Trage schildklier en zwangerschap

Sinds ik bekend maakte dat ik zwanger was, kreeg ik een aantal reacties van vrouwen die blij waren om te lezen dat ik zo zonder problemen zwanger was geworden ondanks mijn trage schildklier. Dat gaf hen hoop voor de toekomst als zij ook wilden proberen om kinderen te krijgen. Ook kreeg ik er meerdere vragen over, daarom wilde ik het hebben over een trage schildklier en zwangerschap.

Foto door Mariska – Grotografie

Heel eerlijk? Ik ben, zoals ik al eerder aangaf in de zwangerschapsaankondiging, ongepland zwanger geworden. Een welkom (on)gelukje! Dus toen ik reacties las, zoals: ‘Blij om te zien dat je zo makkelijk zwanger bent geworden, ondanks je trage schildklier. Dat geeft mij hoop voor de toekomst!’ moest ik even nadenken.

Ik was namelijk allang weer vergeten dat ik ooit had gelezen dat vrouwen met een trage schildklierwerking moeilijker zwanger kunnen raken. Destijds vroeg ik me wel af hoe dat bij mij zou gaan. Maar goed, ik heb daar achteraf helemaal niet bij stil hoeven staan. Ik werd simpelweg zwanger ondanks mijn trage schildklier. Pas toen ik de reacties van andere vrouwen op mijn zwangerschapsaankondiging las, moest ik weer denken aan die informatie.

Als je een te langzame of te snelle schildklierwerking hebt, is bevruchting moeilijk, soms zelfs onmogelijk. Er wordt gezegd dat met name bij een te traag werkende schildklier de menstruatiecyclus verstoord is. Bij sommige vrouwen vindt helemaal geen eisprong plaats. Als je schildkliermedicatie eenmaal goed is ingesteld, komt dat normaal gesproken weer goed. Hier heb ik persoonlijk nooit problemen mee gehad, want toen ik stopte met mijn schildkliermedicatie had ik alsnog een regelmatige menstruatiecyclus met bijbehorende eisprong.

Toch lees ik ook dat zolang je, bij een te traag werkende schildklier, geen medicijnen krijgt die je ontbrekende hormonen aanvullen de kans dat je in verwachting raakt klein is. En als je toch zwanger raakt, je een verhoogde kans op een miskraam kunt krijgen, doordat het bevruchte eitje zich niet goed kan innestelen.

Ik slikte sowieso al een jaar geen schildkliermedicatie meer, voordat ik zwanger werd. Behoorlijk koppig, ik weet het. Absoluut geen voorbeeld om na te volgen. Ik was er namelijk even helemaal klaar mee en vroeg me ook wel eens af of het aan mijn schildklier lag. Ik merkte namelijk geen verschil met of zonder schildkliermedicatie. Ik kreeg er juist nare bijwerkingen van, dat constante geswitch tussen verschillende merken. Ik kwam juist aan of ik had hartkloppingen. Daarom besloot ik dat ik het af wilde bouwen, gewoon om eens te zien hoe en wat.

Dus ik ben a) zwanger geworden zonder schildkliermedicatie of andere alternatieve medicatie en b) ik heb geen miskraam gekregen. Terwijl als je uitgaat van bovenstaande informatie, dat toch wel bijzonder is. De kans dat ik in verwachting zou raken was immers klein en ik had een verhoogde kans op een miskraam. Heb ik dan gewoon domweg geluk en/of zou de psyche hier ook een grote invloed op hebben gehad? Ik heb me namelijk niet laten beperken door de informatie dat ik weleens moeilijker zwanger zou kunnen worden, ik was er immers totaal niet mee bezig gezien ik per ongeluk zwanger werd.

Ik weet dat het geen populaire mening is (want niet wetenschappelijk onderbouwd), maar ik kan het niet helpen dat ik toch het gevoel heb dat psyche hier ook een grote rol speelt. Het is fijn dat deze informatie voor handen is maar tegelijkertijd vraag ik me af of ik er geen negatieve mindset mee had gecreëerd waar mijn lichaam (on)bewust op had gereageerd. Men zegt niet voor niets dat geest en lichaam in balans moeten zijn.

Als ik mezelf al van tevoren had laten beperken door deze niet erg motiverende informatie over trage schildklier en zwangerschap, kan ik me zo voorstellen dat mijn (onbewust) negatieve mindset me in de weg had gezeten. Nogmaals, dat is hoe ik er tegenaan kijk en mijn persoonlijke visie op het onderwerp trage schildklier en zwangerschap. Daar hoef je het niet zeker niet mee eens te zijn, maar ik wilde het wel benoemen.

Goed, en toen bleek ik dus zwanger van een gezonde zoon – voor zover ze kunnen beoordelen. Wat dan? Ik liet mijn schildklierwaarden testen, want in je zwangerschap is het dus belangrijk om je schildklierwaarden op peil te hebben. Je hebt nu immers twee schildklieren om voor te zorgen: die van jou en je kindje. Dus dat deed ik braaf. Ik zette mijn koppigheid opzij voor het kindje in mijn buik en hoewel de waarden niet heel veel af weken, was het toch verstandig om weer medicatie te slikken.

Vaak komt het voor dat ze je normale dosis dan verdubbelen. Maar ik begon gewoon op mijn oude dosis: Thyrax 0,05. Deze had ik ook voordat ik stopte met de medicatie. Ze wilden me eerst meteen de dubbele dosis Thyrax 0,1 geven. Maar dat voelde niet goed: ik  wilde niet ineens mijn hart (en mijn kindje) zo’n opdonder geven door van niets gelijk naar 0,1 te gaan. Dat heb ik namelijk eerder meegemaakt.

Ik slikte eerst op mijn verzoek mijn oude, lagere dosis en bekeek een paar weken later met het bloedprikken weer hoe de waarden waren. Die waren uitstekend en dat leerde mij weer om toch te luisteren naar je eigen gevoel. Een balans vinden dus tussen wat de huisarts zegt en wat jij zelf waarneemt in je lichaam. Daarnaast moest mijn lichaam wennen aan het gebruik van de medicatie en had ik in het begin dus hartkloppingen, die na een paar weken weer verdwenen. Dat is niet fijn kan ik je vertellen dus ik was blij dat ik naar mezelf had geluisterd en niet meteen een dubbele dosis had genomen.

Nog steeds blijkt nu deze lagere dosis gedurende mijn zwangerschap prima. Ik kan dus zeker niet voor iedere schildklierpatiënt spreken namens dit artikel, we zijn allemaal anders en uniek met andere waarden en medicaties. En ik ben een beetje een apart geval volgens mij als het aankomt op een trage schildklier en medicatie.

Maar het is mogelijk om zwanger te worden en een trage schildklier te hebben, dat blijkt bijvoorbeeld uit mijn persoonlijke verhaal.

Ik hoop daarom dat vrouwen die een verminderde schildklierfunctie hebben, zich niet al teveel laten leiden door de informatie dat het moeilijk is om zwanger te worden als je een verminderde schildklierfunctie hebt. Moeilijk betekent niet meteen onmogelijk en daarmee hoop ik een positieve mindset door te geven aan vrouwen die proberen zwanger te raken met een verminderde schildklierfunctie.

111 reacties

Babs -

Wauw wat een discussie hierboven.
Ik ben blij dat je gemakkelijk zwanger raakte, of het nu gepland was of niet. Het kind is welkom en gelukkig gezond. Super om te lezen, zo zie je maar dat de informatie van het internet niet leidend hoeft te zijn.

Janneke -

Ik snap wel wat Martine bedoelt met dit artikel. Dat er soms dingen gebeuren als je het niet verwacht.

Aan de andere kant kan ik me ook inbeelden dat dit artikel pijnlijk kan zijn voor dames die graag moeder willen worden. Als je grootste wens (moeder worden) steeds maar niet uitkomt doet dat heel veel pijn.

Dusja, ik vind dit artikel wat ongelukkig overkomen, maar sommige reacties zijn ook niet helemaal netjes. Laten we vooral lief zijn tegen elkaar!

Maud -

Ik volg jullie regelmatig, dit artikel trok mij doordat ik zelf al 15 jaar schildklierproblemen heb, ziekte van graves, later door behandeling weer te trage schildklier, lang verhaal, maar ik heb ook zonder problemen een gezonde zoon van 1,5!
Ik wilde eigenlijk even een reactie plaatsen (wat ik nooit doe) om jou een hart onder de riem te steken en omdat ik jou verhaal dn gevoel helemaal “snap”, man man toen zag ik alle reacties…… ik denk echt hoe dan, wat is hier (nu weer) verkeerd aan…?

Maud -

Kunnen jullie mijn achternaam misschien weghalen? Dank.

Maxime -

Hi Martine,

Ik kwam er tijdens mijn zwangerschap achter dat mijn schildklier te traag werkte.

Ik werd sneller dan verwacht zwanger, al bij de eerste “poging”. Wij hebben nooit ovulatie tests gedaan of dagen tellen etc.

Ik reken mezelf altijd erg gelukkig hiermee, in mijn omgeving zie ik helaas dat het vaak niet zo makkelijk is en zelf ben ik ook een IVF kind.

Succes voor alle andere dames die nog aan het proberen zijn! Blijf positief , ook al is dit soms moeilijk.

X

Paula -

Ik denk dat dit artikel door de vele reacties uit zijn verband is gerukt.. nogmaals, het is een ervaring, geen advies of wetenschappelijk artikel met feitelijke informatie. Ik denk dat vrouwen die al een poos een kinderwens hebben die nog niet vervuld is, ongeacht je medische achtergrond, dit artikel niet zo serieus of als aanstootgevend moeten beschouwen. Elk lichaam is anders, elke situatie is anders. Ik denk ook dat iedereen er een stuk gelukkiger op zou worden als we onszelf niet meteen gekwetst voelen, terwijl de personen in kwestie niet eens in een vergelijkbare situatie zitten. Je kunt jezelf niet constant vergelijken met een ander. Het stukje over het hebben van een positieve mindset kan idd kwetsend overkomen als jij moeilijk zwanger wordt, maar neem ook dit met een korreltje zout en bedenk dat jij in een compleet andere situatie zit met bijbehorende andere beleving van dit soort uitspraken, waar anderen zich maar moeilijk een voorstelling van kunnen maken. Ik hoop dat de klif hiermee misschien een tikkeltje overbrugd kan worden.. het lijkt misschien alsof ik niet uit ervaring spreek maar ik ken helaas beide situaties (moeilijk/makkelijk zwanger worden)

Tine -

Lieve Martine en Willemijn,
2wmn is een persoonlijke lifestyleblog en dat is juist het mooie, dat wij als lezeressen getuige mogen zijn van jullie persoonlijke ontwikkeling en visie. Uiteraard hoeft niet iedereen het eens te zijn met die visie, iedereen heeft het recht op zijn eigen visie. Jammer dat hier blijkbaar toch een aantal mensen zijn die jouw recht op een eigen visie niet respecteren…

Marijke -

Het is een ‘persoonlijk’ verhaal van Martine en ik denk dat het veelal verkeerd geïnterpreteerd wordt. Martine doet haar verhaal over iets waar zijzelf mee te maken heeft en ik zie hier niets verkeerds in. Ik ben onwijs blij dat je zo makkelijk zwanger bent geworden Martine en juist doordat het ‘ongepland’ is, is het juist heel bijzonder. Een zwangerschap is sowieso niet vanzelfsprekend en al helemaal niet met een verminderde schildklierwerking en daarom ben ik extra blij dat het jou toch gegund is.

Evelien -

Lieve Martine,
Even een hart onder de riem. Het straalt van je af dat je ieder ander het beste gunt. Dit schemert door in al je artikelen en video’s. Ik vind het jammer dat veel vrouwen dit in hun reactie onder dit artikel vergeten.. Ik ben erg blij voor je, wat een geluk deze zwangerschap! Veel goeds gewenst bij de laatste weken.

Liefs,
Evelien

Mariska -

Zucht vermoeiend sommige reacties. Het lijkt soms wel of vrouwen elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Gelukkig ook veel lieve reacties. Ik vind je echt een topper. Ik lees je artikelen over persoonlijke groei graag en vind je positiviteit heel inspirerend. Je schrijft vanuit je hart en door te zien wat voor groei jij als persoon doormaakt na veel ellende en tegenslagen geeft het mij juist hoop dat dit voor mij ook kan gebeuren. Ik ben helemaal niet van het ‘zweverige’/alternatieve, maar kan jou inslag en manier van kijken toch zeer waarderen. Ga zo door.

Mare -

N.a.v. alle reacties raad ik iedereen aan deze twee documentaires te bekijken (afgezien daarvan is het voor iedereen echt een steengoede documentaire).

https://www.maxvandaag.nl/programmas/tv/2doc/retour-hemel-ii-keihard-terug-op-aarde/POW_02942568/

https://www.maxvandaag.nl/programmas/tv/2doc/retour-hemel/POW_01014026/

Bianca -

Poeh wat een reacties..
Ik ben zelf helaas ervaringsdeskundige, met mijn niet werkende schildklier en een heel lang traject om moeder te worden. Het artikel vind ik inderdaad niet handig geschreven, je kwetst te veel mensen met de “positive mindset” richting, ook al is dat je gevoel nu.
Het is overigens heel simpel met schildklieren, hij doet het wel of niet en de mate waarin wordt bepaald door de reden van het niet werken, namelijk een auto immuun ziekte of niet en die auto immuun ziekte is zelfs erfelijk, ook voor jongens.
Bij een auto immuun variant is het zo dat er langzaam afbraak is aan de werking van je schildklier en op een gegeven moment stopt ie ermee en kun je dus niet zonder medicatie. Postieve mindset of niet…
Het is makkelijk op te sporen of hier sprake van is, middels een bloedonderzoek en zeker aan te raden om te controleren ivm diezelfde erfelijkheid en de verantwoording naar je kind.
Ik vind het verstandig dat je wel medicijnen slikt tijdens je zwangerschap, want inderdaad anders neem je een risico voor je kind en degene die daar de verantwoording voor draagt ben je zelf.

Het niet reageren op de mensen met kritiek is wel jammer, tenslotte kun je wel zeggen dat het aan mensen zelf is om artikelen te lezen of niet.. Maar je kunt ook van diezelfde positiviteit uitgaan en je bedenken dat ze wel de moeite nemen om te reageren en dus ook serieus genomen moeten worden.
Jullie website is vol met ontwikkelingen de afgelopen jaren, dan hoort er ook bij dat je wellicht een tandje bij moet draaien en de kritiek ter harte kunt nemen.
Je hebt ongelofelijk geluk dat je zwanger hebt kunnen worden en een fijne zwangerschap hebt, maar idd er zijn heel veel mensen met problemen die echt aanstoot kunnen nemen aan hoe je dit hebt verwoord.

Lianne -

Lieve Martine

Ik zelf ben nu 20 jaar en rommel al 4 jaar met schildklierproblemen. Na een jodiumslok is er weinig van de eigen schildklierfunctie over en zit ik ook aan de hormonen voor levenslang. Jij geeft mij weer een stukje opluchting dat schildklierproblematiek nou eenmaal niet volgens het boekje altijd verloopt zoals men voorspelt. Ik ben zeker met je eens dat een mindset met dit probleem een rol speelt.

Laten de mensen die geen verstand hebben van schildklierproblematiek niet doen alsof zij dit zo goed begrijpen. Zelfs internisten vinden dit lastig. Het is nou eenmaal geen ziektebeeld die zich volgens herkenbare stappen laat behandelen en ontwikkelen. Het blijft heel je leven tobben en uitvinden wat voor jou wel werkt!

MM -

Met stijgende verbazing heb ik de vele reacties onder dit artikel gelezen.
Het lijkt mij voor jou, Martine ook een explosie die je niet had verwacht.
Al beweren sommigen hier anders.

Dit artikel is uit het hart en puur gebaseerd op jouw ervaringen en ik voel tussen de regels door jouw liefde voor je lezeressen. Door jezelf open te stellen en daarmee ons te informeren.

Oprecht over je niet wetenschappelijk onderbouwde verhaal.
In tegenstelling tot sommige meningen hier vind ik het een ijzersterk artikel (omdat hij uit puurheid voorkomt).

Lieve, lieve Martine, ik hoop dat je al deze comments leest en nog steeds weet dat je het juiste geschreven hebt want dat heb je!
(Let the shortsighted be) :)

Dikke virtuele knuffel van een trouwe lezeres!

Joyce -

Ik wilde (7 jaar geleden ) heel graag zwanger worden.
Paar jaar eerder is door een eerdere (heftige) bevalling mijn schildklier er volledig mee opgehouden.

Toch was ik na 2x echt zwanger. Niets met je mindset, maar wel met heeeel veeeeel andere dingen te maken.

Rosalie -

Zonder te weten dat er enorm veel reacties op dit artikel waren ben ik “naïef” aan het artikel begonnen. Ik vond het een mooie uitgebreide verslaglegging over hoe Martine over dit onderwerp denkt. Eerlijk en duidelijk dat het niet wetenschappelijk onderbouwd is en dat het puur haar ervaringen zijn. Ik heb zelf ook ervaren dat als je je niet zo krampachtig bezig houdt met zwanger zijn dat de kans groter wordt. Dat is ook wat mijn verloskundige tegen me zei. Dat is overigens makkelijker gezegd dan gedaan. En het gaat nog steeds om een kans. Daar zijn allerlei verschillende parameters die de kans groter, kleiner of nihil maken.

Wat mij enigszins tegen de borst stuit is dat hier zo ongelofelijk (over)gevoelig op wordt gereageerd en dat mensen dit artikel volledig in een andere contexts plaatsen dan wat Martine voor ogen had (ik zag dat iemand zelfs een vergelijking maakte met een verkrachting!). Uiteraard heeft iedereen recht op zijn eigen emoties, maar probeer ajb een beetje reëel naar het onderwerp te kijken. Deze blog is van Martine en zij mag over haar ervaringen schrijven. Ze deed dat met de beste intenties en heeft ze voor mij duidelijk uitgelegd. Ik kan me voorstellen dat met een andere bril je het anders leest. Maar als je Martine een beetje kent, dan weet je hoe ze hier in staat.

Overigens zie ik dit soort (over)gevoelige reacties rondom de onderwerpen zwanger worden en moederschap . Of borstvoeding wel of niet het beste is voor je kind, of iemand graag kinderen wil, of de tweede er al aan komt etc. Ik heb soms het idee dat niets meer besproken of gevraagd kan worden, want er wordt altijd wel iemand gekwetst. En er is altijd wel iemand die het beter weet.

Mensen, zie het artikel in de juiste context en dan is het gewoon een mooi en eerlijk verhaal.

Karen -

Allemensen Martine, wat een slecht stukje. Hieruit blijkt maar weer hoe dom en ondoordacht dit is geschreven en ook nog is geplaatst. Ik vind jouw stukjes altijd al minder leuk dan die van Willemijn, maar bij deze haak ik echt af. Jammer.

Kirsten -

Ha Martine,

Allereerst van harte gefeliciteerd met je zwangerschap! Het blijft altijd een wonder. Ik ben een master student biomedische wetenschappen en wij krijgen hier ook college over. Nu wil ik hier graag een kleine kanttekening bij maken zonder de bedoeling hebben om je aan te vallen.
Een kind wordt niet voor niets een wonder genoemd! Het moet precies getimed worden dat een spermacel en een eicel samenkomen en kunnen samensmelten. Hierbij zijn allerlei factoren van invloed. Je hormoonspiegels, stress, de kwaliteit van het sperma zijn een aantal om te noemen, maar al met al blijft het toch dom geluk om zo te zeggen!
Een positieve mindset is hier hooguit dusdanig van invloed dat jij jezelf beter voelde en mogelijk vaker toenadering van je man zocht. Een negatieve mindset is alleen van invloed doordat het je hormoonspiegels flink kan beïnvloeden, maar dan moet er wel sprake zijn van chronische stress. Een positieve mindset is uiteraard altijd beter dan een negatieve mindset, maar dit komt dus met name door een hele hoop negatieve gevolgen die stress met zich meebrengt.
Heel erg veel mensen met een positieve mensen worden alsnog heel erg moeilijk zwanger. Dat het voor jou nu geldt als n=1 betekent ook niet dat jij bij je volgende kind ook weer gemakkelijk zwanger wordt. Nu wil ik hier niet meteen zorgen voor een domper, maar een kind krijgen blijft toch puur geluk hebben.

Daarnaast kan een trage schildklier voor allerlei problemen op latere leeftijd zorgen als je niet goed je medicatie slikt, maar gelukkig slik je dat nu weer! Je merkt het misschien nu niet, maar in je lichaam gebeurt van alles en daarbij zijn schildklierhormonen hard nodig!

Mare -

Lieve Martine,

De boze reacties snap ik wel. Als jij dolgraag zwanger wilde worden en bezig was met een coaching traject om positiever te leren denken of hoe dan ook met gedachtes invloed uit te oefenen op je lichaam (immers gedachtes hebben altijd wel enige invloed op je lichamelijke gestel) en je was dan uiteindelijk zwanger, dan was het een ander verhaal en waren de reacties niet zo bozig geweest. Maar gezien het feit dat je er niet mee bezig was (en dus ook niet bewust niet mee bezig voor zover je me nog kan volgen) voelt het voor de mensen als oneerlijk om hierover je ervaring te delen.

Anouk -

Wat een bizarre reacties! Wat hebben mensen een zwaar leven als ze continu gekwetst worden met verhalen/visies van anderen. Een mooi artikel van een mooi mens dat zich zichtbaar ontwikkelt! Bijzonder en mooi dat je ons daarin betrekt.

Marrit -

Martine ik vind je een topper! Je deelt een positieve oplossingsgerichte overdenking met ons en dat kan ik alleen maar enorm waarderen. Stay strong and spread the knowledge!

Rosa -

Ik krijg een beetje het gevoel alsof het artikel juist gepost is om veel reacties op te roepen. Allereerst geeft je aan dat een positieve mindset vast heeft bijgedragen zwanger te worden. Een te rooskleurige uitspraak want je zwangerschap was niet gepland, dus wat er wel of niet aan heeft bijgedragen weet je eigenlijk helemaal niet. Daarnaast sluit je af dat moeilijk niet onmogelijk is en positiviteit vast bijdraagt. Ik vind dit echt een ondoordacht en kromme uitspraak. Omdanks dat je het presenteert als je eigen mening geef je mensen die vruchtbaarheidsproblemen hebben (1 op de 6) wel de boodschap dat postiviteit invloed heeft op de kans om zwanger te raken. Alsof je je lot zelf kunt beinvloeden. Tuurlijk een positief mens is prettiger om je heen te hebben. Het maakt je echter echt niet sneller of gemakkelijker zwanger. Desondanks is de discussie die nu op gang komt wel interessant. Schijnbaar is de trend nu ook meer om vooral positief te moeten of willen zijn. Waarom is dit eigenlijk zo belangrijk? Krijg je dan meer respect van anderen? Want je doet zo goed je best? Mensen met kanker die positief zijn en hard hebben gevochten krijgen er ook veel respect voor (en verdienen ze ook laat dat duidelijk zijn. Maar mensen die even de schouders laten hangen of de positieve kant niet zien. Zijn die minder? Of verdienen ze minder respect? Of krijgen ze dan juist weer te horen dat als ze positiever of meer ontspannen zijn dat ze dan beter kansen hebben… op genezing… op een zwangerschap.. etc!

Quinte -

Ik ben geen ervaringsdeskundige op het gebied van ongewenst kinderloos zijn, en kan en probeer dus ook niet voor hen te spreken die dit artikel als kwetsend ervaren, maar ik wilde toch even aan Martine laten weten dat ik de ‘spirituele insteek’ van je artikelen eigenlijk heel erg waardeer. Er zijn weinig blogs die aandacht schenken aan persoonlijke ontwikkeling, en wat jij allemaal aan persoonlijke ontwikkeling hebt gedaan de afgelopen tijd vindt ik zo ontzettend knap en bewonderenswaardig! Bovendien dacht ik, toen ik het stukje over psyche las, ”damn, hier zit wel wat in! Ik kan beter denken dat iets me wél gaat lukken, dan niet ” (in mijn geval gaat het dan over dingen waar je zelf meer invloed op hebt, zoals mijn examen halen of voor de toekomst een baan of een relatie vinden. Dat is natuurlijk heel anders dan zwanger worden, waar ik, zoals gezegd, niet over kan spreken.) Dus ik ga proberen een positievere instelling te hebben! Bedankt voor deze realisatie :) Ik wil dus eigenlijk gewoon zeggen, dat buiten het proces van zwanger worden om, je Martine’s theorie ook kan toepassen. Maar dan misschien meer op ”alledaagse dingen”. Een positieve mindset zal geen kwaad doen!

Liza -

Ik verbaas mij echt over de reacties. Zoals al meerderen hebben gecomment zijn de reacties van sommige lezeressen echt heel zwaar. Iedereen heeft zijn eigen perspectief op zaken en die mogen we ook delen, maar zoals Martine wordt “aangevallen” met het verwijt dat er meer van haar wordt verwacht als blogster vind ik heftig. Zij geeft duidelijk aan dat het een persoonlijk verhaal is en ik vind het alleen maar van kracht spreken dat zij haar verhaal wil delen!

Dat veel verhalen als zweverig overkomen en ook zo onder artikelen worden gezet zonder enige vorm van positieve feedback, vind ik een sneer naar iemand die zo sterk is om haar verhaal online te delen. Laten we onze energie nou niet stoppen in het afkraken van mensen via het internet, de reacties die ik lees liggen soms echt op de grens van pesten. Het is zo makkelijk om dit online te doen maar wees je er bewust van dat jullie reacties niet alleen Martine pijn kunnen doen maar ook andere lezeressen.

Zoals de reacties van lezeressen die hun verhaal (anoniem) willen delen vind ik echt goede initiatieven. Ondanks dat je je mogelijk gekwetst kan voelen door de post probeer je er een positieve draai aan te geven door jouw verhaal te delen! Ik zou jullie ook zeker willen aanmoedigen om dit te doen ookal kan ik goed begrijpen dat dat heel zwaar en mogelijk confronterend kan zijn.

Sylvia -

Ik reageer niet zo vaak, maar jongens wat een negatieve reacties hier vandaag… dit ben ik niet gewoon. Komaan dames ! Martine schrijft heel duidelijk vanuit haar gevoel, haar ervaring en schrijft nergens dat het zo en niet anders is. Ik begrijp dan ook niet hoe je je door deze post gekwetst kan voelen maar dat kan aan mij liggen en mijn ervaringen in het leven. Ik ben er zeker van dat Martine niemand heeft willen kwetsen en dat deze reacties niet fijn zijn voor haar. Als deze post je niet aanspreekt, klik hem dan gewoon weg. Dat doe je toch ook met een tv programma dat je niet aanspreekt, in een magazine sla je die pagina over … doe dat met een blogpost die je niet aanspreekt gewoon ook.

Kirsten -

Normaal lees ik nooit de comments van een blogpost en gezien de reacties ben ik blij dat ik dit normaliter ook niet doe. Ik zit namelijk niet te wachten op negativiteit, wat je helaas wel vaak terugvindt in de reacties. Maar ik besef mij nu heel goed dat jij en Willemijn daarin geen keuze hebben, dus ik wil graag een stukje van mijn visie toelichten.

Ten eerste maak ik als trouwe lezer absoluut geen onderscheid tussen de artikelen van jouw hand of van Willemijn. Sommige onderwerpen liggen mij minder en die sla ik over en andere onderwerpen lees ik weer met veel plezier. Zoals ik dat ook met een tijdschrift doe. Daarnaast vind ik het totaal geen overload aan zwangerschapsartikelen. 2wmn is een afspiegeling van jullie leven en dit is een groot onderdeel van jouw leven en ik lees daar graag over. Ik ben zelf ook zwanger en ik snap heel goed dat hierop je focus ligt. Misschien dat ik daarom nu zo met je mee voel. Ik ben zelf ook ongepland (maar daardoor niet minder gewenst) zwanger geraakt en hoe meer ik hoor en lees, hoe meer ik soms het gevoel heb dat ik mij hiervoor moet schamen. Ik voel mij ook niet even vrij om hier open over te zijn, omdat ik dus inderdaad het idee heb dat ik mensen hierme kwets. Dit lees ik ook terug in de reacties. Ieders (zwangerschaps)verhaal of het uitblijven hiervan mag worden verteld. Uiteindelijk heb je alleen je eigen ervaring om uit te putten en kan je ook alleen namens jezelf spreken. Ik vraag mij af waarom mensen zo aanstoot nemen aan je bericht. Ik denk dat dat een geschiktere vraag is om te stellen. Mensen die je langer volgen weten dat je geen post schrijft om mensen te kwetsen, dat is gekkigheid. Als een artikel je niet zint dan hoef je die negativiteit niet nog meer te voeden met zulke sterke woorden. Dan sluit je de browser af en volgende keer weer een nieuw artikel. Ik ben niet zo fan van negativiteit op internet te zetten. Ik versta persoonlijk iets anders onder feedback geven. Ik hoop oprecht dat het je niet weerhoudt om dit soort artikelen te schrijven.

Martine -

Wauw, ik weet even niet wat ik moet zeggen behalve dankjewel voor je pure reactie. Wat een mooie woorden en deze twee zinnen ook: “Ieders (zwangerschaps)verhaal of het uitblijven hiervan mag worden verteld. Uiteindelijk heb je alleen je eigen ervaring om uit te putten en kan je ook alleen namens jezelf spreken.” Precies hoe ik het ervaar: ieder verhaal, iedere visie, iedere unieke kijk op het leven (of je het er wel/niet mee eens bent) heeft bestaansrecht.

Ellesdee -

Beste Martine
Allereerst: van harte met je zwangerschap.
Na mijn eerste zwangerschap ben ik na 6-7 mnd gediagnostiseerd met een trage schildklier. Dit was een gevalletje agv de post-partum. Mijn schildklier deed bijna niets meer. Voelde me meer dan slecht..Medicatie was zeker nodig! Na 1 jaar bleek het helaas chronisch te zijn. Op advies van mijn endocrinoloog tijdens mijn 2e zwangerschap (toen was ons 1e kindje 10 mdn) extra Thyrax geslikt tijdens het eerste trimester dit terwijl ik zelf wel goed ingesteld was: Alles ter bescherming van het ongeboren kind welke, omdat hij/zij niet zelf deze schildklierhormonen aanmaakt gedurende het eerste trimester, maar wel nodig heeft ivm de ontwikkeling van de hersenen.
(Daarom zijn zoveel vrouwen gedurende het eerste trimester ook zo moe (het ongeboren kind neemt de eerste 3 mnd van jouw eigen schildklierhormoon; daarna doen zij dit zelf). E.e.a is wetenschappelijk onderzocht en bewezen van invloed op het ongeboren kind. Ik heb geen risico genomen en het advies van mijn endocrinoloog ter harte genomen. Na de geboorte van mijn 2e kind is er gecontroleerd op de schildklierfunctie van ons beide: ik was nog steeds Hashimotopatiënt (uiteraard 😉 en gelukkig ons kind niet!
Ook nu nog ben ik chronisch patiënt, maar voel me vaak niet zo; ben redelijk goed ingesteld, probeer zo gezond mogelijk te leven en ja: mindset matters!!

Voor meer info over zwanger en schildkliergedoe:
https://www.schildklier.nl/images/PDF/2010_05_speciaal_nummer_wvds_schildkliermagazine.pdf
xxx
Ik wens je alle goeds!!

Martine -

Hoi Elles, bedankt voor je verhaal! Omdat je schrijft dat je na je eerste zwangerschap de diagnose kreeg vroeg ik me af: Had je in je eerste zwangerschap toen nog geen last van bepaalde symptomen (of dacht je dat die met de zwangerschap te maken hadden) en is de schildklierfunctie van je eerste kindje ook in orde? Fijn om te lezen dat je nu redelijk goed ingesteld bent!

Ellesdee -

Martine,
Tijdens mijn eerste zwangerschap had ik idd geen schildklierproblemen. Door de bevalling en alle vrijkomende hormonen, heb ik eerst een hyper- en later een hypo ontwikkeld (Post-partumthyreoïditis) en is deze uiteindelijk chronisch geworden (Hashimoto; autoimmuumziekte). Daarnaast ook de nodige verhoogde anti-TPO waarden (antistoffen). Hoop dat t blijft bij de klier 😉
Ons 1e kind is (zoals het nu lijkt) ook vrij van schildkliergedoe.
xxx

Lisa -

Ook ik lees alleen de artikelen van Willemijn. Sinds het volgen van de “opleiding” van Martine worden er allerlei (niet perse dit artikel) wijsheiden en waarheden verkondigt wat allemaal zweverig en belangrijker totaal niet wetenschappelijk onderbouwd zijn. Lijken promotiestukken voor alternatieve geneeskunde. Als er nou nog een echte studie psychologie werd gevolgt was dit wel interessant, maar alle waarheden die nu telkens (zonder onderbouwing) worden verkondigt.. pff

nanoe -

Martine, wat een mooi artikel. Vindt dat dit een van de mooiere artikelen is op 2wmn !
Ik schrok wel dat de artsen jou van geen medicatie gelijk op 0,1 zetten. Ze dienen het namelijk altijd op te bouwen en rekening te houden met het placebo factor. Maar ik zie wel vaker dat hier geen rekening mee wordt gehouden. Knap dat je zo goed zit met je eigen gevoel. Ik hoop dat je een fijne zwangerschap hebt.

Martine -

Bedankt Nanoe, dat verbaasde mij ook een beetje om gelijk van niets naar 0,1 te gaan. Daarom ben ik blij dat mijn oude dosis het startpunt was, die verandering van geen medicatie naar 0,05 was alweer intensief genoeg merkte ik.

Mer -

Wat ik mij afvraag, zou het niet een idee zijn om te reageren op wat iedereen de laatste tijd vaker benoemt, dat het allemaal zweverig lijkt. Als ik lees dat heel veel mensen afhaken door jouw artikelen is dat toch zonde! Jullie hebben dit blog niet voor niks samen. Het valt blijkbaar op dat er iets is verandert, en ik denk niet dat iemand jou als persoon wil aanvallen alleen je leest een blog om een reden, en als de sfeer zo verandert dat mensen afhaken kun je misschien zelf ook kritisch kijken naar deze verandering?

Martine -

Hoi Mer, daar kijk ik zeker naar. Ik ben het afgelopen jaar juist veel meer bewust geworden van mezelf als persoon met allerlei patronen wat men ook kan lezen in mijn artikelen over persoonlijke ontwikkeling. Ik krijg deze feedback (lees: het woord zweverig) vaak op meer ‘medisch’ gerichte artikelen zoals deze of anticonceptiemiddelen. Daarin hebben lezers blijkbaar een andere verwachting van mij (wetenschappelijk onderbouwd) die ik vervolgens niet waar maak, omdat ik er op een andere manier naar kijk en vanuit een bepaald perspectief schrijf. We lezen nu eenmaal allemaal met andere ogen een artikel, we pikken er allemaal iets anders uit (hetzij positief/negatief), het kan iedereen op een andere manier raken and so on.

Een persoonlijke verandering brengt ook vaak teweeg dat andere mensen zich soms niet meer in jou/jouw visie op het leven kunnen vinden of met je kunnen identificeren en dat is helemaal prima en logisch dat het zo werkt. Als mensen dan liever mijn artikelen niet lezen omdat ze zich ergeren aan mijn manier van schrijven en visie op bepaalde dingen moeten ze dat ook zeker niet doen.

Daarnaast zullen er ook mensen zijn die zich wel kunnen vinden in wat ik schrijf. Niet alle reacties zijn negatief en ook via social media heb ik hele lieve privé berichten binnen gekregen vandaag. Daarom is het fijn dat we samen bloggen en is dat juist de kracht. Zo is er voor ieder wat wils om bij aan te sluiten.

M. -

Wat een slecht artikel dit. Kennelijk heb je er niet over nagedacht hoe mensen met die problemen en moeilijk zwanger kunnen worden hier zich bij voelen. Je kunt niet overal mindset bij betrekken. Kort Door de bocht

Vivian -

Ondanks dat ik eigenlijk nooit reageer, kan ik het nu niet laten. Even los van mijn persoonlijke mening over dit artikel (ik deel namelijk de mening met heel wat dames hieronder), is het mij de laatste tijd ook opgevallen dat de artikelen van Martine ‘zweveriger’ zijn geworden. Dat is voor mij ook de reden om 2wmn alleen nog te volgen voor de artikelen van Willemijn. De reden dat ik dit artikel overigens wel aanklikte is omdat ik zelf een chronische aandoening heb en onlangs moeder ben geworden. Dus ik was even benieuwd naar het artikel n.a.v. de titel. Ik bedoel dit overigens helemaal niet slecht, maar realiseer mij ineens dat er meer mensen zo over denken. Wellicht dat het een goede tip is! Fijne zwangerschap gewenst, Martine!

Lindsay Landgraf -

Ik reageer eigenlijk nooit, maar ik moet ook bekennen dat ik alleen nog de artikelen van Willemijn lees. Alle artikelen van Martine zijn naar mijn mening ook te zweverig. De artikelen van Willemijn daarentegen vind ik nog steeds hartstikke interessant en is de enige reden dat ik 2wmn.nl nog bezoek.

Lidia -

Ik lees een artikel over een persoonlijke ervaring en enorm veel negatieve reacties. Martine schrijft haar eigen verhaal en geeft aan dat dit niet voor iedereen geldt en dat het niet wetenschappelijk onderbouwd is, maar haar eigen ervaring is. Ik vind het jammer dat de vrouwen die hier op de een of andere manier ook mee te maken hebben zich aangevallen en/of gekleineerd of betutteld voelen, ik denk dat dat absoluut niet de bedoeling en insteek van dit artikel is!
Martine ik wens je nog een hele voorspoedige en gelukkige zwangerschap :*

Miriam -

Niet alleen vrouwen die hier mee te maken hebben hoor, ik vind het ook een nogal ongenuanceerd artikel. Ik neem aan dat bij de plaatsing van dit artikel rekening is gehouden met het feit dat dit nogal een discussie gaat opleveren. Het plaatsen van een disclaimer neemt niet weg dat dit gewoon geen goed geschreven artikel is.

Feit blijft, dit artikel is nergens op gebaseerd, ook niet geheel op persoonlijke ervaringen. Er staat namelijk letterlijk “Als ik mezelf al van tevoren had laten beperken door deze niet erg motiverende informatie over trage schildklier en zwangerschap, kan ik me zo voorstellen dat mijn (onbewust) negatieve mindset me in de weg had gezeten. ”

Maar deze uitspraak slaat toch kant nog wal omdat er hier sprake is van een ongeplande zwangerschap? Ze was er blijkbaar nog niet eens mee bezig dus een “ik kan me voorstellen dat” uitspraak gaat in mijn optiek echt nergens over.

Ik geloof persoonlijk best dat een positieve mindset in veel gevallen je leven goed doet, maar dit is zo verschrikkelijk kort door de bocht (en dit komt van een vrouw zonder schildklierproblemen die nog niet bezig is met zwanger raken)

F -

Je slaat de spijker op z’n kop. Ik ben ook totaal niet bezig met zwanger worden en heb geen schildklieraandoening maar neem toch aanstoot aan dit artikel- om exact dezelfde redenen als die jij benoemt.

K -

Ik vind het onbegrijpelijk dat iemand met een WO-diploma dermate ongefundeerde en belachelijke beweringen de wereld inslingert. Ik neem aan dat je tijdens je opleiding wel geleerd hebt om goed onderbouwde stukken te schrijven? Ik weet dat er een disclaimer in de tekst staat, maar dat verandert niets aan het feit dat je een kwetsend en ongefundeerd artikel hebt geschreven over een thema waar je nauwelijks verstand van hebt. Je had toch kunnen weten dat mensen op deze manier zouden reageren? Ik vind het eerlijk gezegd vreemd dat je er dan alsnog voor kiest om dit te posten… Met het artikel over het stoppen met de pil sloeg je m.i. de plank ook al compleet mis. Daarnaast vind ik jouw artikelen ontzettend zweverig geworden, daarom sla ik de meeste artikelen van jouw hand ook over. Ik kon het echter niet laten om hierop te reageren…

Suus -

Martine heeft toch geen WO-diploma?

K -

Volgens mij heeft zij logopedie gestuurd. Zou misschien ook HBO kunnen zijn. Doet er verder ook niet zoveel toe… het gaat erom dat zij i.h.k.v. haar opleiding ongetwijfeld geleerd heeft hoe je een onderbouwd artikel schrijft :)

Martine -

Ik denk dat je dan je verwachtingen bij moet stellen. Ik zie dat je vooral linkt aan mijn opleiding (overigens HBO). Ik schrijf hier geen scriptie of iets van die strekking waarin alles onderbouwd moet worden met de wetenschap. Blijkbaar verwacht je dat van mij en waarom is mij de vraag.

Je leest hier een persoonlijk artikel van een schildklierpatiënt, een persoonlijke ervaring, een persoonlijke visie op mijn proces. Daarnaast ben ik geen arts/wetenschapper zoals iedereen weet die dit leest. Dit is gewoon een persoonlijke ervaring die je ook wel tegen zou kunnen komen op een forum voor schildklierpatiënten. Je benoemt zelf al dat je geen fan bent van mijn artikelen, dus logisch dat deze dan wederom ook niet aansluit bij jou.

K -

Martine, het hoeft wat mij betreft ook geen wetenschappelijk artikel te worden maar van een blogger mag men toch op z’n minst verwachten dat degene een beetje research heeft gedaan. Anders zou ik inderdaad wel naar een forum kunnen gaan waar Jan en alleman zijn ongezouten mening mag verkondigen. Van een blogger verwacht ik toch wel andere kwaliteit…

Anne -

Interessant artikel, maar ik twijfel nog over de invloed van de psyche. Het kan namelijk ook andersom. Ik dacht heel lang dat ik niet gelijk zwanger zou raken. Onregelmatige cyclus etc. Die overtuiging zat zo diep, dat ik iedereen (natuurlijk ook mijn man) vertelde dat ik hormonale problemen had en dat zwanger worden niet makkelijk zou zijn. Lang verhaal kort, ik werd meteen zwanger. Dus ja.. Hoe verklaar je dat? Ik begrijp het zelf ook niet.

Martine -

Dat is inderdaad ook interessant en bijzonder! Heb je dat bij andere dingen in je leven ook wel eens gehad: dat je dacht dat iets toch niet ging lukken en daardoor juist wel lukte? Klinkt een beetje als omgekeerde psychologie maar dan bij jezelf, leuk dat je dat hier deelt!

Anne -

Nou Martine.. Daar heb ik nog nooit bij stilgestaan! Misschien heb je gelijk! :)

Martine -

Haha ik heb er ook geen verklaring voor, maar dat schoot me ineens te binnen!

Lotte -

Misschien is het een idee/uitdaging om eens de andere kant te belichten ipv alleen zwangerschapsposts? Hoe het ook kan zijn; seksen op commando, elke dag hormonen prikken, pijnlijke puncties, onzekerheid, verdriet en teleurstelling als een embryoterugplaatsing niet tot zwangerschap leidt? Wil ik best aan meewerken als er ervaringsdeskundige, wel anoniem, want het ergste is; ik schaam me er nog voor ook..

Martine -

Hi Lotte,

Zeker een goed idee. Er komt sowieso nog een Face2Face interview aan over dit onderwerp waarin Geralda aan het woord is over haar traject. Maar ik kan me voorstellen dat jouw verhaal ook een is die gedeeld mag worden zodat andere vrouwen daar steun uit kunnen halen. Je mag altijd mailen!

Lotte -

Realiseer je alsjeblieft wat je beweringen voor gevoel kunnen achterlaten bij anderen.. Het voelt voor mij nu bijna alsof het mijn eigen schuld is dat ik na twee jaar en twee ICSI pogingen nog niet zwanger ben. Als je wist hoe vaak wij te horen krijgen dat we ‘het los moeten laten’… 😤

Ellen -

Ik sluit me hierbij aan. Ook ik zou zo graag een keer de andere kant willen lezen. Begrijp me niet verkeerd, ik vind de zwangerschapsartikelen en video’s superleuk en interessant maar ook erg confronterend. Zijn zelf nu een jaar bezig zonder resultaat. Wat mij betreft duurt elke dag te lang in dit proces. Het wachten en de onzekerheid is gewoon killing en loslaten bijna een onmogelijke opgave…

Martine -

Goed om te horen Lotte en Ellen! Tijdens de Face2Face oproep helaas geen dames gehad die midden in dit traject zaten. Wel iemand die na jaren proberen het traject gestopt heeft. Het zou inderdaad waardevol zijn als we nog eens een interview konden afnemen bij iemand die nog midden in dit traject zit!

fi -

Mag ik jullie erop wijzen dat Martine zoiets helemaal nergens schrijft, niet eens impliceert? Ze omschrijft eerst hoe zij zwanger is geworden en vervolgens vertelt ze dat ze zich vóór kan stellen dat in háár geval ze er mogelijk last van zou hebben gehad wanneer de situatie anders was geweest: wanneer ze een prangendere wens had om zwanger te worden + de kennis dat het misschien niet zou lukken.
Ze omschrijft dit duidelijk als ‘ik kan me zo voorstellen dat’. Het gaat om een gevoel in háár lichaam. Ze schrijft nergens dat de psyche alles bepaalt, en al helemaal niet dat vrouwen die niet zwanger worden ondanks hun wens, daar zelf schuld aan hebben.
Dat is echt een heleboel stappen verder, en dat zijn stappen die je zelf, in je eigen hoofd maakt. Maar er zijn meerdere ‘trains of thoughts’ mogelijk vanuit Martine’s artikel, probeer die voor jezelf eens na te gaan. Hoe zou je haar ervaring op andere manieren op jezelf kunnen toepassen? Ik kan er genoeg bedenken, negatief en positief. Wil je haar ervaring uberhaupt op jezelf toepassen, is dat wel nodig en wel mogelijk? Of wordt je er juist blijer van om blij voor haar zijn en verder door te gaan met je dag zonder het per se te spiegelen met jouw eigen situatie. Dat mag namelijk óók. Je hebt daarin een keuze, kies degene die jouzelf het meest vrij en blij laat voelen, in plaats van degene die jouzelf verdrietig en schuldig laat voelen. Dat kan namelijk sowieso niet Martine’s intentie geweest zijn, op haar website gemaakt door vrouwen voor vrouwen :-)

Jeanet -

Hoewel het niet alles kan verklaren geloof ik absoluut dat je mindset invloed heeft op je lichaam. Wel heel goed van je dat je ondanks je “afkeer” van de thyrax het toch weer voor je kindje bent gaan slikken. En knap dat je naar je eigen gevoel hebt geluisterd! Zo zie je maar weer… Ik ben zelf ook ingepland maar zeker niet ongewenst zwanger geraakt van onze tweelingjongens en ik denk graag dat het gewoon zo heeft moeten zijn (je kent ons verhaal ;)). Jouw zoontje heeft gewoon zelf beslist dat nu de tijd gekomen was voor jullie om ouders te worden ;). Geniet nog van je zwangerschap, je ziet er fantastisch uit!

Anouk -

Ik loop zelf al ruim 10 jaar rond met een traagwerkende schildklier. Doordat mijn medicatie steeds werd verhoogd ging ik zelf op onderzoek uit en wat blijkt? Een te trage schildklier krijg je door een chronisch tekort aan vitamines en mineralen. Voeding van tegenwoordig heeft veel minder vitamines dan vroeger en multivitamines van de kruidtvat ed zijn bij lange na niet genoeg. Door het slikken van medicatie stopt je lichaam volledig met het zelf aanmaken van het schildklierhormoon waardoor andere motortjes in je lichaam in de war raken en je veel klachten op termijn krijgt. Sterker nog, door het slikken van de medicatie kan je lichaam zich nooit herstellen! Doktoren kijken niet naar de oorzaak, enkel naar wat voor medicijn ze in je lijf kunnen stoppen om je symptomen te bestrijden (wat op de lange termijn alleen maar meer gedoe en narigheid geeft). Ik zelf ben een klein jaar geleden gestopt met de medicatie en met behulp van een gezondheidscoach heb ik mijn schildklier weer helemaal goed werkend gekregen! Puur door gezond (en zo puur mogelijk) te eten en het gebruik van goede vitamines! Inmiddels daardoor ook al 20 kg afgevallen in het afgelopen 1,5 jaar.

Lotte -

Hoi Anouk,

Welke vitamines gebruik je en wat voor eetpatroon volg je?
Ik ben pas aan de medicatie voor mijn schildklier, maar ik zou liever stoppen. Ik balanceer telkens op het randje wat betreft de getallen om aan medicatie te ‘moeten’ en mijn arts adviseerde om toch te starten.
Ik heb nog steeds het idee dat ik zelf ook mijn getallen moet kunnen boosten en ben daarom erg benieuwd hoe jij dit hebt aangepakt!

Anouk -

Hoi Lotte, momenteel gebruik ik een aantal verschillende dingen waaronder een flinke dosis van een sterke multivitamine (Vitals elke dag) zo’n 3x per dag, extra vitamine B12 (2x per dag), D3 (6x per dag), jodium (vloeibaar) en ook nog een hoop plantenextracten om mijn lichaam te assisteren met het ontgiften. Deze zaken zijn gebaseerd op de tekorten die ik heb dus ik raad aan om naar een gezondheidscoach te gaan die naar het totaalbeeld kijkt. Ik zelf maak gebruik van Bodyswitch (geen reclame en ik heb ook geen aandelen) maar die zitten voornamelijk rond de randstad. Bij mij hebben ze naast een uitgebreid bloedonderzoek ook mijn ontlasting onderzocht en daar kwam ook uit dat ik een aantal voedselintoleranties heb. Qua voeding houd ik het nu zo simpel mogelijk; zo onbewerkt als het kan. Dat houd voor mij dus in geen brood/pasta/rijst (heel af en toe glutenvrije pasta maar een heel klein beetje, dit ivm glutenintolerantie) en af en toe wat aardappelen ed bij de maaltijd (low carb). Daarnaast vermijd ik ook zuivel en suiker. In plaats daarvan eet ik veel fruit, groeten, noten, vlees/kip/vis en bonen. Mijn schildklier is nog niet helemaal up and running (bijna!) maar ik ben al veel verder dan ik ooit gekomen ben vergeleken met de 20 jaar dat ik doktoren bezocht voor niet alleen mijn schildklierproblemen maar ook de autoimmuunziekten die ik heb. Hopelijk helpt dit een beetje :) zoals eerder al gezegd is dit geen reclame oid voor bodyswitch, het is enkel een praktijk die ik gevonden heb die mij tot dusver al enorm heeft geholpen. Verder kun je ook goede informatie over de schildklier en algehele gezondheid (aka food is medicine) vinden op oa de website van dr Axe (draxe.com). Door ons voedingspatroon te veranderen en de tekorten aan te vullen komen we een stuk verder met onze gezondheid dan door ons lichaam vol te proppen met medicatie. Tenslotte, zou je een plant/groente oid eten met een waslijst aan bijwerkingen? Nee toch? En waarom doen we het wel met medicatie?

Anouk -

Om nog even terug te komen op mijn vorige bericht; de hoeveelheden en vitamines die ik noemde zijn gebaseerd op de (heftige) tekorten die ik heb. Je kunt het beste een gezondheidscoach/arts (niet een “normale” arts) raadplegen voor een volledige bloedtest om te zien waar jij tekorten hebt. Verder heeft overigens ook anticonceptie invloed op de schildklier (zeker als je lever overbelast is door de hoeveelheid gifstoffen in je lichaam). De autoimmuunziekte vitiligo die ik heb kwam mede door de mirena spiraal die ik destijds had. Verder wordt de schildklier snel uit balans gebracht door hormonen van buitenaf, aka door conventioneel vlees/kip/vis gezien er hormonen worden gebruikt om de dieren snel te laten groeien, hormonen die wij vervolgens in ons lijf krijgen door het eten van deze dieren. Verder zitten er ook stoffen in de meeste plastic bewaarbakjes die de schildklier uit balans brengt en ook de anti-aanbaklaag kan zware stoffen loslaten die ook weer in je eten terecht komen. Heel leuk deze nieuwe technologie maar bij lange na niet altijd even gezond. Niet dat ik een hippie ben maar het is wel iets om over na te denken.

Lotte -

Hoi Anouk,

Bedankt voor je tips. Dit is iets om me toch eens in te verdiepen.
Mijn arts zei dat je de schildklier niet kunt beïnvloeden, maar daar ben ik te koppig voor. Zeker aangezien ik geen zware schildklierproblemen heb en op het randje zit qua waarden lijkt me het de moeite om een alternatieve methode te proberen. Met de juiste hulp uiteraard. Het is absoluut niet mijn idee om zelf te gaan ‘knoeien’ hiermee. Mocht ik veranderingen doen, ik zal onder controle blijven qua bloedwaarden, bijsturen met medicatie is altijd een optie.
Bedankt voor je uitgebreide antwoord!

lieke -

Hier ook een traag werkende schildklier. Ook zonder problemen 3x zwanger geraakt. Kwam er na ons 3e kindje pas achter dat mnd schildklier behoorlijk traag was. (Ze konden niet eens de waarden meten zo buiten proportie was alles) Nu dus aan medicijnen. Ik ben ook van mening dat eten veel invloed heeft op je schildklier. Benieuwd naar welke vitamines jij slikt.

Nienke -

Mooi om jouw ervaring hiermee te lezen (de wetenschappelijke dingen kan ik namelijk zelf ook wel opzoeken, dus ik hecht veel meer waarde aan jouw situatie) Fijn dat het goed gaat en bedankt voor het schrijven van je wederom eerlijke mening en situatie. Xxx

M. -

Het is maar een ‘mening’ beste lezers! En daarbij dekt Martine zichzelf al in het geschreven artikel al 3 of 4x in. Het lijkt wel of je gewoon niet meer je gevoel mag laten spreken. Ik ben zelf ook schildklierpatiënt en weet als geen ander dat elk lichaam anders reageert. Vind het artikel juist een soort van eyeopener.

Inge -

Wat een discussie weer. Vergeet niet dat dit een persoonlijke blog met persoonlijke meningen van Willemijn en Martine.
Als je je constant moet indekken over elk woord dat je schrijft, zou er gewoon geen blog meer bestaan.
Martine zegt duidelijk dat het hier over haar eigen ervaringen gaat en dat de tekst niet opgaat voor iedere vrouw met schildklierproblemen.
Ieder mens is anders, en wat voor de één werkt, werkt niet voor de ander.

Pauline -

Ik sluit me aan bij de reactie van Inge.
Die is me uit het hart gegrepen.

Martine -

Dankjewel Inge, dat raakt me! <3

Nadine -

Hoi Martine
Hier even een virtuele knuffel vanaf hier. Ik kan me namelijk voorstellen dat deze reacties niet leuk zijn en dat je het helemaal niet zo bedoeld hebt. Volgens mij was je enige doel om vrouwen met het zelfde probleem als jij een hart onder de riem te steken: dat er hoop is. Blijf doorgaan en laat jezelf niet allerlei rotgevoelens aanpraten door reacties als dit.

Martine -

Dankjewel Nadine, lief! <3

Neomie -

Wat een ontzettend negatieve reacties hier. Ik heb geen problemen met mijn schildklier of wat dan ook, en ook nog niet bezig met kinderen. Maar ik denk inderdaad dat de juiste mindset kan helpen.
Vroeger als kind in de auto heel vaak gedacht wagen ziek te worden. Door die gedachtes gebeurde dit vaak ook. Misschien een onnozel voorbeeld. Maar ook nu merk ik dat door stress mijn menstruatie langer weg blijft waardoor er nog meer stress komt of ik eventueel zwanger zou kunnen zijn. Pas zodra ik me minder druk maak komt mijn feestweek. En dit zal misschien niet te vergelijken zijn met de situatie die sommigen mee maken. Maar denk wel dat ons hoofd en lichaam meer verbonden zijn dan sommige mensen denken.
Niks is onmogelijk.. En als mensen dat niet meer willen geloven, dan MAAK je het zelf onmogelijk.

Suus -

Persoonlijk heb ik geen ervaring met schildklier problemen en ik begrijp dat je dit schrijft vanuit je eigen ervaring, maar ik vind het toch niet heel prettig overkomen. Ik ken vrouwen die om andere redenen moeilijk zwanger konden worden, en met die verhalen in het achterhoofd is jouw verhaal van een ongeplande zwangerschap zo anders. Ik vind het moeilijk om te lezen dat je soort van advies geeft aan een groep die in een totaal andere situatie zit. En door de positieve mindset lijkt het ook alsof je daar zelf voor gezorgd hebt, terwijl je er helemaal niet mee bezig was. Dat je je ervaring deelt vind ik heel goed alleen je redenering en advies vind ik ongepast.

Loes -

Fijn om te lezen dat alles zo vlot is gegaan bij jou! Pas wel op dat je mensen hiermee geen valse hoop geeft, want jouw gevoel en mogelijke invloed op je zwangerschap zijn inderdaad natuurlijk niet gebaseerd op wetenschappelijke feiten. Toch goed dat je hier zo open over bent, want het is wel een heel interessant onderwerp.

Lize -

Jammer dat je op geen 1 van de reacties hier reageert, dat geeft mij het gevoel dat je al weet dat je fout zat. Waarom dan toch zo’n artikel publiceren? Zoals je ziet in de reacties, kwetst je onnodig veel vrouwen.
Je gaat mij niet vertellen dat als je schildklierziekte zo ernstig is, en je daar geen medicatie slikt, je zomaar ongepland zwanger raakt. Dan kan je ook wel bij jezelf te rade gaan en bedenken dat jouw schildklier eigenlijk best normaal functioneert. Waarom is het dan nodig om zo’n artikel te schrijven? Ik kan er echt met m’n hoofd niet bij.. Wat wordt de volgende stap? Zeggen dat als ik verkracht wordt, maar tijdens de daad ontzettend denk aan dat ik niet zwanger wil worden, ik het kind kan afstoten? Hou toch op en verdiep je eerst op wetenschappelijke basis ergens in, voordat je op je blog, met zoveel volgers, zulke bs gaat uitkramen.

Kirsten -

Jeetje Lize, wat een sterke woorden en daar zullen nog veel sterkere emoties achter zitten! Jammer dat je een stelling inneemt en hier vervolgens zelf compleet tegen indruist door over verkrachting te durven spreken. Dat zal voor sommige lezers een ontzettende gevoelige snaar raken. Misschien zou het voor jezelf ook prettig zijn als je niet zou bijdragen aan iets waar je jezelf blijkbaar zo erg aan stoort.

Ik -

Wat een verschrikkelijk stomme reactie van jou is dit zeg, wordt eens volwassen.

Saar -

Hoi Martine,
Om te beginnen: ik vind het echt leuk voor je dat je ondanks je schildklier problematiek toch zwanger hebt mogen worden! Er is een hele groep mensen die graag zwanger willen worden maar wie dit niet of moeilijk lukt. Altijd fijn om te lezen dat het is gelukt, of in het geval van een ongelukje toch positief uitpakt.
Omdat ik iedereen een positieve uitpak gun stuit je laatste alinea mij toch wel een beetje tegen de borst. Alleen omdat het voor jou heeft gewerkt vind ik het onverantwoordelijk om lezers er nogmaals op te wijzen dat je zonder of met zelf aangepaste medicatie zwanger hebt kunnen worden. Eerder in het artikel geef je bijvoorbeeld aan dat je er voor koos om de medicatie voor je schildklier zelf af te bouwen, hierbij vertel je niet of je dit deed in overleg met je behandelend arts. Nu ben je niet verplicht om het advies van je arts te volgen en natuurlijk zitten zij er wel eens naast. Door zelf te experimenteren maak je het echter wel ontzettend moeilijk voor je arts om met een passende oplossing te komen. Het is ook prima te overleggen, later doe je dit wel door niet de dubbele dosis te slikken. Jij kiest zelf wat je in je lichaam stopt natuurlijk.
Persoonlijk geloof ik niet in het concept van de bovenwaarschijnlijke resultaten van positief denken, ik heb hier overigens niks tegen. Het volgende is meer voor de lezers van dit artikel bedoeld: natuurlijk kan je bepalen wat je wel of niet in je lichaam stopt. Als je onder een behandeling van een arts staat, overleg dit dan in ieder geval! Als het niet lukt om je pillen regelmatig te nemen, geef dit ook aan! Het is zo belangrijk om een zo compleet mogelijk beeld te krijgen voor een correcte diagnose en een passende behandeling. Niet iedereen reageert hetzelfde op de stoffen in de voorgeschreven medicatie, gelukkig zijn er vaak alternatieven beschikbaar, probeer deze ook. Heel interessant is de ‘Number-Needed-to-Treat’ of de ‘NNT’. Dit is een statistiek die aangeeft hoeveel mensen een behandeling moeten volgen voor het gewenste effect bij 1 persoon.

Suzanne -

Hi Martine, ik ben er sinds een paar maanden achtergekomen dat ik (al jaren) een trage schildklier heb. Ik ben toen ook direct aan de mediciatie begonnen en nu langzaam beginnen er symptomen minder te worden. Ik schrok zelf ook heel erg van een moeilijkere kans op een zwangerschap en dit maakt mij inderdaad een beetje bang. Je blogpost helpt me hier echter wel bij, het kan dus ook goed gaan. Heel veel succes met je zwangerschap verder!

Joyce -

Hi Martine,
Ik vind het heel fijn voor je dat jouw schildklierproblemen niet voor problemen hebben gezorgd bij de conceptie en je verdere zwangerschap. Ik sluit me wel bij de rest van de reacties aan dat je je erg ongelukkig uitdrukt, en vind het ook jammer dat er geen verdere informatie of wetenschappelijke onderbouwing bij het artikel zit. Wellicht is het – als rectificatie, maar ook voor alle volgende artikelen over dit soort onderwerpen – een goed idee om contact op te nemen met een specialist op dit gebied. Als je dit aanvult met je eigen ervaringen, kun je een artikel schrijven dat zowel informatief als persoonlijk is. Mijn inziens zou dit de kwaliteit van jullie blog zeker verhogen en voorkom je ook ongelukkige uitspraken.

Rianne -

Ik snap niet helemaal waarom je je eraan waagt dit soort denkbeelden te verkondigen. Als je van te voren al weet dat je met zo’n opmerking heel veel ongewenst kinderloze stellen gaat kwetsen, wat is dan nu precies het nut van dit artikel? Want je weet dan van tevoren al dat het in de comments maar 1 kant op kan gaan en mensen zich alleen het kwetsende stukje zullen heugen ipv de rest van het artikel en het feit dat het jouw ‘persoonlijke’ kijk op de situatie is.

Martine -

Het stuk gaat niet over algemene vruchtbaarheidsproblemen. Het gaat over zwanger worden met (milde) schildklierproblemen. Daarnaast geef ik aan dat mijn mening/visie natuurlijk niet wetenschappelijk onderbouwd is. Het is immers ook een persoonlijk stuk, dat zijn mijn gedachten en gevoelens over mijn proces.

Lonneke -

Oef ik weet even niet goed wat te denken van dit artikel.
Zelf Graves patiënt en tegen alle verwachtingen in 3x zwanger mogen worden en blijven maar wel met allerlei gerelateerde bijwerkingen. En grote dosis medicijnen om mij en kindjes gezond te mogen houden. Persoonlijk denk ik, hoop je niet te kwetsen, dat jou trage schildklier nog redelijk binnen de normaal waarde valt want meiden die ik ken die met trage schildklier zwanger worden voelden zich, ondanks mindset, evht niet goed. Als je al te weinig schildklier hormoon voor jezelf hebt… hoe kan je het dan zonder problemen delen met de baby zeker de 1e 13 weken als de baby zelf nog geen schildklier werking heeft.
Mindset…. hoewel ik daar deels in geloof kan voor mijn gevoel nooit iets wetenschappelijks uit de weg ruimen. Wel geloof ik dat het je gevoel ten aanzien van iets kan veranderen en daardoor helpen door een bepaald traject te gaan.
Je zal het echt niet zo bedoelen maar vrees dat je met dit artikel onnodig ook dames zal kwetsen

Renate -

Een defect orgaan is wel even wat anders. Ik ben zelf schildklierpatient en sta er heel positief in ondanks dat er operatie boven mijn hoofd hangt maar mijn schildklier trekt zich niks van mijn positiviteit aan hoor…

Lonneke -

Heel veel succes met de operatie! (Aan schildklier neem ik aan) heb hem ook gehad en voel me zoveel beter nu

Martine -

Hoi Renate, dat is zeker wat anders en tuurlijk besef ik me dat positieve mindset in veel gevallen niet op gaat. Mijn waarden zijn laag, dus ik heb het geluk dat mijn schildklier redelijk werkt en dat is zeker niet te vergelijken met jouw situatie.

Anouk -

Ongewenste kinderloosheid**

Anouk -

Ik denk dat je heel heel veel vrouwen pijn doet én een schuldgevoel geeft met hoe je het hier verwoord. Ook al zullen vrouwen rationeel weten dat je het niet zo bedoelt en dat het ongewenste zwangerschap (of andere ziekte) niet aan hun mindset ligt, zullen ze hier toch aan gaan twijfelen met de nodige verdrietige gevolgen.
Wanneer je een dergelijk artikel schrijft is het goed om je hier is meer in te verdiepen. Er is veel wetenschappelijke literatuur over de psyche en ziek zijn en er zijn hier inderdaad wetenschappelijk onderbouwde verbanden te leggen, voornamelijk bij bepaalde ziektes. Maar onderbouw dit dan ook. Zo zijn er bij bepaalde ziektes hele duidelijke bewijzen dat bijvoorbeeld MLD problemen aanzienlijk minder zijn bij mensen die onder behandeling staan van een empatische arts dan bij mensen die onder behandeling staan bij een botte arts. Maar zulke uitspraken over vruchtbaarheid, nee dan hou je naar mijn idee geen rekening met het gevoel van anderen.

Saar -

Afgezien van al het gedoe over mindset, waar ik het wel/niet mee eens ben, denk ik ook dat het goed is om even te benoemen dat jouw schildklierproblemen niet heel superduperernstig zijn. Ik probeer het niet te bagatelliseren, begrijp me niet verkeerd, want het is hartstikke vervelend om te hebben! Ja, je hebt het, ja het is vervelend, maar het is een milde vorm van hypothyreoidie. Wellicht dat dat ook meegespeeld heeft bij de conceptie en verloop van de zwangerschap.

Er zijn vrouwen, waaronder ikzelf, waar de verstoring groter is en die daardoor veel meer medicatie moeten slikken dan 0,05 of o,1. Ik slik zelf bijvoorbeeld 3,5 – da’s wel even andere koek zeg maar :) Ik ben zelf geen arts of wetenschapper, maar het lijkt me logisch dat de kans op al die nare dingen dan groter is dan in een mild geval.

Ik wil jouw gezondheidsproblemen (en visie!) niet bagatelliseren, want schildklierproblemen zijn echt strontvervelend, maar ik wou het toch benoemd hebben :) Het is niet zo zwart-wit allemaal…

Ik hoop dat het mij straks ook gegund is, zo’n fijne zwangerschap! En ja, een gezonde geest is minstens net zo belangrijk als een gezond lichaam! Helemaal mee eens :)

Martine -

Zeker! Ik heb een milde vorm van en dat zal wat je zegt ook invloed hebben. Daarom leek het me ook goed te benoemen in het artikel dat iedere vrouw met een schildklierafwijking anders is en ik niet voor alle vrouwen kan/wil spreken, dit was slechts mijn proces.

Saar -

Stom he, dat ik toch over zo’n nuancering heen leest :) Dat zullen meerdere meiden misschien ook hebben, als ik zo de reacties scan…
Dankjewel voor dit positieve artikel, je reactie op mijn comment en, laten we dat vooral niet vergeten, het vergroten van mijn vertrouwen in een toekomst met baby <3 (Fingers crossed!)

Martine -

Wat fijn dat je nog een reactie achterlaat en ik duim met je mee! <3

Loes -

Wat een negatieve reacties zeg, ze verteld toch hoe het voor haar voelt, daar hoef je het dus niet mee eens te zijn.
Ik ben zelf verloskundige in opleiding en mijn ervaring, bij stellen die moeite hebben met zwanger worden, is vaak ook dat het opeens lukt wanneer ze besluiten om het even los te laten. Je lichaam en psyche zijn meer verbonden dan je denkt. Denk bijvoorbeeld aan de buikpijn die ontstaat bij spanning, doordat je ergens aan denkt gaat jou lichaam daar al op reageren. Ik vond het een prima artikel Martine en hoop dat de reacties je niet teveel zullen raken.

Rosa -

Ik geloof zeker dat lichaam en psyche met elkaar verbonden zijn en dat bv stress een negatieve invloed op je lijf en dus je vruchtbaarheid kan hebben. Ik denk ook dat veel mensen die nu kritiek geven op het artikel van Martine dat niet zullen ontkennen. Toch vind ik het niet aan Martine om hier op zo’n manier (vanuit haar eigen ervaring) advies te geven aan mensen die problemen hebben met zwanger worden. Omdat er bij Martine namelijk nooit sprake is geweest van vruchtbaarheidsproblemen. ‘Slechts’ een mogelijk verhoogde kans op problemen, wat gelukkig heel erg mee lijkt te vallen omdat ze nu zelfs zonder bewust proberen zwanger is geworden.

Miriam -

Ben ik met je eens. Plus, wat ik denk dat niet onbelangrijk is, het was een ongeplande zwangerschap. Dus de combi positieve mindset en zwanger raken, ik snap waar het vandaan komt, maar als je niet bewust probeert om zwanger te worden is dit naar mijn mening nogal makkelijk gezegd. Als Martine bewust zwanger probeerde te worden en hierbij de positieve mindset had gebruikt, dan had dat dit verhaal kracht bijgezet.

Martine -

Hi Rosa, ik heb het hier ook niet in het algemeen over stellen die te maken hebben met vruchtbaarheidsproblemen door allerlei verschillende achtergronden. Zeker niet, ik heb het over zwangerschap en een trage schildklier: in mijn geval een lichte vorm van. Ik geef niemand advies, we zijn allemaal anders zoals ik benoem. Maar waarom zou ik mijn persoonlijke proces en visie niet mogen delen?

Rosa -

Natuurlijk mag je je eigen verhaal vertellen. Toch vind ik het dan wel vreemd dat je zo uitgebreid in gaat op de mogelijke problemen met zwanger worden terwijl dat bij jou helemaal niet aan de orde is geweest en het alleen achteraf praten is. Daarmee kleur je het artikel wel en geef je het ook nog de lading van een – zo blijkt maar weer uit de reacties – heel gevoelig onderwerp mee. Maar goed, daarin verschillen we dan van mening blijkbaar, dat kan. Verder lees ik de laatste alinea toch echt als een advies, en ik ben zo te lezen niet de enige. Daar gaat dan wel iets mis in de formulering vs interpretatie.

Melanie -

Ik heb geen idee wat er met jou aan de hand is laatste tijd, al je artikelen stuiten me tegen de borst. Al dat zweverige gedoe, je loopt veel te veel te koop met al je geleuter over mindset. Vast belangrijk, naar niet nodig om het telkens te benoemen.

Renate -

Ik heb precies hetzelfde. Ik vind het nogal eigenwijs en dom dat ze ook op eigen houtje stopte met schildklierhormoon en nooit naar een internist is geweest omdat het met de medicatie niet liep.
En dan de depressie…dat is 1+1 incl haar rugzak die ze al heeft.
Ik ben zelf helaas ook schildklierpatient ( graves) met de nodige bagage maar dit alles komt voor mij te Jomanda achtig over en stuit mij enorm tegen de borst.

Neomie -

Gewoon niet meer lezen dan! Niet vergeten dat deze reactie van jouw mensen ook tegen de borst zal stoten.

Amelie -

Helemaal mee eens!! Daarom lees ik de persoonlijke artikelen van Martine ook niet meer, helaas…

Inge -

Ondanks dat je heel duidelijk aangeeft dat het jouw gevoel is dat je mindset heeft geholpen, komt dit indirect wel over alsof wanneer het zwanger worden niet lukt, dit te maken kan hebben met een negatieve mindset. Dit lijkt mij wat kort door de bocht. Volgens mij is het algemeen bekend dat stress geen goede factor is als je zwanger wilt raken, maar met alleen positief denken kom je er denk ik ook niet.. Maargoed, voor jouw gevoel geeft het wel geholpen. En dat is ook belangrijk! Ik zou er alleen mee oppassen om dit dan ook zo te verkondigen.

Sophie -

Ik heb zelf geen schildklierproblemen, maar pik ook even in op het onderwerp ‘gezonde geest in gezond lichaam’. Ik vind de eerdere reactie wat kort door de bocht dat jouw uitspraak andersom zou betekenen dat zieke mensen zichzelf ziek maken. Maar uiteindelijk kan iemand met gezondheidsproblemen en een negatieve ingesteldheid, zichzelf effectief zieker maken. Of kijk eens naar mensen met gezondheidsproblemen en een positieve ingesteldheid? Zoals jullie laatste Face2face interview. Dat meisje heeft ook haar gezondheidsproblemen, zou haar verhaal hetzelfde geweest zijn met een negatieve ingesteldheid? Waarschijnlijk niet….

Mer -

‘Moeilijk betekent niet meteen onmogelijk’. Ik vind wederom dat je je erg ongelukkig uitdrukt, zoals wel vaker laatste tijd. Vrouwen die moeite hebben met zwanger worden vinden dit echt niet eerlijk om te lezen, hoe kun je dit nou zeggen terwijl je zoals je aangeeft zelf geen moeite hebt hoeven doen omdat het ongepland was? Fijn dat je een positieve mindset wil meegeven, maar echt weer helemaal op de verkeerde manier. Positief zijn helpt om je beter te voelen en is mega belangrijk, maar het bepaalt echt niet of je sneller zwanger wordt oid. Jammer weer dit.

Martine -

Ik heb het ook niet over alle vrouwen, tenminste het lijkt alsof je dat bedoelt. Ik heb het over vrouwen die graag zwanger willen worden met (milde) schildklierproblemen zoals ik. Daar is met behulp van medicatie nog veel mogelijk.

Vera -

Gezien 1 op de 6 stellen vruchtbaarheidsproblemen hebben denk ik dat je uitspraak over ‘juiste mindset’ iets te kort door de bocht is..

Rosa -

Hoi Martine,
Ik ben blij voor je dat het allemaal zo goed is gegaan met je schildklier en zwangerschap. Ik weet dat je al een disclaimer hebt ingebouwd door te zeggen dat je geen wetenschappelijk bewijs hebt voor de relatie tussen jouw positieve gedachten en je voorspoedig verlopende zwangerschap, maar ik vind de manier waarop je dit (in de wetenschappelijke wereld: anekdotisch) bewijs noemt toch wat problematisch. Door jouw zienswijze zou je ook de andere kant op kunnen redeneren namelijk, dat zieke mensen teveel negatieve gedachten hebben gehad en daarom ziek worden of blijven. Of niet genoeg positieve gedachten hebben. Er komt een beetje schuld bij kijken op die manier en daar voel ik me ongemakkelijk bij.

Martine -

Hoi Rosa, nee dat bedoel ik er niet mee want dat zou inderdaad oneerlijk zijn om zo te redeneren. Ik bekijk het puur persoonlijk vanuit mijn proces, ik kijk naar mijn mindset. Ik vraag me namelijk af of ik zo makkelijk zwanger had geworden als ik van tevoren bewust was bezig geweest met de negatieve geluiden rondom schildklier en zwangerschap. Dat is niets meer dan een filosoferende gedachte die ik heb voor mezelf.

Lize -

“Dat is niets meer dan een filosoferende gedachte die ik heb voor mezelf.” Voor jezelf ja, waarom voelde je dan toch de behoefte dit het internet op te slingeren? Je gaat mij echt niet vertellen dat je niet had verwacht er zoveel mensen mee te kwetsen..

Martine -

Hoi Lize, dat zou inhouden dat ik mijn gedachtes en gevoelens niet meer mag delen over bepaalde onderwerpen omdat anderen zich dan gekwetst kunnen voelen. Dan kan ik net zo goed ophouden met bestaan, want ik zou wel een perfect mens zijn als ik nooit iemand zou raken met wat ik schrijf, hetzij positief of negatief.

Ik schrijf niet vanuit: ‘Zo die ga ik eens lekker kwetsen.’ Ik schrijf vanuit mijn persoonlijke proces waar ook persoonlijke gedachtes en gevoelens bij komen kijken die ik ruimte geef door middel van dit verhaal. En het kan heel goed dat mensen bepaalde stukjes er uit pikken die hen tegen de borst stuiten omdat het hen raakt in het persoonlijke proces. En het is hen net zo goed recht om daar ruimte voor te nemen en op elkaar te reageren.

Zoals je hier leest in de reacties stuit niet iedereen hetzelfde tegen de borst. De een pakt dit stuk er uit en de ander dat. Net zoals jou blijkbaar deze reactie van mij weer iets in jou raakt. Iedereen voelt of denkt wel iets over een geschreven stuk en dat is prima.

Lize -

Dat je niet schrijft vanuit: “Zo, die ga ik eens lekker kwetsen”, mag ik inderdaad hopen. Maar zoals je het nu formuleert schrijf je dus vanuit: “Zo, ik ga eens lekker schrijven wat me bezig houd, en het interesseert me niet of ik daar iemand mee kwets. Ik schrijf wat ik wil en daar mag je van vinden wat je wilt.” Dat siert je niet echt.

Martine -

Hoi Lize, volgens mij ‘verstaan we elkaar niet’ vanuit de emoties waarin we nu schrijven. Ik heb ook het gevoel dat wat ik nu ook tegen je zeg, het niet overkomt zoals ik bedoel. Het raakt je blijkbaar alleen maar meer op een negatieve manier, dat is zonde van jouw en mijn energie.

Reageer ook