Minder drammen

Ik gok zo dat iedereen wel dit deel in zichzelf herkent: een drammer. Zo iemand van wie je die hele onrealistische to-do lijst af moet vinken anders zadelt’ie je op met een schuldgevoel. Soms is het wel nodig: even die peper in je reet om je vooruit te branden. Maar mag die drammer ook een keer op vakantie?

Foto door Mariska – Grotografie

Ook ik heb een drammer in mijn hoofd zitten. Iemand van wie alles moet en wel NU. Ook al is het bijvoorbeeld al lang tijd om naar bed te gaan, dan moet ik perse nog iets doen of afmaken.

En weet je, dat werkt soms echt niet. Naast dat ik een drammer kan zijn tegen mezelf, heb ik ook nog eens een perfectionistische kant. Ik kan mijn werk niet mooi en goed uitvoeren als ik de tijd er niet voor neem. Dus dat in combinatie met een drammer van wie alles snel en efficiënt moet is een beetje alsof ik een wandeling in de regen maak met een kapotte paraplu. It doesn’t work.

Want weet je wat het hele punt is? Er komt nooit een einde aan die to-do lijst. De drammer weet altijd nog wel iets te verzinnen wat je moet. Dat lijstje is maar een verkapt middel van die drammer. Ook al denk je de lijst te hebben afgevinkt, ergens in je hoofd gaat hij gewoon door. Namelijk met wat je nog meer zou moeten doen of de lijst voor morgen wordt alvast even gemaakt. Alsof je leven afhankelijk wordt gemaakt van lijstjes: of dat nu op papier is of in je hoofd. Dat kan doodvermoeiend zijn.

Zo kwam ik er achter -en soms flikt de drammer me dat nog zonder dat ik het door heb- dat ik avonden achter elkaar toch nog aan het werk ben en op mijn laptop zit te tikken terwijl ik liever wat voor mezelf doe. Zo onbewust gaat het soms.

En natuurlijk zijn die lijstjes van die drammer in essentie niet slecht. De drammer heeft ook zijn kwaliteiten: alles op een rijtje zetten,  efficiënt werken, orde op zaken stellen. Die drammer is er niet voor niets en je hebt die kwaliteiten ook nodig, maar doordrammen is een heel ander verhaal. Dat is vervelend.

Tel er nog eens bij op dat ik naast die drammer en perfectionist ook een kant heb die graag wil genieten. Gijs Gans noem ik die. Die ligt liever met een stuk appeltaart onder een boom te genieten van de zon. In die zin is de drammer net Oma Duck die altijd bezig is op de boerderij en is Gijs Gans de tegenpool. Geweldige combinatie, not!

Tegelijkertijd wel fijn dat ik langzaam maar zeker de tegenpool heb ontdekt van die drammer. Want als ik kijk naar mijn eerdere dagboeken die ik schreef op 2WMN uit 2014 en 2015 word ik gewoon moe als ik het lees. Ik deed daar zo ontzettend veel voor mijn werk, het huishouden, sporten (al dan niet met de hond) en voor anderen dat ik me toen ik het las af vroeg: ‘Waar ben ik in dit verhaal?’ Ik ging altijd maar door, geen wonder dat ik ook moeilijk kon genieten als ik eens tijd voor mezelf nam en me slecht kon concentreren.

Maar superfijn dat ik mezelf zo’n spiegel voor heb kunnen houden. Pas toen ik die dagboeken las, werd het me nog duidelijker dat ik toen nog niet wist dat er ergens in mij een Gijs Gans was die ook wel graag gehoord wilde worden. En ik wist toen ook niet dat die drammer een behoorlijke valkuil met zich mee bracht.

Hoe is dat nu? Door eigenlijk puur die verschillende kanten van mezelf te erkennen en langzaam maar zeker te accepteren kwam er een verschil. En ik sloot een innerlijke compromis. “Ik doe dat, maar dan heb ik rond dat uur de tijd om iets voor mezelf te gaan doen en is jouw deel voor vandaag klaar.” Ik laat me nu minder leiden door de drammer en probeer de keuzes bewust te maken. Dus ik maak bewust wel of niet dingen van die lijst af en probeer er realistisch naar te kijken. Is dit realistisch? Kan dit ook niet op een andere dag? Waar plan ik tijd voor mezelf in?

Dat resulteert dus uiteindelijk in een veel kortere lijst die haalbaar is en acceptabel. En dat is enorm bevrijdend. Een aantal gedachten die nu van voorheen verschillen, zijn:

  • Mijn huis hoeft niet meer zo nodig altijd spik en span te zijn zoals voorheen. Dan is het maar gewoon een rommeltje. So be it.
  • Het voordeel? Als ik dan tijd voor mezelf heb genomen, heb ik tenminste zin en energie om bij wijze van weer op te ruimen. Voorheen deed ik dat dan heel chagrijnig en met heel veel weerstand omdat het van mezelf moest en ik daar eigenlijk de energie niet voor had. Dan moest mijn vent het wel vaak ontgelden met mijn humeur. En ik gaf hem net zo goed een vervelende to-do lijst waar hij niets mee deed, dus daar werd de drammer nog zuurder van.
  • Doordat ik dat nu niet meer doe, is mijn relatie ook veel leuker/luchtiger en pakt Jor gewoon de dingen op die hij wil. Het valt me op dat hij juist veel meer oppakt dan voorheen, juist omdat ik niet meer zo dram.
  • Ja, dan speelt de hond maar even met de bal in de tuin in plaats van haar 2 uur lang uit te laten. Daar geniet ze namelijk ook heel erg van.
  • En zoals iemand in de comments ooit tegen me zei: ‘Onthoud dit Martine, als je los laat heb je twee handen vrij.’ Daar is geen speld tussen te krijgen, toch?

Is die drammer dan helemaal weg? Nee, natuurlijk niet. Dat gebeurt ook niet en hoeft ook niet, want er zitten immers ook goede kanten aan. Die drammer helpt me namelijk enorm om in korte tijd veel werk te verzetten. Maar soms voel ik me nog wel eens schuldig als ik de Gijs Gans uit ga hangen, want dan vind ik dat ik niet genoeg doe. Of althans, dat vindt de drammer. Dat is dan weer de valkuil, want dat is niet zo. Dus het vergt van mij altijd tijd en aandacht om te luisteren naar de gedachtes en gevoelens van een drammer, een perfectionist en een Gijs Gans en daarbinnen een compromis te sluiten waardoor deze patronen vrienden kunnen worden.

Je zou denken dat het ingewikkeld is, maar in principe is dat niet zo. We willen allemaal dat er naar je geluisterd wordt. Het is fijn als andere mensen je zien en horen zonder oordeel en dat willen deze patronen ook. Dus het enige wat je hoeft te doen is bekijken wat die patronen precies voor jou kunnen betekenen en wat ze van jou nodig hebben. En dat kan ook onderling gelden tussen die patronen: wat heeft de drammer van een Gijs Gans nodig, wat heeft Gijs Gans van zo’n drammer nodig en wat kunnen ze in essentie voor elkaar betekenen? Misschien dat ze in het begin absoluut geen vrienden kunnen zijn, maar…wat niet is kan nog komen.

Ik ben nu een jaar verder sinds deze ontdekking en het zijn  nog zeker geen vrienden, maar wel een soort achterburen, haha!

En om deze rare driehoeksverhouding kracht bij te zetten: Gijs Gans had er niet zo’n zin in vandaag, wat resulteert in het feit dat ik dit artikel de avond van tevoren maak vanwege de drammer die zegt dat het nu echt moet. Die drammer somt vervolgens nog 5 dingen op maar ik spreek nu af dat ik nog 1 van die dingen doe en daarna naar bed ga. Case closed! Minder drammen, moeilijk maar mogelijk.

18 reacties

Allissa -

Zo ontzettend herkenbaar !

Johanne -

Bij mij kent het twee kanten. Ik heb ook die ‘drammer’ in mij zitten, maar iets anders in mij kan die drammer ook heel goed negeren. Dus vaak komt het er bij mij op nier dat ik iets moet, moet, moet, maar niet doe. Soms wilde ik wel dat mijn drammer wat sterker was, zodat ik toch iets meer gedaan kreeg. Maar dat gebeurt ook langzaam wel geloof ik.

Nienke -

Ik las dit artikel en had hem alweer weg geklikt maar dacht nee even terug. Ik lees de artikelen eigenlijk alleen zonder te laten weten of ik ze wel of niet leuk vind. Maar ik vond dit echt een leuk artikel, leuk onderwerp dat niet veel besproken wordt maar heel herkenbaar is en ook erg leuk geschreven! Top Martine!

Nienke -

Ik las dit artikel en had hem alweer weg geklikt maar dacht nee ven terug. Ik lees de artikelen eigenlijk alleen zonder te laten weten of ik ze wel of niet leuk vind. Maar ik vond dit echt een leuk artikel, leuk onderwerp dat niet veel besproken wordt maar heel herkenbaar is en ook erg leuk geschreven! Top Martine!

Mya -

Herkenbaar! Ik maak soms ook echt onmogelijke to do lijsten, maar gelukkig kan ik die drammer wel de mond snoeren. Naarmate je dat vaker doet gaat het je steeds gemakkelijker af! Ik stel mezelf altijd de vraag; ok ontstaat er een wereldramp of groot probleem als ik het niet doe? nee? Ok mooi. Dan hoeft het ook niet persé nu.

Sofia -

❤❤❤

marrie -

Een drammer is iemand die dwingt, denk dat je wat anders bedoelt.

Martine -

Check mijn antwoord hier beneden. Het gaat om het beeld/woord wat jij er zelf bij hebt. Voor jou is een drammer dus wat anders dan voor mij. :)

Mariska -

Heel herkenbaar verhaal! Bij mij was Gijs Gans er nooit met als resultaat een zware burn-out, waar ik maar niet van kan herstellen. Ik moet om te herstellen eigenlijk bijna continu Gijs Ganzen, maar ik heb het helaas nooit geleerd. Verplicht niets doen of doen waar ik zin in heb vind ik zo lastig. Wat is dat dan waar ik zin in heb? Ik vind het heel moeilijk om niet te luisteren naar De Drammer. Als ik toch eens kon afrekenen met dat nare stemmetje. Fijn om te lezen dat het jou soms wel lukt, dat geeft weer hoop!

Patricia -

Ik heb echt een heel andere betekenis bij een drammer. In mijn ogen beschrijf je een perfectionist icm met een iemand die teveel eisen aan zichzelf stelt en daarbij hoge verwachtingen wilt waarmaken.
Een drammer vind ik iemand die zijn mening/wil oplegt (of beter gezegd opdringt) bij een ander.

Martine -

Iedereen heeft er een ander beeld bij, voor mij is een drammer dit: iemand van wie je perse alles moet doen. Een perfectionist zit ‘m bij mij meer in de uitvoering van die taken (die moeten met precisie worden uitgevoerd) die opgelegd worden door een drammer die niet teveel tijd kwijt wil zijn aan perfectie.

Maar bij jou kan dat weer een heel ander beeld zijn natuurlijk, er is geen goed/fout.

Anna -

Nou daarom bestaan er dus woordenboeken… haha

Martine -

Zucht 😛

Brigitte -

Bij mij werd de drammer altijd de innerlijke criticus genoemd :) altijd commentaar op wat je doet, het is nooit goed genoeg. Misschien dat dat meer aanspreekt?

Martine -

Haha nee, want dat is voor mij persoonlijk weer een andere. Maar nogmaals: je hebt er allemaal een ander woord voor of beeld bij wat je aanspreekt. Het feit dat ik het zo noem, wil niet zeggen dat een ander dat ook heeft.

Brigitte -

@martine, klopt iedereen heeft er een ander woord voor. Misschien hangt het ook af over wat er voor waarde aan een woord gehangen wordt door de omgeving. :) Wel een goed artikel trouwens! Leuk dat je die kanten van jezelf een soort namen hebt gegeven 😛

Kelly -

Heel goed omschreven! Ik had er toen ik net ging samenwonen ook heel veel last van. Nu gelukkig stukken minder!

Syl -

Ik ook
Maar ik laat het nu meer lis

Reageer ook