatig(echt bijna iedere dag) in een dagboek geschreven, ik heb d’r geloof ik ook een stuk of 6 volgeschreven. En ja, ik had ook een lijstje van de jongens waarmee ik gezoend had ;-). Schrijven vindt ik nog steeds ontzettend leuk, maar doe het veelste weinig…😊

Jacqueline -

Leuk artikel! Ik heb ook in mijn jeugd vaak dagboeken geprobeerd bij te houden. Maar dan vergat ik het een tijdje. Erg jammer. Nu houd ik alleen nog een soort dagboek bij over mijn vakanties. Hierin schrijf ik wat ik gedaan heb. Hier plak ik ook alle entree kaartjes van dingen in haha

Miriam -

Jaaa, vroeger idd! Jeetje, ik heb heel wat boekjes volgeschreven. Ik zal ze eens weer opzoeken, is vast leuk om te lezen haha (of juist niet ;p) Mooi boekje trouwens!

Moniek -

Ik hield dit altijd bij in mijn agenda. Tot dat m’n vriend het per ongeluk een keer las. Dat ene stukje schoot nogal in het verkeerde keelgat. En begrijpelijk. Ook al had het niks met hem te maken. Sindsdien doe ik het niet meer. Maar ik vind het stiekem wel jammer. Maar ik voel me niet vrij genoeg meer.

Lisa -

Vroeger hield ik het ook dagelijks bij. Of, dat probeerde ik ten minste. Maar nu gebruik ik een notitieboek van de HEMA (zo één met van dat oude papier, love it!) en schrijf ik alleen wanneer ik echt het gevoel heb dat ik iets van me af moet schrijven. Het werkt gewoon zo heerlijk therapeutisch! En verder schrijf ik ook wel wat van me af online, maar dat probeer ik toch nog wel een beetje subtiel te houden, zodat niet m’n héle leven bloot ligt op social media en m’n blog. Ik herken me er wel in: ik denk ook dat ik nooit stop met schrijven. Op één of andere manier zal ik het blijven doen, digitaal of op papier. Heerlijk artikeltje om te lezen, het zet me wel weer even goed aan het denken. Fijne zondag!

Luna -

Ik heb het jaren gedaan, tot vorig jaar november. Het was soms zwaar, confronterend, maar ook leuk om terug te lezen. Toch heb ik het van de een op andere manier laten versloffen. Misschien zonde, want als ik teruglees, dan heb ik wel een boek vol herinneringen, ook omdat ik er foto’s en dergelijke bij deed.

Margot -

Ik heb schrijven in een echt dagboek nooit lang volgehouden. Alleen mijn wekelijkse verslagjes op mijn blog doe ik nu wel al lang.

My Creative Life - Marìs -

Ook ik had vroeger een dagboek, maar toen was ik heeeel slecht in dat bijhouden, soms schreef ik er weer een paar weken in en dan weer maanden niks, haha.
Maar sinds ik een paar jaar geleden voor zangles een dagboek moest gaan bijhouden en erin moest zetten hoe ik me voelde (bij gebeurtenissen) hou ik hem nu al ongeveer 4 jaar dagelijks bij en heb ik geen periodes meer overgeslagen. Best grappig!

Bianca -

Ik kijk jullie blog altijd op mijn tablet, maar tegenwoordig staan de advertenties altijd over de tekst. Het kan niet aan de tablet liggen want op alle drie doet hij dit. Jammer want ik kan er nu weinig van lezen.

Willemijn -

Oh jee, wat vervelend! Ik ga een melding maken bij degene die de techniek achter de advertenties verzorgt. :)

Marjan -

Ik gebruik ook altijd mijn tablet, hier geen problemen mee…

Danique Krol -

Ik had vroeger ook tientallen dagboeken en ik schreef er ook zeker iedere dag in. De laatste paar jaren houd ik niet echt meer een dagboek bij, maar het kriebelt nu toch wel een beetje..

Michelle -

Zo herkenbaar! Ook ik was vroeger een dagboekenmeisje. Ik had een collectie jonge, de mooiste kaftjes en slotjes en sleuteltjes op een rijtje op een plank, met allemaal niet meer dan een paar bladzijden volgeschreven, omdat ik het dan weer beu was. Sinds we proberen een kindje te krijgen houd ik weer een dagboek bij, en nu ik 33 weken zwanger ben is dat al bijzonder om terug te lezen. Kan me niet voorstellen dat ik ooit nog stop met schrijven.

Maris Maria Renne -

Wat grappig, ik zat er laatst aan te denken om dit misschien weer op te pakken voor mezelf. Ik heb van mijn 7e tot en met mijn 24e een dagboek bijgehouden en ik mis het wel. Heerlijke momentjes voor jezelf en zo fijn om je gepiekerpeins helder op een rijtje te krijgen. Ik kan dingen ook beter ordenen, relativeren, loslaten of voor mezelf op een rijtje krijgen als ik het opschrijf.
Ik ga maar weer eens op zoek naar een mooi boek, thanks voor de inspiratie!
P.s. Mijn eerste dagboek was er één van de Popples en ik moest het slot ook slopen 😉

Lisanne -

Ik schrijf nu sinds een paar maanden elke dag een paar zinnen in mijn ‘One Line A Day’ boekje; waar je per dag een paar zinnen kwijt kan & dat voor 5 jaar lang. Dus een super leuk boekje om voor 5 jaar alles terug te lezen straks! :)

Celine -

Ik had vroeger ook een dagboek en schreef en trouw bijna elka dag in! Nu ik moeder ben schrijf ik ook in een notitieboekje over mijn kleine man! Zijn ontwikkeling, mijn ervaring! Leuk om dat over een tijdje terug te lezen!
Liefs, Celine

Martina -

Mooi! Ik had vanaf mijn zwangerschap heel erg de behoefte om dingen van me af te schrijven dus toen is mijn dagboek over het moederschap geboren. Vooral over de fases die ik moeilijk vond heb ik veel geschreven. Voor Melle zelf hou ik een babyboek bij die gericht is op prematuur geboren kindjes. Vooral over het begin kon ik daarin veel kwijt over de couveusetijd.

Dita -

Ja vroeger had ik wel een dagboek. Sinds de zwangerschap hou ik nu wel weer een boek bij waar ik nu ook, na de geboorte van Mila regelmatig in schrijf. Dit zijn ook veel persoonlijke dingen en da niet voor iedereen bestemd.

Patricia -

Herkenbaar hoor, hier ging het vroeger precies hetzelfde. Prachtig om terug te lezen trouwens. Nu hou ik geen dagboek bij en vind ik dat wel eens jammer. Ik maak wel foto’s en ben al lang na aan het denken over hoe ik daar wat mee kan. Het zijn vaak ook simpele foto’s die niet fotoboekwaardig zijn ofzo. Een blog heb ik niet. Hebben jullie misschien ideeen om dit op een makkelijke manier te bundelen in dagboekvorm?

Willemijn -

Ik maak van elk jaar een fotoboek en van sommige thema’s een apart boek (huwelijk, zwangerschap, Jelle etc.) Je kunt er dan ook mooie teksten bij schrijven, dan heb je een combi tussen een fotoboek en een dagboek. Zo maar een idee :)

Patricia -

Ja dat is een leuk idee. Ik ga er snel eens voor zitten. Ook van de vakantie wil ik nog een boek maken.

Eva -

Ja ik was ook een ‘dagboekenmeisje’! Ik schreef ontzettend veel. Nu zie ik mijn blog als een soort dagboek. Heerlijk het schrijven!! Verder heb ik een q&a boekje waar ik dagelijks een zinnetje in schrijf.

Lonneke -

Ik hield vroeger ook altijd een dagboek bij maar nu al een tijdje niet meer.. Misschien toch maar weer eens oppakken ja! :-)

Saskia -

Ik heb zelf nooit het geduld gehad om te schrijven in een dagboek. Ik bewonder het altijd dat anderen dit doen en kunnen. Het lijkt mij heel fijn en waardevol om gedachten op deze manier op te kunnen schrijven en er inderdaad ook op te kunnen reflecteren. Het dagboek voor Jelle is al helemaal bijzonder en mooi, wat een mooi geschenk.

marije -

Wat leuk dat je dit deelt!

Ik schrijf al jaren, soms meer en soms minder. Ik schrijf vooral voor mezelf (nog kids) en vooral over de dingen die mij bezig houden.

Leuk dat je ook voor Jelle schrijft. Straks een mooi document als hij ouder is.

demallemolenmoeder -

Oh ja vroeger had iedereen volgens mij wel een dagboek. Ik wel in ieder geval. Leuk om nu terug te lezen. Ik schrijf nu een dagboek voor en over mijn dochter. Jouw idee voor een tweede dagboek voor jezelf, die jat ik 😉 Leuk voor later maar ook handig om soms weer even verder te komen.

Reageer ook