Lieve Jelle

Lieve Jelle, op dit moment is het 26 augustus 2015, 04:40 om precies te zijn. Het is weer eens nacht en ik schrik wakker op de bank. Zo wakker dat ik niet meer kan slapen. Opeens denk ik aan jou en besluit ik wat op te schrijven over hoe ik me nu voel en om dit te vergelijken als je er straks bent! 

“Lieve Jelle,

Sinds jij hard aan het groeien bent in mama’s buik, maak ik me zorgen en ben ik (een beetje) jaloers op jou. Ik had Willemijn altijd voor mezelf, maar nu moet ik haar straks delen met jou omdat het veel energie en tijd zal kosten om jouw alle liefde van de wereld te geven. Ik geef graag een deel van mijn plekje op, maar niet alles hoor! 😉 Enerzijds kan ik niet wachten tot je er bent, want ik ben nieuwsgierig hoe je er uit ziet en wat voor ventje je bent. Anderzijds zou het ook lekker zijn als je nog een jaartje in mama’s buik kon blijven. Het is namelijk een drukke periode en toevallig kom je net om de hoek kijken rond die ene feestmaand, kleine ondeugd. 

Weet je Jelle, Tante Tien is nogal een pessimist. Ik ben heel positief naar anderen toe, maar voor mezelf ben ik dat niet zo heel erg. Ik kan vrij hard zijn voor mezelf, wat me heel verdrietig maakt. En ik maak me zorgen nu jij er bijna bent. Heel veel zorgen. Is alles wel af voordat jij er bent? Kan ik het wel in mijn eentje? Want voor mijn gevoel moet ik dan alles alleen doen en ik vertrouw er niet op dat ik het kan. Rationeel gezien weet ik dat ik het zeker aan kan zonder mama, maar mijn gevoel is nogal anders en staat haaks op mijn verstand. Ik ben gewoon een beetje bang en heb weinig zelfvertrouwen op dit vlak. Dat is nieuw voor mij. 

Hierdoor heb ik ook soms momenten dat ik er niet van kan genieten dat jij in mama’s buik zit. En dan schaam ik me kapot dat zelfs bezoekers van onze blogs veel enthousiaster lijken te zijn over jouw komst dan ik. Ik vervloek mezelf hierom en huil er regelmatig om. Waarom spring ik geen metershoog gat in de lucht? Ik weet het niet precies, maar het ligt echt niet aan jou. Het ligt aan het vertrouwen in mezelf en dat ik moet vertrouwen op het feit dat alles weer op zijn pootjes terecht zal komen. En je hebt me indirect al geleerd dat ik niet zo hard voor mezelf moet zijn doordat ik steeds maar in mezelf blijf herhalen dat ik een waardeloze vriendin ben voor mama en ik deze vriendschap niet verdien. Als ik het zo opschrijf, walg ik er van dat ik zo over mezelf denk maar ik kan die rare negatieve gedachten en gevoelens over mezelf (nog) niet uitzetten en het loslaten.

Mama kon ook niet gelijk een gat in de lucht springen toen ze wist dat ze zwanger was van jou, ze moest afwachten tot je gezond was. Daarom vond ik het ook lastig om blij te zijn met jouw komst. Ik zag hoeveel verdriet mama had. Dat deed me zeer en ik vond het zo moeilijk om haar hierin goed te ondersteunen. Ik benijd jouw mama er om dat ze zo snel knopen door durft te hakken en er 200% voor gaat. Als ik iets zou willen ontwikkelen is het het vertrouwen wat je moeder heeft in zichzelf en altijd alles doet wat ze in haar hoofd heeft. Ze is zo daadkrachtig, ik vind dat zo knap!

Ik geloof niet meer in God, maar ik heb stilletjes gebeden in de hoop dat je gezond zou zijn. Ik was ontzettend bang als je dat niet geweest zou zijn, hoe het dan afgelopen was. Je lieve mama had het dan heel erg zwaar gehad en ik zag haar geest al kruipen. Lieve Jelle, je hebt nu al een verpletterende indruk op me achter gelaten. Ik vergeet nu al niet meer het verlossende telefoontje met het geruststellende antwoord dat je kerngezond was. Heel even liet ik mijn zorgen varen en ik hield je moeders hand vast terwijl ze het ziekenhuis aan de telefoon had. Gelukkig, wat was dat een pak van mijn hart! Nu kon mama echt gaan genieten van jou. Ik zal je stiekem vertellen dat ik tijdens deze periode meer vertrouwen had in jou dan mama. Soms wilde ik haar een schop onder haar kont geven en haar het vertrouwen geven in haarzelf wat ik in haar had. Ik wist en voelde dat je kerngezond zou zijn. Ik ben blij dat ik gelijk had! En dat je een jongetje was, wist ik meteen vanaf het moment dat mama vertelde dat ze zwanger was. Dat kon ook niet anders met die lange spillebenen op de echo, net je vader!

Lieve Jelle, ik voel van alles en nog wat als ik aan je denk. Ik voel spanning, nieuwsgierigheid en bezorgdheid. Het gekke is dat ik me vooral zorgen maak over jou als baby, maar dat ik niet kan wachten tot je een jaar of twee bent en gekke dingen gaat zeggen of jouw perfecte kinderkamertje onder smeert met die dure Chanel mascara van mama, haha! Dat lijkt me geweldig! PS: Dat heb ik ook gedaan als peuter in de badkamer met mijn moeders dure eyeliner. Oeps!

Maar het allerbelangrijkste is dat je me iets in hebt laten zien wat ik nooit voor mogelijk had gehouden. Ik ben te hard voor mezelf en het sleurt me mee in een negatieve zin. Ik maak mezelf met mijn negatieve gedachten kapot en dat verdien ik niet. Na alles wat ik meegemaakt heb, dacht ik heel sterk te zijn. Kijk, daar heb je het weer. Ik moet nu eigenlijk zeggen dat ik ook heel sterk ben en dat hetgeen wat ik nu weer bespeur gewoon een nieuwe laag is die verwerkt moet worden. De laag die nu rijp is en het toe laat om verwerkt te mogen worden en nieuwe dingen te leren. Jij hebt me die nieuwe laag gegeven door jouw komst en je helpt me verder. Nu al, en je hebt er totaal geen weet van. Dus op mijn beurt wil ik je heel erg bedanken voor dit inzicht. Ik ga iets doen waar ik als een berg tegenop zie, maar wel nodig acht: ik ga weer in therapie. Dankzij jou stap ik deze torenhoge drempel over. Dan denk ik aan jouw harde schop onder mijn hand (arme mama!) en zie ik het als een figuurlijke schop onder mijn kont. Je schopt echt hard trouwens, een beetje lief zijn voor mama hoor!

Een aantal weken geleden had ik een praatje met mijn zus waar ik erg op lijk. Zij heeft twee oudere kinderen. Ze vertelde me dat ze heel veel heeft geleerd over zichzelf van haar kinderen en dat ze dat het mooiste vond aan het hebben van kinderen. Ik vroeg me af wat ze dan precies geleerd had. Ze vertelde me dat kinderen je een spiegel voor houden en je heel erg in positieve zin op een plek kunnen zetten of een bepaald inzicht geven over jezelf. Dat inzicht is niet altijd even leuk, dus het is een spiegel van heel hard glas zo nu en dan maar eentje die je wel verder helpt ontwikkelen. Lieve Jelle, ik geloof dat jij mijn spiegel bent…<3

Dikke kus van Tante Tien die stiekem niet kan wachten om je te zien. Dat rijmt. Jep, zo flauw ben ik altijd…wen er maar aan 😉 “

Zo en nu is het ondertussen al negen maanden later. Tja, do I need to say more? Er kan zoals je leest een hoop veranderen binnen een jaar. Als ik dit zo terug lees, dan glimlach ik en ben ik dankbaar dat ik veranderd ben en in therapie ben geweest. Ik hoop dat dit een inspiratie mag zijn voor velen die het lastig vinden om in therapie te gaan maar dit wel nodig achten. Het is enorm bevrijdend en levert je heel veel op! In dit geval heel veel meer liefde voor mezelf en voor iedereen om me heen…<3

46 reacties

Charlotte -

Lieve Martine,

Dit is echt zo ongelofelijk diep uit je hart geschreven, en vooral zo open. Ik heb dit echt in 1 adem gelezen. Ik bewonder jou, waar jij dit misschien niet deed voor je oprechtheid, realisme en eerlijkheid.

Liefs,
Charlotte

Milou -

Wauw, kippenvel!

Lenneke -

Wauw.. Wat een bewondering heb ik voor jou hoe jij dit verwoord hebt en hoe goed jij je gevoelens onder woorden kan en durft te brengen. Ik heb een traantje weggepinkt hoor.. En je hebt me denk ik zojuist het laatste zetje gegeven om door te zetten. Dankjewel daarvoor <3

Martine -

Wat mooi en kwetsbaar en stoer. Wat ben je toch een heerlijk mens, Tien!

anoniem -

Bedankt Martine, je hebt mij op dit moment zeker geïnspireerd. Dit had ik even nodig.
Thanks voor t delen van jou gevoel <3

Syl -

Ik kan me jouw gevoel zo goed voorstellen.

Nienke -

Wat super mooi geschreven! Echt heel knap ook! Vergeet niet dat je goed bent zoals je bent en geniet van de kleine dingen :)

Mare -

Lieve Martine,

Bedankt voor dit prachtige artikel wat recht uit je hart komt.

Annet -

Martine, wat sterk dat je je zo kwetsbaar laat zien hier. Een inspiratie voor mij, maar zo te lezen voor velen met mij.
Eerlijkheid en transparantie is de basis van een goede relatie. Welke dan ook. En dat betekent soms ook echt open durven zijn over je ‘donkere’ gedachten. Prachtig. En wat kijk ik ietwat jaloers, maar ook met plezier naar jullie vriendschap. Mooi!

Liefs annet

Felicia -

Martine, wat heb je dit ontzettend mooi geschreven! Bewonderenswaardig dat je dit zo eerlijk opschrijft en ook met ons deelt.

Tess -

Ook ik ben een stille lezer. Maar wat is dit prachtig verwoord. Traantje moeten weg pinken. Het is prachtig dat je dit zo durft uit te spreken. Hele normale gevoelens naar een beste vriendin die een kindje krijgt. Maar het word weinig uitgesproken. Prachtig martine, geen andere woorden voor. Succes met alles waar je nu mee bezig bent! Veel liefs

Kimberly -

Ook ik ben een stille lezer, volg jullie al jaren (op LLG en sinds 2WMN ook hier) en reageer nooit (sorry!) maar nu moest ik reageren. Wat een prachtig en intens stuk heb je geschreven Martine. Wat ben je een goede schrijver en wat ontzettend knap van je dat je dit durft te delen. En ook dat je hulp hebt gezocht. Je bent een erg mooi mens.

Paula -

Wauw. Ik reageer bijna nooit maar nu moest ik wel even reageren om te zeggen hoe mooi je dit hebt geschreven. Ik pink een traan weg!

Annemarie -

Dapper, stoer, kwetsbaar en mooi…ik ben er stil van hoe jij dit onder woorden hebt gebracht. Sterkte met de weg die je bewandelt en ik hoop dat Jelle je blijft schoppen, uitdagen en troosten. Take care en dank je wel voor je eerlijke verhaal

Daphne -

Lieve Martine,
Ik ben al een flinke tijd een stille lezer, maar nu moest ik toch iets schrijven.
Ik kijk enorm tegen je op, hoe je jullie blog in je eentje runde in de laatste zwangerschapsweken van Willemijn en na de geboorte van Jelle maar ook om hoe open en eerlijk je weer bent in dit artikel. Je stuk raakte me diep en ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik er verder van moet zeggen. Ik geniet iedere dag van jullie mooie artikelen. Dankjewel

Suzanne -

Wauw!

marit -

Wauw martine!!! ontzettend mooi voorwoord! geweldig dat je je zo open durft te stellen!
liefs

Carolien -

kanjer! Wat vind ik jou een top vrouw! En Ik zou willen dat ik alles zo mooi kan verwoorden :)

Danique Krol -

Wat heb je dit prachtig geschreven lieve Martine!

Vink -

wat een prachtig artikel! ♥

Marieke -

Wauw lieve Martine, wat heb je dit toch weer mooi geschreven. Ik heb het met tranen in mijn ogen gelezen. Wat kan zo’n klein mensje toch veel te weeg brengen in onze levens he

Lindsey Beljaars -

Wat een prachtig en eerlijk stuk!

Jacqueline -

Heel mooi 💙

Nienke -

Prachtig! Ik moest wel een paar traantjes wegpinken. Heel mooi, eerlijk en knap vind ik je!

Dianne -

Wauw Martine! Prachtig! Heb er bijna geen woorden voor, ben er stil van! Wat een mooi, inspirerend mens ben je toch!

Emma -

Wauw Martine, wat heb je dit prachtig verwoord.

Jessica -

Ik vind het zo knap dat jullie er telkens weer in slagen om taboe-onderwerpen bespreekbaar te maken!

Laura -

Wauw, je bent een topper!

Sofia -

Prachtig Martine, wauw!

MartineLucia -

Wat ben je toch een mooi mens lieve Tien, ik heb ook zoveel respect voor je dat je dit hier deelt. Hiermee help je anderen ook weer heel erg denk ik!

Topper!

Bernadette -

Ik ben zelf moeder van 2 jongetjes van 2 en 4 en herken heel veel! Mooi geschreven!

Ik hoop dat jullie een x een kijkje willen nemen op http://www.lentezoet.nl Hier staan o zo mooie en herkenbare gedichtjes op! Echt prachtig!

Michelle -

Wauw Martine wat moedig om dit met ons te delen. Wat heb je dit prachtig beschreven en wat ben ik blij dat het nu zoveel beter met je gaat.

marije -

Wat een ontzettend mooi en oprecht stuk. Hoe moedig ben je geweest dat je de stap hebt gezet om aan jezelf te gaan werken. Niets dan respect hiervoor, ontzettend sterke vrouw

Dionne -

Als ik nu lees hoeveel liefde jij hebt voor dat kleine ventje dan zou ik wensen dat jij die liefde ook voor jezelf zou voelen.
Alleen deze brief vertelt mij al dat jij een krachtige vrouw bent

Eva -

Wat mooi om te lezen dat uiteindelijk de komst van Jelle jou ertoe heeft gezet om in therapie te gaan!

Sophie -

Met tranen in mijn ogen gelezen. Prachtig geschreven je bent echt een power vrouw

Joyce -

Wauw mooi geschreven! Zo liefdevol <3

Lonneke -

Prachtig geschreven!

Dita -

Prachtig!

Liset -

Wat mooi dat een nieuw leven jou er toe heeft gezet om weer aan jezelf te werken. Ik hoop dat je zoveel beter in vel zit dan toen :).

Mia -

Martine wat een prachtig maar eerlijk stuk heb je geschreven, ik bewonder je hiervoor!

Anniek -

Wat tof dat je dit nu, zoveel maanden later alweer, deelt! Onwijs mooi geschreven!

Adrienne -

Wat een mooi, ontroerend en goudeerlijk stuk. Kan me je gevoel zo goed voorstellen. En ik vind het fijn om te lezen dat je grote stappen hebt gezet en het nu zo anders gaat. Ik herken veel en ondanks dat ik al ver ben gekomen heb ik ook nog een flinke weg af te leggen als het om zelfliefde en een minder hoge lat gaat. Dankjewel voor het delen van deze gevoelens. Liefs!

Joke -

Lieve Martine, ik bewonder hoe jij weer groeimogelijkheden ziet in de moeilijke dingen die je mee maakt. En wat kan je het allemaal goed verwoorden!

Jen -

Mooi geschreven en knap dat j zo eerlijk schrijft..

Katie -

Stille lezer hier, maar kon het nu niet laten om te reageren! Wat ontzettend prachtig geschreven!!

Reageer ook