Oproep: #2WMN2TheRescue – Werk, Studie & Toekomst

De laatste #2WMN2TheRescue ging over vrienschap en relaties. We ontvingen weer heel veel positieve reacties op de video en besloten daarom gauw een tweede op te nemen. Vandaag kun je je vraag inbrengen over je werk, studie en toekomst. 

Foto door William Iven

Heb je een conflict of probleem op je werk? Worstel je met werken in groepjes op je opleiding? Weet je niet goed wat je wilt? Heb je piekergedachten ten aanzien van de toekomst? Alle soorten vragen over werk, studie en toekomst zijn welkom!

Wil je anoniem een reactie achterlaten? Vul dan een pseudoniem in bij je naam en heel belangrijk: vul een anoniem emailadres (bijvoorbeeld ano@niem.nl) en een géén website in.

Dit artikel is bedoeld om eerst de problemen te inventariseren. Volgende week vrijdag maken Willemijn en ik een video over de ingebrachte problemen en geven we over een paar problemen advies vanuit ons standpunt.

We zijn natuurlijk geen psychologen, maar het is soms wel fijn om je probleem te delen op een soort forum/platform zoals 2WMN. Soms is het verfrissend om een objectief advies te krijgen van anderen die jou niet kennen.

Hoe gaat #2WMN2TheRescue in zijn werk?

  • Bij ‘#2WMN2TheRescue’ geven wij een intro en vertellen wij het thema waar het over mag gaan. In dit geval over werk, studie en de toekomst. 
  • Als je een probleem hebt dat je graag wilt delen, beschrijf hieronder in de reacties jouw situatie. Dit mag vanzelfsprekend anoniem.
  • Het is de bedoeling dat niemand nu nog reageert op de beschreven situaties in de reacties onder dit artikel, dat doen we namelijk volgende week! Dit is bedoeld als inventarisatie van alle problemen.

En wat doen we in de antwoord-video?

  • Wij kiezen een aantal problemen uit en geven ons advies in een video.
  • Volgende week vrijdag kunnen jullie dan precies hetzelfde doen in de comments. Geef jouw mening en advies over de uitgekozen situaties.
  • Hoe meer reacties, hoe beter. Dus als jij je geroepen voelt om iemand te helpen, doe dat dan. Een betere wereld begint immers bij jezelf en wij hopen zo op deze manier dat te kunnen bewerkstelligen.

De video met antwoorden zal op vrijdag 8 april online komen op 2WMN dus kijk dan zeker of jouw vraag wordt beantwoord! We kijken uit naar jullie reacties en schaam je vooral niet. Niemand is immers perfect. <3

44 reacties

Lisa -

Hoi Willemijn en Martine!

Ik heb in 2014 mijn opleiding tot leerkracht Nederlands-Engels voltooid. Daarna heb ik een aantal werkervaringen gehad in het onderwijs. Begin dit jaar heb ik echter de sprong naar de privésector gewaagd. Ik werk er nu 3 maanden en het is echt mijn ding niet. Probleem is dat ik mijn ontslag niet durf te geven… en eigenlijk weet ik niet waarom. Ook weet ik niet goed wat ik wil gaan doen in het leven op jobgebied. Het maakt het allemaal zo moeilijk! Ik heb al uren zitten piekeren over wat ik nu precies wil doen en als je daar met anderen over praat, krijg je ook niet altijd begrip. De meesten begrijpen niet waarom ik ontslag wil nemen en zeggen “ja, en wat ga je dan weer doen?”. Het is heel moeilijk als je niet weet waar je toekomst ligt… Misschien hebben jullie tips?

Alleszins bedankt!! :)

Nerissa -

hoi Willemijn en Martine,
mijn vraag aan jullie is…..
ik doe op dit moment de opleiding helpende zorg&welzijn maar……
we moeten voor school projecten maken dus dat zijn zeg maar de opdrachten. dat moet je samen met een klasgenootje doen en dat deed ik ook maar, dat klasgenootje is gestopt met de opleiding. dus ik ging met een ander klasgenootje samenwerken maar daarmee lukt het niet om samen te werken. zij vind internet facebook filmpjes enz veel belangrijker waardoor ik alles doe en de projecten die gemaakt zijn met het eerste klasgenootje moet ik nu in m’n eentje allemaal verbeteren. nu loop ik dus enorm achter en heb ik aan de bel getrokken bij mijn mentor maar die zegt kijk eerst hoeveel het is en praat daarna met dat klasgenootje waar je nu mee samenwerkt. dat heb ik dus gedaan maar het is enorm veel en praten helpt niet want ik heb het idee dat het niet aankomt bij haar. hoe kan ik er nu voor zorgen dat alles optijd afkomt en dat ik niet meer alleen hoef te werken?

groetjes en succes!

Milou -

Hoi Willemijn en Martine, ik zit momenteel in mijn laatste jaar van het MBO. Ik heb mijn mbo opleiding altijd in combinatie gedaan met werken (BBL). Ik ben 20 jaar en ben dus al zo’n 4 jaar gewend om een salaris te verdienen. Nu ik bijna tegen het einde van deze opleiding loop begint het toch ook bij mij nog nog best wel te kriebelen om te gaan studeren. Meer vrije tijd, alle vakantie’s, in de klas met mensen van je eigen leeftijd. Het lijkt me erg tof en daarbij ook een goede investering in jezelf! Ook al mijn vriendinnen studeren en daar ben ik soms best een beetje jaloers op. Daarin tegen moet ik dan wel mijn baan opzeggen die ik momenteel heb en verdien ik dus ook geen salaris meer.. Ik heb het daar ook erg naar mijn zin. Een lastige keuze! Wat adviseren jullie? Nog gaan studeren nu het nog kan? Of blijven werken en alvast goed sparen voor de toekomst?

lieve -

Hoi, Dit onderwerp komt goed van pas. Ik ben momenteel bezig met m’n master en ben eind januarie 2017 klaar. Mijn vriendinnen daarentegen zijn allemaal nog bezig met hun bachelorfase, en studeren nog zeker 2 a 3 jaar. Ik zit er heel erg mee dat zij straks nog het studententleventje hebben en ik al moet beginnen met werken. Mijn vraag is dan ook: Hoe zorg ik dat ik niet jaloers wordt tegen die tijd. En hoe behoudt ik deze vriendinnen?

sophie -

Ik zit in het zo geheten 20ers dilemma! Ik weet niet hoe ik mijn toekomst moet invullen, wat de beste keuzes zijn, of ik ooit aan de man kom, noem maar op! Hebben jullie ook het twintigersdillema gehad en zo ja, hoe hebben jullie dit ervaren en wat zijn jullie eventuele tips?

Lisa -

Zo herkenbaar! Het is echt frustrerend om niet te weten wat je wil en meestal ook geen begrip te krijgen van anderen die wel heel goed weten waar ze naar toe willen in het leven.

M. -

Hi Willemijn en Martine,
Wat fijn dat jullie aan dit onderwerp aandacht besteden op 2WMN!
Zelf, en waarschijnlijk velen met mij, zit ik met het volgende ‘dilemma': onlangs heb ik mijn masterstudie Kunstgeschiedenis (Arts and Culture) afgerond en opzoek naar werk. Tijdens mijn studie heb ik aardig wat stages gelopen bij diverse culturele instellingen en bijbaantjes gehad. Redelijk wat ervaring opgedaan gelukkig. Met de culturele sector gaat het helaas wat minder op dit moment, dus daar is het lastig om als starter een baan te vinden, vaak vragen ze jaren ervaring voor een startersfunctie, omdat ze dat ‘kunnen’ vragen: er zijn meer werkzoekenden dan banen.
Maar ook een (tijdelijke) baan in een andere sector (waar ik enigzins ervaring heb opgedaan tijdens mijn studie) op mbo of hbo niveau is lastig. Bij sollicitaties krijg ik al gauw te horen dat ik te hoog opgeleid ben, terwijl ik het geen enkel probleem vindt om aan de slag te gaan in mbo/hbo functie.
Inmiddels heb ik via mijn netwerk, vacaturesites, open sollicitaties, maar ook via uitzendbureau geprobeerd te vinden, maar tot op heden heeft dat niets opgeleverd. Ook van vrienden en vrienden in andere sectoren hoor ik dezelfde geluiden: ze kunnen lastig aan werk komen of gaan op een (onbetaalde) werkervaringsplek aan de slag in de hoop dat ze meer ervaring op kunnen doen en zo wel in aanmerking voor een baan binnen het bedrijf of de specifieke sector.

Hebben jullie misschien tips om gemotiveerd te blijven in dit proces van solliciteren en eventueel tips om een eigen onderneming te starten ?

Alvast dank !

Nicole -

Heel erg goed dat jullie dit doen meiden! Ik zit nu in het eerste jaar van de opleiding Logopedie en ik vind het ontzettend leuk, maar het wordt steeds zwaarder. De laatst paar maanden begin ik steeds vermoeider te worden, steeds sneller ziek te worden, etc. waardoor ik eigenlijk de motivatie een beetje verlies om echt te gaan studeren. Het is ook allemaal zo ongelofelijk veel! Hebben jullie misschien tips hoe je het beste de gigantische berg aan stof kunt onthouden, ezelsbruggetjes misschien?

Rianne -

Hee ladies,
Ik zit echt met een situatie en ik heb echt even goed advies nodig. Ik zit nu in mijn tweede jaar van de opleiding huidtherapie en ik moet dit jaar echt mijn p halen. Ik moet 2 theorietoetsen herkansen komende 12 weken en ik raak der helemaal van in de stress. Nu is mijn vraag hebben jullie tips om die stress te minderen en goed gefocusd door te gaan? Ik zie nu even door de bomen het bos niet meer en dat maakt de stress er niet minder op!
Ik hoop echt heel erg dat jullie me kunnen helpen!

Dikke kus Rianne

Annemiek -

Hoi Rianne,

Ik herken me een beetje in je verhaal. Zelf zit ik op het HBO en volg nu een pre-master op de universiteit. Over een paar weken heb ik tentamens en ik merk zelf ook veel stress en ben soms ook best bang om te falen. De pre-master is ontzettend zwaar en vraagt veel van me.
Wat voor mij nu ontzettend goed werkt ik regelmatig rust nemen. Dagen aan een stuk leren is niet prettig, neem op tijd pauze of pak eens ‘een avondje vrij’. Daarnaast is realistisch plannen heel belangrijk. De één leert nu eenmaal sneller dan de ander en kan meer werk verrichten. Ga voor jezelf na wat voor jou haalbaar is in een bepaald tijdlimiet en maak een planning die voor jou haalbaar is, zonder hiervoor te moeten stressen om je eigen deadline te halen. Wat ik ook vaak doe is mijn wekker zetten op 30 à 40 minuten, in deze tijd leer ik en mag ik niet facebooken/appen etc. Na deze 30 /40 minuten neem ik 10 minuten pauze. Ik zet een kopje thee, check mijn Facebook en knuffel mijn hond. Je hebt je hoofd even bij iets anders waardoor je even kort rust neemt. Een mens kan namelijk niet uren aan een stuk gefocust werken. Maar door steeds dit tijdslimiet voor jezelf te stellen, ben je wel ontzettend productief in elke 30/40 minuten.

Ik hoop dat dit misschien ook een beetje kan helpen, veel succes!

Groetjes Annemiek

Lieke -

Hoi meiden!

Ik zit met een probleem. Ik heb namelijk faalangst. De bedoeling is dat ik volgend jaar ga studeren aan het Conservatorium, maar daar moet je auditie voor doen. Zingen is echt mijn passie, maar ik vind het doodeng om te auditeren. Mijn faalangst houdt me tegen om allerlei dingen te doen, auditie doen voor concours, een blog beginnen, nieuwe uitdagen aan te gaan op mijn werk etc. Wat kan ik hieraan doen? Een faalangsttraining vind ik eigenlijk ook eng. Help!

Groetjes, Lieke

Miss Ann -

Dag dames, leuk dat jullie dit doen. Ik weet niet in hoever jullie mij kunnen helpen maar misschien kunnen jullie wel wat tips kunnen geven. Op dit moment ben ik 25 jaar. Ik zit onder een tijdelijk werk visum in Canada. Ik kwam hier in het voorjaar 2015 met een WH (Working Holiday) visum. Een WH is een visum die jongeren tussen de 18 en 30 jaar oud de mogelijkheid geeft te werken en reizen door een land voor 12 maanden lang. Mijn oorspronkelijke plan was om 8 maanden te blijven in een klein plaatsje in Alberta en dan een reis te maken en vervolgens terug naar huis te gaan. Ik heb het echter zo naar mijn zin en mijn werkgever wilde mij maar al te graag houden dat toen het einde van mijn visum in zicht kwam, ze mij hebben aangeboden om voor een werkvisum te blijven die geldig is voor wederom 12 maanden. Ik heb dit aanbod aangenomen en blijf dus voor nog een jaar (yay!).
Mijn manager wil eigenlijk dat ik nog langer blijf en dat ik dus voor PR (Permanent Residency) ga (een Canadese verblijfsvergunning). Ik heb het erg naar mijn zin in Canada en ik heb inmiddels zo veel vrienden gemaakt en mijn dating leven is nog nooit zo interessant geweest. Maar… ik zit stiekem toch te dromen over een jaar in Australië en/of een jaar in Nieuw Zeeland (wederom onder een WH visum). Wat mijn huidige werkgever wil aanbieden voelt als een ”once in a lifetime oppertunity”. Maar mijn wens om meer van de wereld te zien knaagt heel erg en ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Als ik heel veel geld had dan zou de keuze veel makkelijker zijn: dan zou ik voor PR gaan en dan een jaar of 2 jaar later een WH in Nieuw Zeeland of Australië. Maar een PR kost veel geld. Op dit moment dus voelt het als een ”of en of” situatie. Op dit moment wil ik in ieder geval niet terug naar Nederland. Ik weet niet eens zeker of ik ooit wel terug naar Nederland wil.. Kunnen jullie mij helpen of tips geven? Liefs!

Anoniem -

Fijn dat jullie hier tijd aan besteden, vond de vorige video ook heel boeiend.
Ik werk nu ruim een jaar als zelfstandig ondernemer, samen met mijn partner. Dit gaat op zich heel goed; we krijgen het financieel goed rond en er zit groei in ons bedrijf. Ik merk helaas aan mezelf dat ik toch behoorlijk nerveus kan worden van bepaalde gedachten. Blijft het wel zo goed gaan? Wat doen we als er ‘iets’ mis gaat. Tot nu toe hebben we alles wat mis ging prima opgelost (want ja natuurlijk gebeurt dat) en is alles tot ieders tevredenheid (ook de klant) afgehandeld. Maar als ik er aan terug denk, kan ik gewoon weer buikpijn krijgen. Voel me zó verantwoordelijk. Erg irriterend, want rationeel weet ik heel goed dat het onzin is.
Hoe gaan jullie om met problemen met klanten (adverteerders denk ik?) of als er dingen mis lopen?

Jessica -

Wat fijn dat jullie dit onderwerp aankaarten!
Niet echt een dilemma, maar wel een kwestie van blijven twijfelen. Wil ik dit wel? Wil ik dit werk over 10 jaar nog doen?
Ik heb m’n MBO diploma behaald, maar in die sector is weinig werk of jezelf blijven verkopen om goed in de markt te blijven. Dat werk spreekt me gewoon niet aan. De opleiding zelf was super om te volgen en enorm veel plezier aan gehad!
Toen door naar het HBO. Eerst een jaar een opleiding gevolgd die het absoluut niet bleek te zijn. Dus gestopt in de derde periode.
Vervolgens de PABO gaan doen. Eerste jaar was super leuk, veel geleerd. Jaar 2 ging van start en dat ging uiteindelijk niet zoals ik hoopte. Het laatste half jaar begon ik niet zo lekker in mijn vel te zitten, haalde m’n stage niet en besloot het jaar over te doen. Het werd er eigenlijk niet beter op. Ik heb nog meer m’n best gedaan dan ik al deed. Haalde wel de stages, maar school ging ook niet zo lekker meer.
Toch besloten om te stoppen. Ik kwam er achter dat ik er niet zo gelukkig van werd.
Al die tijd heb ik ernaast gewoon gewerkt. Daar kon ik gelukkig aan de slag en veel uren maken. Studieschuld is nu afbetaald. Liever nu dan over een paar jaar. :)
Nu werk ik al enige tijd bij de drogist. Ik kan nog wel iets doorgroeien, maar dan houdt het wel een beetje op.
Dit werk hoop ik over 10 jaar niet meer te doen. Dat is wat ik wel weet.
Nu loop ik al een tijdje te twijfelen of ik me wil laten omscholen tot apothekersassistent. Ik heb al een open dag bezocht waar deze als bbl wordt aangeboden. Dit omdat ik niet iets wil doen via LOI etc. en ik contact wil zijn met anderen.
Het enige is dat hiervoor zelf een stageplek moet zoeken (wel betaald) die zijn er weinig en daarbij m’n werk op moet zeggen. Ik vind dit wel een hele lastige stap.
Hoe kom je erachter of je dan echt zo’n grote stap moet maken. Je bent tenslotte wel je vaste inkomen/stukje zekerheid kwijt. Ik ben tenslotte al bijna 26. Jullie hebben vast wel iets van aanvullend advies 😛
Ik ga nog wel proberen of ik een dagje mee kan lopen in de apotheek, dat zal wellicht een keuze daarin wat makkelijker maken.

Maaike -

Volgens mij heb je de keuze al bijna gemaakt als ik het zo lees. Natuurlijk is het super eng om zo’n grote stap te maken! Maar ik denk dat je er maar op 1 manier achter zult komen en dat is door het gewoon te doen! Kan geen kwaad toch?

Jessica -

Lief dat je reageert Maaike!
Toevallig kwam er van de week een BBL vacature voor bij! Dus ik er zeker even achter aan wat zij eventueel voor mij kunnen betekenen, naast dat ik er zeker interesse in heb. :)

Romy -

Hee Willemijn en Martine,

Ik ben de laatste tijd steeds meer bezig met wat ik moet doen na mijn studie? Ik volg een hbo-opleiding die ik aan het begin van mijn opleiding geweldig vond. Ieder jaar werd ik helaas een beetje minder enthousiast en zeker de praktijk spreekt me totaal niet aan. Toch was het de enige opleiding die mij destijds leuk leek. Ik ben nu van plan door te studeren maar ook daar zitten weinig richtingen tussen die ik echt leuk vind. Mijn vraag aan jullie: Hoe vindt je passie in je werk, ik denk namelijk dat dat voor mij erg belangrijk is. Hard werken lijkt mij dan een stuk minder zwaar.. 😉

Sophia -

Hoi!

Ik ben op het moment bezig met een mbo opleiding. Als ik deze heb afgerond wil ik een andere verkorte mbo opleiding doen. Het punt is, is dat je de vervolg opleiding ook op hbo niveau kan doen. Ik zelf twijfel daar over. Iedereen om me heen vind mbo niet goed genoeg en pushen mij richting het hbo. Zodat ik later meer verdien en alles ”uit mezelf haal” Daar zit zeker wat in maar het kost veel geld en tijd. Ook vind ik dat geld niet gelukkig maakt en dat mbo zeker niet onvoldoende is. Ik heb gelukkig nog even om te beslissen maar ik vind het wel een lastige keuze. Hoe staan jullie hier tegenover? Soms kan een buitenstaander beter oordelen dan jij zelf( of in mijn geval familie,vrienden en leraren)

Charlotte -

Hoi!
Ik ben vrij recent gestopt met mijn HBO-opleiding. Momenteel werk ik in de schoonmaak en krijg er een bijstandsuitkering naast om mijn vaste lasten te kunnen betalen. Natuurlijk wil ik niet de rest van mijn leven in de schoonmaak werken en dus ben ik ook aan het oriënteren naar een andere opleiding. Het enige is dat ik al vrij lang bezig ben en daardoor mijn basisbeurs van de stufi al opgehouden was. Eerst dacht ik zelf aan een overstap naar het MBO, maar nu bleek uit een recent afgenomen capaciteitentest dat ik zelfs wel een universitaire studie zou kunnen doen ( ik heb wel ADD). Echter, ben ik al 25 en weet ik eigenlijk nog steeds niet goed welk werk ik zou willen doen. Ik heb wel een grote passie voor muziek maken en kijk dus vooral in die richting. Als er tips o.i.d. voor mij zijn dan hoor ik dat graag!

Elizabetta -

Hoi,
Inmiddels zit ik in het derde jaar van het HBO.
Helaas heb ik door allerlei omstandigheden een half jaar studievertraging opgelopen.
En ik vind dit best lastig te verkroppen.
Maar waar ik vooral mee zit, Hoe moet ik dit aan mijn ouders vertellen?
Ze plaatsen mij al jaren op een soort voetstuk en als ik ze moet vertellen dat ik een half jaar langer moet studeren ben ik bang dat ze ontzettend boos en teleurgesteld zullen zijn.
Enige tips over het subtiel brengen van zulk nieuws?

Anoniem -

Hi Willemijn en Martine,

top dat deze drie onderwerpen nu worden aangesneden want precies met deze drie heb ik op dit moment een probleem. Ik ben nu 25 jaar en 3 jaar geleden afgestudeerd aan de universiteit. Na 3 jaar gewerkt te hebben ben ik tot de conclusie gekomen dat ik helemaal niet gelukkig word van mijn werk. Het liefst zou ik een opleiding gaan volgen op het hbo en gewoon iets heel anders gaan doen. Ik weet alleen niet of het verstandig is om nu, als ik 25 ben, mijn leven zo ‘op pauze’ te zetten. 4 jaar studeren betekent namelijk ook 4 jaar geen werkervaring opbouwen, leven van heel weinig geld en geen grote dingen doen (trouwen, huis kopen, kinderen, dat soort dingen). Omdat ik al een masterdiploma heb kost een studie me namelijk heel veel geld (instellingsgeld in plaats van wettelijk collegegeld, en dat instellingsgeld kan oplopen tot meer dan €10.000,- per jaar). Ik weet niet of ik mijn leven wel 4 jaar op pauze wil zetten nu ik ‘in de bloei’ van mijn leven ben. Als ik nu ga studeren ben ik namelijk bijna 30 als ik afstudeer en kan dan pas beginnen aan mijn carrière. Aan de andere kant: mijn huidige werk maakt me niet meer gelukkig en dat hou ik ook geen jaren meer vol.. Hebben jullie tips of een andere visie op dit probleem?
Dankjewel!

Linda -

Hoi Willemijn en Martine,

Ik heb wel een ‘dilemma’ waar ik soms mee worstel. Ik heb twee jaar logopedie gestudeerd, maar heb destijds mijn propedeuse niet gehaald, dus moest ik verplicht van de opleiding. Daarvoor had ik ook al een jaar pedagogiek gedaan, maar ben toen zelf gestopt met de opleiding, omdat het op persoonlijk vlak niet goed met mij ging. Achteraf gezien heel jammer, maar op dat moment was het niet anders. Anyway 3 jaar gestudeerd en geen diploma. Weg investering in tijd geld en moeite. Hallo studieschuld..

Op het moment werk in in een dames kledingzaak en ik heb het prima naar mijn zin, maar soms knaagt het dat ik geen “echte baan” heb waar ik meer geld mee kan verdienen (ik kom rond van 1100 euro) en misschien op een bepaalde manier meer voldoening uit zou kunnen halen. Zeker gezien ik nog jong ben en nog heel wat jaren voor me heb liggen. Opnieuw studeren is voor mij financieel gewoon niet haalbaar. En naast het financiële aspect heeft mijn zelfvertrouwen door het niet behalen van mijn P voor logopedie ook een flinke deuk opgelopen. Kleine vorm van faalangst is er bij komen kijken denk ik. Ook al weet ik dat ik hbo niveau wel aankan, ik heb de havo met 2 vingers in mijn neus gedaan, het is meer dat het privé niet altijd even lekker ging.

Ben gewoon benieuwd wat voor ideeën of gedachten jullie hierover hebben. Zeker omdat jullie ook logopedie hebben gedaan voelt dat alsof jullie een klein beetje snappen hoe dat is wanneer ik oud studiegenootjes nu aan het werk zie als logopediste. Soms overvalt het gevoel van minderwaardigheid me. Ook al weet ik met mijn verstand dat mijn waarde als mens niet afhangt van dat soort succes factoren in het leven..

Anyway ik hoop dat jullie mijn ‘dilemma’ willen behandelen. Sorry voor het lange verhaal!!

Groeten Linda

Sabine -

Hoi dames,

Netzoals bij de meeste opleidingen, moet ik een aantal keer stage lopen. Nou heb ik mijn laatste stage niet gehaald. Opzich is dat niet het probleem. Mijn stagebegeleider heeft mij namelijk zoveel kritiek gegeven (op een voor mij erg negatieve manier) waardoor ik nu enorm twijfel of ik wel verder wil met deze opleiding en aan mijn eigen kunnen. Ik merk nu aan mezelf dat ik enorm gedemotiveerd ben voor de opleiding omdat ik er in mijn gedachten toch niet goed genoeg voor ben, want dat is waar de kritiek van mijn begeleider op neer kwam voor mij. Toch wil ik niet met de opleiding stoppen aangezien dat financieel een flinke klap zou zijn en ik geen beter alternatief heb. Natuurlijk vind/vond ik de opleiding vorig jaar wel heel leuk dus denk ik ergens nog dat ik de opleiding wel kan afmaken. Hoe kan mijn motivatie terugvinden, en als ik die niet terugvind; hoe kan ik mezef dan dusdanig motiveren dat ik wel mijn opleiding nog kan afmaken? Liefs Sabine

Kelsey -

Ik herken mezelf heel erg in jouw verhaal. Ook ik heb nogal wat kritiek gehad op mijn kunnen/stage en zit nu overspannen thuis sinds november en heb de stage af moeten breken (ik was net een paar weekjes bezig). Het gaat met mij al wel beter alleen weet ik nog steeds niet wat ik nu moet doen met mijn studie. Ik heb al met een psycholoog en decaan gepraat maar het helpt niet. Ik ben alle motivatie en vertrouwen kwijt… Ik zit nu in mijn 3e jaar en moet er nog 2 als ik door wil (want ik heb nu vertraging). Maar wil ik nog wel door? Ik weet niet of de opleiding nog wel bij me past, of ik wel goed genoeg ben. Ik weet niet of mijn begeleiders me aan hebben lopen praten dat ik het niet kan (door de kritiek) of dat ik het ook écht niet kan en iets anders moet gaan doen… Helaas zit een studieswitch er financieel gezien niet in..

Anoniem -

Hoi!
Ook ik kamp met studieproblemen. Ik haalde reeds een diploma, maar doe nu nog een 2de studie bij. Toch duikt telkens hetzelfde probleem weer op: gedoe bij groepswerken. Het lijkt haast alsof ik steeds bij nonchalante studenten in de groep kom te zitten. Ze doen hun werk niet, niet zoals het moet of pas op het allerlaatste moment. Het resultaat lijkt hen koud te laten, terwijl ik steeds voor het beste resultaat ga. Nu weet ik van mezelf wel dat ik een perfectioniste ben, maar mijn groepsgenoten lijken steeds het andere uiterste te zijn.. Dit brengt heel wat frustratie en stress bij mij teweeg. Wat kan ik hieraan doen?

Anne -

Lieve Willemijn en Martine,
Ik zit met twee problemen. Het eerste probleem heeft met school te maken. Ik zit nu in 6vwo en ik doe dus eindexamen over een paar weken. Als ik slaag ga ik volgend jaar studeren, maar ik weet nog steeds niet wat (ik moet me voor 1 mei aanmelden). Echter, ik sta er heel slecht voor en ik ga er eigenlijk ook vanuit dat ik dit jaar niet slaag. Dat zou ik op zich niet zo heel erg vinden, omdat ik ten eerste nog niet weet wat ik wil studeren en ten tweede omdat ik graag een keer goede cijfers wil halen en dan zou ik volgend jaar, voor mijn gevoel opnieuw kunnen beginnen en dus goede cijfers halen. Doordat ik het helemaal niet erg zou vinden om te zakken, heb ik ook geen motivatie meer voor school en “probeer” ik eigenlijk te zakken. Hebben jullie tips voor mijn studiekeuze en voor motivatie voor school? O en Willemijn, jij hebt toch vwo gedaan? Wat was voor jou de reden om hbo te gaan doen, want dat overweeg ik ook.
Mijn tweede probleem heeft te maken met mijn werk. Ik heb een bijbaantje in de horeca als serveerster. Ik werk er al twee jaar. Maar sinds een paar maanden werkt een vriendin van mij er ook. Zij praat veel makkelijker met iedereen dan ik, waardoor ze veel beter op de hoogte is van wat mijn collega’s buiten hun werk doen en relaties enzo. Dit vind ik lastig want ik ben juist stiller en vind het moeilijk om een gesprek te starten. Hebben jullie tips om een gesprek te starten en het gaande te houden? Ik vind het ook “moeilijk” om met die vriendin te werken omdat ik me daardoor nog onzekerder ga voelen, hebben jullie hier ook tips voor?
Xxx
Ps. Ik vind jullie blog echt super!

Anoniem -

Hoi,

Ik doe in mei eindexamen en maak me best wel zorgen om de komende maanden. Hoe hebben jullie je examens aangepakt? De tijd erna(wat hebben jullie tijdens die lange zomer gedaan)? En hoe hebben zijn jullie met je zorgen over je toekomstige studie omgegaan?

Groetjes

Toekomst -

Ik heb altijd gehoopt op een toekomst met mijn vriend en hoopte hem ooit mijn man te noemen. Samenwonen en kinderen.. We zijn nu al 9 jaar samen, wonen daarvan al 6 jaar samen, zijn onlangs getrouwd. En al een halfjaar kriebelt zwanger worden en een kindje. Ik werk binnen het basisonderwijs en weet heel goed wat voor verantwoordelijkheid een kindje met zich meebrengt.. Een kindje (mocht het ons gegund zijn) is onze grootste droom.. Maar ook zo’n grote stap. Hoe wist jij, Willemijn, dat je er toe was? Ik voel me nu al zo verantwoordelijk en er nog lang geen spraken van een zwangerschap.

Anoniem -

Hoi Willemijn & Martine , ik wil graag over een tijdje voor mezelf beginnen als zzp Nagelstyliste , Maar ben soms heel erg aan het twijfelen of ik dat wel kan . Hoop dat jullie adviezen hebben voor mij & / of tips . Liefs xx

Estra -

Hoi, ik heb een vraag op werk gebied. Ik heb een collega die een (onterechte)?voorkeurspositie geniet vanuit mijn baas. Ik heb dit wel eens aangekaart bij mijn baas en die geeft aan dat de punten waaraan ik en mijn collega’s ons storen bij hem kloppen, maar er gebeurt verder niets en hij doet er niets aan. Wat kan ik verder nog doen want mijn collega’s en ik storen ons er erg aan en het zorgt voor irritatie en een mindere sfeer onderling.

chantal -

Ik ben 16 en doe dit jaar eindexamen. Ik weet al 3 jaar dat ik volgend jaar rechten wil gaan studeren. Ik ben echter al meer dan een jaar ernstig vermoeid en vaak niet lekker. De dokter heeft niks kunnen vinden, dus mijn klachten moeten vanzelf over gaan. Het is nu echter zo erg dat ik dr lessen thuis vanaf de laptop volg omdat fysiek naar school gaan niet gaat. Ik weet nu niet meer zo zeker of ik volgend jaar wel moet gaan studeren. Mijn ouders zeggen dat een lange vakantie zal helpen, maar dat hielp vorig jaar ook niet, het werd dit schooljaar alleen maar erger. En dan volgend jaar studeren, een hele overstap, wat bij mij voor veel stress en overprikkeling zorgt. Moet ik gewoon gaan studeren in september? Ik ben bang dat ik dan na een week weer instort. Maar een tussenjaar nemen, ik weet ook niet wat ik dan moet gaan doen.

anoniem -

Hoi Willemijn en Martine,

Ik zit op dit moment op drie gymnasium, maar dat gaat niet zo goed. Ik heb in het begin van het schooljaar veel onvoldoendes gehaald en sta er dus niet zo goed voor. Blijven zitten is voor mij eigenlijk geen optie omdat ik me daar te veel voor zou schamen. Ik ben op dit moment dan ook hard bezig op mijn cijfers op te halen. Mijn zus zit op dit moment op 5 gym en daar gaat alles vlekkeloos. Eigenlijk altijd hoge cijfers en daardoor voel ik me af en toe heel dom. Hebben jullie misschien nog wat tips om m’n zelfvertrouwen op te krikken?

Rosanne -

Hoi! Ik heb een korte vraag:
Ik ga over ongeveer 2 weken stage lopen en merk dat ik er best zenuwachtig voor ben. Ik heb namelijk best veel verhalen over negatieve ervaringen gehoord en ben bang dat ik nog niet genoeg weet kan. Ik doe de opleiding verpleegkunde, wat erg goed gaat, en ga stage lopen in een verpleeghuis.
Hebben jullie nog tips over stage lopen? En hoe ik mij zekerder kan voelen?

Luna -

Ik zou graag mezelf willen ontplooien. Maar ik kan me slecht verplaatsen, dus ben ik genoodzaakt thuis te studeren. Studies bij LOI en dergelijke zijn vaak nogal taai en droog van stof. Ik zoek naar leuke digitale cursussen. Zo begon ik al eens aan een gratis online cursus Latijn. Maar ik heb ook enkele dagen een “daily tutorial” serie gevolgd waarin ik les kreeg in kleurtechnieken. Ik vind het leuk om op die manier mezelf iets te leren en begin dan altijd heel gemotiveerd. Maar het probleem zit ‘m in het feit dat ik het vaak maar enkele dagen trouw doe en het dan laat versloffen en er na een week al helemaal geen zin meer in heb. Hoe kan ik zoiets wel gemotiveerd blijven volhouden?

Nina -

Hoi, ik heb ook wel een dilemma!
Ik zit nu in het derde en laatste jaar van mijn bacheloropleiding aan de universiteit, maar heb besloten nog niet af te studeren en mijn studie met een jaar te verlengen om volgend jaar in het tweede semester in het buitenland te studeren. Een paar weken geleden heb ik gehoord dat ik ben toegelaten tot het Erasmusprogramma, dus ik ben heel erg blij! Ik keek hier heel erg naar uit en denk ook wel dat het echt een waardevolle aanvulling is op zowel mijn opleiding als mijn persoonlijke ontwikkeling.
Mijn probleem is alleen dat ik een van de vakken die ik op dit moment volg waarschijnlijk niet ga halen, waardoor ik dit vak volgend jaar moet herkansen. Maar dan zit ik in het buitenland en kan ik niet voldoen aan de aanwezigheidsverplichting.
Nu zijn er eigenlijk twee opties: of mijn semester in het buitenland afzeggen en volgend jaar herkansen, of 5 jaar over mijn 3-jarige bachelor doen door volgend jaar naar het buitenland te gaan en het jaar daarna dat vak alsnog te herkansen. In dat laatste geval zou ik in dat 5e jaar wel een extra minor doen, om nog het gevoel te hebben dat ik iets nuttigs doe. Voordeel is dat ik dan wel mijn buitenlandervaring heb en me natuurlijk ook verder ontwikkel in mijn studie omdat ik heel veel extra vakken volg om die tijd op te vullen. Nadeel is dat ik dan, inclusief master, minimaal 6 jaar over mijn studie doe en dus een flinke studieschuld opbouw (ik betaal mijn studie en levensonderhoud volledig zelf en leen dus ook bij, vanaf volgend jaar heb ik ook geen recht meer op stufi dus moet ik alles lenen).
Nu vraag ik me af: wat adviseren jullie in deze situatie?

Anoniem -

Hoi! Een paar jaar geleden ben ik afgestudeerd, en daarna al snel aan de slag geraakt binnen een functie die weinig raakvlakken met mijn studie heeft. Ik merkte dat dit niet was wat ik wilde, en ben op zoek gegaan naar een nieuwe functie, wel weer binnen deze zelfde sector. Na een jaar had ik hier hetzelfde; ik kon mijn draai hier niet vinden, de verveling sloeg toe en zodra ik wist hoeveel verlofuren ik voor het komende jaar in te plannen had begon ik al met mijn planning; om het maar ‘dragelijker’ te maken. Ik besloot weer verder te gaan zoeken en ben toen aangenomen voor mijn huidige functie, ook weer binnen de zelfde sector, waar ik al bewust heb gekozen voor minder uren. Ik blijf dus maar in hetzelfde wereldje, wat ik eigenlijk ontzettend saai vind, maar doordat de kennis die ik heb schaars is, heb ik nu een baan waarbij ik goed verdien en heb ik me binnen hele korte tijd opgewerkt. Toch voel ik dat dit niet bij mij past. Ik zit vaak in de auto terug naar huis te denken ‘waar ben ik aan begonnen?’ ‘Is dit nou alles?’… Ik ben hartstikke jong, 23 en heb alles; een goede baan, koophuisje, boompje en beestje, goed gevulde spaarrekening en een mooie auto op de oprit, en toch voel ik me niet gelukkig en pieker ik hier vaak over. Ik weet niet hoe ik hier uit kan stappen en waar ik wel gelukkig van wordt. Met mijn vriend kan ik er wel over praten, maar hij is zelf een echte ‘workaholic’ en kan zich niet goed indenken hoe ik me voel bij dit werk. Wil ik gaan voor een carriereswitch? Hoe weet je wanneer je daar klaar voor bent? Ik hoop dat jullie hier eens objectief jullie mening over kunnen geven. Thanks… xxx

aria -

Hoi Willemijn en Martine!
Op dit moment zit ik in het eerste jaar van mijn HBO opleiding, echter heb ik nog altijd geen idee wat ik wil gaan doen als ik hier mee klaar ben. Ik probeer al sinds mijn 16e ongeveer te bedenken wat voor werk ik wil gaan doen en nu, zo’n 5 jaar later heb ik nog altijd geen idee. Stages en tests hebben tot nu toe eigenlijk ook nog niets geholpen. Hebben jullie toevallig tips hoe je opzoek kan gaan naar een baan of vervolg studie als je geen idee hebt?
Liefs

Jana -

Hey, ik zit met een groot dilemma op school. Ik zit nu in het 3de middelbaar en doe de richting Economie-Moderne talen, maar ik merk meer om meer dat die richting niets voor mij is aangezien ik er later niets mee wil doen. Nu, mijn school gaat volgend jaar Humane Wetenschappen invoeren, een richting over de mens en gedrag enzo. Dat interesseert me wel maar het probleem is dat mijn school het het 1e jaar alleen in de 3de en de 5de mag invoeren, maar als het goed is zit ik volgend jaar in de 4de dus kan ik de richting pas in de 5de volgen. Maar ik voel me zo ongelukkig in die richting die ik nu doe. Wat moet ik doen?

Tamira -

Heyyy,
Mijn naam is tamira en ik ben 12 jaar oud ik zit in de eerste van de middelbare school ( ik hoop dat jullie dit zien onder studie zit er namelijk behoorlijk doorheen)
Ik ben de serieuste van de klas hierdoor vinden kinderen mijn anders, nu heb ik de kans om op te stromen maar ik ben bang dat kinderen me daar ook niet gaan mogen omdat ik zo serieus te zojn maar wil het wel heel graag……..
Mijn ouders weten het niet, wel dat ik in deze klas geen echte vriendinnnen heb maar niet over dat ik me zorgen maak over mijn nieuwe klas…
Wat moet ik doen????
xxxxx tamira

Brenda -

Hoi! Ik ben 18 jaar en ik doe dit jaar examen voor het vwo. Omdat ik daarna veel vrije tijd heb, wil ik graag gaan werken. Ik heb alleen helemaal geen werkervaring, op wat oppaswerk na. Ik heb nog geen ervaring omdat ik het erg druk heb (gehad) met school (en eerlijk, ik ben ook wel een beetje lui ;)). Daarnaast ben ik ook nog best wel kieskeurig, ik wil graag leuk werk doen. Ik ben benieuwd hoe jullie hier over denken en wat jullie zouden doen!

Dorien -

Hoi,
In juni studeer ik af in bedrijfsmanagement, specifiek in KMO-management en heb ik dus al mijn Bachelor (België, is dit hetzelfde in Nederland?). Ik ben 20 jaar en wil nog niet direct gaan werken aangezien ik mij hier nog niet klaar voor voel. Mijn ouders begrijpen dit ook en verwachten dus wel dat ik nog iets ga studeren. Maar ik heb geen idee wat. Ik heb mijn studie nooit echt interessant gevonden maar omdat ik steeds slaagde bleef ik de studie wel verder volgen. Dus wil ik misschien een hele andere boeg ingaan maar heb echt geen idee wat. Een sabbatjaar is ook geen optie voor mijn ouders. Hoe kan ik het beste bepalen wat mij interesseert en wat ik voor de rest van mijn leven wil doen later?

Anoniem -

Hoi! Ik werk al een aantal jaat als gastouder nu. Dat was fijn omdat de kinderen nog jong waren en ik zo altijd voor ze thuis was.
Maar ik voel me enorm opgesloten, heb weinig contacten en maak lange dagen (om 6.30’uur komt de eerste en om 18.00 uu gaat de laatste weg).
Ik ben hiervoor juf geweest in het basisonderwijs en denk erover om invalleerkracht te worden. Meer vrije tijd en vrijheid.
Maar ook meer onzekerheid, want je weet niet of je genoeg werk krijgt.
Ik voel me nu zeker niet gelukkig op deze manier, maar de financiën zijn nu wel goed.
Wat zouden jullie doen? Kiezen voor “zekerheid” en zo door gaan of toch wat anders? Ik ben heel benieuwd nar jullie (en andere) meningen.
Liefs!

anoniem -

Hoi,
Ik ben 22 jaar en heb drie jaar een relatie met een vriend die vijf jaar ouder is. Zelf ben ik heel gedreven en maak langetermijnplannen, wat voor de financiën inhoudt dat ik zoveel mogelijk spaar en uitgaven plan. Voor mijn studie volg ik ook extra vakken en probeer ik alles in verkorte tijd af te ronden.
We denken er over na om over een jaar of twee te trouwen. Echter, mijn vriend werkt sporadisch, is al jaren bezig met zijn studie en leent al jaren geld. Sparen vindt hij wat voor later. Ik word daar echt kriebelig van en voorzie al dat financiële zaken op mijn schouders terecht gaan komen, omdat ik de enige van de twee ben die een spaarrekening heeft en waarschijnlijk het langst werk tegen die tijd. Daar zit ik mee en word ik nu al chagrijnig van. Wanneer ik het aankaart bij mijn vriend, zegt hij dat dat allemaal wel goed komt, maar over twee jaar heeft hij nog niet eens zijn schulden kunnen betalen; laat staan iets hebben gespaard om meubels van te kopen en andere zaken.
Hoe kan ik er voor zorgen dat mijn vriend en ik voor de toekomst wat meer op één lijn liggen qua financiën?

Anoniem -

Hoi, ik zit nu in het eerste jaar van het MBO maar ik vind mijn opleiding niet leuk. Maar ik weet ook echt niet wat ik anders moet gaan doen. Ben al bij heel veel open dagen geweest maar bij de meeste denk ik ja is wel leuk maar niet van Geweldig! Terwijl vriendinnen dat wel allemaal hebben…
Ik weet het niet meer, mijn ouders zitten er bovenop of ik al weet wat ik wil en zo.
Hebben jullie tips waardoor het wat makkelijker gaat?
Thnx x

Reageer ook