Wat ik afgelopen jaar geleerd heb

Vorig jaar ging ik met een bonkend hart naar een open dag van “een of andere Psychosynthese Academie” in Amersfoort. In het begin had ik allerlei smoesjes voor mezelf verzonnen om niet te gaan. Dat bleek achteraf toch angst te zijn. Angst voor iets nieuws, angst om mezelf te confronteren met het verleden, angst om kwetsbaar te durven zijn. Tegelijkertijd was het voor mij persoonlijk de beste stap die ik had kunnen zetten. Dit heb ik geleerd!

Foto door Mariska – Grotografie

Drie weken geleden was de laatste avond van jaar 1. Bizar hoe snel de tijd gaat. Tijdens deze avond bespraken we wat we afgelopen jaar hebben geleerd. We mochten zelf weten hoe we dit gingen presenteren.

Als ik kijk naar wie ik vorig jaar rond deze tijd was en wie ik nu ben zie en voel ik veel verschil. Alle afgelopen jaren ben ik veel bezig geweest met zelfreflectie en zat ik veel in mijn hoofd. Dit was ook nodig om alles in mijn leven een plek te geven, om het tastbaar te maken. Om langzaam maar zeker de hele puzzel van mijn verleden en mijn nieuwe weg te begrijpen. Dat heeft me heel wat jaren gekost. Van de week werd ik door een aantal bezoekers gewezen op dit krantenartikel in de Trouw. Helaas lees ik al jaren dit soort berichten zonder dat er actie ondernomen wordt. Ik hoop wel in de toekomst dat er verandering komt. Het zou hun organisatie namelijk veel goeds doen, laat staan de slachtoffers. Wat Nationaal Rapporteur Dettmeijer in dit artikel schrijft, raakt me: “Herstel begint met erkenning dat jou iets is aangedaan. Gebeurt dat niet, dan is de weg naar herstel buitengewoon lastig.”

Dat is het zeker. Het is ook niet zo vreemd dat er zoveel slachtoffers van seksueel misbruik rondlopen met een depressie. De afgelopen jaren waren niet makkelijk voor me. En soms bij vlagen nog steeds niet, dan grijpt het me opeens weer even aan. Des te trotser ben ik op mezelf als ik kijk naar wie ik ben geworden.

Vorig jaar was het namelijk echter de stap om dit alles ook te mogen doorvoelen. Na een periode van depressieve gevoelens van alleen maar verdriet en boosheid, kwam er voorzichtig weer plek voor liefde en kwetsbaarheid in plaats van alleen maar vechten. Dankzij psychosynthese analyseer ik niet langer alleen mijn patronen, maar voel ik dit ook. Er is nu plek voor zelfreflectie én zelfbewustzijn van mijn volledige identiteit. Ik sta veel meer in contact met mezelf. Ik ben me daardoor bewuster van de dingen die ik denk maar vooral voel. Ik heb een mooi begin gemaakt met zelfacceptatie.

In het begin van het jaar toen ik de opleiding Psychosynthese startte, vond ik het moeilijk om hulp te vragen en te vertellen dat ik niet lekker in mijn vel zat. Ik was vrij kwetsbaar onder mijn masker en wilde dat niet laten zien in de groep. Echter, viel het de trainers en anderen natuurlijk wel op dus er was geen ontkomen aan. Gelukkig maar, want soms moet je er gewoon doorheen.

Het begin van jaar 1 vond ik daarom vrij heftig, omdat ik hiermee geconfronteerd werd. Ik maakte kennis met het overlevende deel in mij en heb dit stukje voor stukje steeds meer mogen omarmen en los mogen laten. Dat ging gepaard met veel emoties. Het voelde soms echt als een stomp in mijn maag. Na de blokken Kindertijd en Lichaamswerk had ik het gevoel alsof mijn vlammetje gedoofd was. Later besefte ik me dat ik hier afscheid heb genomen op een gezonde manier van een deel van mij wat me niet langer dient en hoeft te sturen. Dat overlevende deel wat me de afgelopen jaren overeind heeft gehouden.

Vanaf daar heeft tot en met vandaag het proces van zelfliefde en zelfacceptatie een vogelvlucht genomen samen met de kwaliteiten die daarmee gepaard gaan zoals liefde, mildheid, vertrouwen, intuïtie, hooggevoeligheid en grenzen leren stellen. Ik ben milder geworden voor mezelf. Ik mag steeds meer van mezelf op het gebied van emoties uiten na jarenlang hard te zijn geweest. Dat is een enorme verademing. Ik mag zijn wie ik wil zijn, ik heb zelf de leiding en zie de kwaliteiten/valkuilen waardoor ik mezelf en anderen steeds meer lief heb.

Ook mijn omgeving is het opgevallen en dat vind ik zo mooi om te horen. Ik heb gehoord van anderen dat ik veel meer mijn gevoelens deel, dat ik mezelf weer kwetsbaar op durf te stellen en dat mijn lieve, milde kant – die er altijd al was – weer naar boven is gekomen. Ik werd authentiek, eerlijk, open en echt genoemd toen ik presenteerde wat ik geleerd heb afgelopen jaar. Sowieso zijn er die laatste avond weer zulke mooie dingen gebeurd. Dat blijft natuurlijk privé, maar ik kan je wel vertellen dat ik daaraan kan zien dat de liefde die ik nu voel voor anderen en mezelf, mijn omgeving inspireert en raakt.

Na zoveel jaar te hebben gevochten om weer sturing en (zelf)liefde te vinden in het leven, was dat wel een prachtige ervaring. Wat een geweldige afsluiting van een bijzonder jaar.

Er valt ook nog meer dan genoeg te leren en te ervaren op het gebied van zelfacceptatie, zelfliefde en alles wat er in mijn onbewuste wereld leeft. Ook dat besef ik me maar al te goed en voor het eerst in mijn leven vind ik het heerlijk om nog lang niet uitgeleerd te zijn. Ik kijk er naar uit wat er allemaal nog tevoorschijn komt in de toekomst en ik hoop jullie daarin mee te kunnen nemen.

17 reacties

Mare -

Prachtig artikel, echt heel mooi om dit te lezen. Ben ook benieuwd in hoeverre deze geestelijke ontwikkeling van invloed is op je lichamelijke welzijn? Soms merken mensen die bijvoorbeeld migraine hadden dat de aanvallen enorm zijn verminderd, omdat ze zichzelf beter kennen, en meer in contact staan met hun lijf. @Martine: Heb je ook vergelijkbare ervaringen?

Deborah -

Hi Mare (en Martine), ik reageer nooit, maar nu voor de eerste keer. Ik herken veel in je verhaal Martine en vind het bijzonder om te zien hoe zoals iemand anders al opmerkte, dat met het opruimen van je verleden er plek is gekomen voor de baby. Ik ben zelf ook al een tijd bezig met opruimen en heb al van kleins af aan last van migraine. Ik weet niet in hoeverre migraine en psychologische problematiek met elkaar te maken hebben (heb er nog nooit onderzoeken over gezien), maar ik kan wel zeggen dat de aanvallen bij mij sterk zijn verminderd naarmate ik meer over mezelf heb geleerd, grenzen bewuster aanvoel en meer in contact sta met mezelf. Dat wordt des te duidelijker op het moment dat ik veel stress heb door werk of andere privéomstandigheden. Juist dan heb ik weer meer last van aanvallen. Ik kan me goed voorstellen dat het dus met elkaar te maken heeft. Anyway, interessante opmerking Mare :). En Martine, ‘geniet ervan’ :) (oprecht).

Riemmelth -

Zo mooi om dit bericht te lezen! Ik vind het zo knap hoe je dit allemaal al voor mekaar hebt gekregen en ben zo trots op je! (Als ik dat als soort van onbekende mag zeggen 😉 )
Op Instagram vroeg je wat wij dan over onszelf geleerd hebben en ik ga jou daar meteen even bij quoten:
“Als ik kijk naar wie ik vorig jaar rond deze tijd was en wie ik nu ben zie en voel ik veel verschil.”
Na en mede dankzij de ChickStart picknick heb ik ontzettend veel over mezelf geleerd het afgelopen schooljaar. Voornamelijk hoe je best lief én streng voor jezelf mag zijn, maar daarnaast nog zoveel verschillende dingen.
Ik ben nog lang niet waar ik zou willen zijn, maar oh, ik ben zoveel dichterbij dan ik een jaar geleden was. Ik ken mezelf en mijn patronen een stuk beter en kan nu een stuk makkelijker het geduld opbrengen om aan mezelf te blijven werken.
Daar mag ik jou trouwens ook wel even voor bedanken, want ik zie de picknick echt wel als een grote positieve invloed op mijn hoeveelheid zelfkennis. Dus dankjewel 😘

Nina -

En na het opruimen en loslaten van al die ballast die je zo lang met je meedroeg, kwam er zomaar ineens in hoofd & lichaam ruimte vrij voor een baby! Een beter bewijs van en mooiere bekroning voor al het harde werk dat je leverde, kan ik me niet inbeelden. Zo heerlijk om lezen, dit. Ik wens je alle moois toe tijdens je levenslange leerproces. xx

Martine -

Wat een supermooie reactie, die raakt me! Dankjewel! <3

Lianne -

Watveen prachtig emotioneel en indrukwekkend verhaal!

priscilla -

Wat een mooi stuk tekst, en super fijn dat je jezelf steeds meer leert kennen.
In de vlogs straal je naar mijn mening ook steeds meer. Ga zo door! Mooi dat je dit ook je kind kan meegeven 😉

Pauline -

Wat een enorme ontwikkeling heb je door gemaakt en daarbij Jorrik ook, denk ik.
Je bent een inspiratie voor velen.
Ook heel goed denk ik dat je jezelf weer hebt opengesteld voordat je moeder wordt.
Het heeft zo moeten zijn, denk ik.
Ik heb heel veel respect voor je Martine !!!!

Martine -

Ik ben inderdaad heel blij dat ik dit heb mogen leren voordat ik moeder werd, ik denk dat het me ook gaat helpen als ik straks een nieuwe rol er bij krijg in het leven 😉 Ik ga er vast en zeker juist nog meer aan hebben als ik een kindje heb gezien kinderen hun ouders spiegelen. Spannend hoor! Bedankt voor je lieve reactie!

Mya -

Zo mooi om te lezen hoe je gegroeid bent het afgelopen jaar en vooral hoe je ervan geniet!

Sofia -

Mijn hart voel ik kloppen in mijn buik als ik dit artikel lees. Wat een onwijs mooi jaar heb je nu al achter de rug!

Martine -

<3

Loes -

Volgens mij heb je heel veel geleerd dit jaar en jezelf ook ontzettend ontwikkeld, wat altijd heel fijn is om te horen!

ju -

Ik vind het zo mooi om jouw persoonlijke artikelen te lezen. Ik volg jullie al vele jaren, ik vind het fijn om te lezen dat je zo een goede ontwikkeling doormaakt :) Jullie blog heeft er ook baat bij!

Neverdullmoments -

Wat geweldig dat dit toch maar op je pad is gekomen! Knap ook hoe je het opschrijft. Voelen is al één ding, maar dit uitleggen lijkt me zo lastig! Inspirerend.

Danique -

Wat fijn om te lezen wat zo’n jaar allemaal voor goeds voor je heeft gedaan. Vooral het stukje over zelfacceptatie vind ik erg belangrijk.

Marije -

Wat mooi dat je in 1 jaar tijd zo’n ontwikkeling hebt kunnen doormaken. Benieuwd wat het je nog meer gaat brengen

Reageer ook