Zingen

Je staat in een groep. De docent vraagt aan je om een glijtoon te maken met je stem of om een stukje te zingen. Je keel perst zich samen en je krijgt er bijna niets uit. Wat is dat toch met zingen?

Bron: byronv2 via Compfight cc

Tijdens onze opleiding Logopedie kregen we elke woensdagmiddag zangles. We stonden dan met zijn allen om de piano. Het was ontzettend gezellig om met zijn allen een liedje te zingen terwijl de docent ons begeleidde op de piano. Maar let wel: met zijn allen. Dus niet in je eentje, tenzij je van jezelf wist dat je goed kon zingen.

Ik denk over veel dingen na. Daarom kwam ik op het onderwerp zingen terwijl ik Noa uit liet. Want wat maakt dat zingen zo gevoelig ligt? Waarom lijkt het alsof je soms wel kunt zingen als er niemand bij is en zodra je moet zingen voor een groep dat je keel dichtknijpt en je zo vals als een kraai klinkt?

Dit is natuurlijk niet bij iedereen het geval. Maar zingen blijft toch altijd een beetje spannend, ik denk ook voor mensen die wel kunnen zingen en bijvoorbeeld auditie doen. Zodra je op YouTube een liedje upload van een cover en het wordt goed ontvangen wordt er meteen gezegd: “Doe mee aan the Voice!” of “Kon ik maar net zo goed als jou zingen!”

Ik heb het gevoel dat er altijd een oordeel hangt aan het onderwerp ‘zingen’. Je kunt goed zingen of je kunt het niet. En ik geloof best dat de een wat meer muzikaal is dan de ander. Mijn moeder vroeg een keer aan mij of iedereen kan leren zingen, ze dacht dat ik daar een antwoord op had vanwege mijn logopedische achtergrond. Eerlijk gezegd had ik daar op dat moment totaal geen antwoord op. Ik denk wel dat je veel kunt leren, maar of iedereen kan zingen? Tenminste, of je kunt leren om mooi te zingen. Zingen kunnen we in principe allemaal. Maar mooi en goed zingen dat zal vast ook af hangen van de persoonlijke bouw van je stemapparaat en je muzikaliteit.

http://youtu.be/lJTzzVsUNAU

Deze video kregen we een keer te zien tijdens onze opleiding, het bereik van deze man is bizar. Kun je nagaan als je jezelf laat gaan, wat er tevoorschijn komt, haha!

Hoe kan dat toch dat zingen voor anderen door de meesten als eng wordt ervaren? Is het zo bijzonder om goed te kunnen zingen? Is zingen emotioneel gezien ‘zwaar’ wat het lastig maakt omdat je een stukje van jezelf laat zien? Wat zou het zijn?  Wat ik in ieder geval gok is dat het veel te maken heeft met hoe zelfverzekerd je bent. Sowieso het produceren van een ‘bijzonder’ geluid blijft wat eng in een groep. Dat geldt niet alleen voor zingen maar ook als je iemand vraagt om voor een groep te gillen/schreeuwen of iets anders wat er voor zorgt dat jij in de spotlight staat. Ik ging eens op zoek en verdiepte me er in, omdat ik nieuwsgierig was naar het onderwerp zingen en de impact daar van.

Ik kwam op dit artikel van Ariel Thiermann met als titel ‘Why Is Sharing Our Voice So Scary?’ Hier kun je het artikel lezen. Ik vond het ontzettend interessant om te lezen hoe zingen zo verbonden kan zijn met ons emotionele welzijn. Het gaat heel diep. Als je eenmaal durft te zingen lijkt het alsof je jezelf accepteert om wie je bent en je jezelf durft te laten gelden en horen in het leven. Zo van: ‘Ik mag er zijn en dit is wie ik ben!’ Heel erg mooi vind ik dat. Vooral deze zin in het artikel raakte me: “It seems that in acknowledging our own unique vibration we suddenly become aware that we are a crucial note on the staff of this miraculous song of life.”

Het is bijzonder dat zingen zo eng is omdat je jezelf helemaal moet geven, je legt alles emotioneel gezien op tafel en dat kan behoorlijk confronterend zijn.  Als je jezelf niet helemaal geeft, knijp je vaak met je stem waardoor je niet echt laat zien wat er in je zit. Je ziet soms ook wel de tranen in de ogen staan bij een zanger(es) als hij/zij een emotioneel nummer zingt. Helemaal omdat er ook een (on)bewust een oordeel aan hangt van anderen en dat blijft altijd eng, want de stomme gedachte ‘ben ik wel goed genoeg?’ is een lastige om te verslaan. Interessant dat er zo veel weg komt achter zoiets simpels als zingen.

Dit artikel vond ik wel een heel duidelijk en simpel stappenplan hoe je kunt leren om te zingen met meer zelfvertrouwen. En zingen op regelmatige basis is heel goed voor je of je dat nu onder de douche doet of in een koor! Je wordt er gelukkig van, want het zorgt ervoor dat endorfines vrij komen: het stofje in de hersenen waar je blij van wordt! Het zorgt voor een beter immuunsysteem, vanwege het feit dat je de longen intens gebruikt, tenminste als je ademhaling abdominaal is tijdens het zingen en het is ook goed voor het hart. Het schijnt zelfs goed te werken ter voorkoming van dementie, longkanker en andere ziektes. Het gaat depressie en stress tegen. Het traint je hersenen. Over het algemeen schijnen mensen die op regelmatige basis zingen, langer te leven. Wow, dat wist ik niet, ik had niet gedacht dat het zo gezond zou zijn.

In die zin is er geen reden om bang te zijn voor zingen, het is alleen maar goed voor je. Vind jij het eng om te zingen in een groep? Waarom wel/waarom niet?

50 reacties

Pam -

Ik zou heel graag het artikel willen lezen over ‘Why is sharing our voice so scary?’, maar deze is helaas van de site afgehaald. Heeft iemand evt. het document voor mij, en zou iemand deze kunnen mailen?

Elvira -

Bedankt voor dit artikel! Ik was er ook echt naar op zoek en ben blij met de artikelen waarnaar verwezen is. Ik ben een aantal maanden geleden met zangles begonnen om mijn stem sterker te maken, bleek dat ik best goed kan zingen. Maar ik blokkeer wanneer ik voor anderen ‘moet’ zingen, terwijl ik niet verlegen ben. Dat zingen juist verbonden is met je emotionele welzijn, daar had ik nog niet bij stilgestaan. Ik vergeet door het ‘moeten’ van mezelf ook wel eens dat zingen ook gewoon leuk mag zijn!

Maudi -

Ja! Ik vind het absoluut eng om voor een groep te zingen. Ik zit nu op de middelbare en moest vanaf de 1e klas al voor de groep zingen. Ik kwam er toen gelukkig mee weg door het alleen voor de juf te moeten hoeven doen. Dit jaar zal het toch weer moeten maar heb ik een andere lerares… Zelfs in de 1e presteerde ik minder goed met zingen dan dat ik dat normaal doe terwijl ik maar voor 1 persoon stond en dit jaar bestaat er de mogelijkheid dat het wel voor de groep moet.

Evelien -

Wat een interessant artikel! Ik heb al een paar jaar zangles en heb mijn stem ontwikkeld maar tóch blijft het eng om te zingen voor anderen. Als ik in een groep les heb en mensen moeten solo’s gaan zingen, staat niemand te springen en is iedereen toch een beetje bang. Gelukkig is het menselijk 😉

Elly Kellner -

Wat een leuk en interessant onderwerp :)
Alhoewel ik regelmatig backingvocals inzing voor anderen, solo optreed en ook met band en zelfs jullie LiveLifeGorgeous deuntje schreef en zong, voel ik me toch niet altijd op mijn gemak om te zingen! Het was recent bij een meditatie weekend waar ik was en ze gingen mantra zingen. Ik was geloof ik de enige die de mond stijf dichthield en ging me bovendien heel ongemakkeljjk voelen. Ik verbaasde mezelf!

Ook als voor iemands verjaardag iets wordt gezongen, zing ik wel mee maar voel me opgelaten… Er zijn ook hele periodes waarin ik niet zing en niets schrijf en er geen zin in heb.

Ben eigenlijk nieuwsgierig of anderen die vaak zingen voor hobby, semi-professioneel of professioneel iets herkennen van wat ik hier schrijf :) over het soms toch ongemakkelijk zijn met bijv zingen in prive situaties?

Ps: bij mijn weten heb je om ‘goed’ te kunnen zingen goede oren nodig. Zodat je hoort of je vals zingt en t dan kunt bijstellen :)

Alice -

Beste Elly,

Ik heb precies hetzelfde. Als ik zing in mijn koor durf ik echt alles. Maar als het bij familie is of voor mijn vriend klap ik gewoon dicht. Ik denk dat het komt omdat je (in mijn geval dan) omringt ben met mensen die hetzelfde doen als ik zing met mijn koortje. Mensen met dezelfde passie en liefde voor zang. Ik maak me ook op het koor niet druk of ik vals zing of wat verkeerds doe. Dit doe ik wel in privé omdat daar de mensen niet gewent zijn dat je zingt.

Ik hoop dat ik iets duidelijk maak 😉
Groetjes, Alice.

Charlotte -

Leuk artikel is dit! De laatste zing ik wel eens met een huisgenootje, tevens vriendin. We kiezen mooie liedjes uit en maken die zelf tweestemmig. Van haar krijg ik dan wel complimenten over hoe ik zing en dat geeft me wat meer zelfvertrouwen, want nog steeds denk ik wel dat het nergens naar klinkt. Mijn moeder gaf onlangs ook een feest en toen heb ik een liedje voor haar gecomponeerd en samen met mijn broertje gezongen, terwijl onze vader ons begeleidde op de gitaar. Eigenlijk was het voor mij toen bijna een solo, omdat mijn broertje amper meezong 😉 Achteraf hoorde ik van mijn moeder dat mensen vonden dat ik een goede stem had en dat ze vonden dat ik goed kon zingen. Dat soort dingen vind ik dan erg leuk om te horen!

Marit Stolk -

Leuk onderwerp zeg! Ik begon ooit op de middelbareschool met zingen in de schoolband. (Ongeveer 5 jaar geleden) Maar ik durfde absoluut niet alleen. Dus zongen we altijd met z’n drieën. Toen ging ik op het koor ‘de leidse sleuteltjes’. Daar hoefde ik ook geen solo te doen gelukkig, maar dat was erg gezellig en leerzaam met meerstemmig zingen.

Toen moest ik een solo doen in de schoolband. Wat ik doodeng vond. Bij dat optreden in de aula trilde mijn stem gigantisch en vloog alle kanten uit. Ik leek wel een man… ik schaamde me dood… maar vanaf toen kreeg ik vaker solos… ik was steeds erg zenuwachtig en kreeg telkens een trillende stem.

Ik schreef al wel een tijdje liedjes, maar had er nog nooit echt een optreden mee gedaan. Ik dacht ik ga eens proberen met een pianist van school een eigen nummer te doen op een optreden. En jahoor! Dat werkte een stuk beter. Ik was wel erg zenuwachtig maar mijn focus lag op dat ik het nummer moest over brengen en niet op dat ik een solo eng vond. Dus mijn stem trilde minder…. toen dat beviel gingen we vaker optredens doen met eigen nummers.

Nu zit ik inmiddels in het 2de jaar mbo op de muziek-artiest opleiding voor zang/singersongwriter. De auditie kwam ik snel door van deze opleiding… dat vond ik best bijzonder want kort daarvoor had ik nog een angst voor solos haha… ik merk wel dat ik vergeleken met mijn klasgenoten nog het meest angtig ben met zingen. Vooral met performance… zingen durf ik inmiddels prima… maar bewegen en het uitstralen heb ik meer moeite mee… :) teksten schrijven gaat ook steeds beter en makkelijker… ooit zou ik wel een hitje willen schrijven of een nummer willen schrijven voor een grote artiest :) hahaha… maarja.. wie niet 😛

Ik zit nu ook al zo’n 4 jaar op prive zangles. En dat bevalt ook prima!

Bij mij was de angst echt dat ik bang was om fouten te maken en raar aangekeken te worden of uitgescholden… ik werd sowiso al gepest op de middelbare school en toen ging ik ook nog eens zingen… een dubbele angst… haha…

Margriet -

Goed om hier over na te denken zeg! Ik studeer zelf ook logopedie, wij krijgen geen specifieke zangles, maar we moesten wel op een toets laten horen dat we zuiver konden zingen enzo. Ik vond dat toen erg eng, omdat ik nog nooit zoiets had gedaan, haha!

Lytje -

Dit artikel vind ik heel erg interessant. Ik houd erg veel van zingen en doe het in mijn eentje ook veel, maar voor anderen zingen heb ik nog nooit gedaan terwijl het me wel erg leuk lijkt. Ik moet nog even over de drempel heen komen, maar ik ben absoluut van plan om eens voor publiek te zingen. Ik vind niet dat ik vals zing, maar ook niet geweldig. Ik ga veel oefenen en misschien neem ik zangles om mijn stem te verbeteren!

My Creative Life - Marìs -

Wat een leuk artikel! Ik zing zelf heel veel, en de reden waarom zingen zo eng is is heel simpel. Als je zingt moet je dat met gevoel doen, anders kun je net zo goed om je heen gaan staan kijken tijdens het zingen. Vaak gebruik je automatisch al je gevoel om je in een nummer in te leven, omdat dat voor jezelf ook fijner voelt.
Maar om je in te kunnen leven kom je bij je eigen gevoel, dan ben je op je kwetsbaarst en dat is precies wat het zo eng maakt, want als je kwetsbaar bent kan iedereen je breken.
Het ligt eraan op wat voor manier voor een groep zingen, je kunt mij op een podium zetten met een grote zaal vol met mensen dan voel ik hele kleine spanning (gezonde spanning), maar ben ik niet zwaar zenuwachtig omdat ik het al vaker gedaan heb en omdat ik weet of ik een nummer goed ken. Maar zet mij neer in een koor waar ik een solo stuk moet zingen en ik klap dicht. Waarom? Heel simpel, in mijn geval; mensen staan dan letterlijk te dichtbij me en dan wil ik mezelf beschermen door mn gevoel af te sluiten en zoals je hierboven als schreef, dan ga je dus knijpen met je stem waardoor het niet meer klinkt.
Dat is mijn persoonlijke ervaring met zingen :)
Leuk om te lezen dat het zo super gezond is, ik wist wel dat het goed voor je is, maar dat het zó gezond is wist ik ook niet! Leuk!

xxx

Fieke -

Ik dacht écht dat er onderaan een filmpje zou staan met jullie zangkunsten, haha!

Hierbij daag ik jullie uit 😉

Mallon -

Same!

Amelie -

Interessant topic! Ik houd er niet van om in het openbaar te zingen in m’n eentje, absoluut niet. Ik weet nog in de brugklas dat onze docent muziek in de eerste les vertelde dat ze nooit iemand in hun eentje zou laten zingen. Je raadt het al, niet veel lessen later moest iedereen een eigen geschreven couplet voorzingen. Ik kreeg spontaan een paniekaanval, zo eng vond ik het. Zingen is zo’n ding waarin ik me niet graag bloot geef, ook omdat ik weet dat ik geen prachtige stem heb. Sinds die ervaring uit de brugklas durf ik het helemaal niet meer…
Zingen in een groep, in de club of met drank op heb ik trouwens helemaal geen problemen mee!

Miriam -

Wat een leuk artikel zeg!

Marieke -

Toevallig heb ik hier gisteren ook over na zitten denken. Vrijdagavond ging ik met twee vriendinnen karaoke zingen (gewoon thuis op de bank) en we lieten ons op een gegeven moment helemaal gaan haha. Ik zat me dus te bedenken dat ik dat nooooit in het openbaar zou doen of voor mensen die ik niet vertrouw. Bijzonder eigenlijk..

Carlijn -

Ik zeg altijd dat ik zo amuzikaal ben als een baksteen. Zingen doe ik wel graag, maar bewust alleen maar thuis of bij mensen bij wie ik echt heel erg op mijn gemak ben. Misschien toch eens vaker iets zingen als er anderen om me heen zijn

Anouk -

Wat een goed artikel! Ik heb zelf muziek als eindexamenvak gehad en onderdeel van het examen was met het hele cluster een 15minuten show uitvoeren (als onderdeel van een muziekavond). In het theater waar elke avond 450 mensen zaten. Iedereen moest solo-zingen en ik vond het doodeng. Tegenwoordig zing ik alleen nog als er niemand bij is (zelfs mijn vriend niet), en dan heb ik het idee dat het vrij aardig klinkt. Maar zingen met iemand in de buurt, nooit meer..

Puck -

Super fijn artikel. Ik zing al sinds mijn 6e. Muziek is mijn grootste passie en zingen doe ik dan ook eigenlijk wel elke dag. Ik ben nu 5 maanden in Mauritius en heb hier meerdere malen voor publiek gezongen. Ik merk wel dat ik het alleen wel het liefst doe als ik geen druk voel & mensen mij niet pushen. XX

Margot -

Leuk onderwerp! Ik heb een tijd gezongen bij en koor en dat vond ik heerlijk. Daarnaast nam ik ook zangles in mijn eentje en dat vond ik in het begin echt doodeng. Inmiddels vind ik zingen nog steeds heerlijk, maar het blijft eng om te doen.

Xaviera -

Wat een mooi artikel, dit raakt mij omdat het precies verwoord waar ik mee ‘zit’. Zingen is mijn grootste hobby, uitlaatklep en een manier om met emoties om te gaan. Als ik alleen ben, ja dan durf ik wel en neem ik het soms eens op om te kijken hoe het klinkt. Vaak is dit best aardig, een zangeres zal ik nooit worden en die ambitie heb ik ook niet, maar het is niet vals en oké om te horen. Maar bij anderen? No way! Ik denk dat het inderdaad met jezelf blootgeven te maken heeft en te weinig zelfvertrouwen. Zingen is voor mij echt mijn hart en ziel blootgeven, de essentie van wie ik ben… Bij een ander is het alsof ik ‘expres’ maar vals ga zingen (onbewust), omdat de angst groot is dat het nergens naar klinkt en ik daarop afgerekend zal worden. Daarom ben ik het maar voor, om schaamte en angst tegen te gaan. Mijn stem is ook veel meer verkrampt bij anderen. Ik heb een tijdje een soort logopedie/zangles mix gehad en de eerste keer zat ik gelijk te huilen omdat ik niet goed durfde, doodeng! Die man in het filmpje heeft echt een indrukwekkend bereik zeg, wauw. Bedankt voor dit mooie artikel! Xx

Deisy -

Wat een goed artikel zeg. Ikzelf kan totaal niet zingen, maar vind het wel mooi hoeveel diepgang er sommige mensen in kunnen leggen. Verder vind ik het echt bijzonder om te lezen dat er zoveel positieve energie uit zingen komt, daar was ik helemaal niet bekend mee. Misschien dus toch vaker iets zingen (ondanks dat ik het niet kan haha). X

Ulrike -

Ik volg ook de opleiding logopedie (in België, want ik ben Belg) en wij hebben gelukkig nog niet moeten zingen, haha! Ik zing wel erg graag, gewoon als ik alleen ben, maar erg goed zingen kan ik niet, hoor! Ik merk wel dat ik mijn stem steeds beter kan gebruiken doordat ik logopedie doe, maar de meeste noten klinken toch nog steeds erg vals, haha. Ik vind het vooral leuk om te doen: lekker liedjes meezingen en je even lekker laten gaan, heerlijk vind ik dat!

Veerle -

Wat een leuk en interessant artikel! Ik wist helemaal niet dat er endorfine vrijkomt tijdens het zingen. Ik zit bij een vrouwenkoor en veel meiden zeggen dat ze zich heel goed en vrolijk voelen na een repetitie (en dat heb ik zelf ook), dus dat zal wel door de endorfine komen. Maar die angst ken ik wel. Ik vind het doodeng om solo te zingen. Ik heb ook nog een halfjaar zangles gehad in een groep en de docente liet me rondjes lopen tijdens een solo, zodat ik afgeleid was en wel kon zingen. Dat werkte op zich wel, maar zodra ik stopte met lopen, kwam er weer niks uit! Heel vreemd. Nouja, in een koor voel ik me het meest op m’n gemak, dus daar houd ik het dan ook bij 😉

Janneke -

Persoonlijk vind ik zingen op een podium (waarbij je de mensen niet ziet) veel minder eng dan in een kleine groep. Wel vind ik het heel erg eng als mensen mijn liedjes op youtube luisteren wanneer ik er zelf bij ben of als iemand zegt ‘Jij kan toch goed zingen? Zing is wat?’. Ik doe dit dus ook nooit. Er is natuurlijk ook een verschil tussen mooi en goed zingen. Of iemand mooi zingt is subjectief. Wat de ene mooi vindt, vindt de ander vreselijk. Je hebt nooit de garantie dat iemand anders jou mooi vindt zingen. En als ik zou zingen voor iemand en ik zou een negatieve beoordeling van diegene zijn/haar gezicht af kunnen lezen, zou ik dat heel erg vinden, omdat ik er veel emotie in leg.
Of iemand kan leren zingen vind ik lastig te zeggen. Er zijn mensen die goed zingen, maar waarvan ik de stem niet mooi vind, maar ook zeker andersom. Sommige mensen hebben een prachtige stem maar hebben geen idee hoe ze hier mee om moeten gaan. Mooi zingen is natuurlijk subjectief. Je moet het doen met de stem die je hebt, daar kun je niets aan veranderen. De ene zal dit wel mooi vinden en de ander niet. Goed zingen is denk ik alleen te leren mits er muzikaliteit aanwezig is en ik denk niet dat muzikaliteit aan te leren valt. Voor mijn gevoel heb je dit, of je hebt het niet.

Marjon -

Ik vindt zingen echt heel leuk, en doe het wel als ik alleen ben. Maar durf sowieso niet iemand te vragen, wat hij/zij er van vindt.

Lotte -

Ik heb het vroeger doodeng gevonden om te zingen maar tegenwoordig eigenlijk niet echt meer. Ik heb zelfs pas geleden op de open dag op school gezongen en een cover op mijn youtube kanaal geüpload

Lotte -

Hij heeft de rest van de reactie niet goed verzonden denk ik…
Maar goed even de rest haha :)

Ik vind het gewoon ontzettend leuk om te zingen maar ben er eigenlijk helemaal niet goed in. Ik denk dat durven zingen ook een heel groot stuk zelfvertrouwen is, en dat heb ik gelukkig het afgelopen jaar wel gekregen. Ik vind het nu zelfs super leuk om in een groep te zingen! Ik beleef gewoon ontzettend veel plezier aan zingen en dat is ook waarom ik het nu wel doe :)

lucindainwonderland -

Zingen doe ik heel graag, in de auto en als ik alleen thuis ben. Ik durf het (nog) niet waar andere bij zijn. Ik weet van mijzelf dat ik alleen toon kan houden als ik met een liedje mee zing, maar zodra ik alleen en zonder muziek zou moeten zingen, weet ik voor geen ene meter toon te houden. Toch blijf ik het erg leuk vinden. xxx Lucinda

Marnel -

Dit vind ik echt een heel mooi artikel!! Ik zing heel erg graag, vooral musical achtige liedjes…ik zit niet op zangles ofzo maar wel bij een musicalclub waar ik regelmatig zing en voor de rest kom ik uit een heel muzikaal gezin (spelen allemaal wel een instrument), dus muziek zit er bij ons van jongs af aan al in en bij mij dus ook het zingen. Nu zing ik vooral voor mijn plezier, ik vindt het leuk en het maakt ook echt iets los, je wordt er vrolijker van :) Ik denk omdat je mensen die kunnen zingen overal hoort en er zoveel programma’s voor zijn, het steeds normaler wordt dat mensen kunnen zingen en de mensen die dan doorbreken en echt die “feeling” hebben zo onderdruk staan, omdat er zo veel andere zijn! Een rede voor mij waarom ik niet aan zoiets mee wil doen, en omdat ik dus niet zo van popnummers hou om te zingen. Ik ben er wel van overtuigd dat als je van zingen houdt je gewoon moet zingen, of je nou goed of slecht bent en of je nou ergens aan mee wil doen of niet….het is kei leuk!! 😀

Lon -

Ik denk ook dat het is dat als je zingt (voor andere mensen), je je kwetsbaar opstelt. Zelf vond ik dat altijd heel lastig, maar nu moet ik binnenkort toch optreden. Niet allwen maar dan nog is het enorm uit mijn comfort zone haha, aan de andere kant heb ik er ook wel zin in en merk ik ook dat zingen me op een bepaalde manier ook vrolijker maakt. Ik vind ook dat een stem helemaal niet perfect hoeft te zijn. Dan zou het maar saai worden, als iedereen ‘perfect’ en dus hetzelfde klonk. Dat wat een bepaalde stem anders en ‘imperfect’ maakt kan juist ook het mooie zijn.

Hanna -

Ik zing nu al een hele poos, ongeveer 8 jaar, waarvan 5 jaar zangles. Van die 5 jaar zangles zong ik 3 jaar pop en 2 jaar nu klassiek/opera. Ik vond het heel eng om voor mensen te zingen toen ik pop zong, omdat ik niet zeker was van mijn stem. Sinds ik klassiek/opera zing heb ik daar totaal geen last meer van!

Ik ben er van overtuigd dat iedereen kan zingen! Het kan bij de een langer duren, dan bij de ander, maar uiteindelijk kan iedereen het wel!

Erg leuke blog en vooral erg leuke blogpost (:

Nesrin Daily Cup of Bla Bla Bla -

Wat een gaaf onderwerp.

En die man kan zingen, bah bah…Heel gaaf.

Stiekem droom ik er al jaren van om mee te doen met het Eurosong festival, jezelf op een podium zetten is toch super gaaf en dan ook nog zingen, ultiem. Mooi artikel!!

Amy -

Een tijdje terug schreef ik zelf iets over mijn podiumangst, dus ik vind dit stuk erg leuk om te lezen. Zingen voor anderen is voor mij eng omdat ik als zangeres helemaal in liedjes kruip en me er dan emotioneel aan verbind. Je kunt een nummer niet half half doen (althans, ik niet). Ik ben toch ergens bang voor het oordeel van anderen: vinden ze me wel goed genoeg?

Anne Ermens -

Hey meiden,

Leuk om te lezen, ik werk als zangdocente en zangeres :)

Dat zingen eng is merk ik bij heel erg veel van mijn leerlingen, ze zijn bang voor valse noten, overslaan van de stem, een lelijk geluid… Heel vreemd eigenlijk, want ze staan gewoon bij mij in de les, dus als zoiets een keer gebeurd heeft dat geen enkele invloed op het leven. Toch blijft het spannend, en merk ik ook echt dat wanneer leerlingen lekker in hun vel zitten, en ok met zichzelf zijn, veel makkelijker en minder geknepen zingen.

Ik probeer altijd hun angsten voor te doen, dus bijvoorbeeld laten horen hoe écht vals zingen klinkt, en dan schrikken ze zich een ongeluk en beseffen ze dat écht vals zingen niet iets is wat ze van nature doen. En daarnaast is de spanning dan een beetje doorbroken, en hebben ze ervaren dat als zoiets zou gebeuren in de les dat gewoon grappig is en je dat 5m later ook weer gewoon vergeten bent.

Overigens, juist op les is het belangrijk om gewoon fouten te durven maken, juist als ik ook hoor wat er mis gaat kan ik goed helpen aan wat er verbeterd moet worden.

En als laatste, je moet voor jezelf bedenken wat je met zingen wil, en wat voor invloed dat zou moeten hebben op de eisen van jezelf daarin. Als je gewoon lekker wil zingen in de auto, waarom zou het dan in hemelsnaam goed moeten klinken? Het gaat erom dat je er dan plezier in hebt.
Als ik ga midgetgolfen met familie ga ik me ook niet druk maken dat ik daar niet goed in ben, het doet er niet toe!

Tot zover mijn lange verhaal, leuk artikel meiden!

Liefs,
Anne

Julia -

Ik ben nog maar 13, maar ik weet vanmezelf dat ik prima kan zingen, vaak zeg je dat niet in het openbaar want het klinkt arrogant, maar op een gegeven moment werd het me zovaak verteld dat ik het door kreeg dat het best wel zo is. Ik heb zelf dat ik voor een groep van 200 man waarvan ik niemand ken minder zenuwachtig ben dan voor mijn klas, maar de laatste tijd moesten we bij muziek zingen en hoevaker ik voor de klas sta hoe minder zenuwachtig ik word, ik vind het grappig om te merken hoe ik me daarin ontwikkel, ik denk ook altijd maar zingen is een soort van praten op muziek haha. Nog even ter aanvulling ik wil echt niet arrogant over komen

Tamara -

Ik ben juf en zing dus dagelijks veel met de kinderen. Alle kinderliedjes zijn erg hoog. Gelukkig geleerd op de PABO hoe je dit het beste kunt zingen en ja.. Je strot open trekken werkt. Ik schaam me ook niet en doe het ook gewoon. Kids vinden het veel leuker dat ik een nieuw liedje voorzing dan dat YouTube dat doet. In het tweede jaar hadden wij ook een logopedische screening van logopedie studenten van Hanze! Ik weet nog dat wij het raam open moesten doen en naar buiten moesten schreeuwen. Best eng, over het plein voor je hogeschool. Je werd heel vreemd aangekeken haha. Was wel erg waardevol.

Willemijn -

Hahaha ja die testen hebben Martine en ik ook moeten afnemen voor PABO’ers. Een heel aantal hebben me heel vuil aangekeken destijds 😉 Hihi!

Marieke -

Terwijl ik veel zelfvertrouwen heb en niet zoveel geef om wat anderen van me vinden, vind ik zingen toch heel confronterend. Ik heb er geen problemen mee zodra ik op het podium sta, maar bijvoorbeeld zingen tijdens het stofzuigen of onder de douche, terwijl alleen mijn vriend in dezelfde ruimte is.. But.

Marieke -

Daar hoort geen but maar brr te staan, autocorrect :p

Iris | Todayslipstick -

Leuk artikel, ik kan zelf echt helemaal niet zingen!
Liefs, Iris

Liset - Beautydagboek -

Goh wat een interessant artikel! Het klopt helemaal, als je jezelf niet geeft (zelfvertrouwen) dan ga je knijpen en komt je stem veel minder mooi uit. Ik hou erg van zingen, maar openbaar vind ik dan toch wat enger. In een koor overigens niet, dan ga ik ervoor :). Nu ik kinderen heb, zing ik veel liedjes met ze en is het ook veel minder eng om te zingen waar andere mensen bij zijn.

Marit -

Ik zing in een koor en dan is zingen geen probleem, ook niet als ik alleen met mijn stemgroep een stukje moet zingen. Tijdje terug deden we met de dames van het koor een stemtest om te kijken of je nog wel in de goede stemgroep zat. Om de beurt een riedeltje nazingen. Ik word daar dan zo zenuwachtig van dat het elke keer misgaat. Solostukjes kan ik wel, maar alleen als ik er zeker over ben. Ik heb ooit een stukje afgestaan omdat ik er gewoon zenuwachtig van werd of ik het dit keer wel goed zong of juist niet. Solostukjes die makkelijker in mijn bereik liggen en waar ik dus zekerder van ben gaan gelukkig gewoon goed. Het is een kwestie van oefenen. Toevallig dat dit artikel nu komt, want ik heb straks een optreden!

Anna -

Geweldig artikel! Ik kan totaal NIET zingen, haha! Ik heb nogal een schelle stem. Het blijft daarom ook alleen bij Opera! Haha nee, onder de douche blijft de beste plek :) Liefs

Maaike -

Als tiener en 20er heb ik veel gezongen, gewoon lekker thuis, in een kerkkoor en op zangles. De laatste tijd een stuk minder omdat ik geen tijd meer heb en andere interesses heb gekregen. Het is ook lastig om iets te vinden wat je kunt doen als je wat jonger bent. Veel koren bij mij in de buurt bestaan alleen maar uit 50+ en de dingen die leuk klinken zijn meteen semi-professioneel en kosten heel veel tijd.

Ik denk dat die zangangst net zoiets is als bangzijn om te presenteren voor een groep. Mensen slaan dicht zodra iedereen naar ze kijkt. Zelf nooit echt last van gehad. Ik ben wel nerveus maar ik heb echt geen stagefright. Gewoon gaan staan en doen!

Tessa -

Super leuk en interessant artikel!
Ik hou heel erg van zingen, maar zodra ik merk dat iemand luistert word ik zenuwachtig. Ik heb vorig jaar auditie gedaan voor de muziekavond. Ik wilde zo graag van die angst af om bang te zijn om te zingen voor anderen. Ik werd alleen heel zenuwachtig en de auditie ginh niet zo goed. Maar ik was wel heel trots dat ik het toch gedaan had :)

Lisanne -

Tja, ik heb dus totaaal geen zangtalent. Zelfs als ik het probeer zuiver te zingen klinkt het vals :( Daarom durf ik niet voor anderen te zingen eigenlijk. Ik baal er wel van want dan had ik wel musical kunnen doen of mezelf kunnen begeleiden bij de piano.

Xx Lisanne

joke -

Inspirerend artikel, Martine!
Durven zingen vanuit jezelf is denk ik helemaal durven te uiten wie je bent op dat moment en wat je voelt, en niet bezig zijn met het oordeel van iemand anders. Er valt -gelukkig!- nog steeds veel te leren in het leven!

Syl -

Ik kon vroeger op toneel best aardig zingen en werd in de Opera groep geplaatst na de 3jaarlijkse auditie. Maar van de een op de andere dag stopte het zelfvertrouwen in mijn eigen zangstem en ben ik er mee gestopt.

Marloes | Budgetproof.nl -

Ik hou van 2WMN. Jullie artikelen zijn zo enorm divers. Net meerdere blogs ineen! Heel interessant dit. ik behoor helaas tot de groep die in een groep, alleen thuis of solo gewoon nooit een niet valse noot uitkraait ;). Daar baal ik van. Ik herken wel dat je keel samenknijpt bijvoorbeeld als ik in t openbaar moet spreken. Dan praat ik een stukkie hoger, maar ik heb al Son kinderachtige stem :(.

Reageer ook