Wat ik spannend vind aan het moederschap

Nog maar heel eventjes en dan begint er een compleet nieuw hoofdstuk van mijn leven*. Een hoofdstuk waarin het moederschap centraal staat. Zonder twijfel één van de meest bijzondere, leukste maar ook spannendste dingen tot nu toe. Vandaag vertel ik wat ik precies spannend vind aan het moederschap.

* Inmiddels is het avontuur al begonnen! Dit artikel heb ik een paar maanden terug geschreven en bewaard als artikel tijdens mijn verlofperiode. Het leek me wel leuk om bij de puntjes waar ik inmiddels iets over kan zeggen kort wat te te voegen. Alles wat na de geboorte van Jelle is geschreven is schuingedrukt.

De bevalling. Een noodzakelijke ( 😉 ) klus die geklaard moet worden in de weg naar het moederschap. Ik ben niet bang voor de bevalling en vertrouw op mijn lichaam en de expertise van mijn verloskundige. Ik geloof er in dat ik als vrouw hiervoor gebouwd ben. Toch vind ik het wel spannend. Wanneer zal het beginnen? Hoe begint het? Met gebroken vliezen? Beginnende weeën? Hoe lang gaat het duren? En hoe veel pijn zal het doen? De onwetendheid maakt het vooral spannend! Maar wel leuk spannend. Ik heb er best wel een beetje zin in, al is het omdat ik weet dat ik na de zware klus onze zoon in mijn armen kan houden!

Terugblik: Ja, ik ben zo vrouw die kan zeggen dat haar bevalling fijn is. Irritant misschien voor vrouwen die zich er a) niets bij voor kunnen stellen b) bang zijn voor de  bevalling of c) zelf alles behalve een ‘fijne’ bevalling hebben gehad. Sorry in dat geval! 😉 Maar ik meen het echt. Ik kijk met een heel trots en fijn gevoel terug op de bevalling van Jelle. Ik vond het een geweldige ervaring! Ja, het doet pijn en nee, ik dacht echt niet de hele tijd tijdens de bevalling ‘Oh joepie, wat leuk dit!’. Sterker nog, ik dacht meerdere malen: ‘Dit moet niet nog uren duren!’ en ‘Auwwwww!’. Maar het was te doen en de oerpowers die je voelt vond ik super tof om te ervaren. Ik kan hier nog een heleboel over lullen, maar het bevallingsverhaal staat ook al gepland dus mocht je meer willen weten over mijn bevalling, houd dan 2WMN even in de gaten.

Hoe ik uit de bevalling kom. Al vanaf het begin van mijn zwangerschap vraag ik me dit af. Hoe ziet mijn buik er na de bevalling uit? Hoe veel kilo blijft er uiteindelijk extra plakken? Hoe zal het er down under er na de bevalling uit zien? Ik ben niet zo zeer ‘bang’ voor deze dingen, maar eerder nieuwsgierig en voel gezonde spanning. De onbekendheid maakt het ook op dit punt vooral weer spannend.

Terugblik: Precies een maand later (vandaag is Jelle 1 maand oud: 12 november – 12 december) kan ik zeggen dat ik me lichamelijk weer lekker fit voel. Na ruim 2 weken was de boel down under redelijk geheeld en nu, rond de 4e week is de zwelling helemaal weg. Het litteken trekt soms nog wel een beetje en als ik heel veel doe of lang loop dan voelt het nog niet helemaal de oude, maar het is allemaal prima te handelen. Ik heb wel nog erg veel last van mijn stuitje die gekneusd is. Dat is nog vervelender dan de hechtingen! Opstaan uit een stoel of bank gaat nog steeds met pijn gepaard en ook fietsen lukt helaas nog niet. Het schijnt vervelend genoeg nog heel lang te kunnen duren voor de pijn een beetje wegtrekt. Dat is dus wel balen!

M’n buik slonk redelijk gauw en nu is er nog een klein ‘blubje’ over (ben benieuwd hoe lang het duurde voor bij jullie het blubje verdween!). Ook zit nog wel een paar extra kilo aan en ik pas nog niet al mijn oude kleding (met name broeken). Maar het valt me zeker niet tegen hoe snel ik weer redelijk plat was… Ik hoop ergens wel dat ik snel mijn geliefde Vanilia skinny jeans weer aan kan want die broek heb ik enorm gemist. Maar het is niet dat ik nu aan het lijnen geslagen ben, dat gaat me te ver. Ik geef het gewoon de tijd!

Borstvoeding. Dit wil ik erg graag gaan geven! Het lijkt me enorm fijn om te kunnen doen. Maar dan moet het natuurlijk wel lukken. Dat zou zo heerlijk zijn. Ik ben benieuwd hoe goed mijn erwtjes hun oertaak gaan vervullen!

Terugblik: Zucht… Borstvoeding. Dit vind ik geen leuk puntje. :( Dit is niet gegaan zoals ik hoopte. Het begon met tepelhoedjes, tepelkloven en Jelle die heel gauw in slaap viel tijdens het drinken. Vervolgens belandde Jelle in het ziekenhuis met opstartprobleempjes. Daar kreeg hij mijn afgekolfde melk, aangevuld met kunstvoeding. Toen hij iets sterker werd gingen we weer aan de slag met aanleggen (en kolven en bijvoeden). En dat iedere twee tot drie uur. Eenmaal weer thuis schakelde ik gelijk een lactatiekundige in, want mijn productie ging maar niet omhoog. Ik heb vervolgens nog 3 weken lang alles op alles gezet om volledige borstvoeding te geven maar helaas mocht alle inspanning en begeleiding niet baten. Ik kreeg mijn productie met geen milliliter omhoog. Super balen, maar ik weet dat ik kan zeggen dat ik echt alles geprobeerd heb om het te laten slagen. Tot afgelopen week heb ik nog een klein deel borstvoeding gegeven (zo veel als ik had) en de rest krijgt hij door middel van kunstvoeding in de fles. Mijn lactatiekundige vertelde dat er vaak gedaan word alsof het ‘of of’ is (fles of borst), maar dat een combinatie ook heel goed kan werken als een moeder niet tot een volledige productie kan komen. En dat klopt eigenlijk ook! Het is misschien niet volledig gelukt, maar hij heeft alsnog borstvoeding binnen gekregen. Helaas staan m’n erwtjes inmiddels helemaal droog en krijgt Jelle volledig flesvoeding. Ik vind het heel jammer dat het niet gelukt is en voel me er schuldig over, ook al weet ik dat ik echt mijn best heb gedaan om het te laten slagen. Balen dus, maar niet het eind van de wereld, zeg ik maar tegen mezelf. Ik ben zelf ook groot geworden met flesvoeding en ik ben er ook redelijk van afgekomen probeer ik maar te denken. 😉

De kraamweek. Ze zeggen dat het één van de mooiste weken van je leven kan zijn. En hoewel ik dat wel geloof, vind ik ook dit stukje spannend. Een vreemde kraamverzorgster over de vloer. Allemaal mensen die op bezoek willen komen, waar je misschien nog wel veel te moe voor bent. Niet wetende hoe gehavend ik uit de bevalling kom. De bekende onzekerheid over hoe je nu voor zo’n ukkie moet zorgen. Nee, dan kijk ik denk ik toch meer uit naar een paar weekjes later, wanneer je een (klein) beetje the hang of it hebt en je zelf ook weer een beetje uitgedeukt bent.

Terugblik: Tsja, die kraamweek was een beetje een domper door die ziekenhuisopname. Daar vertelde ik hier al over. Maar mensen kinderen, wat is het fijn zo’n kraamverzorgster. Onze kraamverzorgster was mijn steun en toeverlaat in die week (samen met mijn verloskundige!). Ze heeft me door de emotionele momenten gesleept, keihard gecoacht bij de borstvoeding, ons zoveel geleerd en me op mijn verkreukelst (is dat een woord? 😉 ) en kwetsbaarst gezien. Ik heb keihard staan brullen toen ze na 10 dagen wegging en ik mis haar nog wel eens. Het was een schat van een meid en zo gepassioneerd voor haar vak. Omdat we zo’n moeilijke start hadden kregen we haar nummer en mochten we haar dag en nacht bellen. Het is zó fijn dat we kraamzorg hebben in Nederland als je het mij vraagt.

Dat de tijd zo snel gaat. Mijn zwangerschap is in een zucht en een scheet voorbij gegaan. Het ging zo snel (en toch soms ook weer niet). Sowieso razen de maanden de laatste jaren in een rap tempo voorbij. Het leven lijkt met de jaren sneller te gaan. En dat beangstigt me. Het betekent namelijk ook dat onze baby in een rap tempo zal gaan groeien en dat ‘ie maar heel kort klein zal zijn. Juist een van de fases die me zo bijzonder en leuk lijkt. Kan iemand me misschien een afstandsbediening met een ‘Stop de tijd’ knop geven? 😉

Terugblik: Ehhh ja, dit klopt! Jelle is vandaag een maand oud! Slik!

Mijn relatie met Djurre. Hoe zullen we als individu en als stel veranderen door het ouderschap? Hoe zullen we ons staande houden onder de poepluiers, huiluurtjes en gebroken nachten? Ik heb 100% vertrouwen in onze relatie, maar ik vind het wel spannend als ik er over nadenk. De komst van een kind gaat er denk ik wel voor zorgen dat je beide je nieuwe rol krijgt en zal – denk ik persoonlijk – een zekere invloed hebben op je relatie. Hoe makkelijk zullen we ons gaan herschikken en wennen aan ons nieuwe leventje waarin we niet alleen geliefden zijn maar ook ouders?

Terugblik: Dit valt me niets tegen! Ik vind – al zeg ik het zelf – dat Djurre en ik het super goed doen. Ja we zijn moe en daarom soms een beetje kortaf ‘s nachts, maar we hebben nooit ruzie, discussies of onenigheid over de verzorging van Jelle (wie doet wat?) en genieten ontzettend van hele dagen bij elkaar zijn. Djurre is namelijk al vanaf de geboorte tot en met nu vrij en ook de komende weken is hij ook nog heel veel thuis. Héérlijk! Sowieso is het heel bijzonder om nu samen een kindje te hebben. Ik smelt als ik die twee saampjes zie knuffelen!

Mijn werk. Na de bevalling heb ik lekker een paar weekjes vrij. Daar kijk ik erg naar uit. Maar tegelijkertijd vind ik het ook heel spannend. Mijn werk loslaten is iets wat ik eigenlijk nooit helemaal 100% doe. Ook al ben ik op vakantie of ben ik ziek, ik kijk iedere dag wel eventjes op mijn e-mail, check social media en lees de comments. Ik ben dol op mijn werk en ik haal er veel voldoening uit. Het is mijn digitale kindje en het vormt een groot deel van mijn leven. Hoe zal dat die eerste paar maanden gaan? Want een echt bevallingsverlof van minimaal 10 weken zoals vrouwen met een vaste baan hebben zal ik niet hebben. Dat gaat simpelweg niet (en eerlijk is eerlijk, dat zou ik ook niet kunnen hihi). Maar niet alleen op de korte termijn vind ik het combineren van een baby en mijn werk spannend, ook juist op de lange termijn. Hoe zal mijn plannetje over werken/baby/opvang uitpakken? Dit vind ik denk ik nog wel het aller spannendst van dit hele lijstje.

Terugblik: Tja, echt mijn werk loslaten heb ik niet gedaan en ga ik ook zeker niet doen. 😉 Niets voor niets zit ik dit artikel nu nog aan te passen, terwijl ik hem misschien ook wel zo had kunnen laten. Hahaha! Ik mis het schrijven en de werkdagen met Martine. Maar ik weet dat dat vanzelf weer komt over een paar weekjes, dus probeer ik lekker rustig aan te doen en slechts een paar keer per dag mijn e-mail, social media en de comments te checken en af en toe te schrijven als ik er de rust voor heb. En hoe het straks gaat, als ik weer meer ga werken, dat blijft natuurlijk nog de vraag! Maar dat komt vast goed. Aan alles is een mouw te passen.

En zo zijn er nog vele kleine spannende dingetjes. Het is spannend, maar zo, zó leuk om uit te kijken naar de komende tijd. Ik kan niet wachten tot het begint, inclusief alle uitdagingen die er bij gaan komen kijken. Ik heb vertrouwen in mezelf, in Djurre, in Moeder Natuur en denk dat we zo voorbereid zijn als mogelijk is (niet zo heel voorbereid dus, want hoe kun je je nu voorbereiden op zoiets als een eerste kind? 😉 ). Ik kan niets anders doen dan met smart wachten tot onze zoon zich aandient. Nog heel even geduld!

Wat vond jij spannend aan het moederschap?

52 reacties

felicia -

leuk geschreven ik zelf merkte dat de bv bij ons derde meisje wat pijnlijker was dan bij de tweede dat maakte het wel wat lastiger maar ik heb doorgezet wilde perse dat ze bv kreeg en geen fles voeding vooral de eerste dagen wat er uit je borsten komt is heel gezond voor zo kleintje colstrum daar zitten de meeste ijzer in . ik wist nog van mijn vorige keren bv geven bij mijn twee oudste dochtertjes dat het vooral de eerste paar dagen en weken een beetje moeite zal kosten omdat er dan nog geen echte goede melk op gang komt maar eerst een soort voeding wat waterig melk wat vooral heel veel vitamine bevat het kindje kan ook wat ongeduldig worden omdat pas hoeveel het kindje zal drinken dan pas word er veel melk aangemaakt.
en je kindje moet dat eerst natuurlijk nog leren achter komen
dan kan het wat lastiger gaan en het voeden heel veel van je energie vragen
maar hoe meer je je kindje in het begin aanlegt hoe meer de melkproductie op gang komt
sommige vrouwen raken daardoor dus onnodig in paniek en haken af wat zonde is .
maar ik ben dus ondanks de vreselijke pijn doorgegaan en liet mijn man een soort cream halen voor pijn bij het bv geven en het hielp meteen enorm
zo blij was ik daarmee ze is nu 5 maanden en krijgt nog steeds bv
en fruit en groente potjes tussendoor van olvarit en Nutricia
het mooie aan moedermelk vind ik ook dat het precies is afgestemd op je kindjes behoefte
en er komt voor en achter melk uit voor melk is voor de dorst en achtermelk voor de honger van je kindje.
verder komen er hormonen vrij tijdens het bv geven die de hechting tussen moeder en kind versterkt mooi van de natuur.
maar willemein als het allemaal niet lukten het bv geven dan geeft dat niets hoor niet idereen is het zelfde
en wat voor de ene moeder prettig is kan voor de andere moeder net anders werken.
wij hadden geen kraamhulp mijn man hielp en mijn moeder.
ze zorgde 3 weken voor alles.

Jennifer -

Door de decemberdrukte heb ik deze blogpost helemaal nooit gezien en kom ik er nu toevallig op terecht. Wat een mooi artikel, open en eerlijk.

me -

jammer dat de borstvoeding niet gelukt is maar je moet je niet schuldig voelen hoor, ik ben ook groot geworden op flessen omdat het bij mijn moeder ook niet lukte (en dat is lang geleden) en ik ben er prima groot mee geworden hoor. 😉

Monique -

Het borstvoedingsverhaal.. zo herkenbaar. En dat schuldgevoel helaas ook… bij beide jongetjes ging het niet zoals verwacht. Bij de tweede beter dan de eerste. Tot bloedens toe gekolfd. Wilde het zó graag…

Nienke -

Heel leuk weer om te lezen! Vooral ook om de vergelijking van je verwachtingen en het daadwerkelijke gevoel te lezen.
Borstvoeding lijkt mij heel zwaar, om de 2 à 3 uur. Ik zou dat misschien wel niet kunnen, aangezien ik nu al veel slaap nodig heb. Ik heb er respect voor hoe hard je voor borstvoeding hebt gewerkt. Maar soms gaat het helaas niet. Daar kun jij echt niets aan doen en je hebt alles geprobeerd. Bovendien, zoals jij ook zelf zegt, redden kinderen het ook prima zonder borstvoeding. En gelukkig heeft Jelle toch wat binnen gekregen.
Ik ben trots op je, ik vind het heel knap hoe je met het moederschap om gaat en fijn dat je ons daar deelgenoot van maakt!

Froukje -

De fles moet (in het begin) ook om de 2 a 3 uur, dus mocht je zover zijn, dan is dat niet echt een reden om geen bv te geven. De maagjes van baby’s zijn klein, dus die drinken nu eenmaal vaak kleine beetjes of dat nu borst- of flesvoeding is.

Desiree -

Wat heerlijk om deze artikelen van jou te lezen! Wauw! :-)

Rachel -

Willemijn, ik geniet zo van jou artikelen over de zwangerschap, bevallen, baby. Ik ben gek op kinderen en heel nieuwsgierig hoe een zwangerschap/bevalling en daarna nou is (ik ben pas 20). Ik lees al jouw artikelen heel graag omdat je altijd zo oprecht ben en veel durft te delen, wat ik knap vind. Zou geen moment over twijfelen of jij een goede moeder bent, en dat de borstvoeding niet gelukt is zoals je gehoopt had is een bijzaak. Je geeft jezelf voor de volle 100% aan je kind en hij is gezond, dat is het aller belangrijkste! Lieve mama, geniet van jullie wonder, dan geniet iedereen om jullie heen (ja ook wij) ook. Liefs!

Mare -

Willemijn, dank je wel voor dit prachtige artikel en dat nog wel terwijl je verlof hebt! Echt super dat dit met ons deelt, bedankt.

Tuwa -

Wat een mooi en oprecht verhaal weer! Ik ben nu zelf bijna 31 weken zwanger dus je deel over het vooruitkijken en wat je daarbij spannend vindt is heeel herkenbaar :) super fijn dat het goed gaat met jou en jullie!

Irene -

Wat een mooi artikel!
Ik ben blij voor je dat je zo tevreden bent over de geboorte van Jelle! Ik denk wel echt dat die instelling van je rond de hele bevalling hier bij gehopen heeft! Positief denken en vertrouwen zijn super belangrijk!
Alleen mag het niet altijd baten. Want in de borstvoeding had je ook alle vertrouwen. Ik vind het vreselijk jammer voor jullie dat de borstvoeding uiteindelijk niet heel lang heeft mogen duren! Ik had het jullie zo gegeund! Maar, ik sluit me aan bij de andere reacties dat je je echt echt niet schuldig hoeft te voelen: je hebt er alles aan gedaan, en hij heeft toch een paar weekjes borstvoeding gehad! Vooral ook het colostrum wat je hem gegeven hebt, daar mag je super trots op zijn!
Borstvoeding is in mijn ogen heel belangrijk, maar niet het belangrijkste. Jij bent een top mama! Geen energie verspillen aan schuldgevoel, lekker je mannetje(s) knuffelen!
Wat fijn ook dat Djurre er zo veel is!

Wat ik het spannendste vond/vind aan het moederschap is dat er zo’n klein wezentje afhankelijk is van mij om te kunnen overleven. dat voelde ik heel sterk. En, dat er zo weinig tijd overblijft voor mij..

Enne.. waar ik nog wel nieuwsgierig naar ben: heb je Jelle al gedragen in een draagdoek oid? Ik ben benieuwd naar je ervaringen!

Anoniem -

Wat een super leuk artikel! Wat goed om te lezen dat je niet zo bang was voor de bevalling, dat lijkt me toch echt een dingetje, haha.

Maar waarom schuldig voelen over het niet kunnen geven van borstvoeding? Mijn moeder heeft mij nooit borstvoeding gegeven. Ik ben nóóit ziek (letterlijk al 7 jaar niet meer ziek geweest), ik heb de beste band met mijn moeder óóit en ik ben súper blij dat ik niet aan haar borsten heb zitten drinken! Nare gedachte, ben blij dat ik daar vanaf ben gebleven, zeg (klinkt misschien kinderachtig, maar ieuw nee, dankjewel). Ben dus ook niet van plan dat bij mijn kinderen later te doen. Dus je hoeft je niet schuldig te voelen, joh :)

Irene -

Hihi, ik vind je reactie zo grappig om te lezen!
Naast de seksuele functie die borsten ook kunnen hebben, zijn ze er in principe voor gemaakt om een kindje te voeden.
In onze maatschappij zien we echter bijna alleen maar de seksuele functie en veel minder de ‘voedingsfunctie’.
Wat is er nou mooier dan je kindje die je 9 maanden gedragen en gevoed hebt in je buik, na de geboorte ook zelf te voeden!
Wij vrouwen mogen er trots op zijn dat ons lichaam dat kan!
Girl power! :)

Monique -

Als je iets heel graag wilt en je daar je zinnen op hebt gezet dan valt dat gewoon even tegen.. ik snap wel dat je je daarover schuldig voelt. In eerste instantie wil je bv geven omdat je ervan overtuigd bent dat dat het beste is. Als die dat dan moet laten varen valt dat echt wel even tegen. Ondanks dat je weet dat de flesvoeding vam tegenwoordig echt ook prima is.

Lianne -

Wat een leuk artikel! Vooral om dat je voor en na kunt lezen! Echte workaholic hoor als je dit nog even aan zit te passen, maar maakt het wel een extra mooi artikel. Fijn dat nu alles goed mag gaan met jullie drieën.

Manon -

Ik vond vooral het stukje “kan ik het wel?” erg spannend… Maarja, alles komt altijd wel op z’n pootjes terecht en het moedergevoel helpt je een heel eind op weg!
Ik herken je borstvoedingsstukje ook wel heel erg. Toen ik zwanger was, was ik er 100% zeker van dat ik bv zou gaan geven, flesvoeding was geen optie. Ook ik heb alles op alles gezet, tóch nog maar een keer extra geprobeerd maar aan het einde van het verhaal ging het niet. Toen heb ik er ook na een gesprekje met de lactatiedeskundige een punt achter gezet en kreeg er toen ook steeds meer vrede mee. Het is prima zo!

Ilse -

Wat een mooi, eerlijk en herkenbaar stuk. Al zolang ik met kinderen bezig was zei ik altijd ‘ik ga borstvoeding geven!’ Dat was voor mij geen vraag dat ging ik gewoon doen. Nooit heb ik erbij stil gestaan dat het me misschien niet zou lukken. Dat schuldgevoel herken ik zo en dat heeft (naast een nare bevalling) voor de grootste kraamtranen gezorgd. Het moment dat ik mijn kind mijn laatste druppels (veel meer was het niet haha) gaf, man wat heb ik gejankt! Maar echt je kindje wordt groot met flesvoeding. Of je er nou bewust voor kiest of niet. Je doet altijd was het beste is voor je kind en voor jezelf. Mijn kereltje is ondertussen alweer bijna 9 maanden. Dat is ook weer een momentje hoor! Net zolang uit mijn buik als in mijn buik… (met 40 weken en 4 dagen geboren). Goed, ik ratel maar door…Ik geniet elke dag van mijn gezin. Zo te lezen zit jij nu lekker op je roze wolk. Blijf daar maar lekker van genieten!

Lilian -

ooch wat herken ik hier veel in zeg!
Ik reageer eigenlijk nooit maar lees altijd alles trouw. Maar zelfs na 19 maand (zo oud is onze dochter nou) schieten alle beelden van de bevalling en de kraamweek nog weer door mijn hoofd.
Wens jullie veel liefde en geluk met Jelle.
Hoe cliché ook, de tijd vliegt!

katrien -

Ik ben nog niet echt toe aan een kindje maar vind het toch echt leuk om te lezen. Stiekem ben ik erg benieuwd hoe het is. 😉

Kelly -

Heel leuk om te lezen met die stukjes van nu erbij!

Jodi - liefthuis -

Nou hou je hart maar vast want binnen no time is je spruit een half jaar ( overmorgen voor ons :( )
Heel leuk dit artikel met wat jr van te voren verwachtte en hoe het uiteindelijk is. Bijzonder om te zien wat je allemaal leert en ervaart in die tijd.
Voel je over die bv niet schuldig, iedere druppel is mooi meegenomen. Echt. Je hebt je volledig in gezet en soms wil het gewoon niet.

Anouk -

Super leuk dat je het artikel nog hebt aangepast, ik denk dat het een hele goede aanvulling is. Het is erg leuk om te lezen.

Lilian -

Wat een mooi artikel! Heel mooi om jouw ‘commentaar’ op je eerder geschreven stukjes te lezen :-) Fijn weekend!

Tamara -

Oh dat herken ik, het missen van de kraamverzorgster. Onze kraamverzorgster was er ook 10 dagen en elke middag als ze naar huis ging, werd ik zenuwachtig. Als er iets gebeurt wat moet ik dan doen???? En elke ochtend als ze weer op de stoep stond, was ik enorm blij. Miste haar in het begin ook nog regelmatig! En van de borstvoeding: ik wilde het ook graag, maar wat ik ook deed, onze dochter dronk voor geen meter. Kloven, tepelhoedjes, mini spuitjes om het achteraf in haar mond te krijgen, echt alles geprobeerd maar niks lukte. Voelde me daar ook heel verdrietig om. Ben toen gaan kolven met een apparaat en heb mijn melk gemengd met flesvoeding tot ze 8 maanden was. Ik had ook nooit genoeg zelf, dus ben het gaan mengen. Daarna gestopt met kolven en over gegaan op alleen flesvoeding. Ik was er helemaal klaar mee! En inderdaad, zoveel mensen zijn opgegroeid zonder borstvoeding, er zijn ergere dingen. Geniet van deze maanden, het gaat veel te snel. Mijn dochter wordt 25 december alweer 1 jaar, ongelofelijk hoe snel de tijd gaat!

Margot -

Wat leuk om te lezen, zeker met die nieuwe aanvullingen erbij! En mooi dat het zo goed gaat samen met Djurre en dat hij er veel is nu!

Esmeralda -

Bij mijn 1e vond ik het zeker spannend!Maar bij onze 2e (bijna een hakf jaar oud nu)vond ik alles nog spannender,was banger voor de bevalling,wist natuurlijk wat ik kom verwachten,maar ook hoe reageert de oudste op haar zusje,hoe doe ik het in a ochtend bieden,op tijd op school zijn enz enz. Valt achteraf allemaal mee!

Willemijn -

Dat kan ik me inmiddels best goed voorstellen. Het voornaamste wat ik momenteel heel vaak denk is: “HOE doen ouders dit met een tweede kind?” Ik zou m’n eerste volgens mij compleet verwaarlozen hahaha!

Monique -

Bij de tweede kijk je gewoon écht een stuk minder nauwkeurig. Hij slaapt tussen de bedrijven door, waar de eerste echt alle tijd gaf om zijn slaapje af te maken.
Sep niet, die moet gewoon mee als ik Kai ga halen of brengen. .
Voordeel: Sep is super relaxed, slaapt overal en vindt alles wel best hahaha

Michelle -

Wat een prachtig, eerlijk artikel. Ik ben zelf inmiddels bijna 20 weken zwanger en herken heel veel in de puntjes die je tijdens je zwangerschap beschreef. Fijn om te lezen dat je zo’n mooie bevalling hebt gehad. Lijkt me zo heerlijk om daar zo op terug te kunnen kijken. Ik kijk ook heel erg uit naar die van mij en ben zo benieuwd hoe het zal zijn. Maar eerst nog even 20 weekjes broeden! Geniet van jullie mooie ventje.

Carlijn -

Je moet je echt niet schuldig voelen over de borstvoeding die niet volgens plan is verlopen, lieve Willemijn. Soms gaat het nu eenmaal anders dan gepland, maar je hebt er alles aan gedaan, da’s het belangrijkste toch? In kunstvoeding zit alles wat die kleintjes nodig hebben!
Ik heb zelf vier maanden fulltime gekolfd voor mijn tweeling van inmiddels zes maanden, voelde me zo schuldig toen ik flesjes kunstvoeding moest gaan maken. Maar nu sta ik iedere dag fluitend die fles te maken, want het scheelt zoveel stress. Geniet vooral van jullie mooie manneke!

Annet -

Hallo willemijn,

Ja die eerste maanden zijn echt een rollercoaster he! En ik kan me je diepe teleurstelling over de gestaakte borstvoeding helemaal voorstellen hoor. Dat is iets wat je alleen maar echt begrijpt als je het hebt ervaren denk ik. Mag ik je een tip geven over kunstvoeding? Voeding gebaseerd op geitenmelk. Nannycare heet het, kun je online vinden. Dat is lichter verteerbaar en lijkt iets meer op borstvoeding. Heb ik onze zoon ook gegeven na de borstvoedingsperiode. Hij had geem allergieën, maar na inlezen op Internet kwamen we hier op uit. Na 19 maanden geef ik hem geitenmelk uit een pak, van de supermarkt. Nou misschien iets om over na te denken! Veel plezier en sterkte gedurende de nachten! (Vannacht was hier weer dramatisch, dus speaking from a another mom)

Groetjes Annet (bauhaus)

Willemijn -

Hahaha Annet Bauhaus!!! Ik had gehoord over die geitenmelk inderdaad, ik ben me er nog over aan het inlezen. Er is zo veel kunstvoeding op de markt, ingewikkeld hoor… Fijn om jouw ervaring te horen!

Karin van den Berg -

Wat een mooi en persoonlijk artikel! Leuk ook dat je het hebt aangepast zodat je nu stukken kunt invullen die je hebt meegemaakt en nu doormaakt.

Het moederschap heeft mij doen inzien dat mijn zoon op nummer 1 komt. Alles in mijn kunnen draait om hem. Dat is soms best moeilijk voor mij persoonlijk, ik durf toe te geven dat ik best egoïstisch kan zijn. Een eigenschap die ik haat van mijzelf.

Inmiddels is hij nu ruim 5 jaar. Ik geniet van de babbels die we saampjes hebben. Hij is een zacht en makkelijk kereltje.

De babytijd vond ik persoonlijk zeer zwaar. Zelf heb ik bijna drie maanden in het ZH gelegen ivm gebroken vliezen, onze zoon is met 35 weken geboren. En lag nog 2,5 week zelf in het ZH voordat we met z’n allen weer compleet thuis waren. Mijn vader is in mijn 19de week van de zwagerschap overleden aan kanker. Het eerste jaar vond ik mede door mijn rouwproces en de snelle ontwikkelingen en jaja “fases” pittig en niet altijd leuk.

Maar het moederschap blijft iets heel moois en bijzonders. Geniet geniet geniet geniet. Het is een dooddoener maar doe maar gewoon lekker! En als iets niet kan zoals het in je eigen ogen moet, doe het dan maar lekker zoals het kan.

Madelaine -

Wat mooi en puur beschreven Willemijn! Ik herken mezelf in je onzekerheden, maar hier moet het allemaal nog gebeuren. Jammer van de borstvoeding maar je hebt écht je best gedaan. En kijk eens wat voor mooi mannetje je op de wereld hebt gezet.

Eva -

Wat een fijn stuk om te lezen. Leuk om je verwachtingen te lezen en hoe je het daadwerkelijk hebt ervaren. Ik heb helaas geen borstvoeding gegeven. Lichamelijk was ik er na de bevallingen niet aan toe om dat te kunnen geven. Ik heb zelfs bij Olivia op de ic gelegen en meerdere bloedtransfusies gehad. Maar desondanks dat kijk ik met een goed gevoel terug op de hele periode. Het is er een met veel emoties. Dit hoort er allemaal bij! Geniet van je tijd nog met z’n drietjes. Straks begint het werk leven echt weer en dan is het opnieuw balans vinden met elkaar.
Fijn weekend, Eva

PinkFairy -

Leuk om te lezen, vooral de terugblikken. Ik wil bewust nog niet over dat soort dingen nadenken en ga het gewoon meemaken… Nog een paar weekjes hier :)

Willemijn -

Spannend! 😀 Hopelijk heb je fijne ‘laatste loodjes’!

Elize| girlonthewhitebike -

Zo leuk om te lezen! Fijn dat het zo goed gaat, op de eerste week en je stuitje na! Geniet er maar lekker van dat je man er ook is, dat is wel extra leuk!:)

Dita -

Wat een mooi geschreven artikel! Heel mooi ook dat je er dingen bij hebt geschreven van hoe je het nu voelt/ziet. En de tijd gaat zeker snel!

Lindsay | lindsayvallen.nl -

Ah schattie, wat klote dat de bv niet gegaan is zoals je gehoopt had! Ik kan me de teleurstelling goed voorstellen! Maar je hebt wel alles gedaan om het te laten werken! En soms werkt je lijf gewoon niet mee en ik vind het van écht moederschap getuigen om dan juist een eigen wens los te laten in het belang van je kindje. Het belangrijkste is dat Jelle voeding krijgt en een relaxte mama heeft, dus hartstikke trots op je! Mijn ‘blubbertje’ was eigenlijk vrij snel weg en de meeste kilo’s ook. De laatste paar zijn wat langzamer verdwenen, maar ook vrij moeiteloos. Ik heb nu alleen nog een klein pigmentstreepje die steeds vager wordt (en natuurlijk het ks litteken, maar die zie je ook bijna niet meer dankzij zorgvuldig smeren). Het komt goed! Gewoon normaal blijven eten en lekker wandelen, no worries! En wat fantastisch hè, moeder zijn! Kus voor jou en kus voor Jelle van Tara! (past hij z’n cadeautje al? :-)

Willemijn -

Bedankt voor je lieve reactie! 😀 Jelle past ‘m nog niet, nog een klein beetje groeien. Ik tweet een fotootje zodra ‘ie ‘m past (als ik het niet vergeet haha!)

Lindsay | lindsayvallen.nl -

Haha, oh ja: die vergeetachtigheid blijft nog wel even helaas 😉 (hier nog steeds, gister zonder portemonnee de deur uit, is geen uitzondering ;-))

Willemijn -

Hahahaha! Gister liep ik direct naar boven nadat me iets te binnen schoot. Kom ik boven, denk ik: ‘Wat ging ik hier ook alweer doen?’ Wahahaha!

Jennifer -

Hoi Willemijn, wat knap dat je dit allemaal zo mooi kunt verwoorden. Ook al wil ik nu echt nog geen kinderen, het is ontzettend leuk om alles te volgen wat er gebeurd. Als je onzeker bent, onthoud dat je er niet alleen voor staat, jullie kunnen het!

Liefs

Leen -

Ik reageer eigenlijk nooit, maar naar aanleiding van je stuk over borstvoeding wil ik dat toch doen. Ik herken je verhaal, inclusief het schuldgevoel, volledig. Dat schuldgevoel doen we onzelfstandige aan, maar ‘de maatschappij’ helpt ook niet mee. Ik was bijvoorbeeld superverbaasd toen ik erachter kwam dat er online nagenoeg geen officiële informatie over de verschillende soorten zuigelingenvoeding te vinden is, omdat men daar geen reclame voor mag maken. Maar goed, wat bij mij hielp om het meer los te laten waren de volgende cijfers: 70% van de Nederlandse vrouwen begint met het geven van borstvoeding. Na twee maanden is dat nog maar 30%. Uiteindelijk houdt 18% het maar vol om 6 maanden of langer volledig te voeden. Ook helpt het mij om te zien hoe goed de band tussen mijn zoontje en zijn vader (mijn vriend) is en ik ben ervan overtuigd dat het heeft geholpen dat mijn vriend vanaf (vrijwel) het begin heeft kunnen helpen met voeden (al zal er bij borstvoeding natuurlijk ook een goede band tussen vader en kind ontstaan, maar ik vermoed toch dat dat dan wat meer tijd zal kosten). Je hebt het goed gedaan en doet het goed! Niet te hard zijn voor jezelf!

Rosalie (4BeautyandLife) -

Hey Willemijn. Leuk artikel. Vooral met de aanvullingen die je er bij hebt gezet. Wat betreft borstvoeding, hier hetzelfde verhaal. Het lukte bij ons ook niet. Ging in eerste instantie heel goed tot ik stuwing kreeg. Toen kon de kleine niet meer aanleggen. Daarnaast kreeg ze, nu ik terug kijk, ook helemaal niet voldoende binnen. We moesten al bijvoeden omdat ze een laag gewicht had, maar het bleef maar gissen hoeveel. Al met al had ik voornamelijk een krijsend kind (ja, ik kan het geen huilen meer noemen) en ik zat er helemaal doorheen. Elke drie uur borstvoeden, nutrilon, kolven. En Lucy maar blijven huilen. Het brak mij gewoon helemaal op. Toen ik er een keer helemaal doorheen zat heb ik haar een lekkere volle fles Nutrilon gegeven en ze was helemaal content. Toen was het voor mij duidelijk, borstvoeden was voor ons beide niet het beste. Hiervoor bleef ik toch doorgaan omdat ik dacht dat het het beste was voor mijn kindje. Maar nu bleek dat helemaal niet zo. En ik ben toen ook accuut met borstvoeden gestopt. Sinds dien gaat het top! En toen kon het bonden ook echt beginnen, want door alle stress en huilen lukte dat gewoon niet. Dus, voel je absoluut niet schuldig. Soms werkt het gewoon niet. Mocht er een tweede komen, dan ga ik het uiteraard wel weer proberen. Maar ik zou absoluut niet zo lang meer doorgaan. Ik ben ver over mijn eigen grenzen gegaan.

Kim | Kimsbloglife -

Heel mooi en oprecht artikel Willemijn. Kan me voorstellen dat het allemaal heel spannend is en dat je je er nooit 100% op kan voorbereiden. Fijn dat alles nu zo goed verloopt (behalve de borstvoeding dan, maar dat is inderdaad niet het einde van de wereld!).

Kelly caresse -

Wat een mooi artikel Willemijn! Recht uit je hart geschreven, knap hoe je zo open bent naar jezelf en naar ons. Ook heel herkenbaar, de dingen die spannend zijn voor je moeder wordt, en hoe dit uiteindelijk soms mee en soms tevenvalt. Mijn bevalling viel enorm tegen maar bij mij was de borstvoeding gelukt, iedere moeder zal zo tegen punten aanlopen. Je mag heel trots zijn op jezelf

ilona -

Wauw wat leuk geschreven. Ik vind het altijd zo mooi dat jullie zo open zijn. Niks geen poes pas, gewoon zeggen waar het op staat. HEERLIJK!!!
Super dat je zon mooie bevalling hebt gehad! Ik zelf heb helaas dat niet mogen ervaren. Mijn kindje is geboren zonder hartslag, ik was helemaal kapot getrokken van onderen, zware depressie na die tijd (maanden) maar ….. ik heb het allermooiste meisje die heel hard heeft gevochten en nu een vrolijke 2 jarig tutje is hihi.
Ik vind het geweldig als mensen een goede bevalling hebben. Ik vind dat heerlijk om te lezen. Ik kan dan erg blij zijn voor diegene. Dat wens je iedere vrouw!
Bedankt voor je heerlijke verhaal weer!
Jullie zijn geweldige meiden! Ga zo door!

Michelle -

Wat een leuk artikel! Vervelend als de kraamweek niet zo loopt als je gehoopt had.. onze dochter heeft 8 dagen op de neo afdeling gelegen en eenmaal thuis werd ze na 3 dagen weer opgenomen met RS-virus. Geen kraamweek gehad helaas..

Wat ik vooral mooi maar soms ook lastig vind is het kwetsbare die je als moeder bij je draagt. Ik stel mezelf vaak de vraag, doe k het wel allemaal goed. Ook ben ik nog mega emotioneel. (Dochter is nu 10 maanden). Vraag me af of dat ooit weggaat haha. Het moederschap ervaar ik wel als iets heel moois. Als je je kleintje zo goed ziet groeien en elke keer als ze een nieuwe fase in gaan weer iets nieuws ontdekken. Prachtig.

Ik wens jullie onwijs veel geluk met de lieve mooie Jelle.

Barbara -

Mooi artikel.
Borstvoeding is hier helaas ook niet gelukt na 5 weken gestopt, ook met tepelhoedje moeten voeden. Na 3 borstontstekingen ging t echt niet meer. Vind het nog steeds jammer en dat schuldgevoel waar jij ook over schrijft is nog niet helemaal weg maar slijt wel. Niet te hard zijn voor jezelf!

Vita -

Wat een lief en leuk artikel! Wat ben je een topvrouw en topmoeder! Elke keer als ik je artikelen over het moederschap lees denk ik: “Ik wil ook een baby!” Daar zal ik toch nog maar even een jaar of acht mee wachten 😉 Hopelijk zien we nog veel over je moederschap verschijnen. Ik geniet ontzettend van deze artikelen! Liefs!

Reageer ook