Geniet ik wel genoeg?

‘Geniet ik wel genoeg?’ Een vraag die me bezighoudt de laatste tijd. Nu de geboorte van nummer twee wel heel dichtbij komt probeer ik heel bewust te genieten van de tijd met Jelle. Daarnaast is dit misschien wel mijn laatste zwangerschap. Mijn laatste bevalling. En de laatste keer dat ik een baby zal hebben. Iets wat (denk ik) oke zou zijn. Maar dan wil ik wel genoeg genoten hebben!

Foto door Mariska de Groot

Meer hadden willen genieten van je kinderen, dat klinkt voor mij als een nachtmerrie. Alsof je niet bewust geleefd hebt. Alsof je ze niet voldoende gewaardeerd hebt. En alsof je het maar half gedaan hebt. Het is iets waar ik bang voor ben. Ik wil later niet terugkijken op mijn leven en denken: ‘Had ik maar meer genoten van de kinderen en minder geklaagd/gewerkt/aan mezelf gedacht/naar de toekomst uitgekeken’.

Deze bijzondere tijd, die hele jonge kindertijd waarin ze nog niet naar school gaan, is iets wat voorbij vliegt. Niets voor niets drukt iedere mede-ouder je op het hart dat je wel ‘genoeg moet genieten he!’ Maar als je er middenin zit lijkt er soms geen eind te komen aan voedingen, luiers, slaapjes en gebroken nachten. Het worden ook wel de tropenjaren genoemd. Maar ondanks dat het pittige jaren zijn, zijn het ook prachtige jaren. Dat kleine, schattige en het wonder van je kind mogen zien opgroeien. Het is zo leuk! De wereld van je kinderen draait voor een groot deel om jou, ze ‘hangen’ nog heel erg aan hun ouders. Dat intieme en het gevoel van alles zijn voor je kind vind ik heel aandoenlijk.

Daarnaast vind ik het een luxe dat ik mijn werk en het moederschap kan combineren op de manier waarop ik het nu doe. Hoeveel ouders kunnen dat nou? Niet veel, dus vind ik dat ik niet mag klagen. Toch zou ik soms wel eens meer willen werken. Of kijk ik uit naar de periode dat de kinderen naar de basisschool gaan. Het lijkt me heerlijk! Ik kan zo genieten van mijn twee vaste werkdagen, dat ik soms zou willen dat het er meer waren. Maar meer dagen opvang is niet nodig want ik red het prima op de manier waarop ik het nu indeel, en eerlijk is eerlijk, het bespaart ook héél veel geld. Daarnaast is de periode waarin de kinderen thuis zijn eigenlijk maar zó kort (nog maar 2,5 jaar tot Jelle naar de basisschool gaat!). Meer werken kan al heel snel weer. En dus voel ik me weer schuldig omdat ik überhaupt nadenk over meer opvang regelen, terwijl het niet eens hoeft! ‘Ga gewoon genieten van deze tijd, mens!’, bijt ik mezelf dan wel eens toe.

Begrijp me niet verkeerd! Er zijn heel veel dagen waarop ik intens geniet van het moederschap. Waarop ik oprecht zó veel gelukkiger ben dan toen ik nog geen kinderen had. Maar er zijn ook zeker dagen waarop ik moeder zijn stilletjes vervloek. Waarop ik gewoon even geen zin heb om moeder te zijn. En waarop ik het allemaal best wel zwaar vind. De korte, opgebroken nachten die we hebben dankzij ons nachtbrakertje helpen dan ook niet echt mee. Misschien is het gebrek aan slaap wel de grootste boosdoener in dit verhaal. Op dagen dat we wel lekker geslapen hebben ‘s nachts, is het letterlijk alsof de wereld meer kleur heeft, heb ik meer geduld (geduld is een schone zaak in het moederschap) en meer lol. Maar ja, slaapgebrek krijg je gratis en voor niets bij het krijgen van kinderen! Meh, haha! 😉

De aantocht van de geboorte van nummer twee brengt me ook terug naar de eerste periode met Jelle. Ik vond bevallen een fantastische ervaring (jep, dat zeg ik echt), maar die kraamweken… Vre-se-lijk. Ik kan er nog om huilen. Ik heb totaal niet genoten en dat vind ik zó jammer. Ik ben stikjaloers op moeders die kunnen zeggen dat hun kraamweek één grote roze wolk was. Ik hoop zo dat ik dat deze keer ook kan zeggen. Ik wil er zo graag van genieten! Maar hoe meer ik mezelf genieten op leg, hoe minder goed het waarschijnlijk gaat lukken. Geforceerd genieten bestaat namelijk niet. Misschien geniet je zelfs juist meer wanneer je niet zo probeert te genieten… De dingen zijn soms gewoon zijn zoals ze zijn, met hun mooie én hun minder mooie kanten. En daarvan kunnen genieten, dát is nu net de kunst…

24 reacties

Patricia -

het is maar goed dat je niet altijd kunt genieten, dat iets niet altijd leuk is, of mooi, of vrolijk en ga zo maar door. Omdat je ook het tegenovergestelde soms/vaak voelt, kun je daarom het positieve gevoel ervaren, zoals genieten. Anders zou je de verschillen nooit voelen en of dat nou zo leuk is?

Bo -

Ik snap jou helemaal. Hebben 2 kinderen heel kort achter elkaar, en onze oudste is echt super druk, heeft gewoon geen ”uit” knopje en was een huilbaby. En tot op de dag van vandaag huilt zij om het minst geringe, de jongste is weer totaal het tegenovergestelde, die slaapt door, huilt bijna nooit, vind alles wel best en heel rustig. Maar door dat onze oudste zo extreem druk is en min 3x p/n wakker word en ons dan ook wakker houd, is het echt extreem pittig. Als zij ondanks druk te zijn, de nachten door sliep, dan zou het een stuk makkelijker zijn, maar helaas. Desondanks zijn zij ons alles, en is onze liefde voor hun oneindig, maar dat neemt niet weg dat het makkelijk of altijd een pretje is. Maar zal allemaal naar mate zij ouder worden, makkelijker gaan (hoop ik lol).

Mariska -

Dat slaapgebrek he…verkleurt idd veel! Hier wordt onze 16 maanden minstens 1x ‘s nachts wakker. En vannacht had hij een nachtmerrie ofzo want gillend wakker en niet meer terug in bed willen. Hij was zo bang :( maar gelukkig zeggen we nog elke dag tegen elkaar:wat is ie lief he? :) en dat is vast wat ik later ga onthouden :)

Kim -

Hoi Willemijn, heel herkenbaar alles wat je schrijft. Zeker nu ik nog in mijn verlof zit van ons tweede kindje. Deze keer had ik me ook voorgenomen te genieten van deze kraamweek (vorige was ook een hel). Achteraf heb ik genoten, maar niet zoals ik graag wou. Of wat andere moeders doen geloven wat een kraamweek hoort te zijn. Ligt ook heel erg aan mezelf. Ik wil andere niet tot last zijn en voel me een slechte moeder wanneer ik iets van zorg uit handen laat nemen. Was blij dat de week voorbij was. En alles weer normaal was. Ik vind het pittig blijven hoor. Bij ons zit er ook maar 1 1/2 jaar tussen de twee kindjes. Onze tweede (dochtertje) is ook totaal anders als de eerste (zoontje). Onze dochter is ontzettend pittig, erg onrustig. Hierdoor zit ik soms ook echt met mijn handen in het haar. En ook ik zeg tegen mezelf geniet nu van je verlof nog, ze zijn maar zo kort zo klein. Maar eerlijk ik vind het knap lastig. Dit zijn inderdaad de tropenjaren zeker als je ze zo kort op elkaar hebt. Blijft nu even aanpoten en ik houdt mezelf voor dat als ze ouder zijn ze veel met elkaar kunnen spelen en ik dan echt wel weer even tijd heb voor mezelf. En ik echt niet meer om 15.30u s middags in mijn bespuugde/snotterige pyjama rondloop met ontploft haar;)

Felicia -

Leuk stuk ik herken het wel wat je beschrijft. Ik ben nu zwanger onverwachts van ons vierde kindje en ons derde prinsesje is nog maar 9 maanden oud daardoor kan ik niet altijd heel erg druk staan bij deze zwangerschap omdat ik ook nog druk heb met jasmijn omdat ze nog maar 9 maanden is
Gelukkig helpt mijn man enorm veel
Maar het blijft even spannend als al mijn zwangerschappen ik hoop alleen dat het niet te snel gaat en dat iioj goed en bewust geniet van deze zwangerschap
Want dit is waarschijnlijk ook mijn laatste zwangerschap mijn man vind 4 meer dan genoeg haha .
Heel moelijk voor mij om te weten dat dit de laatste zwangerschap zal zijn
Maar goed ik moet ook rekening houden met mijn man natuurlijk.
hoop stiekem op een zoontje we hebben nu 3 meisjes :)
Maar nog een meisje is meer dan welkom en ben ik net zo gelukkig mee hoor :)
Veel succes met de bevalling straks

Lonneke -

Zo herkenbaar!!!!
De 3e is opkomst maar er zijn echt dagen dat ik me afvraag waar mijn verstand was toen we besloten dat we kindjes wilden.
Het leven zonder lijkt op zware dagen zoveel leuker en beter..
Toch zou ik ze nooit meer willen missen en moet er niet aan denken dat ze er nooit geweest waren
Maar dat genieten…. hoe dan denk ik soms hoe geniet ik en hou ik alle ballen hoog

Yvonne -

Héél herkenbaar! Ups en downs en het gevoel hebben of je wel genoeg geniet. Moet zijn leuk is en soms helemaal niet. Poeh! Altijd als ik dit zeg heb ik het gevoel alsof mensen mij aankijken!? Net alsof het uit den boze is! Ik heb ook twee kindjes kort op elkaar. Echt pittig vooral omdat ik veel alleen ben met ze. Geen opas of omas heb oid. Mis het soms wel! Dan is mama 24uur p d wel echt veel en hijg ik soms uit in het weekend

Gwenster -

Oh ja! Zo herkenbaar! Ik stel me bij mijn zoontje van 6 maanden ook voortdurend de vraag of ik wel genoeg geniet van hem en alles wat hij doet en kan. Ik probeer mezelf niet gek te maken en te bedenken dat elke moeder sowieso geniet wat ze kan (slaapgebrek, problemen, stress etc. tasten het genieten weliswaar aan)! Wat ik doe om heel bewust met mijn baby mee te groeien en te genieten, is veel schrijven in babydagboeken, foto’s nemen en regelmatig terugblikken. Vooral dat laatste is erg belangrijk, net door terug te blikken in je gedachten of met foto’s of notities, besef je dat je meer genoot dan je toen op dat moment dacht! Want dan zie je bv. plots dat ene pakje verschijnen dat hij wel 20 keer droeg (of 10 keer! Ach ze groeien zooo snel!) en herinner je je dat je die dag met hem gaan wandelen was en hij net een vieze luier had en dat pakje helemaal vies was! Of nog zoveel andere zaken. Documenteren en terugblikken en stilstaan, dat zijn bij mij sleutels waarmee ik achteraf inzie dat ik genoeg geniet binnen de grenzen van het fysiek haalbare :-) Ik wens je alle geluk en een giga roze wolk bij nummertje twee!

Malou | Blonde Blossom -

Ik ben geen moeder, maar kan me hier alles bij voorstellen! Kinderen zijn zo leuk en ik wil sowieso ooit zelf kinderen, maar soms kan ik mijn neefjes/nichtjes wel achter het behang plakken.. Ik hoop dat je enorm zal genieten van de kraamperiode van je tweede zoontje. En inderdaad, niet te veel druk erop leggen! Malou x

janske -

Probeer het voor jezelf niet te moeilijk te maken. Weinig slapen maakt het leven inderdaad een stuk pittiger. Bij nummer twee kan alles zomaar anders zijn. Onze tweede is als een wereld van verschil met nummer 1,ze sliep in de eerste week al door, huilt alleen als er iets is en is zo’n makkelijke baby. Zo anders dan onze oudste dochter. Ik probeer bewust te genieten van de kleine momentjes. Ik verzamel ze iedere dag. Het zijn er stiekem veel meer dan je denkt! Ook een tweede kraamweek is weer zo anders dan de eerste keer. Kijk maar zo..Hij kan alleen maar beter zijn dit keer!

Ilona Wielinga -

Wat een ontzettend mooi artikel. Ik hoop dat je deze keer weer ontzettend mag genieten van de kleine en de komende jaren met de kinderen!

Manon -

Zo herkenbaar! Ik denk dat ik meer van de kleine lieve momentjes geniet dan van het grote geheel an sich. Wat jij zegt: je wordt soms zo opgeslokt in de luiers, boterhammetjes smeren, pittige fases en al dat soort dingen. Ik heb het vooral de laatste weken veel met mijn vriend over die zogenoemde “tropenjaren”, die best heftig (kunnen…) zijn en dat we daar voor ons gevoel “doorheen” moeten. Klinkt allemaal meteen zo negatief maar dat is het natuurlijk niet! Ik geniet élke ochtend van dat zachte lijfje tegen me aan in bed en van z’n gekke praatjes, zeldzame kusjes en knuffels en ik mis ‘m als ik hem na een lange, zware dag naar bedje heb gebracht. Mooi stuk :-)

Fabienne -

Slaapgebrek doet heel met je… Matz, mijn jongste, werd tot hij 1,5 jaar was een paar keer per nacht wakker en we werden er bijna letterlijk gek van… Je kan niet meer normaal functioneren. Maar nu hij gisteren 4 jaar is geworden en vanaf volgende week dan toch echt naar school gaat, voel ik toch een soort weemoedig gevoel en denk ik inderdaad… Had ik maar wat meer genoten,het gaat zo belachelijk snel…

Maria -

Mijn zoons zijn ondertussen volwassen en leven hun eigen leven, hun babytijd ligt ver achter me. Ik herken je verlangen en je zorg. Wij hebben er toendertijd voor gekozen om een geboortefeest te geven 6 weken na hun geboorte waardoor we de tijd hadden om, met ons eigen gezin, rustig te wennen, af te stemmen en tijd te nemen om te genieten.
Ik wens je een goede bevalling.

Heleen Schrijvershof -

Ahhh, ik herken me hier wel heel erg in hoor. Ik moet je eerlijk zeggen: ik vind het nu hij 4 is, veel leuker dan toen ‘ie nog zo klein was. Dat wist ik toen ook al en ik denk dat ik op net zo’n manier heb genoten als jij nu doet – met ups en downs – en daar heb ik geen spijt van. Weet je, als je kinderen naar school zijn kun je heel makkelijk zeggen: had ik nu maar meer genoten, maar je doet het nu gewoon met de energie die je nu hebt. Zo te lezen ga jij later echt geen spijt krijgen, maar kun je dan terugkijken op een pittige periode die je, naar de situatie, prima hebt ingedeeld.

Willemijn -

Ik denk inderdaad dat jij en ik een beetje hetzelfde zijn op dit vlak. Fijn om jouw ervaring te lezen! :)

Heleen -

Zo te lezen wel inderdaad haha. Graag gedaan 😉

Marijke -

Slaapgebrek is inderdaad de boosdoener hoor. Al zal je nog wel een hele tijd slaapgebrek houden door baby nr 2 erbij. Ik hoop dat je heel veel kan genieten en rustig aan kan doen in de kraamweek die komt!

Martina -

Bewust zijn van het feit dat je meer in het hier en nu wilt zijn is al het halve werk toch? Ik merk ook dat ik ervan baal dat het zo snel voorbij gaat en dat ik bang ben om mooie momenten te vergeten. Maar tegelijkertijd vind ik het zo zo leuk dat hij iedere dag weer nieuwe dingen leert. Ruim anderhalf jaar, zo intens en niet meer weg te denken maar ook voorbij gevlogen. Ik kijk iedere dag wel vol verwondering en trots naar mijn kind (ja mensen, ben ook heus wel pissig als hij stout is) omdat ik niet kan bevatten dat het zo’n intens mooi en lief en knap en leuk persoontje aan het worden is. Je kunt achteraf altijd zeggen dat je meer had moeten genieten maar op die momenten weet ik dat ik me onwijs bewust ben van mijn zoon en zijn aanwezigheid. Ik geniet van het moment en meer kun je niet doen

Martina -

Ps: Jelle je bent nu een grote jongen van 1, tijd om het nachtbraken straks eventueel (!) over te laten aan je broertje!

Isa -

Jeetje… Wat een dilemma’s! Ik zou ook zeggen, laat het gebeuren! Het komt zoals het komt en veranderen kan je het achteraf niet meer! Genieten kan je niet plannen, je moet het doen! Stilstaan bij de kleine dingen/momenten!

Voor wat betreft je kleine nachtbraker! Een boek onder de voorste pootjes van het ledikant wil wel eens werken! Dan staat het bedje ietsjes scheef! Veel kinderen vinden dat fijn liggen! Onze dochter, 16 mnd, krijgt na het warme eten een melkfles (180)en een uurtje later nog een papfles (200) zij slaapt als een roos! Moet haar ‘s morgenavond altijd wakker maken! Gaan nu maar beginnen met genieten! Je krijgt het nog druk genoeg

Henrieke -

Genieten is een lastig begrip. Toch denk ik dat jij al heel bewust leeft, je maakt veel foto’s en schrijft veel over je leven. Dan ben je toch heel bewust met je leven bezig toch? En dan misschien iets minder nadenken en meer gaan met de banaan, maar het is zo lastigggggggg. Genieten kun je inderdaad niet dwingen, was het maar zo makkelijk 🙈

Femke -

Ik hoop oprecht dat je deze kraamweek heel anders gaat ervaren. Hopelijk ga je jezelf niet te veel richten op ik ‘moet’ genieten, want dan valt vaak het e.e.a. nog tegen. Op naar een mooie kraamweek waarin je kunt genieten en ook alle tijd daarna! Ook dat je klein nachtbraker snel een mindere nachtbraker wordt ;-).

Isa -

Ik hoop heel erg voor je dat deze keer de eerste weken een goede ervaring zijn. En goed dat je bewust probeert te genieten. Mijn oudste is nu 12 en ik heb veel te weinig genoten omdat ik zo bezig was met wat ik zou willen in plaats van te genieten van het moment :-)

Reageer ook