De fases van vriendschap

In de auto hadden we laatst een leuk gesprek over de fases van vriendschap. Wat voor fases zijn er allemaal eigenlijk? Hoe zit dat bij ons? Wanneer is het een vriendschap voor het leven? We bespraken het uitvoerig met elkaar. Wat is echte vriendschap toch mooi!

Foto door Mariska de Groot – Grotografie

https://www.youtube.com/watch?v=5xDlGmrfDxA

Ken je deze nog nog nog? Geüpload in maart 2015

Veel mensen zullen minstens een tiental vrienden opnoemen als je hen er naar vraagt. Maar als je eens echt kritisch gaat kijken naar die vriendschappen is het denk ik knap als je er 5 goede vrienden op na houdt. Laat je dus zeker niet leiden door iemand die op Facebook meer dan 300 vrienden heeft. Wat ons betreft gaan goede vriendschappen absoluut niet over kwantiteit maar over kwaliteit. En dat laatste, dat is speciaal en kan een vriendschap omtoveren tot een levenslang maatje. Het Psychologie Magazine zegt er dit over:

“Vrienden kunnen ons bovendien status geven: van het aantal leiden we vaak af hoe populair en succesvol iemand is. Mensen hebben dan ook de neiging om de grootte van hun vriendenkring te overdrijven. Als aan proefpersonen werd gevraagd om met de namen van hun vrienden op de proppen te komen, kwamen ze meestal lang niet tot het aantal vrienden dat ze in eerste instantie hadden genoemd.”

Fase 1: Kennismaking

De eerste fase bestaat volgens ons uit kennis maken. Nogal logisch. Je komt iemand tegen op school, je studie, je werk, een vereniging, op internet, via via: noem maar op. Er is wetenschappelijk bewezen dat je jezelf aangetrokken voelt tot mensen die op ons lijken omdat we die simpelweg het leukst vinden. We hechten volgens de wetenschap blijkbaar veel waarde aan gelijkheid van ras, afkomst, opleidingsniveau, familieachtergrond, inkomen, geloof, interesses en opvattingen, maar ook gedeelde levenservaringen (bijvoorbeeld: allebei borstkanker overleefd), levensfase, rook- en drinkgedrag: we hebben onze vrienden het liefst precies hetzelfde als wijzelf. Canadese psychologen vonden vorig jaar zelfs dat onze beste vrienden bijna even veel op ons lijken als onze bloedeigen broers en zussen, wat betreft sociale achtergrond, persoonlijkheid en opvattingen. (Bron: J. Gieles – De wetten van vriendschap)

Zo te lezen zoeken we dus een vriend die onszelf reflecteert als een spiegel. Tenminste, als je kijkt naar de grote rode lijn want verschil moet er wezen! Zo maakten wij kennis bij de opleiding Logopedie dus qua opleidingsniveau en interesses zat dat al goed. We zaten destijds in dezelfde levensfase. We woonden beiden samen en gingen studeren. Daarnaast zijn we van nature verstandige personen die niet snel risico’s nemen en denken we over veel dingen hetzelfde. En we zijn twee tuinkabouters. Jep, my sister from another mister. Tot zover lijkt dat onderzoek redelijk te kloppen.

Goed, volgens ons is fase 1 dus kennismaking en aftasten. Hoe voel ik me bij deze persoon? Is het contact (on)gemakkelijk? Hoe denken we over bepaalde dingen? Delen we belangrijke dingen (uit het verleden) met elkaar, voelen we ons daar comfortabel genoeg bij? Met andere woorden: is er een mogelijkheid tot verdieping in deze vriendschap? En bij beste vrienden wordt dat wat ons betreft al heel snel duidelijk. Er is een bepaalde klik, een soort chemie. Alsof je elkaar al jaren kent, het verloopt allemaal zo soepel en voelt vertrouwd.

Waar ik in onze eerste week op maandag nog dacht dat Wil en ik niet echt bij elkaar pasten als vriendinnen (want zij extrovert, ik introvert), kletsten we op vrijdagmiddag honderduit in een cafeetje over onze levens en bleek er wel degelijk een bijzondere klik te zijn.

Fase 2: Leuke dingen doen

De volgende fase is dat je samen dingen gaat ondernemen. Je komt er achter dat het goed klikt met deze persoon en dus durf je het wel aan om daar gezellig mee uit eten te gaan, naar de bioscoop te gaan en/of te gaan stappen. En uiteindelijk ga je ook weekendjes weg of met elkaar op vakantie. Hoe meer tijd je met elkaar doorbrengt, hoe sterker de band tussen jullie wordt.

De Groningse onderzoeker Gerhard van de Bunt noemt dit het ‘gelegenheidsprincipe’. Als je bijvoorbeeld een cursus/opleiding volgt waarbij je veel moet samenwerken en veel gezamenlijke pauzes hebt, is er meer kans op vriendschap dan als je een serie lezingen volgt, zonder pauze.

In ons geval zaten we in het begin heel vaak in cafeetjes. In jaar 1 van de opleiding hadden we het namelijk nogal rustig en tijd zat om de stad in te gaan. We hebben toen enorm veel gepraat kan ik me herinneren over werkelijk waar alles. Dit gaf al aan dat we ons in elkaar wilden verdiepen wat het begin van een mooie vriendschap was. Maar ook gingen we stappen en dan bleef ik bij Willemijn slapen. Daarnaast werkten we ook veel samen op de opleiding en kregen we op een gegeven moment een gezamenlijk hobby er bij op zaterdag: LiveLifeGorgeous. We zagen elkaar wel zes keer per week! We denken dat het feit dat we zoveel tijd met elkaar doorbrachten er toe heeft geleid dat onze vriendschap zo sterk is geworden met een stevige basis.

Fase 3: Infiltratie in het persoonlijke leven

Fase 3 is voor ons toch wel dat iedereen in je omgeving af weet van die nieuwe, beste vriendin. Een beetje alsof je je familie voorstelt aan je nieuwe relatie alleen dan op het gebied van vriendschappen. Je merkt dat je begint te vertellen aan je omgeving over jullie vriendschap. Langzaamaan ontmoeten jullie elkaars familie en vrienden.

Maar ook is fase 3 dat je je nergens meer voor schaamt als je bij elkaar bent. Je kunt overal over praten: o-ve-ral over. Gesprekken over je vajayjay, gênante bezoek bij de dokter en alle andere gekke problemen of verhalen die je hebt. Je voelt je enorm op je gemak bij elkaar en zou gerust 24/7 met elkaar opgesloten kunnen zitten.

Fase 4 Verbinding

Doordat je basis in de loop der jaren een stevige fundering heeft ontwikkeld, weet je dat die ander er altijd voor je is. Je maakt van alles met elkaar mee en dat zorgt ervoor dat jullie als persoon afzonderlijk groeien maar ook met elkaar. In tijden van nood leert men zijn vrienden kennen en dat is zeker waar. Je hebt elkaar moeilijke momenten te doorstaan wat zorgt voor een nieuwe dimensie aan jullie vriendschap.

Ook wij hebben dit zeker gehad. We kennen elkaar nu 8 jaar en voor ons beiden is dit de langste vriendschap die we gehad hebben. In die 8 jaar is er veel gebeurd. Als het niet lekker liep met onze relatie, bespraken we dat met elkaar. Als er weer eens drama was in de familie, belden we elkaar op en stortten ons hart bij elkaar uit. Of als we persoonlijk in de knoop zaten, trok de ander aan de bel. We luisterden naar elkaar, gaven elkaar advies, leefden met elkaar mee en we hebben wat af gejankt en gelachen. De situaties die we met elkaar hebben meegemaakt zullen ons altijd bijblijven.

Fase 5 Meegroeien met elkaars levensfasen

En tegen de tijd dat je in fase 5 zit merk je dat je lang niet meer zoveel met elkaar hoeft af te spreken als bij fase 1. De verbinding tussen jullie is ijzersterk. Ook al spreek/zie je elkaar misschien minder (bijvoorbeeld doordat je in verschillende levensfasen zit/verhuizing/andere nieuwe interesses), je weet dat diegene er altijd voor je is. Je weet/voelt dat de ander aan je denkt. De vriendschap verwatert niet juist door die sterke basis die je jarenlang hebt opgebouwd. En dat is -denken we- een vriendschap voor het leven tegen de tijd dat je in deze fase zit. Natuurlijk kun je de toekomst niet voorspellen, maar als de basis goed is dan kun je alles samen aan en geloven wij er in dat de vriendschap voorbestemd is totdat je er zelf niet meer bent.

Zo zitten we op dit moment in ons leven in een wat andere levensfase. Willemijn is moeder geworden en richt zich naast het werk op de opvoeding van Jelle en ik wil misschien weer een opleiding gaan volgen en ben veel bezig met een verdieping van mijn persoonlijke ontwikkeling. Verandert dat iets aan onze vriendschap? Nee, want wij zitten in fase 5. We missen soms wel de extra quality time die we vroeger wat meer hadden, maar ook dat spreken we uit en zoeken we een ‘oplossing’ voor. Zoals toch wat vaker na het werk afspreken of even bellen. Want voor het hele leven geldt in alle relaties (ook die met jezelf!) dat communicatie een sleutelwoord is tot een goede basis en balans in het leven.

9 reacties

Syl -

Ik zat echt bij alles te knikken. Ik denk dat ik 7 vriendinnen heb, waarvan 4 echte vriendinnen zijn.

Alex -

Super mooi geschreven! Ik ken het probleem, vooral sinds dat ik veel in het buitenland zat kon ik wel een verschil tussen “echte” vrienden en andere mensen zien. Nu zit ik in New York en ik weet gewoon dat het alles weer zo is als altijd als ik mijn vrienden de volgende keer zie – ook al is het bijna een jaar geleden dat wij ons voor het laatst hebben gezien. En dan heb ik het over 3 of 4 mensen, bij de rest is het dan toch wel wat anders…

Liefs uit New York,
Alex

Denise -

Wat mooi om te zien hoe goed jullie vriendschap is. Ik heb niet héél veel vrienden, en zie de meesten ook niet zo vaak door afstand maar ik weet wel dat ze er voor mij zijn in leuke en minder leuke tijden en andersom. Mijn beste vriendin ken ik al vanaf onze baby tijd en ik kan me niet voorstellen dat wij ooit geen vrienden meer zijn. We zijn totaal verschillend maar ze is en blijft mijn beste vriendin :-)

Nicole -

Leuk om te lezen :) Ik zou heel graag zo’n sterke vriendschap krijgen als die van jullie! Ik ben altijd zo’n iemand geweest die 1 of 2 vriendinnen heeft, maar de afgelopen tijd zijn mijn contacten een beetje verwaterd. Heb een heel druk studiejaar gehad en ben sinds 2 maanden verhuist naar Groningen (waar ik niemand ken) en kom uit de omgeving Zwolle. Een goede vriendin die ik nog heb woont in Apeldoorn dus daar ga ik ook niet meer snel langs helaas! Maar wie weet wat (en wie) er weer op mijn pad komt :)

Charile -

Wat een mooi artikel, ik herken het zeker!

Lindsey Beljaars -

Mooi hoe de fases hier worden besproken. Ik vind jullie Best Friends TAG nog steeds heel leuk om te zien :)

Susan -

Mooi om te lezen <3 Zo fijn om zulke vrienden te hebben

MARIJKE -

Heel mooi om te lezen hoe sterk jullie vriendschap is. Ik heb ook zo’n vriendin, ik ken haar al vanaf dat ik 11 jaar was en zijn ons hele leven als best friends! Fantastisch om iemand bij je te hebben die je door en door kent!

Linda -

Ik heb op de basisschool een hele goede vriendin gehad, maar dat is toch verwaterd na de puberteit. Op de middelbare school had ik verschillende vriendinnen, we deden regelmatig dingen met elkaar, maar een vriendschap zoals jullie die hebben, heb ik niet meer gehad.
Op mijn 19e ben ik tot geloof gekomen en ik merk dat daardoor oude vriendschappen uit elkaar groeiden. En in de kerk heb ik vriendinnen, maar ze hebben toch een heel andere cultuur, opleidingsniveau, dat hele rijtje wat je opsomde.. Ik waardeer mijn vriendinnen enorm hoor, maar wat zou ik het fijn vinden om iemand te ontmoeten waar ik al deze dingen mee kan delen. “The whole package” in vrienschapsvorm :)

Reageer ook