Mannenpakken / Vrouwenhakken

Of ik eens een verfrissende chicklit wilde lezen genaamd Mannenpakken / Vrouwenhakken? Natuurlijk! Dit is de eerste Nederlandse en Vlaamse chicklit waarin het hoofdpersonage op vrouwen blijkt te vallen. Dat maakte me nieuwsgierig. Een dekentje, een kop thee, chocola en lezen maar.

De 25-jarige Milou stort zich na een relatiebreuk weer in het liefdesleven. Wat ze niet verwacht is dat ze tijdens een afspraakje met een man geïntrigeerd raakt door de lange benen van een vrouw. Ze is toch niet…? Of wel?

Milou trekt haar hoge hakken aan en gaat op pad. Bij iedere stap ontmoet ze meer vrouwen, leert ze haar vriendinnen beter kennen en ontdekt ze meer over de vrouw die ze zelf is.
Tijdens haar zoektocht stuit ze op clichés en botst ze tegen de liefde op. Maar dan ontdekt ze dat liefde op hoge hakken in het begin soms nog wat wankel blijkt te staan…

Het verbaasde me dat dit de eerste Nederlandse en Vlaamse chick-on-chicklit is. Je zou toch zeggen anno 2016 dat er wel veel meer van dit soort boeken zouden moeten zijn. Maar nog steeds heerst er toch wel een taboe op het zogeheten ‘uit-de-kast-komen’ en zijn er nog steeds mensen die dit niet durven bijvoorbeeld uit angst voor de mening van hun omgeving en/of de maatschappij. Ik vind dat zo erg en hoop echt dat dit in de toekomst steeds makkelijker zal worden! Ik vind het aan de ene kant juist in deze tijd zo vreemd, we leven toch allang niet meer in 19Noach zou je zeggen en we zijn toch zo ruimdenkend? Blijkbaar schort daar nog wel wat aan als ik anderen mag geloven. Daarnaast weet ik ook dat YouTuber Rutger (Furtjuh) bijvoorbeeld heel veel invloed heeft op zijn kijkers en er dankzij hem ook een aantal (jonge) volgers zijn die hierdoor ook kunnen zijn wie ze willen zijn en kunnen houden van wie ze willen houden. Prachtig vind ik dat en ik hoop dat deze positiviteit aan mag houden. Sorry, dat was even een zijspoor en mijn frustratie, haha! Op naar het boek.

Ik ben totaal geen boekenwurm. Jammer genoeg, want ik ben weleens jaloers op mensen die heel veel boeken kunnen lezen. Maar als ik een boek vrij snel uit lees is dat meestal een goed teken.

Zo ook met dit boek. Ik begon met lezen en ondanks dat ik niet veel tijd had, heb ik ‘m toch in een keer in een ochtend uit gelezen. Toch wist ik aan het einde van het boek niet zo goed wat ik hierover moest schrijven. Vond ik het nu een goed boek? Of niet? Zo verward als Milou is over haar coming out in dit boek, zo verward ben ik over wat ik nu van dit boek vind. Vind ik het nu een goed boek of niet?

Dus ik zocht reviews op van anderen en dit boek krijgt een heel goed cijfer. Zelfs van mensen die niet van chicklits houden. Voornamelijk omdat het ‘herkenbaar’ was en grappig. Zou het dan liggen aan het feit dat ik niet op vrouwen val en het daarom voor mij niet zo herkenbaar was? En is het niet mijn humor? Ik heb een keer wel hardop gelachen maar dat was in het begin, verder vond ik het boek niet heel uitgesproken grappig. Gewoon leuk en vlot geschreven, dat wel.

Anderzijds moest ik na het lezen nog wel denken aan het boek en aan het verhaal. Meestal is dat wel een goed teken en ik heb het heel snel uitgelezen omdat het ook zeker wel vermakelijk was en luchtig geschreven. Ik kan me wel heel goed voorstellen dat het boek nog leuker is als je ook echt zelf de gevoelens kunt herkennen van Milou. Misschien had ik mezelf beter in kunnen leven als die gevoelens herkenbaar waren en had ik meteen kunnen zeggen bij de laatste bladzijde: ‘Wat een goed boek!’ Nu moest ik het eerst even laten bezinken voor ik er een mening over kon vormen.

Waar ik altijd wel benieuwd naar ben is: ‘Hoe zit dat met de seks?’ Ik kan me er wel wat bij voorstellen natuurlijk alleen reikt mijn kennis niet verder dan vingeren, beffen of voorbind dildo’s als ik aan vrouwen denk die seks met elkaar hebben. Daarom was ik juist benieuwd naar dat gedeelte in het boek. Hoe zouden ze dat vorm hebben gegeven? Hoewel ik zelf vind dat ik vrij fantasierijk ben, snapte ik dat stuk niet helemaal en vroeg ik mezelf vooral af hoe je nu klaar kunt komen doordat iemand z’n knie tegen je poes aan wrijft? Dat lijkt me alleen maar pijnlijk vooral als de ander dat bij je doet en je zelf niet de hardheid van de wrijving kunt bepalen. Ze zou maar hard tegen je venusheuvel aan botsen met haar knie: AUW! Maar het leuke aan dit gedeelte vond ik dat het juist daarom (voor mij in ieder geval) niet zo voorspelbaar was. Weer wat geleerd!

Nee, ik werd er niet opgewonden van maar nogmaals: dat geeft alleen maar duidelijk aan dat het voor mij niet herkenbaar is en ik me niet kan inleven. Maar ik kan me wel goed voorstellen dat andere vrouwen dit wel heel opwindend vinden om te lezen en het voor hen het boek extra leuk maakt.

Het is absoluut geen Fifty Shades of Grey, want deze seksscène komt maar een keer voor. Dat vind ik juist de charme van het boek. Het gaat vooral over het feit dat Milou ontdekt dat ze op vrouwen valt, hoe ze daar vorm aan gaat geven, hoe haar omgeving er op reageert, hoe zij daar vervolgens op reageert enzovoort. Er komt ook best veel drama bij kijken. Zo heeft haar beste vriendin Soes er nogal moeite mee dat Milou zegt op vrouwen te vallen, moet Milou zich in allerlei bochten wringen als ze een afspraakje heeft met een vrouw omdat haar huisgenote moslima is (wat heel vermakelijk is want Milou verzint de raarste, meest ongeloofwaardige dingen) en blijkt haar eerste (geheime) relatie met een vrouw niet zo makkelijk als ze dacht.

Dat maakt dat je het boek ook vrij vlot uit leest, omdat er een lekker tempo in zit en er genoeg spannende en leuke dingen gebeuren.

Daarnaast is het verhaal ook verrassend en niet voorspelbaar. Dat maakt het boek heel leuk en vermakelijk, ik zie zo al de verfilming van het boek voor me! Het is een vermakelijk verhaal en er zitten naast Milou nog veel meer leuke personages in het boek zoals Abiba, Soes, Edward en haar moeder.

Het boek kan trouwens wel zo nu en dan wat grof zijn. Er wordt wel wat vaker  gescholden met woorden zoals ‘godverdomme’, ‘kut’, ‘fuck’ en dat soort woorden. Ik stoor me er zelf niet aan omdat het ook maar een enkele keer voorkomt, maar mocht je dit niet fijn vinden dan weet je dat.

Ja, het is een verrassend en verfrissend boek wat je zo hebt uitgelezen en waarbij het verhaal nog wat blijft hangen. Een vermakelijk boek om te lezen en wat mij betreft een geslaagde chick-on-chicklit.

Mannenpakken / Vrouwenhakken is geschreven door Jessica Maes en Suzanne Slotboom en uitgegeven door Palmslag. Het boek kun je o.a. bij Bol kopen voor €16,95.

9 reacties

Evelien -

Leuke en eerlijke review! Boekenreviews zijn leuk:-)!

Mare -

Dat is de reden dat ik sowieso al geen films mbt homo/lesbische liefde bekijk. Het staat (ondanks dat ik niet intolerant ben) te ver van me af, waardoor ik me echt niet goed kan inleven.

Diana -

Leuke review! Ik ben er wel nieuwsgierig na dit boek geworden!

Nienke -

Mooie open review!
Het is denk ik niet echt mijn ding, maar wel fijn dat er zo’n soort boek is geschreven.

Eveline -

Leuk om ook boekrecensies te lezen hier! :-) Ik heb dit boek ook gelezen. Ik vond ‘m wel oké, maar ik had er meer van verwacht. Helemaal omdat het zo’n ding is dat het de eerste lesbische chicklit is, dan zijn de verwachtingen meteen een stuk hoger dan bij een “normaal” boek.

Tineke -

Ik ben dol op chicklits! Na deze review ben ik erg nieuwsgierig geworden, ik denk dat ik hem binnenkort bestel.
Liefs

Ilse van Kreanimo -

Niet mijn ding, denk ik…
Maar duidelijk review!

MARIJKE -

Een chicklit is niet mijn ding. Vind het vaak te zoetsappig en voorspelbaar. Maar voor de echte chick-lit fan vast een leuk boek!

Femke -

Hmmm aan het begin was ik best nieuwsgierig geworden naar dit boek maar gedurende deze review werd dat minder. Vast een fijne chicklit om zo weg te lezen maar niet helemaal mijn ding geloof ik :-).

Reageer ook