Ben jij eerlijk?

‘Eerlijk duurt het langst’, ‘Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt ze wel’, ‘De rechte weg is de beste’, enzovoort enzovoort. Eerlijkheid is een groot goed en een van de normen en waarden waarmee je als kind wordt opgevoed. Hoe eerlijk ben jij?

Eerlijk zijn komt zoals zoveel dingen terug in het leven op verschillende vlakken. Je kunt eerlijk tegen iemand zijn door je mening te geven of een eerlijk antwoord te geven op een vraag, maar je kunt ook eerlijk zijn door een gevonden portemonnee terug te brengen of je kunt eerlijk zijn door te zorgen dat in een groep iedereen evenveel krijgt. Het komt in allerlei facetten voor en ik zat me eens af te vragen of ik eerlijk ben.

Ben ik iemand die recht door zee is? Nee, ik schrik in het begin zelfs altijd een beetje van mensen die recht door zee zijn. Het enige wat ik daar fijn aan vind, is dat je wel meteen duidelijk krijgt wat je aan die persoon hebt. Ze winden er geen doekjes om en maken meteen duidelijk hoe ze over alles denken en zich daarbij voelen. Heel verfrissend en ook best intimiderend vind ik dat. Zelf ben ik ook zeker eerlijk in mijn omgang naar andere personen toe, maar ik zou bijvoorbeeld nooit uit mezelf tegen iemand zeggen dat hetgeen wat hij/zij draagt absoluut niet mijn smaak is. Zeker als diegene helemaal niet om je mening vraagt. Dat vind ik wel erg eerlijk, haha! Maar als iemand wel om mijn mening vraagt, zal ik het zeker eerlijk zeggen alleen wel genuanceerd. Stel dat iemand een kleur lipstick op heeft die ik zelf heel lelijk vind staan bij die persoon zal ik niet zeggen op de vraag of die lipstick wel goed staat: ‘Nee, echt super lelijk, moet je niet meer doen!’ Ik zal dan iets zeggen van: ‘Ik vind de kleur wel mooi, maar niet zo bij jou passen. Ik denk dat je beter …. of ik vind persoonlijk dat er lipsticks zijn die mooier bij jou staan maar als jij je hier goed bij voelt moet je het zeker dragen.’ Ook eerlijk, maar dan wat milder.

Dus qua uiterlijk ben ik wat mild eerlijk, ik vind dat ook wel een gevoelig onderwerp. Als mens zijnde ben je al zo snel onzeker over je uiterlijk en ik hou zelf ook van genuanceerde, opbouwende kritiek als het daar om gaat.

Als het gaat over als iemands iets doet wat in mijn ogen fout is, oei dan heb je aan mij niet altijd een goede want dan ben ik wel recht door zee. De nuance is dan ook wel weg, dan ben ik zeer eerlijk. Dan laat ik zeker weten dat ik dat niet goed vind en ben ik daar heel eerlijk in wat ik daar van vind en dat ik het niet op prijs stel dat diegene zoiets doet.

Maar je hebt ook nog een totaal andere eerlijkheid: als het over (gevonden) spullen gaat bijvoorbeeld. Stel je voor: je vindt een portemonnee waar lekker flink wat contant geld in zit en ook nog een pinpas en een briefje waar de pincode zogenaamd andersom op staat. Waarschijnlijk een portemonnee van een ouder iemand. Wat zou jij er mee doen? Mijn eerste duiveltjesgedachte zou zijn: ‘Zo, van dat contante geld kun je wel lekker uit eten.’ Toch zou ik het niet over mijn hart kunnen verkrijgen om dat te doen. Ik zou eerlijk zijn en het naar de politie brengen. Ik probeer me dan altijd in te beelden als het mijn portemonnee was, dat ik ook heel blij zou zijn als iemand deze terug zou brengen.

Vroeger heb ik ook weleens speelgoed bij een vriendinnetje gestolen omdat ik het zo mooi vond. Toen heeft mijn moeder me eens een lesje eerlijkheid gegeven. Ze belde de desbetreffende moeder dat ik het speelgoed even terug kwam brengen met een excuus. Zo, ik stond daar met het schaamrood op mijn kaken en heb het nooit meer gedaan, want ik zakte door de grond van schaamte en kan me dat moment het gevoel nog goed herinneren toen ik mijn excuus aan moest bieden. Omdat ik dus uiteindelijk eerlijk was geweest, kreeg ik ‘s avonds mijn lievelingseten als beloning. Dat was echt een goede les van mijn moeder en ze sloot het met de beloning nog fijn af ook.

Maar ik ben zeker niet altijd even eerlijk geweest en ik denk dat niemand 100% eerlijk is. Zo heb ik wel eens in een dierentuin een zonnebril van Dior gevonden. Nope, die heb ik niet teruggebracht. Dat was feest! Deze was ook nog eens op sterkte (extra duur daardoor waarschijnlijk), destijds heb ik de glazen gewoon laten vervangen door normale glazen en het erge was dat ik me daar niet eens schuldig over voelde. Nu wel en ik heb de zonnebril daarom uiteindelijk ook weggedaan haha!

En hoe zit het met leugens vertellen? Wie heeft er nou nog nooit een leugen verteld? Al is het maar een klein leugentje om bestwil? Volgens mij iedereen. Als iemand die ik niet goed ken wel eens aan mij vraagt hoe duur mijn Mulberry is, dan durf ik dat bedrag niet eens te noemen. Dan zeg ik maar quasinonchalant dat ik dat niet meer precies weet maar dat het wel in een hoge prijsklasse zit. Of een leugentje om bestwil in je relatie? Hoe vaak komt dat wel niet voor? ‘Zo, en hoe duur was dat middagje shoppen weer?’ Tja, denk je nou echt dat ik aan zijn neus ga hangen dat ik bijna duizend piek heb uitgegeven als hij net boodschappen bij de Lidl heeft gedaan? Dacht het niet, haha! Ik zeg dan iets van: ‘Ik ben de tel kwijt geraakt!’ en maak er een grapje van. Ik kan me ook herinneren in het begin van onze relatie zo’n 10 jaar geleden dat Jorrik het niet fijn vond als ik uit ging (nu allang niet meer) en toen we nog niet samenwoonden vertelde ik het daarom maar niet altijd als ik uit  ging omdat hij daar nog een dag chagrijnig over kon zijn omdat hij zo bezorgd was. Dan kon hij het beter niet weten, toch? 😉

In de puberteit was ik helemaal erg en totaal niet eerlijk. Ik kon liegen alsof het gedrukt stond tegen mijn ouders, maar ook tegen de mentor of coördinator. Zeker in Havo 4 was ik nogal ondeugend en schreef ik vaak briefjes voor afwezigheid of ik belde zelfs de school en deed alsof ik mijn moeder was. Ze trapten er iedere keer weer met open ogen in en in plaats van bij het blokuur Engels te zitten, zat ik lekker aan een Malibu in het park. Belachelijk eigenlijk dat ik ook in de supermarkt gewoon zo’n fles kon kopen op 15-jarige leeftijd. Niemand die er naar vroeg. Dat is nu wel anders!

Het voelde toen fijn om te liegen, het was spannend en voelde als een soort (misplaatste) bevrijding. Ik kon doen wat ik wilde als het weer eens was gelukt om te spijbelen. Tenminste dat is hoe het voelde, maar in werkelijkheid moest ik natuurlijk ook zorgen dat ik geen bekende tegen kwam. Ook liegen heeft een behoorlijk zwarte en verslavende kant. Hoe meer je liegt, hoe makkelijk het gaat en hoe sneller je een leugen vertelt. Hoe meer je liegt, hoe vaster je uiteindelijk komt te zitten in je web van leugens. Als je eerlijk naar jezelf toe bent, dan voelt het eigenlijk helemaal niet fijn om te liegen. En als je niet uit kijkt, ga je er zelfs in geloven dat je leugens waar zijn. Dan is de grens tussen waar en niet waar opeens wel gevaarlijk dun. Dit is ook de reden dat ik uiteindelijk besloot in mijn puberteit niet meer te willen liegen. Ik was er helemaal klaar mee en het voelde ook niet fijn om de dagen te slijten als een opgejaagd hert omdat je wist dat je dingen deed die niet mochten. Ik heb het een jaar vol gehouden om alles bij elkaar te liegen en toen ik bleef zitten was dat voor mij de druppel. Een harde werkelijkheid, maar het is wel goed voor me geweest.

Wat in ieder geval zo is, is dat eerlijkheid met de jaren komt -net als wijsheid- in mijn geval. Ik heb nu juist een gigantische hekel gekregen aan mensen die liegen, omdat je ook ziet hoeveel pijn het anderen kan doen. Ik ben steeds eerlijker geworden en dat komt uiteindelijk omdat je ook eerlijk naar jezelf wordt en je jezelf een spiegel voor kunt houden. Tenminste, dat is mijn theorie. Ik kan nu wel zeggen dat ik een eerlijk mens ben en als ik merk dat iemand anders nog wel eens een leugentje (om bestwil) gaat vertellen dan zeg ik altijd dat ze beter maar eerlijk kunnen zijn. Niets zo veranderlijk als de mens, gelukkig maar!

“Wees eerlijk tegenover jezelf, dan kun je tegen niemand oneerlijk zijn.”   William Shakespeare (1564-1616)

14 reacties

T.Huisman -

Wat U niet wil wat U geschied doe dat ook een ander niet en zo ook liegen. Behandel een ander zoals je zelf behandeld wilt worden en zou het erg vinden dat ze tegen mij zouden liegen. Bij sommigen zal het wel een way of life zijn geworden overal over te liegen. Van dat het een verslaafde kant dreigt op te gaan met dat het een gewoonte wordt. Ze zeggen dat mensen die harddrugs gebruiken leugenachtig worden, en dat het moreel ongevoelig maakt. Ik heb ook wel eens gehoord dat in de puberteit de hormonen opspelen en dat je dan dingen doet die eigenlijk niet mogen. Mijn jongste zus heeft ooit eens de charme gebruikt om een hoger cijfer te krijgen bij een leraar wiskunde. Toen heeft ze ook nog een voldoende gehaald maar niet op een eerlijke manier. Zij liet mijn moeder briefjes schrijven om te verzuimen van gymnastiek zonder dat ze ziek was en zonder dat ze hiervoor een geldige reden had. Verder heeft zij op het eindexamengedeelte de antwoorden gekregen van een mede-examenkandidaat waardoor ze toch nog voor het examen is geslaagd maar hetzij niet op een eerlijke manier. Ze zeggen dat je de leerplichtambtenaar aan de deur kunt krijgen als je spijbelt en zo maar zonder geldige reden van school wegblijft en dan een Halt traject van de reclassering kunt krijgen als je dat meerdere malen doet. Ze zijn bang dat het zal leiden tot vroegtijdig de school verlaten zonder diploma maar dan kunnen de leerlingen nog aan een leertraject doen om hun diploma af te maken. Je krijgt minder kans op de arbeidsmarkt als je de school niet afmaakt. Sommigen is het toch nog gelukt om zonder diploma werk te krijgen maar daar is geen garantie voor. De lerares van de school zei tegen mijn jongste zus het komt zo niet goed. Er zijn bepaalde leerlingen waar men zich zorgen om maakte of het wel goed zou gaan omdat hun gedrag nogal extreem leek te zijn zoals eigendommen van anderen vernielen door boeken te bekladden met schuttingswoorden. Dingen van school vernielen. Er zaten wel eens geen lieverdjes bij en ook een agent bekende later niet altijd superbraaf te zijn geweest en dat vond ik wel eerlijk en menselijk dat ie dat zei. Ik zou het wel fijn vinden dat iemand de portemonnee terugbracht als ze die ergens zouden vinden. Vooral met pasjes en ID kaart. Je bent verlegen als je je pasje niet hebt als je nog een reis moet maken en iemand neemt dat pasje weg uit de automaat bij het N.S. station. Mijn tante heeft ooit eens haar tas laten liggen in de auto en hebben ze er uitgehaald en het raam van de portierdeur was opengebroken. Nu had mijn tante de pincode op een versleutelde manier opgeschreven in een notitieboekje wat ook in de tas zat en dat hebben ze weten te achterhalen en voordat zij het pasje kon blokkeren was alles van al de rekening afgehaald. Ik heb ook gehoord dat je het geld kunt laten brengen door iemand van een bank aan huis te laten komen die het geld dan bij je thuis brengt. Soms kijken mensen over de schouder heen als ze afrekenen met de pinpas om ze de pincode te achterhalen en die later afpakken om er geld mee op te halen bij de geld automaat. dan staat dat op camera in het programma opsporing verzocht. Het is erg laf om mensen zo te beroven. Je kunt ook contactloos pinnen en dan hoef je bij het afrekenen met de pinpas geen pincode in te toetsen waardoor ze niet af kunnen kijken welke pincode je hebt tijdens het intoetsen van de pincode bij de kassa. Ik heb zelf ooit eens een straatroof meegemaakt en dat gaat heel snel en behendig en heb alleen gekneusde ribben aan het voorval overgehouden. Het was elf uur in de avond en moest nog even een brief posten maar onderweg kwam ik diegene tegen en griste mijn tas af en vliegensvlug had zij mijn portemonnee al en nam er iets uit. Ze had geen vaste verblijfplaats maar het bedrag was toch niet veel dus laat maar zitten want er zijn er die er wel erger aan toe zijn. Zo heb ik eens een vrouw gezien die helemaal paars was in het gezicht door geweld en die was voor een tijd gekneveld geweest door overvallers die wilden geld zien. Ook kwetsbare mensen en gehandycapten in een rolstoel en zieken en ouderen. Er zou meer sociaal toezicht moeten zijn in wijken. Zo dat ze dat niet durven. Vooral de moord op oma Tony op hoogbejaarde leeftijd en mensen van bijna 100 jaar.

Isa -

Waar ik het meeste moeite mee heb om eerlijk te zijn, is als men vraagt of er iets met mij aan de hand is (of de wel bekende ‘alles goed’). Ik heb veel moeite om emoties en gedachtes uit te spreken, dus dan lieg ik toch wel ernstig vaak (mijn reactie zou dan zijn: nee hoor alles is goed!). Ben eigenlijk wel benieuwd hoe jij/jullie zoiets aanpakken of er tegen aan kijken, zijn jullie wel eerlijk daarin als het ook eens nièt goed gaat of als je iets goed dwars zit?

Leuk artikel!

Karin van den Berg -

Leuk artikel meiden!
Het duiveltje op mijn schouder wil me in zeer diverse situaties nog weleens het “verkeerde” pad op sleuren, maar ik hou mijzelf dan gelijk voor: Karin, hoe wil jij dat een ander je zou behandelen/of handelen? Zo heb ik tijdens het uitgaan ooit bij het binnenstappen van een toilet ruimte half mijn nek gebroken over een LV tas (mijn grote droom…een echte LV!). Terwijl ik zat te piesen bekeek ik de tas eerst uitvoerig van buiten, ‘Zou het een echte zijn?’ De binnen voering verried dat dit wel degelijk zo was. En daar kwam dat duiveltje…De tas zat gevuld met persoonlijke spulletje, telefoon, sleutelbos, paspoort de hele mikmak. (Mijn vriend stond te dj-en) ben naar hem toegegaan en we hebben de dame in kwestie via de microfoon verzocht even langs te dj booth te komen. En ze kwam: helemaal overstuur, rode ogen van het huilen ze was ZO blij, we hebben nog een tijdje staan kletsen en ze was nog niet eens zo in paniek over haar tas maar al haar spulletjes in de tas. Als dank mocht ik de dag erna bij haar langskomen en kreeg ik een hele mooie DKNY tas! Ik heb die tas met heel veel plezier gebruikt, en dacht vaak tijdens het gebruik aan deze ontmoeting en haar dankbaarheid.

Mare -

Leuke en eerlijke blog!
Waar ik ook benieuwd naar ben: In hoeverre schrijf je als blogger soms weleens ads waar je je niet helemaal in kunt vinden, in hoeverre gebruik je dan sugar coating, etc…Soms denken mensen nml weleens dat een ad een grote reclame is ten koste van alles. Maar als ik jullie ads lees dan merk ik dat die best wel overeen komen met waar jullie echt voor staan. Weigeren jullie weleens ads? Misschien leuk om eens over te bloggen?

Danielle -

Ik denk dat iedereen in de puberteit het meest liegt: als puber ben je, vanwege de hormonen en de groeispurt, zo bezig met jezelf dat je niet ziet hoe ernstig leugens kunnen worden. Ik heb toentertijd ook zo vaak nepbriefjes voor school geschreven met mijn moeder’s vervalste handtekening eronder, om maar onder die stomme gymlessen uit te komen. Verder: stiekem uitgaan, net doen alsof ik huiswerk moest maken om onder klusjes thuis uit te komen (huiswerk maken deed ik nooit: zat gewoon op mijn kamer een boek te lezen) etc.
Nu lieg ik nooit, maar ik weet ondertussen wel hoe eerlijkheid zacht te verpakken. Over uiterlijkheden ligt eerlijkheid vaak het gevoeligst. Als iemand iets draagt wat ik lelijk vind, zeg ik er niets over. Als iemand me direct vraagt kleed ik het in als : ‘het is niet mijn smaak’, een koeler/warmere tint zou je beter staan, o.i.d. Anderzijds kan ik soms ook wel doorslaan in mijn eerlijkheid: als ik mensen hoor roddelen over iemand of iemand uitlachen of nawijzen, bv op basis van uiterlijk, dan krijgen ze de wind van voren. Ik ben daar echt allergisch voor.

Linda -

Ik heb een vriendin en zij is helaas in haar eigen leugens gaan geloven!. Ze vertelt me elke keer dat ze weer naar het ziekenhuis moest, voor een of andere behandeling. Of weer eens met iemand gebroken had. Het maakte niet uit waar het over ging zolang ZIJ er maar beter in uit kwam!! En alles moet zo verteld worden dat het niet meer te traceren is.
Ik als vriendin wil haar hier heel graag mee confronteren maar weet wel dat wanneer ik het zeg de vriendschap over is ( we hebben wel veel lol samen). Wat moet ik hiertegen doen?

Josephine -

Één man had mij eens 32.000 euro overgemaakt op een rekening die ik nooit gebruik. Ik kwam daar pas laat achter omdat ik nooit op die rekening kijk, dus op gegeven moment kregen zij mijn gegevens van de bank. Ik heb het gelijk terug gestort, terwijl ik dit officieel niet hoefde te doen. Ik kreeg daarna als bedankje een Douglas bon opgestuurd van 100 euro, dikke prima!

Ikke -

Ik ben eerlijk. Ik was ook eerlijk toen mijn ex mij vroeg of ik wilde verhalen had verspreid. En ik zei eerlijk dat ik het niet gedaan had en ik ook niet zou weten waarom ik dat had moeten doen. Een aantal mensen vonden het namelijk nodig om tegen mijn ex te zeggen dat ik het wél had gedaan en die mensen worden gelooft. Dat is de dank die ik heb gekregen voor mijn eerlijkheid. Enfin, ik kan mijn ex recht in de ogen aankijken, want was en ben eerlijk. De mensen die gezegd hebben dat ik wilde verhalen heb verspreidt die durven mij gek genoeg niet meer aan te kijken…

Daphne -

Ik heb wel eens 100 euro in een pinautomaat gevonden. Toen was iemand gewoon vergeten zijn geld eruit te halen.. Ik heb dit toen gemeld bij een supermarket die naast die pinautomaat zat, maar ik heb het geld daar niet gegeven, anders zouden ze het natuurlijk alsnog zelf houden later. Ik had met mezelf en mijn ouders de afspraak gemaakt dat ik het een maand zou bewaren. Als er na die maand nog niemand om zou komen, mocht ik het voor mezelf gebruiken. Uiteindelijk kwam ook niemand erom en heb ik het zelf gespendeerd!

Joy -

Eerlijk zijn is wel echt een dingetje vandaag de dag :). Ik vind het fijn dat jij een brede definitie van eerlijk aanhoudt in jouw artikel. Leugentjes om bestwil vinden heel veel mensen bijvoorbeeld totaal niet oneerlijk maar ik denk daar anders over.

Waarschijnlijk ben ik de persoon die jij te bot zou vinden hoewel ik nooit ongevraagd mensen mijn mening geef, en ook altijd oplet hoe ik dingen zeg ben ik geen ster in sugar coaten.

Op het moment ben ik 10 weken zwanger, dus ik wil nog twee weken wachten (ik wil eerst mijn eerste echo hebben gehad) voordat we het wereldkundig maken. En ik lig er gewoon wakker van dat ik tegen mensen moet liegen. Zo zou ik met mijn beste vriendin op vakantie gaan, maar ik ben dan acht maanden zwanger als alles goed gaat en we zouden gaan kamperen dus waarschijnlijk lukt dat niet. Maar we zijn nu dus wel vol op plannen aan het maken. Een andere vriendin vroeg mij haar te helpen met klussen (schuren / verven) maar de verloskundige heeft me dat afgeraden. En dan heb ik het nog niet eens over het liegen tegen mijn ouders en schoonouders. Ik heb ook al tegen mijn man gezegd, als iemand het me op de man af vraagt zeg ik het maar gewoon want dan wordt de leugen wel heel groot. Dat is tot op heden gelukkig nog niet gebeurd.
Het is een heel verhaal geworden maar voor mij lucht het wel een beetje op :).

Liselot -

Portemonnees altijd teruggeven! Ik weet nog dat ik jankend in de winkelstraat stond omdat mijne gejat was. En hoe blij een mevrouw was toen ik haar portemonmee had gevonden en terug had gebracht.
Verder ben ik heel duidelijk, ik zeg waar het op staat (soms iets te bot, daar voel ik me achteraf dan ook erg slecht over).
Over kleding zeg ik niet zo veel meer, omdat dat vaak kwetsend opgevat wordt. Zelf vind ik het ook moeilijk als iemand zegt dat truitje X me niet staat, ik zou het dan vervolgens ook niet meer aantrekken. Echter als mijn mening gevraagd wordt, ben ik wel eerlijk.
Ik lieg wel eens om kleine dingetjes, bijvoorbeeld make-up kopen. Mijn moeder vindt dat ik al vééél te veel heb en het van mijn leven niet allemaal kan gebruiken, daar heeft ze ook gelijk in, maar het is mijn grootste hobby en mijn eigen geld waar ik zelf voor werk. Ik zorg altijd dat ik ook nog geld spaar, maar van wat dan overblijft mag ik zelf bepalen waar ik het aan uitgeef vind ik. Hier worden we het nooit over eens, dus dan vertel ik maar niet dat ik weer de nieuwste collecties geshopt heb.

Lucy -

Hoe intiemer de relatie, hoe eerlijker ik ben tegen de persoon. Tegen mijn vriend kan ik écht niet liegen, ook niet om bestwil (ik voel me dan meteen schuldig en ga het rechtzetten) maar bij bijvoorbeeld een kennis vind ik het niet altijd nodig om de volledige waarheid aan de neus te hangen, ook om het wel “leuk te houden”. Echt liegen doe ik vrijwel nooit, ik vind het heel moeilijk en krijg er een ontzettend naar gevoel van. Er is in het verleden veel tegen me gelogen door mensen die me dierbaar waren en dat heeft het liegen een hele bittere bijsmaak gegeven voor mij. Eerlijkheid duurt het langst is zeker iets waar ik naar leef! Wat de gevonden spullen betreft, een portemonnee zou ik terug brengen, maar los geld (als het niet veel is) niet, haha!

marije -

Eerlijkheid zit hem in verschillende facetten. Als het hem gaat om uiterlijk en kleding, vind ik dat altijd een lastige en zal ik een stuk genuanceerder zijn. Maar bij bijvoorbeeld acties waar ik het niet mee eens ben, zal ik dat wel zeggen.

Een verloren portemonnee zal ik altijd naar de politie brengen omdat ik zelf ook zou willen dat iemand dat doet als het mij overkomt. Maar €10 dat op straat ligt zou ik in mijn zak steken.

demallemolenmoeder -

100% eerlijkheid daar geloof ik niet in. Wat dacht je van een leugentje om best wil of tegen je kind om zo een groot drama te voorkomen? Ik denk inderdaad dat eerlijk zijn naar jezelf het belangrijkste is en natuurlijk in (zeer) grote lijnen naar anderen toe.

Reageer ook