Bevallen: dit zijn mijn tips

Al een paar keer ben ik gevraagd of ik tips wil geven voor een fijne bevalling. En hoewel ik geloof dat we helemaal niet de les gelezen te hoeven worden over bevallen (ons lichaam weet precies hoe het moet!) en natuurlijk ook geen fijne bevalling kan beloven met mijn tips, heb ik wel wat dingetjes waarvan ik geloof dat het mij geholpen heeft bij mijn bevallingen. Dit zijn ze.

Even een disclaimer vooraf: Bevallen is voor iedereen anders. Dit is wat voor mij werkte en dit zou ik aan mijn vriendinnen die voor het eerst zouden bevallen meegeven als ze mij zouden vragen om tips. Maar na twee zwangerschappen weet ik als geen ander dat andermans advies soms helemaal niet bij je past. Ik zou zeggen, pik er uit wat je nuttig lijkt (of niet, natuurlijk 😉 ).

Ik heb ook geen enkel oordeel over verschillende manieren van bevallen. In dit artikel kun je wel proeven dat ik persoonlijk fan van van een zo natuurlijke bevalling (voor mezelf!!). Maar als je kiest voor een ingeleide bevalling met pijnstilling (om maar wat te noemen), is dat natuurlijk net zo prima. Het is dus in geen enkel opzicht betweterig of oordelen bedoeld. Just my two cents als iemand om mijn persoonlijke tips zou vragen. :-)

1. Zorg dat je de juiste mensen om je heen hebt

Dat wil zeggen: kies je verloskundige(n) met zorg uit en denk bewust na over wie je allemaal bij de bevalling wilt.

Ik heb zelf bewust gekozen voor een caseload verloskundige. Deze verloskundigen werken volledig één op één. Dit in tegenstelling tot veel verloskundigepraktijken, waar je soms twee/drie/vier verloskundige hebt die je begeleiden en je niet weet wie je bij je bevalling zal zijn. Zelf vond ik het een fijn idee dat ik mijn verloskundige na 9 maanden goed kende en ik voelde me volledig bij haar op mijn gemak. Ze kon ook goed opschieten met Djurre en ze kende ons verhaal tot in detail. Niet uit het dossier wat ze vlak voor de afspraak nog eens door had gelezen (ik heb zelf in de zorg gewerkt, ik weet hoe het gaat als zo’n 40 cliënten per week ziet), maar omdat ik maar één van de vijf zwangeren in die maand was die ze begeleidde en we altijd minstens een half uur zaten te kletsen. Dit doet overigens niets af aan de ‘gewone’ verloskundige hoor, zij doen ook prachtig werk. Dit vond ik gewoon alleen bijzonder fijn aan de werkwijze van mijn verloskundige. Hoe dan ook, of je nu een caseload verloskundige hebt of een ‘gewone’, zorg dat je je prettig voelt bij haar (of hem). Voelt het niet oke, bespreek het dan of stap over.

Denk ook na over wie je bij de bevalling wilt hebben. Waarschijnlijk je partner, maar misschien ook een moeder/zus/vriendin? Ook zal er waarschijnlijk een kraamhulp aanwezig zijn. Je kunt afspraken maken over wanneer je wilt dat zij er bij komt. Zo was mijn afspraak met de verloskundige dat de kraamhulp pas in de kamer zou komen wanneer zij haar nodig had. Bij Jelle kwam de kraamhulp daarom pas toen ik op moest staan. Bij Gijs was ze er vlak voor Gijs geboren was. Beide keren pas op het allerlaatste moment dus. Ik vond het fijn om zo min mogelijk mensen om me heen te hebben.

2. Denk na over je ‘bevallingsplan’

Een bevallingsplan is geen draaiboek van hoe je bevalling zal lopen. Want dat weet je gewoonweg niet van te voren. Mijns inziens maak je vooral een bevallingsplan voor jezelf en je verloskundige. Het maken ervan zorgt ervoor dat je actief nadenkt over wat je voor wensen hebt en hoe je tegenover bepaalde medische handelingen staat. Je verloskundige kan hier vervolgens rekening mee houden.

Denk bijvoorbeeld na over: de plek waar je wilt bevallen, sfeer, aanwezige personen, hoe je het liefst hebt dat mensen je benaderen, pijn bestrijding, houdingen, je wensen voor na het bevallen (wil je bijvoorbeeld de baby lang bij je houden of wil je graag snel dat de baby aangekleed wordt), borstvoeding/flesvoeding en wil je de navelstreng uit laten kloppen?

Ikzelf had het meest simpele bevallingsplan wat je kunt bedenken (het stond ook niet op papier): thuis bevallen als het kon, geen overbodige medische interventies (zoals vliezen breken wanneer ze nog niet gebroken zijn), alleen ontsluiting voelen wanneer ik daar zelf om vraag of de verloskundige dat nodig achtte en geen pijnbestrijding. Ik wilde het allemaal zo natuurlijk mogelijk. Ik had ook een verloskundige die dit heel erg aanmoedigde en dit sterkte mijn vertrouwen in dat ik het kon.

3. Eet wanneer je nog kunt

Er komt een moment dat je hoofd niet meer naar eten staat omdat de bevalling al zo ver gevorderd is. Of je begint met overgeven. Eet daarom wanneer het nog kan, zodat je wat in je maag hebt. Blijf ook (kleine beetjes) drinken.

4. Ga nog even naar de wc voor nummer 2 als de bevalling begint

Dat ben je dat ten minste kwijt. 😉 Want wat er niet in zit, kan er ook niet uit komen tijdens de persfase! 😛

5. Zoek een plek waar je je fijn voelt

Allereerst moet je natuurlijk kiezen of je thuis wilt bevallen of in het ziekenhuis/geboortecentrum.

Als je voor het ziekenhuis kiest, kijk dan eens naar verschillende ziekenhuizen. In grotere steden hebben sommige ziekenhuizen bijvoorbeeld een bad/baarkruk beschikbaar en zijn de kraamsuites uitgebreider. Ook de sfeer op de kraamafdeling kan uitmaken. Maak een keus op je gevoel, maar houd ook de praktische zaken in het oog (afstand/ligging bijvoorbeeld).

Beval je thuis, dan kun je natuurlijk uit meerdere ruimtes kiezen waar je gaat bevallen. Het hoeft niet de vanzelfsprekende slaapkamer te zijn. Het kan ook in de badkamer, of je woonkamer. Je gaat tijdens je bevalling vanzelf wel merken waar jij je prettig voelt.

Laat je trouwens goed informeren over thuis bevallen door je verloskundige, mocht je dit overwegen. Zij heeft alle cijfers rondom bevallen/babysterfte en kan je precies de voor- en nadelen uitleggen. Ook vind je op deze pagina van deverloskundige.nl informatie over waar je kunt bevallen en de cijfers hierover.

5. Lees je in en vraag rond, maar focus wel op de positieve verhalen

Het viel me op dat in bijvoorbeeld tijdschriften waarin bevallingsverhalen staan, aan de ene kant van de pagina altijd een positief verhaal stond en aan de andere kant van de pagina een horror-verhaal/minder positief verhaal. Ik merkte dat ik dat zelf ontzettend deprimerend vond. Alsof de kans op een goede bevalling 50/50 is! Dat is natuurlijk helemaal niet zo. Er gaan veel meer bevallingen goed, dan niet goed. Ik probeerde altijd maar zo te denken: de natuur heeft ons heus niet zo ontwikkeld dat bevallen een heel groot risico is voor moeder en kind, want dat zou evolutie-technisch heel onlogisch zijn. Die gedachte gaf mij op de een of andere manier heel veel vertrouwen.

Natuurlijk is het fijn dat je weet wat er gebeurt als de bevalling niet vordert, de placenta niet loslaat of hoe een spoedkeizersnede verloopt, maar dat kan je verloskundige je ook heel goed uitleggen. En na één keer zo’n verhaal weet je ook genoeg. Dus het is helemaal niet naïef als je past voor de negatieve ervaringen. Je kiest er op deze manier gewoon voor om je te focussen op vertrouwen in plaats van angst.

Lees je ook in over verschillende soorten bevallingen, zodat je ook echt een mening kan vormen en kan voelen wat bij jou past. Ik kende eigenlijk alleen maar de ‘standaard’ manier: je begint thuis, gaat halverwege naar het ziekenhuis en bevalt daar liggend in een bed, eventueel met pijnstilling. Maar hoe anders zijn mijn bevallingen uiteindelijk gegaan? Ik ontdekte pas dat er meerdere manieren zijn toen ik zelf zo’n 5 maanden zwanger was.

6. Vraag je verloskundige het hemd van het lijf

Natuurlijk heeft Google ook een heleboel antwoorden, maar je verloskundige is er in eerste instantie voor je vragen. Zij is hier voor opgeleid en heeft een heleboel kennis. Daarnaast kan ze de kennis combineren met ervaring en de informatie die ze over jou heeft en dat maakt haar een goede bron.

Vraag alles wat je wilt weten. Ook over ontlasting, uitscheuren, geurtjes, angsten, weet ik veel wat… Ze is er voor jou!

7. Luister naar en volg je lichaam

Ik geloof dat dit heel essentieel is bij bevallen! Het is heel fijn en belangrijk dat we een verloskundige of gyneacoloog hebben om ons bij te staan en de ontwikkeling van de zwangerschap te monitoren, maar dat betekent niet dat een zwangere zelf niet weet of het goed gaat of hoe ze moet bevallen. Ons lichaam is uitgerust met voldoende kennis, kracht en intuïtie om te baren. Ik geloof dat als je in je eigen lichaam gelooft en je er naar luistert, je goede keuzes zal maken. Mijn verloskundige zei altijd: ‘Ik kan jou wel vertellen hoe het gaat aan de hand van mijn onderzoeken, maar jij weet het zelf veel beter. Dus vertel, hoe gaat het?’ En tijdens mijn bevallingen zei ze: ‘Ik hoef geen ontsluiting te voelen om te zien hoe ver je bent. Hoe ver denk je dat je zelf bent?’ Ik was de eerste keer te onzeker om hierop te antwoorden. Daar is zei toch voor, om me te vertellen? Maar haar aanpak inspireerde me. En of dat ik het zelf beter weet! Hallo, het is MIJN lichaam en MIJN baby! Niemand weet beter hoe het gaat dan ikzelf.

8. Schroom niet om verschillende houdingen te proberen

Als ik vertel dat ik beide keren op handen en knieën ben bevallen, doet 80% van de mensen alsof dat heel gek is. Maar weet je dat met de zwaartekracht mee persen veel logischer is dan liggend bevallen? Liggend bevallen is toegenomen toen er op een gegeven moment artsen aan te pas kwamen. Wanneer je liggend bevalt kan een arts (logisch) namelijk beter kijken wat er gebeurt tussen je benen. Maar het is niet per se de beste houding om te bevallen, want dat is voor iedereen persoonlijk. Schroom dus niet om verschillende houdingen aan te nemen, zowel tijdens het opvangen van de weeën als tijdens het persen. Al ga je op je kop staan (bij wijze van dan), doe wat voor jou werkt.

Als je googelt op ‘houdingen bevallen’ vind je genoeg inspiratie. En lees ook dit stukje eens over houdingen en bevallen. Er staat ook een lijstje met voordelen van staand of zitten bevallen. Interessant om te lezen!

9. Geloof in jezelf en vertrouw op je baby

Verzamel zo veel mogelijk informatie, volg een cursus of dril jezelf met zo veel mogelijk zelfvertrouwen tot je echt geloof dat jij het kunt. Toen ik net zwanger was van Jelle dacht ik ook: ‘Oh my god, hoe moet ik dit straks gaan doen?’ Maar in de loop van mijn zwangerschap, naar mate ik meer las, er over sprak met mijn verloskundige en de cursus Hypnobirthing volgde, ging ik meer en meer geloven in mezelf. Ik ontwikkelde een soort mantras/affirmaties en ging er echt in geloven: ik kan dit, mijn lichaam weet hoe het moet, er is niets wat indiceert dat ik niet zelf veilig zou kunnen bevallen, mijn intuïtie vertelt me alles wat ik weten moet, ik ben niet bang voor de bevalling, mijn lichaam is hiervoor gemaakt, mijn baby komt wanneer hij er aan toe is, mijn baby weet hoe hij ter wereld moet komen en er is er nog nooit eentje blijven zitten. Ik weet het, voor sommige mensen klinkt dit echt te zweverig. Dat snap ik, zou ik ook gehad hebben als ik het nog niet had meegemaakt. Maar het werkte wel als een tiet voor mij. Ik heb geen seconde angst gevoeld tijdens mijn bevallingen omdat ik er van overtuigd was dat ik het kon.

10. Probeer te ontspannen

Wanneer je weeën hebt reageert je lichaam hierop door zelf pijnstillers aan te maken in de vorm van endorfine. Door de endorfine voel je je minder pijn. Goed bedacht van Moeder Natuurlijk toch! Echter belemmert angst of spanning de aanmaak van endorfines. Daarom is het belangrijk zo ontspannen en comfortabel mogelijk te zijn tijdens je bevalling (makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk). Wat werkt is voor iedereen anders. De één heeft baat bij massages, muziek of een geurkaars die aan staat. De ander is het liefst zo veel mogelijk alleen, wil stilte of vindt het fijn om te douchen/badderen. Doe wat voor jou werkt!

Wat voor mij hielp was om niet te veel bezig te zijn met ‘hoe lang nog’, hoe veel pijn ik had en ‘wat als…’ gedachtes. Ik dacht vooral: ‘Hier komt vanzelf een eind aan’, ‘Elke wee is weer eentje dichtbij de geboorte’, ‘Ik kan dit’ en ik gaf mezelf over aan de bevalling. Ook door blijven ademen tijdens de weeën helpt heel goed, het zorgt ervoor dat je niet buiten adem raakt en helpt je ontspannen. Verder probeerde ik tussen de weeën door al mijn spieren te ontspannen (vergeet ook niet je gezicht en je handen, die verkramp je vaak het langst).

11. Denk veel na over bevallen

Dit is misschien wel de belangrijkste tips die ik je mee wil geven. Mijn moeder had een heel ander beeld van bevallen dan ik. Vroeger zagen we namelijk onze moeders/zussen/tante’s bevallen. Zo vertelde mijn moeder dat ze zich haar moeder nog herinnert die tijdens de weeën rondjes liep om de keukentafel. Onze generatie ziet dat veel minder, dus moeten we onze verwachtingen halen uit verhalen (en de erge verhalen gaan sneller rond dan de positieve verhalen) en uit films (krijsen, puffen, persen op commando, heel veel pijn en ellende). Probeer eens al je voorkennis los te laten. Stel jezelf eens de volgende vragen:

  • Wat voor start wens jij voor je kindje?
  • Wat voor start wens jij jezelf als moeder?
  • Vind je ‘natuurlijk bevallen’ belangrijk, of kies je liever voor een meer medische insteek? Dit is heel persoonlijk. De één voelt zich veiliger in een medische omgeving, de ander voelt meer bij ‘ik laat de natuur zijn gang gaan’.
  • Als je alle ‘standaard dingen’ die we zien rondom bevallen loslaat (zoals bevallen in bed bijvoorbeeld), hoe en waar zie jij jezelf dan je baby ter wereld brengen? Misschien zie je jezelf wel bevallen in een bad, in de woonkamer of in de natuur (oke, dit is misschien een beetje moeilijk realiseren, maar het kan je wel wat duidelijk maken).

Voor zo ver een lijstje met punten die mij hebben geholpen en waar ik over na heb gedacht. Nogmaals, ik ben geen verloskundige, goeroe of iemand met het antwoord op alles. Ik heb ook geen bijzondere bevalling gehad. Ik ben een doodgewone moeder van twee zoontjes die haar ervaringen deelt. Ik hoop dat je er wat aan gehad hebt. :)

25 reacties

Rosalie -

Ik denk dat het belangrijkste dat je schreef was dat elke bevalling anders is. En wat ook belangrijk is is dat je je er aan moet overgeven. Ook als het anders verloopt dat dat je hoopte. Ik ben uiteindelijk ingeleid en heb pijnstilling gehad. Ik kreeg namelijk een weeënstorm en na 2 uur kon ik gewoon niet meer. Vervolgens een knip gehad omdat mijn dochtertje niet goed herstelde van de weeën. En na de geboorte moest ik naar de ok omdat mijn placenta er niet uit kwam. Klinkt als horror maar viel wel mee. Ik had 100% vertrouwen in de medewerkers van het ziekenhuis. En ik was ook heel blij dat ik in het ziekenhuis beviel. Moet er niet aan denken om met een navelstreng koorts uit mijn vg hangend naar het ziekenhuis te moeten gaan.

Jackelien -

Wat een fijn artikel! Ik hou hem in mijn achterhoofd, voor later misschien :).

Ik vrees het meest voor als je de controle kwijt zou raken, door wat voor reden dan ook. Straks zit je kindje ‘vast’ en moeten ze ingrijpen, waardoor je alle controle uit handen moet geven. Ik denk dat, als alles goed en natuurlijk gaat, het een mooie ervaring is. Maar toch die angst… hoe ging jij daar mee om? Heb je daar over nagedacht van te voren?

Esmee -

Heel mooi! Hele mooie foto’s ook!!

Denice -

Heel erg fijn artikel! Goed dat je hier over schrijft Willemijn :) 1 dingetje: Daar is zij* toch voor :) ipv zei (verleden tijd van zeggen).

Anke -

Mooi geschreven! Hier een stuitligging en geen draaiing meer mogelijk, toen gekozen voor een geplande keizersnede en dat werd een spoedkeizersnede want t mannetje besloot al te komen :) ik knijp mijn handjes dicht vanwege de goede medische voorzieningen in NL en ben heel erg blij dat het zo is verlopen. Heb me wel verdiept in stuitbevallingen maar hoorde toen hoe groot de kans is bij een 1e bevalling dat het uiteindelijk toch een keizersnee zou worden en durfde dat niet aan. ik sta maar niet stil bij hoe het gegaan was als we deze kennis en kunde niet hadden gehad…

Marie -

In het begin kon ik niet ontspannen waardoor ik mijzelf helemaal leeg spuugt en diarree had. Ik ben toen op een kruk onder de douche gaan zitten waar ik ontspande. Daarna gelopen door de kamer en met weeën leunde ik tegen bijv. de vensterbank. Toen ik mocht gaan persen eerst op de baarkruk en het laatste stukje? in bed.
Ik kijk zeer positief terug op mijn bevalling en hoop het nog eens op deze manier mee te mogen maken.

Marie -

Nog een aanvulling: Mijn vriend kijkt ook zeer positief terug op mijn (onze) bevalling. We lachen er nog wel om. Zo was ik in het begin heel bescheiden, bood ik mijn excuses aan als ik overgaf en gebruikte woorden zoals vagina. Hoe verder de bevalling voorderde gebruikte ik meer scheldwoorden (dit kan ik mij zelf overigens niet herinneren).

Kim -

Fijn om te lezen, nuttige tips! Ik wilde ook zo natuurlijk mogelijk bevallen (dat leek en lijkt mij zelfs meer dan logisch..) en ik was van te voren ook niet bang en tijdens zo lang mogelijk ontspannen maar dat heeft weinig mee geholpen. Na 24 uur heftige weeën aanhoren dat je op “ruim 2 cm” zit wil wel voor wat spanning zorgen 😉 Ik zou zelf gezworen hebben dat ik er bijna was. Uiteindelijk alsnog 37 uur geduurd en allerlei toeters en bellen nodig gehad. Valt niks over te zeggen van te voren..

Patricia -

Mooi artikel! Vanwege een medische aandoening werd ik met 38 weken ingeleid. Uiteindelijk bevallen met 38+3 weken. Ik heb niet gekozen voor een inleiding, dit was medisch noodzakelijk. Natuurlijk kan je van protocollen afwijken in ziekenhuizen, maar dit is niet gemakkelijk. Je artikel inspireert me wel om het bij een eventuele tweede bevalling anders aan te pakken.

Kelly -

Wauw, bedankt voor dit heldere en eerijke artikel Willemijn! Ik ben zelf bijna 20 weken zwanger van mijn eerste kindje en voel zelf ook heel sterk de behoefte om thuis te bevallen en wellicht m.b.v. een baarkruk. Door jouw ervaringen en tips voel ik me hierin nog meer gesterkt en ik hoop er dan ook echt wat aan te hebben als het zover is!

Monique -

Wat een mooi stukje! Ik ben nu zwanger van ons eerste kindje en sta er tot nu toe net zo in als jij er in staat. Ik geloof echt dat wij vrouwen het kunnen.. Ook ik denk altijd, er is er nog nooit eentje blijven zitten. Verder twijfel ik wel erg over bevallen in het ziekenhuis of thuis, maar daar heb ik ook nog even voor.

Bedankt voor je inspirerende stukje!

Madelaine -

Wat een prachtig artikel! Ik ben zelf dus ingeleid en had hier een hele positieve ervaring mee, ik snap echter compleet waarom vrouwen het lief ‘puur natuur’ houden hoor.

Esmée -

Wat een super mooi en inspirerend artikel! Heb echt het gevoel dat ik met al je tips wat kan!😊 Ben zwanger van mijn eerste kindje die in oktober geboren gaat worden en dit artikel over bevallen doet me echt heel goed!

Willemijn -

Oh dat vind ik echt super fijn om te horen 😀

M. -

Mooi omschreven en prachtige punten! Persoonlijk heb ik altijd een soort van mantra gehad; Als al die andere miljarden vrouwen dit kunnen dan kan mijn lichaam en geest dit ook aan!! Ik heb mijn hele bevalling verticaal gedaan. Ik snap nog steeds niet hoe vrouwen ‘liggend’ hun weeën kunnen opvangen en ‘liggend’ kunnen persen. ‘Bewust’ genieten van de korte, minder pijnlijke momenten tussen de weeën door (klinkt gek, maar dit heeft mij 6 uur lang geholpen om de pijn te kunnen verdragen). Ik leefde in een cocon tijdens mijn bevalling en was (zonder pijnbestrijding) in een soort van trance. Het heeft mij ook geholpen om geruim voor de bevalling al goed na te denken over als de hele bevalling anders verloopt dan jijzelf in gedachten/gehoopt had, niet in paniek te raken en om toch een soort controle en rust te houden, in hoeverre dat mogelijk is over je eigen bevalling (had op de dag van mijn bevalling ondertussen al 40 handjes geschud met mensen die ik nog nooit eerder had gezien, en de man die mijn bevalling deed zag ik voor het eerst tussen mijn benen door toen ik mijn eerste ‘perswee’ had ;)). En vooral ook je eigen angst zo goed mogelijk in toom proberen te houden op het moment wanneer er toch daadwerkelijke kritieke momenten kunnen ontstaan tijdens een bevalling. Ik had mijn bevalling 1000x over willen doen als mijn prematuurtje niet zo ziek was geworden direct na de bevalling.

Alice -

Bedankt voor je tips, heel fijn en waardevol.

Renate -

Goed artikel! Een opmerking: je schrijft in de inleiding: Maar als je kiest voor een ingeleide bevalling met pijnstilling.. Over het algemeen kan je in Nederland helemaal niet kiezen voor een inleiding, alleen in bijzondere situaties zoals overtijd zijn. De meeste vrouwen die worden ingeleid kiezen hier niet zelf voor, maar moeten het vanwege medische noodzaak. En als dat dan zo is, dan kan je dat nog zo natuurlijk mogelijk ondergaan. Ik had wel de mazzel dat ik werd ingeleid met gel ipv weeenopwekkers, dus ik zat niet vast aan een infuus. Maar pijnbestrijding was gelukkig niet nodig.

Nog een tip: in het ziekenhuis is best veel mogelijk, maar je moet hier vaak explicieter om vrager dan bij je verloskundige, omdat ze je minder goed kennen. Wees dus duidelijk en assertief in wat je wilt! Uiteindelijk ben ik redelijk natuurlijk bevallen in een medische omgeving.

Laatste tip: geef je over aan wat er gebeurt. Een bevalling loopt soms anders dan je wilt. Zo kreeg ik geen weeën na het breken van mijn vliezen, moest ik dus uiteindelijk naar het ziekenhuis voor een inleiding en moest ik na mijn bevalling nog naar de OK omdat de placenta niet loskwam. Desondanks kijk ik heel positief op mijn bevalling terug omdat ik me er heel bewust van was dat een bevalling soms anders loopt dan je wilt.

Lot -

Bedankt voor het artikel, interessant om te lezen! Mij staag een medische bevalling te wachten die hoogstwaarschijnlijk wordt ingeleid. Ik denk dat kiezen voor een ingeleide bevalling niet helemaal een goede woordkeuze is. Vaak is daar een goede reden voor.

Michelle -

Ik had dit artikel oprecht zelf geschreven kunnen hebben; zo veel herken ik erin! Ik ben ook thuis bevallen, op een zo natuurlijk mogelijke manier. Ik heb er 9 maanden naar uitgekeken en ben er heilig van overtuigd dat het feit dat ik niet bang was er aan bijdroeg dat Morris er binnen zes uurtjes was. Hoop zo dat het de tweede keer weer zo mooi zal zijn, maar dat heb je natuurlijk nooit voor het zeggen.

Marja -

Interessant om te lezen. Ik lees tussen de regels veel van Sylvia (hypno) terug.

Fijn dat je zo goed terugkijkt op je beide bevallingen. Ik (mede door hypno) enorm goed op de mijne. Kwam er ook gedurende m’n zwangerschap achter dat je dus niet liggend hoeft te bevallen. Dus ik ook op handen en voeten. En in bad.

Jessica -

Fijn dat je dit deelt. Ik wil zelf graag in het ziekenhuis bevallen, voelt voor mij rustiger en dat vind ik belangrijk. We hebben hier gelukkig een regioziekenhuis met kraamsuites (waar je man ook kan blijven slapen), met alle mogelijkheden qua bevallen die je kan bedenken. En het is dicht bij ons huis. Dat is eigenlijk het enige wat ik nu weet. Maar ik heb nog 6 maanden om verder te denken. Het vertrouwen op je eigen lijf en gevoel waar jij zo duidelijk over bent, spreekt me erg aan. Uiteindelijk moet je het toch zelf doen! Maar spannend vind ik het zeker wel, mag ook bij een eerste toch 😉

Charlotte -

Interessant om te lezen. Ik had een geboorteplan opgesteld, maar werd ingeleid omdat de baby te rustig was en mijn bloeddruk erg hoog was geworden. Ik kreeg weeenopwekkers die echt hels waren en kreeg na zeuren een ruggeprik, helaas wel een totaal ruptuur opgelopen. In het ziekenhuis werd ik niet gesteund om
Borstvoeding te geven, terwijl ik dit koste wat kost wilde geven. Ik heb hem de eerste dag en nacht 1x kunnen aanleggen en moest daarna kolven. Hier ben ik nog steeds boos over, heeft ervoor gezorgd dat ik een jaar heb moeten kolven. Dit zou ik bij een volgend kind echt heel anders doen! Ik zou wel weer naar het ziekenhuis gaan, ik ben op de OK gehecht en daar ben ik achteraf heel blij mee. Ook kon ik daar gebruik maken van een heel goed kolfapparaat. Ik heb heel weg het gevoel gehad alsof er niet naar me werd geluisterd, er werd van alles besloten (doordat ik een medische bevalling kreeg wel logisch, maar toch) dus ik zou de volgende keer meer op m’n strepen staan

Kelly -

Heel interessant om te lezen! Ik neem t mee voor later en voor m’n zusje.

Margot -

Interessant om te lezen! Ik wil graag in een geboortecentrum bevallen omdat dat me een veilig gevoel geeft, maar in principe wil ik verder (zolang het kan) uit de buurt blijven van alle medische toestanden. Ik ben benieuwd hoe het gaat lopen!

Tineke -

Iedere bevalling is anders. Bij mij hielp het heel erg om mij te focussen op het puffen en de ademhaling. Ik kon door de weeenstorm bijna niet eens meer bewegen, dus 1 houding was voor mij wel prima.
Liefs

Reageer ook