Ik heb ADD

Sinds het derde jaar van de middelbare school weet ik dat ik ADD heb. Tot op de dag van vandaag heb ik er soms nog wel moeite mee. Ik heb het altijd een beetje weggestopt en er nooit veel dingen over gelezen. Het is een stempel die je op je voorhoofd krijgt en dat is lang niet altijd fijn. Dankzij dit artikel ben ik mezelf er meer in gaan verdiepen. 

Onderstaande tekst is geïnspireerd op deze website. Het is leuk, maar ook confronterend om dit te lezen. Ik herken er namelijk ontzettend veel in.

Wat is ADD 
ADD is een concentratiestoornis waar zowel mannen als vrouwen last van kunnen hebben. Natuurlijk is iedereen wel eens ergens door afgeleid, maar bij mensen met ADD gaat dit 24/7 door. Wanneer je ADD hebt verwerk je indrukken, informatie en emoties langzamer dan mensen die geen ADD hebben. ADD’ers hebben een slechter werk/korte termijn geheugen, maar het lange termijn geheugen werkt wel gewoon goed.

Het leer-, werk- en prestatievermogen is wisselvallig en plannen, organiseren en opruimen is lastig door het gebrek aan overzicht.

Mensen met ADD zijn vaak heel druk in gedachten en hebben vaker emotionele wisselingen. Dit wordt veroorzaakt door een chemische onbalans in de hersenen.

De chemische onbalans kan je zien als een tekort aan dopamine. Dopamine komt ook vrij als er iets spannends gebeurt, maar ook bijvoorbeeld als je sport en als je boos bent.

Veel mensen denken dat er helemaal niet zoveel verschil is tussen mensen met ADD en mensen met ADHD. En ik betrap mezelf er ook op. Ik dacht dat er alleen verschil was in de manier van hyperactiviteit. Als mensen aan mij vroegen wat het verschil is tussen ADD en ADHD zei ik altijd: ‘Mensen met ADD zijn druk en chaotisch in hun hoofd, maar mensen met ADHD zijn druk in hun doen en laten’. Maar het schijnt dat er niet alleen verschil is in het gedrag, maar ook in de hersenen.

Het precieze verschil tussen ADD, ADHD en AD(H)D is veel te veel om uit te leggen in een artikel. Mochten jullie er wat meer over willen weten dan zouden jullie bijvoorbeeld op deze websites kunnen kijken. (1, 2)

Waaraan merk ik dat ik ADD heb
Nu ik mezelf wat meer inlees over ADD kom ik vrij veel symptomen tegen waar ik zelf ook tegenaanloop. Ik ben ontzettend gedisciplineerd in dingen die ik onwijs leuk vind. Dan raak ik echt in een hyperfocus, maar dingen die ik lastig vind zoals wiskunde, daar kan ik me niet toe zetten. Daarnaast gaat ADD vaak gepaard met een reken- of taalstoornis. Ik zelf heb dyscalculie wat overigens al veel eerder getest was. Daarnaast ben ik altijd heel druk in mijn hoofd en ben ik snel overprikkelt. Ik vind het heerlijk om bij mijn ouders te zijn en Amsterdam in te gaan, maar na een dag ben ik behoorlijk moe. En doordat ik eigenlijk altijd het overzicht verlies vind ik het heel lastig om ergens aan te beginnen, omdat ik nooit weet waar ik nu eigenlijk moet beginnen. Het opruimen van mijn kamer vind ik altijd lastig en ik werk eigenlijk altijd aan de hand van lijstjes, omdat ik anders in de war raak en niet meer weet wat ik nu wel of niet heb gedaan.

Soms denk ik wel eens na of ADD mij beperkt of mij juist verrijkt. Dat vind ik heel moeilijk, want op momenten dat ik er echt last van heb, vind ik absoluut dat het mijn leven beperkt. Dat voelt enorm als falen, maar er zijn ook genoeg momenten waarbij ik onbewust dankbaar ben voor de ADD. Door de ADD kan ik me op sommige dingen heel erg focussen en dan ga ik daar ook voor door het vuur. Ik vind het fijn om veel te sporten, niet alleen omdat het mij lichamelijk een goed gevoel geeft, maar ook door de dopamine die dan vrijkomt.

Ik merk wel eens dat mensen het lastig vinden om er mee om te gaan, sommige mensen hebben er geen begrip voor en dat zijn momenten waarop ik mijn ADD vervloek. Dan wil ik gewoon zijn zoals iedereen: een normale, volwassen jonge vrouw die bouwt aan haar toekomst. Ik word gestrest als ik merk dat er onbegrip is naar mij toe vanwege mijn ADD. Helemaal als mensen daar niet over willen of over durven te praten. Ik vind het namelijk helemaal niet erg om er over te praten want ik wil anderen graag proberen uit te leggen hoe ik me voel. Maar zodra ik merk dat mensen er een mening over hebben, maar er niet over willen/durven praten, dan vind ik dat lastig en ongemakkelijk.

Mijn ervaring met ADD en medicijnen
Zoals ik in het begin al zei heb ik het nog niet helemaal een plekje gegeven. Ik vind het geregeld nog wel lastig. Helemaal nu ik er wat meer bewust van ben en me er meer in verdiep wat het echt is. Zelf heb ik dagelijks last van de symptomen, maar probeer daar niet te veel aandacht aan te schenken. Het is namelijk zoals het is en dat zal nooit veranderen. Ook kost het mij erg veel energie om het allemaal wat af te vlakken, zeker nu ik geen medicijnen slik.

Het afgelopen jaar ben ik namelijk gestopt met het gebruiken van Ritalin. Ik heb zo’n zes jaar medicijnen gebruikt en ben er vorig jaar mee gestopt. Ik zat in behandeling en heb in het begin verschillende soorten medicijnen tegen ADD geprobeerd, maar ik reageer altijd net even anders op medicijnen dan de meeste mensen. Daardoor heb ik uiteindelijk voor Ritalin gekozen, want daarbij had ik het minst last van nare bijwerkingen. Ik ben er zeker van overtuigd dat Ritalin mij heeft geholpen mijn leerprestaties te verhogen, maar ik kreeg op den duur meer last van Ritalin dan dat het mij hielp. Daardoor heb ik vorig jaar, na het behalen van mijn mbo diploma, besloten dat ik geen Ritalin meer wilde slikken en het wilde proberen zonder medicijnen.

Ik merk aan mezelf dat ik nu wel chaotischer en vermoeider ben, veel dingen kosten mij meer moeite en energie. Door de Ritalin kreeg ik ontzettend veel energie, waardoor veel mensen aan me vroegen: ‘Weet je wel zeker dat je ADD hebt in plaats van ADHD?’ Ik vind het lastig dat ik nu minder energie heb, na een dag school ben ik totaal uitgeput en heb ik echt tijd nodig om alle indrukken goed te verwerken.

Helemaal geen medicijnen slikken bevalt me hierdoor toch niet helemaal. Mijn vader kwam laatst met informatie over LTO3, een homeopathisch middel wat als het goed is niet zoveel nare bijwerkingen heeft als bijvoorbeeld Ritalin. Vanaf volgende week ga ik hier mee beginnen en ik hoop heel erg dat dit mij wat meer helpt. Dat ik wat minder chaotisch ben en meer energie behoud.

Ik hoop met dit artikel jullie wat meer inzicht te kunnen geven over ADD, daarbij hoop ik op wat meer begrip voor mensen met ADD en ADHD. Ik weet dat zij ook gewoon hun best doen om een zo normaal mogelijk leven te leiden en niemand tot last willen zijn. Ik weet niet welke mensen openstaan om te willen leren over ADD, maar ik heb altijd liever dat mensen er met mij over willen praten dan dat iemand me negeert maar wel nieuwsgierig is. Dat merk je namelijk gewoon en dat is niet fijn.

Door het schrijven van dit artikel ben ik veel meer te weten gekomen over ADD. Iets wat ik aan de ene kant heel fijn vind want daardoor vallen vele puzzelstukjes op zijn plek, maar aan de andere kant vind ik de herkenning lastig en daar worstel ik nog mee. Maar ik heb weer een stap in de juiste richting gezet en ik hoop dat ik het over een paar jaar volledig heb geaccepteerd. Het is echt een proces wat veel tijd kost.

32 reacties

Desiree -

Hoi! Goed dat je hier over schrijft.. Je merkt aan de manier waarop je het hebt geschreven dat je het er zelf nog behoorlijk moeilijk mee hebt! Eigenlijk zou dit nergens voor nodig moeten zijn. Je bent niet ‘anders’ dan anderen zoals je het zelf verwoord. Jij bent jij. Iedereen heeft een aparte handleiding en zijn of haar mankementen. Die heb ik, die heeft de buurman en die heb jij ook. Niemand is perfect.

Het hebben van ADD maakt je niet anders. Het maakt je tot wie jij bent. Mijn vader en broertje hebben ADHD en mijn vriend heeft ADD. Ik weet als geen ander hoe mensen kunnen reageren. Dit is ook de reden dat hun het aan vrijwel niemand vertellen. Puur en alleen omdat ze niet willen dat er ‘anders’ naar hun gekeken wordt. Ik kan me er best wel druk (of zelfs boos) om maken dat er zoveel mensen zijn die niet weten waar ze het over hebben…

Ik weet niet zo goed waar ik met dit verhaal heen wil, maar doe er je voordeel mee dat je weet dat je ADD hebt. :-)

Floor Daasvand -

Ikzelf weet nu sinds een paar jaar dat ik ADD heb en ook ik heb ritalin gehad. Ik wilde namelijk absoluut niet aan de concerta. Ik merkte maar weinig verschil dus ben op een gegeven moment gestopt met die medicatie. Wat een pluspunt was voor mijn hartproblemen, want hierdoor kon mijn hartmedicatie omhoog. (de ritalin en mijn hartmedicatie werkten elkaar een beetje tegen) Het is soms wel lastig, zeker gezien het feit dat ik daarnaast ook nog borderline heb en ook nog chronisch vermoeid ben. Maar ik leer met de dag beter omgaan met mezelf en heb hele lieve mensen om me heen die me daarbij helpen.

Maartje -

Sinds ongeveer twee maanden weet ik dat er bij mij ADD wordt vermoed door de psycholoog. Dit verklaart een hele hoop, met name in de afgelopen 10 jaar van mijn leven, maar komt helaas ook te laat als toekomstige diagnose.
Ik doe inmiddels langer over me studie dan ik ooit had durven denken. Hoewel eigenlijk alles me binnen de studie goed af ging, loop ik compleet vast op het scriptie. De chaos in mijn hoofd uit zich op papier en daar krijg ik binnen de school geen hulp bij. Ik begin de moed te verliezen om me studie nog ooit te halen, maar helaas komt dan de financiële druk om de hoek kijken… Wat natuurlijk ook niet helpt.

Charlotte -

Erg herkenbaar allemaal. Ik heb zelf ook ADD, maar gebruik geen medicatie. Op een of andere manier durf ik dat niet zo goed, omdat ik nu soms ook al wat paniekerig ben. Ik ben wel benieuwd hoe dat homeopathische middel jou gaat bevallen! Het zou leuk zijn als je daar nog iets over zou kunnen schrijven :)

Sofie -

Mooi artikel! Ik heb zelf ook ADD en herken er veel van. Behalve dan dat ik bijna 20 ben en pas net de diagnose heb. Ben juist erg ‘blij’ met de diagnose, omdat ik nu steeds beter begrijp hoe ik er mee om moet gaan.
Zou je willen laten weten hoe die homeopatische medicatie bevalt? Ik ben erg benieuwd!

w -

Sterkte met alle momentjes dat je je beperkt voelt met ADD. Sterkte in het acceptatieproces. Hopelijk komen er meer momentjes dat je ontdekt dat het je verrijkt en helpt. Succes ermee! Leerzaam artikel en vat de negatieve commentes niet al te serieus op! You can do it girl!

joy -

Ik heb ook ADD, geen seconden problemen gehad met dat te accepteren.
Ik snap ook niet waarom je het “een stempel” noemt. Het is gewoon een diagnose, klaar. Iemand met nierfalen noemt dat toch ook geen stempel?

Chantal -

Hmm ik vind dit altijd een lastig iets. Heeft niet iedereen in meer of mindere mate ‘last’ van ADD? Het is toch ‘normaal’ dat je je beter kan focussen op iets wat je leuk vindt dan wat je niet leuk vindt? Ik maak me vast niet populair met deze mening maar ik vind dat er tegenwoordig wel erg snel een stempel wordt gezet. En geloof me, met GGZ verpleegkundige ervaring en twee broertjes met een stempel heb ik echt wel wat kennis. In de huidige maatschappij lijkt het alsof we niks meer accepteren dat buiten de idealen van ‘normaal’ valt en moet overal een verklaring (of stempel) voor gezocht worden. Geldt natuurlijk niet voor iedereen. Ik hoop dat het over komt zoals ik het bedoel haha, ik bedoel het niet aanvallend of zo. Gewoon mijn mening en gedachten 😉 Wel knap van je dat je dit zo met ons wil delen!

joy -

Wow, juist jij als ggz verpleegkundige zou moeten weten dat ADD met uitgebreide neuropsychologische tests heel duidelijk aan te tonen is. Niemand heeft “een beetje” ADD, je hebt het of je hebt het niet. Ik vind je reactie enorm onwetend en zelfs respectloos. Je bagatelliseert een serieuze diagnose.

Mariska -

Wow Chantal. Jij zou toch echt beter moeten weten! Triest zeg! Zeer respectloos en precies dit moeten mensen met een neurologische afwijking altijd weer over zich heen krijgen. Bijna iedereen heeft wel wat trekken, maar niet iedereen heeft het in zo’n mate dat het zijn functioneren ernstig beperkt. Je krijgt ook geen stempel als er geen sprake is van een verstoring in het functioneren. Ja het komt voor door een aantal slechte psychologen, maar er zijn genoeg mensen die het wel echt hebben en baat hebben als het beestje een naam krijgt. Denk dat ik als persoon die op zijn 30e al twee burnouts heeft gehad omdat ik nooit eerder een goede diagnose heb gehad wel weet waar ik het over heb. Met neurologische afwijkingen bagataliseren krijg je precies dit!

Aukje -

Wow Joy en Mariska, wat gaan jullie hier ontzettend fel tegenin. Chantal staat vrij om haar mening te delen. Ik heb niet dezelfde mening, maar ook niet die van Kirsten. Ik heb een broer met ADD en een broer met ADHD en toch merk ik dat zij heel anders zijn dan anderen met dezelfde diagnose. Zij zien zichzelf ook niet als jongemannen met stoornissen, maar hebben toch die stempel gekregen. Daar zijn ze echt niet blij mee! Ik heb het gevoel dat het iets is wat het onderwijs nodig heeft om kinderen die minder kunnen voldoen aan de verwachting met goedkeuring anders te kunnen behandelen. Of om hun resultaten te wijten aan een diagnose. Slechte zaak vind ik dat. Allemaal omdat de verwachtingen in deze maatschappij voor het gros niet haalbaar zijn. Natuurlijk ben ik mij ervan bewust dat sommigen wel baat hebben bij een juiste diagnose en ontzettend hard hulp nodig hebben en voor die mensen heb ik dan ook veel respect. Het vergt veel kracht om die stappen te nemen.

joy -

Iets wel of niet als ziekte bestempelen is geen menig. Dat is het ontkennen van vaststaande feiten.
Haar “mening” is precies wat er mis is: mensen ontkennen geestelijke aandoeningen door te zeggen dat iedereen wel eens “een beetje depressief is” of een “een beetje adhd heeft” of “autistische trekjes heeft”.
Dat is ondermijnen, en maakt het voor mensen die het daadwerkelijk hebben heel moeilijk om daar open over te zijn. Je kan toch ook niet “een beetje” je been breken, of “een beetje” nierfalen hebben?! Zeker voor iemand die in de GGZ werkt vind ik dat een schokkende uitspraak.
Het is kwetsend.

Kirsten -

Hi Kirsten,

Het is echt alsof ik naar mezelf kijk bij jou! Mijn naam is ook Kirsten, ben ook blond, heb dezelfde kledingstijl. Alleen bij mij is de diagnose ADHD gesteld. Daarnaast rijd ik ook paard haha.

Maar dat terzijde, zelf ben ik erg open over mijn ADHD. Als ik het mensen vertel zeggen ze eigenlijk altijd: “oohh! Dit verklaart zoveel!”
ADHD is wat bekender bij de mensen dan ADD. Echter, is het beide niets om je voor te schamen.
De enige keren dat ik het moeilijk vind, is als ik moet studeren voor een tentamen. Dit kost mij zoveel energie. Daarom heb ik andere methoden en manieren gevonden om het voor mezelf makkelijk te maken. Dit soort processen duren nou eenmaal iets langer, nou ja.. helaas haha!
Andere dingen gaan weer sneller, omdat ik geen rust in m’n reet heb.
Mijn impulsiviteit vind ik zelf het meest storend. Bij mij komt het tot uiting dat ik amper een filter heb en veel zeg zonder na te denken.
Gelukkig is dit in de loop der jaren wel minder geworden en ben ik me wat bewuster van mijn omgeving.

Murl -

Hey Kirsten, Bedankt voor je eerlijke openhartige stuk over jou struggels met ADD.. Het is voor mij best heel herkenbaar al heb ik geen ADD.. Ik heb zelf HSP ( hoogsensitief ) gepaard met dyslexie en een zware vorm van dyscalculie ( dus ik lees je spelfouten toch niet haha ) Maar in principe is het allebei een storing in de prikkel verwerking. Al bijna mijn hele leven kamp ik met een minderwaardigheidscomplex en werk ik hard aan zelfacceptatie.. Door mijn leer problemen kom ik op papier minder goed uit de verf dan in de praktijk. Als ik bijv collega’s vertel dat ik als kind op speciaal onderwijs gezeten heb word het bijna niet geloofd ( kan er wel een boek over schrijven ) Een ding dat voor mij belangrijk is.. is dat HSP mij niet definieert het is alleen een deel van mij. Dat er een etiketje aan hangt heb ik los gelaten.. Maar door het etiketje heb ik wel mijzelf beter leren begrijpen. 5 jaar geleden stopte ik met de medicatie. Soms vind ik het moeilijk om de dealen met mijn eigen emoties ( door de medicatie was het meer afgevlakt en voor mij makkelijker te handelen ) Maar het gaat over het algemeen goed. Soms wou ik dat er meer gesproken werd over deze onderwerpen. Als je een etiketje hebt ben je niet minder waardevol of (dom) of apart.. De mensen die mij kennen zouden dat igg niet over mij zeggen.. Al moet ik wel eerlijk bekennen dat ik soms niet zeker weet of ik wel goed in de maatschappij pas zoals deze nu is.. Ik kan bijv niet fulltime werken.. Maar goed als je mij niet zou kennen en ik vertel dit zo, zorgt het misschien wel voor een vooroordeel. En als ik solliciteer dan stuur ik mijn sollicitatie gewoon eerst langs mijn vriendin Sophie ( ook hier op 2mwn ) Dan sta ik in ieder geval niet voor lul haha! En deze reactie heb ik ook 4x na gelezen voor ik hem neer zette om te kijken of het kwa spelling redelijk klopt 😉 the struggle is real haha.

Michelle -

Ook hier iemand die het verschil tussen ADD en ADHD eigenlijk niet kende. Ik vind het dapper dat je er zo open over schrijft en kan me voorstellen dat je er af en toe behoorlijk mee worstelt. Ik hoop van harte voor je dat je nieuwe medicijnen aan gaan slaan!

Kirsty -

Interessant om te lezen! Ik heb hier zelf geen ervaring mee, maar het lijkt mij wel lastig, met name voor jezelf en wanneer je omgeving er weinig van begrijpt. Hopelijk helpt het homeopathische medicijn!

Jane -

Jezus Willemijn en Martine, lezen jullie dit niet na op spelling? Ik wordt?? Ik wou? Ik zie wel vaker slechte fouten bij jullie stagiaire, jammer dat hier niet naar gekeken wordt.

Martine -

Hi Jane,

Daar kan Kirsten niets aan doen. Ik had haar de goede versie gestuurd maar blijkbaar waren de wijzigingen daar niet in opgeslagen. Heb het nu nogmaals aangepast. Excuus.

Anna -

Jeetje Jane wat onaardig om het zo te formuleren. Kan je dat niet even nalezen voor je het verstuurt?

Mandy -

Hallo Kirsten, wat ontzettend stoer van je dat je hier je verhaal durft te doen!! Mijn man heeft ook ADD en herken de vooroordelen die mensen.. Jammer al die stempels en blokjes waarin mensen denken.. Want ADD heeft ook zeker mooie kanten! Mijn man heeft ook veel soorten medicatie geprobeerd maar had ook meer last van de bijwerkingen als voordelen. Hij is nu bezig met cognitieve gedragstraining en binnenkort met mindfulness op aanraden van de GGZ. Als je nieuwe medicatie bevalt, wil je dit laten weten :-)

Lindsey Beljaars -

Wat heb je dit mooi, open en eerlijk geschreven!

MARIJKE -

Wat mooi dat je hier zo open over verteld. Zo knap dat jij je zo kwetsbaar durft op te stellen. Lijkt mij best lastig allemaal.

Margot -

Ik had nog niet eerder over ADD gehoord. Wat een mooie, leerzame en open post!

Myrthe -

Wat heb je het mooi en ook herkenbaar beschreven. Ik weet sinds mijn 13e dat ik ADD heb en ik heb het eigenlijk vanaf moment een geaccepteerd. Wel vielen voor mij heel veel puzzelstukjes op zijn plek. Ik ben er ook veel over gaan lezen. De site die je als bron aangaf, levente.nl, de maakster daarvan schrijft ook boeken. Deze zijn zeker aan te raden!
Wat ik me vooral altijd in gedachte heb genomen is dat ik door de stempel niet verander en dat er alleen een naam voor is. Uiteindelijk zijn het karaktertrekken en chemische onbalans in de hersenen. Maar dat maakt jou om wie je bent. Niet de stempel. Er zijn ook hele mooie kanten van ADD (al lijkt dat niet altijd zo als je jezelf voor de 100e keer afvraagt wat je nou ook alweer was vergeten) Het belangrijkste dat bij mij echt heeft geholpen is het zoeken naar houvast (lijstjes, agenda bijhouden, gelijk opschrijven als je bijv een datum krijgt en regelmaat in bepaalde dingen doen) veel rust kan geven. Dit zou je bijvoorbeeld, wat hier boven al is genoemd, samen met een coach kunnen doen of misschien wel met een studentenpsycholoog.
Ik heb zelf een systeem ontwikkeld met lijstjes, weekplanningen, agenda en manier van leren, dat ik zonder medicijnen ook goed functioneer en me goed kan concentreren. En: medicijnen zijn niet de oplossing, maar wel een hulpmiddel.

Sanne -

Ik herken me helemaal in je verhaal. Heb zelf geen add, maar pdd-nos (vorm van autisme) en daar is ook nog veel onbegrip over. Mensen hebben bepaalde stereotype beelden van mensen met add, ADHD, autisme enz. Hierdoor stellen ze altijd vragen die bij mij enorm veel irritatie opwekken ( huh maar meisjes zijn toch bijna nooit autistisch? en : en dan toch aan de pabo studeren.. Is dat wel zo handig?). En dan raar opkijken als ik dichtsla en er niet meer over wil praten. Normaal ben ik er heel open over en wil ik duidelijkheid geven en stereotypen weghalen, maar sommige opmerkingen zijn zo kwetsend dat ik gewoon niks meer wil zeggen.
Ik vind het daarom knap dat jij dit artikel geschreven hebt. Weer wat verkeerde denkbeelden de wereld uit helpen.

Mariska -

Heel herkenbaar Sanne! Ik heb ook PDD-NOS en de opmerkingen die je soms krijgt, pff. Bij mij kan je het niet aan de buitenkant zien en ik ben verbaal erg vaardig, dus ik word continu overschat. Heb jij dat ook? Ze noemen mij vaak de sociale autist, maar zien niet hoeveel stress ik krijg van sociale interactie en hoe extreem veel moeite mij dit kost. Ik ben blij dat ze eindelijk meer beginnen te weten te komen over autisme bij vrouwen. Dat het zich anders uit dan bij mannen en dat wij handiger zijn/ meer gestimuleerd worden als kind om sociale truukjes te leren kopieëren. Ik voorspel dat er de komende jaren nog veel meer vrouwen die vastlopen eindelijk de goede diagnose gaan krijgen, hoe meer erover bekend wordt. En hopelijk komt er met de jaren ook meer begrip voor mensen die een beetje anders zijn!

Mariska -

Wat een open en mooi geschreven artikel! Mijn partner heeft ook ADD. Heel herkenbaar, de hyperfocus op alles wat de interesse heeft. Dat maakt het voor buitenstaanders ook lastig om te begrijpen. Want hoe kan het dat een gesprek voeren heel lastig is, terwijl er wel uren op sportprogramma’s gefocust kan worden. Dat is dan lastig om niet persoonlijk op te vatten. Daarom is psycho educatie voor de directe omgeving zeker een must. En dan nog is er veel onbegrip. Lastig hoor! Ik leef met je mee. Mijn partner heeft heel veel baat bij coaching. Hij is gestart met medicijnen, omdat dit helpt bij het aanleren van nieuw gedrag, wat bij ADD natuurlijk extra lastig is. Het is wel de bedoeling dat op termijn de medicatie wordt afgebouwd. Ik ben echt onder de indruk van wat de coach (een maatschappelijk werker die bij ons thuis komt) al voor elkaar heeft weten te krijgen bij mijn partner in twee weken. Hij is er zelf ook blij mee, er is veel meer rust in zijn hoofd. Misschien ook iets voor jou? Ze werken aan structuur, planning, agendabeheer, planning van het huishouden etc.

Sabrina -

Wat goed dat je zo open durft te zijn! Wat mij nog niet helemaal duidelijk wordt uit dit stuk is hoe het komt dat mensen het moeilijk vinden om met jouw ADD om te gaan. Hoe uit ADD zich naar buiten, bij mensen?

Lieve -

Inderdaad! Daar ben ik ook benieuwd naar.

Stacey -

Wat knap dat je hier zo open en eerlijk over ‘durft’ te vertellen. Ik vind dat je het heel mooi verwoord hebt en ik hoop voor je dat de homeopatische middelen je helpen. Echt complimenten voor je artikel!

Maria -

Openhartig artikel! Ik wist ook nooit zo goed het verschil tussen ADHD en ADD. Hopelijk slaat de homeopatische medicijn aan Kirsten!

marije -

Ik weet sinds december vorig jaar dat ik ADD heb en ben nog bezig het een plekje te geven. Soms zit ik vooral mijzelf in de weg. Heb mij vaak afgevraagd waarom ik dingen doe zoals ik ze doe of waarom ik mij zo druk maak. Nu weet ik waar het van komt maar neemt niet weg dat het altijd makkelijk is.

Reageer ook