Wat ik van mijn vriendinnen heb geleerd

Ik ben dol van mijn vriendinnen! De één ken ik al jaren, de ander nog relatief kort. Maar hoe dan ook, stuk voor stuk zijn ze me allemaal dierbaar. Op Vera’s blog las ik een tijdje terug het artikel ‘Wat ik van mijn vriendinnen heb geleerd‘. Dat vond ik een hele leuke en ging hier ook over nadenken. Ik kwam tot de volgende lessen…

Martine – Boos worden

Van Martine heb ik vanzelfsprekend heel veel meer geleerd dan alleen ‘boos worden’. We kennen elkaar al 9 jaar, deelden onze hoogste pieken en diepste dalen met elkaar en kunnen uren praten over alles en niets. Ze inspireert en leert me dingen op vele vlakken. Maar het meest recente wat ik van haar heb geleerd is toch wel boos worden. Ik word niet echt makkelijk boos. Bijna nooit, eigenlijk. In mijn familie maakten we thuis eigenlijk nooit ruzie en zijn we nooit echt boos op elkaar. Ik geloof dat niemand van ons dat eigenlijk echt goed kan. Aan de ene kant lekker rustig, maar ook wel eens ‘verstikkend’. Als niemand echt zegt wat hem/haar dwars zit, dan blijft het zo in de lucht hangen. In Martine’s familie lopen de gemoederen juist vaker hoog op. Daar ontploffen ze snel, maar de lucht is ook weer zo geklaard.

Martine wordt makkelijk boos. En als ze boos is, dan kan ze ook heel goed haar boosheid laten gaan en ze kan het goed verwoorden. Ik daarentegen ga soms huilen of zelfs ongemakkelijk lachen als ik boos ben. Of, nog erger, ik zeg gewoon maar niets. En dat is echt niet goed. Zij leerde me dat ik soms echt wel boos mag worden en dat ik dan ook gewoon lekker onredelijk mag zijn. Zo lang je het maar weer goed maakt. En sinds dien ben ik in de leer bij haar, haha!

Elianne – Je bent zo vrij als je jezelf laat

‘Eli’, zoals ik haar ook wel noem. Ik ken haar vanuit de tijd dat Martine en ik nog als logopedist werkten, zij was één van onze collega’s. Elianne is mijn toonvoorbeeld als het gaat om vrijheid. Ze emigreerde naar Spanje, vond een baan toen ze 9 maanden zwanger was en is onlangs zelfs met haar gezin naar Tenerife verhuist terwijl ze daar helemaal nog geen baan of huis hadden. Als ik zie hoe vrij zij in het leven staat, dan word ik heel blij. Ik ben zelf veel meer van zekerheden en het ‘normale pad’ bewandelen, soms stiekem ook wel een beetje uit angst en onzekerheid. Dus hoe zij haar leven leidt, zo vrij, vol vertrouwen en zonder (al te veel) zorgen, vind ik een enorme inspiratiebron.

Ik wil haar binnenkort strikken voor een ‘Face2Face met’, want haar keuze om te verhuizen en hoe ze dat aan heeft gepakt vind ik zo inspirerend! Hopelijk zegt ze ja. 😉

Martina – Mooie momenten sparen

Mijn lieve, dappere vriendin Martina, ik ken haar nog niet zo lang. Iets meer dan 2 jaar nu. Maar wat heb ik al veel met haar meegemaakt: zwanger zijn, de geboorte van onze zoontjes, onze groei als moeder, vele gezellige speel-en-thee-dates… Maar helaas ook minder vrolijke dingen… Ruim een jaar geleden kreeg ze de diagnose MS. De grond werd onder de voeten van haar en haar mooie gezin weggerukt. En stiekem ook een beetje onder die van mij. Dit was voor het eerst dat iemand zo dichtbij mij, van mijn leven en iemand met wie ik me zo kan identificeren, zo’n klote diagnose kreeg. Het leven is zo onzeker. Van de ene op de andere dag kan je toekomstbeeld veranderen of onzeker worden. ‘Je moet mooie momenten sparen, want daar draait het om in het leven’, zegt ze altijd. En zo is het. Ondanks dat het ronduit kut is, ben ik er wel dankbaar voor dat zij me daaraan regelmatig even herinnert. Martina is een ster in dingen ombuigen en positief denken. Bewonderenswaardig!

Irene – Wat een appje kan doen

Irene ken ik al sinds mijn 15e, haar man Morris misschien al wel van af mijn 13e. Morris was vroeger een van mijn beste vrienden en toen hij verkering met Irene kreeg, werd ik ook bevriend met haar. We delen zo veel leuke herinneringen aan onze tienerjaren met elkaar. Toen mijn relatie met mijn vorige vriend uit ging en ik even later naar Groningen verhuisde, verwaterde ons contact. Maar Irene vond mijn blog een paar jaar later en volgde me – zonder dat ik dat wist – op 2WMN. Zo kwam ze erachter dat mijn ouders gescheiden waren. Op een dag kreeg ik een app van haar. Ze wenste me sterkte en liet me weten dat ze aan me dacht. En dat vond ik zó lief. Echt zo ontzettend attent. Ik was geraakt door het appje. We spraken af en sinds dien hebben we weer contact. Het zijn (weer) fijne vrienden geworden. Het heeft me geleerd dat je altijd weer contact met iemand kunt opnemen als het contact verwaterd is en dat een simpel appje (ook al is het van een vage kennis of een oude vriend) heel veel steun kan bieden. Ik ben blij dat ze destijds besloot dit te doen!

Mijn lieve vriendinnen, wat hou ik toch veel van ze. En wat zijn ze goudwaard. Ik merk dat hoe ouder ik word, hoe meer waarde ik hecht aan mijn vriendschappen. De afgelopen jaren waren best roerig en om dan 4 van die heerlijke vriendinnen te hebben is een geschenk uit de hemel.

Wat heb jij van jouw vriendinnen geleerd?

21 reacties

Sanne -

Als mama van 3 zoons die al 5 jaar de diagnose MS heeft: het went. Je past je aan, je gezin past zich aan en het leven gaat door. ZO blij dat iemand in dezelfde situatie positief blijft en mooie momenten spaart waar menigeen bij de pakken neer gaat zitten en maar weinig lichtpuntjes ziet. Geef haar een dikke knuffel van me!

Tio -

Goede vriendschappen zijn zeer waardevol. Ook al zie je elkaar in jaren niet als je contact met elkaar opneemt is de band het zelfde. Zeggen wat je dwars zit is ook belangrijk en dat je daar respons op krijgt. Ik heb ook wel eens gehoord van narcissistic rage dat is een narcistische woedeaanval dat mensen die narcist zijn gebruiken om hun energievoorraad mee aan te vullen. Het is niet zo maar out of the blue zijn van iemand want dan heeft het een reden en iemand die narcistisch is heeft geen reden om kwaad te worden. Ik zat eens in een co dependencyrelatie waar zoiets naar voren kwam. Je kwetsbaarheden zijn gewoon niet veilig in zo”n relatie met een narcistisch iemand en maken je financieel van hun afhankelijk en isoleren je van contacten met de buitenwereld. Het voelt als gevangen zitten of gehijacked zijn of zich gekaapt voelen en gevangen zitten in zo”n relatie. Ze komen zonder kloppen op je kamer en pakken spullen weg en ook lievelingsspullen en als je boos wordt zien ze dat als narcistische voeding als hun trofee. Mij werd gezegd dat ik niet kon rekenen en niet met geld kon omgaan en kocht ik iets simpels zoals een deodorant dan werd er iets van gezegd van moet dat nou? Al het meubilair is zonder mijn overleg naar de kringloopwinkel gegaan. Achter mijn rug om naar de kringloopwinkel bellen zonder te overleggen. En houdt het niet voor mogelijk waar ze toe in staat zijn. Je voelt je een bezit van hun en je ontwikkeling gaat niet verder. Ze zeggen dat mensen die een relatie aangaan met iemand die narcist is of narcistisch misbruik toepast zijn grenzen niet of nauwelijks aangeeft. Verder zien mensen die de dupe geworden zijn van narcistisch misbruik te vaak het goede van mensen in en zijn te naief, en te goedgelovig en te idealistisch. Dit kan in deze tijd niet meer. .

Iris -

Wat een leuk artikel om te lezen! Mooie lessen, waardoor ik er zelf ook even bij stil ga staan. Mooie momenten sparen, wat een goede gedachte :-)

Mariska -

Wat een mooi artikel dit ook weer, die van Vera vond ik ook mooi. Je hebt het allemaal mooi verwoord, ook om dat boos worden. Zelf kan ik wel boos worden, maar meestal uit ik me alleen bij mijn zusje, broertje, vader en moeder. De rest vaak niet.

mommy adventures -

Echt een super mooi artikel, bij vera vond ik het ook al heel speciaal om te lezen & het lijkt me voor jouw vriendinnen ook geweldig om zo iets te lezen! Het is fijn dat vriendinnen er niet alleen voor de ‘leuk’ zijn maar je er ook echt iets aan hebt en van ze kunt leren helemaal als je lang bevriend bent met iemand.

Nicole -

Wat mooi zeg om te lezen wat je allemaal hebt geleerd van je vriendschappen. Je hebt echt een aantal ontzettend mooie vriendschappen en hele wijze vriendinnen!

Lisa B -

Spreken jullie Alida nooit meer? Het lijkt (voor ons dan he) alsof die ineens uit jullie leven gewist is. Eerst zag je haar ook vaak in de vlogs etc

Willemijn -

Haha, ‘gewist’, daar moest ik een beetje om gniffelen. Dat klinkt als iets heel smeuigs. Maar nope, geen spannende verhalen hoor. Het is in onze studietijd en logopedie-tijd een goede vriendin geweest en dat contact is in de afgelopen jaren minder geworden. Zoals dat kan gaan met vriendschappen.

Danique -

Wat een prachtig artikel! Ik kreeg tranen in mijn ogen bij het stukje over Martina.. Ik ben ook dol op mijn vriendinnen, ondanks dat het contact een tijdje verwaterd was. Dat is nu weer helemaal goed gekomen en ik kan ze zeker niet missen!

Loes -

Wat een superlief artikel! Heel mooi hoe je van verschillende soorten vriendinnen andere dingen hebt geleerd. Vooral van Martine kan ik blijkbaar nog wat leren, want ik ga altijd huilen als ik boos word haha en dan komt mijn punt voor geen meter over.

Lisa -

Wat een super mooi artikel! Heftig van de diagnose van Martina.. Maar heel mooi om te lezen wat je van iedereen hebt geleerd, in mooie en in mindere tijden. Inspirerend!

Vera Camilla -

Jaaaa dit vind ik zo leuk en mooi om te lezen!!! 😀 <3

Lindsey Beljaars -

Wauw, wat een prachtig artikel! Wat mooi om hier over na te denken!

Michelle -

Wat een supermooi artikel! En herkenbaar; dat eerste stukje over boos worden! Wij zijn ook héél erg van het uitspreken wat ons dwars zit, en ik vind dat zo fijn. Niet per se altijd even gezellig, maar je krijgt nooit zo’n ongemakkelijk gevoel omdat je je ergens niet helemaal lekker bij voelt maar je dat niet zegt. Ik heb van mijn vriendinnen vooral geleerd dat ik oké ben zoals ik ben en daar ben ik ze eeuwig dankbaar voor. Ik heb er maar een paar, maar ik zou ze voor nog niet voor al het geld in de wereld willen missen.

Madelon -

Oh ja, dat je met vriendinnen enorm melig kan zijn en vreselijk de slappe lach kan hebben. Dát heb je af en toe gewoon nodig. Dus een vriendschap hoeft niet zozeer leerzaam te zijn, maar voor mij is het een totaal pakket. Het gaat om de klik en het gevoel.

Madelon -

Ik heb veel geleerd van mijn vriendinnen. Het gaat eigenlijk op een natuurlijke manier, dat je je realiseert dat een vriendin iets op een totaal andere manier doet, wat toch praktisch of goed is. Maar ook dat je elkaar begrijpt, situaties herkent en met elkaar meeleeft. Het gevoel van vriendschap vind ik sowieso onbetaalbaar.
Door jouw stuk, sta ik weer even stil bij de vriendinnen die ik heb en hoe ik hen waardeer. Leuk!

Marije -

Wat een mooi lijstje en goed om eens bij stil te staan. Iedereen die in je leven komt, leert je wel iets en dat mag je koesteren. Vriendschap is niet iets vanzelfsprekends

Kelly -

Hele mooie en goede lessen! Een mooie vraag om over na te denken, want wat ik heb geleerd van mijn vriendinnen kan ik zo 1,2,3 niet opnoemen. Hoewel ik vast wel wat van ze heb geleerd.

Tineke -

Prachtige lessen! Ik heb vast en zeker ook veel van mijn vriendinnen geleerd, maar kan zo even 1,2,3 niets bedenken. Hier moet ik toch eens even goed over nadenken!
Liefs

Romy -

Ik kreeg letterlijk even kippenvel van dit artikel. Wat bijzonder hoe je vriendinnen je ook heel veel kunnen leren, ook door de manier waarop zij in het leven staan. Vooral mooie momenten sparen vind ik een hele waardevolle boodschap, zeker door de situatie van je vriendin. En wat bijzonder inderdaad hoe één appje tot een vriendschap kan leiden. Ik heb zelf ook twee vriendinnen leren kennen door een simpel mailtje voor mijn studie en voor mijn blog. Heel bijzonder en toevallig hoe daaruit dan zoiets moois kan groeien!

Reageer ook