Oproep: #2WMN2TheRescue – Vriendschap & Relaties

Er kwamen weer wat vragen binnen of we weer eens een #2WMN2TheRescue wilden publiceren. Wij vinden het heel fijn dat we jullie op die manier kunnen helpen dus het antwoord is natuurlijk ja. Dit keer gaat het over Vriendschap & Relaties.

Op LiveLifeGorgeous sneden we destijds thema’s aan die te maken hadden met een jongere doelgroep zoals: vriendjes, puberteit, school etcetera. We besteedden soms ook aandacht aan meer volwassen problemen zoals relaties en familie. Dat stuk willen we nu meer op 2WMN terug laten komen voor een oudere doelgroep. Dit keer gaat het onderwerp over: vriendschap & relaties.

Heb je een vriendschap die niet meer zo leuk is als vroeger of die op klappen staat? Of heb je ruzie met je beste vriend(in)?

Kunnen jij en je vriend(in) niet meer door een deur of vraag je jezelf af of hij/zij nog wel van je houdt? Zijn jij en je man/vrouw meer broer en zus geworden in de loop der jaren? Er kunnen veel problemen ontstaan op het gebied van vriendschapsrelaties en liefdesrelaties en we geven je hier de kans om (anoniem) een reactie achter te laten en/of om simpelweg even je hart te luchten net als op een forum.

Wil je anoniem een reactie achterlaten? Vul dan een pseudoniem in bij je naam en heel belangrijk: vul geen e-mailadres en website in.

Dit artikel is bedoeld om eerst de problemen te inventariseren. Volgende week vrijdag maken Willemijn en ik een video over de ingebrachte problemen en geven we over een paar problemen advies vanuit ons standpunt.

We zijn natuurlijk geen psychologen, maar het is soms wel fijn om je probleem te delen op een soort forum/platform zoals 2WMN. Soms is het verfrissend om een objectief advies te krijgen van anderen die jou niet kennen.

Hoe gaat #2WMN2TheRescue in zijn werk?

  • Bij ‘#2WMN2TheRescue’ geven wij een intro en vertellen wij het thema waar het over mag gaan. In dit geval over vriendschap & relaties. 
  • Als je een probleem hebt dat je graag wilt delen, beschrijf hieronder in de reacties jouw situatie. Dit mag vanzelfsprekend anoniem.
  • Het is de bedoeling dat niemand nu nog reageert op de beschreven situaties in de reacties onder dit artikel, dat doen we namelijk volgende week! Dit is bedoeld als inventarisatie van alle problemen.

En wat doen we volgende week vrijdag?

  • Wij kiezen een aantal problemen uit en geven ons advies in een video.
  • Volgende week vrijdag kunnen jullie dan precies hetzelfde doen in de comments. Geef jouw mening en advies over de uitgekozen situaties.
  • Hoe meer reacties, hoe beter dus als jij je geroepen voelt om iemand te helpen, doe dat dan. Een betere wereld begint immers bij jezelf en wij hopen zo op deze manier dat te kunnen bewerkstelligen.

De video met antwoorden zal op 11 maart online komen op 2WMN dus kijk dan zeker of jouw vraag wordt beantwoord! We kijken uit naar jullie reacties en schaam je vooral niet. Niemand is immers perfect. <3

32 reacties

Bente -

Mijn beste vriend heeft sinds zijn relatie langzaam aan alle contact verbroken. Zonde omdat we al jaren een goede vriendschap hadden. Inmiddels wacht ik tot dat hij weer contact op neemt. Ik weet dat hij niet blij wordt als ik blijf pushen.

Ik vind het erg spijtig en zal zeker onze vriendschap nooit vergeten. Ik zal er altijd voor hem zijn als hij dat wil. Maar hij is blijkbaar hiermee het gelukkigst en als hij dat is, waarom zou ik dat dan forceren door aan hem te blijven trekken?

Ik probeer het te accepteren, maar dat is niet altijd makkelijk. Zeker omdat je ziet dat hij wel met andere vrienden contact heeft. Dan twijfel je wat je verkeerd heb gedaan of dat je te weinig hebt gedaan om de vriendschap te behouden.

Tara -

ik heb een vriendin vriendschappelijk, en we doen echt de leukste dingen samen en ze betekend ook veel voor me, alleen ik heb soms het gevoel dat ze niet hetzelfde gevoel heeft (vriendschappelijk) als ik voor haar. Ik steek tijd in onze vriendschap en zij ook maar een heel stuk minder. Hoe kan ik er voor zorgen dat zij mij ook zo gaat zien zoals ik haar zie als vriend?

Charlotte -

Hoe ga je om met vriendinnen die geen contact meer met je opnemen?
Ik heb een aantal (al mijn) vriendinnen (los van elkaar) die niks meer van zich laten horen. Op een gegeven moment heb ik tegen mezelf gezegd dat ik wacht totdat zij contact met mij opnemen.. Helaas, inmiddels, 1.5 jaar later nog steeds geen gehoor gekregen.
Ik snap dat ze het misschien druk hebben maar ik begin aan mezelf te twijfelen of ik wel gezellig en leuk ben. Naar mijn mening was het namelijk altijd heel erg leuk toen we vriendinnen waren. Ik hecht heel veel waarde aan een trouwe vriendschap.
Ik wil graag nieuwe vriendschappen maken en mijn oude vriendschappen achterwege laten. Maar ik vind het toch wel moeilijk om nieuwe vriendschappen op te bouwen en te vinden. Ergens ben ik bang dat ze het zelfde doen, ik heb me daarom een tijdje heel erg eenzaam gevoeld.
Ik hoop een vriendschap te vinden zoals die van jullie Willemijn en Martine!

Merel -

Ik herken dit ook heel erg. Ik word er ook heel onzeker van…
Ik doe maar gewoon mijn best om aardig te zijn voor andere mensen, er komt vanzelf iemand op mijn pad die goed bij mij past.. hoop ik

Anne -

Sinds afgelopen dinsdag is het uit met mijn vriend na 5,5 jaar en we kennen elkaar al 10 jaar. Zelf heb ik er nooit bij stilgestaan of mijn gevoelens voor hem zijn verandert en of het gewoon een gewoonte was geworden. Hijzelf heeft alleen nog vriendschappelijke gevoelens.

We willen graag goede vrienden blijven (ik woon nu bij zijn moeder want we woonde samen en terug naar mijn ouders kan niet) en ik weet niet hoe ik nu eigenlijk zelf mijn gevoelens op een rij kan krijgen om toch nog normaal vriendschappelijk te zijn. Zonder bang te zijn hem voor altijd te verliezen omdat er iemand anders wellicht op zijn pad komt.

Hebben jullie tips?

X

Sophie -

Ik ben al 8 jaar goed bevriend met een goede vriendin. Ik merk echter dat we erg zijn veranderd de afgelopen 2 jaar. altijd als we samen zijn stoor ik mij aan wat ze verteld ( of meer het feit dat nooit iets kan vertellen). Ik zou best een punt achter deze vriendschap willen zetten, maar ik weet gewoon niet hoe. hoe pak ik dit aan? ook twijfel ik of het wel zo’n goed idee is.. straks krijg ik spijt.

Mare -

Hoe run je een bedrijf als zakenpartners vs. vriendin? Gaat dat samen, waren jullie niet bang dat het een de ander in de weg zou staan, toen jullie echt fulltime voor jullie blog gingen? Welke afspraken hebben jullie echt vastgelegd en hoe lossen jullie zakelijke onenigheden op en zorg je dat het niet ten koste van de vriendschap gaat?

Neeltsje -

(Helaas) heb ik geen probleem. ;p Maar wel een super leuk idee! Is het de bedoeling dat dit elke maand besproken wordt of gewoon wanneer jullie zin hebben? Groetjes!

Britt -

Hoihoi,
Ik heb al 3 jaar 2 beste vriendinnen, maar ze mogen elkaar sinds kort niet meer (door constante ruzie om niks). Ik wil dit graag verhelpen, want ik mis de tijd van dat ze elkaar nog mochten.
Hoe zou ik ervoor kunnen zorgen dat ze elkaar weer kunnen verdragen, want dit is echt niet prettig.

Lisa -

Hallo Willemijn en Martine, super leuk onderwerp. Ik ben 25 jaar en heb eigenlijk geen beste vriendin waar ik ‘alles’ mee deel, sowieso twijfel ik er aan of ik veel vrienden heb. Als er wat is kan ik altijd wel terecht bij mijn zussen of een paar vrienden. Maar soms voel ik me wel eens eenzaam omdat ik niet zo’n beste vriendin heb waar ik ‘alles’ mee kan delen. Ik vind het heel lastig om nu nog op zoek te gaan naar nieuwe vriendinnen. Is dat gek? En hoe kan ik dit volgens jullie het beste aanpakken? Groetjes!

Charlotte -

Hey Lisa!
Ik ben 21 en ik heb precies hetzelfde.. Je bent niet de enige 😉

Anna -

Ik ben nu bijna anderhalf jaar samen met mijn vriend en ik hou nog steeds ontzettend veel van hem. Het liefst zou ik met hem voor huisje, boompje beestje gaan. Ik heb hiervoor een andere serieuze relatie gehad van een jaar, dus voor mij is dat gevoel wel zeker. Het probleem is dat ik zijn eerste vriendin en eerste seksuele partner ben. Hij is al 24 en heeft verder op seksueel gebied dus eigenlijk niks gedaan. Aan het begin van onze relatie was alles heel fijn, maar dat onderwerp komt nu toch wel vaak ter sprake. Hij twijfelt of hij wel verder met mij wil, omdat hij eigenlijk nog meer wil ontdekken in het leven. Toch zijn de twijfels denk ik niet sterk genoeg, want hij is nog wel bij mij. Dat zegt me dus dat hij nog wel van me houd, maar dus niet goed weet wat hij wil. Daarom heb ik voorgesteld om van onze relatie een open relatie te maken. Hij zit nu namelijk constant op datingsites etc en daar heb ik in principe geen problemen mee, omdat ik denk dat hij niet vreemd wil gaan, maar gewoon opzoek is naar antwoorden. Waar ik wel een probleem mee heb is dat het allemaal stiekem gebeurd en hij erover liegt als ik er naar vraag. Ik wil hem laten zien dat we ook beide dingen kunnen doen, hem een tijdje z’n gang laten gaan en daar wel over praten en ondertussen verder gaan met onze relatie en die versterken en verbeteren. We zijn nu namelijk wel op een punt gekomen waar er iets moet veranderen, want alle stiekeme dingen en leugens worden nu teveel. Is dit een slim plan? Zoja, waar moet ik aan denken/rekening mee houden?

Anoniem -

Ik vroeg mij kort en bondig af.. hoe weten jullie dat Djurre/ Jorrik “het” is? Ik ken mijn vriend ongeveer een jaar nu, en hij is geweldig: hij is lief, grappig, .. Ik heb absoluut geen klagen.

Maar soms, heel af en toe, bekruipt me een beklemmend gevoel: is dit nu mijn leven? Ik ben 25 jaar, en steven ik nú al af op huisje, boompje, beestje? Hoe zit dat dan met lange en verre reizen maken? En met een hip appartementje in de stad? Is dit “het”?

Nogmaals: het is niet zo dat ik twijfel aan mijn vriend. Ik vind het alleen eng dat ik, door bepaalde keuzes te maken, andere dingen moet laten vallen.. Herkennen jullie dit?

Bedankt!

tinka -

heb zelf ook: “is dit het”gevoel.
benieuwd naar het antwoord volgende week

Chantal -

Sinds mijn vriendin kinderen heeft komt het afspreken steeds van mijn kant af en als we dan eindelijk weer eens afspreken is het met de kinderen erbij ( ik ben dol op die kids hoor) En gaan we nooit meer in het weekend samen op pad en wat leuks doen maar wil ze dan doordeweeks afspreken,er zit gewoon niks meer bij sinds ze kinderen heeft. Haar man is toch thuis in het weekend, kunnen we ook afspreken. Ik vind het niet leuk dat alles van mij kant afkomt en dat ik dan ook nog moet aankaarten dat ik in het weekend eens samen op stap wil…blijkbaar heeft zij daar geen behoefte meer aan? Kinderen zijn nu 2 en 5.Als ze de kinderen ouder zijn ben ik zeker wel weer goedgenoeg? :/

Nicky -

Hallo Willemijn en Martine,

Ik ben nu bijna 5 jaar samen met mijn vriend. Het werkt prima tussen ons en ik ben over het algemeen heel gelukkig met hem. Ik ondervind alleen steeds vaker hoeveel we verschillen van elkaar. Over veel onderwerpen, vaak banale dingen, zijn we het niet eens. Ik ben een heel sociaal ingesteld persoon, heb dat meegekregen vanuit mijn opvoeding en ook geleerd in mijn opleiding (orthopedagogiek). Ik zie in iedereen het goede. Hij is niet wat je kan noemen ‘asociaal’ maar over het algemeen heeft hij een ‘hardere’ kijk op het leven. Vaak botsen onze ideeën over bepaalde zaken zoals vluchtelingen, drugsverslaafden, enzovoort. Als we discussiëren gaat het eigenlijk steeds hierover. Allebei proberen we elkaar te overtuigen van ons ‘gelijk’. In dit stadium van ons leven kan ik daar nog wel mee leven (we studeren allebei nog) maar ik maak me best zorgen over hoe dit in onze latere leven zal evolueren. Willen we onze kinderen wel hetzelfde meegeven? Staan we wel hetzelfde in het leven? Hebben jullie tips om hiermee om te gaan? Groetjes

Anoniem -

Hier ben ik ook wel benieuwd naar, dus ik zou heel graag deze vraag beantwoord zien :) Ik heb namelijk ongeveer hetzelfde, ook al enige tijd een relatie en zeker met het vluchtelingendebat van de laatste tijd, merk ik dat we op bepaalde zaken een fundamenteel andere mening hebben. En dat beangstigt me soms. Ik heb het hier ook al met hem over gehad, maar voor hem is het absoluut geen issue. En ik begrijp ook wel dat we het niet over alles eens moeten zijn (en dat is volgens mij ook quasi onmogelijk), maar vraag me soms af hoe belangrijk het is dat we het op die specifieke zaken niet eens zijn.

Magali -

Een van m’n beste vriendinnen heeft een vriendje wat niet goed is voor haar. De relatie is niet evenwichtig (hij neemt haar “for granted” en gaat z’n eigen gang, terwijl zij heel veel moeite doet voor hem). Ze heeft tot bijna wekelijks toe ruzie en komt telkens bij mij uithuilen. Ik heb haar al vaak gezegd wat ik van hem vind (namelijk dat hij niet goed is voor haar), en dat ik hem gewoonweg niet moet (hij heeft al meermaals naar gedaan naar mij persoonlijk toe ook). Na twee jaar leek ze opeens de knoop doorgehakt te hebben en had ze de moed bijeen geraapt om een break te nemen. Tussen haar en mij ging het van toen af aan weer super: geen wekelijkse huil- en troostpartijen meer, en zij was ook gewoon weer haar gelukkige, oude zelf. Nu zei ze me deze week hem toch opnieuw een kans te geven, en dat ze wil dat ik dat ook doe. Toen ik zei dat hij het bij mij gewoon té erg verkorven heeft, werd ze heel erg kwaad. Sindsdien negeert ze me. Hoe pak ik deze situatie nu aan? Ik wil niet dat hij tussen ons in komt te staan, maar zie mezelf echt niet met hem aan 1 tafel zitten ook. Het lijkt me moeilijk om gewoon vriendinnen te blijven zonder het ooit over haar vriendje te hebben, want daar komt gegarandeerd ruzie van.

Anoniem -

Ik heb ruim 6 jaar een relatie met mijn huidige vriend. Het loopt alleen de laatste tijd niet helemaal lekker, hij weet sinds een half jaar dat hij ADD heeft. Ook heeft hij serieus problemen met concentratie, uitstelgedrag en motivatie. Wat er uiteindelijk toe heeft geleden dat hij nu al 2 jaar langer bezig is met zijn studie en nu op een punt is gekomen dat hij naar de commissie moet omdat hij zijn afgelopen half jaar niet heeft gehaald omdat hij te laat was met het inleveren van zijn opdracht. Ik heb in al die jaren kei hard geknokt voor school, en werk nu inmiddels al een half jaar. Hij zit nu veel thuis en is veel bezig met zijn game verslaving. Vaak als ik thuis kom is het huis ook nog eens een rommeltje en ik ben zijn gedrag wel beu. Telkens als ik er over begin dan zegt hij dat ik overdrijf en dat hij het wel regelt, maar door zijn uitstelgedrag kan dat wel soms een maand of langer duren. Ik weet niet zo goed meer wat ik moet doen, want ik hou nog wel van hem maar ik trek dit zo ook niet.

Anoniem -

Hee, ik vind het echt heel fijn dat jullie zo’n onderwerp aansnijden. Ik heb zo’n 1,5 maand geleden mijn relatie na ruim 2 jaar verbroken met mijn vriend. Na een goed, maar moeilijk gesprek besloten we dat het beter was als het uit zou zijn, we zaten namelijk vast op hetzelfde punt en we kwamen er niet uit. Daarna besloten we om voorlopig geen contact te hebben, we hadden een lange afstandsrelatie. Nu is het zo dat ik hem ontzettend mis. Ik heb de afgelopen tijd veel nagedacht over hoe het mis heeft kunnen gaan, ik ben tot de conclusie gekomen dat het grotendeels lag aan mijn houding tegenover hem. Ik studeer, en ik zette school boven alles, omdat ik ook niet beter wist. Dit had als gevolg dat ik vaak geen tijd had voor leuke dingen, het zorgde voor behoorlijk veel stress. Verder deed ik altijd erg afwijzend naar zijn initiatieven toe, die waren nooit goed genoeg. Ik gedroeg me als een enorme controlfreak. In de laatste maanden werd dit alleen maar erger, het bevorderde de communicatie tussen ons totaal niet. Eigenlijk vind ik dit helemaal niet leuk van mezelf, zo wil ik helemaal niet zijn. Ik wil het heel graag goedmaken en een tweede kans krijgen, zodat ik kan bewijzen dat ik niet meer zo negatief ben ingesteld als eerder. Het probleem is dat hij zijn gevoelens niet meer op het spel wil zetten, dat begrijp ik best goed. Maar ik vind het zo vreselijk moeilijk, we waren echt een team.. Ik heb m’n excuses aangeboden, mijn fouten erkend. Daar was hij wel blij mee. Moet ik het nog tijd geven, en niet opgeven en blijven bewijzen dat ik om hem geef? Of moet ik het laten rusten, en proberen verder te gaan met mijn leven, hoewel me dat echt geen geluk brengt..

Jasje -

Hoi Willemijn en Martine,
Ik ben dit jaar begonnen met studeren. Ik vind het heel leuk, maar ik heb moeite om aansluiting te vinden met mijn studiegenoten. Ik zit meestal samen met de meiden van mijn introductiegroepje en dat is wel prima, maar verder dan ‘hoe is het’ en ‘wat is deze docent saai he’ komen we niet, terwijl ik het idee heb dat de meiden onderling wel leuke gesprekken hebben. Het lijkt alsof ik me daar niet zo goed tussen kan mengen. Hebben jullie tips?

Anoniem -

Tussen mij en mijn beste vriendin is het over. Ik weet dat het beter is zo, maar toch heb ik er veel moeite mee. Het voelt ergens hetzelfde als wanneer je gedumpt word door een jongen.
Toen ik 3 jaar geleden een dochtertje kreeg leek er weinig te veranderen tussen ons. We gingen nog samen stappen, terrasjes pakken, dagjes weg. Maar elke keer moest ik hiervoor wel oppas regelen. Mijn kind was heel veel bij mijn ouders. Na een jaar kregen we ruzie en tijdens deze ruzie besefte ik waar ik mee bezig was. Mijn kind moest nummer 1 zijn, terwijl ik het door haar vooral als een last zag. Het kwam weer goed en er veranderde een aantal dingen. Maar steeds vaker werd het weer stil tussen ons. Ze heeft altijd wel het ‘slechtste’ in mij naar boven gehaald. Bij haar deed ik dingen die ik bij andere niet deed. Maar dit vond ik juist ook vaak leuk aan haar. Toen ik een kind kreeg kon dit gewoon niet meer. Zij kan zich niet inleven in mijn situatie en ik snap ook niks van haar meer. We zijn allebei onwijs veranderd. Allebei precies de andere kant op. Zij wil uitgaan, gek doen. Ik ook. Maar niet zo vaak. Ik wil vooral lekker ‘burgerlijk’ zijn. Elke week uitgaan kan voor mij niet meer en de behoefte voel ik ook niet.
Toch mis ik haar dagelijks. Bij problemen wil ik haar opbellen. Lang was het het meest van mijn kant dat het over was. Toen ik nog een poging wilde doen het te herstellen, bleek dat zei iemand anders had waar ze nu heel veel mee omgaat. En ik zie ook dezelfde slechte invloed op haar nieuwe vriendin. Constant stappen enzo, terwijl zei ook een kind thuis heeft. Ik gun het haar zo, toch doet het ergens pijn. Heel veel pijn. Ik mis mijn beste vriendin en het gaat nooit meer worden zoals het was. Ik weet het, maar ik kan er niet mee omgaan. Er is gewoon niemand die haar kan vervangen. Wat kan ik eraan doen?

Sophie -

Ik vind het heel erg fijn dat jullie dit doen! Ik hoop dat jullie mij tips kunnen geven.
Ik (26 jaar) ben erg aan het twijfelen of ik de relatie tussen mij en mijn vriend uit zou maken. We zijn 4 jaar samen, maar ik heb het idee dat we niet (meer?) bij elkaar passen. Ik heb veel ontwikkelingen doorgemaakt (mede door therapieën) en hij blijft stil staan. Ook voelt hij niet aan wat ik nodig heb en ook als ik dit aangeef doet hij er niets mee. De reden waarom ik het niet uitmaak is dat ik bang ben voor een toekomst alleen. Ik ga binnenkort op mijzelf wonen en dan ben ik bang dat ik eenzaam wordt. Ik heb gelukkig wel vrienden, maar dan zou ik toch de dagelijkse dingen alleen moeten doen en zal ik mijn toekomstperspectief bij moeten stellen.
Hebben jullie tips? Alvast hartelijk bedankt!

Lisa -

Komt de rubriek beautybabbels nog terug? Ik vond het altijd super leuk maar zie het niet meer!
Xxx

Rianne -

Hi Willemijn & Martine

Super leuk dat jullie dit doen! Ik zit met het volgende: mijn vriend en ik zijn nu 3 jaar samen. We zijn beiden begin 20. Ik woon op mijzelf en zou graag willen dat hij bij mij intrekt. Hij zegt echter dat hij hier nog niet aan toe is, maar waarom dat is mij niet duidelijk en volgens mij weet hij dat zelf ook niet.

Ik ben denk ik al een stuk serieuzer in bepaalde zaken in het leven dan dat hij is, ik ben echt toe aan samenwonen. Ik vind het lastig hoe ik hier mee moet omgaan, ik wil niet nog 2 jaar wachten..

Liefs Rianne

Anoniem -

Ik heb ook een vraag over vriendschap. Ik ben nu tweedejaars student en heb vorig jaar een meisje leren kennen waar het heel goed mee klikte. Eigenlijk waren we na een week al dikke vriendinnen. We zaten altijd naast elkaar en gingen vaak samen eten. Maar sinds deze maand hebben we andere vakken en elkaar niet meer gesproken. Ik heb nog wel gevraagd of ze meeging naar een festival, maar ze zei alleen nee. Dus mijn vraag is: hoe weet je of een vriendschap de moeite waard is en wanneer loop je aan een dood paard te trekken?

Anoniem -

Ik heb nu bijna 4 jaar een relatie met mijn vriend, ik ken hem al bijna 10 jaar. Het loopt nu echter niet zo lekker in onze relatie en we hebben veel ruzie. Na het lezen van blogs van Willemijn heb ik het boek “Houd me vast” gekocht. Ik heb al een stuk gelezen, en ik snap nu heel veel dingen al beter! Maar mijn vriend is boos dat ik dit heb gekocht en zegt “Ik wil echt geen relatietherapie!”. Hij staat er niet open voor en ik weet niet wat ik moet doen. Want als hij niet actief iets wilt gaan doen, en zelf komen we er niet meer uit (vandaar dat het boek me een goede leek), dan weet ik niet of ik nog wel wil…

Emma -

Heey,
Ik heb sinds een korte tijd een relatie maar 1 van mijn beste vriendinnen gaat hier niet echt goed mee om. Ik heb het idee dat ze jaloers is op ons omdat ze zelf niemand heeft maar als ik het aan haar vraag zegt ze dat het niet zo is. En ze zegt dat ik haar achterstel omdat ik nu meer met hem ben. Het is toch logisch dat je bij je vriend wil zijn? We hebben nu even geen contact maar ik voel me best wel naar over de situatie. Hoe hebben jullie de tijd verdeeld tussen jullie vrienden en wanneer je met je vriend was?

Anoniem -

Durf m’n ouders niet te vertellen dat m’n vriend en ik willen samenwonen deze zomer.
Zelf hebben ze een compleet mislukt huwelijk en praten ze amper meer met elkaar, m’n zusje pest m’n twee broertjes de hele dag en scheldt m’n ouders uit. Durf ze niet alleen te laten, heb het gevoel dat ik de enige ben met wie m’n ouders wel even normaal kunnen praten.
Maar terugkomend op het samenwonen, krijg m’n ouders niet eens samen aan tafel zonder de rest erbij.. Laat staan de reacties die daarna gaan komen, ze vinden m’n vriend nou niet echt geschikt voor me.

Anouk -

Haai. Ik vroeg me af wat jullie zouden doen als je verliefd bent op de ex-crush van je beste vriendin? Deze crush is trouwens ook een geode vriend van me. Ik weet niet wat ik moet doen, vergeten of actie ondernemen…

Sophie -

Hi meiden, sinds ik in een relatie zit, heb ik geleerd dat ik erg jaloers kan zijn. Als mijn vriend berichtjes krijgt van andere meiden, vind ik dat echt niet leuk. Ook check ik hem heel vaak om te kijken wat hij doet en met wie hij praat. Hebben jullie hier ervaring mee en hebben jullie tips tegen jaloezie?

Louise -

Een jaar geleden kreeg ik een relatie, maar al snel mijn beste vriendin ook. Eerder zagen we elkaar meerdere malen per week, maar nu zien we elkaar een keer in de maand (als het niet minder is). Zij heeft een grote angst om haar vriend kwijt te raken, het werd zelfs zo erg dat ze nu elke dag samen zijn (ze is 16 en woont dus niet samen). Ze heeft overduidelijk geen tijd meer over voor mij (terwijl ik wel graag met haar wil zijn), want ze zit bij haar oudere zus thuis als ze een keer niet bij haar vriend is. Mijn andere vriendinnen en ik hebben nu al heel vaak tegen haar gezegd dat ze niet zo veel bij haar vriend moet zijn. Luisteren doet ze dus ook niet, want het is nu nog zo. Hoe kan ik haar overtuigen dat ze vaker met haar vriendinnen iets leuks moet doen?

Reageer ook