De invloed van de media

Een aantal jaar geleden wist niemand wie ik was. Ik liep gewoon door de stad en het kon me niet schelen wat ik aan had of wat voor make-up ik droeg. Ik had ook nooit verwacht dat het me op een dag wel zou uitmaken. Het is veranderd door de invloed van de media.

Bron: TeppoTK via Compfight cc

En dan vooral de social media wel te verstaan. Nu ben ik absoluut geen BN’er (bij lange na niet) maar wel een BB’er: Bekende Blogger ;). Ik weet nog goed dat ik tegen Willemijn zei dat ik haar best wilde helpen met reviews voor LiveLifeGorgeous maar dat niet mijn hele hoofd op het internet hoefde te verschijnen. Langzaamaan veranderde dat steeds meer en vond ik het niet meer zo erg. Daarnaast had ik geen flauw benul wat voor impact het zou hebben.

Herkend worden

In het begin werden we af en toe herkend, maar sinds we fulltime zijn gaan bloggen heb ik het gevoel dat we steeds vaker herkend worden. Waar we ook heen gaan, ik word minstens een keer of vijf herkend. Dat is hartstikke leuk maar het blijft voor mij ook nog steeds wel erg bijzonder. Ik weet nog goed dat ik voor de allereerste keer werd herkend door een meisje dat werkte achter de kassa bij de Jumbo toen ik boodschappen deed met mijn zus. Ik schaamde me dood en gedroeg me nogal raar voor mijn gevoel. Ik wist me simpelweg geen houding te geven.

Ik hou niet zo van op een voetstuk geplaatst worden en als iemand zegt dat hij/zij niet naar me toe durfde te komen, denk ik: ‘Maar ik ben gewoon Martine, niks bijzonders aan!’

Herkend door Richelle in een Amsterdamse Starbucks, superleuk!

Bron: Instagram @richellellelle

Ik merk dat ik sinds een tijdje bijvoorbeeld niet meer normaal in de bus zit. Als er een meisje/vrouw lang naar mij staart, zit Jorrik soms te glimlachen. Heel raar maar automatisch zeg ik dan ‘Oh joh, die herkent mij heus niet’ waarbij Jorrik dan lachend zegt: ‘Jaaaa echt wel haha!’

Ten opzichte van vroeger voel ik me er nu anders bij als iemand me aanstaart, het eerste wat ik denk is: ‘Oh God, word ik herkend? Wat heb ik aan? Hoe zie ik er uit? Heb ik iets raars gezegd het afgelopen uur? Zou diegene onze blogs leuk vinden of juist vreselijk?’

Maar het levert ook lachwekkende momenten op. Zo reed ik een keer met Jorrik door de McDrive en de jongen bij wie ik af moest rekenen herkende me gewoon omdat zijn zusje altijd onze video’s kijkt! Lachen toch?! Dat verwacht je gewoon niet!

Privégesprekken voeren

Natuurlijk is het sowieso handig om privégesprekken thuis te voeren maar hoeveel mensen in de bus of trein wel niet in het openbaar praten over van alles en nog wat… Vroeger deden Willemijn en ik dat ook. Maar toen we ooit een tweet kregen dat iemand achter ons zat in de trein, werden we bewust van het feit dat je het niet meer overal over kunt hebben in het openbaar. Praten over hoe de seks gisterenavond was, die ene familieruzie of weet ik veel wat in het openbaar is er niet meer bij, alles heeft oren en ogen gekregen om je heen. Dat is best wel een vreemde gewaarwording. Maar dat wil niet zeggen dat Willemijn en ik dat niet meer doen in het openbaar, we vinden ook dat je jezelf moet kunnen zijn dus mocht je eens wat geks horen als je achter ons zit…wij zijn ook maar mensen! Toch houden we er ten opzichte van vroeger wel meer rekening mee.

Bron: Niels Matteman via Compfight cc

Voorbeeldfunctie

Zonder dat je ooit hebt aangegeven een voorbeeld/rolmodel te zijn voor anderen, ben je dat automatisch geworden. Anderen zien je opeens als een voorbeeld en hierdoor moet je opletten wat je zegt en wat je schrijft en dat is best wel eens lastig: de balans tussen jezelf zijn en het voorbeeld wat je ‘hoort’ te geven. Nu heb ik niet zo’n last van die druk, maar ik kan me best voorstellen dat Hollywoodsterren soms van het padje af raken. Je wilt authentiek blijven en als anderen jou bestempelen als ‘voorbeeld’ is dat soms moeilijk omdat je het gevoel hebt dat je moet opletten en niet altijd alles kan zeggen of schrijven wat je denkt. Nu vind/vond ik al dat wij altijd onszelf zijn, maar door 2WMN heb ik het gevoel gekregen dat jullie ons nu nog beter kennen. Hoewel ik dat ook weleens eng vind, ben ik er ook blij om dat we juist via 2WMN in sommige dingen een voorbeeld kunnen zijn door dingen die we hebben meegemaakt of nog moeten meemaken.

Plus en min

Het heeft dus zowel positieve als negatieve kanten. Het is ontzettend leuk en bijzonder dat mensen je herkennen, met je op de foto willen of zelfs een handtekening. Mochten we ooit stoppen met bloggen, zal ik dat ook nooit vergeten omdat het voor mij heel indrukwekkend is. Ook dat ik een voorbeeld kan geven aan anderen, vind ik een prachtig iets. Naar aanleiding van mijn verhaal over mijn leven als Jehovah’s Getuige heb ik bijvoorbeeld zoveel mailtjes gekregen en ook zoveel bedankmailtjes van mensen die hierdoor hun leven hebben veranderd. Ik ben enorm dankbaar dat ik hen heb kunnen helpen.

De negatieve kanten zijn dat ik niet altijd meer mezelf kan zijn in sommige situaties. Zo ging ik vroeger weleens zonder make-up in een raar kloffie naar de stad. Totdat ik een jaar geleden werd herkend bij de Scapino en ik er voor mijn gevoel echt niet uit zag en ik op de foto moest…toen ging er een knop om. Dat wil niet zeggen dat ik helemaal fashionable mijn hond uit laat, maar als ik naar de stad ga zorg ik zeker dat ik er verzorgd uit zie. Ik let meer op in het openbaar hoe ik er uit zie, wat ik doe en wat ik zeg…behalve als ik uit ga. Dan tover ik lekker de drank tevoorschijn en doe de worm 😉 !

De invloed van de media, het is bijzonder en raar tegelijk!

28 reacties

Cindy -

Het IS ook raar hoor, hoe dat werkt. Ik vind maar dat jullie het allebei prima tiptop doen! Heel veel geluk gewenst :)

Demi -

Okay, ik vind het best raar om hierop te reageren ofzo, omdat ik zo iemand ben die je een soort van als ‘voorbeeld’ ziet haha, maar goed. Ik vind jullie juist zo leuk omdat jullie altijd zo lekker jezelf zijn! En gewoon lekker ‘normaaltjes’. Ik wilde alleen even zeggen dat je altijd prachtig bent, of je je nu helemaal opgetut hebt of niet. Je bent prachtig als persoon, prachtig zoals je bent! <3

Martine -

Ah wat lief, dankjewel Demi!

Linda -

Ik snap precies wat je bedoelt. En dan had ik met WaB nog niet eens zoveel bezoekers als jullie! En ik heb slecht (nee, apart?) nieuws voor je, maar ik heb het nog wel eens en ik blog al 2 a 3 jaar niet meer 😉
Heb ook wel eens opgevangen in een kruidvat: “is dat linda van whatabeauty?” “Nee man, ze heeft helemaal geen make up op”. Oké :’)
Leukste vond ik trouwens op paaspop vorig jaar. Daar werd ik zelfs meerdere keren herkend (4 of 5 keer?) en nadat ik over de eerste keer heen was (is toch een heel ander sfeertje dan normaal dat ik af en toe word aangesproken in de stad), heb ik echt een aantal hele leuke gesprekken gehad en was het super leuk.

Sara -

Jullie zijn echt goede bloggers en dat is net zoals bij acteurs/zangers. Het is uiteindelijk je job en om al die heisa eromheen (dat mensen op de foto willen, je herkennen, etc) dat is eigenlijk niet waar je op zit te wachten (tenminste ik zou om die reden alleen al nooit een blog beginnen).
Maar nu mijn vraag aan jullie: Stel als je dit geweten had van tevoren was je dan alsnog aan een blog begonnen? En hebben jullie weleens de behoefte om onder te duiken gewoon onbekend land even nergens rekening mee houden? Ik heb dat nu al terwijl ik niet eens bekend ben, gewoon even de kleine omgeving ontvluchten.

Martine -

Hi Sara, dankjewel voor het compliment! Ik vind het altijd lastig om vragen te beantwoorden waar het woord ‘als’ in zit. Daar is voor mijn gevoel nooit een antwoord op. Maar het is ook hartstikke leuk om dit allemaal mee te maken en ergens had ik dit ook niet willen missen. Alleen als ik er achterlijk uit zie na een weekje New York en mijn wallen op mijn knieën hangen op het vliegveld en je wordt dan ook gewoon nog herkend…tja dan wil ik weleens onderduiken haha!

Amelie -

Wat gek en bijzonder dat jullie zo bekend zijn geworden! Het lijkt me zo raar om herkend te worden op straat! Ik vond het echt leuk om te lezen hoe je hier mee om gaat!

Miriam -

Wat leuk om te lezen. Lijkt mij idd ook heel bizar om bekend te zijn en dan ‘vreemden’ jou wel kennen, maar andersom niet.

Martine -

Haha dat is ook heel vreemd maar wel lachwekkend! Dan zie je soms iemand al glimlachen en kijk ik een beetje semi-verward van: is er iets raars aan me of word ik herkend 😛 ?

jose -

Hahaha! nooit over nagedacht dat je als BB’er ook gewoon van die gesprekken hebt in het openbaar. Maar nu je het zegt.. als iemand hoort wat jij vond van de seks van gisteravond en het op twitter zet, dan weet meteen heel Nederland het… Superinteressant artikel weer, leuk dat je het zo persoonlijk maakt. Ik hou van jullie eerlijkheid! Xx

ilham -

Een tweet krijgen over je eigen gesprek gaat wel heel ver. Sommige mensen hebben geen grenzen.

Lippenstift -

Als je fulltime een beautyblog beheert sta je in dienst van de cosmetica industrie. Hier zijn een aantal consequenties aan verbonden. In feite doe je extra je best op je uiterlijk omdat je ervoor betaald wordt om deze ‘voorbeeldfunctie’ te dragen. Echer jullie kracht zit , vind ik persoonlijk, in de combi met de 2wm, omdat deze blogs nog iets oprechts hebben. Maar ik begrijp dat dit juist botst met je baan als influencer. Sommige bloggers vloggen erop los maar het authentieke is er dan al af. Blijf lekker je zelf zou ik zeggen :) of is dat te erg een dooddoener.? In ieder geval vind ik dat jullie het leuk doen veel succes met jullie onderneming!!

Libby -

Zolang je maar geen gefotoshopte foto’s en filmpjes van jezelf op internet zet..I guess? Het lijkt me dat je je dan extra moet ‘verantwoorden’ naar ‘de wereld’ over je uiterlijk. Hoeveel beroemde mensen zou je niet terug herkennen als je ze ziet lopen op straat? Zo’n gefotoshopt of opgepoetst uiterlijk op een tijdschrift is natuurlijk prachtig – ook voor de commercie – maar of die persoon er in het echt ook zo uit ziet? Ik denk dat je je zelf niet eens terug herkent als ze je ‘een beetje hebben bijgwerkt’ met de computer. Ik zou denk ik daarom precies hetzelfde doen als ik een makeup/lifestyle blog zou hebben, i.e. je goed make-uppen eer je je deur uitgaat. Misschien hier en daar een extension en nep wimpers. Maar het werkt elkaar ook in de hand. Je creeert uiteindelijk een super knap image van jezelf dat er altijd tip top uitziet omdat je eenmaal een make up blog hebt en in die zin een verkoop functie vervult voor jonge meiden. In het meest radicale geval zien die je dan niet meer als een persoon maar als Mel C van de Spice Girls. Dus ik zou zeggen om af en toe ook een make up loos fotootje te uploaden. Daarnaast is 2wm een goede balansmaker afhankelijk van hoe je daar ook weer presenteert. Ik heb een blogger die in A’dam woont al een paar keer over straat zien lopen, maar om nu te zeggen dat ze er net zo uitziet als op haar instagram foto;s’s? Nee, die zijn dan ook weer iets te plastic. Maar ik begrijp wel waarom en al helemaal wann je een make up blog hebt. dus het blijft een lastige kwestie

EliseDingen -

Haha, heerlijk hoe je het artikel afsluit! Ik kan mij eigenlijk niet zo goed voorstellen hoe dat is om herkend te worden. Het lijkt mij heel dubbel. Een soort van leuk en vreemd tegelijk.

Eilish (artisticstateofmind) -

Mijn blog is niet zo groot, dus ik word ook niet herkend. Lijkt me ook echt een hele gewaarwording. Heel bijzonder!

Beau -

Heel interessant om te lezen dit! Lijkt me wel echt een hele mooie stempel op je harde werk: dat je zó vaak herkend wordt! :)

Martine -

Dat is het zeker!

fleur -

Mooi stuk, goed geschreven! De invloed van de media is echter niet alleen op bn’ers of bb’ers vind ik! Zodra je een blooper begaat sta je op dumpert, en topless zonnen? Nee dat kan echt niet meer! Iedereen heeft tegenwoordig een smartphone of camera mee en voordat je het weet sta je met je blote lichaam op het internet! Door de komst van de media worden mensen grensverleggend en word de anonimiteit niet meer gewaarborgd. Een privé foto op facebook kan ook gebruikt worden voor reclame. Erg jammer!

Carlijn -

Apart hoe zoiets kan gaan. Dat je van gewoon Martine naar iemand gaat die voor iedereen een voorbeeld is. Wel heel mooi om te zien dat jullie zoveel invloed hebben. Meer eer van je werk kun je niet hebben.

Margot -

Wat leuk dat je hier iets over geschreven hebt! Het lijkt me heel raar om ineens herkent te worden en te merken dat je er toch rekening mee gat houden.

Natasja -

Hahaha wat een leuk artikel! Lijkt mij inderdaad ook raar om niet meer – of minder -privé gesprekken te voeren in het openbaar. Je bent inderdaad maar een mens.
Het lijkt mij heel bijzonder om zo herkend te worden.

Debby -

Haha, wel leuk als je herkend wordt lijkt me. Vooral met een beautyblog misschien wel ‘belangrijk’ hoe je er bij loopt, maar hee, jij bent toch ook maar gewoon een mens?

Mariska -

Lijkt me inderdaad best apart als je ineens herkend wordt inderdaad, maar het hoort er nu wel eenmaal bij. Kijk naar VEED bijvoorbeeld, al die gillende meisjes en jongens!

Dita -

Het lijkt me ook best raar om herkent te worden. Maar ook wel weer leuk. Mensen horen en zien inderdaad alles. Ik had zoiets in India toen we daar op reis waren. We zaten in een leuk cafe en mijn vriend en ik hadden een best wel persoonlijk gesprek (niemand die je toch verstaat dachten wij) tot Bleek dat er Nederlanders achter ons zaten..

Liset - Beautydagboek -

Het moet voor jullie heel bijzonder zijn om zo vaak herkend te worden! Het lijkt me iets waar je behoorlijk aan moet wennen. Maar volgens mij doen jullie het hartstikke goed. En ja, ook zonder make-up kan je mensen tegen komen, ik snap dat je dan iets bewuster met je verzorgde look omgaat :). Je hebt toch het idee dat je meer in de spotlight staat.

lucindainwonderland -

Lijkt mij ook best apart om van iemand die ook in dezelfde trein zit een tweet te krijgen over je eigen gesprek. Toch vind ik het raar dat mensen die zichzelf online of in welke media dan ook plaatsen direct een voorbeeldfunctie krijgen, ik zou daar niet zo blij mee zijn, maar dat is misschien persoonlijk. Ik drink, boer en scheld er gerust op los, dus als iemand mij een voorbeeldfunctie wil geven door mijn blog, is dat toch echt op eigen risico. xxx Lucinda

Iris | Todayslipstick -

Goed geschreven! Het lijkt me heel bijzonder om herkent te worden en dat mensen met je op de foto willen! Ik snap ook dat het voor jullie ook een negatieve kant heeft. Jullie doen het onwijs goed samen en als ik jullie zou zien zou ik ook even op de foto willen haha.
Liefs, Iris

Syl -

Opeens ben je iemand en verwachten mensen dat ze een mening over je mogen hebben. Als je gewoon een random vrouw was geweest had niemand zijn mond opengetrokken over je outfit of make-up. Maar nu mensen je denken te kennen, zijn bepaalde grenzen weg. Best raar eigenlijk.
ik vind jullie blogs juist zo tof vanwege jullie menselijkheid en ook de kwetsbaarheid die jullie tonen.
Hopelijk kunnen we nog lang genieten van jullie blogs en blijven jullie lekker jezelf zoals nu.

Reageer ook