Geloof jij?

Ik ben zelf al mijn hele leven overwegend atheïstisch. Ik ben niet opgevoed met een geloof, ging naar een openbare school en ben zelf later ook nooit gelovig geworden. Toch vind ik geloof heel interessant en ik vind het leuk om over diverse geloven te leren. ‘Geloof jij?’, is een vraag waar ik het vandaag over wil hebben.

Foto door Mariska de Groot

Mijn ouders zijn beiden als Christenen opgevoed, zoals veel mensen van oudere generaties in Nederland. En zoals veel van de babyboomers, opgegroeid in de tijd van de ontzuiling en ontkerkelijking, zijn zij op hun beurt niet naar de kerk blijven gaan toen ze volwassen werden. Mijn ouders hebben hun kinderen vervolgens ook niet grootgebracht met de Bijbel en iedere zondag een bezoek aan de kerk. Ik ben niet vreemd van het Christendom, maar ik moet wel toegeven dat ik slechts de rode lijn van enkele belangrijke/veelgehoorde verhalen uit de Bijbel ken. Gelovig opgevoed ben ik dus zeker niet.

Dat wil overigens niet zeggen dat het nooit over geloof ging bij ons thuis. Af en toe lazen mijn ouders ons voor uit een Bijbel voor kinderen, om ons wel wat mee te geven over wat het Christendom is en de verhalen die in de Bijbel staan. Ik heb daarnaast mijn kleuterjaren doorgebracht op een Christelijke basisschool, wat een bewuste keuze van mijn ouders was. En tijdens Kerst vertelde mijn moeder over de geboorte van Jezus. Het werd echter nooit als ‘zo is het’ verteld, maar als een mooi verhaal uit de oudheid wat de oorsprong van Kerst uitlegt. De wereld begon bij de oerknal en de evolutietheorie is zeer aannemelijk, is me altijd geleerd (ook op school, want ik ging, nadat ik 6 was geworden en we verhuisden, naar een openbare basisschool en middelbare school). Ik denk dat ik vrij ‘gemiddeld’ ben opgevoed voor een gezin dat niet naar de kerk gaat en ook thuis geen geloof praktiseert. We geloofden thuis niet, maar hadden het er wel eens over en er werd altijd met veel respect over het geloof gesproken. Niet alleen over het Christendom overigens, alle geloven en ook andere vormen van spiritualiteit kwamen aan bod.

Naast het Christendom heb ik ook een tijdje het Hindoeïsme van dichtbij meegemaakt. Hoewel ik me er destijds – in mijn puberjaren -niet echt voor interesseerde, vind ik het toch heel leuk dat ik het geloof heb leren kennen. Ik vind het heel interessant om te zien/lezen/horen wat voor geloven er nog meer zijn naast het voor mij bekende Christendom. Ik zou ook graag meer over de Islam willen leren, bijvoorbeeld.

Wat ik heel interessant vind, is dat steeds minder mensen lijken te geloven. De ontkerkelijking van Nederland in de afgelopen 50 jaar heeft ervoor gezorgd dat steeds minder mensen naar de kerk gaan. Ging vroeger vrijwel iedereen naar de kerk, gaat nu ruwweg nog zo’n 30% van de bevolking. (Voor meer cijfers over geloof in Nederland, lees dit artikel eens.) Maar dat wil volgens mij niet zeggen dat geloof irrelevant is geworden.

Ongeveer de helft van de mensen gelooft dat er leven is na de dood (%53). Bepaalde vroeger de Bijbel en de kerk het beeld van dat hiernamaals, zijn er nu heel veel verschillende opvattingen over wat het inhoudt en hoe het er uit zou zien. Ik denk dat er heel veel mensen zijn die niet perse geloven, maar ook niet per se atheïstisch zijn. Ze weten het gewoon niet. Dit noem je de ‘agnosten’. Dan zijn er nog mensen die geloven dat er wel ‘iets’ moet zijn (God of een hogere macht), de ‘ietsisten’. Ik ging op zoek naar cijfers en vond het volgende in dit onderzoek:

  • Atheïst: Er bestaat geen God of hogere macht of kracht – 25%
  • Agnost: Weet niet of God of een hogere macht bestaat – 31%
  • Ietsist: Er moet iets zijn als een hogere macht of kracht – 27%
  • Gelovige: God houdt zich met ieder mens persoonlijk bezig – 17%

De ietsisten en agnosten beslaan dus bijna 60% van de bevolking. De meeste mensen zweven dus ergens tussen ‘wel of geen God’. Of te wel, ondanks de ontkerkelijking speelt geloof nog altijd een grote rol in ons bestaan. We zijn er nog steeds mee bezig.

Geloof is in mijn ogen niet per se het aanhangen van één specifiek geloof. Het kan ook gaan over zingeving zoeken, geloven in ‘een hogere macht’, Engelen en Gidsen of de theorie van The Secret. Geloof geeft ons hoop, richting, zin en/of een verklaring op vragen over ons bestaan, onze doelen en onze idealen. Ik denk dat iedereen zich eens of meerdere malen in het leven afvraagt: Is er ‘iets’? Is er leven na de dood? Bestaat er een God? Of je nu gelooft of niet, iedereen is (wel eens) bezig met spiritualiteit. Alleen is geloof veel meer divers geworden dan wat het vroeger was. Vroeger geloofde je namelijk (bijna altijd) in het geloof wat jouw familie/gemeenschap ook had. Nu zijn er veel meer verschillende geloven in één samenleving en horen we ook veel meer over verschillende geloven.

Dan natuurlijk nog mijn antwoord op de vraag ‘Geloof jij?’ Ik hang geen geloof aan. Ik geloof ook niet in een andere vorm van een God of hogere macht. Ik geloof dat alles in mijn leven gebeurt omdat ik hier zelf invloed op heb of omdat het gewoon toeval is. Het leven overkomt ons vaak gewoon, denk ik. Ik geloof ook niet dat er leven is na de dood of in reïncarnatie. Mijn bestaan op aarde bekijk ik redelijk eenvoudig en vanuit biologisch oogpunt: Ik ben hier simpelweg omdat ik ontstaan ben uit een spermacel en eicel. Niets meer, niets minder. De aarde bestaat ‘gewoon’ omdat die is ontstaan, niet omdat die geschapen is door iemand, denk ik. Ik geloof ook niet dat ik op de aarde ben gezet door iets of iemand met een doel of een missie (maar dat wil niet zeggen dat ik die zelf niet kan creëren!). Als ik doodga laat ik herinneringen en spullen achter, maar mijn ziel en lichaam zullen sterven, denk ik. Ik vind het ook totaal niet verdrietig of eng om mijn bestaan op aarde op die manier te bekijken. Wat ik wel denk is dat je allemaal bepaalde levenslessen hebt en er bijvoorbeeld altijd obstakels op je pad zullen blijven komen totdat je iets verwerkt of aangepakt hebt. Ik geloof echter niet dat iemand mij die obstakels ‘geeft’, maar dat dat gewoon is hoe het leven nu eenmaal gaat. Een beetje zoals dat je aan een rode auto denkt en je opeens overal rode auto’s ziet. Ook geloof niet in karma, maar wel in het oerhollandse gezegde ‘Wie goed doet, goed ontmoet’. Ik neem graag opvattingen uit verschillende geloven en spirituele stromingen over en mix dit met mijn atheïstische achtergrond tot mijn eigen levensfilosofie. Dat is zo’n beetje in een notendop wat ik geloof.

Geloof jij? Zo ja, wat?

P.S. Overbodig misschien, maar toch voor de zekerheid: Ik vertrouw er op dat iedereen die reageert dit met respect doet voor mensen die iets anders of helemaal niets geloven. Formuleer je comment open, respectvol en spreek vanuit jezelf, niet vanuit hoe het is (want dat is voor iedereen anders). En tot slot: haatdragende, negatieve en aanstootgevende reacties worden verwijderd.

107 reacties

T. -

Er zijn ook van die sektarische geloven die de algemene inhoud van de bijbel niet tot zich nemen. Met zo”n geloof als de Jehova getuigen raak je je identiteit bijna kwijt zou je zeggen. Men kan het mensen wel voorhouden maar niet afdwingen. Sommige mensen namen de hele wereld op hun schouders maar dat hoeft toch ook weer niet. Je doet je best. Ik vind de sfeer rond kerst in de kerk wel mooi zoals het avondmaal en de betekenis waarom Jezus aan het kruis is gestorven voor alle mensen. Zoals dagelijkse zonden, hoofdzonden, en doodzonden. Doodzonden zouden niet vergeven kunnen worden alleen met het belijden van oprecht berouw. Men bedrinkt zich aan het bloed van Jezus dat over alle mensen gegeten is. De heilige geest is verworpen en kan zo niet de genade Gods bereiken. Volgens ingewijden moet de doodzonde tot de hel leiden en het verderf en de ondergang. De hel is afzien, lijden en geween. Men maakt het lijden van Jezus bespottelijk en ook wat mensen aangaat.

T. -

Geloof is houvast eenheid vertrouwen maatschappelijke betrokkenheid en omkijken naar elkaar. Vroeger was er een youth for christ koffiebar en daar konden jonge mensen elkaar ontmoeten en over het geloof praten. Er zijn ook vriendschappen gesloten en lieten zieken niet in de kou staan. Sommigen denken dan wel eens aan zich zelf maar ja omkijken naar elkaar was ook zo”n centraal thema wat daar aan de orde kwam. Zieken kwamen ze trouw bezoeken en gevangenen die geen bezoek kregen kregen van hun bezoek en dan namen zij een bijbel mee. Er zijn er ook die in de gevangenis bekeerd zijn en weer op het rechte pas zijn gekomen door het geloof en dat was meestal van de Pinkstergemeente. Het Katholicisme is ook wel ruimdenkend maar in bepaalde dingen ook weer niet. Dan kwam de pastoor langs en dan wilden ze zich met de gezinsuitbreiding bemoeien. Grote katholieke gezinnen met wel elf twaalf kinderen was toen geen uitzondering. Plannen en geboortebeperking was taboe. Dan moest er weer een kleintje komen van de pastoor en dan wilden ze zich daar mee bemoeien. Maar nu zijn de vrouwen veel geemancipeerder zoals na de dolle mina beweging in de eind jaren zestig met leuzen als baas in eigen buik. De dolle mina wenste geen bemoeienis van buitenaf. Toen zei iemand een echte katholieke vrouw heeft de broek aan en is de baas. het waren vaak van die bazige vrouwen. Hun wil was wet en de man was onderdanig aan hun of zo leek het wel. . .

Jacqueline -

Wat een mooi artikel! Ik zelf geloof niet. Ik ben er niet over uit of er iets is na onze dood. Ik ben altijd wel heel benieuwd naar theorieën die vertellen waarom er wel of niet iets na onze dood zou zijn. Ik sta verder ook wel open voor iedere religie, maar het gevoel dat ik daar echt in geloof heb ik gewoon nog nooit gehad. Ik kom zelf uit een redelijk christelijke kleine stad. Waar ik altijd moeite mee heb gehad is dat mensen voor mijn gevoel altijd vonden dat iedereen zich moest houden aan de regels van het geloof, anders was je een slechte gelovige. Mijn vader was bijvoorbeeld protestants en mijn moeder katholiek en dat was een heel groot probleem in onze stad. Ook hebben ze er hier moeite mee als je gelooft, maar niet naar de kerk gaat. Ik zelf ben er meer van dat ieder geloof op zoveel manieren gevolgd kan worden en dat iedereen ook de vrijheid voor heeft. Dat is wat ik zo mooi vind aan ergens in geloven. Voor iedereen is het wat anders. Misschien heb ik daarom ook wel moeite om in 1 geloof te kunnen geloven. Voor mij heeft elk geloof dingen waar ik het mee eens ben/ in geloof en ook niet.

Cmj -

Ik ben ook overtuigd christen en ik vind dit altijd een hele interessante vraag om het over te hebben met mensen die geen relatie met God hebben: wat zou het met je leven doen als je zou geloven dat er iemand (God) is die jou precies zo heeft gemaakt en gewild zoals je bent en die eindeloos van je houdt?

Aisha -

Hallo Willemijn,
Ben beetje laat denk ik met reageeren
Maar wat een leuk onderwrp zeg!ik ben zelf als Moslima geboren ben getrouwd met een bekeerde Nederlander hij was bekeerd op zen 19 voor dat we elkaar kende toen hij mij hand kwam vragen was hij al 5 jaar bekeerd als Moslim dus hij is niet bekeerd voor mij.mijn ouders waren vroeger best streng maar later toen we wat ouder werden hebben ze veel losgelaten ik ging wel steeds hoofddoek dragen en dan toch af doen maar op
Mijn 16 heb ik toch besloten om voor goed mijn hoofddoek te dragen en ging ik steeds langer kleding dragen en mij geloof proberen zo goed mogelijk te prakteseeren. Toen kwam mijn man op mij 18de mijn hand vragen en na een jaar zijn wij gaan emigereeren naar een islamitische land dat voelde het beste voor ons om.mijn ouders zijn onder tussen helemaal niet meer bezig geweest met islaam.mijn schoonmoeder is helemaal niet geloofig (al hoewel ik heel vaak het idee krijg dat ze islaam wel als de juiste geloof ziet) maar durft niet toe te geven.mijn schoonvader is Jehova getuige.waarom ik zelf verder ben gaan praktiseren van mijn geloof?eigelijk omdat ik op gegeven moment lessen ben gaan volgen in de moskee er was een Nederlandese zuster die ons basis kennis over islaam leerde en dat was ene kant zo raar want zei was een bekeerde zuster en zei kende mijn geloof beter dan mij terwijl ik geboren ben als Moslima maar mijn ouders hebben mijn de kennis over islaam niet op die manier uitgelegd dat vond ik best erg want “eigenlijk” moeten wij Moslims juist de mensen islaam uit leggen want wij zij er mee geboren en horen eigelijk meer kennis over te hebben.Zei was mijn voorbeeld door haar dacht ik ik moet echt groeien in mijn geloof en mensen helpen om islaam te leren kennen.en vond ook zo tof in die tijd had in Duitsland een universiteit onder zoek gedaan naar de Koran en kwamen ze er achter dat de Koraan in 1400 jaar geen woord er van veranderd was ze hadden allelei verschillende Koraans uit verschillende landen onderzocht en geen woord was ander en zelfs geen letter was veranderd in al die jaren en dat zijn toch dingen die je geloof weer sterkker maken vind ik.en zo nog veel meer dingen maar beetje te lang om te vertellen :) maar heb je een vraag of zou je iets willen weten over Islaam je mag gerust alles stellen aan mij.je kunt gerust naar me mailen :)
liefs :)

Joyce -

Ik ben overtuigend Christen! Ik ben er dan ook erg dankbaar voor dat ik God ken en in mijn leven heb. Ik vind het altijd jammer dat mensen zeggen dat God ellende toelaat en er niets aan doet. Helaas is er inderdaad veel ellende in de wereld en dat is niet de schuld van God er zijn ook andere machten die daar invloed op hebben waaronder de mensen zelf. Als God ervoor zou zorgen dat er totaal een ellende meer op de wereld zou zijn dan zouden wij Robotjes zijn….Je kunt hier genoeg over discuseren denk ik. God heeft in ieder geval in mijn leven ( en dat van vele om mij heen) laten zien dat Hij er werkelijk is en daar ben ik ontzettend dankbaar voor.

Vanessa -

Ik ben christelijk opgevoed, maar sinds ik chronisch ziek ben geworden geloof ik niet meer. Ik kan daar heel kort over zijn: als God dan toch zou bestaan en zoveel goeds doet voor de mensen, waarom is er dan zoveel ellende in deze wereld? Meestal krijg je dan als standaard antwoord: “God kan niet voor iedereen goed doen.” Dat vind ik persoonlijk echt onzin. Nee, mij zal je niet snel meer zien in de kerk, tenzij het is voor een doop of begrafenis, maar bidden doe ik niet meer.

Felicia -

Dit klinkt misschien erg wat ik nu schrijf
Maar als God iemand een ziekte geeft dan
Is dat met een reden de ziel heeft namelijk iets te leren op aarde
En de ziel heeft voor het leven voor dat hij in een lichaam kwam gekozen om bijvoorbeeld een ziekte te ervaren zodat hij die levens les zou doormaken en ervaren. Wij weten dat alleen niet meer toen we naar de aarde kwamen.

1993 -

Dit is wat ik zo mooi vind aan jullie en jullie website! Mooie, eerlijke en prikkelende artikelen.
Ik ben zelf katholiek opgevoed en ook gedoopt net als mijn familie. Vroeger zaten wij elke zondagochtend in de kerk en heb ik het vormsel gedaan. Vanaf mijn 13e ben ik het geloof een beetje ‘kwijtgeraakt’. Ik ging bijna niet meer naar de kerk en bidden ed. werd ook steeds minder. Echter ben ik wel altijd blijven geloven in God. Ik sta er regelmatig bij stil en je zal mij ook nooit horen vloeken met woorden die met het geloof te maken hebben enz.
Nu heb ik sinds een tijdje een relatie met een jongen die Christelijk is en zijn vrienden zijn ‘strenger’ gelovig. Dit blijft een lastig punt. Ik merk dat ik hen respecteer en bewondering heb voor hoe zij met het geloof omgaan, maar dat ik niet op dezelfde manier geloof als zij. Ik heb soms wel het gevoel dat ik hierop aangekeken word en niet goed weet wat ik met het geloof moet. Zou me er graag weer wat meer in verdiepen en me er meer mee bezig willen houden, maar hoe.. Blijft lastig en hoop niet dat het iets wordt wat tussen mij en mijn vriend in komt te staan. Ik ben wel benieuwd of meer mensen een soortgelijke situatie hebben meegemaakt of hier iets van vinden?

Rosanne -

Goed dat jullie dit onderwerp ook bespreken op jullie blog, interessant ook om zo andermans visie te lezen! Zelf ben ik niet echt gelovig opgevoed, mijn vader is een echte atheïst, maar mijn moeder is wel spiritueel. Daarom ben ik van jongs af aan ook al in aanraking gekomen met o.a. astrologie, reiki, edelstenen, tarotkaarten, etc. Echter is mij nooit verteld ”dit is de waarheid”, maar als ik vragen had beantwoordde mijn moeder die volgens haar visie.

Ik heb me er langzaam in verdiept… Welke geloven/levenswijzes zijn er, wat voelt goed voor mij, wat past bij mij? Uiteindelijk ben ik bij reïncarnatie uitgekomen. Voor mij is dit de enige ‘religie’ (ik zie het meer als levenswijze) die ál mijn vragen beantwoordt. Ook de vragen als waarom de goede mensen altijd het eerst gaan, de één meer ellende voor zijn kiezen krijgt dan de ander. Alles. Ook sluit dit geen mensen uit, wat andere religie’s in mijn ogen helaas wel doen (ongelovigen en homo’s bijvoorbeeld).

Ik ben me er nu in aan het verdiepen, over aan het lezen, nadenken, praten, filosoferen. Gelukkig kan dat laatste heel goed met mijn moeder :). Ik heb echt nog heel veel te leren, maar vind het erg interessant! Dit is even een hele beknopte uitleg, het is te complex en diepgaand om het allemaal hier neer te zetten haha. Maar ik heb het gevoel dat ik eindelijk het juiste heb gevonden :).

Maria -

Wat leuk dat je zo open bent, en dat veel van deze reacties dat ook zijn! Ikzelf geloof zeker, ik ben christen, zoals wel meerdere hier. Ik denk dat ik voor veel mensen die niet christelijk zijn, een ‘zware’ christen ben, maar dat vind ik zelf niet. Het is wel zo dat ik hierdoor wel eens jullie filmpjes wegklik, omdat jullie de woorden OMG gebruiken en ook wel eens Jezus, wat ik heel jammer vind!

Mare -

Interessant artikel. Ben ook benieuwd hoe je Jelle hierin wil opvoeden? Zou je voor een katholieke school kiezen of juist een openbare school?

Fabienne -

@lindsey (en hierna stop ik, want dit moet geen eindeloze discussie worden hier). Ik citeer:
https://gervanpoelgeest.wordpress.com/2010/12/26/de-perfecte-schuine-stand-en-rotatie-van-de-aarde/

Wat ook precies goed is, is de lengte van dag en nacht, die het gevolg is van de rotatie van de aarde. Als de rotatie veel langer duurde, zou de kant van de aarde die naar de zon gericht was gloeiend heet worden terwijl de andere kant zou bevriezen. Als de dagen echter korter waren en misschien maar een paar uur zouden duren, zou de snelle rotatie van de aarde aanhoudende stormen en andere schadelijke effecten veroorzaken.
Dit alles wijst op zorgvuldig ontwerp door een wijze Schepper. De natuurkundige en evolutionist Paul Davies zei: „Zelfs atheïstische wetenschappers zullen lyrisch worden over de schaal, de grootsheid, de harmonie, de elegantie en het pure vernuft van het universum.” Kan zoiets geniaals door toeval zijn ontstaan of is het een blijk van doelbewust ontwerp? Einde aanhaling

En mensen hebben een vrije wil gekregen, en mensen maken er een puinhoop van, niet God. Misschien zou je je moeten verdiepen in de reden waarom hij die puinhool toelaat en in het feit dat hij het binnenkort wel een halt toeroept. Als je bijbel zou kennen zou je weten dat dit voorzegd is maar dat wij als mensen allemaal de keus hebben om het anders te doen en onze eigen toekomst veilig te stellen, ongeacht waar je geboren bent. Geloof komt je niet zomaar aanwaaien, je moet er naar zoeken.

En Willemijn, ik wilde nog zeggen, bedankt voor je openhartigheid hierin, dat wordt gewaardeerd. En gelukkig zijn we allemaal vrij om te kiezen waar we voor staan en in willen geloven. :)

Suzanne -

Het heelal is echt heel groot, dus het is best logisch dat onze planeet zo goed is afgestemt op onze leefomstandigheden, omdat het er gewoon zo veel zijn, en deze planeet geluk heeft. Stel je hebt alle zandkorrels op aarde x 100, dan zullen er vast wel een paar zijn die perfect rond zijn. :)

-- -

Dít soort artikelen maakt dat ik 2WMN en haar bezoekers zo ontzettend waardeer. Zo respectvol en zo open, uniek!

Om op je vraag in te gaan: ik geloof. Ik ben gelovig opgevoed, ging vrijwel altijd twee keer naar de kerk (dit is inmiddels wat minder sinds ik studeer) en ben ook naar een gelovige basisschool en middelbare school gegaan. Ik geloof in God en dat Hij voor mijn zonden gestorven is; ook geloof ik dat Hij altijd bij me is. Ik heb verschillende erg heftige dingen meegemaakt, maar ik heb me nooit helemaal alleen gevoeld. Wanneer mijn vrienden mij niet begrepen, wist ik dat ik bij God terecht kon. Dit gevoel van verbondenheid en vertrouwelijkheid is iets wat ik koester en wat ik één van de waardevolste aspecten van mijn geloof vind.

Toegegeven, ik heb het af en toe ook erg lastig en mijn geloof is niet altijd even duidelijk aanwezig. Ik vraag me ook af hoe het kan dat er zo veel mensen lijden en ik heb soms ook geen zin om naar de kerk te gaan of uit de Bijbel te lezen. We blijven mensen (wat overigens wel een makkelijk excuus is, maar soms wel gewoon heel waar) en we blijven zondigen. Zondigen vind ik trouwens een vrij breed en zwaar beladen begrip – het betekent voor mij dat ik de fout in ga, hoe graag ik ook iets goed wil doen. Ik mag geloven dat God mijn zonden vergeeft als ik er spijt van heb, keer op keer! Dit gevoel en dit idee maakt me rustig en zorgt er voor dat ik gemotiveerd ben om het beter te doen.

Nu ik studeer, kom ik meer in aanraking met niet-christenen en ben ik uit de ‘christelijke bubbel’. Ik was er aanvankelijk wat bang voor, omdat niet-christenen voor mijn gevoel zo anders leefden en zulke andere normen en waarden hadden. Lekker generaliserend, waar ik me best voor schaam. Ik ben er achter gekomen dat de verschillen soms zo klein zijn en dat mensen ook erg open staan voor hoe ik in het leven sta. Wanneer studiegenoten horen dat ik naar de kerk ga, zijn ze vaak erg geïnteresseerd en dat vind ik een heel mooie houding. Ik leer graag van anderen en vind zulk soort artikelen dan ook heel waardevol. Ik denk namelijk niet dat ik de waarheid in pacht heb, maar ik ben er naar op zoek en geloof zelf dat ik dit in het Christendom kan vinden (ik heb ook genoeg andere geloven en stromingen onderzocht).

Ik heb bijvoorbeeld ongelooflijk veel respect voor de ramadan en het dragen van hoofddoeken bij de Islam. Dat je zo openlijk durft uit te komen voor je geloof is iets waar ik nog veel van kan leren. Ik vind het nog eng om tegen anderen te zeggen dat ik christen ben, bang voor moeilijke vragen die ik niet kan beantwoorden (want geloof me, deze vragen zijn er genoeg). Toch heb ik gelukkig in de loop van de tijd al wat meer mogen leren om open te zijn en te verwoorden wat ik geloof en wat ik voel.

Het is een behoorlijk lang verhaal geworden, maar de intentie is vooral dat ik dankbaar ben voor iedereen om me heen. Mensen waar ik wat van kan leren, waar ze ook in geloven. Het is soms idealistisch en niet haalbaar, maar ik streef echt naar respect voor elkaar en voor elkaars standpunten. Laten we de overeenkomsten opzoeken tussen onze geloven, in plaats van de verschillen!

Sandra -

Als Jong meisje heb ik altijd Geloofd. Mijn moeder komt uit Polen en is Rooms Katholiek en mijn vader is Gereformeerd. Ik ben bij de Katholieke kerk gedoopt en heb mijn eerste Communie gedaan. In der loop der Jaren ben ik het geloof kwijt geraakt. Door de geestelijke ziekte van mijn moeder en de hoop die ik in ‘God’ had om deze te genezen is nooit uitgekomen.
Dit was niet de enige reden, ik werd ook ouder en ben zelf gaan nadenken over de wereld en de mensheid. Voor mij klopte het Geloven in een God niet meer. Mijn Poolse familie is zeer gelovig en voor hun is het gek dat ik dit niet ben. Maar wat ik wel meeneem uit het geloof zijn de geboden! want in zo’n tijd als nu waarin zoveel mensen sterven vind ik dat wij als welvarende mensen andere mensen moeten helpen die het moeilijk hebben en hun land en alles kwijt zijn. En voor het respecteren van je medemens hoef je geen christenen te zijn!

joy -

zeer overtuigd atheïst ondanks gelovige opvoeding en bijbelstudie. Sterker nog, dat laatste heeft er voor gezorgd dat ik atheïst werd.

Ik vind het bijna eng dat mensen zich zo kunnen onderwerpen aan een geloof. Voor mij is geloof helemaal niet iets moois en sereens, integendeel zelfs. Geloof zaait haat, verdeeldheid en intolerantie.

Floor Daasvand -

Ik ben christelijk opgevoed door mijn ouders en heb daardoor ook behoorlijk wat jaartjes meegedaan. Ik moest mee naar de kerk (na veel zeuren gelukkig niet meer en ging ik alleen nog 1x per maand naar de jeugdkerk) en op een gegeven moment naarmate ik ouder werd ging ik er over nadenken. Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat ik niet geloof in een God. Ik ben een ietsist, want ik geloof wel in het paranormale en ik vind wicca erg interessant. Mijn moeder gelooft nog steeds en gaat nog steeds elke zondag naar de kerk. Ook bidden en danken we voor het eten en leest ze regelmatig voor uit een bijbelsdagboek die door een dominee geschreven is. Mijn vader is vorig jaar overleden, maar ook hij geloofde nog steeds tot aan zijn dood.

Andrea -

Ik ben zelf rooms-katholiek opgevoed, en naar een rooms-katholieke basisschool en middelbare school gegaan (deze waren overigens gewoon het dichtste bij en niet streng, was denk ik meer uit praktische overwegingen dan uit geloofsoverwegingen). Mijn moeder is ook rooms-katholiek en mijn vader protestants. Zij zijn vanuit huis wel opgevoed met naar de kerk gaan etc geloof ik. (mijn grootouders zijn nog strenger opgevoed, iedere dag zelfs naar de kerk toen, en volgens mij geloofden zij wel echt nog). Mijn ouders visie zou ik eigenlijk zo niet weten. We gaan met kerstmis wel nog naar de kerk, ze zijn ook nog voor de kerk getrouwd en wij (de kinderen) zijn ook gedoopt en hebben het vormsel gedaan. Ik denk in ieder geval dat ze niet echt gelovig zijn, niet in de traditionele manier althans. Wellicht dat we die paar elementen nog hebben omdat het ‘hoort’ of gewoon omdat zij wel daarmee zijn opgevoed. Zelf ben ik een atheïst, ik heb tot nu toe nog nooit het gevoel gehad dat er iets ‘meer’ is in deze wereld. Daarnaast vind ik de moderne evolutietheorie en big bang theorie veel aannemelijker. Ik vind geloof wel zeker iets interessants en vind het heel mooi hoe mensen kracht uit hun geloof kunnen halen. Ik heb er eigenlijk nog nooit zo bij het geloof van familieleden stil gestaan. Zelf kom ik uit Limburg en daar is vrijwel alles rooms-katholiek. Het aantal kerkgangers loopt al jaren terug en ik ken eigenlijk vrijwel niemand meer die nog streng gelovig is. Lichtelijk naïef ben ik er toen maar vanuit gegaan dat dat op de meeste plaatsen in Nederland vast zo was, haha. Sinds ik ouder ben geworden en meer mensen ken die verschillende achtergronden hebben, weet ik wel beter. Je artikel heeft me wel aan het denken gezet!

Denise -

Iedere dag naar de kerk kan niet ;-). Twee keer op zondag wel. Mits je het over naar een preek luisteren hebt natuurlijk.

Andrea -

Ik weet toch vrij zeker dat mijn opa en oma iedere ochtend naar de kerk moesten, of dit dan voor een preek was of voor een mis zou ik niet weten, maar ze gingen wel 😉

Marièlle -

Klopt, mijne ook! Mijn moeder zelfs nog. dat gebeurde voor school.

L -

Natuurlijk kan je wel elke dag naar de kerk. http://www.kathedraalrotterdam.nl/ Tadaa, elke weekdag om 09:30 dienst en daarna aanbidding. Dit is in een katholieke kerk maar ook andere instellingen hebben diensten op doordeweekse dagen. Wat een vreemde aanname dat je niet elke dag naar de kerk ‘kan’.

Linda -

Ja ik geloof! Zelfde opvoeding als jij gehad, geloofde in evolutie destijds vond ik dat heel aannemelijk, want op school en in de media presenteren ze het als de waarheid. Maar op mijn 19e tot bekering gekomen in een evangelische/pinksterkerk. God heeft me aangeraakt, wonderlijk genezen in mijn lichaam en mijn hart van bepaald verdriet en pijn. De gekke tijden waarin we leven verwijzen allemaal naar de weeën van de eindtijd waar de bijbel over spreekt. Wees niet naïef is mijn advies, de bijbel is niet achterhaald of ouderwets. Dat is altijd wat ik dacht, maar iedereen roept maar dingen, zonder het zelf gelezen te hebben.
Je ziet dat mensen wel een behoefte hebben naar spiritualiteit, oosterse religie en dergelijke lijkt hip te zijn tegenwoordig. Maar het gaat niet om hip. Als we sterven is er een God die ons vraagt wat we met het aanbod van Jezus’ redding hebben gedaan. Hebben we het aangenomen of genegeerd.
In de protestante en katholieke kerken is er een leegloop, maar in pinksterkerken is er juist groei, wij hebben super veel jonge mensen in de kerk. Heeft te maken met dingen op Gods manier doen, of menselijke regeltjes opleggen zonder God te betrekken. De heilige geest brengt Gods aanwezigheid, en er zijn een hoop kerken die dat deel overslaan, en dan sterft opwekking. Het is de Vader de Zoon én de Heilige Geest. Heb ik niet verzonnen, als je je bijbel kritisch leest, zie je dat Jezus vaker spreekt over het belang daarvan om te bidden voor zieken en dergelijke. God is not dead! :)

Jami -

Ja ik geloof! Ik ben gedoopt als een katholieke. Ik ben christelijk vanaf mn 15e en vorige jaar met 20 jaar gedoopt. En het was uit eindelijk allemaal mijn eigen keuze mn ouders wisten niet eens dat ik mij zelf ging laten dopen tot 2 a 3 dagen er voor ik was bang voor wat ze zouden zeggen immers omdat ik katholiek was opgevoed en nu zijn we een jaar veder en zijn zowel ik als mn gezin christelijk (vader,moeder,broertje) het heeft mij veel rust in mn leven gebracht ik kan mensen vegeven en door gaan met mijn leven ik luister eingelijk voor 99.98 % naar cristelijke muziek

ps ik vind het mooi om te lezen hier zo dat er zowel gelovige als niet gelovige mensen hier hun mening schrijven en toch respect voor elkaar hebben ging dat ook maar zo in het echt leven !! dankje wel voor u mening stel het op prijs dat u het zo netjes heb geschreven !

Jami -

vergeven*

L -

Ik ben zo benieuwd welk geloof je tegenwoordig nou aanhangt. Want ‘Christelijk’ zegt zo weinig, als Katholiek ben je natuurlijk ook Christelijk, maar ik maak uit je verhaal op dat je je bekeerd hebt tot een ander Christelijk geloof?

Lisa -

Het geloof. Pfff. Lastig! Ik ben gedoopt (katholiek), ging vroeger nog wel eens naar de kerk op zondag maar nu eigenlijk niet meer.
Ik geloof dat er wel iets ‘meer’ is maar ik geloof niet perse in één God. In mijn visie zitten God, Allah, Boedha en wie dan ook samen ‘daarboven’ en kijken zij uit/om naar onze wereld. Waarom niet? Misschien zijn het wel allemaal versies van dezelfde entiteit maar ieder met zijn eigen (regionale) flair. God mag dan wel groots zijn maar het lijkt me voor hem ook fijn dat hij met iemand kan sparren.
Overigens geloof ik wel ‘gewoon’ in de evolutietheorie en dat alles. Al vind ik het een mooie gedachte dat wij als mensen ons bewustzijn ‘kado’ hebben gekregen en daarom over dit soort dingen kunnen speculeren!

Soms voel ik me een tikkie jaloers op mensen die geloven. Ik kan me gewoon niet inbeelden hoe het is om ‘Hem’ om je heen te voelen, om altijd die steun te voelen en het vertrouwen te hebben dat het goed komt. Des te meer wanneer ik verhalen hoor van gelovige mensen bij wie bijv. familieleden veels te jong zijn overleden, en die dan toch geen boosheid voelen maar eerder een soort berusting.
Ik richt me zo nu en dan ook wel tot God, maar voel me dan hypocriet. Want ik vraag me vaak genoeg af waarom er zo veel leed in de wereld is als ze zo almachtig zijn. En ik vraag me vaak genoeg af of de wereld niet beter zou zijn zonder religies (maar niet zonder geloof), want uit de naam van religie wordt zoveel leed veroorzaakt. Heb ik dan wel het recht om om hulp te vragen? Want ik loop niet in een rok, luister muziek, kan de Bijbel niet quoten, dank God niet bij/voor alles en zit ook niet elke zondag in de kerk om hem te aanbidden (maar da’s ook omdat ik meen dat een almachtige God me ook verstaat als ik thuis zit ;)). Dus ja. Lastig.

Nynke -

Wauw, veel Christenen hier! Leuk om al die reacties en verschillende overwegingen te lezen. Zelf ben ik ook Christen. Gereformeerd Vrijgemaakt opgevoed (in Leek, die ene kerk naast de Hema 😉 ), maar heb me een halfjaar geleden laten dopen in een vrije baptisten gemeente (Stadskerk, die aan de friesestraatweg – yes, Groningerr)

Waarom? Ik miste in mijn oude kerk datgene waarom mensen doen wat ze doen. Regeltjes volgen, maar waarom? Ik voelde niks, zag niks, dus vond het allemaal maar onzin. In de VBG (waar ik per toeval eens kwam) voelde ik met name liefde, een hechte gemeenschap en mensen die oprecht geïnteresseerd waren (dat klinkt weer lekker zweverig, excuses). Hier wordt ook niet gehandeld vanuit regels en “moeten”, maar vanuit liefde en dankbaarheid. Dat gemeenschap vormen wat ik een paar reacties hierboven las is één van de de redenen waarom ik daar naartoe ben blijven gaan. Het is fantastisch om een grote “familie” om je heen te hebben!

Leah -

Mooi artikel! Ook leuk om alle reacties hierop te lezen!
Ik word (ik ben 16) christelijk opgevoed:) Ik heb op een christelijke basisschool gezeten en zit nu op een (matig haha) christelijk voortgezet onderwijs. Ook ga ik elke zonder 1 keer (soms 2 keer) naar de kerk.
De kerk ‘waar wij bij horen’ is niet heel zwaar ofzo, maar ik denk dat ik later wel naar een iets ‘lichtere’ kerk ga. Met sommige gewoontes ben ik het niet helemaal eens.
Soms hoor je van mensen van mijn leeftijd dat ze eeeeecht geeen zin hebben om naar de kerk te gaan, of hoor je van mensen uit je klas dat zij alleen met kerst, of nooit, naar de kerk gaan. Ze vinden het dan ook apart dat ik nog wel naar de kerk ga. Eigenlijk heb ik er totaal geen problemen mee. Natuurlijk is het de ene keer leuker /interessanter dan de andere keer, maar ik vind het prima en soms wel leuk:)
Op de basisschool hebben we in groep 8 lessen gehad over andere geloven. Ik vond dat altijd erg interessant en het is volgens mij heel goed om andere geloven te leren kennen. Hierdoor kun je beter rekening houden met de normen en waarden van andere mensen en culturen.

Ik ben erg blij dat ik een vriendinnengroep heb met christelijke meiden (nog van de basisschool :o). Soms gaan we samen naar een jongerendienst (begeleid door een band en een preek met een thema die jongeren meer aanspreekt). Soms hebben we het ook over het geloof; het is fijn om mensen om je heen te hebben die ook geloven:)

Leah -

Ik zou nog wel uren door kunnen gaan over dit onderwerp haha😁

linda -

Ik ben zelf helemaal niet gelovig opgevoed en ik geloofde ook altijd in de evolutie theorie. Echter ben ik sinds de geboorte van mijn dochter in aanraking gekomen met de antroposofie. Ik studeer nu ook aan de vrijeschool pabo en hierdoor ben ik veel in aanraking gekomen met spiritualiteit. Hierdoor ben ik steeds ‘zweveriger’ geworden. Ik sta in ieder geval veel meer open voor andere ideeën en ik zie de wetenschap niet meer zozeer als de enige waarheid. Ik geloof dat er nog zoveel is waar wij ons niks bij kunnen voorstellen. Ik geloof ook dat de mens vroeger een heel ander bewustzijn had en spiritueler was. Ik sluit incarnatie en karma ook niet uit. En ik geloof niet dat alles alleen maar toeval is. Misschien dat de aarde een soort leerschool is waar we fouten mogen maken… ik weet het niet precies. Ik vind dit soort dingen in ieder geval enorm interessant.

Margriet -

Ik ben christelijk opgevoed en sinds twee jaar ben ik belijdend lid van dezelfde gemeente. De tekst die voor mij het geloof heel kernachtig beschrijft: Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven heeft (Johannes 3:16). God zelf kan dat geloof in het hart van die mensen leggen die hij daarvoor uitverkoren heeft.
Daarnaast ga ik 2x per zondag naar de kerk, draag ik een rok en dergelijke. Ik vind dat belangrijke dingen om te doen en wil dit zeker blijven doen, maar daarbij vind ik het belangrijk dat het dragen van een rok en het gaan naar de kerk niet het belangrijkste wordt waar christenen aan te herkennen zijn. Volgens de Bijbel is een gelovige te herkennen is aan de vruchten die uit het geloof voortkomen (dat betekent dat de uitwerking van het geloof zichtbaar is in het leven). Ik zeg niet dat je dan een supermens geworden bent die nooit meer fouten maakt! Maar als het echt is, kun je het geloof herkennen aan de vruchten die daaruit voortkomen zoals liefde, zachtmoedigheid, goed spreken over God e.d.

Ik wil hiermee absoluut niet betweterig overkomen, maar ik vind het mooi dat ik als christen mijn standpunt mag delen op deze website. Willemijn en Martine, goed dat jullie zo’n artikel hebben geschreven en dat er aandacht aan besteed wordt op 2WMN!

Margriet -

En nu ik mijn reactie zo teruglees wil ik er wel aan toevoegen dat het gaan naar de kerk en het dragen van een rok ook vruchten van het geloof zijn, ik wil niet de indruk wekken dat dit voor geen belangrijke zaken zijn, want het ware geloof en het niet naar de kerk gaan zonder belangrijke reden (die hier vlgs mij door iemand is genoemd) gaan mijns inziens ook niet samen!

Paula -

Ik ben christelijk opgevoed, door de jaren heen is mijn familie minder streng christelijk geworden (mijn familie komt oorspronkelijk uit het zeer gelovige zeeland). Ik waardeer de waarden en normen die ik heb meegekregen in mijn opvoeding. Ik ga niet vaak naar de kerk, ik ben ook niet vaak bezig met god. Ook vloek ik weleens en ik houd me zeker niet aan alle (onuitgesproken) regels die (volgens sommigen) bij het (strenge) christendom horen. Ik merk wel dat ik het prettig vind om af en toe in de kerk te zijn, omdat anderen er waarde aan hechten. De oudere generaties zijn afhankelijk geworden van de jongere generaties, maar de kerk loopt leeg. Mijn aanwezigheid maakt het voor anderen mogelijk om hun geloof aan te kunnen hangen. Verder vind ik het fijn om anderen te kunnen helpen, om een luisterend oor te bieden. Ik zie mezelf niet in eerste plaats als gelovige of christene, maar echt als individu. Ik geloof dat je als individu vorm geeft aan je leven en keuzes maakt. Het geloof kan hierbij steun, houvast, hoop of troost bieden. Dat vind ik een prettige gedachte, omdat iedereen hier in de basis recht op heeft.. Het zou alleen misschien iets toegankelijker moeten worden.. Er ligt soms een beetje een taboe op “geloven”

Femke -

Echt heel erg leuk om van iedereen te lezen wat en waarom ze geloven! Ik ben zelf ‘neutraal’ opgevoed met een katholiek randje (mijn moeder is katholiek opgevoed en zelf ook nog gelovig, ook al praat ze er nooit over). Ik heb ook op (streng) Christelijke, katholieke en openbare scholen gezeten. Zelf ben ik denk ik een agnost, ik heb God/Allah/.. nog nooit gezien of ‘gevoeld’, dus in die zin maakt geloof geen groot deel uit van mijn leven, maar ik zie ook weer de nietigheid van mij als mens in dit universum en denk dan, ‘wie ben ik om te weten wat of wie er wel of niet is’.. Vandaar agnost dus haha!

Madelaine -

Ik geloof in Engelen, entiteiten, energieen, dat je ziel verder gaat wanneer je lichamelijk er niet meer bent, dat het leven allang voor je ligt uitgestippeld en zo voorts.. Kortom: dat er een hogere macht is en dingen gebeuren met een leven. Ik geloof er heilig in dat wanneer je overlijdt je ‘tijd’ is geweest. Ik geloof niet in een Jezus of een boek waarin een geloof beschreven staat en op welke manieren je deze moet praktiseren.

Anne -

Nog een reactie. Ik en mijn ouders gaan nieteer naar de Kerk omdat wij ons niet kunnen vinden in de prediking van onze vroegere Kerk. Wij luisteren nu zondag twee keer naar een dominee via laptop.
Ik werk in de zorg, ook regelmatig op zondag, deze mensen moeten ook dan geholpen worden. Maar winkelopenstelling op zondag: voor mij een duidelijke NEE! 😉
Ook zijn wij noet verzekerd….. wij zijn bij God verzekerd, hij helpt ons in nood. Wij zijn nog nooit iets tekort gekomen. Willemijn en Martine ik geloof dat alles bestuurd wordt door Hem, en bid voor iedereen op deze aarbodem. (Gebed is het machtigste wapen in de strijd tegen mensen) niet dat ik jullie ‘haat’ maar dit bedoel ik als naastenliefde.
Ik typ deze reactie hopelijk niet voor niets

Marjolein -

Ik ben ook christelijk. Maar toch wel anders op bepaalde vlakken. Ik geloof juist dat we de middelen moeten gebruiken die we hebben (zoals verzekering). Verder draag ik ook rokken. Ik ga op zondag naar de kerk. Toch vraag ik me af, als ik jou verhaal lees: hoe kan het dan? Je gelooft, maar toch kom je niet naar Gods huis, terwijl Hij dat wel van ons vraagt. En hoe kan je dan zonder de sacramenten? Ik begrijp wel dat dat komt omdat jullie het niet eens zijn met de prediking, maar er is toch geen 1 kerk perfect?

Anne -

Hey marjolein,
over die middelen is het moeilijk de juiste weg te vinden. Iedereen heeft een eigen mening en overal zijn voor en nadelen aan verbonden. Dit is persoonlijk.
Nee zonder de sacramenten en Gods huis kunnen wij niet. Maar onder een verkeerde dwaalleer zitten ook niet. Niemand is perfect nee maar dit is geen reden om iets te doen wat je niet wil, of kan vanuit je geloof.
Ik laat het hierbij, niet uit zwakte maar ik denk dat ze op 2wmn niet op deze inhoudelijke discussies wachten… maar eerder iets algemener. Succes ermee

Anne -

Hey, ik ben christelijk, ik ben gedoopt, chr. basisschool en middel.b.s en nu reformatorisch mbo. Ja ik draag rokken, geen make-up, luister geen muziek, gebruik op zondag geen telefoon etc. Dit zijn voor mij geen lasten maar lusten. Ik doe dit voor mijn geloof omdat ik niet wil zondigen tegen mijn machtige Maker en God. Ik geloof dat ik zondig ben en door God bekeerd moet worden, alleen Hij kan dit. Ik bid voor mijn eten, dank en lees. Alles krijg ik van Hem en daar bedank ik hem steeds weer voor….Ik lees jullie blogs al een tijdje, super verrassend, nooit gedacht dar hier een artikel over kwam!

Amber -

Misschien een gek geluid in deze geseculariseerde wereld maar ik ben niet gelovig opgevoed (ouders wel, katholiek, maar zijn bewust uit de katholieke kerk gestapt, vader is atheïst, moeder ietsist) maar nu ben christen. Ik ben altijd al ietsist geweest denk ik, al schopte ik tijdens de middelbare schooltijd graag tegen de heilige huisjes van mijn christelijke vriendinnen aan met mijn toen soms atheïstischias standpunten. Toen ik op mijn 18e ging studeren ontmoette ik mijn vriend. Hij was protestant-christelijk en uiteindelijk inspireerde hij me om mij meer in het christelijk geloof te verdiepen. We hebben enorm veel gediscussieerd en delen op veel punten dezelfde mening en visie, maar niet op alle gebieden. Ik vind het enorm fijn dat we over een breed scala aan onderwerpen kunnen praten maar dat mijn vriend mij tegelijkertijd alle ruimte heeft gegeven om antwoord te vinden op mijn vragen zonder druk uit te oefenen. Uiteindelijk ben ik tot geloof gekomen, heb ik mij laten dopen en samen met mijn vriend belijdenis gedaan. Ik ervaar heel sterk dat ik in de afgelopen jaren steeds meer de persoon ben geworden die ik ben en wil zijn; dat ik eigenschappen en standpunten heb overgenomen van mijn ouders, maar ook nieuwe zelf heb gemaakt. Een ding vind ik alleen altijd erg vervelend: veel mensen, zelfs ook familie in het begin, nemen aan dat ik gedwongen bekeerd ben of dat ik in ieder geval niet helemaal de vrije keus daarin had. Daar word ik wel altijd teleurgesteld van: we leven in een vrij land waarinaar iedereen het recht heeft om zijn of haar eigen keuzes te maken, ook wat betreft geloof. Maar op een of andere manier wordt het gemakkelijker geaccepteerd als je afstand neemt van het geloof waa er in je bent opgevoed dan andersom. Ik zou graag willen dat mensen zich bewust worden van hun eigen vooroordelen hebben op dat gebied en er vanuit gaan dat ik een zelfstandige vrouw ben die haar eigen keuzes maakt. Dat wilde ik even kwijt geloof ik ;-)! Top artikel Willemijn!

Lianne -

Hi Amber, jouw verhaal lijkt heel erg op mijn verhaal. Ik vind het heel lastig dat mijn familie bang was dat ze me kwijt zouden raken na mijn doop. Terwijl de kerk waar wij naar toe gaan overeenkomt met dezelfde normen en waarden die ik van huis ken. Overigens merk ik persoonlijk dat veel christenen die ik ken niet handelen uit meer altruïsme en liefde dan de niet-christenen die ik ken. Ik heb zelf moeite bij het idee dat sommige christenen ze beter voelen dan andere (niet-)christenen. Vooral omdat ik geloof dat het belangrijk is dat je probeert een goed mens te zijn, niet meer en niet minder.

Roosmarij -

Zelf ben ik christen. Ik haal heel veel uit het geloof. Liefde, hoop, mijn leven heeft zin met God. Ik geloof ook dat in ieder mens een godsbesef aanwezig is, en dat daarom veel mensen opzoek zijn maar dan in andere hoeken. The only one that can truly satisfy the human heart is the one that made it.

lisa -

Ik ben niet gelovig opgevoed, mijn ouders zijn allebei katholiek opgevoed (mijn moeder sterker dan mijn vader), maar vonden het beide niet nodig om aan ons over te dragen. Ik heb eerste 3 jaar op een openbare basisschool gezeten (de oude basisschool van mijn vader), daarna ben ik verhuisd en hebben mijn ouders er bewust voor gekozen ons naar een christelijke basisschool te laten gaan ( om ons er iets meer van mee te geven), nu zit ik op een christelijke basisschool, maar daar is niet zo bewust voor gekozen, het was gewoon de school waar we het beste gevoel bij hadden. Wat ik geloof? Ik ben van mening dat er geen hogere macht is, of god o.i.d.
Waar ik benieuwd naar ben, Jelle, ga je hem iets bijbrengen over het christendom of juist heel open en zou je hem naar een christelijke of openbare school laten gaan, hoe wil je hem daar de kinderjaren mee op laten groeien en kennis mee laten maken. Ik snap het helemaal, als je er nog niet over uit bent, maar ik kan me ook voorstellen dat je dat al wel een beetje weet. Vond je artikel ontzettend leuk en interessant om te lezen!

Lila -

Huh is mijn reactie verwijderd?

lisa -

Ik zie je reactie nog gewoon hoor!

Lila -

Ik vind het heel verdrietig dat ik als atheist altijd respect voor iedereen en elke geloof ‘moet’ hebben (en uiteraard heb, ik ben een ruimdenkend mens en vind iedereen goed zoals hij/zij is) maar dat ik dat respect van de meeste gelovigen niet terugkrijg. Uitzonderingen uiteraard daargelaten.
Om die reden begin ik mijn respect voor gelovigen te verliezen, terwijl ik eigenlijk helemaal niet zo in elkaar zit. Dat vind ik oprecht heel jammer. Ik mis ruimdenkendheid bij gelovigen.

Gelovigen onder ons: wat is jullie visie op atheisten?

Kim -

Zelf ben ik wel gelovig. Ik ben gelovig opgevoed, vroeger baden we ook voor het eten, maar we gingen niet naar de kerk, alleen met kerst en Pasen. Mijn zusje en ik hebben zelf de keus of we geloven of niet en ik ben zelf gelovig, Christelijk. Niet heel streng, ik zelden naar de kerk, bid zelden en lees de bijbel ook maar soms. Ik vind het een heel fijn idee dat er een God is en een hemel waar we na de dood heen gaan. Op school kreeg ik wel eens het verhaal van de oerknal door een docent uitgelegd, ik vind het dan zelf niet fijn dat het wordt uitgelegd als dit is het verhaal en dit is bewezen, zo is het. Ik sta open voor iedere religie en heb daar ook respect voor. Ik heb ook zeker niks tegen atheïsten en vind dat er niks mis mee is als zij niets geloven

-- -

Ik ben christelijk en zal vanuit mijn persoonlijke perspectief eens reageren op je vraag, die denk ik terecht is en goed is om te stellen. Ik heb namelijk nog nooit eerder heel bewust nagedacht van wat ik van atheïsten vind, dus bedankt voor het prikkelen. Kan ik weer van leren, haha.

Ik ben geïnteresseerd in de mening van anderen, ook als deze totaal de andere kant op gaat dan die van mij. Ja, ik zal het denk ik lastig vinden om bepaalde standpunten van jou echt te doorgronden en te horen, maar dit betekent niet dat ik niet zal luisteren en niet mijn best zal doen. Een kritische blik op mijn geloof en iemand die er totaal anders over denkt, vind ik namelijk heel leerzaam. Dit maakt dat ik kritisch kijk naar mijn eigen denken en mijn mening goed leer formuleren en eventueel bijstellen. Want laten we eerlijk zijn, we kunnen altijd wel iets van elkaar leren denk ik. Ik vind het dan ook al snel kortzichtig als mensen niet eens de moeite nemen om te luisteren naar iemand met een andere mening. Het kan eng zijn om aan het denken gezet te worden, maar het is denk ik wel heel goed.

Ik probeer iedereen om me heen te respecteren om wie zij zijn en ongeacht hoe zijn denken of in het leven staan. Of dit lukt of niet, hangt van verschillende dingen af. Als ik het gevoel heb ik dat ik heel erg aangevallen word op mijn ideeën of ik het idee hebt dat mijn gesprekspartner neerbuigend doet, vind ik het stukken lastiger om die ander te respecteren en daar geduldig mee te zijn. Desalniettemin streef ik wel heel bewust naar respect en een open gesprek met wie dan ook – moslim, agnost, atheïst. Dat maakt voor mij qua houding geen verschil.

Heb je een beetje antwoord op je vraag? Ik vind het moeilijk om het bij zulk soort onderwerpen kort te houden en dat kan er voor zorgen dat de boodschap niet helemaal overkomt 😉 Let me know!

Nienke -

Mooi en dapper artikel!
Ik ben katholiek, heb op een katholieke basisschool gezeten en op een christelijke middelbare school. Ik ben niet echt gelovig, maar ik vind het soms een lastig onderwerp. Op het moment is God voor mij geen persoon, maar mijn onbewust zijn. Ik ben heel onzeker en ik denk dat ik meer kan dan dat ik denk. Soms verbaas ik mijzelf of gebeuren er onverklaarbare dingen en dat is voor mij een soort God in mijzelf.
Ik vind het heel mooi om te zien als mensen gelovig zijn (zolang ze het geloof niet opdringen) en om erover te praten vind ik heel interessant. Met mijn leerlingen (middelbare school) heb ik het er ook over. Ik werk op ewn school met heel veel achtergronden en ik leer veel van ze. Geweldig! Volgend jaar ga ik een keer proberen mee te doen met de Ramadan om er ook meer over te leren.

Ik vind het prachtig om te zien dat het geloof mensen kracht en rust kan geven. Die overtuiging zou ik best graag willen hebben.

Hanna -

Ik ben overtuigd athëist. Zo opgevoed, niet gedoopt,… Ik studeer ook Moraal wetenschappen aan de UGent en weet dus best veel over verschillende filosofische stromingen en geloven. Wat ik wel erg jammer vind is dat er scholen (bijvoorbeeld in de US) de evolutietheorie ontkennen. Ik vind dat scholen objectief en wetenschappelijk moeten lesgeven.

Leanne -

Ik was zo benieuwd naar dit artikel en heb het dan het lezen ervan ook uitgesteld tot een moment dat ik er echt tijd in kon stoppen. En ook gewoon veel reacties gelezen over hoe mensen naar het geloof kijken. Ik ben ook gelovig opgevoed, ik ben Baptist. In mijn pubertijd wilde ik eigenlijk er niks mee te maken hebben en werd ik een soort van gedwongen om naar de kerk te gaan. Toen ik ben gaan studeren ben ik er meer over na gaan denken en ging ik mij afvragen waarom ik als kind wel geloofde: omdat mijn ouders het zeiden, en dat was goed. De kerk was altijd een veilige en leuke plek en ook in mijn familie is geloof belangrijk in de vorm van bijvoorbeeld veel samen christelijke liedjes zingen. Toen wilde ik weer gaan geloven als een kind. Je kunt veel vraagtekens bij het geloof zetten, maar dan maak ik het mezelf alleen maar moeilijk. Het geloof is voor mij een veilige haven en iets wat mij heeft gemaakt zoals ik ben, omdat het veel invloed heeft gehad op de manier hoe ik ben opgevoed. Normaal kom ik niet zo meer uit voor mijn geloof, omdat het nogal “raar” wordt gevonden als je gelovig bent, maar ik wilde hier mijn verhaal graag neerzetten!

Nienke -

Hoi Leanne,
Wat fijn lijkt mij dat om een veilige haven te hebben gevonden. Ik vind dat heel mooi om te zien. Ik ben zelf katholiek, maar verder niet echt gelovig, maar ik bewonder het enorm als mensen zich thuis voelen in een geloof. Dat vind ik helemaal niet raar, maar juist prachtig!

Fabienne -

Bedankt voor je reactie Willemijn (en anderen die gereageerd hebben)… Maar om even bij hetzelfde voorbeeld eeld te blijven… Het huis wat door iemand gebouwd is… Als jij nou aan mij zou vragen, hoe is dat huis gemaakt, en ik zou zeggen: nou, dat fundament dat viel zo ineens heel toevallig op de juiste plaats, en toen kwamen er stenen uit de lucht vallen, die vielen exact op de goede plek, rn weet je… Ze vielen ook nog met tussen iedere steen wat cement… Om het nog maar niet hebben over de ramen en de deuren, want die hebben zich in de loop der tijd ontwikkeld tot wat ze nu zijn… Dan zou jij mij toch compleet voor gek verklaren??? Hoe kun je dan bij zo iets ingenieus als de aarde en het universum, waarbij de aarde zo exact op de goede plaats hangt dat er leven mogelijk is, dat wanneer de aarde maar een paar centimeter dichter bij de zon had gestaan, we allemaal zouden verschroeien hier, hoe kun je dan denken dat dit door toeval ontstaan kunnen zijn? Omdat het toevallig allemaal op de juiste plek en tijd aanwezig was..? Dit is een moeilijk punt als je niet in een God gelooft, dat begrijp ik. Maar het zegt iets over hem, hoe machtig en krachtig hij is. Zelfs echte evolutionisten geven toe dat hun theorie niet sluitend is, de overgang van aap naar mens is never nooit bewezen en er zijn nog meerdere missing links.

Lindsey -

Ik zou je echt willen aanraden je eerst te verdiepen in de onderwerpen waar je uitspraken over doet. Je zult dan zien dat het allemaal wel meevalt met hoe uniek het allemaal is. Alleen al in de zomer en winter zit er een verschil van 5 miljoen (!) kilometer in de afstand tot de zon. Het is dus niet waar dat het van centimeters afhangt of hier (menselijk) leven mogelijk was.
Daarnaast is afstammen van een gezamenlijke voorouder imo altijd plausibeler dan een hogere macht die alles heeft gemaakt en toch de wereld een puinhoop laat worden.

Wetenschappers onderzoeken om vragen te beantwoorden, en zo ontstaan theorieën. Als een wetenschapper ontdekt dat een theorie niet klopt, dan wordt dat aangepast: ik had het niet juist, dit is de nieuwe theorie.
Ik vind het altijd jammer dat dit met geloven niet zo werkt, het is totale willekeur, want er is geen enkele wetenschappelijke aanleiding om aan te nemen dat er een hogere macht bestaat. Voor mij bijvoorbeeld zijn god/allah/thor/kabouters echt allemaal hetzelfde. Het ligt er vooral aan waar op de wereld je wordt geboren.. als je in het midden oosten wordt geboren is de kans groot dat je in allah gelooft, en in de VS in god.

Diana -

Ik ben christelijk orthodox (rusland) gedoopt maar in nederland aangepast en katholiek ‘geworden’ en communie en vormsel gedaan. Vind geloof een heel mooi iets, mits niet te radicaal want daar komen alleen maar problemen van.

hann -

Ja ik geloof! Waarom in de Bijbel staat vanaf openbaringen 1 de dingen die nu gebeuren. Daarom geloof ik in de Heere God. In mijn kerk geloven mensen niet meer omdar er vreselijke dingen gebeuren. Maar het staat in de Bijbel dat die dingen moeten gebeuren. Tuurlijk ik heb daar ook mijn vraagtekens bij maat ik geloof echt dat het moet gebeuren het staat al eeuwen beschreven en nu het gebeurt gaan mensen weg uit kerken. als je God bid en vraagt Waarom moet dit gebeuren dan geeft Hij antwoord. Heel veel mensen vragen dan ook ja maar waarom hij is tog ee God van liefde ja klopt maar door de zondeval (adam en eva) moest dit gebeuren. Maar waarom moet je dan naar een zware kerk? Nee dat hoeft niet God vraagt een waar geloof in Hem alleen.

Mooi artikel weer Willemijn! Leuk dat op 2wmn ook zulke artikelen kunnen komen.

Petra -

Wat goed dat hier ook aandacht aan wordt gegeven! Ook leuk om te zien welke achtergrond de lezeressen van 2wmn hebben.
Zelf ben ik Christen. Gelovig opgevoed, naar christelijke scholen gegaan en zo’n 2 jaar geleden belijdenis gedaan van mijn geloof. Dat is het moment dat je als jongere je doop beantwoord door ‘ja’ te zeggen tegen God (God heeft immers de eerste stap gezet). Ik heb wel bewust gekozen om mijn opleiding op een openbare hogeschool te volgen, om mijn blik te verbreden en ook te leren mijn geloof vast te houden en in de praktijk te brengen in een ongelovige wereld en tegenover mensen die anders denken of geloven.
Hoewel het voor mij lastig is te bedenken dat de wereld plotseling is ontstaan en dat alles maar toevallig gebeurd, vind ik het goed om het er met elkaar over te hebben en elkaars werelden te verbreden.

Souhaila -

Ik ben een moslima. Ik ben Islamitische opgevoed (niet heel streng, dus wel/niet een hoofddoek dragen is eigen keuze etc.). Ik heb op een openbare basisschool gezeten en zit nu op een Rooms Katholieke middelbare school. Op mijn 12de ben ik hoofddoek gaan dragen omdat ik dat graag wilde. Vrij snel daarna ben ik ook gestopt om muziek te luisteren. Sinds mijn 15de draag ik alleen maar lange kleren, dus jurken en rokken, buitenhuis. Deze keuze heb ik allemaal zelf gemaakt, omdat ik mij daar fijner bij voelde. Mijn ouders zijn in veel dingen niet zo streng als mij, hun luisteren bijvoorbeeld gewoon muziek. Maar dat kan gewoon als je elkaar maar respecteert. Dat is ook een van de dingen die ik zo mooi vind aan geloven, kunnen geloven in hoeverre jij dat wilt. Zo wordt iemand heel gelukkig door een eigen ‘richtlijn’ te hebben voor het leven, terwijl een andere er juist heel gelukkig van wordt om bijvoorbeeld de Bijbel of de Koran tot de puntjes te volgen. En zolang je elkaar maar respecteert en interesse in elkaar toont vind ik dat dit ook gewoon kan. Dus Willemijn als je vragen hebt over de Islam, of dingen wilt weten, stel ze gerust.

Willemijn -

Oeh ik ben gelijk benieuwd naar iets! 😀 Waarom koos je ervoor om geen muziek te luisteren? Wat is de achterliggende gedachte? Bedankt voor je comment 😀

Sonja -

Dat van de muziek vroeg ik me ook af! Of is het alleen muziek met bepaalde ‘onderwerpen’, zoals hele seksuele liedjes?

Souhaila -

Ik heb van mijn zus altijd meegekregen dat het verboden is vanuit de Islam, dus ben ik er mee gestopt. Het heeft ook nooit een toegevoegde waarde gehad in mijn leven. Wat kort samengevat de reden is voor het verbod is dat het beluisteren en bespelen van instrumenten kan leiden tot dwaling en het bespotten van de Tekenen van Allah. Zang is toegestaan, mits de tekst niks verkeerd aanmoedigt. Het is heel moeilijk om precies te vertellen waarom het verboden is, maar ik hoop dat je het hierdoor wat beter begrijpt.

Willemijn -

Dankje! 😀 Interessant om te lezen.

Kirsty -

Interessant onderwerp! Ik ben zonder geloof opgevoed en geloof nog steeds niet, maar heb desondanks met name van het Christendom wel een en ander geleerd via school en vriendinnen die wel geloven. Voor mij is het alleen niet weggelegd en ik denk dat iedereen moet kiezen waar hij/zij zich het best bij voelt.

-N | Mommies Life -

Mooi geschreven! Zelf ben ik christelijk opgevoed. Echter in mijn puberjaren wilde ik niet meer met kerst en Pasen naar de kerk. Ik geloof dan ook niet in een god. Ook geloof ik dat toeval niet bestaat. Dat het leven gaat zoals het hoort te gaan maar dat je daar wel degelijk invloed op kunt uit oefenen. Ik geloof in reïncarnatie. Je gaat dood en word uiteindelijk weer geboren. Maar hoe dat er verder uit ziet weet ik niet. Ik weet dus niet zo goed hoe ik mezelf moet noemen qua geloof. Maar eerlijk? Eigenlijk hoef ik dat ook niet te weten….

Anoniem -

Mooi artikel Willemijn! Ik kom zelf uit het overwegend katholieke zuiden, en dus ben ik katholiek opgevoed, thuis werd er niet veel over het geloof gesproken, ik heb op een openbare basisschool gezeten in een dorp, waar wel de hele klas toch katholiek was, en verder met Pasen en Kerst na de kerk… Ik denk zoals vele van mijn generatie hier het geloof in hun jeugd hebben meegemaakt.
Niet al te streng of met al te veel overtuiging, ik denk dat dit lag aan de benauwende macht wat de kerk wel nog had pakweg 30 jaar daarvoor hier.
Ik ben niet meer met het geloof bezig en ga niet meer naar de kerk, toch hoor je bij de gemeenschap want je bent gedoopt, en ik vind het mooi dat er al meer dan honderden jaren tradities bestaan hier rondom. Dus zou mij niet laten uitschrijven en ben ook 3 jaar geleden in de kerk getrouwd.
Dan heb je ook voor gesprekken met een pastoor, een pastoor vertelde me toen ( deze was wel behoorlijk openminded) dat het goddelijke in jezelf zit en dat het in de magische momenten van het leven bijv. Verliefd worden, kind krijgen, vriendschap, op de top van een berg staan etc. Ik vond dit wel een mooie omschrijving waar ik ook in kan vinden.
Toch geloof ik zelf vooral in de oerknal en de evolutietheorie maar ik kan wel zeggen dat ik volgens de 10 geboden probeer te leven ( tevens denk ik en hoop ik dat iedereen dat probeert) en ik steek wel een kaarsje op, dat vind ik fijn… Waarom? vraag het me niet, traditie, ben het zo gewend (mijn oma zei het tegen me als ik wat belangrijks had als kind, als herinnering aan haar?), omdat we dat op vakantie in katholieke kerken deden en ik nog steeds doe, of omdat ‘baad het niet dan schaad het niet’… ik denk alle bovenstaande.
Dus een agnost met een katholieke inval?

Fabienne -

Ik vind de uitspraak dat volgens jou de aarde “gewoon ontstaan is” zo bizar gek! Waarom is iedereen ervan overtuigd dat een huis door iemand gebouwd moet zijn, maar dat de aarde (die zo veel ingenieuzer in elkaar steekt, alles op elkaar afgestemd is) dan maar “gewoon” ontstaan moet zijn??! Daar snap ik echt niks van… Maar goed, dat is mijn mening en zeker geen persoonlijke aanval… Ik viel alleen nog net niet van mn stoel.

Willemijn -

Haha! Ik kan op mijn beurt dan weer niet geloven dat iemand zo iets bijzonders en complext als het universum gemaakt heeft. Mijns inziens kan ‘iemand’ dat nooit bedenken, alleen de natuur zelf is in staat zich zo’n weg in de wereld te vinden. Ik smul van de wetenschap die ons meer leert over de evolutie en de materie om ons heen. De evolutietheorie vind ik een prachtige verklaring voor hoe er al miljarden jaren leven op de wereld is.

Maar mijn ‘geloof’ daarin is ook maar een geloof. Er reageren hier heel veel Christenen, dus je bent zeker niet de enige die gelooft dat God de aarde gemaakt heeft.

Sonja -

Ik deel die mening van Willemijn dus misschien kan ik er wat licht op werpen :) ik zie het meer als dat er niet iemand/iets heel bewust aan de slag is gegaan met een plan van de aarde om die zo te maken, zoals met een huis gebeurt. Naar mijn idee is de aarde ontstaan door een samenloop van omstandigheden en natuurwetten, ongeveer zoals een natuurlijk meer/bergketen/vulkaan/noem het maar op ontstaat. En hoe dat kan en wat er daarvoor was? Geen idee, maar ik vind het dus juist een bizar idee dat ‘iemand’ de aarde zomaar even tevoorschijn heeft getoverd. Grappig dat dat zo verschilt per persoon! :)

Thea -

Het is ook niet zomaar een ‘iemand’ die de aarde gemaakt, het is God. De natuur laat juist zien dat er een God bestaat, omdat de natuur niet zomaar kan zijn ontstaan of door ‘iemand’ kan zijn gemaakt. Dat is tenminste wat ik geloof.. :)

Meryll -

Ik ben atheist, en geloof alleen in wetenschap en evolutietheorie. Ik vind dat de wereld er zoveel beter uit zou zien als iedereen in jezelf gelooft, in plaats van iets of iemand fictief. Prima als mensen een geloof aanhangen, maar wetenschappelijk gezien is geloof fantasie. Ik denk liever voor mezelf dan dat een ‘fantasie’ mij dingen voorschrijft.

Lunah -

Maar als jij gelooft in vrije wil, waarom mag iemand er dan niet voor kiezen (uit vrije wil) om in een God of iets anders te geloven?

Mizblacks -

Wat goed dat je op deze site ook over dit onderwerp schrijft! Ik geloof in Jezus en ervaar zijn liefde voor mij elke dag, Hij is een fijne vriend waar ik altijd bij terecht kan. Ik ga naar een prettige gemeente van 1400 mensen waarvan 45% onder de 15 jaar is, een hele jonge gemeente dus (merk van de ontkerkelijking dus niet heel veel) We hebben fijne kleine groepen die met elkaar meeleven en die vrienden zijn geworden, en waarin we ons richten op binnen (omzien naar elkaar) buiten (omzien naar de mensen om ons heen) en boven (leren over God). Ook zie ik Gods schepping in de bijzondere dingen om me heen zoals de natuur en het lichaam van mensen, zoals een geboorte. Wel leven we in een moeilijke tijd, waarin we elkaar als mensen (soms uit naam van een God) veel naars aandoen, en ik ook niet alles snap wat er gebeurd. Voor wie meer wil weten raad ik eens aan een Alpha cursus bij je in de buurt op te zoeken, dat is een fijne cursus waarin wordt verteld wat geloven inhoud maar waar ook alle vragen welkom zijn.

Femke -

Interessant om jouw gedachtes zo te lezen! Zelf ben ik christelijk opgevoed en ben ik ook echt een christen. Maar dat komt niet zozeer door mijn opvoeding, maar doordat ik God zelf ook echt heb ‘leren kennen’. Veel mensen denken dat geloof gewoon geloven is en dat het christenen (of ander soort gelovigen) kracht geeft en een zekerheid in het leven. Maar dat is het niet alleen, het is zoveel meer! Ik heb echt een persoonlijke relatie met God, zoals Hij dat ook wil met ons. Ik snap dat dit misschien heel raar overkomt haha. Maar wat ik bedoel is dat het geloof geen religie is voor mij, maar dat het echt leeft in mij. Ik ga niet naar de kerk omdat het ‘moet’ als christen, maar omdat ik daardoor ook echt word opgebouwd en omdat ik dat echt wil. Mijn geloof geeft mij niet alleen een zekerheid in dit leven, maar ik heb ook geen angst voor het leven hierna. En dat vind ik zo fantastisch! Ik kan me geen beter doel verzinnen in dit leven, ook al heb je alle spullen en alle rijkdom die je hart begeert, als je niet weet waar je de eeuwigheid zal doorbrengen.
Nogmaals, ik begrijp heel goed als dit misschien een beetje vreemd op je overkomt, maar ik wilde het toch vertellen :)

Sofia -

Wat een mooi en open artikel Willemijn! Ik ben zelf katholiek opgevoed en geloof ook nu nog steeds. Mijn vader is Diaken in de katholieke kerk en is nu van dichtbij ook bezig om kerken te begeleiden in het langzame proces van sluiten wat eraan zit te komen. Zodoende krijg ik daar ook wat meer van mee. Zelf ben ik altijd heel blij geweest dat ik vrij ben gelaten in mijn geloof en dat ik zelf altijd bewust heb mogen kiezen voor bijvoorbeeld de communie of het vormsel. En dat gemeenschapsgevoel is ook altijd iets wat ik heb gekoesterd, je leert zo op een hele toegankelijke manier heel veel mooie mensen kennen. Al moet ik toegeven dat de aansluiting binnen een kerk voor jongeren steeds moeilijker wordt gezien de vergrijzing en de langzame ontkerkelijking. Liefs! ❤️

Cézanne -

Wat mooi dat je dit onderwerp aankaart. Zelf ben ik protestants christelijk opgevoed, en hoe ouder ik werd, hoe overtuigder ik van Gods bestaan ben geraakt. Ik kan het me niet voorstellen dat deze aarde per toeval is ontstaan, en dat wij, de mensheid, een toevallig iets zijn.. Dat vind ik een erg deprimerende gedachte. Met ups en downs heb ik in mijn leven altijd Gods aanwezigheid en liefde gevoeld, en hier ontzettend veel kracht uit geput.

Yfke -

Interessant Willemijn!
Ik zelf ben ook zonder geloof opgevoed -en wordt dat nu nog steeds, 13 jaar ben ik nu haha- Maar wat mij de laatste tijd wel opvalt, is dat er ook extreme Christenen zijn. Ik kwam op een openbare school, met veel respect voor alles en iedereen. Naarmate ik het einde van het jaar naderde, kreeg ik hier wat moeite mee. Ik heb namelijk geen opa’s, oma’s, tante’s, ooms en ga zo maar door. 2 Christelijke kinderen vonden dit echt niet kunnen (ik zie hen nooit omdat het niet zo lekker loopt tussen mijn ouders en hen) zij keurde mij af, want familie is het belangrijkste wat er is. Nou, dat weet ik dus niet. Ik werd er toen heel erg verdrietig van want ja, natuurlijk wil ik een familie! Maar als het niet zo lekker loopt, ja, niks aan te doen. Maar dat snapte ze niet.
Daarbij had ik verteld dat ik niet in de hemel geloof, en daarbij nadrukkelijk verteld dat ik respect heb voor de mensen die dat wél doen. Ik heb mijn enige opa uitgestrooid, zei ik, op een mooi plekje waar hij graag kwam.
Ook dit kon écht niet, volgens 1 van hen. Het kwam erop neer dat dat volkomen gestoord was, zeg maar.
Lang verhaal kort:
Helaas is in mijn klas/geval het respect niet wederzijds, en dat kan me best wel boos maken. Gelukkig zitten er andere christelijke kinderen in mijn klas die niet zo extreem zijn en mij ook gewoon aardig vinden!

Michelle -

Mijn beste vriendin is op haar 23e gestorven aan kanker, sindsdien ben ik overtuigd ongelovig. Alle respect voor mensen die er juist kracht uit kunnen halen, maar als het een god is die zo’n dingen beslist… Nee, geef mij maar de evolutietheorie, alles gebeurt met wetenschappelijke reden en de natuur gaat gewoon zijn gang. Niet dat je de natuur niet kan aanvechten natuurlijk want dan zou ik tegen de geneeskunde (en dan puur de kunde, de industrie ben ik nog niet helemaal uit) spreken terwijl ik daar net zo hard in geloof!

Lisa -

Ik geef je volledig gelijk in jou mening.
Zoveel mensen dichtbij en verweg sterven aan deze vresselijke ziekte. En waarom? Als god in staat zou zijn de wereld en alles te “maken”. Waarom zorgt hij dan niet dat dit niet meer gebeurt.

Anne -

Lieve Michelle, je reactie raakt me. Ik wil graag op je reageren en ik hoop dat ik dat met de goede woorden doe. Ik kan me zo erg voorstellen dat je je na zo’n vreselijke gebeurtenis afvraagt waarom God zulk lijden toestaat. Ik ben zelf Christen en ik zou willen dat ik het antwoord had waarom God dit soort dingen nog steeds laat gebeuren, maar ik heb het antwoord niet. Wat ik wel geloof is dat als jij huilt, God naast je staat en met je mee huilt en dat hij ongelofelijk veel van jou en jouw beste vriendin houdt en het beste voor haar en voor jou wilt (of had gewild..). Ik geloof ook dat er naast God nog een andere, kwade macht in de wereld is. De wereld is nog niet volmaakt, is nog niet zoals God hem graag zou willen zien. In de Bijbel staat dat er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde komt, waarin geen dood meer is, geen verdriet, geen rouw of pijn. Ik weet verder niet zo goed wat ik moet zeggen, want ik kan me zo goed voorstellen dat dit in jouw oren gek of raar klinkt, maar ik hoop dat dit stukje wellicht wat hoop geeft in een wereld met zo veel verdriet..

Evelien -

‘Het kan ook gaan over zingeving zoeken, geloven in ‘een hogere macht’, Engelen en Gidsen of de theorie van The Secret. Geloof geeft ons hoop, richting, zin en/of een verklaring op vragen over ons bestaan, onze doelen en onze idealen.’ —> prachtig geschreven!

Persoonlijk ben ik atheïstisch, maar zou ik me wel wat meer willen verdiepen in spiritualiteit.

Nicole -

Zelf ben ik gelovig opgevoed, protestant christelijk. Mijn basisscholen waren dan zeer streng christelijk, elke dag psalmen en uit de bijbel. Inmiddels ben ik volwassen en voel ik niks tot weinig voor t geloof. De tradities zoals kerst vind ik mooi, ik vind de boodschappen achter een bijbels verhaal mooi, maar ik vind dat t geloof( vooral de manier hoe wij ermee omgaan) ook voor heel veel ellende zorgt, al zo lang :( Kijk maar eens naar oorlogen e.d. Dus ik zou mijn kind later niet het geloof willen meegeven. Zelf vind ik spiritualiteit wel interessant :)

Marjolein -

Geloof, ik vind ‘t altijd wel een gevoelig dingetje.. Voor je het weet stoot je iemand voor ‘t hoofd zonder dat je dat zo bedoelt.
Ik zelf ben niet echt christelijk opgevoed maar wel altijd naar christelijk onderwijs geweest en ik werk zelfs bij een christelijke instelling. Dat laatste was vrij onbewust eigenlijk maar het christelijk onderwijs was voor mijn ouders wel een bewuste keuze. En ik zelf wil later die keuze ook maken als ik ooit kinderen heb. Vroeger als kind op de basisschool geloofde ik wel in God en alles daar omheen. Eigenlijk meer omdat dat was wat de juf vertelde. Inmiddels zie ik het dus wel heel erg anders. Ik zie het geloof en bijbel en eigenlijk alle geloven in de wereld als iets wat door mensen is bedacht om te dienen als leefregels. Net als sprookjes vroeger gebruikt werden om kinderen angst aan te jagen zodat ze zich zouden gedragen. Ik geloof ook wel dat bepaalde bijbelse figuren geleefd hebben en misschien sommige verhalen ook wel een kern van waarheid bevatten maar dat er wel wat kracht bijgezet is zegmaar.
Verder denk ik zeker dat er meer is. Ik geloof ook heilig in geesten/energieën maar denk ook zeker dat er een soort hiernamaals is. Hoe dat eruit moet zien dat is mij dan weer een raadsel, maar dat er iets meer is dan leven of dood is iets waar ik wel van overtuigd ben.
Wat ik wel vind is dat onder andere door de ontkerkelijking er ook een soort gemeenschapszin ten onder is gegaan. Dat vind ik wel jammer. Het kan natuurlijk heel benauwend en drukkend zijn maar het zou me ook zo fijn lijken als we weer wat meer betrokken met elkaar zijn. En er soms net wat meer sociale controle is. Zo is er in mijn woonplaats een kerk waar die gemeenschapszin echt heel groot is, dat word ook door hen wel heel erg uitgedragen. Ik ken wel wat mensen van die kerk en zij beamen dat ook altijd, iedereen is erg betrokken en als je in moeilijkheden zit is er een hele gemeenschap die je helpt en je opbeurt etc. Dat vind ik wel echt iets heel moois, dan vind ik het wel eens jammer dat ik niet geloof.
Toch zou ik me wel eens willen verdiepen in andere geloven als hindoeïsme en boeddhisme gezien ik eigenlijk amper weet waar dat over gaat.. Interessant onderwerp!

Willemijn -

Wat je in je laatste alinea beschrijft, over de ontkerkelijking, vind ik dus ook! Dat vind ik enorm jammer er aan. Geloof is een hele mooie en makkelijke manier om een gemeenschap te creëren en nu steeds minder mensen (hetzelfde) geloven, verdwijnt ook dit stukje een beetje.

Anna -

Jullie vinden het verminderende gemeenschapsgevoel een keerzijde aan de ontzuiling en dat vind ik op zich ook wel, maar ik denk dat de ontzuiling juist erg goed is geweest voor het individu. Vroeger stond de gemeenschap boven het individu en nu is dat in veel gevallen omgedraaid. Ik denk dat die gemeenschap in veel gevallen helemaal niet zo goed is. Het zorgde voor veel spanningen, zoals uit de gemeenschap worden gestoten en niet mogen trouwen met iemand uit een andere zuid (twee geloven op één kussen…). De ontzuiling is niet voor niks op gang gekomen, de individualisering kwam op en daarmee maakten mensen keuzes voor henzelf in plaats van voor de gemeenschap. Soms is het misschien jammer dat veel mensen niet zo’n gemeenschapsgevoel hebben, maar ik vind het heel fijn dat ik mij ook niet hoef te verantwoorden aan een gemeenschap. Vroeger waren er 4 zuilen en nu zijn er 17 miljoen individuen.

M-anoniem -

Wat toevallig dat jullie hierover schrijven. Ik zit namelijk op dit moment best wel met wat issues.

Ik ben niet gelovig opgevoed maar 7 jaar geleden toen ik mijn ex leerde kennen, leerde ik ook zijn gemeente kennen. Protestants en een onwijs warme gemeente en een dominee waarvan er maar 1 bestaat. Ik leerde veel over het geloof in die tijd en heb mij laten dopen en belijdenis gedaan.

Twee jaar geleden maakte ik een eind aan de relatie en kon ik helaas niet meer naar de kerk/deze gemeente.

Ik ontmoette mijn huidige man, streng gelovig opgevoed en deed en niks meer mee. Zijn moeder was helemaal happy dat ik gelovig was maar ik schrok wel van de manier waarop hun gelovig waren. Zo streng en anders dan ik.

Door een heel heftig jaar het afgelopen jaar ben ik het geloof kwijt…. Waarom zijn deze dingen mij overkomen als God van mij houdt etc?! Mijn schoonmoeder vind dit erg moeilijk en zij kan zo denken als God beschermt je etc. Maar ik heb zoveel angst gevoeld etc. dat ik denk waarom was dit goed? Ik ben helemaal niet beschermt. Doordat manlief uit zichzelf niet veel aandoet, weet ik niet zo goed hoe en wat. Want op zondag naar de kerk gaan we al een half jaar niet meer. Maar we hebben wel weer
onze dochter laten dopen… Ik hoop dat ik eruit ga komen wat ik nu verder wil…

Jantine -

Hey M,
Wat moet dat een moeilijke situatie voor je zijn! Ik zou je willen zeggen: blijf er niet alleen mee lopen. Misschien ken je nog iemand uit je oude gemeente (de dominee?) waar je contact mee zou kunnen zoeken? Er zijn zoveel mensen die wel eens een geloofscrisis hebben doorgemaakt, en er samen over praten kan je zoveel helpen! Groetjes, Jantine

Marijke -

Moedig dat je hierover durft te schrijven, een onderwerp dat veel los kan maken bij mensen! Voor mij persoonlijk geldt dat ik christen ben. Ik ervaar zoveel liefde en blijdschap door Jezus te kennen, dat ik me niet kan voorstellen dat het niet waar is. En al was het niet waar, dan had ik uiteindelijk nooit spijt gehad; het geloof brengt me zoveel. Ik vind het wel super interessant om te lezen hoe het bij anderen zit, tof dat je door dit artikel hiertoe de mogelijkheid geeft!

Mandy -

Wat mooi beschreven Willemijn. Zelf ben ik christen en heb ik geen twijfels over het bestaan van God. Het is voor mij persoonlijk erg onwaarschijnlijk dat er niets was en toen iets en dat niemand dat heeft geschapen. Verder zie ik in zoveel dingen de kracht van God. Hoe meer ik geloof dat Hij alles in handen heeft, hoe meer ik situaties en dingen zie waarvan ik denk: God bestaat! Ik haal veel kracht uit het geloof. Verder heb ik ook wel eens twijfels, want sommige dingen zijn zo onwijs oneerlijk. Er blijven altijd dingen die ik niet begrijp en waar ik geen antwoord op krijg.. Enja, ik denk dat er bij een geloof altijd wel vragen zijn waar je lange tijd geen antwoord op kan vinden. Maar er zijn voor mij persoonlijk genoeg bewijzen dat Hij bestaat. X

Priscilla -

Hoe ouder ik word hoe meer overtuigd ik atheistisch raak. Zeker wanneer je ziet hoeveel geweld er uit naam van het geloof gepleegd wordt. Ik snap echt helemaal niets van het geloof, omdat het voor mij niets is. Dan denk ik wat zonde dat sommige mensen daar zoveel tijd in stoppen en er zoveel geld in omgaat.

febe -

Precies dit! Oke er zijn wel mooie waarden en normen binnen het geloof, maar die kan je perfect ook volgen als je niet gelovig bent vind ik :)

Marjolein -

Het is inderdaad heel erg dat er zoveel geweld wordt gepleegd in de naam van een bepaald geloof. Maar er zijn gelukkig ook heel veel gelovigen (ik denk de meesten) die het hier absoluut niet mee eens zijn en die juist tegen geweld zijn. Voor mij is het een zegen dat ik als christen ben opgevoed. En dan denk ik dat ik er nog veel meer tijd aan zou moeten besteden, omdat het erg waardevol is. Je bent nooit alleen, omdat je altijd nog kan bidden..

Leah -

Mooi verwoord en geschreven. Ik sta er ook precies zo in zoals jij beschrijft. Af en toe zou ik willen dat er meer is tussen hemel en aarde maar helaas heb ik daar zelf nooit een teken van gekregen.
Het lijkt me wel fijn dat als je gelooft, dat je zoveel kracht uit een God kunt putten. Omdat je er achter staat dat Hij dit met een reden doet. Zelf zie ik dit niet zo, alles wat er gebeurt in het leven, dat is nu een maal zo.
Het geloof is een onderwerp waar je niet over uitgesproken/gediscussieerd raakt, want zoveel mensen zoveel geloven. Wat ik ook zo jammer vind is dat geloof/macht/geld voor zo veel oorlogen zorgt.

C -

Wat een interessant artikel!
Ik ben met het geloof opgevoed. Vanaf 6 jaar woonde ik bij mijn opa en oma door de week, omdat mijn ouders schipper zijn. Mijn opa en oma gaan wel naar de kerk (oud gereformeerd) en mijn ouders niet (doen alles op zondag en bidden alleen voor het eten). Ik heb dus meer meegekregen via mijn grootouders. Inmiddels ben ik getrouwd en moeder. Mijn man is wel echt met het geloof opgevoed en met naar de kerk gaan en sindsdien ga ik ook. Ons zoontje is ook gedoopt. Ik vind dat iedereen lekker zelf moet weten wat ze doen, zolang ze elkaar maar niet lastigvallen/verwijten maken/dingen opleggen.

Patricia -

Ik ben Rooms-Katholiek opgevoed. In die kerk heb ik mijn man leren kennen, zijn we getrouwd en hebben we onze dochter laten dopen. Ik geloof in God. Echter, ik heb wel moeite met het celibaat van priesters. Daarnaast vind ik het systeem van een paus, priesters, diaken, bisschoppen enzovoorts niet bij mij passend. Ik voel me thuis in de katholieke kerk maar dat systeem hoeft van mij niet zo. Mooi artikel Willemijn!

Dionne -

Wat mooi en open heb jij dit geschreven. Ik geloof niet in een God, daarvoor heb ik teveel twijfels. Wel ben ik Christelijk opgegroeid en werk ik bij een organisatie waarbij een dominee de ‘baas’ is. Ik vind het ongelooflijk mooi on te zien dat er mensen zijn die in God geloven. Voor mij persoonlijk is God niet meer dan een beeldje of een verhaal maar mensen geloven echt in hem zoals hij is met al zijn gedachten. Daar heb ik respect voor want ik kan niet geloven in iets, wat voor mij persoonlijk, niet bestaat.
Tegelijkertijd geloof ik wel dat er meer is tussen hemel en aardig en dat er een betere plek bestaat maar misschien is dat iets waar ik in wil geloven om mezelf te troosten dat mijn dierbaren op een betere plek zijn en niet helemaal weg zijn.
Ik vind het belangrijk om in mezelf, mijn leven en mijn dierbaren te geloven. Door het internet vind ik dat al een grote opgave door alle negatieve reacties die je krijgt, maar ik vind dat een belangrijk ‘geloof’.
Ik hoop dat ik alles op een nette manier heb verwoord! Mocht ik iemand gekwetst hebben door de manier waarop ik iets heb gezegd, dan bied ik daarvoor alvast mijn excuus aan. Kwetsen is niet nodig om een mening

Patricia -

Ja ik geloof, ik ben opgegroeid in een christelijk gezin en heb uiteindelijk zelf heel bewust de keus gemaakt om te leven voor God/Jezus, ik geloof daarintegen niet in toeval, dingen gebeuren niet toevallig want ik geloof dat God Zijn plan met mijn leven al bekend is sinds het allereerste begin van mijn leven, al mijn leven lang ga ik elke week trouw en bewust naar de kerkdiensten van het Leger Des Heils, waar ik op mijn 17e heel bewust heilssoldaat mocht worden op mijn 18e de bewuste keuze gemaakt om mij te laten dopen, en ik probeer zeker in mijn dagelijks leven te laten blijken dat ik christen ben, niet zozeer door woorden en mij op te dringen aan anderen voornamelijk door daden, en een ieder die horen wil die vertel ik er vol trots over :)

Sonja -

Ik kan me heel erg vinden in jouw standpunt. Ik besta puur door toeval, slechte dingen overkomen je soms zonder reden en als ik dood ben, ben ik dood. Soms een nare gedachte, maar vaak ook wel weer prettig. Ik ben wel naar twee katholieke basisscholen gedaan en heb dus redelijk wat kennis over het christendom, maar ook andere geloven. Dat vind ik erg mooi en belangrijk! Hoewel ik zou willen dat men elkaars geloof vaak wat meer in z’n waarde liet…

Bertine -

Wat heb je dat mooi en respectvol omschreven! Ik ben christen en voer dat ook echt door in mijn dagelijks leven. Wel merk ik dat ik het iets laat versoepelen. Zo ging ik met mijn ouders elke week naar de kerk en zelf probeer ik om de week te gaan.

Susan -

Mooi, interessant artikel! Goed geschreven.

Maartje -

Bijzonder artikel! Wat mooi dat je hier zo open over kan zijn. Zelf geloof ik wel, voor mij persoonlijk is het heel fijn. Het geeft een soort zekerheid. Soms ook zeker onbegrip, bijv bij de dingen die gebeuren in de wereld/mijn leven. Maar voor mij is het altijd iets waar je op terug kan vallen. X

Mirthe -

Ik heb precies hetzelfde als jij! Het is voor mij inderdaad ook iets waar ik op terug kan vallen, en een gevoel dat ik nooit alleen ben 😉

Jorien -

Mooi geschreven! Als je meer over de islam wil weten, zou je het boek ‘Een goede man slaat soms zijn vrouw’ van Joris Luyendijk kunnen lezen; ik heb hem zelf nog niet gelezen maar Cynthia van MissLipgloss raadde hem aan als heel meeslepend en zei dat ze er veel van heeft geleerd over de islam!

Lucy -

Ik ben atheïstisch opgevoed, maar zou mezelf nu beschrijven als agnost met pantheïstische neigingen. Als in: ik weet niet zeker of er “meer” is en wat dat dan is, maar ik vermoed wel dat er “meer” is en vind de pantheïstische visie het meest aannemelijk. Dat houdt in dat alles om ons heen (sommigen zeggen “het universum” maar dat vind ik zo zweverig klinken, haha) het goddelijke bevat. Ik beschouw het goddelijke zelf als een energie of iets extra’s wat niet zichtbaar maar wel voelbaar is, en (nog) op geen enkele manier wetenschappelijk verklaard.
Ik geloof niet in god als schepper of op zichzelf staande entiteit, ik denk dat het “meer”/goddelijke ontstaan is toen al het andere is ontstaan. We kunnen het alleen (nog) niet bevatten en beschrijven dvm moderne wetenschap.
Ik kan nog wel even doorgaan over hoe en waarom ik dit precies geloof maar het is nu al een heel verhaal, haha! 😛

Willemijn -

Interessant! Deze stroming of opvatting kende ik nog niet en ik ga er zeker eens over lezen! Dank je voor je comment!

Linda -

Als ik dit lees denk ik: dat zou ook kunnen! Ik ben niet gelovig opgevoed, ging wel naar een CBS, maar geloof niet in een God. Wel geloof ik dat er best ‘iets’ zou kunnen zijn wat verschillende dingen heeft veroorzaakt/kan veroorzaken, maar aan de andere kant kan ik ook heel snel aannemen dat iets wetenschappelijk bepaald moet worden… Ik ben dus een beetje een ietsist (???), maar wat dat ‘iets’ is dat durf ik niet te zeggen, haha. Om heel eerlijk te zijn is dit ook een onderwerp waar ik niet altijd bij stil sta, omdat ik zelf heel andere interesses heb in mijn leven, maar op dit soort momenten denk ik er toch over na (als iemand er naar vraagt o.i.d.)

Reageer ook