Mijn tweede bevallingsverhaal

Het heeft even geduurd en er werd veel naar gevraagd, maar vandaag is het dan eindelijk tijd voor mijn tweede bevallingsverhaal! Ik neem jullie mee in het verhaal van mijn tweede bevalling. Eentje die al net zo mooi was als die van Jelle. Want wauw, wat is bevallen toch bijzonder…

De foto’s die je voorbij ziet komen in de video zijn gemaakt door Mariska. Lees hier hoe ik het ervaren heb om een fotograaf bij je bevalling te hebben en bekijk ook meer foto’s van de bevalling.

https://youtu.be/5mWtSmaqWZI

33 reacties

Vivian -

Oh wauw, wat ben je een leuke spontane meid! Ik kom hier nu voor het eerst en ben super enthousiast.
Mooi verteld ook, heel helder en prettig om naar te luisteren.
Ik ben zelf met 30 weken met een spoedkeizersnede in het ziekenhuis bevallen van een tweeling. Heel anders dus en veel minder ‘romantisch’ (ik kon ze pas na 2 uur zien liggend in een ziekenhuisbed en dan alleen in de couveuse de handjes aanraken), maar daarom des te specialer om jouw verhaal te horen. Die details die je vertelt maken het juist leuk! Stiekem ook een beetje jaloers :).

Renee -

Een mooi verhaal Willemijn! Fijn he, om met zo’n gevoel terug te kijken op je bevalling!
Heel grappig, ik ben 2 wkn geleden bevallen en toen mijn schoonmoeder weg reed met de andere 2 kindjes kreeg ik ook de eerste echte pijnlijke wee. Alsof je het dan pas toe laat he?
Geniet van je mooie gezin!

Nicole -

Wauw wat een ontzettend mooi verhaal. Zelf heb ik geen keus gehad en lag ik in het zkh met pre eclampsie. Uiteindelijk heb ik ook met spoed een keizersnede gehad en dat is dus ook de reden dat ik nu weer in het ziekenhuis moet bevallen. Maar ik vind het super dat je gewoon kiest voor thuis als je geen medische indicatie hebt. Waarom ook niet?!

Anouk -

Wat een mooi verhaal en wat bijzonder dat je dit met ons wil delen. Lijkt me heel mooi om een bevalling zo bewust mee te maken. Bij mij duurden beide bevallingen max 2 uur vanaf de eerste wee. Is heel luxe en fijn, alleen schiet het bewust afsluiten van je zwangerschap erbij in. Persweeën lijken me ook een hele aparte ervaring, die heb ik nooit gehad. Fijn dat alles goed gaat met jullie en dat je lekker in je eigen omgeving hebt kunnen blijven. Geniet met z’n vieren!

Pauline -

Wat een mooi en eerlijk verhaal Willemijn en de details zijn zeker niet too much.
Het is zoals het is.
Ik vind nog steeds de geboorte van mijn drie kinderen de mooiste ervaring in mijn leven.
Er komt gewoon een oerkracht in je boven als je aan het bevallen bent en inderdaad kom je
in een bubbel en ben je alleen met jezelf bezig. Natuurlijk zijn er momenten dat je denkt ” waarom wilde ik zo graag zwanger worden?”, maar als dan je pas geboren kindje op je buik ligt weet je waarom je dat zo graag wilde.

Nynke -

Mooi verteld!
Iedere bevalling is anders, maar hier zeker veel herkenning. Vooral de nare momentjes (laatste centimeters, wanneer het hoofdje staat en de hechtingen), haha. Ik kijk er ook heel fijn op terug. Zwanger zijn was niet echt geweldig hier, maar de bevalling zou ik zo nog een keer doen. Maar dan wel thuis! De 1e keer moest ik naar het ziekenhuis ivm wonen in een flat zonder lift, maar bij de volgende zou ik zeker thuis blijven :)

Alex -

Heel mooi verteld! Ik heb er nog niet zo veel bevallingsverhalen gehoord, omdat in mijn vriendenkring gewoon nog niemand moeder is geworden. Maar wat ik heb gehoord as meest al meer negatief dan positief – heel leuk om het een keertje anders te horen! :)

Chelsea -

Wat heb je dat ontzettend mooi verteld. De laatste tijd lees je veel horrorverhalen wat betreft bevallen waardoor het voor mij een regelrechte hel leek waar ik liever niet aan begon. Maar als jij het dan zo vertelt klinkt het heel anders. Heel inspirerend en knap verwoord. Je laat echt de mooie kant zien.

Julie -

Wat een prachtig verhaal. Zeer leuk om naar te luisteren. Ik ben zelf huisarts in België en hier is het helemaal niet courant om thuis te bevallen. Beval je dan op je knieën? Dit is een veel natuurlijker manier om te bevallen dan op de rug. Goed gedaan en proficiat met je wolk van een baby Gijs!

Nicole -

Wat een ontzettend mooi verhaal. Echt heel fijn dat je zo een positieve ervaring hebt gehad met je bevalling, dat is mooi om te horen. En ook fijn dat je je er zo bekrachtigd door voelt. Dit is echt een hele andere kijk op een bevalling dan ik heb na aanleiding van verhalen van o.a. mijn moeder. Dat was helaas wat minder florisant haha.

Rianne -

Wauw jeetje Willemijn wat een mooi en puur verhaal! En wat vertel je het fijn en duidelijk. Het is aan alles aan jou te zien en te horen dat het een positieve ervaring was. Je glunderde lach en je trotse gezicht. Kreeg er kippenvel van! Dankjewel voor het delen van dit bijzondere verhaal.

Jolanda -

Ik ben zes maanden geleden bevallen en heb met tranen in mijn ogen jouw verhaal aangehoord. Ik wilde ook heel graag thuis bevallen. Ik had een zwangerschap uit het boekje maar mijn bevalling was allesbehalve dat. Zonder het ziekenhuis zouden ik en mijn kindje er niet meer zijn geweest en daar denk ik nog bijna dagelijks aan. Een volgende keer mag ik helaas ook niet meer thuis bevallen. Hoe jammer ik het ook vind, ik ben vooral dankbaar dat we in Nederland opties hebben, dat we wat kunnen kiezen.

Jose -

Wat een mooie, eerlijke video! Maar pffft, ik vond de ochtenddrol van vanochtend al een zware bevalling, laat staan als er een baby uit moet floepen… Ik wacht toch nog maar even 😉

Willemijn -

Hahaha!

Eline -

Dank voor het delen van dit bijzondere, mooie verhaal! Ik ben (nog lang) niet zwanger maar vind het daarom juist fijn om een eerlijk verhaal te horen ook met ‘dirty details’, dat geeft tenminste een goed beeld. Je verhaal inspireerd mij heel erg, ik hoop echt dat ik op eenzelfde positieve manier er in kan staan als ik ooit zwanger ben en ga bevallen.

Sanne -

Mooie bevallingsverhaal! En fijn dat je er weer zo positief op terugkijkt. Als ik dit hoor dan krijg ik spontaan zelf zin om weer te bevallen, Haha! Oké, het doet pijn maar het is zo’n mooie en bijzondere ervaring en dat wil ik dolgraag nog een keer meemaken. Maar eerst nog even genieten van onze kleine man en als het ons gegund is dan hoop ik het nog een keer mee te mogen maken.

Marjolein -

Hallo Willemijn,

Wat fijn dat jij zo hebt kunnen genieten van je bevallingen. Thuisbevallen klinkt perfect en zeker met jou verhalen.
Ik ben toch heel blij met de keuze voor het geboortecentrum en lekker dichtbij het ziekenhuis.
Bij mij kwam de placenta niet vanzelf en heb ik heel veel bloed verloren. Als ik thuis was geweest weet ik niet of ik het wel gered had. Een perfecte zwangerschap is dus ook geen garantie voor een goede bevalling. Ik ben heel blij met de optie ziekenhuis in Nederland. Want je weet het dus maar nooit.

Carina -

Wat een mooie verhaal!! Ik ben ook een paar maandjes geleden bevallen en kan me heel goed inleven :)

Michelle -

Oh Willemijn wat een prachtig verhaal weer! Ik vind het zo bijzonder en vooral ook heel fijn dat jij ook zulke mooie ervaringen hebt gehad. Je verhaal is zo herkenbaar. Ik beviel van Morris in minder dan zes uur, en hoewel ik daar een gebroken stuitje aan overhield, is het echt het mooiste wat ik ooit mee heb mogen maken. Ik kijk met zo’n intens gelukzalig gevoel terug op mijn bevalling dat ik me er nu al op verheug het in september weer te mogen doen. Ik ben overigens ook thuis bevallen, en heb dat net zo ervaren als jij het beschrijft. Het is zó fijn om in je eigen omgeving te zijn. Ik geloof er ook heel heel erg in dat die ontspanning heeft bijgedragen aan de spoedige bevalling. Nu maar hopen dat het de tweede keer weer zo goed zal gaan! Geniet van je prachtige gezin!

Willemijn -

Oh wat een ellende he, dat stuitje! Ik was super bang dat ik er deze keer weer last van zou krijgen, maar het is me bespaard gebleven. Ik hoop jou ook! :-)

Meva -

Prachtig verhaal! Ik zou ook heel graag willen lezen waarom je voor thuisbevalling hebt gekozen, dus een blog hierover zou erg fijn zijn☺

Susan -

Wat een prachtig verhaal!

Jana -

Bedankt voor het delen van jouw ervaring! Heel mooi… Ik vroeg me nog af of je misschien zin en tijd hebt om te vertellen waarom je voor een thuisbevalling hebt gekozen, wat je tegenhield, wat de voordelen zijn, … In België (waar ik woon) wordt dit eigenlijk heel weinig gedaan, maar mij spreekt het eigenlijk wel aan, lekker in je eigen vertrouwde omgeving.

Willemijn -

Hoi Jana! Hier in Nederland is het ook niet heel gebruikelijk meer, slechts 13% bevalt nog thuis. 20 jaar geleden was 13% nog het percentage aan ziekenhuisbevallingen! Weet je wat ik heel verdrietig aan dit cijfer vindt, het impliceert dat wij (vrouwen) medische hulp nodig hebben bij bevallen. Dat het veiliger is in een ziekenhuis en dat bevallen iets is wat alleen onder toeziend oog van doktoren zou kunnen. Maar met een fijne verloskundige aan je zij kun je even veilig thuis bevallen (mits je een gezonde zwangerschap hebt gehad en je geen indicaties hebt voor problemen bij de bevalling)! Ze zijn zo goed opgeleid, dat ze weten wanneer ze een vrouw moeten doorsturen naar het ziekenhuis en met een ambulance ben je dan binnen no time in het ziekenhuis.

Uit onderzoek blijkt dat er thuis minder knips worden gezet en vrouwen ook minder (erg) uitscheuren bij hun bevalling. Toen ik dit las ging ik zelf voor het eerst nadenken over eventueel thuis bevallen, want eerder zei ik ‘gewoon in het ziekenhuis’ te willen bevallen. Maar hoe gewoon is in een ziekenhuis bevallen? Hoe langer ik er over nadacht, hoe onlogischer het voor mij persoonlijk klonk. Thuis voel je je veilig, je kunt rondlopen door je huis, je voelt je vrijer om bepaalde houdingen aan te nemen en je bevalt letterlijk in je eigen nest. Toen ik dit voor mezelf op een rijtje zette, tegenover het enige voordeel dat je in het ziekenhuis ‘gelijk op de goede plek bent’, maakte dat ik het eigenlijk alleen maar heel vanzelfsprekend vond om thuis te bevallen. Ik had zo’n vertrouwen in dat ik kon bevallen, dat ik helemaal niet bang was voor mijn veiligheid of die van de baby. Ik hoop je zo een beetje informatie gegeven te hebben. Wie weet wijt ik er eens een blogje aan, want ik heb er eigenlijk nog wel veel meer over te zeggen hihi. Let me know als jij (of iemand anders die dit leest), dit leuk vindt!

Floortje -

Ik vind het heel goed dat je omschrijft dat een thuisbevalling ook veel te maken heeft met het kunnen vertrouwen op je hulp, namelijk verloskundigen en kraamhulp. De thuisbevalling is afhankelijk van de kennis en kunde van verloskundigen en de kraamhulp. Hoe erg het ook is, het komt toch regelmatig voor dat door onoplettendheid/ verkeerde inschatting van de kraamhulp/ verloskundigen er niet op tijd genoeg wordt ingegrepen bij afwijkingen bij het kindje. Waardoor het soms fout gaat en het baby’tje pas (te) laat in het ziekenhuis belandt. Een thuisbevalling valt of staat wel met het kunnen vertrouwen op de je verloskundige en kraamhulp. En hoewel ik ook direct geloof dat het overgrote meerendeel dit zeker op orde heeft, zie ik vanuit mijn werk (ziekenhuis) ook waar dit fout gaan. En dat vind ik verschrikkelijk jammer, want zoals jij zegt, is een thuisbevalling denk ik het mooiste wat is er is in jouw eigen veilige omgeving. Zonder alle toeters en bellen die er in een ziekenhuis bijkomen.

Leonie -

Ik vind het hardstikke fijn voor je dat je een goede thuisbevalling hebt gehad. Maar vooral voor je eerste kind is dit gewoon geen goed idee. Wil je nou het beste voor jezelf (thuis) of het beste voor je kind (ziekenhuis)? Toch zeker voor je kind? Ik snap het romantiseren van thuis en het negatieve van ziekenhuis gewoon echt niet. Zelfs met kleine kansen, het ziekenhuis is gewoon veiliger dan thuis. Maar goed, veel vrouwen nemen gewoon die kans en dat gaat ook vaak goed, maar niet altijd en dan zit je met ‘had ik het maar anders gedaan…’.
Nederland heeft een relatief hoge babysterfte en dit ligt onder andere aan het complexe competitieve systeem tussen verloskundigen en gynaecologen.

Lees dit artikel uit Opzij: ‘DE VERLOSKUNDE IS GEKAAPT DOOR RADICALEN’
https://blendle.com/i/opzij/de-verloskunde-is-gekaapt-door-radicalen/bnl-opzij-20170320-2bfa6a88167?campaign=social-share&source=blendle&content=blendletrending-ios&sharer=eyJ2ZXJzaW9uIjoiMSIsInVpZCI6Imxlb25pZWtvbGxlbnN0YXJ0IiwiaXRlbV9pZCI6ImJubC1vcHppai0yMDE3MDMyMC0yYmZhNmE4ODE2NyJ9

Willemijn -

Het artikel kan ik helaas niet lezen, ik heb geen Blendle. Maar ik vind je comment erg negatief ingestoken. Je schrijft het alsof je vindt dat vrouwen die de wens hebben om thuis te bevallen per definitie niet het beste voor hun kind willen. Dat is natuurlijk grote onzin. Die vrouwen gaan stuk voor stuk met de grootse meewerkendheid naar het ziekenhuis zodra de verloskundige het ook maar een beetje niet vertrouwt. Natuurlijk zijn er gevallen bekend waar men zei ‘Was ze maar in het ziekenhuis bevallen’, maar in het ziekenhuis zijn ook gevallen waarbij gezegd word ‘Hadden we maar….’. In het ziekenhuis worden er net zo goed dingen over het hoofd gezien of verkeerd geïnterpreteerd. Dat er in NL een hogere babysterfte is niet (alleen) te wijten aan thuisbevallingen, dat ligt (ook) aan een slechte samenwerking tussen verloskundigen en gynaecologen (zoals je zelf zegt), de overvolle verloskamers in Nederlandse ziekenhuizen en het feit dat er bijvoorbeeld niet in ieder ziekenhuis 24u per dag een gyn aanwezig is waardoor er bij nood eerst iemand opgeroepen moet worden om een spoedkeizersnede te verrichten.

Dit onderzoek is bijvoorbeeld interessant om te lezen: https://www.medischcontact.nl/nieuws/laatste-nieuws/artikel/Hoge-babysterfte-niet-door-thuisbevalling.htm Als er geen thuisbevallingen zouden zijn, stelt dit onderzoek, dan daalt het cijfer van 9,9 op de 1000 naar 9,7 op de 1000 gevallen. Dat is dus maar heel klein en daarmee haal je nooit de 5 a 6 sterfgevallen per 1000 bevallingen. Dus dat er in NL altijd met de vinger naar thuisbevallingen wordt gewezen als het gaat om de relatief hoge sterfte, is onterecht. Er zijn veel meet factoren die meespelen. Een groot deel van ons cijfer komt omdat er in NL pas va 24 weken levensreddend gehandeld wordt. In landen met een minder hoge babysterfte wordt bijna altijd wel levensreddend gehandeld voor 24 weken. Ook is NL over het algemeen terughoudender in prenatale screeningen dan de andere Europese landen uit de lijst. De volkskrant heeft ook een interessant overzicht van onderzoeken hiernaar: http://www.volkskrant.nl/wetenschap/is-thuis-bevallen-even-veilig-als-in-het-ziekenhuis~a4134082/

Ik vind het zo stom dat in de hele westerse wereld, waar het ontzettend goed gaat in de verloskunde, er zo’n angst bij vrouwen ingeboezemd wordt dat bevallen gevaarlijk is. :( Zonde! Moeder Natuur heeft ons echt geen lichaam gegeven waarbij de kans heel hoog is dat wijzelf en/of ons kind het niet overleeft. Pas de laatste paar honderd jaar is bevallen een medisch iets geworden, daarvoor deden we het allemaal zelf. Dat betekent niet dat bevallen per definitie ongevaarlijk is, maar zo erg als het tegenwoordig geschetst wordt vind ik echt afschuwelijk. In elk blad voor zwangeren staan twee bevallingsverhalen, één goed verhaal, één horrorverhaal. Maar dat is niet de werkelijkheid. Negatieve verhalen doen altijd vaker en sneller te ronde dan de positieve verhalen en dat veroorzaakt een vertekend beeld. Het grootste deel van de moeder- en kindsterfte is trouwens voorkomen door het handen wassen. Alle overige interventies hebben slechts enkele procenten gescheeld.

Ik romantiseer of propageer absoluut geen thuisbevalling. Wat ik wel wil prediken is dat ik vind dat zwangere vrouwen minder bang gemaakt zouden mogen worden en dat er meer vertrouwen in hun uitgesproken mag worden. En daarnaast vind ik dat iedere vrouw het recht heeft zelf de keuze te maken. Zij moet bevallen, dus zij beslist waar dit is. En die keus kun je alleen maar maken als je goed geïnformeerd bent over alle voor- en nadelen aan thuisbevallingen en ziekenhuisbevallingen, dus dat moet goed gedaan worden mét onderbouwing van goed onderzoek en iemand die dat goed over kan brengen. Want dat laatste gebeurt vaker niet dan wel. Of thuisbevallen minder veilig is, is men duidelijk helemaal nog niet uit. Feit is wel dat je in Nederland al een hele lage babysterfte hebt en als het al zo is dat thuisbevallen meer risico met zich meebrengt, het verschil in babysterfte héhttp://2wmn.nl/wp-admin/edit-comments.php#comments-formél klein is (en dat is ook bevestigd met het onderzoek wat ik hierboven link). Of te wel, pas wanneer dus al die cijfertjes voor de zwangere ook in een juist perspectief gezet worden, kan je als zwangere een weloverwogen besluit maken. En die goede voorlichting, dat is de taak van de verloskundige of gyneacoloog. En niet die van de rest van Nederland. :)

Rinske -

Ik zou zo’n blog wel interessant vinden Willemijn!

Miek -

Wat vind ik de comment van Leonie naar om te lezen zeg. Zij schetst dat je met een thuisbevalling niet het beste voor je kind kiest, maar ik denk juist dat de situatie bij een (goede) thuisbevalling heel prettig is voor zowel moeder als kind. Ik ben zelf thuis bevallen en weet zeker dat ik me hierdoor veel meer op mijn gemak voelde dan wanneer ik in het ziekenhuis was geweest. Een baby voelt het gevoel van de moeder feiloos aan en hierdoor kan ik me voorstellen dat het veel rustiger is voor de baby zonder alle toeters en bellen van het ziekenhuis. Tot het moment dat mijn bevalling begon twijfelde ik nog of ik in het ziekenhuis of thuis wilde bevallen. Omdat mijn bevalling zo snel ging moest ik wel thuis blijven en werd de keuze voor mij gemaakt. Achteraf ben ik er zo dankbaar voor dat het zo is gelopen want ik vond het heerlijk in mijn eigen omgeving te zijn op zo’n bijzonder moment in mijn leven. Natuurlijk kan het thuis mis gaan, maar dat kan het in het ziekenhuis ook. En zoals mijn verloskundige zei: in het ziekenhuis is er ook lang niet altijd binnen een kwartier een arts beschikbaar, en in diezelfde tijd ben je met een ambulance in het ziekenhuis vanuit huis. Ik heb een thuisbevalling dus als heel positief ervaren en ik gun iedere vrouw zo’n ervaring, maar het belangrijkst vind ik dat iedere vrouw voor zich een weloverwogen keuze mag en kan maken.

Renee -

Wat een mooi verhaal. Kreeg aan het einde wel tranen in m’n ogen. Hoe je omschreef hoe je naar je baby kijkt.. zo herkenbaar! Mijn tweede bevalling begon ‘s nachts. Ik ben onder de douche gaan zitten in de ochtend en m’n man (op mijn verzoek!) op een lekkere stoel in de badkamer met Netflix op de iPad. Alleen de laatste 1,5 uur waren écht vervelend. Ik heb het grootste gedeelte van de bevalling in de badkamer doorgebracht, alleen het laatste deel in bed. Om de zwaartekracht te laten helpen ging ik naast bed staan. Toen werd ik ineens overvallen door de eerste perswee. Het hoofdje kwam er al uit en toen moest ik nog terug op bed draaien. Daar nog 1 perswee en toen was ze er. Ik was ook binnen een half uur gedoucht. Ik was zelf onderweg naar de badkamer toen de kraamhulp dat ineens zag; “Ho Ho!! Wat ga je doen?” Hahaha

Linda -

Hoi Willemijn, mooi verhaal! Ik heb nog wat vragen:
Had je iets van pijnbestrijding?
Wanneer kwam de nageboorte als je zo snel alweer in bed zat? (En hoe voelt dat?)
Dankjewel voor het delen van je verhaal! Fijn weekend

Willemijn -

Hoi Linda! Goede vragen. Ik heb beide keren geen pijnbestrijding gehad (dat kan volgens mij ook niet bij thuisbevallingen). Ik heb het ook eerlijk gezegd geen seconde overwogen, wel één keer tijdens beide bevallingen gedacht ‘een ruggenprik zou nu wel makkelijk zijn’. Maar daarna was ik over het ergste punt van de bevalling heen (die laatste paar centimeters ontsluiting) en heb ik er niet meer aan gedacht.

De nageboorte kwam deze keer nadat ik in bed lag, na een halfuurtje. Wanneer de nageboorte spontaan komt krijg je op een gegeven moment weer weeen (heel licht hoor) en dan komt ‘ie er ofwel spontaan uit of je moet een beetje meepersen. Ik heb beide keren een beetje meegeperst. Het doet niet zeer, want de boel is net helemaal opgerekt door het hoofdje haha! Het voelt alsof je een zachte, warme biefstuk uit je vagina perst (zonder dat het ‘strak’ voelt dus, zoals je dat wel voelt met het hoofdje eruit persen). En zo ziet de nageboorte er ook uit trouwens :P. Sorry als de details een beetje too much zijn, maar ik dacht, ik beantwoord het gewoon zoals het is 😛

Laura -

biefstuk is voor jou dus nooit meer het zelfde haha

Reageer ook