5x Waar ik niet meer tegen kan

 We worden allemaal -hopelijk- ouder en dat brengt veranderingen met zich mee. Nu ben ik zeker nog jong en vitaal alleen merk ik wel dat er verschillen zijn met vroeger. Zo bedacht ik me laatst dat er dingen zijn waar ik voorheen prima tegen kon, maar tegenwoordig niet meer. En dat is zo gek en tegelijkertijd grappig om te ervaren.

Foto door Mariska – Grotografie

Horrorfilms

Ik vond het altijd heerlijk om naar horrofilms te kijken in de puberteit: The Hills Have Eyes, The Ring, Final Destination, House of Wax, The Blair Witch Project, Silent Hill, Wrong Turn, The Texas Chainsaw Massacre…noem maar op.

Ik sloeg toen niet mijn handen voor mijn ogen, maar nu… Ik vind het vreselijk om naar een horrorfilm te kijken. Ik ging het merken toen ik op een gegeven moment naar een horrorfilm keek en minstens driekwart van de film met mijn handen voor mijn ogen zat. Ik hield er een naar gevoel aan over.

Nu zeg ik het dus ook maar gewoon, als iemand een horrorfilm wil zien, dat ik niet van de partij ben. Ik word er niet goed van en ik slaap al helemaal niet meer na het zien van één scène uit een horrorfilm, haha!

Brute scènes

In datzelfde straatje kan ik ook niet meer tegen scènes uit films of series die heel hard en naar om te zien zijn. Ik keek een keer naar een film die begon met twee moordenaars die ‘s avonds aanbelden bij een leuk, jong gezinnetje. De man deed open en de moordenaars staken hem meteen heel hard in zijn buik. Hij viel op de grond, maar leefde nog en kon alles zien en horen. Vervolgens hadden ze zijn vrouw gepakt, verkrachtte haar bruut voor zijn ogen en staken haar dood terwijl je hun kind op de achtergrond hoorde schreeuwen. Walgelijk. Ik ben opgestaan van de bank en zei tegen de rest dat ik hier echt niet naar ging zitten kijken en dat ik het een enorme kutfilm vond. Ik reageerde er heel erg heftig op, dat verwachtte ik ook niet van mezelf. Voorheen had ik het ook naar gevonden, maar dan was ik blijven kijken. Dat doe ik dus niet meer. Als ik ergens een naar gevoel van krijg, dan is het meteen klaar.

Dag eetlust!

Operaties: ik vind ze fascinerend om naar te kijken en nog steeds. Voorheen kon ik er gerust naar kijken tijdens het eten. Maar nu word ik daar kotsmisselijk van. Het bederft echt mijn eetlust. Als ik voor de tv eet dan wil ik kijken naar een leuk, gezellig programma waar geen bloed te zien is. Dus geen operaties, CSI, ID of iets in die trant. Brrr! Daar kijken we wel weer naar als ik die bloederige spaghetti naar binnen heb gewerkt.

Moppen

Ik ben benieuwd of hier enige herkenbaarheid in zit. Heb jij überhaupt wel eens gelachen om een mop? Ik nooit geloof ik. Als kind misschien wel, maar als volwassene niet. Ik lach dan altijd als een boer met kiespijn als iemand een mop vertelt.

Er vliegen twee ballonnen door de woestijn. Zegt de een tegen de ander: ‘Kijk uit, daar staat een cactussssss’. Nu hou ik enorm van droge humor, maar dit slaat bij mij niet aan.

Ik vind het gewoon nooit grappig. Als ik dit opschrijf, moet ik echter mijn lach inhouden omdat het zo’n awkward situatie is: lachen om een mop die je niet grappig vindt. Hoe dom is dat, haha! Maar wat vond ik vroeger het leukste om te lezen in de Donald Duck? Juist…De Moppentrommel!

Draaiende kermisattracties

Ik was gek op draaiende attracties, vooral op de kermis. Ik ben er nog steeds gek op, dat is niet veranderd. Maar ik kan er wel veel minder goed tegen. Ik blijf langer duizelig en als ik bijvoorbeeld een koprol maak, weet ik zowat niet meer waar ik blijf! Terwijl ik tot mijn twintigste niets liever deed dan zweefrollen maken en salto’s op de trampoline. Misschien heeft het te maken met dat je dat soort dingen te weinig doet of gaat gewoon je evenwichtsorgaan achteruit? Geen idee!

Als ik het zo terug lees, voel ik me zowat een bejaarde haha! Waar kun jij niet meer zo goed tegen?

39 reacties

Tio -

Ik kon er op mijn twintigste niet meer tegen om in een achtbaan te zitten. Het kerstmaal dat bereid is met boerenboter is er toen helemaal uitgekomen nadat ik in deze attractie heb gezeten. Ik doe dit nu nooit weer. Ook heb ik eens een rijstschotel gehad met wijn en dat is er toen allemaal uitgekomen toen ik een koprol in het zwembad had gemaakt. Dat is dan net even te veel geweest. Ook naar Hitchcockfilm kijken zoals The birds, en The exorcist, en de b film die in 2002 is uitgekomen van Long time dead, was vroeger nog eng maar nu niet meer.

Sandra -

Heel herkenbaar de eerste 2 voor mij. Alleen al heel mijn leven. Loop er beide voor weg. Een goede actiefilm is prima, maar zodra ze dat soort dingen gaan doen… dát maakt me ook gewoon kwaad ofzo en ik word er misselijk van.

Natasja -

OH ja! De kermisattracties! Herkenbaar! Ik heb altijd heel erg van kermissen gehouden. Ik ging in de engste dingen. Maar ik kom er voortaan kotsmisselijk uit…. Heel naar. Ik vind het ook heel jammer. Alsof er een stukje jeugd nu van mij afgenomen word… Gelukkig kan ik nog wel tegen achtbanen e.d. in attractieparken! Als ik daar ook al niet meer tegen zou kunnen… Kill me. 😉
Ik hoop dat ik er na mijn zwangerschap dus nog wel tegen kan. Want door die hormoonhuishouding schijnt ook van alles te veranderen.

Lenneke -

Wat een leuk idee voor een blogpost! Is er ook een tegenhanger? 5x dingen die ik beter trek dan vroeger? :-)
Ik heb zelf niet echt specifieke dingen die ik niet meer trek. Wel heb ik een hekel aan de onechtheid van de mens die steeds sterker wordt. Het profileren op sociale media, het altijd maar gelukkig moeten zijn, tegen iemand zeggen dat je niet kan, terwijl je eigenlijk gewoon geen zin hebt… Ik zou zo graag het authentieke bij iedereen willen zien. :-)

Martine -

Haha tof, ik duik er meteen in: 5 dingen die ik beter trek dan vroeger! :’)

Luna -

Herkenbaar… ook ik kijk nu regelmatig bij horror en thrillers even de andere kant op. Terwijl ik vroeger steevast naar het scherm bleef kijken. Ook merk ik dat films over geesten etc. ‘s nachts in mijn dromen meeneem, daar was ik vroeger nuchterder over.
Ik kan ook niet meer keihard lachen om Amerikaanse comedyseries, ja het is amusant, maar keihard lachen zoals je hoort op die lachbanden kan ik niet. Het is zelden dat ik dubbel van het lachen lig van een comedy eigenlijk. Het kijkt superlekker weg, dat dan weer wel.

José -

Ik kan plots niet meer tegen harde muziek. Of nog erger; als de tv aanstaat en dat mijn man dan een fimpje kijkt op zijn telefoon. Om gek van te worden. (En ja, dan voel ik me met mijn 32 echt stokoud)

Martine -

Ooooh ook heel herkenbaar haha! Ik voelde me ook een bejaarde toen ik dit artikel terug las…ai 😉

Diana -

Wow wat een ontzettend nare film. Snap niet dat mensen daar naar kijken eigenlijk.

Ivon -

Ik denk dat Martine de film Law Abiding Citizen bedoelt? (die begint namelijk ook zo..)
Dit is helemaal geen “horror/saw achtige film”
Hij is in het begin even gruwlijk ja, maar die scene heb je echt nodig om de juiste symphatie voor de hoofdpersoon te krijgen (juist omdat het zo gruwelijk is)

Anyways, ik vind dit een van de betere films die ik ken en de moraal van het verhaal aan het einde is supergoed !

Rozemarijn -

In m’n hele leven is er nog maar 1 mop geweest die ik écht leuk vond.
Dat was de volgende:
Er liep een olifant het toneel op.
Heel het toneelstuk.

Naomi -

Hahahaha! 4/5 van de dingen die jij benoemt kan ik ook niet meer tegen :’) ik deed laatst n koprol op het duikelrek om te laten zien aan m’n kids hoe goed hun moeder dat wel niet kon..nouuuu ik wist gewoon niet hoe ik weer normaal rechtop moest gaan staan :’) we worden oud nicht :’)

Martine -

En jij bent nog 1,5 jaar jonger ook haha! Help!

Dominique -

Horrorfilms herken ik! Bij mij kwam het doordat ik de verkeerde keek die zo psychisch op je in speelde en zo gruwelijk was dat ik daarna gewoon geen horror meer kan kijken haha verder drukte, ik houd niet meer van stappen, drukke feestjes dat soort dingen

M. -

Heel veel drukke mensen in een volle winkel, bijv. de Action. En vooral de kinderen. Normaal kan ik kinderen prima handelen, maar niet bij zo’n winkel.
Ik heb nooit kunnen lachen om moppen/grappen.
Ik kan ook niet tegen toetjes met stukjes erin. Het moet echt glad zijn!
Haha best apart als ik het zo lees! 😉

Haydée -

Ik merk ook dat ik steeds minder goed tegen draaiende attracties kan. En ik ben ook sneller bang in een spookhuis dan vroeger, haha!

marrie -

Ik kan niet meer zo goed lang in de zon liggen. Vroeger kon ik uren zonnen en nu word ik echt niet lekker ervan. Gelukkig is bruin worden een beetje uit de mode en blijf ik het liefst in de schaduw.

Anneke -

Dat van die attracties en achtbanen herken ik ook. Als kind en puber wilde ik overal in en ging dat ook goed. Nu word ik misselijk en duizelig. Ik heb 2 jongens, en voorheen als wij in de Efteling waren dan ging mijn man met de oudste overal in, en kon ik met de jongste mooi blijven wachten. Maar die heeft inmiddels de 1.2om aangetikt en nu ‘moet’ ik ook mee. Al zijn er grenzen, Baron en Python, etc, dan gaan ze maar 1 voor 1, daar ga ik nog niet misschien in..
Operaties heb ik nooit tegen gekund. Ik vind het wel interessant, maar ik word gewoon akelig en slapjes als ik bloed zie.
Ik merk dat nu ik ouder ben ik geen nacht meer door kan halen. Waar ik vroeger om 23.00 pas op stap ging, duik ik nu mijn bed in, haha. Als ik dan een keer een feestje o.i.d. heb, heb ik daar de volgende dag ook meteen last van.

Anneke -

Oja, en ongezond eten kan ik niet meer tegen. Lees: mijn lichaam. Waar ik als puber de roze koeken, Mac Donalds, chips en cola naar binnen schoof, kwam ik geen grammetje aan. Nu hoef ik er maar naar te kijken. Ik heb een slanke bouw, en ik let ook echt goed op dat ik op gewicht blijf door gezond te eten en te sporten. Maar soms vind ik het wel jammer dat je niet meer zorgeloos alles kunt eten.

Marijke -

Ik vind naar operaties kijken heel interessant en keek het al graag vanaf mijn 9e (en nee, ik ben geen chirurg geworden, wel verpleegkundige haha). Maar om moppen kan ik ook gewoon écht niet lachen. Wel heb ik een cliënt gehad die een opmerking maakte toen ik bezig was met een rapportage:’ken jij toevallig Jan van Klaar van komen?’ Het erge is dat ik op dat moment zo in mijn stuk zat dat ik nog echt ging nadenken ook totdat het kwartje viel. Natuurlijk niet om gelachen want uiteindelijk wil je hier niks van weten. En al helemaal niet van cliënten. Wat betreft horrorfilms, ik heb onlangs wel een goede gekeken dit speelde zich af in het bos. Een stel man en vrouw lagen in het bos aan het meer te zonnen totdat er een groep jonge jongens met een hond voor overlast bezorgde door de muziek hard te zetten. Die man van het stelletje liep er naartoe om te vragen of het iets zachter kon waarop de man werd uitgelachen en naar hem gespuugd werd waarop de man zich terugkeerde naar zijn vrouw. Uiteindelijk werden ze steeds achterna gezeten door die jongeren en werd hun Range Rover gestolen en werd die man vastgebonden aan een boom en behoorlijk toegetakeld. Die vrouw kon die auto door ze af te leiden meenemen en reed naar het dichtstbijzijnde huis om hulp te vragen wat de ouders van een van die jongeren bleek. Zo’n lang verhaal eigenlijk maar wel een super spannende film.

Jorinde -

Dat van die horrorfilms is zo herkenbaar! Als tiener heb ik de een na de ander verslonden tijdens meidenavondjes met vriendinnen. We keken alles en konden daarna nog rustig slapen ook. Dat is nu niet meer aan de orde, haha! Ik moet zeggen dat ik ook niet veel meer met moppen heb. Ik vind ze flauw, ook al heb ik juist wel weer droge humor. Grappig hoe dingen veranderen!

Evelien -

Wel herkenbaar! Vooral die operaties en moppen. Hoewel ik moppen nooit leuk heb gevonden. Vind ze zo nep. Mijn oma is altijd enorm van de seks moppen (bij de tandarts, in de stad, op feestjes, iedereen die het maar horen wil) en dan kijkt ze me na de mop helemaal aan, lachend om zichzelf, om te kijken of ik ook lach. En ik lach terug. Maar mijn mondhoeken trillen dan van inspanning want vind er niks aan. Zelfde met cabaret voorstellingen op tv. Hele bank ligt plat, maar zit zelf een uur lang te kijken met een peen en uienmuil. Geplande grappen = nope.

Vond over de kop dingen ook altijd er leuk vroeger. Nu kan je me na afloop opvegen en loop ik voor de rest van de dag met een wit gezicht. Geen idee waarom dat zo ineens gekomen is.

Vroeger vond ik die ‘hypes’ zoals het meisje met de prei leuk, zo lang mogelijk opzetten en kijken wie er wint. En bijvoorbeeld de Nyan cat. Zolang het maar erg druk en irritant was. Nu gooi ik het liefst een kei door het scherm heen bij het zien van dat soort drukke beelden en dingen.

Martine -

Een peen en uienmuil haha! Oh jaaa, dat van die cabaret voorstellingen is ook zó herkenbaar! De enige twee om wie ik wel kan lachen is Brigitte Kaandorp of Daniel Arends. Heerlijk die herkenbaarheid!

Danique -

Peen en uienmuil, heerlijke uitdrukking haha. Authentiek Rotterdams <3

Loes -

Haha, wat een leuk artikel. Ik ben nog maar 22, maar ik herken me wel in bepaalde dingen. Ik heb nooit tegen operaties gekund, ik krijg er echt slappe handjes en benen van. Zo erg!

Mariska -

Ik heb dat met documentaires over WO 2. Oneindig veel van gezien en ineens werd ik daar zo ontzettend naar van. Niet dat ze me eerder koud lieten, maar na het zien van een documentaire over het Neurenbergproces waarin ook de karakters van die enge rechterhanden van Hitler aan bod kwamen (Himmler, Goring etc) werd ik zo naar. Ik kijk het niet meer en lees er eigenlijk ook geen boeken meer over.

Simone -

Haha, sommige dingen vind ik nu al herkenbaar terwijl ik pas 23 ben haha! Ik kijk de laatste tijd veel Orange is the new Black, ook tijdens het eten, maar word er heel vaak misselijk van, terwijl ik dat eerder echt nog nooit heb gehad! Dag eetlust inderdaad, haha!

Bu -

Dat van horrorfilms en gruwelijke scenes herken ik ook! Vooral die gruwelijke scenes… brrr.

Fabienne -

Nou je kunt binnenkort iets aan je lijstje toevoegen… Alle ellendige dingen die kinderen worden aangedaan, in het echt… Oorlogsbeelden, verkrachtingszaken… Ik kan er niet naar kijken, de sluizen gaan open en ik projecteer alles op mijn eigen kinderen… Vreselijk. Maar ook films zoals Sophie’s Choice (waarin een moeder moet kiezen tussen haar 2 kinderen) en Her name was Sarah trek ik echt niet… Heb ooit het begin gezien van HnwS, maar ik kon er niet naar kijken…echt afschuwelijk!

Amy -

Draaiende attracties, alsjeblieft niet nee. Ik ben al geen kermis-fan en kom er echt nooit, maar evengoed in een pretpark sla ik ze liever over. Waar ik steeds minder goed tegen kan (en dan ben ik pas 28) is weinig slaap. Zo maf om te merken!

Sylvia -

Oh dat van die films heb ik ook. Getsie. Dan ben ik ook gelijk klaar met kijken. Met moppen heb ik ook niet zo heel veel.. flauwe grappen al helemaal niet (zoals ze doen op 1 april ook niet.. zout ipv suiker in de koffie/thee..)

Inez -

Hahaha grappig artikel.

Ik kan echt niet meer in attracties die draaien of over de kop gaan, mijn hele evenwicht raakt in de war.

Verder heb ik het ook vooral met bepaalde etenswaren, vroeger heerlijk en nu kan ik er kotsmisselijk van worden.

Romy -

Haha, wat een grappige insteek voor een artikel! Heel bijzonder eigenlijk hoe dit soort dingen in de loop der jaren kunnen veranderen. Ik merk ook aan mijn ouders (50 en 51!) dat ze opeens de zweefmolen al niet meer ‘trekken’, haha. Moppen zijn ook nooit zo mijn ding, net als horrorfilms trouwens. Brr…

Suzanne -

Zo hoor ik het ook van mijn ouders dat ze niet tegen achtbanen kunnen en dat eerst altijd leuk vonden. Ik kan me dat echt nog niet voorstellen!

Martine -

Haha, raar hè? Dat hoor ik vaker. Mijn moeder is ook helemaal niet bang en ging voorheen overal in maar vindt nu al snel een achtbaan te hard gaan. Ze zegt dan altijd: ‘Ik moet gewoon mijn kunstgebit vasthouden!’

Nikita -

Hahaha ik herken me hier wel in, horrorfilms kijk ik ook niet meer. Terwijl ik vroeger uuuuren met mama midden in de nacht opbleef om die ene horrorfilm te zien. Dan moest wel al het licht aan als ik ging slapen, maar toch :p en nu pas ik ook. En hetzelfde met de attracties, nu zeg ik vaker: laat maar en vroeger deed ik niet liever

Marije -

Moppen en van die flauwe grappen .. daar kan ik dus echt niet meer tegen. Zo stom vind ik dat.

Patricia -

Hahaha sommige dingen tollereerde ik vroeger nog wel. Dat doe ik niet meer. 1 daarvan is polonaise dansen op een feestje. Ik heb het altijd verschrikkelijk gevonden maar sinds een aantal jaar doe ik niet meer mee. Verschrikkelijk!

Martine -

Haha hier moest ik hardop om lachen, ik zie gelijk zo’n beeld voor me :’D

Reageer ook