2Read a Poem #1

Ik hou van gedichten. Niet perse aan het zelf schrijven er van, ook al kan ik redelijk dichten, maar vooral het lezen van gedichten waarbij er iets in je geraakt wordt. Die speciale gedichten waarbij je kippenvel krijgt en weet dat het klopt als een bus. Dit zijn gedichten die me de laatste tijd hebben geraakt.

Het geheim van mooie dingen zit ‘m niet in

naald of draad, noch in de knoopjes, noch in

de maat, niet in hout, papier of katoen, maar

in de mensen die het maken en er stiekem

hart en ziel in doen

Sinds ik stichting ChickStart met Nienke heb opgezet, heb ik zoveel mooie vrouwen mogen ontmoeten. Een van hen is Sofia die in korte tijd wel een heel speciaal plekje in mijn hart heeft gekregen. Ik meen het serieus, maar als er engelen op aarde zijn “verkleedt” als mensen dan is Sofia er een van. Ik heb nog nooit zulke mooie, liefdevolle, pure brieven van iemand gehad en zulke prachtige zelfgemaakte cadeaus. Het lijkt wel bijna niet menselijk zo puur en lief dat het is. En op een of andere manier weet ze altijd wat me raakt terwijl we elkaar nu nog maar twee keer in het echt hebben gezien. Dat is zo bizar en onbeschrijfelijk gaaf. Gisteren nog stuurde ze me een video waarbij ze een liedje zong en gitaar speelde ter ere van het nieuws dat ik ga trouwen. Sofia kan prachtig zingen trouwens, precies zoals ze is: heel puur, breekbaar en zacht. Zo lief en bijzonder. Het was een liedje wat ze al sinds mijn weekvlog in haar hoofd had. Ik kreeg mega kippenvel toen ik het liedje luisterde, want ik kon niet geloven dat ze precies het liedje zong ter ere van onze bruiloft wat heel veel voor mij en Jor betekent. Ik geloof dat niemand weet wat voor nummer dat is. Ik zette mijn volume hoger omdat ik dacht: ‘Zingt ze dit nummer nu echt?’ Ik kon het haast niet geloven en heb het met tranen in mijn ogen geluisterd omdat ik het zo bijzonder vond. Ik vond zelfs de manier waarop zij het zong nog duizenden malen mooier dan het origineel. Alsof op allerlei lagen de woorden onvoorwaardelijke liefde werden samengevat. Toen ik dit gedicht dan ook las, kon ik alleen maar aan Sofia denken. Ik wens voor iedereen om me heen dat ze zo’n liefdevol persoon in hun leven hebben waar ze dit soort pure cadeautjes van mogen ontvangen.

Er woont iemand in mij, iemand uit een ver

verleden. Ik duwde haar weg. Liet haar

staan. Heb haar jarenlang vermeden. Haar

stem breekbaar, haar ogen rood, haar hartje

sloeg verlaten. Het kleine meisje, diep in mij.

Ik besloot met haar te praten.

Dit gedicht deelde ik laatst op Instagram. Ik geloof dat het een gedicht van Lief Leven is. Ik was benieuwd of dit iemand zou raken. Het raakte mij namelijk behoorlijk toen ik het las. Ik had dit gedicht precies gelezen op een dag dat ik het wat moeilijker had en iets aan het verwerken was uit mijn kindertijd. Het gedicht ging precies over dit thema en dat gaf mij zoveel steun. Diezelfde dag stuurden zowel Willemijn als Nienke mij dit gedichtje toe. Alsof ik dit gedicht niet had mogen missen! En ik was overdonderd door hoeveel mensen geraakt werden door dit gedicht. Reacties zoals “Deze voel ik”, “Dit slaat in als een bom” of “Kippenvel!” zei mij genoeg.

Nu het rouwrumoer rondom jou is

verstomd, de stoet voorbij is, de

schuifelende voeten, nu voel ik dat er een

diepe stilte komt…en in die stilte zal ik je

opnieuw ontmoeten. En telkens weer zal ik

je tegenkomen, we zeggen veel te gauw: het

is voorbij. Hij heeft alleen je lichaam

weggenomen, niet wie je was en ook niet

wat je zei. Ik zal nog altijd grapjes met je

maken, we zullen samen door het stille

landschap gaan. Nu je mijn handen niet meer

aan kunt raken, raak je mijn hart nog

duidelijker aan.

Dit vind ik denk ik een van de mooiste gedichten van Toon Hermans. En het is moeilijk om het mooiste gedicht te kiezen uit zijn repertoire, want hij heeft heel veel mooie gedichten geschreven. Dit gedicht geeft zoveel kracht en troost voor nabestaanden  tijdens het rouwproces maar ook na die tijd. Ik vind het zo knap dat een moeilijk en zwaar beladen onderwerp zoals de dood, zo puur en liefdevol verwoord kan worden in een gedicht. Het is een schilderij van woorden! De dingen die ik herken in dit gedicht is die diepe stilte, als iedereen weer doorgaat met het leven terwijl jouw wereld stil staat. De bewustwording van die stilte kan zo pijnlijk zijn. Maar Toon Hermans omschrijft juist heel mooi een andere kant van die stilte: het opnieuw mogen ontmoeten van die ene dierbare. En die laatste zin, die rond de cirkel van het leven zo mooi af. Wauw.

PS: Ik kon er helaas geen foto bij doen, er is een storing bij PhotoBucket waardoor heel veel foto’s op 2WMN niet te zien zijn. We hopen dat het snel is opgelost, onze excuses!

18 reacties

Naomi -

Een jaar of vier geleden schreef ik zelf dit gedicht en nog altijd als ik het lees komen de gevoelens weer naar boven…

Ik heb een muur om me heen gebouwd,
Na al die mensen die me hebben gebroken,
Is er niemand meer vertrouwd,

Ik heb de deur goed dichtgedaan,
De sleutel ligt binnen,
Na al die mensen die me pijn hebben gedaan,

Ik heb mijn verdediging opgesteld,
Na alle mensen die me hebben gekwetst,
Word ik door niemand meer gekweld,

Ik heb mijn hart verborgen,
In een kistje met een slot,
Nu zal ik er zelf voor zorgen,

Ik heb een zwaard aan mijn zij,
Na alle mensen die me pijn deden,
Wil ik niemand meer dichtbij

Marieke -

Martine, ik ben het helemaal met je eens wat betreft Sofia!
Sofia en ik hebben elkaar ontmoet bij Chickstart, en daarna nog contact gehouden.
Vorige week is ze gezellig een middag bij mij geweest.

Wat een ontzettend mooie, inspirerende, liefdevolle jonge vrouw is ze <3

Michelle -

Zo mooi…
Vergeet niet ‘Heeft iemand je ooit wel eens verteld?’
Kan ‘m nooit lezen, zonder een traan te laten..

Leontine -

Wat een mooie gedichten. Ik merk dat gedichten en ook muziek mij ook door moeilijke tijden heen trekken. Gedichten die mij vorig jaar heen trokken waren:

Er is soms een nacht
vol van tranend verdriet
waarop je de zon,
maan en sterren niet meer ziet,
maar vergeet nou nooit,
donker is ook maar een schijn,
dat ze er echt allemaal heus nog wel zijn.

en

Niet vergeten op verassingen te rekenen met ‘het komt nooit meer goed’, want toekomsten kun je niet tekenen alsof je nu weet wat het leven overmorgen doet.

Leuke post Martine.

Liefs, Leontine

felicia -

ik schreef zelf vaak thuis gedichtjes vanuit mijn gevoel meestal over liefde hoe ik mij op dat moment voelde
maar nu met 3 kinderen en de vierde onderweg ben ik helaas niet meer gedichtjes gaan schrijven want geen tijd
maar werkte altijd zeer ontspannend voor mij.

Aida -

Dat tweede gedichtje kwam echt binnen… Ik ben momenteel aan het worstelen met oa een eetstoornis, maar ook paniek en angststoornissen. Mijn vorige psycholoog had het bij mij altijd over het kleine meisje wat in mij zat en mij tegenhield in veel dingen… Dat stuk kwam dus hard binnen.. Gedichten kunnen je echt aan het denken zetten. Dat laatste van Toon Hermans is ook erg mooi. Erg kloppend ook.
Dank je wel voor dit mooie artikel.

Aida -

Dit schreef ik in 2008 toen ik ook al worstelde met een eetstoornis.

Mijn gedicht:

Zwevende vingers,
een verlicht gevoel
en dralende woorden
zonder enig doel.

Het ritmisch tikken,
de tergende strijd
en dan het gevoel
van zieke schoonheid.

Woede om alles
en tranen om teveel.
De spiegel toont nu
ieder duivels deel.

Het duister roept
waar de kilte trekt,
tot botten maken
dat de slaap je wekt

Merel -

Wauw, die laatste komt wel binnen zeg. De tranen stromen over mijn wangen. Prachtig verwoord.

Jacoline -

Super mooi Martine! Vooral die eerste vind ik tof. Ik zit met mijn moeder, zus en een vriendin van mijn moeder in een app waarin we delen wat we zoal knutselen (ik ben een half jaar geleden begonnen met haken, zijn hebben al jaren ervaring). Dat eerste gedichtje heb ik gelijk doorgestuurd, dat is precies hoe zijn zijn! Ik wil meer van zulke artikelen :)

Martine -

Ah wat leuk, altijd tof om dat soort inspirerende dingen te lezen en weer door te kunnen sturen. Het heeft dan echt zo’n domino effect. Ik zal zeker zo nu en dan eens mooie gedichten delen op 2WMN, fijn dat het zo leuk ontvangen wordt!

christien -

Mooi… Ik word er even stil van. Wat taal met je kan doen.

Ik heb (van 13-18 jaar) veel gedichten geschreven om mijn emotie te uiten. Ik kwam er laatst 1 tegen en de rillingen liepen me over het lijf, maar niet prettig. Ik heb ze gauw weggestopt, want ik ben er blijkbaar nog niet helemaal klaar voor om alles nu onder ogen te komen.

Nancy -

Wat een mooie gedichten en wat mooi dat je zo een bijzonder persoon hebt mogen ontmoeten in je leven!

Tessa -

Heel mooi! Ik schrijf zelf ook gedichten wat mij als binnenvetter toch bepaalde zaken onder woorden te kunnen brengen.

Heleen Schrijvershof -

Heel erg mooi. Gaaf is dat hé, als je iemand tegenkomt waarmee je zo’n klik hebt.

Veer -

Mooie gedichtjes. Soms geven ze je net de kracht om door te gaan op dat moment. Mooi!

Femke -

Ik kan gedichten steeds meer waarderen. Sofia lijkt mij een bijzonder vrouw. Maarree, ik had je weekvlog en de foto op Instagram gemist! Wat een leuk nieuws dag je gaat trouwen! Gefeliciteerd. Ik ga snel de weekvlog kijken – waarin dit volgens mij is verteld?!

Martine -

Jaaa dankjewel!!! Ik had het inderdaad in mijn weekvlog laten zien!

marije -

De gedichtjes van Lief Leven raken mij zo vaak diep in mijn hart. Degene die je hier deelt had ik ook van anderen gekregen

Reageer ook