Je werk loslaten

Na aandringen van mijn moeder, Martine én Djurre besloot ik begin november dat ik het vanaf nu toch écht rustiger aan moest gaan doen in verband met mijn zwangerschap. Maar dat vond (eh, correctie, vind!) ik eerlijk gezegd niet makkelijk. Ik kan mijn werk maar moeilijk loslaten. Toch lukt het stukje bij beetje meer. Je werk loslaten, hoe doe je dat?

Photo credit: Dustin Lee

Iedere ondernemer zal herkennen dat je eigen bedrijf meer voor je betekent dan een activiteit waarmee je geld verdient. Het voelt aan als een soort kind, hobby of groter doel in het leven. Jij bent je bedrijf. Eventjes afstand nemen is dan niet zo makkelijk… Het is niet dat de dingetjes die ik nu eventjes niet ‘mag’ doen van mezelf (en Martine, haha) niet kan of durf over te laten aan Martine. Ik weet dat de websites in goede handen zijn en al mijn artikelen en video’s nota bene af zijn… Maar het voelt zo onwennig, onverantwoordelijk en ik word er erg onrustig van om opeens niet meer te hoeven werken.

Maar ook mensen in loondienst kunnen denk ik regelmatig moeilijk hun werk loslaten. Als ik naar mezelf kijk, heb ik dat in elk geval ook in loondienst ervaren. Toen ik nog als logopedist werkte en een verantwoordelijke functie had, checkte ik regelmatig ‘s avonds nog mijn mail. Ik dacht in bed nog na over dingen die ik niet moest vergeten of dacht plannen uit. Ik zocht in mijn vrije tijd uit hoe ik het beste een behandeling voor een bepaalde patiënt kon opstellen. En omdat het een klein bedrijf was met korte lijntjes naar mijn werkgevers is het meer dan eens voorgekomen dat ik na 21.00 uur ‘s avonds nog aan de lijn hing met ze om het een en ander te bespreken.

Zo kan ik me ook voorstellen dat je als leerkracht nog al eens na werktijd proefwerken nakijkt en nadenkt over je lesplannen, en je als verpleegkundige ‘s avonds af en toe wel eens wakker ligt van een ingrijpende situatie op je werk. Om maar wat te noemen. Of te wel, deze tips zijn voor iedereen die wel eens moeite heeft met z’n werk loslaten!

1. Houd je grenzen in de gaten

Een keertje ‘s avonds overwerken is helemaal niet erg. Hieruit blijkt dat je een harde werker bent, soms is het ook nodig en levert je het punten bij de baas op. Maar te vaak overwerken gaat ten koste van jezelf. Als jij niet voor jezelf zorgt, wie doet het dan? Het getuigt juist van kracht wanneer je Nee durft te zeggen. Houd je grenzen dus in de gaten en leg uit aan je baas/collega/klant waarom je Nee zegt.

En nog belangrijker: Neem vervolgens ook zelf je eigen grenzen in acht! Als je roept ‘Na 18.00 uur ‘s avonds reageer ik niet meer op mijn mail!’, maar je kijkt vervolgens nog doodleuk om 20.00 uur ‘s avonds in je inbox en ziet een belangrijke mail van een klant binnenkomen en je besluit te reageren: who is to blame? Jij! Neem jezelf serieus en houd je aan je eigen grenzen.

Mensen die hun werk moeilijk los kunnen laten maar geen idee hebben waar te beginnen, zullen misschien wat aan deze ‘regels’ hebben (kies uit welke van toepassing zijn of je aanspreken, of pas ze aan naar jouw norm):

  • Na 18.00 uur je e-mail niet meer checken
  • Na 19.00 uur je werk-telefoontjes niet meer beantwoorden (nog beter of een hulpmiddel: zet ‘m uit of op Niet Storen!)
  • In bed ben je niet bezig met denken aan je werk (doe ontspanningsoefeningen als je dit moeilijk vindt)
  • Weekend = weekend (en dus geen werktijd)
  • Maximaal 1 avond per week overwerken
  • Na je werk ‘mag’ je een half uur napraten over je werk en daarna is het tijd voor gesprekken over andere onderwerpen/ontspanning/iets leuks/quality time met je partner etc.
  • Vrij = vrij. En als je dit heel moeilijk vindt – like me 😉 – spreek dan met jezelf af dat je bijvoorbeeld maximaal 1 uur op een vrije dag mag werken. Of dat je slechts één keer je mail mag checken. (Ik noem maar wat!)

Dit is slechts een idee/voorbeeld. Ga voor jezelf na waar jij de grens wil strekken, stel ze op en houd je eraan!

2. Laat weten dat je er niet bent

E-mail

De hele dag komt er hier mail binnen. Van onbelangrijke persberichten tot spoedjes van ons blogger agency over advertorials. Als ik dan een dagje weg ben kan ik me soms erg onrustig voelen omdat ik bang ben dat er iets binnen komt dat ik snel moet oppakken.

Stel in deze gevallen een autoreply in voor je e-mail waarin je aangeeft dat je vandaag (of voor een langere periode) afwezig bent. Vermeld bij wie ze terecht kunnen ter vervanging of, als dit er niet is, wat er in geval van spoed mogelijk is. Zo geef ik aan dat enkel in spoedgevallen men mij telefonisch kan bereiken. Mocht ik helemaal niet bereikbaar zijn, dan zet ik dat er natuurlijk niet in. Zo ben ik vaak een stuk geruster en kan ik ook echt een dagje niet mijn e-mail checken.

Zakelijke contacten & collega’s

Laat je contacten en collega’s weten dat je voor een bepaalde periode afwezig bent. Als ze niet weten dat je afwezig bent of niet gestoord wilt worden, kunnen ze ook geen rekening met je houden!

Ook is het voor ons workaholics fijn dat je omgeving je een beetje tegen jezelf in bescherming kan nemen. Zo neemt Martine alle inkomende e-mails van ons blogger agency over (en dat zijn er nog al wat!). Ze komen niet meer binnen in mijn inbox. En hoe moeilijk ik het ook vond om niet meer van alles op de hoogte te zijn, zo dankbaar ben ik er nu voor. Anders zat ik nu nog steeds ieder uur mijn mail te checken.

3. Leid jezelf af

Tijdens mijn eerste vrije dagen (dat houdt voor mij in: niet hoeven filmen, schrijven, bewerken en enkel comments en social media checken – en 1x per dag mijn mail, zo is de afspraak met mezelf) voelde ik me enorm onwennig. Bijna automatisch opende ik iedere ochtend mijn laptop en klikte in één rits mijn mail, de websites en mijn bewerkingsprogramma’s aan. Ik realiseerde me ineens keihard dat ik bijna niets anders te doen weet op mijn laptop dan werken. Ik ben zo gewend mijn ontbijt al werkend weg te werken dat ik, nu er even geen werk was, bijna in een soort gat viel! Dat klinkt behoorlijk workaholic, he?

In elk geval, wat mij hielp tegen dit onbeholpen en lege gevoel was leuke dingen inplannen en afleiding zoeken. Zo schreef ik in mijn agenda dingen op die ik zou kunnen doen: fotoboek van mijn zwangerschap maken, een filmtitel die ik nog wilde kijken, een recept dat ik wilde maken. Ik ben gestart met zwangerschapsyoga (ja, nu nog eens haha!) en binnenkort zit ik bij de schoonheidsspecialiste voor een pedicure en het epileren van mijn wenkbrauwen. Ook probeer ik leuke afspraken te plannen met Martine en mijn moeder bijvoorbeeld. Alles schrijf ik op in mijn agenda. Zo verval ik minder snel in mijn gewoonte om te gaan werken als ik me verveel. Want dat is vaak wat ik doe en dit is echt een valkuil voor mij. Ik ben 24/7 met mijn werk bezig en nu dat opeens minder hoeft/moet/mag is het erg afkicken!

4. Goed afronden en overdragen

Zorg dat je de dingen netjes afrondt en goed achterlaat. Of dat nu om 17.00 uur is voor de volgende werkdag, voorafgaand aan je vakantie of voor een wat langere periode. Laat je werkplek netjes achter en stel eventueel een to do lijstje/prioriteitenlijstje voor als je weer terug bent. Zo heb je het gevoel dat je je werk ‘afrondt’ en dit helpt je om je werk vervolgens ook los te laten.

Als je voor langere tijd weg bent en je draagt je werk over aan iemand anders, zorg dan dat je dit met een gerust hart kunt doen door een goede opvolger te zoeken en zelf een goede overdracht te doen. Dit helpt je om los te laten. Maar, draaf hierin niet te ver door! Draag op een gegeven moment ook de controle én verantwoordelijkheid over aan je opvolger. Vertrouw op zijn/haar kunnen!

5. Durven los te laten en jezelf toestemming geven

Dit is het aller moeilijkste. Het leren vertrouwen op dat niet alles in de soep loopt als jij er niet bent of eventjes niet je mail checkt. Het kunnen overgeven aan even niets doen (en daar ook echt van genieten!). En jezelf hiervoor ook toestemming geven zonder dat je je vervolgens slechts over jezelf voelt als je een stapje terug doet of Nee zegt. Vooral dat laatste is echt mijn issue…

Toen Martine vorige week voor het eerst alleen naar een event ging omdat ik niet mee besloot te gaan omdat ik zwanger ben voelde ik me zó schuldig (nou ja, eigenlijk mocht ik van Martine niet mee, anders was ik waarschijnlijk toch meegegaan 😛 ). Ik vond mezelf zo’n slechte partner en luiwammes dat ik niet meeging omdat ik zwanger ben. Martine drukte me natuurlijk op het hart dat ik echt al genoeg gewerkt had en ik het super goed heb volgehouden ruim 8 maanden lang. Dat het nu toch echt tijd was om rustiger aan te doen en dat dat juist ook krachtig is. En ergens weet ik dat ook wel. Maar ik vond het heel lastig om tegen mezelf te zeggen: ‘Wil, je bent niet lui als je nu even niet werkt.’ Ik vind dat nog steeds moeilijk. Maar ik doe het toch, omdat ik weet dat ik spijt krijg als ik het niet doe. Durven en toestemming geven dus. Héél belangrijk.

De tips die ik hier beschreven heb zijn dingen die mij helpen. Wat wel of niet helpt of van toepassing is, is denk ik erg verschillend per persoon en per baan, dus wellicht is niet alles voor jou toepasbaar. Heb jij nu tips of ervaringen die je wilt delen, graag! Hoe meer, hoe beter! Dus… hoe laat jij je werk los? 

23 reacties

Mare -

Wat me zo lastig lijkt is dat jullie continue worden geconfronteerd met werk. Je maakt een gerecht…o ja….daar kun je gelijk weer een blog over schrijven. Je gaat een dagje weg…vlog maken, yoga oefeningen doen….foto’s maken, bedenken dat je het rustiger aan moet doen…artikel erover schrijven. In jullie geval lijkt het me echt super lastig om niet te werken. Eigenlijk zo goed als onmogelijk

katrien -

Goed artikel, staan veel tips in.
Ik heb er zelf niet veel last van aangezien ik naar huis kan (en dus niet thuis werk zoals jullie bv.) en geen gsm of laptop van het werk heb. Ik doe dus zeker al niets en over het algemeen denk ik ook niet aan werk thuis. Behalve als er even iets belangrijks/, stresserend is. Dat kan je niet vermijden maar heeft ook geen ongezonde proporties. Mijn vriend, dat is wat anders, die neemt wel een gsm en laptop van zijn werk mee naar huis en het gebeurde dat we een dagje vrij hadden en hij toch werd gebeld verschillende keren. Dat vind ik niet kunnen maar het antwoord is dan; ja maar dat is voor dat belangrijk, wie kan het anders en het kost anders de firma xxx euro,.. blabla. Ik vind dat met het beleid van dat bedrijf (of hoe hij zelf vind dat het moet), je zo afstevent op een burn-out.

Kim | Kimsbloglife -

Leuk artikel. Zelf ben ik pas begonnen met werken in loonverband en ik heb een tijdje geleden ook een hele tijd stage gelopen, en ik merk dat het me eigenlijk goed lukt om mijn werk los te laten. En daar ben ik blij om! Thuis zie ik dat mijn ouders het er wel moeilijk mee hebben, zij zitten vaak thuis nog verder te werken ‘s avonds en praten en klagen tijdens het avondeten vaak over hun werk… Dat vind ik zo jammer voor hen, en nu besef ik echt dat ik dat nooit wil! Maar als je een eigen bedrijf hebt is het wel nog anders denk ik, dan zou ik het ook moeilijker hebben… Gelukkig heb jij Martine nog die alles in goede banen kan leiden ondertussen, als je alleen zou bloggen zou het veel moeilijker zijn! Maar ik denk dat het ook wel best oké is om tussendoor toch nog wat te ‘werken’, tot zover je het zelf leuk vindt en het niet als verplichting voelt. Als jij bijvoorbeeld zin hebt om mee te gaan naar een event of toch nog eens een video op te nemen of een artikel te typen (omdat je het graag doet en er zin in hebt, niet omdat het als verplichting voelt), dan mag je dat volgens mij wel gewoon nog doen. Zolang je inderdaad zelf je grenzen kan stellen en je niet verplicht gaat voelen.

Saskia -

Goede tips! Het verschilt natuurlijk ook per baan of het makkelijk of moeilijk los te laten is. Als je zelfstandig ondernemer bent zal het vele malen moeilijker dan wanneer je in loondienst werkt voor een baas.

Simone -

Wat een fijn artikel! Helaas wel herkenbaar. Maar je hebt gelijk. Je moet jezelf grenzen stellen. Ik heb al eens meegemaakt dat mijn lichaam dat anders wel doet, en dat is minder leuk helaas.
Dus dankjewel voor deze handige tips, ik ga ze zeker toepassen!

Floor -

Deze problematiek is eigenlijk een van de belangrijkste redenen waarom ik mijn blog gestart ben. Ik heb altijd ambitie gehad en daar hard voor gewerkt. Toen werd ik zwanger, liep ik tegen mijn grenzen aan en vond ik ook ineens andere dingen belangrijk (hallo nesteldrang😀). Goeie tips. Ik denk ook vooral dat je leert om “lief” tegen jezelf te zijn. Je lichaam is zoveel aan het regelen. Daarvoor verdien je extra me-time en mag jij jezelf verwennen. In elk geval: succes met de laatste loodjes!

Shaz -

Het is erg herkenbaar: ik legde mezelf ook allerlei druk en verplichtingen op, terwijl dit helemaal niet hoefde. Nu kan ik ook beter ontspannen en oprecht genieten van mijn vrije tijd. Het werk loopt niet weg en de wereld vergaat niet omdat ik een klusje niet af heb.

Floortje -

Lijkt me inderdaad best lastig! en god wat bof jij met een partner zoals martine :’)

Ellen -

Heel herkenbaar artikel! Ik werk zelf in het onderwijs met ontzettend veel passie en plezier en ik krijg een kick van nóg leukere activiteiten bedenken. Helaas ben ik mezelf daar wel in tegengekomen (op mn 22e) en zat ik tegen een burn-out aan. Nu werk ik met net zoveel passie, maar alleen op school. Thuis doe ik geen administratieve taken, alleen dingen die ik leuk vind om te doen zoals lessen crea uitdenken. En zelfs dat alleen als ik er zin in heb 😉 Dan maar wat langer op school zitten, thuis is rust en niks moeten! Succes met ‘niksdoen’ Willemijn, probeer evan te genieten 😊

Loondienst -

Ik werk in de gehandicapte zorg met stervende mensen. En zelfs als je op vakantie bent dan nog ben je ermee bezig. Of je moet tijdens je vakantie ff terug om afscheid te nemen en een uitvaart. Uiteraard is dat niet verplicht maar ik houd van mijn cliënten

Channah -

Heel belangrijk om jezelf goed in de gaten te houden en af en toe even die rust te pakken. Niet alleen als je zwanger bent, maar altijd. Anders dan loop je jezelf op een gegeven moment echt voorbij. Zometeen als de baby er is, zul je merken dat het automatisch allemaal wat anders is geworden dan voorheen.

Dita -

Voor mij niet herkenbaar. Ik werk in de kinderopvang en in het onderwijs en de kinderen heb ik thuis niet. Wel kijk ik soms nog naar leuke activiteiten die ik kan doen op het werk maar dit vind ik erg leuk om te doen. Vriendlief heeft er nog wel eens moeite mee z’n werk los te laten. Hij werkt ook regelmatig thuis dus kan ook meer doen thuis dan ik.

Chantal -

Heel herkenbaar. Ik heb mijn werk nooit makkelijk los kunnen laten, wat voor werk ik dan ook deed. Nu vind ik het nog lastiger omdat ik een carrièreswitch heb gemaakt en het hier en daar toch nog allemaal behoorlijk nieuw is. Daardoor check ik op mijn vrije dag regelmatig mijn mail en ga ik dingen alvast uittypen of iets dergelijks terwijl ik dat prima op mijn werk kan doen. Ook ik moet mezelf af en toe op mijn vinger tikken zodat ik daar mee op houd.

Renate -

Ik herken dit gelukkig totaal niet! Het leven is ook veel te kort om alleen maar met werk bezig te zijn.

Leonie -

Ik vind het vooral zo grappig dat je van “je werk loslaten / minderen” toch weer een artikel hebt weten te maken Willemijn. Was je dus toch aan het werk. 😉 Ik wens je echt toe dat je het de komende periode kunt loslaten.
Voor mij heeft het werk niet kunnen loslaten tot een burnout geleid in 2013. Daar ben ik nog steeds herstellende van. Ik checkte ook ‘s avonds mijn email, werkte langer door en was vooral in mijn hoofd altijd bezig met het werk. Ik dacht zelfs dat ik het daardoor heel goed deed en op mijn werk leek het wel alsof iedereen alleen maar bezig was met zo druk mogelijk zijn. Wie het drukst was was de beste. Gelukkig ben ik daar uit gestapt. Vrienden en familie en mijn eigen gezondheid staan op 1, daarna komt pas werk. Ik ben blij dat ik deze les vrij vroeg heb gekregen (op m’n 27e) en dat ik nu op een andere manier met werken omga.

Willemijn -

Hahahaha ja erg eigenlijk he 😉

Lindsey Beljaars -

Ik kan mijn werk gelukkig erg goed loslaten. Doe de deur achter me dicht en klaar. Mijn blog daarentegen is toch wat lastiger. Merk dat ik mijn statistieken e.d. toch wel een aantal keer per dag nauwlettend in de gaten houd.

eva -

Heel herkenbaar je verhaal! Ik ben juist net begonnen met mijn blog en kan het juist niet loslaten. Het is te leuk! Maar ik merk wel dat die computer soms echt op tijd uit moet anders lig ik in mijn bed nog te ‘werken’. Ik wens je heel veel succes de komende tijd. Hopelijk lukt het steeds beter om alles los te laten en je focus even te verleggen naar de komst van jouw kindje!
Liefs,
Eva

Lucy -

Hier ben ik toevallig momenteel ook mee bezig. Ik heb heel lang achter gelopen met werk ivm vakanties en evenementen, en vorige week was ik eindelijk eens om 5 uur echt klaar met werken. Ik wist niet wat ik met mezelf aan moest die avond, terwijl ik me al weken eerder had voorgenomen om niet meer in de avonden te werken. Ik voelde me schuldig dat ik niet aan het werk was, terwijl het enige dat ik nog had kunnen doen verder vooruitwerken was. Dat was wel even een reality check; ik moet écht weer leren om van vrije tijd te genieten! Dus deze week ga ik het nog een keer proberen; na 5 uur en een hele dag in het weekend niet meer werken ;P

Margot -

Herkenbaar! Met mijn vaste baan kon ik god loslaten, maar sinds ik voor mezelf werk is dat een ander verhaal. Ik ga heel snel in het weekend toch gewoon bloggen, al doe ik nu heel erg mijn best om 1 dag per week even niks aan mijn blog te doen. Moeilijk!

Kelly -

Ik herken me er wel in. Zo voelde ik me zaterdag schuldig dat ik geen logjes zat te typen, maar toch pakte ik het boek dat ik graag wilde lezen. Me-time is ook belangrijk :)

Marieke -

Heel herkenbaar dit artikel. Ik ben sinds begin van de herst officieel een bedrijf met mijn blog en dat is dus nu ook mijn werk maar ik ben nog druk bezig een balans te vinden wanneer ik even niet hoef te werken. Dat vind ik nog best wel lastig want ons werk stopt nooit. Maar ik ga eens de tips die jij geeft toepassen. Thanks voor dit artikel.

Heleen Schrijvershof -

Heel erg herkenbaar. Wel iets anders ingedeeld hier, omdat ik nu overdag vooral thuis ben met mijn zoontje en juist ‘s avonds werk. Maar op dit moment ben ik zover dat ik af en toe ook gewoon een avondje niet werk of wat eerder stop. Een poosje geleden zat ik eens om 11 uur op zaterdagavond op de bank me schuldig te voelen omdat ik niet aan het werk was. Toen moest ik mezelf wel even corrigeren haha.

Reageer ook