Veel, weinig of geen vrienden?

Plus de vraag: wat maakt het uit? De meeste mensen schamen zich als ze toegeven dat ze geen of weinig vrienden hebben. Daar lijkt toch een soort taboe op te zitten. Over vriendschap is dan ook veel te vertellen en je af te vragen.

Foto door Mariska – Grotografie

Want:

  • Wat is veel? Wat is weinig?
  • Wanneer noem je iemand een vriend?
  • Kan een vriend familie zijn of zelfs je partner?
  • Wat voor beeld kleeft er aan iemand die geen vrienden heeft en is dat een eerlijk beeld?
  • Hoe zit het met kwaliteit versus kwantiteit?
  • Wat voor type ben je en wat past daarbij?
  • Hoe diep zijn de vriendschappen die je hebt?
  • Welke mensen in jouw kring zouden echt voor je door het vuur gaan en kun je altijd bereiken?

Kortom, je kunt je heel veel dingen afvragen… Hoe zit dat in mijn leven?

Oké, laat ik eerst maar eens voorop stellen dat ik niet iemand ben van veel vriendinnen. Dat is eigenlijk altijd al zo geweest. Het komt denk ik ook omdat ik altijd al veel aan mijn familie heb gehad. Ik heb een hele sterke band met mijn zus en vroeger trokken wij heel veel op met onze nichten en neven.

Sowieso als persoon ben ik iemand die liever al haar ziel en zaligheid in een vriendschap stopt dan een grote vriendengroep heeft. Hoe ouder ik werd, hoe meer ik merkte dat ik graag op mezelf ben met maximaal 1 of 2 anderen er bij.

Dingen zoals turnkamp vond ik dan ook vreselijk, haha! Daar deed je mij geen plezier mee, ik had heel snel heimwee. Zelfs bij logopediekamp, dacht ik: ‘Waarom heb ik me hiervoor aangemeld?’ Ik voelde me behoorlijk eenzaam en het was dat het klikte met 1 meisje, anders had ik alleen moeten fietsen naar dat logopediekamp. Nope, not my cup of tea…

Het begon al op de kleuterschool. Toen had ik tot groep 4 dat ene vriendinnetje. Zij bleef zitten en ik ging naar groep 5. Daar kreeg ik weer een ander “hartsvriendinnetje”. Met haar bleef ik goede vriendinnen tot groep 8. Eenmaal op de middelbare school had ik ongeveer een klein clubje van drie goede vriendinnen. Ik bleef zelf zitten in Havo 4 en toen verwaterde dit clubje een beetje wat logisch is. In de derde had ik toen al een ander meisje leren kennen en ik trok veel met haar op. Weer een nieuwe vriendin dus. Zij bleef (gelukkig) ook zitten in Havo 4 en samen zijn we uiteindelijk geslaagd.

Daarna ging ik een jaar werken en had ik met haar af en toe nog contact. Zij ging echter meteen studeren en maakte ook andere vrienden waar ze leuke dingen mee deed. Daar was ik toen wel een beetje jaloers op, omdat ik zelf helemaal niet op mijn plek zat bij die kantoorbaan. Ik was veel jonger ten opzichte van de rest en voelde me eenzaam. Ik was het type dat tijdens de lunch dan liever boven bleef zitten, behoorlijk introvert. Ik kon me door mijn verlegenheid daar ook niet overheen zetten.

Sowieso had ik nooit hele diepe vriendschappen, want ik vertelde maar weinig over mijn gevoelens. Ik was volgens mij vooral de clown, want ik had altijd heel erg veel lol met deze vriendinnen. Door mijn humor vond ik vaak bij iemand wel aansluiting.

En toen ik eenmaal naar Groningen ging verhuizen, werd ook dat laatste contact steeds minder. Helaas gaat het soms nu eenmaal zo.

Ik ken vooral veel mensen, maar mensen als echte vriendinnen (voor het leven) bestempelen is toch wel andere koek. En er kan zoveel veranderen in de loop der jaren. Dus toen ik eenmaal naar Groningen ging, zou je kunnen zeggen dat ik geen vriendinnen meer had.

En misschien heb ik dat ook wel zelf gedaan, toen ik het roer omgooide in mijn leven. Toen scheurde mijn hele sociale vangnet van familie tot (oude) vriendschappen wat nogal een klap was.  Ik wist hoe het voelde om er alleen voor te staan en dat is echt een rotgevoel. De enige die er toen voor me was, was mijn man…toen nog mijn vriendje! 😉

Je zou kunnen zeggen dat ik toen even klaar was met vriendschappen, ik geloofde er niet meer in. De overtuiging dat je er in het leven voornamelijk alleen voor staat en je alles zelf moet doen was aan het groeien. En ja hoor, toen ontmoette ik weer een Jut om samen Jut & Jul mee te worden: Willemijn!

Maar dat…dat was echt andere koek. Dat voelde vanaf het moment dat we een keer samen afspraken heel anders dan andere vriendschappen. Dat was speciaal en onze gesprekken gingen meteen vrij diep. Ik vergeet ook nooit meer dat ze me drie zoenen gaf toen ik naar huis ging en dat me dat overviel omdat ik het zo lief vond.

Met de jaren ging ik mezelf meer ontplooien en wist ik steeds beter wie ik was en wat er bij me paste. Ik leerde wat echte vriendschap was en het leerde mij ook van alles. Namelijk om mijn gevoelens te delen, minder verlegen te zijn, vertrouwen te hebben en nog steeds is het een leerschool. Ik ontdekte daardoor steeds meer mijn ‘ik’.

Ook leerde ik dat vrienden niet altijd mensen zijn die je tegenkomt op een opleiding of je werk. Het kunnen ook juist je dierbare naasten zijn zoals een partner of een familielid en die connecties kunnen zich in de loop der jaren ook weer (herstellen en) verdiepen. Heel mooi is dat! Of het zijn mensen met wie je een kopje koffie gaat drinken, waar je niets van verwacht en waarbij er opeens een mooie vriendschap opbloeit zoals ik heb met Nienke. Het leven is soms echt onvoorspelbaar.

Nog steeds heb ik niet veel vrienden, maar de vrienden die ik heb zijn me alles waard. Ik heb vriendschappen in allerlei vormen (familie, relatie, opleiding, werk) en allemaal zijn ze heel diep van aard. Iets waar ik heel dankbaar voor ben. Het past ook bij mij als persoon, ik laad op van diep een-op-een contact.

Andere mensen laden juist op van een grote (ondernemende) vriendengroep en weer andere mensen vinden het heerlijk om alleen te zijn en laden misschien wel op van de natuur en niet van mensen behalve zichzelf. Prachtig toch?

Vriendschap is…energie voor het hart!

PS: Op 5 november komt er een Face2Face interview online met Larissa. Zij gaf aan geen vrienden te hebben en het is een heel bijzonder interview geworden, dus hou zeker 2WMN in de gaten.

Hoe is vriendschap vormgegeven in jouw leven?

Edit: Naar aanleiding van al jullie mooie, oprechte en openhartige reacties hebben wij een idee. Wat zouden jullie er van vinden als we in 2018 een speciale 2WMN Vriendschaps Speeddate zouden organiseren in een leuk café bijvoorbeeld en hoe zou jij dat voor je zien? Denk aan duur van de speeddate, plek, leeftijdscategorie, maakt woonplaats iets uit enzovoort? Doe een duit in het zakje via de reacties!

82 reacties

PatriciaKleijn -

eigenlijk heb ik alleen op het vmbo een goede vriendin gehad maar die ben ik uit het oog verloren omdat haar vriend mij niet mag… en dat heeft teveel invloed gehad. ik heb jaren als gastouder gewerkt en dan kom je gewoon weinig mensen tegen, nu werk ik in een andere sector en ik merk dat ik hier ondanks dat het collega`s zijn toch veel meer meiden leer kennen die buien het werk om ook meer zijn geworden dan collega… en dat voelt toch wel fijn hoewel ik het wel moeilijk vind hier mee om te gaan zeg maar..

Inge -

Wow… Ik heb een sociale fobie, geen vriendinnen helaas en voel me daardoor het grootste deel van de tijd enorm eenzaam. Ik merk dat ik geisoleerd raak. Maar wat doet het mij goed om te lezen dat ik daar niet de enige in ben van mijn leeftijd..! Ik dacht namelijk altijd dat ik de enige op de wereld was die als student een sociale fobie had en eenzaamheid ervaarde.

Jessica -

Wat mooi geschreven. Ik ben ook niet van de vele vriendschappen, maar mijn beste vriendin nu is door dik en dun, al merk ik wel dat wij wat uit elkaar groeien doordat we allebei een heel ander leven hebben. Zij net een nieuwe relatie, geen interesse in baby’s en wij getrouwd en bezig met onze kinderwens… Dan mis ik soms wel eens iets. Heb ik te hoge verwachtingen of groeien we echt uit elkaar? Een speeddate, ja heel graag!

Rieke -

Bedankt voor dit artikel! Zo’n speeddate-idee lijkt me superleuk! Wel spannend haha, ben nogal verlegen 😉

P -

Heel herkenbaar. Op de middelbare school had ik niet veel vriendinnen (en aan degene die ik had twijfelde ik of ze me wel echt leuk vonden) dus heb me erg eenzaam gevoeld. Nu op de universiteit heb ik een paar lieve vriendinnen gevonden waar het meteen vanaf het eerste moment klikte. Daar ben ik zo blij mee! Verder is mijn vriend eigenlijk ook mijn beste vriend tegelijkertijd. Ik mag me op dit moment echt gelukkig prijzen: ik heb niet veel vrienden, maar wel hele goede :) (oh en zo’n vriendschapsspeeddate lijkt me leuk! Misschien wel in verschillende leeftijdscategorieën inderdaad, ben zelf 20)

Marielle -

Ik herken het. Zelf heb ik geen vrienden of vriendinnen behalve mijn moeder en 2 nichtjes die ik als vriendinnen beschouw. Er zijn wat vervelende dingen gebeurt en heb daardoor last van angsten waaronder ook een sociale fobie. Wat echt super vervelend is en ik probeer er mee om te gaan. Ik ben daardoor wel vaak erg eenzaam en zie het niet altijd zitten. Probeer wel altijd positief te blijven en de leuke dingen te zien in het leven. Maar dat is niet altijd makkelijk. Hopelijk komen er leukere en betere tijden. Maar dat zwart gat is niet zo makkelijk om weg te vegen.

Mare -

@desiree: Leuk idee, workshops! (vooral workshop van Martine over de opleiding!!!)

Mare -

Wat een goed artikel en heel herkenbaar! Vrienden is in feite iets wat heel complex is, veel complexer dan een ‘relatie’. Een relatie maak je uit, vriendschap…..verwaterd…laat je doodbloeden of vertel je het gewoon eerlijk? En zo zijn er talloze dillema’s. Neem b.v. opvoeding. Als je het niet eens bent met de aanpak van Jorrik qua opvoeding dan zeg je het gewoon….maar bij een vriendin (uitgezonderd Willemijn en je zussen)….is dat toch een soort taboe.
@Martine: Ben ook heel benieuwd of je verschil merkt in behoefte qua vriendschap tussen jou en Jorrik? Heeft hij een hele vriendengroep of ook enkele beste vrienden? En hoe zit het met gezamenlijke vrienden en wat als hun relatie uitgaat, moet je dan kiezen???
En dan de boeken over vriendschap…..hoe moet dat een vriendschap onderhouden? Je vind zat boeken over relaties, met do’s en don’ts en je hoort altijd dat jullie als koppel er energie in moeten steken, want een goede relatie komt (zeker op lange termijn) vaak niet vanzelf. Maar hoe zit dat dan bij vriendschap? Soms hoor je dat als het goed zit…je elkaar een half jaar niks kunt laten horen….het zit toch wel ok.
@Martine: Kortom, weet jij nog een goed boek hierover?

@Martine: ontzettend leuk initiatief. Het liefst in A’dam maar dit lijkt me niet handig omdat de lezers uit het hele land komen, dus dan lijkt me een centrale plek in Utrecht wel zo eerlijk. Alle leeftijden zijn leuk, aub geen categorieën wat mij betreft qua leeftijd. Misschien wel qua woonplek/streek.

Moniek -

Ik ben het wel met je eens over de complexiteit van vriendschap. Ik heb een vriendschap laten verwateren. Maar ik denk niet dat ik haar nog hoef te bellen. Het is gewoon te lang geleden.

En over dat opvoeden. Mijn zus heeft kinderen. Een vriendin van haar ook. Maar ze hebben een hele andere stijl. Mijn zus zei ook tegen mij dat ze hierdoor toch veel minder met haar praat. Ze liggen niet meer op een lijn. Zonde eigenlijk.

T.Huisman -

De vrienden die ik kreeg kwamen alleen maar om te eten en te drinken en alleen als het hun wat opleverde maar als het aan je zelf toe kwam dan waren ze er niet, of veroordeelden ze je als het om de inhoud ging. Als het om de inhoud ging dan krakten ze je heel snibbig af op uiterlijkheden. Heel militant kwamen ze op je af. Het is alleen wat het hun oplevert zoals attentie aandacht macht controle adoratie maar hadden geen respect voor andermans normen en waarden, terwijl je die wel bij hun moest hebben. Alleen als het je goed gaat in goede tijden willen ze je kennen en anders kennen ze je niet als het minder gaat, en verloochenen ze je, en willen je liever niet kennen. Zij moeten er mee gebaat zijn. Ze zoeken ook contacten op met belangrijke mensen die hun doel kunnen dienen anders hoeven ze je niet en vinden ze je te gering om mee om te gaan. Feeling of grandiosity en grootheidswaanzin en met sporthelden autoriteiten en artiesten en belangrijke mensen die hun doel kunnen dienen omgaan. Gewone mensen vinden ze te gering en vooral zwervers en mensen die in nood verkeren hebben ze geen boodschap aan. Het zijn van die vluchtige parasitaire contacten. Een goede vriend is waar je altijd bij terecht kunt in goede en minder goede tijden er voor elkaar zijn, en een luisterend oor bieden met respect. Dan kwamen hier mensen alleen voor het eten en snacks met kroket en mosterd met drinken frisdrank en koffie en bon bons met wat er bij en dan konden ze die avond zo in bed en hoefden ze zelf geen eten klaar te maken. Aardappelkroketjes met stoofpeertjes en kogelbiefstuk met een borrel er bij en kerststol met amandelspijs gebak en slagroom. Niet te veel gedoe dan alleen maar wat het hun oplevert. Zoals drinken en eten en aardse en stoffelijke zaken, maar als het aan je zelf toekwam werd je veroordeeld en vonden ze je zwak. Als je contact zoekt zien ze dat als teken van zwakte en niet als teken van liefde en belangstelling. Alleen voor het aardse genot ben ik geweest en voor een hapje en een drankje zonder dat het contact een diepere betekenis heeft had. Als iemand behoeftig is en honger heeft wil ik er best zijn, maar als het van een kant moet komen dan is het een onesided relatie. Het is dan alleen take take take. Met een zekere charme wisten ze je zo ver te krijgen dat je dat deed en dan stond je weer met borrelhapjes klaar en meer was het niet. Als je daar kwam dan keken ze naar je handen en je jaszakken en je tas in de veronderstelling dat je daar iets mee nam uit de kamer. Zoiets heb je niet verdiend na altijd klaar te hebben gestaan met hapjes en drankjes en snacks. Je dacht dat het echt was maar zo voel je je gebruikt. Via een kennis heb ik iemand ontmoet die voor iedereen klaar staat en als iemand geen eten kan kopen maakt die iets voor iemand klaar zoals een boterham met kaas en een kopje koffie er bij en maakt een praatje met ze. Ongeacht wat er gedaan moet worden wil hij wel voor ze doen. Mee helpen een kast in elkaar te zetten of behangwerk doen voor iemand die er niemand voor kan vinden of omdat het te duur is om iemand in te huren. . .

T.Huisman -

Sommige mensen hadden hordes kennissen waar ze wel eens een praatje mee maakten. Oppervlakkige vriendschappen die niet echt een toegevoegde waarde hadden maar het leek interessant. Ik weet niet waar ik over moet praten. Vriendschappen die een substantiele waarde hebben en die iets toevoegen aan je bestaan. Zoals een goed gesprek kunnen voeren dat dieper gaat dan de oppervlakte alleen. Het wat wat materialistisch met gesprekken die alleen over de auto gaan en over status en geld. Het lijkt mij dat je hier snel over uitgepraat bent door zo te snoeven en op te scheppen over dergelijke dingen van er moet toch meer zijn? Sommigen hebben nog steeds contact met studiegenoten studievrienden en dan komen ze met kerst bij elkaar te borrelen. Soms verwateren contacten wat jammer is, want ik zou de mensen van vroeger wel eens eerder willen hebben ontmoet. Parasitaire contacten zoals met vampiers roofdieren en al te narcistische eigenschappen in dit soort contacten voel je je afgesneden en vervreemd van je instinct. Een verdere ontwikkeling is hierdoor niet mogelijk want zien mensen als dingen en je moet helemaal tot hun beschikking staan. Vrij ben je niet. Wat levert het op en zo denken ze en dan voel je je een krijgsgevangene in een relatie. Hoe onafhankelijker des te authentieker. Dat iemand zich authentiek kan ontwikkelen in zo”n relatie. De focus op je zelf leggen en grenzen stellen. Ze zeggen dat het leven in zich zelf zit in iemand zelf en niet daar buiten, en zo zit ik alleen binnen en heb een solitair leven. De gesprekken die ik voer gaan over abstracte begrippen en niet over de buitenkant alleen. Er vellen steeds eer mensen af. Aan de oppervlakte kan het er leuk uit zien soms maar dat zegt ook iet alles. Iemand in z”n waarde laten wat normen en waarden aangaat en ieder ontwikkelt zich op zijn manier en iemand die je hier in in je waarde laat. Verder ga ik toxische mensen in vriendschappen en omgang liever uit de weg omdat dit mijn spijsvertering nadelig heeft beinvloed. Ook mensen met een kort lontje en die snel geagiteerd zijn heeft niet mijn voorkeur om er een vriendschap mee te hebben. het kan boeiend over komen maar is maar kort. . . . .

Laura -

Op de basisschool had ik wel vriendinnen, maar tijdens de latere jaren van de middelbare school verwaterde het contact met dit groepje. Ik denk dat ik eerst vooral met ze omging omdat ik nou eenmaal bij ze in de klas zat en elke dag zag, maar als je wat ouder wordt ga je veel meer inzien met wie het echt klikt. Zij waren veel meer groepsmensen en uitgaanstypes, terwijl ik veel introverter ben en liever 1 op 1 met iemand klets. Van hen zie ik niemand meer (zij elkaar allemaal wel). Tijdens latere opleidingen heb wel contacten opgedaan, maar geen echte vrienden gemaakt en er is geen contact gebleven.
Wat het ook lastig maakt is dat ik door opnames in klinieken en ziekenhuizen (voor anorexia en depressie) veel uit het “normale leven” ben geweest. Veel opleidingen afgebroken, geen afgemaakt, ik werk niet en heb nog nooit een relatie gehad. Ik heb nu eigenlijk geen vrienden en leef erg geisoleerd. Soms heb ik nog wel een tijd contact gehouden met medeclienten van opnames/behandelingen, maar dat is lastig… Tijdens de behandeling heb je veel herkenning en steun aan omdat je vergelijkbare ellende deelt, maar na een behandeling moet er ook een andere klik zijn. Ik heb te vaak meegemaakt dat het alsog alleen maar over eten gaat of dat je meer elkaars hulpverlener wordt ipv vriendin.
Ik vind jullie idee van de speed-date geweldig! Locatie voor de speed-date zou me niet veel uitmaken, maar denk dat het wel handig is om mensen aan elkaar te “koppelen” die een beetje uit dezelfde regio komen. Leeftijd vind ik iets minder belangrijk

Joyce -

Wat een reacties allemaal. Ik heb ze niet allemaal gelezen, maar een speeddate lijkt mij leuk. Maar ook zie ik voor mij een ‘over de streep idee’ maar dan positief ingericht. Zodat je groepjes kan maken met mensen met dezelfde interesses. Veel lezers zijn misschien op verschillende de manieren met jullie in aanraking gekomen. Ik kan hier nog wel een heel stuk met ideeen opschrijven. Ik denk dat veel (ik in ieder geval) het super leuk zouden vinden om jullie te ontmoeten. Ik had altijd al graag een middag met jullie willen shoppen zoals jullie dat eerder organiseerde, maar zat dan altijd in examen periode en dan baalde ik weer. Niet dat het nu minder druk is in het leven Hahaha, maar ik zou er gewoon tijd voor maken. Ik ben benieuwd wat hier uit gaat komen.

Sanne -

Mooi verhaal! Zelf heb ik 3 hele goede vriendinnen, 2 die ik daar zelf ietsie buiten plaats (maar wel goed bevriend) en dan nog een fijne vriendinnen groep. Ik heb nooit heel veel vrienden gehad op de middelbare school, maar in het uni leven heb ik echt m’n draai gevonden wat vriendschappen betreft. De vriendschappen met m’n beste vriendinnen gaan echt diep, ik schrik soms wel eens van de intense band die ik met ze heb. Niet op een negatieve manier maar meer dat ik me besef dat het echt heel bijzonder is. Ik houd ook meer van diepe vriendschappen en gesprekken en dat maakt ook vaak dat als ik eenmaal echt bevriend met iemand ben, ik diegene niet snel meer laat gaan. Wel zou ik graag wat meer jongensvrienden hebben, op de een of andere manier blijft dat altijd wat oppervlakkiger en zodra het dieper gaat wordt het een soort van ingewikkeld omdat je je dan op het vriendschap/relatie terrein gaat begeven. Terwijl ook vriendschappen met jongens me veel waard kunnen zijn, het gaat alleen wat minder makkelijk ofzo..

Ingrid -

Mooi artikel waar veel mensen zich in zullen herkennen. Wat betreft vriendschappen sluiten op latere leeftijd…kan altijd ! Zo heb ik mijn hartsvriendin ‘gevonden’ op de basisschool van onze kinderen doordat haar dochter de hartsvriendin van mijn dochter was. Deze vriendschap duurt nu alweer ongeveer 15 jaar en we hebben de grootste lol samen en vertellen elkaar veel.

Celine -

Super leuk idee! Voel ook zo veel herkenning bij het lezen van de blogpost!

Lienepien -

Wat een leuk idee voor een vrienden speeddate! Als je werkt en je eigen leven heeft kom je maar moeilijk nieuwe mensen tegen.. vooral als je wat meer huismutsig bent:)

Marianne -

Sterk artikel! (:

Over de edit: lijkt mij erg bijzonder! Misschien leuk om een vragenlijstje te maken en mensen te linken? En misschien per regio handig?

Stephanie -

Wat een mooi, openhartig en herkenbaar artikel..
Mijn vriendengroep is ook niet heel groot. Door de jaren heen is daar veel in veranderd, zoals jij beschrijft. Op de basisschool had ik een aantal vrienden maar dat veranderde toen ik naar de middelbare ging. Daar kreeg ik nieuwe vriendinnen, een groepje van 4 meiden en ik dacht dat dat het was. Vriendinnen voor het leven. Niet dus.
Na de middelbare schooltijd verwaterden ook die vriendschappen. Ik begon aan de lerarenopleiding en ontmoette daar nieuwe mensen. Mensen waar ik veel lol mee had en die ik in de 4 jaar van de opleiding leerde kennen. Mensen waar je toch wel behoorlijk wat ervaringen mee deelt. In die tijd leerde ik ook mijn vriend (tegenwoordig mijn man) kennen en can daaruit gaan we verder. De vriendschappen die zijn ontstaan op de opleiding verwateren ook zo langzamerhand. Met sommige mensen hou je nog een tijdje contact maar ook dat stopt op een gegeven moment. Iedereen bouwt een eigen leventje op en gaat een andere kant op en dat merk je.
Als ik nu kijk naar onze vriendengroep is deze klein, maar is de kwaliteit van de vriendschappen zo gigantisch groot. Mijn beste vriendinnetje en ik zijn onderhand al 10 jaar vriendinnen en we kennen elkaar door en door. Ze is mijn getuige geweest op de bruiloft en is nu de peettante van mijn zoontje. Hoewel we op ongeveer een uur afstand van elkaar wonen weten we wat we aan elkaar hebben. Als er iets is zijn we er zo voor elkaar.
Verder zijn we nog heel goed bevriend met een ander stel dat ook heel veel voor ons betekent en waar we ook precies van weten wat we aan hen hebben. Zij hebben een kind en er is een kindje een dezer dagen op komst dus zij zitten in dezelfde levensfase als mijn man en ik.
De vrienden die we nog hebben zijn vrienden die we minder vaak zien maar die we af en toe wel opzoeken. Kijkende naar bijvoorbeeld onze bruiloft zien we dat we deze eigenlijk heel klein en intiem hebben gehouden, met alleen de mensen om ons heen die het dichtst bij ons staan.
Wij kunnen zeggen dat we niet veel vrienden hebben maar dat interesseert ons niet. Bij ons is het echt kwaliteit over kwantiteit ♡

Inge -

Het indelen op verschillende kenmerken als leeftijd, interesses, etc. is voor de hand liggend. Toch vraag ik mij af of dat uiteindelijk (het beste) leidt tot een goede match. Als ik naar mijn vriendinnenkring kijk zijn dit ontzettend verschillende meiden en zijn zij in heel veel dingen ook anders dan mijzelf, wat de vriendschap ook (en juist) interessant en leuk maakt! Het indelen op omgeving en afstand lijkt me wel een goed idee overigens, afstand maakt het onderhouden van vriendschap moeilijk. Hoop dat jullie hier wat aan hebben of dat het jullie op ideeën brengt!

Janneke -

Ik had het artikel gelezen, maar nog niet gereageerd. Zag net de snapchat van Martine, dus ga nu wel even reageren. Ik heb wel een aantal meiden (stuk of 8) waar ik regelmatig mee omga en noem ze ook vriendinnen, maar ik mis wel een “hartsvriendin”. Iemand waarmee je alles kan delen, ik merk wel heel erg dat je met de ene vriendin altijd over school praat en met de ander alleen maar over liefde ect.

Wat mij leuk lijkt voor 2WMN: een speeddate dag met activiteiten. Voorbeeld: sporten met Willemijn, workshop van Martines opleiding, koken, muziek maken. Juist door iets te doen maak je makkelijker contact dan als je alleen maar stil zit. Plus: je hebt gelijk een interesse hetzelfde!

Annemiek -

Oh jaa, die speeddate lijkt me echt supertof! Ik zou dan doen van 21-30 o.i.d. en dan in het centrum van het land. Heb zelf van de middelbare school en uni geen vrienden meer over en vind het nu echt moeilijk om nieuwe te maken. Mijn vriend is mijn beste vriend :)

Misschien voor meer ideeën kijken hoe “echte” speeddates gaan?

Desiree -

Mooi artikel. Helaas heb ik ook geen échte vrienden meer. Tijdens mijn basis/middelbare schooltijd wel gehad, echter zijn die vriendschappen niet gebleven. Tijdens mijn vervolgstudie wel nieuwe vriendschappen gesloten, maar ook die hebben (na afloop) geen stand gehouden. Mijn vriend is mijn enige écht vriend, maar zou ook graag met vriendinnen wat ondernemen. Dat is toch heel anders.
Persoonlijk vind ik het lastig om op ‘latere’ leeftijd (tegen de dertig) nieuwe vriendschappen te sluiten. Qua collega’s heb ik het gezellig, maar zij hebben zo allemaal al hun vrienden.
Hoe pakken jullie dit aan?

C -

Precies dit dus!

Reza -

Ik dacht altijd dat ik er 2 had. Maar sinds ze een gezin hebben hebben ze het nogal ‘druk’. Alles komt van mijn kant en doe ik dat niet tsja dan heb ik zelf ook niks leuks. Met 1 inmiddels gebroken,was helemaal klaar met haar rare fratsen etc en de ander hangt aan een zijden draadje. Ben al een tijdje ziek en echt luisteren en interesse tonen is nogal moeilijk. Ook voor de 2e keer doodleuk mijn verjaardag vergeten terwijl ik zelf wel gewoon aan zulke dingen denk,zelfs nu ik ziek ben
:/

nadine -

Wow herkenbaar! Tegenwoordig lijkt het ook zo dat iedereen minstens 20 vrienden heeft en met iedereen goed contact. Ik heb me ook best lang minder gevoeld dan anderen omdat ik eigenlijk maar 3 vriendinnen heb en we vormen ook nog eens 1 groepje. Terwijl zo’n hechte vriendschap zoveel meer waard is dan allerlei losse contacten. Ik heb ook een keer in een vlaag van verstandsverbijstering 30 mensen uitgenodigd op mijn verjaardag. Ook allerlei vage contacten. Er kwamen er 3.. En sindsdien is de knop om gegaan. Ik vier het nu altijd met een klein groepje, met de mensen die echt belangrijk zijn. Dan maar wat minder cadeautjes 😉

Yvon -

Precies dit ja! Die knop is bij mij ook om. Zo herkenbaar wat jij typt. Soms vind ik het nog steeds lastig op andere verjaardagen te zijn waar wel 30 mensen komen als vrienden. Maar besef me steeds meer dat de 4 die ik heb me het meest dierbaar zijn!

Anoniem -

Wat een leuk idee! Hier zou ik heel graag aan deel willen nemen. Ik zou het oer provincie indelen om het makkelijker te houden? Misschien is het zelfs tof om 1 x per maand vaste momenten met de provincieclubjes te doen! Ik zou graag wat in de organisatie willen betekenen, mailen mag altijd!

Eva -

Ik heb al jaren dezelfde (grote) vriendinnengroep, maar ik merk dat we uit elkaar groeien. Ik moet veel moeite doen om de vriendschappen te onderhouden en zou liefst gewoon opnieuw beginnen met 1 of 2 nieuwe vriendinnen die in deze fase van mijn leven veel beter bij me passen.

Heleen -

Zo’n speeddate lijkt me zeker wel wat om eens te proberen. Mocht het er van komen dan ga ik er serieus over nadenken om er aan deel te nemen.

Amy -

Vroeger wilde ik zoveel mogelijk mensen om me heen. Op verjaardagen nodigde ik iedereen uit die ik kende. Mijn bruiloft bedacht ik me wel met 300 man. Nu kan ik mijn echt goede vrienden op 1 hand tellen. Het stoort me niet meer zo erg als vroeger. Ook al voel ik me soms nog buitengesloten. Een bruiloft met 300 man.. ik word nu al gek van het idee. En mijn verjaardag? Daar komen nu alleen nog de mensen waar ik echt mee omga en die me dierbaar zijn. Je kan zeggen dat je met de jaren veranderd. Maar ik vind meer dat je door de ervaringen veranderd.

Een mooi artikel wat veel dingen losmaakt!

Alex -

Wat leuk geschreven! Ik was wel altijd een mens die graag veel mensen om zich heen had. Tot dat ik naar het buitenland ging na school en ineens doorhad, dat er maar weinig mensen zijn, die echt bij je blijven als het een keer moeilijk wordt. Sindsdien heb ik nog een aantal vrienden van vroeger, waarmee ik regelmatig contact heb. Mijn beste vriendin is ook gewoon écht mijn beste vriendin, want er is niemand, waarmee ik zo goed kan kletsen. Ook naar bijna zes jaar in het buitenland en met minimaal 300 kilometer tussen ons blijft zij dat gewoon. Maar ik zie ook zelf dat ik het moeilijk vind om nieuwe vrienden te vinden – want het is gewoon niet te vergelijken. En met de gedachte in het achterhoofd dat ik toch maar tijdelijk op de plek blijf, waar ik nu ben omdat ik een aantal keren in het buitenland ben geweest kijk je er ook even anders naar. Want dan weet je eigenlijk al, dat de meeste vriendschappen misschien ook maar voor een tijdje zijn. Tot dat je naar de volgende plaats gaat. :)

Roos -

Super leuk idee, van dat vrienden speed daten.

Als jullie het gaan organiseren zou ik sowieso een op beetje op leeftijd selecteren, dus de 20’ers bij elkaar en de 30’ers. Maar juist alle leeftijden bij elkaar is ook leuk.

Je kunt ook selecteren op ambities of hobby’s. Dan weet je zeker dat je goed zit.

Ik zou het ook wel leuk vinden als het vanaf 16 jaar is, dus dat de jongere garde er ook in betrokken wordt.

Veel succes met het uitwerken. Ik vind het een top idee.

Annemiek -

Wat een mooi en eerlijk stuk is dit. Ik ben zo iemand die weinig vriendschappen heeft, eigenlijk maar 1 echte vriendin maar ook die spreek ik echt niet dagelijks, andere vriendschappen gaan niet zo diep en zijn meer oppervlakkig, kun je bijna geen echte vrienden noemen denk ik als je elkaar bijna nooit ziet… ik ben wel zo iemand die prima op zichzelf kan zijn. Maar ik mis het toch ook wel eigenlijk. Als tiener had ik echt een hartsvriendin waar ik alles mee samen deed, samen shoppen, samen op vakantie, we konden elkaars zinnen afmaken en zo 2 uur aan de telefoon kletsen over niks. Die vriendschap is toen uiteindelijk overgegaan en daar heb ik het heel moeilijk mee gehad, het voelde echt als een breuk met een geliefde. En sindsdien heb ik nooit meer echt diepgaande vriendschappen gehad. Maar zo’n vriendschap zou ik zo graag weer willen vinden, maar ik ben bang dat dat niet meer gaat lukken op je 33e of wel?
Een vriendschap speeddate lijkt me wel een leuk idee trouwens! Ik heb ook nog wel eens op het punt gestaan om een soort van oproepje te plaatsen op zo’n plaatselijke Facebook, maar durfde dat dan toch ook weer niet zo goed. Kom je dan sneu over? Lastig!

C -

Dit kan mijn verhaal zo zijn!

Suzanne Kruyswijk -

Normaal gesproken reageer ik nooit op artikelen (ik lees ze wel trouw 😉 maar ik wilde graag mijn enthousiasme delen over jullie speed date idee! Ik ben zelf 16 jaar en door ziekte iets sneller wat volwassener geworden dan mijn leeftijd genootjes. Ik vind het daarom moeilijk om vrienden te vinden binnen school. Het lijkt me ontzettend leuk om nieuwe meiden/vrouwen te ontmoeten! En misschien als jullie het ook leuk vinden kunnen jullie een soort tourtje doen (ik weet niet of dat kan met de kinderen, het is maar een ideetje) en jullie op verschillende plaatsen zo’n speeddate organiseren.
Heel veel liefde naar jullie beide en succes met het mogelijk uitwerken van dit idee!❤❤

Jessica -

Hee !
Ik las dit en begreep precies wat je bedoelde. Ik ben 19 en ziek geworden op mijn 17e. Dit heeft mij ook heel snel heel volwassen doen denken en het gevoel aansluiting te missen herken ik !
Ik heb gewoon een paar vriendinnen die dat wel snappen of ouder zijn dan de meiden die in mijn klas zitten (denk aan 25 jaar)

Niet dat je zo heel veel aan dit berichtje hebt , maar ik herkende je gevoel !

Liefs 💋

Vera -

Bijzonder om te lezen dat ik hierin niet de enige ben! 19…. en vroeg volwassen geworden. Wat lijkt het me leuk om op deze manier met jullie in contact te komen!

Jorieke -

Heel herkenbaar!
Xx

marieke -

Hee Meiden, het kan nu al he?! Wissel even gegevens uit met elkaar! :) Ik gun jullie het!

Sharona -

Heel leuk die speeddate! Misschien ook een idee om een besloten Facebook groep aan te maken waarin je een oproep kan plaatsen. Een soort online speeddate!

Rowe -

Jaa wat een goed idee!!

Jorieke -

Super idee! Xx

Myrthe Brinkman -

Leuk idee!

Sanne -

Wat een mooi, herkenbaar artikel en wat een ontzettend tof idee, zo’n speeddate! Nadat vorig jaar mijn relatie van 3 jaar op de klippen liep stond ik eigenlijk wat vrienden betreft helemaal alleen. De spaarzame sociale contacten die ik had waren allemaal verweven met die van mijn ex. Ik was die jaren ook gewoon te onzeker om erin te geloven dat iemand ook daadwerkelijk vrienden met mij zou willen zijn.

Nu zit ik veel beter in mijn vel en ben ik veel meer in staat om mijn extraverte kant te laten zien, een kant die ik altijd heb weggestopt en begin ik allemaal leuke mensen te leren kennen. Maar altijd, kwaliteit boven kwantiteit!

Nienke -

Ik ben nooit iemand geweest van veel vriendinnen. Op de basisschool heel veel wisselende vriendschappen.Vanaf mijn 13e een beste vriendin gehad en wat losse vriendinnen op mijn 18e verwaterde de vriendschap met die beste vriendin. Uiteindelijk kwamen er 2 meiden voor terug waar ik alles mee kon delen. Na 3 jaar werd dat ook steeds minder. Vervolgens werd ik (chronisch)ziek dus vriendschappen verwaterden en uiteindelijk toen ik 2jaar later verhuisde naar de andere kant van NL bleef er geen vriendschap in stand. Ik heb nu 2 vriendinnen en wat online vriendschappen met andere chronisch zieken.

Soms vind ik het wel moeilijk. Helemaal dat mijn vriendschappen met beste vriendinnen zijn verwaterd. Dat je had gehoopt om mooie dingen zoals baby’s en een bruiloft etc samen kon delen. Maar het is zoals het is.

Bregje -

Wat een mooie zin: vriendschap is energie voor het hart!
Ik heb een fijne groep vriendinnen om me heen. Vroeger gingen vriendschappen stuk, omdat we niet bij elkaar pasten. Tussen mijn 18e en 30e was ik onbevangen en naïef en erg gericht op mezelf. Niet iedereen kon daarmee omgaan. Nu, een aantal jaren en een burn-out verder weet ik steeds beter wie ik ben en wie bij me past. En dat geeft heel veel rust.
Mooi dat jullie er aandacht aan besteden en echt een mooi en open artikel lieve Martine!

Marleen -

Goed artikel! Ik heb zelf een paar vriendinnen en vind dat prima. Maar kan me voorstellen dat je door omstandigheden weinig vrienden hebt en als je niet meer naar school gaat het lastig vind nieuwe mensen te ontmoeten (merk dat in mijn omgeving dat bv ook geld voor een partner vinden). Vaak kom je op een gegeven moment niet veel nieuwe mensen meer tegen (want werk ect is allemaal redelijk stabiel, gaat vaak minder uit).
Misschien kunnen jullie daar ook op inhaken door bv tips te delen hoe je mensen ontmoet en daar een vriendschap uit kan ontstaan (hoe je dat aanpakt). En een meeting organiseren klinkt als een goed idee. Zou dan wel een activiteit doen, dan maak je makkelijker contact.

Manouk -

Ik heb jullie vorig jaar over dit onderwerp gemaild. Wat leuk dat jullie misschien toch iets gaan organiseren in de vorm van een vriendschapsspeeddate.

A. -

Mooi artikel! Op school en studie had ik vaak wel ‘vrienden’groepen. Maar eigenlijk waren die vriendschappen niet echt en ging je alleen met elkaar om omdat je elkaar elke dag op school zag. Nu jaren later in een werkend leven heb ik maar een paar vriendschappen overgehouden, maar dat zijn wel mensen bij wie ik mijn hartezeer kwijt kan. Als je ouder wordt leer je jezelf ook beter kennen en kwam ik er achter dat ik ook geen groepen-mens ben en wordt je ook gewoon selectiever in wie je echt dichtbij laat komen en met de rest hou je het oppervlakkig (collega’s etc.). En dat vind ik wel prima zo! Het speeddate idee lijkt me overigens wel heel leuk! Soort tinder, maar dan anders. Leuk om dan te in te delen op niet alleen leeftijd, maar ook hobbies en interesses

E. -

Wat mooi geschreven Martine! Knap dat je hier zo open over bent. Ik herken mezelf hier helemaal in. Zo veel mooie vriendschappen zijn verwaterd en als je elkaar dan weer eens ziet voelt het ook niet meer als vanouds. Zo jammer! Ik vind het ook heel lastig om nieuwe vriendschappen aan te gaan. Het is niet dat ik niet sociaal ben, in tegendeel, maar de leuke contacten die ik heb op mijn studie, stage en werk komen nooit verder dan school/werk. Hoe graag ik dit ook zou willen! Daar voel ik me wel eens behoorlijk rot over. Ik kan het met heel veel mensen goed vinden, maar om het nou vrienden te noemen… Lastig. Het lezen van de reacties onder dit artikel doen me goed, ik ben niet de enige die dit ervaart :) Zo voelt het soms wel.
Ik heb de allerliefste vriend die ik me maar kan wensen, we zijn heel veel samen en doen altijd leuke dingen. Ik vertel hem alles. Maar hij heeft wel echte vrienden. Daar kan ik het ook goed mee vinden, maar om het nou ‘mijn’ vrienden te noemen…. Ik zou ook wel eens naar een vriendin toe willen als hij met zijn vrienden is. Iemand waar je gezellig mee kunt kletsen, lachen en alles aan kunt vertellen.

Wat een super leuk idee van de 2wmn’s vriendschaps speeddate! Ik denk best dat dit heel leuk kan uitpakken. De locatie moet denk ik een beetje centraal zijn, zodat iedereen mee kan doen. Misschien moet er dan wel ingedeeld worden op woonplaats, zodat de opgedane contacten ook echt wat kunnen worden. Hoe dichter je bij elkaar woont, hoe makkelijker je elkaar kunt opzoeken. Het lijkt mij dan wel leuk als de ‘deelneemsters’ ook wel echt op zoek zijn naar nieuwe vriendschappen, dat het niet bij die ene keer in het cafeetje blijft. Ook denk ik dat de afstand er wel enigszins toe doet. Ik kan het zelf goed vinden met zowel oudere als jongere mensen, maar ik denk dat een leeftijdsverschil van 5 jaar wel de max is. Je bent anders zo bezig met andere dingen 😉 Misschien is het ook mogelijk om een soort online 2wmn’s nieuwe vriendschappen pagina te maken? Dat je een profiel met interesses kunt uploaden en dan met elkaar in contact kunt komen? Ik brainstorm maar wat….

Liefs!

Charlotte -

Herkenbare stukken in jouw reactie. Mijn vriend gaat ook geregeld bij zijn vrienden langs, omdat die ook in de buurt wonen. Ik heb twee vriendinnen die beide verder weg wonen en dan kan je niet zomaar spontaan even langs. Dat vind ik vaak nog wel jammer. Ik app wel vaak met ze en probeer geregeld wat af te spreken.

Jorieke -

Ik herken me heel erg in jouw verhaal. Wat een goed idee! Liefs,

Annick -

Wow, wat een ontzettend mooi artikel.
Ik voel me, net als veel anderen zo te lezen, ontzettend begrepen. Ik was altijd het meisje dat bij iedereen wel kon staan in de pauze, maar die eigenlijk nooit echt een hechte vriendschap had. Nu heb ik wel een paar hele lieve vriendinnetjes, maar door studie en afstand (Groningen-Maastricht) zien we elkaar niet zo veel. Met de meeste is het contact dan ook snel verwaterd.

Het idee van een vriendinnen speed-date lijkt me super leuk! Misschien is het alleen wel een ideetje om het per regio te doen. Het zou natuurlijk heel jammer zijn als je een super leuke klik hebt met iemand, maar die blijkt aan de andere kant van het land te wonen. Natuurlijk zou het dan nog steeds kunnen werken (daar zijn ik en een vriendin levend bewijs van;)) Maar het is wel een stuk makkelijker als de afstand al een iets minder groot probleem is.

marion -

Super mooi artikel! Zelf heb ik ook nooit echt veel vrienden gehad. Ten eerste omdat ik meer van de kwaliteit dan kwantiteit ben. Maar ook doordat ik in het derde van mijn opleiding last kreeg van een depressie gevolgd door een sociale fobie. Hierdoor had ik op 1 vriendin van de middelbare school en familie na niemand meer. Door mijn blog, en activiteiten hierom heen is het nu meer geworden, maar heb me wel erg eenzaam gevoeld. Juist doordat het ook niet/moeilijk lukte het huis uit te gaan. Vooral goede gesprekken, of even je gedachten verzetten. Het idee van een speed date vind ik erg leuk, al klinkt het ook wel best beladen. Alsof het dan moet, vooral als het een op een contact wordt. Maar misschien kun je iets op zetten waarbij je (gedeeltelijk) in kleine groepjes (zelfde leeftijd?) Bij elkaar zit. Bijvoorbeeld groepjes van 5 personen, hierdoor heb je minder het gevoel dat je moet presteren. Maar ook een activiteit (boottocht, stadstour) lijkt me erg leuk. Iets meer de focus op een gezellige dag. Sorry dat het lang verhaal is geworden, maar vind het erg tof dat je hier over schrijft!!

Myrthe Brinkman -

Ik had vanmorgen het artikel al gelezen en kan mij er heeel erg in vinden. Ik heb zelf ook niet echte vrienden. Wel een paar oud klasgenoten die ik af en toe spreek maar geen echte vriend(in) bij wie ik dingen kwijt kan. Ik heb wel een hele lieve vriend met wie ik het over van alles kan hebben maar ik mis toch wel iemand buiten hem om. Ik zou zo’n dag daarom heel erg leuk vinden! Misschien als plek een beetje centraal zo als amersfoort of utrecht? Of misschien Zwolle?

Chomara -

Zo herkenbaar allemaal! Vrienden maken is nu eenmaal niet zo makelijk helaas. Gelukkig kan ik erg goed alleen zijn en ben ik dat ook het liefst. Maar af en toe is het inderdaad fijn om iemand te hebben waar mee je diepgaande gesprekken kunt voeren.

Carina -

Ben benieuwd naar het face2face interview!
Ik heb weinig tot geen vrienden, sociaal contact kost heel veel energie en doordat ik ruim 7 jaar gepest ben durf ik mezelf niet meer zomaar kwetsbaar op te stellen.
Vaak mis ik het ook niet eigenlijk, tot ik dan iets leuks wil doen maar niet alleen wil, en dan wordt het goed graven in mn kennissenkring wie ik mee zou willen hebben.

Fardau -

Mooi artikel, wat je zegt over dat mensen zich schamen als ze geen vrienden hebben herken ik mij in. Vindt dit ook moeilijk om te vertellen. Maar jou verhaal is een heel inspirerend verhaal. Dan kan zoveel mensen hoop geven. En vind het ook zo mooi hoe je verteld dat je willemijn ontmoette. Ik zelf vindt het ook fijner om wat minder vrienden te hebben maar die veel om je geven. Weinig vrienden hebben is ook oke.

Mylene -

Wat een fijn artikel! Ik snap je zo goed Martine, ik ben ook nooit zo’n groepjesmens geweest en individuele vriendschappen hecht ik echt veel waarde aan. Helaas heb ik al vaak meegemaakt dat een hechte vriendschap verwaterde nadat we bijvoorbeeld een andere studie gingen volgen. Ik heb nooit heel veel vriendinnen gehad, maar de paar vriendinnen die ik had waren echt heel waardevol. Toch vind ik het een beetje teleurstellend hoe zo’n vriendschap dan toch kan verwateren, maar als het van een kant moet komen dan is het natuurlijk ook geen goede vriendschap meer. Tijdens mijn studie heb ik echt een goede vriendin gehad, ik dacht echt dat we voor altijd bevriend zouden blijven, zo goed klikte het. Zij was wel echt een populaire meid met tientallen vriendinnen, maar onze band voelde heel speciaal. Toen ik een relatie kreeg deed ze ineens vreemd, heel jaloers kwam het over, ondanks dat ze zelf ook een vriend heeft. Samenwonen keurde ze af, als ik een keertje onenigheid met hem had dan moest ik het maar uitmaken. Kortgeleden heeft ze me echt als een baksteen laten vallen, uit het niets heb ik nooit meer iets van haar gehoord en wanneer ik er naar vroeg deed ze alsof ik gek was. Achter mijn rug om sprak ze af met meiden waar we gezamenlijk af en toe iets leuks mee deden, maar ik was ineens niet meer welkom? Ik was er echt kapot van en tot op de dag van vandaag weet ik oprecht niet waar het vandaan komt en ik ben er zo verdrietig van omdat zij voor mij echt mijn beste vriendin was. Maar goed, ik heb nog wel een paar hele leuke en lieve collega’s en mijn lieve vriend, en mijn moeder natuurlijk. Ik besef me nu steeds meer dat vrienden komen en gaan, en als ze gaan dan is dat misschien maar beter ook. Ik ben ook helemaal geen persoon dat heel veel vrienden hoeft te hebben, maar ik hoop stiekem wel dat ik weer een goede vriendin ontmoet, zoals jouw ‘Willemijn’ haha :)

Peggy -

Vriendschap is en blijft een lastig begrip. Ik heb gemerkt dat hoe ouder ik word, hoe lastiger het is om nieuwe vriendschappen te sluiten. Iedereen heeft zijn eigen leventje al en vaak heeft men er geen behoefte of de ruimte niet voor, om nieuwe mensen aan hun vriendenkring toe te voegen. Weinig vrienden hebben is oké, het is alleen de maatschappij die daar een bepaalde stempel op drukt. Althans naar mijn idee. Zo ga ik dolgraag alleen naar de bioscoop. Maar stiekem vraag ik mij soms weleens af of men mij daardoor als ‘loser zonder vrienden’ bestempeld. Maar tegelijkertijd boeit mij dat ook weer geen ruk. Ik ben graag alleen, #lonerforlive. Leuk artikel om te lezen! Liefs, Peggy.

Claire -

Mooi artikel dit, en ook ik heb het gevoel alsof jij de ghost writer bent van mijn verhaal.. Net als velen hier!
Het is fijn om herkenning te vinden. Ik heb ook erg weinig vrienden, nooit echt handen vol gehad ook, maar nu woon ik in China en dan is het natuurlijk helemaal moeilijk om vrienden te maken. En als je een leuk iemand gevonden hebt, zijn ze hier vaak maar voor korte tijd!

Ik vind het geen vereiste om meer vrienden te hebben, maar ik heb wel het gevoel dat er een taboe op ligt. Als ik soms vertel dat ik weinig gedaan heb dit weekend, omdat ik weinig mensen heb die met me mee uit willen gaan bv, wordt je al snel aangekeken als ‘vreemd’.

Ik las laatst een mooie spreuk dat mensen die ‘anti sociaal’ lijken, niet perse anti sociaal zijn maar wellicht wat selectiever. Ik heb inderdaad liever een hechte vriendschap dan vele oppervlakkigen maar ik merk wel dat ik het moeilijk vind om ook nieuwe vrienden te maken.

Misschien is het wel een idee om een soort app groep te maken, aangezien er hier veel comments zijn met ‘lotgenoten’.

Claa -

Wat herkenbaar. Hier ook heel veel verwaterde vriendschappen!
Ik ben een introvert die over de jaren geleerd heeft makkelijker contact te leggen met mensen. Dus nu heb ik veel kennissen, leuk contact op mijn werk, leuk contact in mijn sportteam. Maar het lukt mij niet om daar vriendschappen van te maken. Dus een paar leuke meiden van mijn vorige werk heb ik nooit daarbuiten gesproken, terwijl we het daar wel vaker over gehad hebben.
Mijn vriend lukt het echter heel makkelijk om vriendschappen te maken en onderhouden. Oud huisgenoten, studiegenoten, collega’s en nog jongens van de basisschool en middelbare. Dankzij die vrienden (en hun vriendinnen) en mijn werk en sport heb ik wel heel veel sociaal contact, maar ik kan maar weinig mensen mijn vrienden noemen.
Ja, als het daarover gaat, of als er een gastenlijst voor een feestje gemaakt moet worden schaam ik me er wel voor of voel ik me er rot om. Aan de andere kant heeft de introvert in mij geen energie voor nóg meer afspraken, en mis ik ook een beetje de vaardigheid om dat klaar te spelen.

Floor -

Mooi artikel! Ik heb op dit moment geen vriendinnen. Door ziekte heb ik ruim een jaar geen energie gehad hier mee bezig te zijn. Het contact wat ik had met ‘vriendinnen’ voor dat ik ziek werd is hele aal verwaterd (wat ik vanuit hun ook begrijp). Soms is het pijnlijk, dat er niemand is buiten familie om waar je een fijn gesprek mee kan hebben. Maar deels is het nu ik weer wat beter ben ook een bewuste keuze. Wel merk ik dat het lastig is om nieuwe vriendinnen te maken omdat ik bang ben dat ik weer alles verlies.

Danique -

Leuk om te lezen. Ik ben ook iemand zonder vrienden. Ik ben chronisch ziek geworden en 1 voor 1 vielen mensen af. Ik had een leuke buurvrouw maar nu ben ik verhuist en is zij te druk (of geen zin?) meer voor contact. Ik vind het wel heel moeilijk omdat ik juist best een sociaal persoon ben en er echt van hou om contact te hebben met mensen. Ik werk dus ook niet en heb soms dagen alleen met mijn vriend en de kassa mevrouw gesproken. Ik weet ook niet hoe ik op 26 jarige leeftijd nog vriendinnen maak. Soms komt er wel iemand op je pad maar een vriendschap moet van twee kanten komen anders werkt het ook niet.

Emma -

Dit is precies wat ik nodig had denk ik. Als ik dit lees is het net alsof ik mezelf zie, alleen is alles beter verwoord. Fijn om dit even te lezen, dankjewel!

Ivon -

Mooi artikel, ik weet dat ik vroeger (en heel soms nu nog) jaloers kon zijn op meiden om me heen die een hele ‘vriendinnengroep’ hadden van een man of 10.. Ik heb niet veel echt goede vrienden, en die ik heb zijn ook ‘losse’ vrienden (noem je dat zo haha..)
Toch zie ik mezelf als een heel gelukkig en gezegend persoon, omdat ik weet dat als er echt stront aan de knikker is, deze vrienden 1 voor 1 100% voor me klaar zullen staan.

Nynke -

Wat een mooi artikel. Ik heb zelf ook niet heel veel vriendinnen. Ik ga voor kwaliteit ipv kwantiteit.

Marijke -

Op de basisschool maakte ik snel en graag (nieuwe) vriendinnetjes. Ik koos altijd de meisjes uit waarvan ik dacht dat zij geen vriendinnetjes hadden en sloot ze zo aan bij ons groepje. Het grappige is dat dat tot stand is gebleven en we elkaar nog steeds regelmatig spreken. Uiteindelijk ga je allemaal naar een andere middelbare school, de een gaat naar de Mavo, de ander naar de Havo en weer de ander naar het Gymnasium. Ik vind het vooral leuk om te zien hoe onze levens zijn geworden: de een studeert nog steeds, de ander heeft een kindje en weer de ander heeft een baan en is nog vrijgezel. 31 december 2010 spraken ik en een oud klasgenoot af om die avond naar het Museumplein in Amsterdam te gaan, daar aagekomen twijfelden we of we wel de goede richting inliepen en kwamen we bij het stoplicht een clubje van 4 jongens tegen waar aan wij de weg vroegen naar het Museumplein en zij bleken ook onderweg naar het Museumplein te lopen. Een van die jongens vond ik op dat moment er wel heel goed uitzien (blond halflang haar en blauwe ogen) en dat klikte die avond wederzijds en toen wisselde we elkaars msn (jaja die goede oude tijd) uit en uiteindelijk kregen wij iets en hebben we in november alweer 6 jaar een relatie. Mijn vriendin vindt het natuurlijk wel heel bijzonder dat het zo gelopen is, we waren allebei niet bezig op dat moment met een relatie. Naast mijn vriend heb ik nog twee goede vriendinnen waar ik regelmatig wat mee afspreek en veel mee kan delen.

Naomi Janssen -

Wat een fijn artikel!! YESS <3
Ergens denk je wel dag je niet de enige bent maar wanneer iemand anders en zo ook de reacties het je vertellen kan ik daar echt dankbaar om zijn. Ik ben nu 24 woon samen met de liefste vriend ter wereld en heb ook altijd heel goed contact gehad met familie en dan voornamelijk mijn mama, nog steeds mijn beste vriendin. Nu ik sinds een jaar op mezelf woon en ook nu samenwoon mis ik dit wel allemaal soms voel ik me ook zo rete alleen, maar dan bedenk ik me dat er zo veel mensen zijn die van mij houden en om mij geven. Schoonouders zijn de beste, leuk schoonzusje, de vrienden van mijn vriend, ja ik ben er wel content mee en wie weet kom ik het beste vriendinnetje (naast mijn mama) nog wel tegen. Studeer ook nog en sinds kort ook aangemeld voor vrijwillgerswerk met alleenzame ouderen omdat ik denk dat mij dat soms ook wel even goed kan doen.
Bedankt Martine voor dit fijne artikel& veel succes met de laatste loodjes maar geniet ook lekker! 💙

M. -

Mooi blogje… Jaren lang waren mijn leeftijdsgenootjes uit de kerk vanzelfsprekend mijn vrienden, zonder er eigenlijk bij na te denken of ze mijn ‘type’ waren. En alle vriendschappen buiten de kerk werden afgeraden, dus die had en maakte ik ook niet. Op volwassen leeftijd ben ik pas uit religie gestapt. En daarbij was ook ik al mijn vrienden kwijt. En die aangeleerde definitie van ‘vriendschap’ die ik vanuit mijn jeugd heb meegekregen heb ik moeten resetten, en dat is niet makkelijk geweest. Echt vriendschappen ‘leren’ maken, wat je op jonge leeftijd al zou moeten leren heb ik pas op volwassen leeftijd geleerd. En daarbij is er echt een wereld voor mij open gegaan en heb ik me ook echt open kunnen stellen (ipv. dat ik iemand gelijk had afgekeurd omdat hij/zij niet dezelfde religie had als ik). Vriendschap is zo mooi en kan zo intens zijn, waar het niet draait of iemand dik, dun is, religieus of niet religieus is, arm of rijk. Ben onwijs blij met de paar vrienden die ik heb. Nu weet ik pas echt hoe vriendschap hoort te zijn.

Maris -

Wat mooi geschreven Martine! En heel herkenbaar ook steeds dat ene vriendinnetje.

Marijke -

Ik heb op zich veel vrienden, maar helaas zie ik ze niet zo vaak. Het zijn vooral vrienden waarmee ik weekendjes weg ga, naar uitjes, musea, concerten en feestjes ga, oud en nieuw, derde kerstdag en andere borrels mee vier. Soms vind ik het jammer dat je altijd alles zo moet plannen: wanneer kan die wel en wanneer kan die niet? Ik heb ‘slechts’ twee vrienden in mijn woonplaats, de rest woont (ver) daarbuiten. Ik mis wel eens de spontane bezoekjes, maar ik denk dat dat ook wel weer een generatie-ding is. Ik vond het als kind altijd zo gezellig als er vriendinnen van mijn moeder spontaan langskwamen voor een kopje koffie en ze de hele ochtend konden kletsen aan de keukentafel. Dát is wel eens wat ik mis. Maar goed – ik knijp in mijn handjes met de vrienden die ik heb, want het is wel altijd quality time als we elkaar zien!

Linda -

Wauw.. Zelf heb ik nog nooit gereageerd op een artikel/filmpje maar van deze artikel kreeg ik echt kippenvel en tranen in mijn ogen. Zelf heb ik ook altijd moeilijk gevonden om “echte” vrienden te maken, vaak duurde die vriendschappen niet langer dan een jaar. Vooral contact komt vaak dan van 1 kant. In deze artikel herkende ik mijzelf helemaal, dus misschien moet ik meer waarderen wat ik heb en misschien kom ik nog iemand tegen waar ik een fijne vriendschap mee krijg.

Loes -

Ik denk dat dit heel erg af hangt van hoe je bent als persoon. Ik ben gelukkig met een handjevol vrienden, maar sommige mensen vinden het fijn om iedere dag iemand anders te kunnen zien. Het is allemaal subjectief en inderdaad, ook de definitie van ‘veel’ en ‘weinig’ kan voor iedereen anders zijn.

Amy -

Wat een mooi onderwerp om eens bij stil te staan. Ik heb ook een historie van vriendinnenclubjes die weer verwaterden, bijvoorbeeld toen ik klaar was met de havo en ging studeren. Ik ben nooit goed geweest in groepjes, kan beter 1 op 1 met iemand zijn. Inmiddels denk ik dat ik 1 goede vriendin heb en verder vooral kennissen om mij heen. En dat vind ik soms jammer, omdat ik heel veel alleen ben… maar vaker vind ik het ook helemaal prima zo.

Amber -

Ik heb ook niet veel vrienden en dat is voor een groot deel bewust. Vooral omdat ik merk dat ik veel tijd voor mezelf nodig heb om lekker alleen te zijn en ik met een grote vriendinnengroep ze alleen maar verwaarloos omdat mensen vaak verwachtingen hebben heel vaak af te spreken waar ik vaak geen zin in heb. Gelukkig heb ik 1 vriendin die dit heel goed begrijpt en ik ook al ken sinds we nog baby’s waren omdat onze moeders beste vriendinnen hebben. Ook heb ik was losse contacten waar ik af en toe mee afspreek. Maar het liefste ben ik lekker thuis bij mijn familie. Ik schaam me er niet voor dat ik weinig vriendinnen heb. Heeft ook wel een tijdje geduurd voordat mijn ouders doorhadden dat ze niet ongerust hoefden te zijn als ik veel alleen zat. Ze dachten namelijk dat ik gewoon niet zo sociaal ben en heel verlegen alleen is dat absoluut niet het geval. :)

Romy -

Wat ontzettend mooi dat je met Willemijn zo’n bijzondere en diepgaande band hebt! Ik herken heel erg wat je beschrijft. Ik ken heel wat mensen, ga regelmatig naar verjaardagen, maar veel echte vrienden heb ik niet. Inmiddels heb ik er vrede mee en ben ik vooral blij met de paar lieve vriendinnen met wie ik wel heel wat kan delen :)

Haakbijtje -

Ik heb 1 goede vriendin en hier en daar losse contacten. Mn allerbeste vrienden zijn toch echt mn broertje en zusjes. Met hen kan ik diepe gesprekken voeren waar ik behoefte aan heb. Ook met die ene vriendin. Ik merk dat ik dat veel prettiger vind dan alleen vriendinnen te hebben om plezier mee te maken. Maar dat zal ook deels te maken hebben met de leeftijd. Ik ben dan ook al 34. Daarnaast ligt het ook aan wat ik heb meegemaakt. Sinds mn moeder overleden is heb behoefte aan diepere vriendschappen. Dat is wat de band met mn broertje en zusjes zo speciaal maakt. We hebben allemaal wat gemeen waar we over kunnen praten. Het nadeel is alleen dat hierdoor veel vriendschappen verloren gaan. We zijn dan ook kritischer gaan kijken naar mensen die met ons om willen gaan. Want het allerbelangrijkste is dat iemand je in je waarde laat. Dat ik maar 1 vriendin heb buiten mn familie maakt mn geen bal uit en daar heb ik ook vette schijt aan.

Vroeger wilde ik wel een deel uit maken van een grote vriendenclub. Dat is stoer namelijk. Tegenwoordig heb ik dat niet zo.

Kelly -

Mijn zusjes zijn mijn beste maatjes, maar qua vriendschap heb ik eigenlijk maar een paar echte vriendinnen. Geeft niks, ik heb liever minder mensen om me heen waarvan ik weet dat ze er zijn. Dan een hele boel en allemaal niet echt.

Shirley -

Inderdaad, wat is veel en weinig. Ik heb ook geen grote vriendengroep. De vriendinnen die ik het spreek ik voornamelijk los van elkaar. Het belangrijkste is dat ik zelf tevreden ben.

Marije -

Mijn verhaal qua vriendschap lijkt heel erg op de jouwe maar ik geloof dat mensen komen en gaan. Ik hecht veel waarde aan de vriendinnen die er nu zijn. Weliswaar op een hand te tellen maar dat is oke

Reageer ook