‘Het is een fase!’

‘Het is een fase!’ ‘Het is een fase!’ ‘Het is een fase!’ Je wilt niet weten hoe vaak ik dit in het eerste levensjaar van Jelle tegen mezelf en hardop gezegd heb. Het is niet alleen een hele steunende gedachte, maar ook nog eens eentje die hartstikke waar is. Of het nou om slapeloze nachten, niet willen eten of huilbuien ging. Het was (is!) allemaal een fase.

Voor ik beviel had ik moeders het al wel eens tegen elkaar horen zeggen. Ik had al wel door dat het een belangrijke quote was, bij moeders onderling. Eentje waarmee je elkaar een hart onder de riem mee steekt. Eentje om te onthouden, zeg maar. Dus dat deed ik dan ook braaf. En in de loop van het eerste levensjaar van onze zoon begon ik steeds beter de essentie van ‘Het is een fase!’ te begrijpen.

‘Het is een fase!’ heeft namelijk betrekking op alles. Elke periode waarin je zit, gaat voorbij. De minder leuke periodes en momenten maar ook de geweldige momenten. Zo’n baby ontwikkelt zich zo snel, dat alles maar voor even is. Álles is een fase.

De essentie van het geloven in ‘Het is een fase!’, is dat je gelooft dat alles vanzelf weer voorbij gaat. Oke, misschien net iets sneller met een zetje hier of daar, maar in principe gaat het gewoon, zonder interventies, weer over. En daarmee heb je de sleutel tot relaxt(er) moederschap in handen. Het gaf mij in elk geval zo veel rust! Nadat ik na twee maanden (vanaf 6 maanden oud ging mijn eerder zo goed doorslapende baby plotsklaps heel slecht slapen), waarop ik leefde op zo’n vijf tot zes bij elkaar gesprokkelde uurtjes slaap en me meer dood dan levend voelde, het op gaf mijn kind dan wel in slaap te krijgen of te houden met 101 methodes, kreeg ik opeens heel wat meer energie. Niet van meer slaap, maar gewoon van het feit dat ik accepteerde dat het nu eenmaal vast weer zo’n fase zou zijn en dat het vast, ooit (weliswaar hopelijk liever vandaag dan morgen) weer over zou zijn. En dat ging het ook. Heel langzaam, nadat hij 13 maanden oud was, ging het beetje bij beetje, in fases (heb je ‘m weer) beter.

Zo’n fase hebben we ook met eten gehad. Opeens wilde hij niet meer van een lepel eten, maar alles ‘zelluf doen’ met zijn handen. En omdat dat nog niet zo vlekkeloos ging, leefde hij soms op niet meer dan een halve boterham en een hapje fruit. Ik vond dat maar niets, maar ook dit bleek een fase en mijn als een bootwerker etende mannetje was al gauw weer back on track met eten.

Of die fase als piepkleine baby waarop hij dag in dag uit, urenlang huilde. Wanhopig probeerde ik in alles oorzaken en oplossingen te vinden, maar niets hielp. Het hoorde er blijkbaar bij… In die periode, als kersverse moeder, ben ik vaak wanhopig geweest. Nu, bij nummer twee, is dat heel anders. ‘Het is een fase!’ is nu een soort van mijn geloof geworden. Ik wéét nu dat dit soort periodes weer voorbij gaan en daardoor is het opeens een stuk dragelijker. Ik hoef van mezelf niet meer koste wat het kost een ‘oplossing’ te vinden, omdat ik geloof dat zo’n fase weer voorbij gaat wanneer mijn kind er zelf aan toe is. Met vertrouwen opdat het tijdelijk is, kun je het opeens veel beter loslaten.

Het fijne aan vertrouwen op dat het een fase is, is dat je daarmee niet meer zo hoeft te proberen het allemaal op te lossen. ‘Hoe leer je een baby doorslapen’ Googelen levert je echt niet van de ene op de andere dag een doorslapende baby op. Je kunt een niet etend kind niet dwingen om te eten, dat bepaalt ‘ie namelijk helemaal zelf. En lastige periodes met een chagrijnige baby (ook wel een sprongetje genoemd, door sommige ouders) horen er nu eenmaal bij. Je kunt maar tot op zekere hoogte invloed uitoefenen op je baby en voor de rest is alles van voorbijgaande aard. Het wordt vanzelf weer anders en voor je het weet ben je alweer aanbeland bij een geheel nieuwe fase – de basisschool!

26 reacties

Loes -

Heel heel heel herkenbaar!

En deze kaart van ‘de club van relaxte moeders’ is ook erg herkenbaar ‘het is een fase, het is een fase, het is een monster!’ http://clubvanrelaxtemoeders.nl/wp-content/uploads/2015/12/12317787_413595562162397_1975921115_n.jpg

Eva -

Wat prachtig geschreven weer en zo herkenbaar! Toch vind ik het soms nog wel lastig mezelf te overtuigen van “het is een fase”. Onze ukkepuk is al 5 dagen vanaf 15u in de middag verdrietig en ontroostbaar tot 23u! De wanhoop! Heeft ie pijn, gaat alles wel goed??? Gelukkig een dijk van een man aan mn zij die mij/ ons dan weer weet te sussen :p En het gaat vast vanzelf wel weer beter, want…een fase.

Dominique -

Heel bekend! Ik hou het mezelf ook voor. De nachten met onze kleine meid, net zes maandjes, zijn ook niet meer wat het geweest is. Op dagen dat ik moet werken kan het pittig zijn, maar voor nu hou ik mezelf ook voor dat het een fase is (en hopelijk een niet al te lange fase…. 😉 )

Jorinde -

Dit artikel had ik nou net even nodig. Mijn dochter is nu 16 maanden en slaapt geen nacht door. Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die dit heeft. Geeft me toch weer wat rust om te lezen dat het een fase is.

Marije -

Leuk artikel en zo waar! Ik heb een dochtertje van bijna 3 weken. De nachten zijn slopend en al wat je wil is dat het kind gewoon slaapt. Maar zo werkt dat natuurlijk niet. :)
Wat voor mij wel werkt, en dat verwoordt jij ook heel mooi, is niet je kind willen veranderen maar er zelf anders naar gaan kijken. Alles is tijdelijk, je hoeft helemaal geen oplossing te bedenken. Je moet wel je verwachtingen bijstellen en je overgeven aan wat je kind op dat moment nodig heeft. En weten dat er terug een moment komt dat je wel eens een nacht doorslaapt. Dat helpt mij in ieder geval enorm.

Willemijn -

Precies! 😀 Klinkt wel makkelijker dan het soms is, maar dat is wel de essentie inderdaad.

Susan -

Oh ik ervaarde die zin tot voor kort als zo’n dooddoener. Wat kon ik daar nou mee! Hier duurde de fase niets eten van 6 maanden tot 2 jaar (nooit echt gegeten dus). Nu vanaf twee jaar valt ze pas bij papa in slaap, slaapt ze s nachts zonder borstvoeding (maar nog steess met regelmatig wakker worden om te vragen om borstvoeding) en eet ze fruit, brood en yoghurt, beetje vlees.
Ik kan de zin nu een beetje waarderen want het lijkt er op dat wij uit bepaalde fases (slapen en eten) kruipen.

Glenda -

Wat een mooi artikel zeg! Ik heb zelf geen kinderen, maar werk wel als verpleegkundige op een consultatiebureau. Ik vind het soms lastig om te benoemen dat iets een fase is. De vraag is altijd: hoe lang gaat deze fase duren. Wat mooi om te lezen wat jij hier geschreven hebt. Ervaring van andere ouders zijn vaak erg waardevol. Steun bieden in een slaap-, huil-, drift- of eetfase, is mijn inziens iets waar ik als jeugdverpleegkundige naast het eigen netwerk hulp bij kan bieden. Aan alles komt een eind, ook aan die lastige fases.
Mooi artikel!

Anke -

Heel fijn artikel en helemaal herkenbaar! Voordat ik mijn kindje kreeg had ik veel meer het idee dat je van alles kunt sturen bij babies, boy was I wrong 😅 en het geeft inderdaad echt rust om te weten dat er weer makkelijker periodes aan komen! Die alles ook weer helemaal compenseren 😉

Jen -

Heeeeel herkenbaar keep the spirit..t is maar een fase;)

Hanna -

Heb geen kinderen maar ik denk dat je het wel zou kunnen toepassen op het leven in het algemeen. Iemand dichtbij mij is vrij ziek maar komt er sowieso weer bovenop. Nu is het even mentaal zwaar maar het gaat ook weer voorbij gaan. Dat helpt inderdaad om door een moeilijke tijd te komen. Het is natuurlijk anders wanneer de uitkomst onzeker is.

Deborah -

Ohh zo herkenbaar, Ik krijg straks ook weer een hele nieuwe fase met mijn zoon.. die word 10 dus heb ineens een tiener met bij behoorende prikkelen! Ben heel benieuwd..Maar elke fase heeft ook wel wat leuks.. en dan hebben we nog de prikkelen van een 6 jarige ook heel leuk..

Marieke -

Ik denk dat je er niet anders naar kán kijken dan op deze manier. Voor mij is het een extra bevestiging dat ik geen kinderen wil, het lijkt me vreselijk om van fase naar fase te leven. Als je dat in andere facetten van je leven zou moeten zou iedereen zeggen: kies een ander pad! Maar in het geval van ouderschap kan dat dus niet. Je hebt er maar mee te dealen. Nou, ik dus niet 😉

Jantine -

Hier moet ik even op reageren hoor :) Voor mij geldt namelijk dat veel mooie dingen in het leven heel veel fases doorgemaakt hebben: mijn kinderen, mijn huwelijk, ons zelfverbouwde huis, mijn carrière… Juist het feit dat je committed bent, door dik en dun, geeft het glans! Of, om met Jason Mraz in ‘Wonderful’ te spreken: it takes the dust to have it polished!

Heleen -

Oeh, een interessante ‘discussie’. Ik ben met je eens Jantine dat mooie dingen soms moeite kosten. Maar aan de andere kant vind ik het juist ook super slim als je precies weet wat je wel en niet wilt in je leven en daar een weldoordachte keuze in maakt.
Het helpt bij mijn zoontje inderdaad ook heel erg om te denken in fases en ik bekijk het eigenlijk op dezelfde manier als Willemijn. Dat stopt trouwens ook niet zo heel snel, die van mij is nu 4 en hij zit nu middenin de ‘papa is cool en jij bent saai fase’ Ik ga er gewoon vanuit dat het een fase is en daarom vind ik het juist heel grappig.
Maar om even terug te gaan naar jouw comment: ik zou juist willen dat iedereen goed nadenkt voor ‘ie kinderen krijgt. Welke uitkomst je dan ook hebt: je weet in ieder geval waarom je iets doet.

Lonneke -

Oh ik herken het helemaal. Ik dacht dat sprongetjes etc allemaal onzin waren maar het zijn inderdaad allemaal fases waar je doorheen moet en hoewel het steeds makkelijker wordt blijven die fases wel een dingetje hoor!

Johanna -

Super leuk artikel, heb m gelijk even gedeeld met vriendinnen en een mama-fb groep 😀💪🏻 Heerlijk jouw nuchterheid. Love it!

Stephanie -

Helemaal waar! Maar ook zooo lastig. Het is een fase denk ik al 8 maanden lang iedere nacht.. onze zoon van 8 maanden slaapt namelijk nóóít door! Wij lezen inmiddels al die maanden op max 5-6uurtjes slaap per dag. En met een 32-urige werkweek ernaast is dat ook vrij pittig. Ik snap je dus helemaal!

Hoe onwijs blij we ook zijn met het allerliefste en mooiste kereltje van de wereld, een tweede zit er niet in haha.

kIM -

Bovenstaande kan ik me helemaal voorstellen. Maar laatst sprak ik een moeder die dat ook meegemaakt had (en inmiddels een heel fijne, lieve tienerdochter had zonder zware puberteitsperikelen) en daar nu spijt van had, erger dan dat had het namelijk toch nooit kunnen worden bij een 2e zo beweerde ze :)

Janine -

Het gaat over, het word echt beter!!
Onze tweeling sliep tot bijna 2 jaar echt geen nacht door, moest er soms wel 15x per nacht uit.. maar ineens was het over en nu (ze zijn bijna 6 inmiddels) zijn het echt prima slapers! Hou vol, ‘t komt echt goed 😉

mariska -

Ik snap het helemaal. Mijn zoontje van nu anderhalf heeft vorige week voor het eerst 2x geslapen van 20.00 tot 06.15 uur. Nadat we dus toch een soort training zijn begonnen (van Jay Gordon nightweaning). Het scheelt dat ik nu niet meer elke 3(!) uur borstvoeding hoef te geven om mijn kind weer in slaap te krijgen 😉 Maarja, sinds deze week zijn er weer kiezen in aantocht en is er weer een periode van verlatingsangst aangebroken. Dat levert dan toch weer gebroken nachten op en een chagrijnige baby overdag. En ja, dit is dan dus gewoon weer een volgende fase 😉

Stephanie -

Ik zie nu pas dat jullie op mij gereageerd hebben ladies, dankjulliewel!

Het komt zeker goed en gaat zeker over en zijn ook helemaal dol op ons mooie mannetje maar die nachten breken je toch echt op! De hoop op doorslapen hebben we al opgegeven maar het zou mooi zijn als ie na een flesje weer gelijk lekker kan slapen. Vannacht was een super goeie nacht, half 1 flesje en daarna geslapen tot half 7. Beetje jammer dat ik zelf de hele nacht boven de pot heb gehangen.. Haha.

De reden dat we geen tweede willen is overigens deels dat de afgelopen maanden zo zwaar zijn geweest met amper nachtrust, heeeel veel krampjes, koemelkallergie en mannetje die heel veel ziek is geweest. Aan de andere kant heb ik ook een helse bevalling gehad die na 48u alsnog in een keizersnede is geëindigd en dat speelt natuurlijk ook mee. Druk bezig met het verwerken van de bevalling dus:)

Het is een FASE 😉

MARIJKE -

O ja hoe vaak ik dat wel niet heb gedacht inderdaad. Vooral tijdens slapeloze nachten of een dwarse peuter in huis. En inderdaad, aaaaalles gaat weer over. Geeft inderdaad rust!

Kelly -

Ik moet zeggen dat ik het zelf ook gebruik haha. En ik heb geen kinderen. Maar het helpt wel!

marije -

Denk dat het een goede mindset is om zo door de moeilijke momenten heen te gaan.

Femke -

Ik vind het knap dat je toch kunt denken ‘het is een fase’. Natuurlijk is dat (vaak ook) zo, maar toch vind ik een fijne, mooie, positieve mindset.

Reageer ook