Gestopt met mijn studie

Datgene doen wat goed voor je is en waar je gelukkig van wordt. Dat is nog niet altijd even makkelijk. Toen Kirsten bij ons solliciteerde als stagiaire vertelde ze dat ze ging stoppen met haar studie, maar nog wel dolgraag wilde stage lopen bij ons deze zomer. Martine en ik vonden het beide super dapper dat ze stopte en tadaa, het onderwerp voor haar eerste artikel op 2WMN was geboren.

Foto door Lauren Mancke

Door Kirsten – Al jaren keek ik er naar uit. Na mijn MBO, studeren aan het HBO. Dat was echt een soort droom van mij. Wat zou dat gaaf zijn en zou ik me dan ook echt slim voelen? Ik wil niet zeggen dat ik mezelf ‘dom’ vind, absoluut niet, maar ik wilde graag iets extra’s leren. Een stapje extra zetten. Zeker toen ik hoorde wat er allemaal mogelijk is op het HBO en het studentenleven wat er bij kan komen kijken.

Mijn vriend studeerde al in Groningen en ondanks dat ik eerst 90% zeker wist dat ik naar Enschede zou gaan, besloot ik vorig jaar juli toch naar Groningen te verhuizen voor mijn nieuwe studie. Ik was aangenomen en door het dolle heen. Zo blij dat ik eindelijk zou beginnen aan een HBO opleiding. Ik was ontzettend trots op mezelf en schreeuwde dat met alle liefde van de daken.

Ik begon aan de opleiding Communication and Multimedia Design. In eerste instantie wilde ik International Communication doen, maar de toelatingstoets die je daarvoor moet doen had ik niet gehaald. Bij de opendag besloot ik bij CMD te kijken en dat leek me toch ook wel erg gaaf. Voor die opleiding hoefde ik geen toelatingstoetsen te doen waardoor ik meteen aangenomen was. Door de dolle heen. Het kon niet beter, zo leuk!

In juli verhuisde ik naar Groningen en het perfecte plaatje was in mijn ogen compleet. Ik kon niet wachten tot de KEI week begon, de KEI week is een introductieweek wat georganiseerd wordt voor alle nieuwe HBO en universiteitsstudenten in Groningen, echt een ontzettend leuke en gezellige week. Na de KEI week had ik nog twee weken vakantie en dan zou het beginnen.

Ook bij de opleiding had ik een introductieweek en vanuit de studie vereniging hadden we ook een introductiekamp van drie dagen. Daarna begon het echte werk. De colleges begonnen, het huiswerk moest gemaakt worden en elke week een presentatie.

Blok 1 was leuk, niet super moeilijk, maar wel heel nieuw. We moesten in het begin bijvoorbeeld een icoon maken over jezelf, daar moest je dan een moodboard bij maken en een spinnenweb met woorden die bij jou passen. Heel leuk en fijn om zo creatief bezig te zijn. Al moet ik wel zeggen dat ik er erg aan moest wennen. Ik heb hiervoor de MBO opleiding Paardenhouderij & Management gedaan, helemaal niet creatief. Dus ik moest wel even omschakelen. Ondanks dat ik zelf best wel creatief ben. Ik merkte aan mezelf dat ik het vervelend vond als andere het zo uit hun mouw schudde, maar ach, dat komt bij mij ook wel, dacht ik dan. In blok 1 heb ik eigenlijk alles gehaald en ondanks dat ik het in het begin wat druk voelde, ik bedoel, het tempo lag toen niet echt hoog, maar het verschil met het MBO was toen al duidelijk te merken. In blok twee moesten we een website ontwerpen. Ondanks dat ik wel heel leuk vond, vond ik het geen leuk blok. In mijn groepje liep het niet lekker en ik legde de lat heel hoog bij mezelf. Ik vond het verschrikkelijk als ik mezelf dan teleurstelde met minder, omdat het op dat moment gewoon niet anders kon. Ik snapte de programma’s niet en zo kan ik nog wel even door gaan ;).

Maar ook blok twee heb ik zo goed als in een keer gehaald. Er was een herkansing, maar met wat behulp van mijn omgeving was dat ook gehaald. Wat fijn! Ik liep op schema, had 30 punten en was apetrots. Wie had dat nou gedacht? ‘Kirsten op het HBO en ze haalt het ook nog gewoon! Ze ligt gewoon op schema!’

En toen kwam blok drie. Het blok waarin voor mij alles anders werd. En ik kan er best wel boos, verdrietig en teleurgesteld over worden. Blok drie was het blok wat mij ‘fataal’ werd. Dat klinkt voor jullie misschien veel erger dan het was, maar zo kijk ik er wel op terug. We begonnen aan onderzoek, hadden een groot project lopen en in mijn werk groepje liep het niet zo soepel. Naast het grote project en het onderzoek eisten de gewone vakken ook nog veel aandacht. Elke dag zat ik met mijn neus in de boeken, want we hadden dit blok voor het eerst tentamens. Eigenlijk was blok drie alles wat blok een en twee niet waren. Alles kwam namelijk bij elkaar en dan nog net iets meer.

Steeds vaker moest ik heel random om dingen huilen, echt om de stomste dingen schoten de tranen in mijn ogen. Ik kon mezelf niet eens meer verdedigen tijdens een gesprek zonder te janken. Gek werd ik er van. Ik was altijd moe en vaak ziek. Alles wat ik normaal gesproken niet ben. Er schoot wel eens door me heen om te stoppen. Dan zei ik tegen mezelf ‘Misschien is het toch niks voor mij, dat HBO’ of ‘Op dit moment is het allemaal nog te vroeg, ik ga gewoon een stap terug zetten en over een paar jaar ben ik terug’. En toch ging ik dan door en wilde ik mezelf bewijzen. Bewijzen dat ik wel HBO waardig ben. In principe lag ik nog best goed op schema, maar ik had inmiddels ook al een aantal herkansingen binnen gesleept. En met die herkansingen had ik prima mijn BSA kunnen halen, maar de druk werd hoger en hoger. Ik legde de lat te hoog. Zat elke dag in de boeken zonder echt resultaat.

Ik had mezelf voorgenomen: Als ik ga studeren wil ik ook af en toe de stad in kunnen, leuke dingen kunnen doen en fijne cijfers halen op school. Op dat moment deed ik eigenlijk alles wat ik niet wilde, op het studeren zelf na. Ik zat alleen maar in de boeken, deed niks leuks meer naast school, was helemaal niet meer in het nachtleven te vinden en voelde me totaal niet mezelf. En zo’n 6 weken geleden vond ik het mooi geweest. Het was klaar. De druk is voor nu te hoog. Ik voelde me bij die druk gewoon niet comfortabel. Ik stuurde het bericht naar mijn ouders en zou er nog even over nadenken, maar in mijn hoofd had ik de keus al gemaakt. En op dat moment leek er al een last van mijn schouders te vallen. Alleen het idee al maakte me weer een klein beetje meer mezelf.

Ik ben dus eind blok drie, begin blok vier gestopt met mijn HBO studie Communication and Multimedia Design. Of ik me er voor schaam? Nee. Want het is niet het einde van de wereld. Of ik het jammer vind? Enorm! Ik had het zo ontzettend graag gewild, en nog steeds! Op dit moment sta ik op de wachtlijst van de MBO opleiding Mediavormgever. Hier zal ik bijna hetzelfde gaan doen, alleen dan zonder de vele onderzoeken etc. Voor nu is dat beter, zodat ik over drie jaar gewoon weer terug kan naar de Hanze. Of misschien al wel na 1 jaar!

Ik ben dus gestopt met de studie omdat het voor mij niet meer ging. Ik was mezelf niet meer en ik genoot er niet van. Als ik mijn boeken al open deed schoot de moed al in mijn schoenen. Ik heb niet gefaald, al dacht ik dat eerst wel. Maar soms moet je jezelf even extra de tijd geven. Tijdens de afgelopen driekwart jaar heb ik namelijk ontzettend veel geleerd, ook over mezelf. Ik ben namelijk meer een praktijkmens dan een theoriemens. Ik leer graag vanuit de praktijk. Ik wil doen, bezig zijn, vallen en weer op staan. Daar voel ik mij goed bij, helemaal op dit moment.

Mocht je je herkennen in dit verhaal of deze situatie, neem je gevoel dan wel serieus. Ga eens zitten met je ouders, beste vriend/vriendin, SLB’er of iemand anders en praat er over. Denk na over wat je wilt en wat je niet wilt. En onthoud heel goed, het hoeft geen falen te zijn. Echt niet.

71 reacties

Anoniem -

Hallo!
Ik weet ik ben wat laat met reageren. Ook ik studeer CMD, in Leeuwarden. Ik heb dit jaar mijn MBO mediavormgever (grafisch vormgever) diploma gehaald. Ook ik begin erg te twijfelen of dit wel mijn studie is. Mijn verhaal is best apart. Ik vond mediavormgever echt een super leuke opleiding en ik heb mij daar echt weten te ontwikkelen als waardig grafisch vormgever, ook door mijn jaar stage. Toen ik klaar was, dacht ik dat ik mij wou verder ontwikkelen in de vormgever wereld. Dit dacht ik te doen met CMD, omdat je na je eerste jaar minoren kunt volgen die jou interessant lijken. Ik zit nu in de tweede periode en ik heb nu (mede) door een voorsprong 27 studiepunten. Mijn eerste periode ging al moeilijk en dit is vrij logisch omdat je moet wennen aan je studie. Ik heb in de eerste periode punten gehaald voor dingen als Concepting en production. Nu ik in de tweede periode zit merk ik heel erg dat ik meer moet doen dan alleen dat. Zo moeten wij ook punten halen voor PM, Teamwork, sharing etc. Maar dit is veel te hoog gegrepen voor mij. Ik heb op dit moment ook nog eens een groepje die niet lekker werkt, waardoor ik deze punten voor mijn gevoel gewoon niet kan halen. Het liefst zou ik gewoon aan het werk willen met wat ik al kan! Maar ik schaam mij want ja, is een MBO niveau 4 diploma genoeg? Kan ik daar werk mee krijgen? Of beland ik dan bij mijn simpele bijbaantje. Maar ik denk dat als ik de knoop doorhak, dat het een flinke opluchting zou zijn. Ik vind het allemaal heel zweverig en ik houd meer van structuur. Ik groei liever binnen een bedrijf. Ik geef mijzelf nog tot voor februari om echt te beslissen. Wat zijn jullie tips? Ik zit er nogal doorheen. Mvg Anoniem :)

Daniëlle -

Ik ben een maand geleden gestopt met mijn HBO-studie. Ik zat in het derde jaar, deed een duaal traject van werken – leren, maar het werk trok me gewoon helemaal niet meer. Ik heb dus besloten om door te stromen naar de Universiteit, om daar een studie te gaan doen waar mijn hart wel ligt. Dus in september begin ik met ene nieuwe studie. Leuk artikel, Kirsten!

Verena -

Nou ik heb niet alle reacties gelezen maar wel een paar, toevallig allemaal negatieve(?!)

Jammer dat er zoveel kritiek is op de schrijfstijl. Iedere persoon heeft een andere schrijfstijl en dit kwam heel informeel over, wat super chill om te lezen is soms. Martine en Willemijn schreven overigens een paar jaar geleden ook niet zulke goede artikelen zoals ze nu doen. Ik vind het knap dat je zo persoonlijk bent in je eerste blog, ga zo door. Ik vond het namelijk wel erg leuk:-)

Hannah -

Mag ik een paar tips geven?:)

Ik vind ik spelfouten nooit zo erg, daar lees ik zelf ook altijd overheen. (haha) Maar wat ik wel zie zijn fouten die je maakt in zinsopbouw en gevoel voor taal.

“ondanks dat ik het wel heel leuk vond, vond ik het blok niet leuk.”… Leuk zijn een beetje van die no-go woorden, en 2 keer hetzelfde woord achter elkaar ook beter van niet. Ook begrijp ik niet wat je ermee wil zeggen. Je vond het leuk maar toch ook niet?? Dan kun je beter niks zeggen. Als je als enige het programmeren leuk vond, zeg dat dan. : “Het vak programmeren in het derde blok vond ik leuk, maar voor de vakken in de rest van het blok ging ik met tegenzin naar school.”

“Door het dolle heen.” Geen persoonsvorm en geen werkwoord, therefore geen goede zin. Zo’n zin kun je wel enkele keren gebruiken in dit stuk maar naar mijn taalgevoel staan dit soort zinnen er een beetje te vaak in.

“Ik kon niet wachten tot de KEI week begon, de KEI week is een introductieweek wat georganiseerd wordt voor alle nieuwe HBO en universiteitsstudenten in Groningen, echt een ontzettend leuke en gezellige week.” Je schrijft hier een beetje alsof je een appje stuurt aan je beste vriendin waarin niks klopt van de punten en komma’s. ( Zo zijn er veel meer van dit soort zinnen) –> “Ik had ontzettend veel zin in de de keiweek die een aantal weken voor de eerste dag van mijn studie werd georganiseerd. Dit is een hele (leuke? (Ik zou hier niet nóg een keer leuk zeggen.Leuk heeft op een gegeven moment geen inhoud meer.)) en gezellige intro-week voor alle nieuwe HBO en universiteitsstudenten van Groningen.”

Ps: Je mag geen “En” schrijven als eerste woord van een zin! Dus na een punt nooit: “bla bla bla. En bla bla”

Doe ermee wat je wil, liefs!

pps: Ik lijdt heel ernstig aan SOW (studie ontwijkend gedrag), vandaar. Nu ga ik weer verder met mijn verslag voor school. bye.

Clara -

Jeetje wat ben jij een negatief persoon. “Even een paar tips”

Michelle -

“pps: Ik lijdt heel ernstig aan SOW (studie ontwijkend gedrag), vandaar.”

Ik vind het echt fijn als iemand echt een idioot lang verhaal schrijft over taalfouten (of slechte zinsopbouw en gevoel voor taal hoe jij het noemt) van een ander en dan zelf een gigantische taalfout maakt. (Het moet dus “ik lijd” zijn.)

Anyways, ik vind dit soort comments die over taalfouten etc. gaan verder geen probleem, zolang het opbouwende kritiek is. Ik reageer hier zo op jou omdat ik het verre van opbouwend vind. Dan vind ik het heel ironisch dat jij zo’n fout maakt. Vandaar. 😉

Tess -

Ik ben zelf na mijn derde schooljaar hbo gestopt. De eerste drie jaar gingen als een droom en ook mijn propedeuse had ik in een jaar gewoon gehaald. In het 4de jaar van stage en scriptie ging het echter gewoon niet meer, ik vond het werk niet leuk en na 2 keer stage te hebben gelopen, waarvan een zelfs in India en alletwee uiteindelijk afgekeurd, heb ik toch de knoop doorgehakt en ben ik gestopt met de opleiding. Er viel een last van mijn schouders! In het begin vond ik het wel heel erg, ik kon het niet aanzien dat mijn klasgenoten die lagere cijfers haalden wel hun diploma’s haalden. Maar nu ik een hele leuke baan heb waar ik in het traject zit om door te groeiem tot manager voelt het toch als een goede keuze. Met hard werken kom je er ook :).

Mo -

Tof en eerlijk artikel, Kirsten! Ik heb na mijn VWO ook eerst een HBO-opleiding gedaan, maar ben daar na twee jaar mee gestopt omdat het toch niet zo mijn ding bleek te zijn. Ik ben juist meer een theoriemens, en niet zo’n doener. Uiteindelijk heb ik toch de stap genomen om te stoppen en alsnog naar de universiteit te gaan. En hoewel ik daar veel beeter op mijn plek zat, heb ik ook wel het gevoel gehad dat ik had gefaald omdat ik een opleiding niet had afgemaakt. Uiteindelijk ben ik tot dezelfde conclusie gekomen als jij: ik had er weldegelijk veel van geleerd!

Charlotte -

Goed stuk! Voor mij zijn sommige dingen ook herkenbaar. Ik ben in mijn derde studiejaar gestopt met de opleiding logopedie. Bij mijn minor en stages ging het mis. Het lukte mij niet om deze te halen en ik kwam er achter dat ik de werkzaamheden van een logopedist helemaal niet leuk vond, nu ik het zelf moest doen. Omdat er in deze maatschappij nogal veel gehamerd wordt op het feit dat je alles voor elkaar moet hebben, voelde het ook behoorlijk vervelend om te stoppen. Toch is er inderdaad ook een last van mijn schouders gegaan. Op het moment ben ik aan het bekijken of ik een nieuwe studie ga oppakken, maar tot die tijd heb ik een baantje en bijstand.

Sanne -

Herkenbaar stuk heb je geschreven. Ik heb eerst mbo pedagogisch werker jeugdzorg gedaan toen hbo pedagogiek. Beide succesvol afgerond maar ik wilde meer leren, meer verdieping. En ben in september begonnen aan de universiteit pedagogische wetenschappen. Vond het erg leuk en interessant, alles gehaald. Tot blok 3 kwam en ik statistiek kreeg. Meteen in de eerste week wist ik dat ik dit niet kon met mijn vmbo achtergrond te grote achterstand+ dat ik er achterkwam niet zo naar mensen te willen kijken. Ben toen gestopt, ik was zo ongelukkig en gestrest dat was het mij niet waard. Heb er ook geen spijt van gelukkig. Veel succes, het duurt misschien iets langer maar uiteindelijk kom je wel op je plek!!

Liena -

Zo herkenbaar als HBO doet dan ben je “slim” nouja als je je omgeving moet geloven. Scriptie schrijven voor MBO ow dat valt wel mee het is geen HBO en je student noemen laat ook maar want dat mag pas als je HBO doet. Zelf ben ik op niveau 2 begonnen en heb inmiddels mijn niveau 4 gehaald. Ik merk dat ik meer wil weten en specifieker op de hulpvragen wil in gaan, en dan moet je naar het HBO, en dat voelt tegenstrijdig. Aan de andere kant wil ik meer weten maar het stukje bewijzings drang is er zeker ook, word ik dan wel geaccepteerd en hoef ik me dan niet zenuwachtig te voelen als het rondje wat studeer jij komt te voelen. Afein dit artikel komt als geroepen maar maakt me ook weer onzeker. In september ga ik wel starten met mijn HBO opleiding hoe ver ik kom, ik zie het wel.

Andrea -

Wat dapper! Ik herinner me inderdaad nog dat ik moest stoppen met mijn studie (niet genoeg punten en het paste ook helemaal niet bij me). Het deed toen pijn, maar achteraf heb ik er zoveel van geleed. Je wordt er sterker van en je leert jezelf kennen. Die dingen zijn ook waardevol en die leer je niet wanneer alles altijd direct maar lukt.

Maxie -

Erg interessant stuk om te lezen. Volgens mij zijn er al eerder artikelen op 2wmn verschenen over ‘ergens mee stoppen is niet erg’. Wat me altijd zo opvalt is dat er expliciet wordt gezegd dat het geen falen is/ dat je niet gefaald hebt. Ben ik de enige die het daar niet mee eens is?

Dit is absoluut niet gemeen bedoelt, ik vind het echt heel dapper van je dat je hebt besloten om te stoppen en ik vind het prachtig om te zien dat je jezelf zo goed kent en dat je door hebt dat dit voor nu niet aan jou besteed is. Wat ik dan ook bedoel is helemaal niet persoonlijk naar jou gericht. Maar waarom faalt niemand meer in zijn/haar leven?

‘Gefaald hebben’ betekend dat iets niet is gelukt. Als we het stoppen met een studie als voorbeeld gebruiken, dan is de studie niet gelukt. Dan heb je dus gefaald in het behalen van je studiejaar. Uiteraard stop je er bewust mee, maar het eindresultaat blijft hetzelfde. Dat je ergens in hebt gefaald is niet erg, dat hoort eenmaal bij het leven.

Ik lees veel reacties over dat de maatschappij zoveel druk achter ons zet om de lat zo hoog mogelijk te leggen, maar niemand heeft het over het stigma rondom ‘falen’ dat wij als maatschappij hebben gecreëerd. Als we aan falen denken lijkt het wel alsof we het over het einde van de wereld hebben. Nee. Als je ergens in hebt gefaald is iets je niet gelukt. Punt.

Ik denk dat het voor veel mensen goed zal zijn als we accepteren dat falen niet erg is. Iedereen faalt wel eens, maar wanneer dat gebeurt moet je gewoon tijd voor jezelf nemen en evalueren over wat er fout is gegaan en bedenken wat je volgende stap wordt. Dus laten we het beestje gewoon bij de naam noemen: je hebt gefaald.

Kirsten -

Bedankt voor je eerlijke reactie, dankjewel! Ik snap precies wat je bedoeld, maar ik heb later nog eens goed nagedacht waarom ik ben gestopt. Op het moment van het schrijven van dit artikel had ik besloten te gaan voor mbo media vormgever, inmiddels ben ik daar op terug gekomen. Ik vind het een prachtig vak, maar het vak is niet aan mij besteed. Ik ben er (denk ik) niet creatief genoeg voor. Ik heb me voor nu ingeschreven voor de Associate Degree Sport, Gezondheid en Management. Ik denk namelijk wel dat ik het hbo niveau aan kan, maar dat de combinatie van de richting die ik volgde, te weinig verstand van de programma’s en nog wat dingen er voor zorgde dat ik vroegtijdig gestopt ben. Want ik haalde mijn punten, soms met veel moeite soms in een keer, wel gewoon. Op het punt van stoppen had ik 33 punten.

Maxie -

@Kristen; Als ik zo hoor heb je in ieder geval genoeg ambitie en ben je zeker slim genoeg om een HBO studie te gaan volgen. En wie weet past je volgend opleiding inderdaad veel beter bij je! Hoe dan ook, heel veel succes met je nieuwe opleiding en ik hoop dat je je bij deze studie veel meer op je gemak zult voelen (en niet alleen in het begin 😉 ).

Esther -

(1) falen vind ik een misplaatst woord, in vrijwel álle gevallen dat het gebruikt wordt. Je faalt nooit. Je kunt een keer een tentamen niet halen, dan heb je ‘gewoon’ een onvoldoende. Dat is geen falen.
Als je dan een meer accurate benoeming zou nemen, bijv.: het is niet gelukt. Dan nog is dat niet van toepassing.
(2) Wat heb je precies gefaald, of wat is precies niet gelukt op het moment dat je stopt met je studie? Het is je niet gelukt het af te maken? Misschien wel, als je was doorgegaan. Maar dat is niet het geval. Je maakt een bewuste keuze om te stoppen.

Naar mijn idee:
(3) Je bent geslaagd. Je bent erin geslaagd voor jezelf te kiezen, voor de dingen die jou gelukkig maken.

Heb je gefaald in het leven als je geen HBO opleiding hebt? Heb je gefaald in het leven als je geen MBO opleiding hebt? Heb je gefaald in het leven als je uberhaupt geen opleiding hebt?

Er is geen falen of slagen in dit leven. We zijn hier niet om één of andere top te bereiken, want wat is een top precies? Een WO opleiding afmaken? Een Ph.D. doen? Professor worden? Directeur van een bank worden? Veel geld verdienen? Advocaat of rechter zijn?

In ons leven gaat het maar om 1 ding: een FIJN leven hebben. Dán is je leven geslaagd.
maar ook als je je hele leven depressief bent, dat is geen falen of mislukken. Je hebt je best gedaan, so be it.

Dus Kirsten, wie wat ook zegt; het is jouw keus. Je kiest voor je eigen leven, voor je eigen geluk. Daarmee ben je naar mijn idee dus met vlag en wimpel geslaagd 😉

Amelie -

Een “fijn” leven hebben zoals jij het omschrijft klinkt heel makkelijk maar niet iedereen kan nou eenmaal werk doen wat hij/zij leuk vindt, soms moet er gewoon geld verdiend worden en kan je je hobby’s bijvoorbeeld uitoefenen in je vrije tijd. Geloof me, mensen bij wie hun werk hun passie is, zijn zeldzaam!
De meeste mensen werken gewoon om geld te verdienen om van te leven. Zo zit onze wereld in elkaar.

Inkie -

Oh Amelie, daar geloof ik helemaal niks van. Waarom zou je je Passie niet leven? Waarom zou je werk doen waarin je niet je passie kwijt kunt? Op elk niveau zijn opleidingen in nagenoeg elke branche. En daarmee kun je je geld verdienen. Waarom zou je met minder genoegen nemen?

Ik denk dat dat een kwestie van prioriteiten stellen is en een stukje eigen-waardering.

Kom tot je doel! Durf je droom te volgen! Laat mensen meegenieten van jouw passie! Bloei! En zo nodig…geef jezelf een schop onder je kont .

Als ik het kan, kan jij het!

Maxie -

@ Esther; Misschien heb ik mezelf niet goed verwoord. Sowieso vind ik niet dat Kristen heeft gefaald, ze heeft er tenslotte bewust voor gekozen te stoppen en ze geeft aan dat ze genoeg punten had behaald en dat vind ik heel knap van haar, het gaat er voor mij om dat mensen zo dramatisch reageren rondom het woord ‘falen’. En dat vind ik ook heel begrijpelijk, maar ik denk dat het veel mensen zou helpen als we zouden accepteren dat we zo nu en dan een keertje falen.

Niet iedereen kan alles in het leven (en in dit geval de nadruk leggend op de wat minder leuke dingen in het leven) in één klap als iets positiefs zien. Ik vind het heel mooi dat jij dat wel kan, maar absoluut niet iedereen kan dat. Vandaar dat ik even wilde reageren op dit onderwerp en uitleggen dat het helemaal niet erg is als je in iets faalt. Uiteraard zou het geweldig zijn als iedereen alles alleen maar positief kon beleven, maar ik denk dat heel veel mensen er baat bij zullen hebben als ze rustig zouden accepteren dat ze ergens in hebben gefaald en dan weer doorgaan met hun leven.

Niemand mag meer falen. Het mag en kan niet meer, want overal (blog, boeken, tijdschriften, tv) lezen en horen we dat niemand meer faalt dus zullen wij dat ook niet meer mogen. Wat voor druk legt dat op mensen? Faal gewoon weer eens lekker in het leven en wees er bewust over. Ach, shit happens, gewoon accepteren en doorgaan !

Eva -

Wat een mooi en dapper artikel. De problemen die jij beschrijft zijn de redenen dat ik toentertijd (ik was 20) niet met een HBO studie ben begonnen. Ik was er simpelweg niet klaar voor. Nu ik 31 ben denk ik wel eens, wat zou ik graag weer een studie volgen. Nu pas, juist omdat ik nu pas weet waar mijn echte interesses en talenten liggen. En misschien komt dat er ook nog wel van.
HBO is gewoon aanpoten. Ik weet nog dat mijn man (toen vriend) dagen tot 4u ‘s nachts achter de computer zat, ook onder andere vanwege disfunctionerende groepjes (daar zouden ze echt is wat meer aan moeten doen….). Daarnaast vind ik het ook jammer dat de “maatschappij” voor iedere sikkepit maar om een HBO studie vraagt. Mijn ervaring in mijn werk is juist dat mensen met een MBO basis vaak juist heel creatief en praktisch ingesteld zijn waar HBO-ers soms juist heel theoretisch zijn en minder praktisch. Ik wens je heel veel succes met je keuzes in de toekomst en voor mij is een MBO-er niks meer of minder waard dan iemand met een HBO diploma. Het is maar net wat je ermee doet. En natuurlijk heel veel plezier met je stage!

Maxie -

Ik vind het grappig om te lezen hoe je kijkt naar MBO’ers tegenover HBO’ers. Zelf ben ik bekend met een HBO en universitaire omgeving. En vanuit dat oogpunt zijn HBO’ers juist heel creatief en praktijkgericht en universitairgeschoolde mensen meer theoretisch. Heel globaal gezien zou ik zeggen dat MBO het creatiefst is, universiteit het theoretischst en HBO de ‘perfecte’ middenweg en juist heel praktijkgericht.

Kirsten -

Bedankt voor je reactie Eva! Ik snap heel goed wat je bedoeld. Uiteindelijk heb ik toch weer besloten te gaan voor een hbo opleiding, alleen dan de sport kant op! Ik ga in september beginnen met Associate Dregee Sport, Gezondheid en Management. Ik denk namelijk niet dat ik tevreden terug kan kijken als ik niet door was gestudeerd.. Het diploma wat ik al op zak heb is namelijk behoorlijk beperkend plus een sector waar absoluut mijn hart ligt, maar door gezondheidsredenen ook eentje is waar ik nooit mijn hele leven in zou kunnen werken. Bedankt voor je reactie!

Meike -

Wauw, echt knap dat je dit durft te delen. Een tijdje terug zat ik een soort van in hetzelfde schuitje, tijdelijk afstand nemen is dan echt de beste keuze!

Jantine -

Geen spelfouten opgevallen ;). Inhoud is veel belangrijker <3

Kirsten -

Yes! Dat is goed om te horen. Wil daar erg graag aan werken, mocht je spelfouten tegen komen in blogposts die ik heb geschreven, laat het mij dan vooral weten. Ik wil er graag aan werken.

Jantine -

Super dapper dat je je verhaal zo durft te delen Kirsten en nog wel je 1e artikel!! Mooie schrijfwijze ook! Ik zie uit naar je volgende artikelen! Heel veel succes op je nieuwe opleiding. X

Diana -

Ik ben 2 x gestopt met studie.
De eerste keer heb ik mijn propedeuse gehaald, dat was een dubbele studie (academische pabo)
Ik voel de me trots dat ik het eerste jaar had gehaald maar voelde me daarnaast ook enorm depressief omdat het zo zwaar voor me was. En stage, en pabo, en pedagogische wetenschappen. Ben zelfs aan de medicijnen gegaan erdoor.
Daarna ging ik meteen een nieuwe studie doen, omdat het van me werd verwacht door vrienden en familie. Vooral vrienden gaven me echt het gevoel dat ik niet nuttig was. Die studie heb ik 0 punten gehaald, gewoon omdat ik zo in de knoop zat.
Daarna na 2 jaar tussenjaar haha kwam alles goed, heb ik succesvol (cum laude) mijn bachelor afgerond en ben ik helemaal trots op wat ik bereikt heb.

Oke voelt best goed om even mijn verhaal te doen.
In ieder geval Kirsten, goed dat je uiteindelijk bent gestopt en je niet nog ongelukkiger hebt gemaakt. Studententijd moet je inderdaad genieten, ook studeren maar zeker niet alleen dat.

Ps ik vind je schrijfstijl heel fijn lezen!

Kirsten -

Bedankt voor het vertellen van jou verhaal! De druk van vrienden vind ik persoonlijk ook lastig, al moet ik zeggen dat ik die niet echt heb. Het is meer dat ik zelf niet tevreden zou zijn met alleen mijn mbo opleiding, omdat ik weet dat ik er meer uit kan en wil halen. Eerst wou ik wel een tussenjaar nemen, op reis gaan, veel aan mijn blog werken en eventueel een talen cursus doen. Maar ja, waar betaal je dat van als je niet meer thuis woont en niet echt een bijbaan hebt waar je genoeg mee verdient? Ik heb me nu weer ingeschreven voor een nieuwe studie, dan wel een Associate Degree waarbij ik doorgroei mogelijkheden heb naar de laatste twee jaar van de bachelor. Ik kijk daar erg naar uit en hoop dat het allemaal goed komt.

Kirsten -

Bedankt voor je compliment trouwens!

Mare -

Goed geschreven. Spelfouten…tja…ik let er niet op!

Tessa -

Hee wat leuk om te lezen, ik doe zelf namelijk ook de opleiding communicatie & multimedia design. Ik zit nu in mijn laatste jaar, achter 1 week studeer ik af! Hoop ik dan 😅
Ik begrijp wel wat je bedoeld en geloof mij maar: je bent er op tijd uit gestapt. Het onderzoek wordt steeds belangrijker en de druk steeds groter, het eerste jaar is slechts een voorproefje. Veel succes met je nieuwe opleiding, als je zover komt met HBO moet dit zeker goed komen!

Kirsten -

Hahah goed om te lezen dat ik er op tijd uit ben gegaan ;). Denk ook dat het uiteindelijk niet helemaal mijn branche is.. Ik vind content maken super leuk. Fotograferen, video’s maken en bewerken, mensen motiveren en inspireren.. Geweldig leuk om te doen! Maar logo’s maken, websites ontwerpen, posters etc.. Daar ben ik gewoon niet geweldig goed in. Succes met je laatste week! Ik begin in september met een nieuwe hbo opleiding waar ik super veel zin in heb. :)

Paula -

Wat leuk dat je een artikel schrijft op 2WMN, Kirsten! Ik doe zelf HBO en herken dat werken in groepjes vooral heel erg. Ik heb zovaak ik groepjes gezeten waarin het totaal niet lekker liep. Beter is om gewoon naar je docent te gaan en dat aan te geven. Bij mij hielp dat best wel! Verder vond ik mijn opleiding heel leuk. Je zit er tenslotte voor jezelf. Ik vind het wel knap dat je besloten hebt om te stoppen. Als je je er niet goed bij voelt, is dat beter. En HBO past lang niet bij iedereen. De druk om het de toen is volgens mij best groot, maar als het niet bij je past? Vooral niet doen. Goed dat je MBO gaat doen weer en dan verder kijkt. Misschien past dat of een andere HBO opleiding beter bij je. En ik bedoel: je bent echt niet minderwaardig als je geen HBO hebt gedaan. Al denken veel mensen helaas wel zo. In ieder geval, succes in de toekomst! 😉

Kirsten -

Ik sta inmiddels ingeschreven bij een nieuwe hbo opleiding en daar heb ik super veel zin in. Ik denk dat ik mezelf ook minder waard vind als ik alleen een mbo diploma zou hebben, maar dat komt denk ik ook omdat ik er van overtuigd ben dat ik het wel kan.

Jolanda -

Toen ik klaar was met mijn MBO durfde ik al niet eens aan een HBO te beginnen. Overal zag ik “tekens” om het niet te doen en dan vooral bang om te falen. Ik ging dus werken maar het bleef knagen. En na een paar jaar ben ik alsnog HBO gaan doen, in deeltijd. Overdag gewoon mijn werk en ‘s avonds in de klas. Het voordeel is dat iedereen supergemotiveerd is dus qua projecten liep het prima en werkervaring en werkcursussen kon ik inbrengen als stage en vrijstellingen. Het nadeel is dat je geen studentenleven hebt. Ach, dat biertje… Maar ik heb het gehaald! Moraal van dit verhaal; je komt er wel wanneer de tijd rijp is!

Kirsten -

Wat goed dat je het alsnog hebt gedaan! Daar mag je zeker trots op zijn.

Anneleen -

Heel herkenbaar! Ik zit op dit moment in precies dezelfde situatie.
Ik heb mijn MBO opleiding grafische vormgever afgemaakt en ben toen naar het HBO gegaan communicatie. Ik vond het leuk maar het was ook teveel voor mij, na anderhalf jaar zat ik nog maar op 55 studiepunten en kon ik niets anders meer doen dan voor school bezig zijn en nog redde ik het niet. Ik heb een paar weken terug ook de knoop doorgehakt en ga na de zomer beginnen met een nieuwe MBO opleiding waar ik al een paar meeloopdagen heb mogen doen en het helemaal bij mij past en ik er op mijn plek zit. Wie weet komt ooit het HBO wel weer. Ik heb mij er wel heel rot over gevoeld het voelt voor mij alsof ik een stap terug doe (wat ik ook wel een beetje doe) en alsof ik gefaald heb. Wel leuk om dit te lezen van iemand anders die in dezelfde situatie zit, hoor ik in ieder geval niet vaak dat iemand van het HBO terug gaat naar het MBO. Succes!

Kirsten -

Ook een moeilijke keuze! Inmiddels sta ik wel weer ingeschreven voor een nieuwe hbo opleiding, maar ga ik wel een totaal andere kant op, haha. Heel veel succes bij je nieuwe opleiding! Doe vooral wat goed voor jou voelt. Het leven is te kort om iets te doen waar je niet gelukkig van word.

Miriam -

Mooi om te lezen dat je zoveel uit deze ervaring hebt gehaald. Ook heel herkenbaar hoor. Zo werkte ik op een gegeven moment ergens waar ik mijn totáál niet thuis voelde, na lang wikken en wegen heb ik ontslag genomen. Op het moment dat dat ik hardop zei viel er echt een 10.000 kg last van mij af. Goeie beslissing dus, je komt er wel!

Kirsten -

Het gevoel wanneer je het verlossende woord eruit gooit is geweldig he.. Echt een opluchting!

Laura -

Super stoer! Heel tof dat je dit wilde delen met ons!

Eva -

Soms komt een studie gewoon net te vroeg… Dan is het goed om ermee te stoppen. Toch heb ik ook vele momenten gehad tijdens de universiteit. Hoe vaak ik niet dacht, ik kap ermee. Achteraf bezien, toch blij dat ik heb doorgezet. Ik wens je heel veel succes met een vervolgopleiding. Komt goed!

Marieke -

Mijn ex heeft deze opleiding gedaan en hij wilde ook stoppen, maar had eigenlijk geen keus want het was al zijn 5e studie. Hij doorliep exact dezelfde stressboog als jij, eerste semester was prima te doen en in februari begon de ellende, ook met een lakse werkgroep. Hij dreigde het niet te halen en ik moest hem er echt doorheen slepen want anders zou hij een nieuwe, zesde (!!) studie moeten beginnen en dat kon financieel gezien ook niet. Hij kreeg toen ook last van huilbuien en reageerde al zijn stress en ellende op mij af. Dat is wel een factor geweest in dat ik het die zomer heb uitgemaakt. Het vooruitzicht nog 3 jaar met zo’n gestrest iemand te moeten zijn die zijn hele toekomst eigenlijk helemaal niet voor elkaar had.. nee, niet voor mij. Lang verhaal haha maar het viel me op dat het exact dezelfde opleiding betreft, ook aan de Hanze. Nu lijkt de Hanze me voor mezelf sowieso 3x niks (ik studeer zelf aan de RUG) maar dat is een ander verhaal.

Puntje feedback als ik dat mag geven: het valt me op dat je heel veel spaties zet tussen samengestelde woorden waar dat niet nodig is (introductieweek, universiteitsstudenten, apetrots, praktijkmens, theoriemens). Via google zijn er een boel websites te vinden met uitleg over wanneer je wel en niet spaties hoef te gebruiken, misschien heb je daar iets aan :)

Kirsten -

Bedankt voor je tip betreft de woorden, als je in andere blogposts van mij taalfouten ziet, laat het dan vooral weten. Ook op dat gebied wil ik mezelf graag ontwikkelen.

Typisch dat je ex dezelfde problemen had.. De opleiding is nu namelijk helemaal vernieuwd, maar blijkbaar nog niet positief genoeg haha! Of deed hij ook de vernieuwde versie? Maakt verder ook niet veel uit. :)

Denise -

Wat goed dat je dit zo schrijft Kirsten! Echt een verstandige keuze zo te horen. Er is moed voor nodig om te stoppen en het is zeker geen falen!

(Aan Willemijn en Martine, misschien wel verstandig om teksten eventjes door te lezen op foutjes: mauw=mouw, apen trots=apetrots, schoot me in de schoenen= zakte me in de schoenen etc.).

Willemijn -

My fault! Op de een of andere manier was mijn aangepaste versie niet goed opgeslagen/verwerkt door wordpress… :O Nu wel! 😉

Denise -

Toppie! Is ook niet erg (behalve voor de taalpuristen onder ons *guilty*).

Elsemieke -

Inderdaad een goed onderwerp om over te schrijven. Ik ben zelf niet gestopt met mijn studie, maar ben wel gestopt met een minor en heb ruim een half jaar pauze genomen om vervolgens aan een nieuwe minor te beginnen waar ik veel gelukkiger van ben geworden. Ik vond het een zware keuze; vooral omdat ik het gevoel had mensen om me heen teleur te stellen en ik veel druk voelde om het allemaal volgens het boekje in één keer te halen. Maar ik ben erg blij met mijn keuze, want ik denk dat ik er uiteindelijk wijzer van ben geworden en nu beter weet wat ik wil.

Ik wilde inderdaad ook een opmerking maken over de spelling, op dat vlak valt er nog wel wat te halen, maar ik ben dan ook een beetje een taalpurist 😉

Patricia -

Ik begrijp dat alle begin moeilijk is met het schrijven van teksten maar enig redigeerwerk van jullie, W&M, zou zeker kunnen helpen.
Jullie teksten vind ik bijna altijd fijn lezen; logische opbouw, goed lopende zinnen, vrij to the point en zeer weinig taalfouten.
Dit stuk heb ik niet af kunnen lezen, taalfouten, verkeerde schrijfwijzen en verwijzingen. Het hele stuk had veel korter en bondiger gekund en dan was de inhoud minstens zo pakkend geweest. Bij haar stuk over de oorbellen had ik ook al fronsende wenkbrauwen namelijk. Ik wil Kirsten hier niet ‘aanvallen’ hoor, zij heeft een dappere poging gedaan en daarom richt ik me tot jullie. Haar meteen los laten lijkt me, nog, geen goed plan.

Manon -

Dapper van je!
Zitten een paar slordige taalfoutjes in je artikel, maar wel een leuke schrijfstijl!

Lisa -

Wauw ik herken hier veel van. Ik ben dit jaar begonnen met een combinatie tussen universiteit en hbo na mijn VWO. Halverwege het jaar toch maar naar alleen hbo gegaan, omdat dat veel beter ging en een stuk beter bij me paste. Ik had erg het gevoel dat ik faalde. Het afgelopen halfjaar zat ik mezelf daardoor erg in de weg en bleef het schoolwerk door ontwijkingsgedrag liggen. Nu ga ik volgend jaar een frisse start maken in het eerste jaar hbo van deze studie en voel ik me enorm opgelucht. Hoewel ik nog ergens het faalgevoel blijf houden. Ik ben nu toch een soort van ‘blijven zitten’ op het hbo terwijl ik VWO heb afgerond. Maar dit geeft de tijd aan mezelf te werken en ik heb het afgelopen jaar al veel over mezelf geleerd. Het is geen verloren jaar geweest!

Amy -

Stoppen met je studie is een lastige beslissing, want ik snap dat dat als falen voelt. Naar jezelf luisteren is het belangrijkste en ik denk dan ook dat je keuze goed is geweest. Veel succes met je nieuwe opleiding! Enne… Volgende keer inderdaad even je bericht laten checken op fouten, dat helpt je alleen maar voor de toekomst :)

Esra -

Toen ik de titel van dit artikel las dacht ik meteen dit moet ik lezen. Ik ben namelijk zelf in november gestopt in het derde jaar van de pabo. Ik heb dat toe echt als falen gezien bij mijzelf. Het probleem bij mij lag bij stage. Ik had (nog) niet de juiste competenties om voor de klas te staan. Ik had moeite met overzicht en overwicht en wat vaak te lief voor de kinderen. Ik hoor jullie denken, waarom ik dit pas in het derde jaar te horen heb gekregen. In het tweede jaar ging het ook al niet helemaal top op stage maar toen had ik een hele slechte SLB’er, die ik bij nader inzien niet voor vol aanzag, na verhalen die ik over hem had gehoord en voorvallen die dat jaar gebeurd waren. Alles wat hij zei nam ik met een korreltje zout. Ook had ik dat jaar wat problemen in mijn thuissituatie waardoor mijn aandacht wel eens niet bij school lag. Ik heb van mij SLB’er toen hwt voordeel van de twijfel gekregen en mocht toch over. Ik heb het in november heel moeilijk gehad met de boodschap dat ik misschien toch maar beter kon stoppen. Ik wilde namelijk van kleins af aan het onderwijs al in. Bij nader inzien ben ik wel blij dat ik gestopt ben. In september ga ik beginnen met de opleiding pedagogiek. In de tussentijd heb ik veel over mezelf geleerd en heb ik Door mijn vrijwilligerswerk waarschijnlijk ook al een stage voor volgend schooljaar. Ik zie mijn toekomst dus heel positief tegemoet.

Nienke -

Heel knap dat jij voor je zelf hebt gekozen. Het klinkt als een hele goede beslissing!
Tijdens mijn bachelor heb ik ook altijd heel hard gewerkt (op het VWO ook al), eindelijk had ik de bachelor gehaald (met een jaar burn-out tussendoor). Toen ging ik mijn Master doen, maar ik kon niet meer. Ik ben er (en ook door andere redenen) heel ziek door geworden. Toen ben ik ook gestopt. Ik werk nu in het onderwijs en ik heb het er naar mijn zin. Nu zit mijn werkgever te zeuren dat ik alsnog mijn master af moet maken, maar ik kan en wil het echt niet meer. Ik laat mij nooit meer kapot maken, zeker niet door een studie. Dus mijn werkgever heeft pech. Ik verlies daardoor wellicht mijn baan, maar ik heb nu echt geleerd dat mijn geluk op 1 staat en dan vind ik vast wel weer iets dat ik leuk vind.

Kirsty -

Wat vervelend dat je zo ongelukkig werd van je opleiding! Ik heb zelf ook best wel getwijfeld over mijn bachelor, maar heb uiteindelijk door kunnen zetten (het niveau was voor mij prima, alleen ik miste wat praktijk, dat is natuurlijk een heel ander verhaal). Inmiddels heb ik mijn eerste master er bijna op zitten en hierna mag ik dan eindelijk de master doen waar ik al tijden naar uitkijk, hopelijk gaat het niet tegenvallen, dat is toch altijd spannend!
Bijzonder trouwens dat je nog stage mag lopen bij Willemijn en Martine, ondanks het feit dat je stopt, veel plezier/succes! Even een tip voor de volgende keer: misschien kun je de volgende keer je artikel checken/laten checken op spelfouten.

Liset - Beautydagboek -

Ik vind het heel knap dat je zelf deze beslissing hebt gemaakt! Als je je er niet goed bij voelt en je leven gewoon niet meer gezellig is en je zo ellendig voelt, is het ‘t niet waard. Het mooie is dat je veel over jezelf hebt geleerd en wat wel bij je past!

marije -

Heel dapper en stoer besluit. Het heeft geen zin om je over de kop te werken en tegen je zin met iets bezig te zijn. Iets wat ik wel heb gedaan en waardoor ik uiteindelijk mijn opleiding niet heb afgemaakt. Waar ik nu nog steeds spijt van heb.

Maura -

Wat open dat je hier over schrijft! Ik denk dat het voor heel veel mensen heel moeilijk is om te erkennen dat iets niet lukt. Maar juist dát, maakt je een sterk persoon naar mijn idee.
Hoe zit de link met deze stage? Had je deze sowieso moeten doen als je door was gegaan?
Een klein detail: taaltechnisch zitten er een paar schoonheids foutjes in, verder leuk stuk!

Kirsten -

Stoppen met elke studie of baan is volgens mij wel een drempel op zich, maar voor mij was dit absoluut de juiste :). De reden dat ik Willemijn en Martine mailde voor een zomer stage was omdat ik mezelf wil verbeteren met fotograferen, video’s maken, editen etc.

Maura -

Erg tof dat je deze kans krijgt en heel veel plezier met deze stage!

Lenneke -

Ik vind het heel stoer als mensen voor zichzelf kiezen. Je hoeft niet aan anderen te bewijzen dat je hbo aankan, nergens voor nodig. Als jíj maar blij bent. X

Madebyuna -

Goed onderwerp om over te schrijven! Het is juist niet falen, als je een goed overwogen keus maakt die beter past bij jou als persoon. Heel sterk juist! Hopelijk wordt je nieuwe mbo opleiding een leuke tijd voor je. Hihi ik moest wel even lachen om ‘de moed schoot direct in mn schoenen.’ Het is de moed zakte in mn schoenen.

Denise -

m’n …… 😉

Petra -

Leuk stuk en zeker interessant onderwerp! In de huidige maatschappij moeten we allemaal maar 10’en halen en super ambitieus zijn..
Van mij mocht dit artikel nog wel eens door Willemijn/Martine nagelezen worden voor de spellingsfoutjes, dat leest nml niet zo lekker door.

Jorinde -

Wat een leuk onderwerp om over te schrijven en jezelf te introduceren!
Tip: let de volgende keer wel op de spelling! Vooral bij samenstellingen (introductiekamp, studievereniging, introductieweek), die/dat en door het dolle heen i.p.v. door de dolle…

Maaike -

Interessant verhaal en knap dat je het durft te vertellen. Misschien is een andere, computergerichte, MBO-opleiding wel wat voor jou. Succes in de toekomst!
En @Martine en/of Willemijn: dit stuk had gecontroleerd moeten worden voordat het online gezet werd. ‘Mauw’?

Paula -

Ik denk dat iedereen zich hier wel in herkent. Volgens mij heeft (bijna) iedere student wel eens nagedacht over stoppen. Ik ging van het vwo naar het hbo, ik vond de omschakeling van theoretisch denken naar praktisch denken verschrikkelijk moeilijk. Voor mijn gevoel presteerde ik beneden mijn niveau en kreeg ik het toch voor elkaar om te falen. Al mijn vriendinnen zaten op de universiteit, behalve ik. Ik heb me in die periode nog nooit zo ongelukkig gevoeld, ik huilde om alles, sliep slecht, was vaak ziek. Toch heb ik volgehouden, ik haalde al mijn vakken zonder herkansing, maar ik was er niet trots op. Ik studeerde architectuur, maar gelukkig kon ik switchen naar constructief ontwerpen. Nu zit ik eindelijk op mijn plek, de vakken zijn heerlijk theoretisch en de vakken vormen weer een uitdaging. Ik heb ontzettend vaak op het punt gestaan om te stoppen, maar ik ben nu heel blij dat ik doorgezet heb. En hierna kan ik altijd nog naar de universiteit :)

Linda -

Herkenbaar. Kom van de havo, maar ook ik had moeite met bepaalde aspecten op het hbo, de andere manier van werken dan ik gewend was, het groepsgebeuren de stages, het kwam allemaal wat warrig op me af en kostte me daardoor meer energie ten koste van de inhoud van de opleiding. Ik ben met mijn eerste studie gestopt en mijn tweede had ik mijn propedeuse niet gehaald, soms denk ik erover om weer te gaan studeren. Maar ergens ben ik bang dat ik dan weer zal falen, zou een teleurstelling zijn voor mezelf, maar vind het soms ook beetje genant naar mijn omgeving dat ik nooit niks af heb gemaakt.

Shirley -

Wauw wat een herkenbaar artikel! Ik zit nu in het derde jaar van mijn SPH opleiding en kom ook van het mbo. Al twee jaar doe ik het met de hakken over de sloot. En nu het derde jaar loop ik vast. Dit jaar is fulltime stage lopen en daarnaast gewoon nog de opdrachten. Daarnaast heb ik tijdens het derde jaar ook nog een maagverkleining gehad, want ik dacht dat dat nog wel even tussendoor kon. Niet dus, ik vraag gewoon teveel van mezelf nu. Ik ben bijna 50 kilo afgevallen en raas maar door. Lichamelijke maar ook geestelijk is het nu teveel. (Geestelijk doordat ik door het afvallen er heel anders uit ben gaan zien. Hoe ik naar mezelf kijk etc is niet meer in balans). Daarom heb ik met veel moeite besloten dat ik wat langer doorga met mijn studie. Nu even pas op de plaats. Ik loop twee dagen stage om er wel in te blijven en ondertussen kan ik mezelf ook wat rust gunnen. Ik vond het echt heel moeilijk mezelf dit toe te staan en heb er zelf gespreken over gehad met een psycholoog..

Francisca -

Communication and Multimedia Design! Wat een herkenning. Ik studeerde het in Den Haag. Ik had ervoor MBO Multimedia gedaan en dacht mij te gaan specialiseren door middel van een HBO studie. Wat zat ik verkeerd zeg! Ik deed de eerste paar blokken haast hetzelfde als tijdens mijn MBO studie (kon voor 1 blok vrijstelling krijgen), maar ik zag dat wel een beetje als tijdverspilling. Ook echt verdieping werd hem niet.

En dat groepswerken. Wow! Wat heb ik daar veel gedoe mee gehad. Mensen die het niet zo serieus leken te nemen, maar wel goede cijfers haalden, omdat ze niet uit het groepje gegooid konden worden. Nee, je moet alles oplossen.

Dat bewijzen van dat je HBO waardig ben, ook zo herkenbaar. Het was mij ooit verteld dat ik nooit HBO zou kunnen doen. Ik wilde niet falen! Ik heb dus wat langer volgehouden, maar ben uiteindelijk toch gestopt. Veel mensen vonden het zonde, maar ik zat vast. Ik kon geen kant op, er waren allemaal hoge muren om mij heen en de decaan (SLB-er was ziek op dat moment) en diverse docenten konden mij niet helpen. Ik had het gevoel dat ik helemaal verkeerd zat. Terwijl het eerste jaar zo makkelijk voor mij was, ik fietste er zo doorheen.

Nu ben ik werkzaam als communicatiemedewerker, ik organiseer concerten en heb daardoor mijn passie gevonden. Evenementenbranche! Ik hoop dat ik hier mee verder kan komen!

Joyce -

Leuk geschreven! Volgende keer wel even checken op spelfouten..

Reageer ook