Ja zeggen maar Nee voelen

Je glimlacht: ‘Ja hoor, dat wil ik wel doen!’ Tegelijkertijd kijken je ogen naar beneden: ‘Wil ik dat wel doen?’ Het is iets waar ik vaak tegen aan loop. En niet eens bewust. Voor ik het door heb, heb ik al ja gezegd en passeer ik daarmee mijn diepste gevoelens.

Foto door Mariska – Grotografie

Ik denk dat dit vast herkenbaar is voor velen. Of je biedt je hulp vaak (te) snel aan en denkt tegelijkertijd ‘waarom beloof ik dit nou weer?’ of je laat je voor je karretje spannen terwijl je dat diep van binnen helemaal niet wilt.

Het heeft alles te maken met ‘Nee’ zeggen. Vooral het durven zeggen. En wat daar aan vooraf gaat is nog veel belangrijker. Je gevoel! Want hoe voelt het nu in je lichaam om nee te zeggen? Wat gebeurt er in je lichaam als je nee voelt? Wat gebeurt er in je lichaam als je ja voelt?

Door de druk van de maatschappij en de hoge lat vergeten wij vaak als mensen om te luisteren naar onze diepste gevoelens. We zitten vaak in ons hoofd in plaats van in ons lichaam, maar het gevoel is er wel. Dat kun je niet wegstoppen, ook al probeer je het nog zo hard. Het komt altijd wel op een of andere manier naar boven, soms in een andere vorm. Dan word je bijvoorbeeld boos op iemand om niets omdat alle gevoelens zich opstapelen.

Laatst had ik een belangrijke afspraak die al maanden stond. Ik zou die dag ook zelf van alles doen en helpen. Maar doordat ik door mijn opleiding volop bezig ben met mijn persoonlijke ontwikkeling staan mijn gevoelens opeens 200% aan. Alles en iedereen komt enorm bij me binnen.

Mijn hoofd zei ‘Ja’ tegen deze afspraak die al heel lang stond maar mijn gevoel zei iets heel anders. Mijn gevoel liet me weten dat ik niet moest gaan, omdat ik dat eigenlijk niet aan kon. Er vormde zich een bal van spanning in mijn maag als ik er aan dacht. Maar die bal van spanning kon ik ook weer met gemak bagatelliseren met mijn gedachten. “Maar dat kun je toch niet maken? Je gaat toch! Deze persoon is heel belangrijk voor jou en heeft jou laatst ook nog geholpen. Je gaat gewoon. Zet je er over heen.”

Voorheen wist ik niet eens hoe ik naar mijn lichaam moest luisteren, juist omdat ik zo vaak na dacht en in mijn hoofd zat. Ik heb vaak mijn gevoelens geblokkeerd, daar werd ik absoluut niet gelukkig van. Sterker nog: het resulteerde uiteindelijk in een opeenstapeling van gevoelens en ik deed vaak dingen die ik eigenlijk op dat moment niet aan kon. Ik ging gewoon stug door en kwam weinig voor mezelf op. Niet heel lief voor mezelf dus. Ik vroeg me ook niet af: ‘Wat wil ik nu eigenlijk echt?’ Dat was geen optie voor mij.

Ik wist alleen niet dat het ‘m daar in zat. Dat het ongelukkig zijn te maken had met niet luisteren naar mijn gevoelens. Het is een hele krachtige eigenschap van mij om alles enorm te analyseren en overal de schoonheid van in te zien, maar dit kan dus ook mijn echte gevoelens onderdrukken. Maar nu kan ik voelen dat mijn lichaam (= gevoel) vol met wijsheid en informatie zit die mij heel veel vertelt. En het voelt vele malen beter om te luisteren naar mijn lichaam dan naar mijn hoofd (= gedachten).

Dus ik ging uiteindelijk niet naar die belangrijke afspraak. Dat voelde heel raar, het ging ‘tegen mijn natuur in’. Ik kreeg er een onbestemd gevoel van. Tegelijkertijd kon ik het verbazend snel loslaten en ervoer ik veel meer rust doordat ik eindelijk ruimte innam voor mezelf. Ik was lief voor mezelf door juist niet te gaan en doordat ik deze keuze had gemaakt, kon ik opeens ook veel meer liefde voelen voor de ander. De ander reageerde ook heel erg lief en begripvol, want ik hield het bij mezelf en verweet de ander absoluut niets. De reden dat ik niet kon gaan had namelijk te maken met mijn verwerkingsproces en dat zegt niets over de ander.

Ik was ontzettend trots op mezelf, het voelde echt als een overwinning door voor mezelf op te komen.

Dus ik leerde twee dingen:

– Leren luisteren naar mijn gevoel is extreem belangrijk en maakt me heel gelukkig. Het maakt me een ander mens.

– Nee zeggen is niet zo moeilijk, zolang je het bij jezelf houdt. Dat betekent niet dat je de ander verantwoording schuldig bent. Het betekent dat je aangeeft dat jij het op dit moment even niet kan. Waarom je het niet kan? Dat is jouw proces en niet die van de ander dus ga er ook niet op in als iemand vraagt om meer uitleg.

Hoe kun je zelf leren luisteren naar je lichaam?

1) Ga goed zitten, pak een kussen indien nodig. Zet je beide voeten op de grond en sluit je ogen.

2) Beeld je een situatie in die voor jou een keiharde ‘Nee’ oproept. Waar word je boos om? Voel eens in je lichaam wat er gebeurt als je deze situatie voor ogen houdt. Waar voel je de spanning in je lichaam? In je benen? In je buik? In je gezicht? Je keel? Hoe voelt dat? Zijn het kloppingen, tintelingen, een ophoping? Zie je een bepaalde kleur of een symbool? Alles kan! Het is jouw ‘Nee’!

3) Schrijf alles wat je waarneemt op.

4) Beeld je nu een hele fijne situatie in, waar zou je meteen ‘Ja’ op zeggen? Voel eens in je lichaam wat er gebeurt als je deze situatie voor ogen houdt. Waar voel je dit? In je benen? In je buik? In je gezicht? Je hoofd? Je rug? Hoe voelt dat? Krijg je bijvoorbeeld kippenvel? Of zie je misschien een bepaalde kleur of een symbool? Het kan allemaal!

5) Schrijf alles wat je waarneemt op.

Bij iedereen komt er wel iets anders uit. Als ik boos ben en dus een ‘Nee’ voel, voel ik dat heel duidelijk in mijn buik. Ik voel dan een harde bal van spanning. Ook adem ik op een alerte manier, alsof ik moet oppassen. Ik adem dan zowel hoog als laag en heel zacht, alsof ik er niet ben. Ook voel ik enorme spanning in mijn kaken, ze trillen zelfs.

Mijn ‘Ja’ voelt als een hele diepe ademhaling in mijn buik. Mijn buik ontspant zich volledig. En wat ik zelf heel bijzonder vind: als iets heel goed voelt, krijg ik kippenvel over mijn schouderbladen. Mijn vleugels! 😉

Dit is een begin om te leren luisteren naar je gevoel. Als iemand je een verzoek doet, kun je altijd zeggen dat je er even over na wilt denken. Of eigenlijk: jezelf even de tijd wilt geven om op een rustig moment te voelen of je dit eigenlijk echt wilt. Dat kan aan de hand van de stappen hierboven of misschien ontdek je wel een andere manier die voor jou werkt. Hoe meer je gaat leren luisteren naar je lichaam, hoe sneller je ontdekt of iets goed voelt of niet. Dat voorkomt het blokkeren van je gevoelens en een hoop stress. Wat je er voor terug krijgt is meer rust, meer balans en veel meer liefde voor jezelf en dus andere mensen.

“Strong people stand up for others, stronger people stand up for themselves.”

33 reacties

- -

Zo ontzettend herkenbaar! Ik ben hier het afgelopen halfjaar ook heel erg in gegroeid en dat was in eerste instantie heel onwennig en gek. Nu ik vaker naar mijn lichaam luister (‘kan ik dit aan qua vermoeidheid?’), merk ik dat het in mijn hoofd ook rustiger is. Ik kan alles weer wat beter aan en mijn dagen zijn voor mij veel behapbaarder.

‘Nee’ zeggen lukt me inmiddels dus vaak wel, maar waar ik op dit moment nog heel erg mee worstel is dat ik altijd het gevoel heb dat ik me moet verantwoorden. ‘Helaas, dat verplichte onderwijsmoment van mijn studie ga ik skippen, want…’ – terwijl ik tegenover mezelf allang kan verantwoorden waarom ik dat skip, dat heeft echt wel een reden. Toch hecht ik er veel waarde aan als anderen die reden dan snappen en probeer ik te voorkomen dat mensen denken ‘wat belachelijk dat je nee zegt, of dat je iets skipt’. Ik hecht nog veel waarde aan de mening van anderen m.b.t. het nee zeggen en dat is erg lastig. Dit maakt ook dat ik me snel nog bezwaard voel om nee te zeggen; ik doe het dus wel vaak tegenwoordig, maar in het begin wringt het toch. Iemand die hier tips voor heeft, of eigen ervaringen?

Het verbaast me keer op keer weer hoe herkenbaar jouw artikelen zijn, Martine. Ergens heel fijn, want dan weet ik dat ik niet de enige ben. Je schrijft geweldig, keep doing this!

AM -

Ik weet ook niet zo goed hoe ik hierover moet denken. Het is namelijk ook vaak goed om juist iets te doen wat je eigenlijk niet durft of wat buiten je comfort zone ligt, om op deze manier te leren dat iets helemaal niet zo erg is als je denkt. Op deze manier doorbreek je je eigen barrières en ontwikkel je misschien wel nieuwe vaardigheden. Als je denkt van; mijn gevoel zegt nee dus ik doe het niet, loop je misschien wel mooie kansen voor persoonlijke groei mis. Daarbij ben ik het ook erg eens met MM dat individualisme een steeds groter probleem is, en dat iets doen voor een ander heel belangrijk kan zijn terwijl je eigen gevoel een ‘nee’ voelt. Misschien is het dan toch belangrijk om je hierover heen te zetten. Dit is mijns inziens iets anders dan prioriteiten stellen als je agenda te vol zit, wat natuurlijk heel belangrijk is. Maar je hoeft een ‘nee’ niet altijd gelijk te schrappen. Ik ben het er mee eens dat dichtbij je gevoel leven belangrijk is, maar het is ook belangrijk om te accepteren dat negatieve gevoelens ook bij het leven horen.

Mya -

Wat een goede/ fijne oefening! Zoveel mensen (waaronder ik) weten niet hoe ze zulke dingen in hun lichaam moeten voelen. Maar toen ik jouw oefening deed en het ook echt letterlijk ging opschrijven omdat ik benieuwd was of daar wat uit zou komen kwamen er inderdaad dingen uit die ik me nooit eerder gerealiseerd heb, dus thanks!
Ik heb het briefje waarop ik het geschreven heb onder mn laptop gelegd zodat ik hem er altijd nog eens bij kan pakken!
Leuk dat dit artikel juist nu komt want ik ben heel erg bezig momenteel met doen wat voor mij goed voelt en waar ik achter sta ipv doen wat anderen van je willen of verwachten.

MM -

Wat fijn dat je gevoel (als je er bij stilstaat) zo duidelijk je grenzen aangeeft.
Ik ben het er helemaal mee eens dat wij soms beter onze grenzen moeten aangeven.
Alles wat je zegt kan ik inkomen. :)

Ik heb echter wel een kleine aanvulling/iets wat me van mijn hart moet.
En dat is individualisme.
Opzich niets mis mee. Toch heb ik er soms moeite mee.
Mensen kiezen voor zichzelf, ik ook.
Maar anno 2016 heb ik het gevoel dat dit steeds meer belicht wordt.
Veel dingen draaien erom dat het ik-persoon zich zo goed mogelijk voelt.
Soms ben ik bang dat individualisme doorslaat naar egoïsme.
Mensen zijn zo gefocust op hun eigen levensplanning dat het me soms benauwd.
Natuurlijk ben je verplicht goed voor jezelf te zorgen, en daar heel veel voor te doen.
Maar een uitspraak die ik steeds vaker hoor is: ik moet echt voor mezelf kiezen.
En dat het soms ten koste van anderen gaat vind ik heel erg.
De verdeeldheid in de wereld is ergens ook het gevolg van individualisme.
Autoriteiten die niet de mens maar het doel voor ogen hebben.
Zakenmannen aan de top die eurotekens zien in plaats van persoonlijkheden.
Welzijn is ook heel erg samenwerken. Daarbij is het natuurlijk wel belangrijk dat je goed in je eigen vel zit. :)

Martine, ik ben blij dat je dit onderwerp belicht hebt, ik denk dat het heel belangrijke lessen zijn.
Daarnaast denk ik dat mensen krachtiger worden van beslissingen zoals de jouwe.
Bovenstaande zijn wat hersenspinsels die het onderwerp bij mij oproepen, maar dan globaal bekeken. :)

Keep up the good work!

Willemijn -

Hoi MM! Ik ben al maanden bezig met een artikel met de titel ‘Individualisme’ en daarin probeer ik inderdaad precies te beschrijven wat jij ook schrijft! Hij komt maar niet af omdat ik de juiste toon nog niet vind. Super toevallig dat jij nu deze comment achterlaat waarin ik me goed kan vinden en die me weer verder helpt met het artikel schrijven. Nou ja, dat wilde ik even zeggen! 😀 (En inderdaad, dat staat los van van wat Martine in dit artikel schreef, het is meer globaal genomen inderdaad)

MM -

Nou Willemijn, dat vind ik leuk om te horen!
Fijn ook dat iemand deze gevoelens deelt. :)
Ik ben benieuwd naar je artikel.

Martine -

Snap ik ook, ik moest nog denken aan individualisme. Een artikel wat Willemijn op de planning heeft staan. Dat staat voor mij ook meer los van wat ik hier beschrijf in dit artikel. Want ik vind ook zeker dat we er voor elkaar moeten zijn, we kunnen ook niet zonder elkaar. Uiteindelijk heeft alles in het leven te maken met balans vinden en keer op keer als mensen moeten we dit weer afwegen. Iedere dag doe je dit eigenlijk, misschien zonder dat je het door hebt. Onder andere de balans tussen voor jezelf kiezen of egoïstisch zijn. Heel interessant om hier over te praten en ook die kant te belichten. Leuk dat je een reactie achter laat!

Jackelien -

Wat een fijn artikel weer Martine, wat lief dat je al je kennis met ons deelt :)
Vooral het stukje over jezelf niet hoeven verantwoorden is wel een eye-opener voor me, hier ga ik wat mee doen.

Henrieke -

Mooi artikel. Ik wil altijd graag een balans hebben tussen het zeggen van ja of nee. Soms moet je namelijk wat doen wat je misschien niet zo leuk vindt, denk ik. Want wellicht voel je je na afloop er wel goed over. Maar die balans is echt vreselijk moeilijk en wanneer moet je het dan wel doen en wanneer juist niet? Echt op je gevoel afgaan inderdaad. Er is nog een hoop te leren! :)

Roos -

Oh ik herken dit zo erg! Ik noem mijn ‘nee’ reactie altijd : Error. Dan zeg ik tegen mijn vriend: Sorry lief, ik weet dat je graag wilt dat ik mee ga naar je familie, maar ik krijg er Error van.
Zo voelt het ook echt, een soort kortsluiting in mijn voorhoofd waardoor ik niet mezelf ben. Ik ‘voel’ het ook in mijn voorhoofd, net boven mijn ogen. Als ik dan terug denk aan situaties waar ik Error kreeg, zie ik ook alles in een soort tunnelvisie. Ik kan me dan niet voorstellen wie er naast mij zat, maar herinner ik alleen de reden waarom ik kortsluiting kreeg.

Gelukkig heb ik al een tijd lang geen error meer gehad. Ik zeg namelijk Nee, en als ik dat niet doe, dat ziet mijn vriend het al snel genoeg in.
Zelfkennis is 1 van de belangrijkste dingen die je moet hebben en moet blijven doorontwikkelen. Ik geloof niet dat je anders volledig kan functioneren…

Jasmin -

Your yeses mean nothing if you can’t say no.

Mariska -

Nee zeggen geeft echt het meest gelukzalige gevoel. Wat een kracht komt er dan in je. Wat ik wel lastig vind, is dat het toch wel een poosje duurt voordat mensen hieraan gaan wennen. Je hebt jaren gepleased en dan kom je ineens voor jezelf op. Dat vinden mensen soms lastig. Ik vind het zelf moeilijk als mensen gaan manipuleren om te zorgen dat ze toch hun zin krijgen. Die mensen gaan dan heel erg uit van zichzelf, normen en waarden, hoe het hoort. Met name bij de oudere generatie, opa en oma, vind ik dit nogal eens lastig. Ook vind ik het lastig dat mensen soms toch contact zoeken, terwijl je aangegeven hebt even rust te wensen. Zij luisteren dan niet naar wat je zegt, maar gaan uit van zichzelf. Ze denken dan ik zou het toch wel fijn vinden dat iemand even contact opneemt. Terwijl ik dan denk ik zeg toch dat ik dat niet wil. Waarom zou ik iets anders bedoelen dan ik zeg.

Martine -

Ik herken het! De omgeving kan er inderdaad anders op reageren, want oh jee als iemand opeens iets anders gaat doen dan ‘normaal’ haha! 😉
Ik heb gemerkt dat het zeker helpt als je altijd bij jezelf probeert te blijven en niet gaat verwijten. Dat is heel lastig, maar wel mogelijk! Ik zeg dan ook iets in de trant -om duidelijk te maken dat het iets van mijn proces is en niet dat ze dit zich persoonlijk aantrekken- van: Wat ik op dit moment nodig heb is …(rust, begrip, ruimte) en eventueel ‘ik zou het heel erg waarderen als je me op deze manier kunt helpen door … (af te wachten tot ik contact met jou opneem of door 1x per week langs te komen in plaats van 3x…you name it) ‘ En ook al kunnen ze hier geen gehoor aan geven, blijf het herhalen tot ergens het kwartje valt. Hope this helps!

Jackelien -

Oh dit is zo herkenbaar! Zeker mijn moeder hanteert haar eigen normen wat dat betreft. Zeker tijdens mijn burnout: ‘ja ik snap dat je je slecht voelt en rust wilt en alles, maar je kunt voor mij toch wel even oma een avondje opvangen?’ Uh, nee!

Sanne -

Mooi artikel! Ik wil zelf ook heel graag leren hoe ik beter nee kan leren zeggen. Want als ik dat niet doe merk ik dat ik binnen no time heel veel op m’n bord heb liggen. En dan juist mezelf teleurstel omdat ik ja heb gezegd op dingen waarvan ik wist dat het niet in m’n schema zou passen, maar dan toch ermee instemde omdat ik de ander niet teleur wilde stellen. Ik heb de afgelopen maanden wel gemerkt dat dit niet werkt, ik had/heb geen rust en tijd voor mezelf meer en het gevoel al tegen een burn-out aan te zitten terwijl ik net 20 ben. Een van mijn grootste doelen voor volgend jaar is dus om meer bewust mijn keuzes te maken en te luisteren naar mijn gevoel. Ik moet nog even de tentamens overleven, maar vanaf volgende week heb ik eindelijk rust en ruimte en ga er ook echt mee aan de slag, want dit kan zo niet langer.
Liefs!

Romy -

Er is inderdaad bijna niets lastiger dan nee zeggen. Ik kom dat vooral in mijn werk vaak tegen. Opdrachten krijgen en denken ‘Nee, ik kan niet meer!’ en dan toch ja zeggen. Wat fijn dat het bij jou steeds beter gaat en je geeft ook fijne, concrete tips. Daar kan ik zeker wat mee :)

Kiss & Make-up -

Oh dit herken ik. Veel mensen waarschijnlijk.

Mariska -

Dit is inderdaad heel moeilijk en ik bevind me ook vaak in dit soort situaties. Het vaker nee zeggen lukt me op zich wel, maar toch blijft het heel erg lastig. Mooi artikel!

T. -

Ik ben eens bijna vermoord door een omhelzing waarbij diegene mijn luchtpijp voor een tijdje dichtgeknepen had en kreeg toen een klap op de rug en dit heb ik niet zien aankomen. En kon niks zeggen dan dat ik me wel teleurgesteld voelde en niet kon voelen wat ik voelde. En mensen die hatelijk op trauma”s reageren. dan zeggen ze nu moet je het eens vergeten het leven gaat toch verder. Ja dat is ook zo maar ik had het soms niet zien aankomen dat zoiets kon gebeuren. had ik het heft maar in eigen handen genomen. Er zijn mensen bij die een misdadige instelling hebben en als je hun confronteert nadat wat zij misdaan hebben dan beginnen ze ook nog te schelden en te dreigen en je afkraken op uiterlijkheden. Als je op twitter schrijft wat zij hebben misdaan doen zij aangifte bij de politie en die komt hier dan. Ze deinzen er ook niet voor terug iemand in een arrestatiebusje mee te nemen met infuus en rollator en geven oudere mensen een veeg uit de pan als een veel jongere twintiger een oudere schofferen. Met grof en cru taalgebruik zoals dat ze je voor de rechter willen slepen en zelfs nadat je zegt wat zij hebben misdaan. dan zou je zeggen je staat dan in je volste recht maar nee. het is alsof zij alles mogen en die ander niets mag zelfs niet nadat wat zij hebben misdaan en dit zijn dan excessen en misdrijven. Zij weten het zo aan de politie te brengen dat het zielig overkomt als dat van een fatsoensrakker maar dat zijn ze integendeel. het was niet bepaald ABN taal en wenden zich wel voor fatsoenlijk en netjes en correct te zijn. Ze wanen zich tot de elite van de samenleving en kijken neer op het volk. Het tast mensen hun realiteitszin aan als je er over begint dan hoor je hun al zeggen van nu weer. dan krijg je vijandige reacties nadat wat je is aangedaan en zo blijft het trauma verstopt bedekt. je kunt er niet over uitspreken dan dat het weerstand oproept bij velen. van ga nou maar door en die mensen overkomt niets die je dit hebben aangedaan. Je mag hun er niet eens mee confronteren na dat wat ze hebben misdaan. Je moet je stil houden. Had ik mijn gevoel maar niet genegeerd want dat voorspelde al niet veel goeds. Ze zeggen de eerste indruk is de beste. Er zijn hele erge mensen op de wereld die het niets kan schelen wat andere mensen aangaat. Na een trauma krijg je een trap na. dat je je verhaal niet kunt uitspreken en dat anderen je lastig vinden en een hekel aan je krijgen. dat is verdrietig dat daar boven op geen begrip krijgt. Deze mensen mensen het niet en willen boven al beter van je worden terwijl ze eerst zeiden dat ze voor je waren maar dat niet echt meenden. Gelijkgestemden.

M -

Ik weet niet waar je het allemaal over hebt maar je klinkt niet helemaal helder. Misschien goed om eens met een professional te gaan praten.

Denise -

Ehhh…. ik kan je niet helemaal volgen geloof ik :-(. Sorry!

Patricia -

Beetje mixed feelings moet ik eerlijk zeggen. Heel goed dat je voor jezelf kiest en vaker je gevoel laat spreken maar in mijn ogen; afspraak=afspraak.
Zeker als die persoon jou dus eerder heeft geholpen, misschien wilde diegene dat liever ook niet maar zette die zijn eigen gevoeld eventjes opzij om een medemens te helpen.
Het leven is nu eenmaal niet áltijd rozengeur en maneschijn, en soms moet wel iets doen wat je niet leuk vind of geen zin in hebt. Als we allemaal alleen maar aan ons eigen gevoel gaan denken dan wordt het er geen betere wereld van.

Lou -

Hier ben ik het helemaal mee eens!

Martine -

Ik snap je mixed feelings. Een afspraak niet nakomen is inderdaad niet fijn, dus het begint eigenlijk al in de fase daarvoor van het nee zeggen op die afspraak gelijk bij het begin. Tegelijkertijd: je moet ergens beginnen met leren nee zeggen dus dan zal een situatie zoals deze zich een keer voordoen als je nooit hebt leren opkomen voor jezelf. En soms…kan het zo zijn dat je ergens ‘ja’ op zegt wat op dat moment goed voelt of waar je niet goed bij stil staat maar dat kan ook nog later omdraaien in een ‘nee’. En je hebt gelijk wat betreft dat je soms wel eens iets moet doen waar je geen zin in hebt, maar ook daarin is het goed om een balans te creëren. Als je nooit opkomt voor jezelf en altijd dingen tegen je zin in doet, gaat dat zich een keer terug betalen.

Gezien de reacties hier, vinden velen dit ook heel moeilijk. Zeker omdat bij ons allemaal het ego in de weg kan zitten die helemaal niet wil luisteren naar gevoelens. “Afspraak = afspraak. “Diegene zet ook zijn gevoel opzij”. Je kunt je afvragen van dat laatste of dat werkelijk zo is of is dit een invulling? Daarnaast had diegene ook toen nee kunnen zeggen, dat is zijn/haar eigen verantwoording en dat had helemaal prima geweest.

Dat is wat ik bedoel met het bagatelliseren waar ikzelf -en velen met mij- heel goed in zijn en waardoor je heel makkelijk zonder het door te hebben voorbij gaat aan wat er in jou leeft en je gewoon maar dingen doet terwijl je daar geen zin in hebt of er niet aan toe bent. Daar heb je in the end alleen maar jezelf mee.

Ik denk juist dat de wereld er wel beter van zou worden als we proberen meer te luisteren naar ons gevoel, dat doen we veel te weinig. Ik vind het ook veel eerlijker naar mezelf en de ander toe als ik iemand help omdat ik daar oprecht voor kies en daar heel blij van word dan dat ik dat doe uit “een moetje”. Dat eerste geeft mij veel meer voldoening en getuigt mijn inziens veel meer van pure liefde.

Dionne -

Interessant artikel. Ik ben daar zelf ook bewust mee bezig ook al is het niet altijd even gemakkelijk!
Ik merk nu wel dat ik makkelijker nee kan zeggen maar ik moet dan wel voor mezelf kunnen verantwoorden waarom ik nee zeg. Als ik dan nee zeg zonder een ‘goede’ reden, dan blijf ik me er wel schuldig om voelen

Marijke -

Wat mooi dat je zo goed geluisterd heb naar jezelf. Extra mooi dat je afspraak er begrip voor had.

Martine -

Ja zeker, dat was ontzettend lief!

Jana -

Hallo Martine, ik vind dit een heel boeiend artikel, en herken me er heel erg in. Maar er is iets waar ik nog over struikel… Soms zijn er situaties die bij mij in eerste instantie een heel erge ‘nee’ oproepen, maar als je ze toch doet, uiteindelijk een heel grote ‘ja’ worden. Bijvoorbeeld: ik veranderde laatst van job om na een verhuis dichter bij huis te kunnen werken. Hierdoor moest ik afscheid nemen van mijn geliefde job die ik jarenlang met veel passie heb gedaan. Toen het moment dichterbij kwam, schreeuwde alles in mij ‘nee!’. Er werd me uiteindelijk dezelfde job dichterbij huis aangeboden (waarop ik heel erg ‘ja’ wilde zeggen), maar toen had ik al iets anders, en vond ik dat ik dat niet kon maken. Ik ben dus tegen mijn gevoel ingegaan, elke dag met een knoop in mijn maag naar mijn nieuwe job, maar uiteindelijk, na een aantal maanden, voelt die nieuwe job net goed en ben ik heel blij dat ik toch de sprong heb gemaakt. Soms moet je misschien net durven tegen de ‘nee’ in te gaan? Maar wanneer blijft een ‘nee’ een ‘nee’ en wanneer wordt ie toch een ‘ja’, dat vind ik moeilijk…

Leny -

Bedankt voor dit mooie artikel! Je hebt me wat te denken gegeven vandaag.

Femke -

Een aantal jaar geleden zei ik altijd ‘ja’, ook als ik eigenlijk ‘nee’ wilde zeggen. Tegenwoordig overkomt mij dat bijna nooit meer. Ik kan je vertellen dat is fijn, maar omdat ja zeggen in mijn aard zit voel ik mezelf regelmatig schuldig als ik ergens nee op zeg.. Terwijl ik gewoon wel achter mijn nee sta.

Susan -

Mooi dat dit steeds beter gaat!

marije -

Wat knap dat je de afspraak hebt afgezegd en hebt gekozen voor je eigen gevoel. Dit ben ik nu aan het leren in het revalidatie traject waarin ik zit en dat is soms best lastig.

Kim -

Dit is iets dat ik het afgelopen jaar heel erg geleerd heb. Voorheen kon ik mezelf ook zo in situaties bevinden waarvan ik het eigenlijk zélf niet wilde. Omdat het van me verwacht werd door andere mensen, maar niet omdat ik het écht wou. Dit jaar heb ik echt aan mezelf leren denken. Iemand anders gaat het wellicht niet aangeven als het niet meer gaat voor je, néé, je moet naar je eigen gevoel en lichaam luisteren. En ik heb dit jaar ook enkele momenten gehad waar ik neen zei en achteraf toch stiekem een beetje trots was op mezelf. Ik trek dit dus ook zeker door naar 2017.

Reageer ook