Wie ben jij?

Wie ben jij? Waar sta je voor? Waar sta je over vijf jaar? Dit zijn van die vragen die je kunt krijgen tijdens een sollicitatiegesprek. Van die vragen die je kunnen overvallen en waar je niet een pasklaar antwoord op hebt. Ik dacht er eens over na.

Dit artikel is geschreven door Martine. De naam viel weg door de foto, vandaar even de toelichting.

Ik vind het altijd stomme vragen, maar dat komt ook omdat ik niet zo ineens het antwoord weet. Ik keek eens naar mezelf en mijn leven. Tja, wie ben jij? Wie ben ik eigenlijk?

Wat een moeilijke vraag. In de loop der jaren verander je als persoon dus het antwoord zal wel verschillen per moment dat je het vraagt of per levensfase kan ik beter zeggen. Als ik nu kijk naar mezelf van 25 tot 30 jaar merk ik dat ik volwassen ben. Dat wil niet zeggen dat je uitgeleerd bent, maar ik merk het aan alles om me heen en wat ik heb. Ik heb een lange relatie, ik heb een huis, ik heb een hond en alles verder goed voor elkaar. Dat klinkt heel volwassen. Maar dat zijn relaties en spullen. Dat gaat niet over mij als persoon. Ik ben denk ik al vrij vroeg volwassen geworden door de dingen die ik mee heb gemaakt. Het waren geen leuke dingen, maar anderzijds had ik het ook niet willen missen omdat ik er heel veel door geleerd heb. Ik vond mezelf rond mijn twintigste al behoorlijk volwassen. Dit is in de loop der jaren alleen maar meer ontwikkeld.

Ik kan zeggen dat ik een groot hart heb. Ik ben een liefdevol en zachtaardig persoon. Ik ben ook een perfectionist, een gigantische uitsteller en ik hou er van om veel na te denken over van alles en nog wat. Misschien maakt dat wel dat ik een persoon ben die heel erg houdt van variatie. Ik hou van vernieuwing, ook al vind ik dat spannend. Het is verfrissend en daar hou ik van. Neem bijvoorbeeld iets simpels als mijn haar kleuren. Ik moet er niet aan denken om een jaar lang alleen maar bruin of blond haar te hebben bijvoorbeeld. Niks aan, haha! Zo hou ik ook van vernieuwing in het werk. Ik vind het leuk dat ik nu video’s kan bewerken en ik leer vrij snel.

Wat ik nog zou willen verbeteren is om soms nog beter naar iemand te luisteren en mijn klep dicht te houden. Het is heel makkelijk om snel iemand advies te geven, maar soms is het ook goed om iemand anders vooral te laten praten.

Ik heb ook altijd sterk het gevoel dat ik op een feestje de gangmaker ben. Dat komt ook omdat anderen dat altijd zeggen. ‘Als jij er bij bent, is het gezellig.’ Dat schept ook een soort verwachting van jezelf. Ik zou ook wel eens willen leren om dan juist een keer degene te zijn die niet de boel aan de praat houdt. Maar goed, past dat bij mij? Nee, misschien wel niet. Ik ben nu eenmaal een prater, ik hou van humor en gezelligheid.

Een eigenschap waarop ik het meest trots ben en die ik ook in de loop der jaren heb ontwikkeld is mijn hulpvaardigheid. Ik bied graag mensen een helpende hand, dat vind ik leuk om te doen en het gevoel van dankbaarheid van een ander is prettig om te ervaren. En ik ben in de loop der jaren ook steeds creatiever geworden en ik vind die creatieve kant leuker dan ik dacht. Het zorgt ook voor ontspanning wat voor deze stresskip weer mooi meegenomen is.

Een andere vraag is waar sta jij voor? Het eerste wat in me opkomt is rechtvaardigheid en dat iedereen gelijk behandeld wordt. Ik heb zo’n enorme hekel (keer tien) aan onrechtvaardigheid. Ik kan er absoluut niet tegen als iets onterecht is. Ik kan er ook slecht tegen als mensen zich superieur voelen aan de ander omdat ze een hogere functie hebben en daardoor totaal niet liefdevol zijn. Anderzijds probeer ik wel vaak naar iemands goede kanten te kijken en soms is dat moeilijk. Maar ik zou het mooi vinden als meer mensen dat zouden doen. Kijken naar de goede kanten en vooral niet te snel oordelen. Zo had ik laatst iemand op mijn social media die constant gemene dingen zei. In plaats van dat ik fel terug reageerde -wat ik nooit probeer te doen trouwens- vroeg ik aan haar waarom ze altijd zo gemeen reageerde. Wat bleek? Zij zat niet goed in haar vel vanwege haar thuissituatie. Dat is natuurlijk geen reden om zo gemeen te doen, maar het verklaart wel een hoop. Het gevolg? Nooit meer een gemene reactie gezien maar alleen nog maar leuke reacties. Ik sta daarom wel voor ‘een betere wereld begint bij jezelf’ en dan kijk ik vooral naar de omgang met anderen.

Waar ik van mezelf meer aandacht zou mogen besteden is het milieu. Ik ben soms een beetje makkelijk daar in, ik kan daar nog wel wat verbeterpunten aanbrengen. Ik ben ook politiek gezien geen pijptabak waard omdat ik me daar nooit in verdiep. Vind ik het niet belangrijk? Ja, dat weet ik niet. Ik vind het altijd maar een hoop gezeur. Het is algemeen gezien heel belangrijk maar dat gevoel heb ik zelf niet. Ik stem wel, maar daar gebruik ik dan de stemwijzer voor. Slecht hè? Dat komt deels denk ik ook door de opvoeding die ik genoten heb. Op dat vlak kan ik mezelf echt nog wat bijschaven en wie weet ontwikkel ik daar dan ook meer interesse voor. Nee, een politicus zal ik nooit worden, haha!

Waar sta ik over vijf jaar? Bij dat soort vragen denk ik altijd: ‘Wat een nutteloze vraag.’ Ik neem het leven zoals het op dat moment komt. Het is slim om over de toekomst na te denken, dat zonder meer, maar er verandert zoveel in het leven dat ik denk dat het antwoord wat ik zou geven op die vraag toch nooit werkelijkheid zal worden. Ik heb bijvoorbeeld nooit nagedacht over 2WMN als tweede blog, ineens was dat idee er op eens. Ik ben niet een persoon met veel ambities. Ik kies iets en daar leg ik mijn ziel en zaligheid in. Ik ben ambitieus in wat ik doe en ik streef naar dat het altijd leuker en beter kan. Op dit moment voel ik me gewoonweg prettig bij onze twee blogs en alle dingen die we er naast doen. Wat ik over zoveel jaar doe? Wie zal het zeggen en waarom zou ik daar een plan voor uitstippelen? Ik ga kijken wat het leven me brengt en daar geef ik mijn eigen draai aan. Wie weet schenk ik over vijf jaar wel koffie bij bejaarden of werk ik met (bijzondere) kinderen en/of ouderen. Of wie weet hebben Willemijn en ik een make-up lijn. Of misschien zet ik met Noa prachtige Mechelaars op de wereld en verdiep ik me in het (goed) fokken van dit mooie ras. Who knows? Het kan alle kanten op. Zo lang je het maar met plezier doet. Maar als het zou kunnen zou ik wel heel graag eigen baas willen blijven. Ik mis het soms wel eens om nog meer collega’s te hebben, maar dan zou ik vooral het kletsen in de lunchpauze missen of een leuk bedrijfsuitje met meerdere mensen. Eerlijk is eerlijk, Willemijn is de beste collega die ik me maar kan wensen omdat we altijd op een lijn zitten en samen hebben we ook meer dan genoeg gezellige uitjes.

Tot zover mijn betoog. Ik vind het ook leuk om jou te leren kennen. Wie ben jij, waar sta jij voor en heb jij bepaalde ambities die je over vijf jaar bereikt wilt hebben?

20 reacties

Huisman -

Hoop meer te kunnen doen in misstanden in de psychiatrie en misdiagnosen en dat mensen worden gehoord. Voor meer ervaring interesse. Geen geldwolven en flappentappers in de psychiatrie als psychiater of psycholoog of als huisarts die op sociaal maatschappelijk vlak steken laat vallen. Het veralgemeniseren van diagnosen zodat het aan kracht en waarde verliest en dat dat niet zal gebeuren vanwege een juiste en preciezere diagnostiek. Het is dan alleen de mens als lichaam organen en bloedsappen en gaan aan de geest en de ziel voorbij. Dat er geen sexmaniakken zitten als psychiater die vieze verhalen wil uithoren om er zich op te verlekkeren en dat je een smet krijgt met een verkeerde diagnose. . Van dat je huishouding niet op straat komt te staan van persoonlijke dingen en priveleven bescherming krijgt en dat ze iemand z”n autonomie respecteren.

Rosa -

Ik ben Rosa, maar iedereen noemt me Roos, ik ben 23 jaar. Daarnaast ben ik iemand die introvert is maar ik kan ook bij bepaalde mensen en in bepaalde situaties heel extravert zijn. Ik houd van mijn familie, vooral mijn jongere nichtje van 9 en mijn kleinste achternichtje van 1 jaar smelten mijn hart. Ik houd van meisjes dingen zoals make-up en het kleuren van mijn haar maar ook van jongens dingen zoals voetbal en af en toe gamen.

Ik sta voor niet (voor)oordelen, niet voor pesten en ook niet voor negatieve mensen. Ik sta juist voor kracht en gezelligheid en nieuwe mensen ontmoeten.

In/binnen vijf jaar hoop ik een leuk huisje te hebben, iemand die echt om me geeft zoals ik ben en just straight forward is. En dat ik doe wat ik echt leuk vind, met de juiste mensen om me heen.

:)

Michelle -

Hoi! Wat een interessant onderwerp.

Ik ben Michelle, net 22 geworden. Bij mij past gelijkheid, eerlijkheid, humor, hard werken, maar ook veel ontspanning. Daarnaast ben ik dol op uit eten gaan (ook al lust ik niet veel). Verder houd ik enorm van kleding en make up.
Waar ik over 5 jaar sta, zou ik zo niet weten. Eerlijk gezegd vind ik dat ook niet belangrijk om nu al te weten, ook zo saai 😀. Ik laat het allemaal maar op mij af komen. Ik hoop dat ik dan nog lekker aan het werk ben als verpleegkundige en verder heb ik geen specifieke wensen!

My Creative Life - Marìs -

Mooi geschreven!
Ik ben Marìs en bij mij hoort humor, gezelligheid, eerlijkheid, theater (musicals), zingen, tapdance, bloggen, Youtube’en, lezen, fun, uit eten gaan en reizen.
Waar ik voor sta is gelijkheid en eerlijkheid. Niemand is meer of minder dan een ander en ook al is eerlijkheid niet altijd even leuk, ik vind het wel belangrijk om eerlijk te kunnen zijn zonder dat daar gelijk een negatief label aan gehangen wordt.
Waar ik sta over 5 jaar zie ik dan wel 😉 ik hoop in elk geval betere inkomsten te hebben, want die van nu zijn om te janken 😉 en daarnaast hoop ik een leuke partner te hebben en gewoon gezond en gelukkig te zijn.

Martine -

Wat een ontzettend leuk en eerlijk antwoord, dankje!

My Creative Life - Marìs -

Dankje! En graag gedaan 😉

Renate -

Ik vind dit een mooi artikel en ik denk dat het goed is om jezelf ooit zo’n vragen te stellen. Ik kan op zich wel goed antwoorden op wie ik ben, waar ik voor sta en waar ik naar toe wil, maar ik denk dat het zo is dat je inderdaad continu veranderd en in elke levensfase verandert alles weer. Ik merk nu dat ik echt de volwassen kant op ga (ik ben altijd wel volwassen geweest, maar nu merk ik dat ik écht volwassen wordt – ik ben bijna 20) en ik merk echt dat ik opeens over heel veel dingen anders denk, andere dingen leuk vindt wat ik noooooit verwacht had en opeens verandert mijn persoonlijkheid ook heel erg mee. Ik herken ieder geval veel dingen in je verhaal. Vooral dat ik ook helemaal niks over de politiek weet, inderdaad een hoop gezeur en dat ik ook heeeeel erg tegen onrecht ben. Ik ga er ieder geval is goed over deze vragen nadenken.

P. -

Wat mooi geschreven. Ik word om de één of andere reden een beetje somber als ik over ‘wie ben jij en waar ga je naartoe’ vragen nadenk. Ik vind mezelf een goed persoon, heb een leuke relatie en ben bezig met een studie aan de universiteit. Ik heb het goed, maar toch zat ik de laatste tijd een beetje in een dip. Er zijn gewoon dingen aan mezelf die ik graag anders zou zien. Zo ben ik eigenlijk voor veel dingen bang, waardoor ik niet snel op zoek ga naar nieuwe dingen. Dit terwijl ik juist somber word van een bepaalde sleur. Ook heb ik vaak het gevoel dat ik in veel dingen niet echt goed ben, waardoor je natuurlijk ook niet echt verder komt. Nou, lekker vrolijk verhaal komt er ineens uit haha. Over het algemeen ben ik een vrolijk persoon. Over een paar jaar hoop ik gewoon te werken in een leuke praktijk, en wat zekerder te zijn :)

Marlin -

Mooi geschreven Martine!

MW -

Ha, wat lijk je eigenlijk toch wel een beetje op mij! Ik stel me deze vragen ook (te?) vaak af, maar mijn antwoord blijft toch vrijwel hetzelfde, ik heb niet 1 passie (wat ik ook jammer vind), maar wat ik doe doe ik wel met aandacht en perfectionistisch. Het is belangrijk om flexibel te zijn, zoals jij zegt, wat je over 5 jaar doet weet je misschien niet, het belangrijkste is dat je van alles wat je tegen kunt komen in het leven (zelfs al heb je een perfect plan uitgestippeld), het beste kan maken!

Susan -

Mooi geschreven, Martine!
Het is belangrijk om stil te staan bij wie je bent en wat jij belangrijk vindt. Maar ook om te beseffen dat je altijd compleet bent. Dromen over wat er komen gaat of wat je wil bereiken is heerlijk, maar zoals je al zegt, het leven is niet te plannen.

martina -

inderdaad, je kijkt gelijk naar waar je op dit moment staat in de zin van huis, baan, relatie. Best moeilijk om te beschrijven hoe je zelf nu echt bent, gek eigenlijk! ik kan me mijn leven niet voorstellen over 5 jaar. ik ben niet iemand die 1 strak doel voor ogen heeft. ik hoop wel dat ik over 5 jaar kan zeggen dat ik me richt op dingen die mij gelukkig maken in het leven. Ik bedoel niet alleen op het gebied van werk, maar ook bewust kunnen genieten van mijn relatie,gezin en vriendschappen. Wat ik belangrijk vind is niet alleen maar doorlazen op de trein maar ook momenten nemen om stil te staan en echt even bewust om je heen te kijken.

Maxine -

wat heb je dit mooi geschreven! Op dit moment heb ik echt geen flauw idee waar ik over 5 jaar ga staan. Graag zou ik mijn droom achterna willen gaan alleen dan zou ik iets langer bezig zijn waarschijnlijk. Alleen ik zeg nooit nooit! En ik ga ervoor. Misschien met een omweg en misschien ook niet. Het is wel iets waar ik echt nog over moet nadenken.

Lindsey Beljaars -

Een prachtig artikel wat me echt aan het denken zet. Ik weet zo één twee drie ook geen antwoord op dat soort vragen.

Debby -

Prachtig artikel weer! Altijd goed om even bij jezelf stil te staan. Ik weet ook echt nog niet waar ik over 5 jaar sta, ik weet momenteel niet eens precies waar ik sta. Ik sta te stil naar mijn zin, ik wil verder. Over 5 jaar wil ik mijn eigen yoga/art/reisbedrijf runnen en hoop ik in Nicaragua te wonen met mijn vriend, en misschien ben ik wel moeder. Ik sta voor authenticiteit, leven vanuit je hart en kwetsbaarheid. Maar hee, dingen kunnen altijd anders lopen…

Dita -

Prachtig geschreven weer! Over 5 jaar hoop ik nog steeds in ons fijne huis te wonen met ons kindje die dan al 4 jaar is. Ze zal dan bijna naar de basisschool gaan. Ik hoop dat ik nog steeds lekker aan het werk ben en dat alles gewoon lekker loopt. Ook hoop ik met mijn vriend en ons kindje straks mooie reizen te mogen maken.

lisa -

wauw, jou artikel zet me echt aan t denken.. waar sta ik over 5 jaar, ik heb laatst een brief geschreven aan mn vijf jaar oudere ik, dus ik heb zeg maar op papier gezet wat ik denk en hoop te bereiken over 5 jaar, over 5 jaar ga ik het terug lezen en ik ben heel benieuwd wat ik er dan bij denk. En wie ik ben? Dat weet ik niet precies, mensen zeggen wel altijd dat ik vrolijk ben en ik weet van mezelf dat ik perfectionistisch ben maar verder weet ik het nog niet precies.. maar ik ben nog jong en daar kom ik vanzelf achter!

Moira -

Als mij die vraag gesteld zou worden kan ik deze niet beantwoorden waarom niet omdat ik bij de dag leef elke dag dat je er nog mag zijn is weer een geschenk. Dit komt ook wel omdat ik mijn broer ben verloren toen ie 36 was. Daardoor ben ik anders gaan leven. Net als ik niets om spullen geef en waar ik ben geen idee. Nu woon ik met veel plezier in Nieuw Zeeland over 5 jaar geen idee misschien ga ik wel weer rondreizen wat ik ook al jaren heb gedaan.

Ik hang ook nooit een kaartje ergens aan vast van hoe lang zal ik in Nieuw Zeeland wonen geen idee dat zie ik wel zolang ik het naar mijn zin heb. Mijn man is net zo dus dat is wel erg fijn. Ik heb wel altijd doelen die ik per dag maak, zoals ik nu in 1.5 jaar 60 kilo ben afgevallen vanwege mijn gezondheid.

Kim | Kimsbloglife -

Leuk artikel. Zo leren wij je wat beter kennen en jij jezelf waarschijnlijk 😉 Ik vind zo’n vragen ook altijd moeilijk, maar het is niet slecht om er eens over na te denken… Zelf denk ik dat ik vooral heel eerlijk ben, ik zal altijd eerlijk zeggen waar het op staat. Ook ben ik nogal kritisch en trek ik dingen vaak in twijfel. Behalve dan over politiek, daar moet je mij ook niets over vragen haha!

Saskia -

Wat een goede vraag om jezelf af en toe te stellen. Soms raak je zo bedolven onder het leven van alledag dat je niet meer nadenkt bij wie je zelf bent en wat je persoonlijke doelen zijn. Ik ben op dit moment echt oprecht gelukkig en over vijf jaar hoop ik een kindje (of twee) te krijgen en dat ik dan iets minder kan gaan werken.

Reageer ook