Ben jij eerlijk over wat je vindt van cadeautjes?

Niets zo leuk als cadeautjes krijgen en juist als je niet jarig bent. Spontane cadeautjes zijn het leukst al zeggen we het zelf. Maar ja, soms krijg je wel eens iets wat vraagtekens oproept. Ben jij eerlijk over hoe leuk je het cadeau vindt?

Foto door Unsplash – Annie Spratt

Een vrij lastige discussie, want tja: een gegeven paard kijk je natuurlijk niet in de bek. En het feit dat je überhaupt iets krijgt, is natuurlijk al heel lief.

Ik vroeg eens aan mijn omgeving wat zij vonden. Waren zij eerlijk? Een iemand zei dat zij het zelf niet leuk zou vinden als iemand aan zou geven dat diegene haar cadeau niet leuk vindt. Zij vindt dat je beleefd moet blijven of je nu wat geeft of wat krijgt, omdat zij het ondankbaar en verwend vindt als je zegt dat het niet leuk is. Ja, dat is inderdaad een mening en die snap ik heel goed. Het is best lullig als iemand je cadeau niet leuk vindt, terwijl je er moeite voor gedaan hebt.

Anderzijds denk ik als iemand mijn cadeau nu echt vreselijk vindt, dan zou ik wel willen dat hij/zij dat zegt want ik geef graag iets waar iemand blij van wordt. Je hebt dan niets aan valse beleefdheid in mijn ogen.

Ik moest een keer zo hard lachen om een artikel in een magazine. Dat ging over een vrouw die heel vaak de cadeautjes die ze kreeg niet leuk vond. Ze maakte wel verlanglijstjes maar kreeg nooit wat ze wilde. Dus wat deed ze er mee? Ze pakte de cadeautjes die ze stom vond weer in en bewaarde ze om ze vervolgens door te geven. Je kunt je voorstellen dat dit natuurlijk een keer mis moest gaan. Dus ja, ze gaf een cadeau per ongeluk aan iemand terug van wie ze het had gekregen. Leg dat maar eens uit! Ik denk dat ik een smoes had verzonnen van: ‘Ja, je had dat toen ook aan mij gegeven en ik vond het zo leuk, dus hier heb je er ook een!’ Puur om mijn gezicht niet te verliezen, haha!

Ik zou me wel kapot schamen op dat moment. Ik geloof dat ik zelf nog nooit gezegd heb tegen iemand dat ik een cadeau niet mooi vond. Ik heb wel eens een cadeau gehad wat ik niet zo mooi vond, het was niet mijn smaak, maar toch heb ik het bewaard. Vaak na zoveel jaar doe ik het dan alsnog weg, omdat ik het niet gebruik.

Zou ik het zelf zeggen als ik een cadeau vreselijk zou vinden? Nee, ik denk het niet. Daar ben ik veel te schijterig voor en ik zou het heel onaardig vinden. Eigenlijk is het sporadisch voorgekomen dat ik een cadeau niet leuk vond. Ik vind heel veel leuk en het gaat mij vooral om het gebaar.

Ik probeer zelf als ik een cadeau voor iemand koop, heel goed de persoonlijke smaak van diegene in gedachten te houden. Zo kocht ik voor mijn neef een keer een geurtje van Dior omdat hij geslaagd was. Maar ik zei er meteen bij: “Als je het echt niet lekker vindt, zeg het dan eerlijk want ik heb de bon nog. Dan ga je het maar ruilen en dat vind ik helemaal niet erg!” Ik heb liever dat hij voor die prijs dan echt de geur lekker vindt of gaat ruilen. Ja toch?

Verder probeer ik zo goed mogelijk cadeautjes te kopen voor Jan en alleman en ik geloof dat ik daar best goed in slaag. Ik krijg meestal enthousiaste reacties en daaraan kan ik zien dat het oprecht is. Het lijkt me ook moeilijk te doen alsof je het cadeau leuk vindt, het verschil tussen enthousiasme en ‘leuk’ moet wel opvallen.

Ik vraag ook meestal aan degene wie jarig is of iets anders te vieren heeft, wat diegene graag zou willen. En als diegene het echt niet weet, dan hangt het er van af hoe goed ik de persoon ken. Als ik iemand niet goed ken, dan geef ik nog eerder een bon cadeau van het een of ander. Een dinerbon bijvoorbeeld.

Zo heb ik laatst mijn schoonmoeder een BloomOn abonnement gegeven voor drie keer. Ik weet dat zij veel van bloemen houdt dus dat is een schot in de roos, verder heeft zij namelijk geen wensen.

Willemijn ken ik heel goed en bij haar weet ik dan ook wat ik wel/niet zou geven, ook voor Jelle en de baby op komst. Dat is handig als je elkaars smaak zo goed weet. Ik weet ook waar ik mijn familie en andere vriendinnen een plezier mee zou doen. Cadeautjes uitzoeken is zo makkelijk nog niet.

Ik weet zelf ook nooit wat ik moet vragen, want ik heb alles al. Ik ga liever wat leuks doen: uit eten, een massage, een dag die helemaal voor je volgepland wordt met leuke dingen. Ik hou meer van verrassingen of anders een heel persoonlijk cadeau. Zo zou ik nog wel eens een zielentekening willen laten maken of leuke spullen voor mijn meditatiekamertje. Zoiets bijvoorbeeld!

Maar al zou ik iets heel anders krijgen, zou ik daar ook dankbaar voor zijn omdat ik weet dat diegene er moeite voor gedaan heeft en nogmaals, het gaat mij om het gebaar.

Ik ben heel benieuwd of jij eerlijk bent als je een cadeau krijgt wat je niet mooi vindt of dat je wel eens van iemand anders hebt gehoord dat hij/zij jouw cadeau niet zo mooi vond. Hoe reageer je daar op? Laat het weten in de reacties!

49 reacties

T. -

Als je iemand goed kent weet je wat iemand leuk vind dan is het niet zo moeilijk om een cadeautje uit te zoeken. Als ik het niet zeker weet dan koop ik een cadeaubon zodat diegene er zelf iets van kan uitzoeken. Ik had soms het gevoel dat ze mijn cadeautjes niet leuk vonden of niet bruikbaar vonden. Bij sommigen is het zo moeilijk om iets uit te zoeken. je kent hun persoonlijke smaak niet zo goed. Dan zeggen ze koop maar een geurkaars maar dan weet ik het niet of ze dat wel leuk vinden. Ik weet zeker dat de meesten wel hun best doen om een cadeautje uit te zoeken dat meestal wel in de smaak valt. Mensen die je minder goed kent kopen meestal een cadeaubon. Ik geloof dat ik wel eens een cadeautje heb gekocht wat niet zo in de smaak viel. Dat kon ik aan de uitdrukking van het gezicht wel zien. Zoiets vind ik dan wel jammer maar ik doe mijn best. Een spaarpot met wat geld er in voor kinderen of een cadeaubon en bloemen. Ik moet moeite doen om te lachen als ik een cadeautje zou krijgen wat waardeloos is zoals een vieze geur parfum dat in een patio is gekocht voor minder dan vijf euro en als je die op doet dan is de geur niet zo heel lekker te noemen. Een verlanglijstje voor de verjaardag zou wel handig zijn dan weet je dat diegene dat leuk vindt en gaat gebruiken en dan is het goed besteed. Shampoo en bathgel douchefoam is voor mij meestal ook wel goed besteed en bruikbaar maar anderen zullen dat wel raar, of te persoonlijk of te gewoon vinden. . .

Janouk -

Ergens snap ik wel dat je beleefd wil blijven, maar het is denk ik nog erger als je zegt dat je er blij mee bent, en het vervolgens weggooit/verkoopt/het in de kast laat liggen. Dat zou ik dan echt zonde van mn geld vinden. Dan heb ik liever dat iemand gewoon eerlijk zegt dat hij/zij het liever in een andere kleur/geur/smaak heeft en ik het kan omruilen, zodat ik zeker weet dat diegene er blij mee is. En als ik het niet helemaal zeker weet geef ik gewoon geld of een cadeaubon, dat is altijd goed! Kan iemand zelf iets leuks uitzoeken en weet je ook zeker dat het goed terecht komt 😀

T. -

Met een pokerface zeggen dat je het leuk vindt terwijl je het gegeven cadeautje eigenlijk helemaal niet leuk vindt. Zoiets zou ik niet kunnen doen alsof of toneelspelen alsof je het leuk vindt terwijl je het in werkelijkheid niet leuk vindt. Ik kreeg laatst wierook met wierookhouder en daar heb ik al zo veel van en dan denk je al weer het zelfde. Ze hebben er dan niet hun best voor gedaan om iets leuks uit te zoeken en het moest dan nog vlug en snel iets voor de verjaardag uitzoeken en dan maar wierook met wierookhouder Je kunt niet spontaan zeggen oh wat leuk want dan moet je toneelspelen en iets zeggen wat je niet meent. Doen alsof gaat dan niet altijd zo goed af. Alsof het mooi is terwijl je het niet mooi vindt kan ik niet veinzen, zoals doen alsof. Ik heb mijn zus ook wel eens een cadeautje gegeven en toen voelde ik wel dat het niet in de smaak viel. Heel onverschillig nam ze het verjaardagscadeautje aan. Ze toonde zich niet surprised en spontaan. Altijd als een familielid van ons zoals mijn zus en tantezeggertje een kaart van mij krijgen dan hebben ze het er achter mijn rug over en beginnen ze daarover te gniffelen. Misschien vinden ze dat wel te tuttig. De cadeautjes die je geeft zijn vaak duurder dan die je ontvangt. Zelf geven ze iets wat een euro heeft gekost en ik koop wat duurdere cadeautjes. Ooit heb ik eens wijn gekregen en dat was bocht en smaakte naar azijn. Toen ik er een paar slokjes van gedronken had kreeg ik kramp in mijn maag. Het zal wel heel erg goedkope wijn zijn geweest wat zo”n maagkramp geeft en wat zuur smaakt. Ik kon niet toneelspelen en zei dat ik de wijn weg had gespoeld in het aanrechtputje. Een echte wijnliefhebber koopt betere en goede wijn. Ja, werkelijk ik kreeg er maagkramp van en het smaakte heel zuur. meer dan een paar slokjes kon ik niet op. Het was niet om te drinken. Toen kon ik niet meer doen alsof en heb dit toen maar gezegd. Ookeens een keer kocht ik tandpasta voor de kinderen op sinterklaas en toen zei iemand van is dat nou een cadeautje terwijl anderen zeiden dat ze het wel origineel vonden. Ik zal de andere keer een bon kopen dan kunnen ze er zelf iets van uitzoeken. Je hoort ook wel eens van moeders die hun dochter parfum of eau de toilette cadeau geven en die valt dan ook vaak wel in de smaak. En wel zo dat ze dat merk eau de toilette nog steeds hebben als vast geurtje en als vast merk. . .

felicia -

ik persoonlijk vind dat je dat niet kunt uitte als je het niet leuk vind
want ja dan zou ik mij altijd vreselijk generen als ik die persoon nog zou zien.
het is vind ik in mijn ogen onbeleefd om dat te zeggen.
en het is ook een soort innerlijke beschaving ik heb het niet zozeer van huis uit meegekregen
maar gewoon vanuit mijn eigen gevoel not dane.
mijn kinderen mogen wel eerlijk aan mij bekennen als ze ergens iets niets aan vinden want
ik wil graag dat ze zichzelf zijn puur en eerlijk als kind
wil dat puure niet beinvloeden.
interessant onderwerp

Aca -

Lastig! Ik heb heel erg meegekregen van huis dat je een gegeven paard niet in de bek moet kijken. Dus ik probeerde altijd beleefd en vriendelijk te reageren. Zelfs als ik het cadeau aanstootgevend vond (ooit kregen we van familieleden een derdehands huishoudelijk artikel, zodat ze het zélf konden gebruiken als ze bij ons thuis waren!)
Tegenwoordig ga ik zo minimalistisch mogelijk door het leven en geef aan dat ik liever géén cadeaus ontvang. Mocht iemand zich niet kunnen inhouden… food is love 😉

Eveline -

Ik reageer eigenlijk altijd positief op cadeautjes, omdat ik het onaardig vind om een gegeven paard in de bek te kijken. Gelukkig krijg ik vaak wel waar ik om vraag: boekenbonnen. :-)

Eva -

Oh wat een lastig iets is dit inderdaad. Over het algemeen vragen de meeste van mijn vrienden wel wat ik wil hebben en komt het vaak aardig in de buurt, maar ik heb een vriendin die zelf altijd graag op jacht gaat en cadeau’s geeft die heus wel aansluiten bij mijn interesses als mens maar die ik nooit zou dragen of neer zou zetten in mijn huis. Maarja, er wat van zeggen vind ik ook weer zo lullig! Nu er een mini op komst is overweeg ik ook serieus een cadeaulijst. Nog niet heel erg geaccepteerd in Nederland geloof ik maar beter dan dat iedereen dingen koopt die ik het liefst achter het behang zou plakken, hahaha x

Mare -

Het ligt eraan wie het is en hoe duur het cadeau is. Als het om een mini cadeau gaat (paar euro) van iemand die echt weinig te besteden heeft dan zal ik altijd blij reageren. Bij grotere cadeaus zou ik echt stom vinden als iemand zonder overleg iets geeft en geen bon bewaard, zou er zelfs een beetje boos om worden.

@Martine: Een echt super grappig verhaal (grappig omdat het goed is afgelopen) was toen ik, mijn moeder en de rest van de familie van plan waren mijn ouders (voor de verjaardag van mijn vader) een luchtballonnen vaart cadeau zouden doe te geven.
Mijn moeder was er zeker van dat mijn vader dit leuk zou vinden en we vonden het juist leuk als het een spontane verrassing zou zijn (omdat mijn vader zo zuinig is en dan eerder een praktisch cadeau zou vragen). Toen ik via een omweg vroeg wat mijn vader vond van luchtballonnen en stel dat hij daarin zou kunnen zitten, zei hij: Nou geen denken aan, lijkt me zo hoog….ik heb last van hoogtevrees. Zelfs toen je moeder en ik op vakantie waren en een kabelbaan ingingen had ik al last.
Voor de duidelijkheid: Mijn ouders zijn 45 jaar getrouwd en mijn moeder heeft nooit geweten dat hij last had van hoogtevrees. Want hij ging toch maar zo stoer dat kabelbaantje in (terwijl zij juist bang was).

Wat ik me afvroeg: Komen jullie nog weleens na zoveel jaar voor verassingen te staan bij jullie mannen of hele goede vrienden?

Marieke -

Ik vind het ook lastig om aan te geven dat ik het niet leuk vind, al is het wel heel duidelijk aan mijn gezicht te zien. Ik heb een keer een speeltje voor de papegaai gehad, terwijl die papegaai van mijn man is en ik niks met die papegaai heb of een kitsch kerstbeeldje als kraamcadeau. Maar over het algemeen ben ik erg blij met de cadeaus die ik krijg en vind ik het ook leuk om moeite voor een ander te doen en als ik het niet weet geef ik geld.

Jet -

De oom en tante van mijn vriend kwamen op bezoek, we kenden hun eigenlijk niet. We waren gezellig aan het praten en toen kwamen we bij het onderwerp; geloof. Ik flapte er gelijk uit dat ik niet geloof omdat ik er niks mee heb. Enkele minuten later kregen wij een cadeau. Ik kon wel door de grond zakken toen het een bordje met een gelovige tekst bleek te zijn. Oeps! Indirect was ik dus heel eerlijk.

Verder zeg ik wel eerlijk wanneer ik een cadeau niet leuk vind tegen mensen die ik goed ken. Zo kocht mijn zus laatst een bos rozen, ik hekel rozen. Ze zei dat ze twijfelde of ik nou wel of niet van rozen hield. Toen heb ik eerlijk gezegd dat het geen favoriet is maar dat ik er alsnog blij mee ben omdat ik het een super lief gebaar vind. En dat meende ik ook.

Maar zo kreeg ik van mijn schoonzus eens een zelfgemaakte ketting. Ik vond hem spuuglelijk. Ze was zelf zo enthousiast over de ketting dat ik met een bek vol tanden zat. Ze zal wel door hebben dat het niet mijn smaak was, ik heb hem nooit gedragen namelijk. Maar dat heb ik nooit durven zeggen..

Door -

Oh, ik ben daar eigenlijk nooit eerlijk in… En ik krijg zelden cadeautjes die ik écht leuk vind… Op een keer heb ik zelfs enthousiast gedaan over een snowglobe (je weet wel, zo’n bal met sneeuw erin inclusief kitsch tafereeltje). Achteraf zei mijn man: wat kan jij goed liegen zeg! Pff, ik wou dat ik niet zo’n pleaser was eigenlijk…

Rosanne -

Meestal houd ik het bij een vriendelijk dankjewel als ik het niet leuk vind. Alleen tegen mensen die dicht bij me staan durf ik het (voorzichtig) eerlijk te zeggen. Het is helaas al wel vaker voorgekomen dat ik ben teleurgesteld in cadeaus. Meestal gaan ze naar de kringloop of naar iemand anders. Mijn ouders mail ik tegenwoordig rond mijn verjaardag en kerst gewoon een wensenlijstje, en dat gaat altijd goed! Ik vind het een fijn idee dat ik dan zeker weten iets krijg wat mijn smaak is én ik ook daadwerkelijk ga gebruiken.

Luna -

Ik kreeg zo vaak de verkeerde geur parfum van een tante, dat ik op een gegeven moment voorzichtig aangaf dat ze ook een cadeaubon mocht geven van die parfumerie. Dat was even slikken om te zeggen, maar toen kreeg ik cadeaubonnen en kon ik elke keer mijn favoriete geur halen. Daar was ik dan heel blij mee en zij was blij dat ik er iets leuks van kocht.

Julia -

Ik heb wel eens een bambi kalender gekregen op mijn 14de!! van mijn oma die ik niet zo vaak zie. Ik vond er niks aan natuurlijk maar dat durfde ik echt niet te zeggen. Wat ik er mee gedaan heb? geen idee ik ben dat ding nooit meer tegengekomen hahaha.

Diana -

Ik heb een cadeaukaart van 3 mensen gekregen van mijn favo kledingwinkel ‘omdat ik daar altijd winkel’
Daar was ik erg blij mee natuurlijk. Kom ik erachter later in de winkel dat er 5 euro op stond. Terwijl ik die 3 meiden afzonderlijk wel echt leuke cadeaus heb gegeven.

Denise -

Dit probleem heb ik dus altijd gehad met de zussen van mijn ex. Ik haalde altijd precies voor ze wat ze graag wilde hebben, vaak zelfs nog iets extra’s waarvan ik wist dat ze het zouden gebruiken.
Aan mij vroegen ze altijd wat ik wilde hebben, gaf hun altijd hele lijsten met dingen…
Kreeg ik uiteindelijk altijd iets heel erg geks, liefst ook zo goedkoop mogelijk en altijd in hun eigen smaak. En ik altijd maar proberen een beetje enthousiast doen… Mijn gezicht zei eigenlijk altijd al genoeg haha
Ik snap zelf ook niet zo goed waarom je aan iemand zou vragen wat ze graag willen om vervolgens toch gewoon iets totaal anders te kopen.

Anouk -

Mijn gezicht spreekt altijd voor zich als ik iets echt niet leuk vind. Het zeggen doe ik niet meer sinds iemand boos werd omdat ik het niet leuk vond (ik was toen 9, en erg recht voor zijn raap). Meestal gaat het dan na een paar maanden of een jaar alsnog weg.

Kimberly -

Als iemand het leuk vind om te geven, vind ik het vaak ook heel leuk om te krijgen (en in veel gevallen geldt dat ook andersom). Als mensen niet weten wat ze mij moeten geven, maak ik een lijstje. En als ik niet weet wat ik een ander moet geven, vraag ik het. Ik heb wel eens iets gekregen waar ik echt helemaal niks mee doe/kan. Dat heb ik heel vriendelijk aangenomen, voor jaren bewaard en uiteindelijk met schuldgevoel alsnog weggedaan. Ik ben nu bezig met de Konmari-methode van opruimen en heb wel houvast aan de manier waarop zij dit bekijkt: de functie van een cadeau is dat het gegeven en ontvangen wordt. Op het moment dat het cadeau is ontvangen, is de functie volbracht. Jij kan daar nog een verdere functie aan geven (door het te gebruiken) of anders met liefde weg doen (let op: weg doen, niet weggooien, heel veel spullen kunnen gedoneerd worden!). Nu vind ik het nog steeds moeilijk, ik steek zelf namelijk altijd ontzettend veel moeite in cadeautjes (ook inpakken etc.), maar ik zou nooit recht in iemands gezicht zeggen dat ik het niet leuk vind (want het gaat om de moeite).

Margriet -

Ligt eraan van wie het komt! 😉 Als het van mijn ouders of naaste familie komt en ze zeggen: je kunt het ruilen als… dan zeg ik het meestal wel.
Als het van vriendinnen of anderen komt, zeg ik meestal niet wat ik ervan vind omdat ik dan maar denk aan het gebaar wat er achter zit, vind ik ook lief.

P. -

Ik heb zelden dat ik een cadeau niet leuk vind, maar ik zou het nooit zeggen. Wat moet die persoon met ‘ sorry, je cadeau is niet mijn smaak’ ..? Lijkt me een erg ongemakkelijke situatie 😛

Dionne -

Een paar jaar geleden was er een vriendinnetje van mij jarig en ik wil haar een fles wijn cadeau doen. Dit wilde zij ook graag.
Op het moment dat ze het uitpakt en heel blij ‘dankjewel’ wil zeggen geeft zij aan dat de fles nog maar half vol was. Ik kwam er toen achter dat ik een heel lief zusje heb die de wijn ook heerlijk vond en niet wist dat het een cadeau was.
Ik kon toen wel even door de grond zakken

Carmen -

Wat een leuk artikel! Ik ben eigenlijk altijd beleefd en vind het al zo ontzettend lief dat iemand aan mij denkt en wat voor mij koopt. Meestal vind ik de cadeautjes ook super leuk!
Ik heb één keer meegemaakt dat ik een cadeau kreeg wat ik niet zo geslaagd vond (lees: afschuwelijk). Het was mijn schoonmoeder die mij het cadeau gaf, een houten beeld uit afrika van zo’n 50cm hoogte. Het beeld was naakt en had een nogal uitgesproken geslachtsdeel en een grote bos stro op zijn hoofd als haar.
Mijn gezicht sprak boekdelen toen ik het uitpakte, ik kon er niet meer onderuit.
Ik heb gezegt dat ik het een heel mooi gebaar vind maar dat het beeld niet mijn smaak is en dat ik er eigenlijk een plek voor heb in huis. Mijn schoonmoeder reageerde super positief ze vond het fijn dat ik eerlijk was en zij heeft het beeld nu in huis staan. Ze is er hartstikke blij mee.

Ann -

Ik doe ook altijd alsof ik het leuk vindt. Mensen doen toch moeite voor je en dan is het vooral de gedachte erachter die telt. Wat ik echt niet mooi vindt geef ik weg of ik probeer er nog wat van te maken. Zo kreeg eens een hele lelijke schaal. Ik heb hem goud gespoten en nu is ‘ie zo fout dat het eigenlijk best leuk is.
Cadeautjes kopen doe ik wel heel graag. Maar voor mensen die ik niet goed ken speel ik altijd op safe. Gewoon iets te eten of drinken waarvan ik weet dat ze het lekker vinden. Voor vrienden en familie spendeer ik rustig uren in de stad en aan freubelen tot ik het perfecte cadeau heb samengesteld.

Denise -

Ik heb het wel eens gehad ja, maar ondanks dat ik heel eerlijk ben en vrijwel altijd wel mijn mening geef, vind ik het niet leuk om dat te zeggen. Iemand heeft toch moeite gedaan. Daarom vraag ik meestal gewoon cadeaubonnen, dan kan ik zelf wat uitkiezen en dat is altijd goed. Bij anderen probeer ik ook goed te luisteren naar of iemand nog wensen heeft. En anders neem ik diegene mee uiteten of naar de bioscoop bijvoorbeeld. Dat wordt eigenlijk altijd wel gewaardeerd :-)

Jessica -

Leuk artikel!
Ik heb misschien een aantal keer een cadeau gehad waarvan ik uiteindelijk dacht nee dat is het net niet of ik heb dat totaal niet nodig. Ik bedank wel iedereen netjes voor de cadeautjes.
Ik denk meestal voor een verjaardag na of ik iets wil hebben. Ik zeg meestal ik heb liever dat je gewoon gezellig aanwezig bent dan een cadeautje erbij. Gewoon gezellig een middag/avond borrelen en een hapje eten.
Als ik voor een ander iets uitzoek vraag ik meestal van te voren of ze nog wensen hebben. Is dat er niet dan kijk ik naar wat iemand leuk vind of in wat voor ”fase” iemand zit. Dat lukt me altijd wel om daar iets leuks van te maken naar de persoonlijke smaak.

Martina -

Leuk artikel! Ik vind het leuk om cadeautjes te kopen maar ik heb er wel tijd voor nodig en ik kan nooit cadeautjes vinden/bedenken als het moet. Dus helaas ben ik er niet heel goed in haha!

Marije -

Ik vind het lastig. Ik probeer altijd heel gericht naar de smaak van iemand te kijken en daarop wat te kopen. Maar zelf ben ik regelmatig teleurgesteld en dat vind ik best lastig om te zeggen want het klinkt zo ondankbaar 🙈

Vera -

Laatst kreeg ik van mijn moeder een Jimmy Choo luchtje. Heel lief en in de fles rook het lekker. Totdat ik het opspoot, het leek wel urine! Bah!
Waarschijnlijk paste de parfum niet bij mij.
Ik heb het eerlijk verteld tegen mijn moeder, ik vind het beter om eerlijk te zijn dan dat ze het luchtje maanden lang ongebruikt ziet staan.
Gelukkig vond zij het niet erg en heeft ze het parfum aan iemand gegeven die het wel lekker vindt!

Daarnaast heb ik tijdens stage een keer gezien dat het team met sinterklaas elkaar de cadeaus geeft die zij niet leuk vinden! Erg leuk en zo is er toch iemand blij mee.

Ivy -

Ik lieg glashard, behalve tegen mijn man. Het gaat ten slotte om de gedachte. Bevalt het me echt niet, dan breng ik het naar de kringloop. Dat levert nooit problemen op, want vragen waar je kado is gebleven is niet erg netjes. Als ik zelf aarzel of een kado wel gewenst is, dan schuif ik het bonnetje er altijd bij. Dan kan de ontvanger zonder moeilijke situaties ruilen!
Ik maak ook veel kado s zelf. Maar als het niet in de smaak valt en iemand doet het weg, vind ik dat niet erg. Ik heb plezier gehad in het maken en geven een de ander is(hopelijk) blij met de moeite die ik heb gedaan. Volgende keer beter! Maar met sieraden van prijziger soort (van mij mag gekregen) ben ik wel eerlijk. Gewoon omdat ik het fijn vijf iets te dragen wat van hen gekregen is een als ik het vak draag, moet het wel mooi zijn!

Leah -

Heel lastig, maar meestal durf ik ook niets te zeggen (als is het ook niet super vaak voorgekomen). Je wilt inderdaad niet ondankbaar overkomen.
Tegenwoordig vind ik het ook veel leuker om doe kadootjes te geven en te krijgen want dan heb je een leuk uitje, maar ook meteen een leuke herinnering met die persoon. Plus dat is ook een reden om goed contact te houden. Dus binnenkort ga ik met een vriendinnetje een wine&dine arrangement doen.

Linda -

Dat heb ik één keer gedaan. Toen mijn moeder 18 werd, kreeg ze een mooi sieraad, en die traditie wilde ze voortzetten. Ik had mijn ouders wel verteld wat ik mooi vind (ouderwets, met een steen, maar geen glimmer, enz), maar toen ik het uitpakte was het totaal niet wat ik bedoelde of mooi vond. En ja dar zagen ze stiekem ook wel aan mijn gezicht, dus toen hebben we hem ‘s middags omgeruild voor een hele mooie. :)

MARIJKE -

Ik vind inderdaad dat je uit beleefdheid moet zeggen dat je blij bent met het cadeau. Iemand heeft toch de tijd genomen om de stad in te gaan, iets voor je uit te zoeken. Maakt tijd vrij om op je verjaardag te komen dus dan kan je het niet maken om te zeggen ‘uuhhhmm nee niet mijn ding dit cadeau’ haha

Anne -

Even een algemene vraag waar miss meer lezeressen een antwoord op willen: Opeens horen/lezen we een tijdje niets meer van Kirsten.
Ik mis een artikel over hoe ze de stage ervaren heeft e.d.
Is ze echt weg, of heeft ze een tussenstop?

Mar -

Ik zat laatst met dezelfde vraag. Heb toen even op haar eigen blog gegeken en volgens mij is ze echt weg en zit haar stageperiode erop.🙂 Maar ik mis inderdaad ook zo’n ‘afsluitingsartikel’.

Martine -

Hi! Klopt, haar stageperiode zit er al weer op. Doordat Kirsten wat eerder met een nieuwe studie is begonnen vroeg dat op dat moment haar aandacht dus vanwege de planning/drukte was er toen even geen ruimte voor een afsluitend artikel. Volgende week zien we haar weer en sluiten we het officieel af :)

Anne -

Top, dan weten we dat! Bedankt voor je reactie!

Anne -

Ik ben altijd heel beleefd als ik iets krijg. Dit zit in mij en krijg je er niet zomaar uit denk ik. Als ik iets niet kan gebruiken geef ik het wel weg aan iemand anders. Ik kijk dan wel uit wie hoor:) laatst toen ik 18 werd kreeg ik bv. frozen parfum van een vriendin… Tja uu ik denk super kinderachtig natuurlijk! Maar wist zij veel, ze vond het gewoon een lekker geurtje en had van frozen niks door. M’n zusje van 11 kreeg deze goedbedoelde parfum toen :)

Sonja -

Bij mij hangt het af van hoe goed ik de persoon ken die het cadeautje geeft. Soms komt mijn moeder aan met een paar leuke tasjes die ze in de uitverkoop heeft gescoord, maar dan geeft ze altijd aan dat ik het moet zeggen als iets niet mijn smaak is. Dan doe ik dat ook. Als het echter een vage kennis of niet hele goede vriendin is, vind ik het gewoon al heel lief dat ze me iets geven en zal ik het niet zeggen als het tegenvalt.

Curly Creative -

Ik heb t ook weleens meegemaakt en durfde het niet goed te zeggen. Terwijl ik normaal heel eerlijk en recht voor zijn raap ben lukte dat me toen niet. Het gaat inderdaad om het gebaar dat iemand moeite voor je heeft gedaan maar ik ben liever eerlijk

Audrey -

Echt een lastige dit. Het gebaar is inderdaad altijd lief, maar heel erg blij doen is op de lange termijn niet zo handig. Zo heb ik wel eens pindarotsjes gekregen terwijl ik niet van noten hou, en een thee-pakketje terwijl ik geen thee drink. Mensen die me heel goed kennen weten dat soort dingen natuurlijk wel. Ik hou het dan bij een vriendelijke dankjewel en ga dan iig niet beweren dat ik het helemaal geweldig vind.

Inez -

Als iemand voor mij de moeite doet om een winkel binnen te stappen en iets uitzoekt waarvan hij/zij denkt dat ik het mooi vindt haal ik het echt niet in mijn hoofd om te zeggen dat ik het niet mooi vind. Dat vind ik asociaal!

Bernadette -

Ik ben meestal wel eerlijk, én dankbaar. Een taartvervoerdoos van Tupperware die ik echt nooit ga gebruiken en dus 365 of bij uitzondering 364 dagen per jaar ruimte inneemt? Ik zeg dat wel eerlijk. Mijn man is ook held van het “nét niet” en ik vind het echt zonde van het geld zo’n armbandje oid wat ik nooit draag. Veel leuker om te zien dat ik een, nieuw uitgezochte, wel elke dag draag?

Willemijn -

Held van het net niet, hahahaha!

Femke -

Ik begrijp ook heel goed wat je met dit artikel bedoelt. Het kan lastig zijn om eerlijk te zijn over je cadeautjes. Gelukkig heb ik dit nog niet zo heel vaak meegemaakt. De keer dat ik dit wel mee heb gemaakt heb ik toch besloten om dit voor mij te houden omdat ik weet dat de andere persoon gekrenkt zou zijn als ik had gezegd dat ik het niet zo mooi vind. Tegenwoordig is daar een oplossing voor in de vorm van iemand anders die bijna altijd met diegene gaat winkelen. Zij heeft echt EXACT mijn smaak en is toevallig haar zusje en die geeft het dan ook aan als zij iets niet mooi vind. Gelukkig maak ik het verder vrijwel niet mee :-). Als het iemand zou zijn die heel dicht bij mij staat zou ik het wel zeggen, anders niet.

Charile -

Ik begrijp heel goed wat je bedoelt! Ik geef altijd aan als ik iets niet zo leuk vind, maar vooral als ik het bijv al heb

Leonie -

Ik zit nu in mijn kraamweek na de geboorte van mijn eerste kindje.
Op het geboortekaartje heb ik de zin gezet: mijn mama heeft haar eigen smaak, maar met een cadeaubon is het altijd raak…
Heb er lang over getwijfeld omdat mensen het misschien raar vonden, maar wilde niet allemaal dezelfde dingen krijgen en dan telkens iemand toch een soort teleur moeten stellen. Daarnaast heb ik al heel war kleding en zou ik het zonde vinden om nog meer in bepaalde maten te krijgen. En als laatste ik heb qua kleding echt een eigen smaak en zal mijn kind sommige dingen echt niet aan trekken, dat zou zonde zijn. Ik vind het wel heel lastig om te zeggen dat ik iets niet mooi vind, dat zanik dus niet snel doen. Maar als ik Iers al heb waar het ook onnodig om er 2 te hebben zeg ik het wel, ook dat vind ik wel lastig…

Zelf hoor ik ook liever van iemand dat ze het niet mooi vind of al heeft. Vind het anders zonde van het geld…

Patricia -

Och zó herkenbaar! wij hebben uiteindelijk niets op het geboortekaartje gezet en ik heb toch vreselijke dingen gehad… 🙈 In België is het geloof ik gebruikelijk om een geboortelijst met wensen te hebben of zetten ze een rekeningnummer op de kaart, de ‘pamperrekening’, haha dat snap ik écht!

Carmen -

Haha dat “pamperrekening” lijkt mij super handig!

Inge -

Ja inderdaad, bij ons wordt er standaard een geboortelijst gelegd in een babywinkel en wordt er een rekeningnummer op het geboortekaartje gezet als pamperrekening. Er wordt dan verwacht dat mensen iets van de lijst kopen of storten op. De rekening.

Reageer ook