Is studeren onzin?

Tijdens het eten had ik een leuke discussie over studeren met Jorrik. Waarom je perse dat papiertje nodig hebt voor je een beroep uit mag oefenen. Dat je helaas lang niet altijd succesvol bent als je een moeilijke studie hebt afgerond. Sommige mensen komen ook ver zonder te studeren. Is studeren onzin?

Photo Credit: alfproducciones via Compfight cc

Naarmate ik opgroeide werd studeren steeds belangrijker. Toen ik mijn Havo diploma op zak had in 2007 kon ik echter meteen gaan werken. Je hoefde nog niet perse te studeren om een baan te vinden. Als ik het leuk had gevonden, was ik waarschijnlijk nog steeds bij datzelfde bedrijf administratief medewerkster geweest zonder mezelf door te ontwikkelen.

Maar kort daarna zag ik om me heen dat je echt niet meer aan de bak kwam na de middelbare school. Als je wilde werken, moest je zeker wat meer gedaan hebben behalve de middelbare school. Het is nu bijna vanzelfsprekend dat je gaat studeren en je specialiseert in een bepaald vakgebied. Niet studeren is zowat geen optie meer.

Ik heb gestudeerd voor logopedist en mijn HBO diploma gehaald in 2012. Maar nu oefen ik dat beroep natuurijk niet meer uit. Vond ik mijn studie onzin? Hoe heb ik dit ervaren?

Jorrik zei tijdens deze discussie: ‘Mijn inziens leer je toch veel meer als je thuis boeken zou lezen over het desbetreffende onderwerp en meteen vanaf het begin mee doet in de praktijk met iemand die meteen vertelt waarom je iets moet doen? Waarom moet je dan naar al die vreselijk lange colleges gaan zitten luisteren en van die fictieve opdrachten uitvoeren op elkaar, dat gaat mij allemaal veel te langzaam en ik vind het onzin. Dat kan toch allemaal veel efficiënter?’

Jorrik heeft een aantal studies gedaan maar deze nooit afgemaakt om bovenstaande reden. Hij ergerde zich er nogal aan dat het zo langzaam ging en dat de informatie die hij te horen kreeg ook wel te vinden was in de boeken of op internet. Hij vond het achteraf gezien geldverspilling en heeft veel meer geleerd in de praktijk. Ondanks dat hij geen studie heeft afgemaakt, heeft hij wel altijd werk gehad en daar bewonder ik hem om.

Ik ben het wel eens met Jorrik wat betreft die praktijkervaring en dat je waarschijnlijk veel meer zou leren als je meteen met iemand mee zou kijken en het aan zou pakken en dat iemand je vertelt waarom je dat doet. Ik voelde me nog steeds een student/kwakzalver toen ik mijn papiertje op zak had. Iedereen zegt dan: ‘Nu pas ga je het leren’, wat natuurlijk ook zo is maar ergens vind ik dat best een kwalijke zaak. Had ik niet een veel betere therapeut geweest als ik meteen alles wat ik leerde of las in de praktijk had kunnen brengen? Ik weet zeker van wel. Mijn stages waren voor mijn gevoel niet genoeg om een logopedist te zijn die op haar kennen en kunnen vertrouwd en ik heb zelfs drie keer stage gelopen. Ik denk dat ik sneller en beter de leerstof had gesnapt als ik het in het echt had gezien en gedaan op dat moment. Het had mij fijn geleken om meteen vanaf week 1 tot het eind van je studie mee te lopen in verschillende settingen. Maar ik kan me ook voorstellen dat dit geen doen is voor een hogeschool met al die leerlingen die dan 4 jaar lang (of langer) stageplekken nodig hebben. Dat is waarschijnlijk onmogelijk.

Maar als je je rijbewijs wilt halen, moet je immers ook meteen de praktijk in en het op dat moment doen en de theorie thuis. Dat gaat ook goed. Nou ja, bij de meesten dan haha! Hoe meer ervaring je op doet, hoe beter je gaat rijden, dat is wel zo. Maar toen ik mijn rijbewijs had, voelde ik mezelf wel een stuk zelfverzekerder dan toen ik mijn diploma had.

Ook het feit dat je perse opgeleid moet worden als allround logopedist, waarom? De boeken over stotteren heb ik nooit aangeraakt en ik wist eigenlijk meteen vanaf het begin dat ik met ouderen wilde werken. Nog steeds lijkt me dat bijzonder. De zorg trekt me ook nog steeds, maar ik ben er wel achter niet als therapeut. Dat is  toch niet voor mij in de wieg gelegd. Verpleegkundige (op een IC) lijkt me eerlijk gezegd een interessanter beroep en ik hou van dat verzorgende aspect.

Wat me alleen totaal niet trekt in de zorg is die administratieve rompslomp. Wat is dat een verschrikking, dat zorgde er bij mij voor dat ik het beroep een stuk minder leuk vond met al dat gezeur over zorgverzekeraars en vergoedingen. Daar mogen ze op de opleiding wat mij betreft ook wel wat meer aandacht aan besteden. Misschien doen ze dat nu ook wel ondertussen met al die veranderingen in de zorg.

Sommige onderdelen van mijn studie vond ik daarom veel te omslachtig en langdradig terwijl ik over andere dingen graag meer had willen weten en zien.

Maar vind ik studeren onzin? Nee, dat zeker niet maar ik vind wel dat er heel veel verbeterd zou kunnen worden en/of anders aangepakt. Dat is tenminste het gevoel wat ik heb als ik kijk naar mijn studie.

Het begint eigenlijk al met het kiezen van een studie. Ik denk dat velen daar stress van krijgen. Wat moet je kiezen? Wat vind ik leuk? Help, er is niks wat mijn interesse wekt: wat nu? Wat als het te hoog gegrepen is? Hoe zit het met de kosten, kan ik dat wel betalen? Als je ook ziet hoeveel mensen de verkeerde studie kiezen of de studie nooit afmaken geeft dat niet echt hoop. Je moet zeker niet maar gewoon een studie kiezen zodat je ook wat hebt. Soms denk ik wel eens dat je nog te jong bent om die keuze te kunnen maken en dat je langer op de middelbare school had moeten zitten – tot je twintigste ofzoiets-  hoewel anderen weer van kleins af aan duidelijk weten wat ze willen worden.  Het blijft lastig om de perfecte studie te kiezen. Het is in ieder geval belangrijk om niet te snel een beslissing  te nemen maar je goed te oriënteren en veel open dagen te bezoeken of mee te lopen. Ik weet niet of ik voor de tweede keer voor de studie logopedie had gekozen, ik denk het niet. Misschien had ik achteraf liever iets met psychologie of geneeskunde gedaan…

Studeren zou wat mij betreft nog veel meer praktijkgericht kunnen zijn en daardoor efficiënter in plaats van vooral het vergaren van informatie. Of net als het maken van mijn scriptie, daar heb ik echt geen reet aan gehad voor mijn gevoel. Ik vond het alleen maar stressvol, stom en totaal niet interessant. Als je graag dingen wilt onderzoeken en later deel wilt uitmaken van wetenschappelijke studies kan ik me voorstellen dat het maken van je eerste scriptie een goed begin is. Voor mij had het niet gehoeven.

In die zin zou het fijner zijn als je een studie kon kiezen en op maat kon maken voor jezelf door middel van keuzes en dat het samengestelde pakket dan wordt beoordeeld door deskundigen alvorens je verder mag of dat er in overleg iets bijgeschaafd wordt voor je aan de studie begint zodat je beter weet waar je aan toe bent.

Ondanks dat ik nu misschien een beetje negatief klink over studeren had ik het voor geen goud willen missen want het bereid je niet alleen voor op het beroep dat je voor ogen hebt maar heel veel meer.

De studententijd is wat mij betreft een van de belangrijkste periodes van je leven. Je leert jezelf steeds beter kennen (PS: en dat is lang niet altijd even leuk maar wel belangrijk) en ontmoet allemaal nieuwe, leuke mensen en  er ontstaan soms vriendschappen voor het leven. Ik ben er dankbaar voor dat ik Willemijn heb leren kennen tijdens mijn studie en dat we potverdorie gewoon nu hier staan met ons eigen bedrijf, dat had ik nooit durven dromen. Het is  gek hoe het leven soms kan lopen! Studeren heeft mij vooral inzichten gegeven over mezelf als persoon en heeft mijn persoonlijke ontwikkeling een sterke boost gegeven. Ik vond de reflectielessen daarom veel interessanter dan de rest van de opleiding haha. Maar was ik een goede therapeut toen ik van de opleiding kwam? Nee, dat gevoel had ik absoluut niet. Heeft de studie mij positief beïnvloed? Dat zeker weten!

Wat vind jij van studeren?

90 reacties

T.Huisman -

Ervaring interesse en aanleg maken dat je goed bent. Ik was eens bij een huisarts en die had wel theorie kennis maar als je er met klachten kwam wist ze het niet door gebrek aan ervaring. Ze vroeg nergens op door. Ze gaf gebrekkige antwoorden en bleef passief. Ik bleef met mijn klachten zitten en moest uiteindelijk nog geholpen worden door iemand die weekenddienst had. Ze had de praktijk in een houten noodbarakje dat als praktijk diende. Ze deed schaamteloos alsof ze alles wist maar wist niets. .

Tio -

Persoonlijke groei is ook een voorwaarde om er goed in te zijn. Er waren er bij die gestudeerd hadden maar in de praktijk geen goed werk hebben afgeleverd. Dit waren therapeuten en psychiaters en psychologen die alleen voor het geld werkten. Baatzucht eerzucht en streberei. Daarbij hebben ze je een diagnose aangepraat wat nog wel dagen bleef nawerken. Vooral de negatieve sfeer heeft je eerder minder dan beter gemaakt. Ze denken ook nog dat ze goed zijn en hebben een dure villa en een boot en de gewone mensen wat beschimpen en uitlachen zoals huisvrouwen met een schort voor. Die psychiater of hulpverlener kwam hier op bezoek met nog een psycholoog en ze begonnen onderling te ginnegappen en te giechelen en het was alsof zij gewone mensen bespottelijk maakten in hun zijn. Ook kunnen ze mensen schofferen en beledigen in ingezonden stukken met naam en toenaam en beroep er onder. Door de zinnen heen verneem je waar ze nar toe willen namelijk dat ze je als geestesziek zien. Dan heb je je vertrouwen verloren voor diegene die zo”n studie (psychiatrie) heeft gedaan. Vooral als zij er op uit zijn mensen te sarren en te treiteren. Heb liever mensen die eerlijk en natuurlijk zijn maar dat zeggen ze toch altijd van zich zelf. Ik heb het gevoel dat er veel vampiers bij zitten die beter van je willen worden. het liefst zien ze je in het ongeluk om beter van je te worden. Zonder innerlijk verdiepte kennis ging men te werk en wel met een oppervlakkige beoordeling. De kwaliteit daar gaat het om maar daar heb ik nog niet veel van gemerkt. Vooral als ze dan nog zeggen goed te zijn terwijl dat niet zo is gebleken. Ze hebben mij een negatieve reputatie bezorgd en maken dat velen er zo over denken. Op die manier loop je er eerder reputatieschade door op. Als je er iets van zei dan gaf men je ook nog een trap na en zitten daar met een agressief dominante instelling. Hol en leeg, alleen de vorm maar maar niet de inhoud. Je verliest contact met je natuur en je identiteit want het zijn allemaal negatieve energieen die je bij jezelf vandaan houden waardoor je niet meer afgestemd bent op je zelf. Nu zeggen ze dat ik geen intrinsieke motivatie zou hebben. Motivatie die van binnen uit komt maar vraag mij af of die anderen die zo te werk gaan dat zelf wel hebben. Want waar je ook kwam altijd maar een oppervlakkig gedane diagnose en wel uit de D.S.M. 4 criteria lichtvaardig een diagnose stellen zoals Paranoide schizofrenie en het Borderlinesyndroom. Dan zeiden ze tegen iemand uit dat team daar loopt dat borderlinertje ook weer. Ze zijn er alleen maar op uit om je kapot te maken en hebben een sensationele suicidehorny instelling. Ze willen je graag zien wegkwijnen aan de zelfkant van de maatschappij en dat je afhankelijk van hun wordt. Het is een schandaal. Er waren ook leken die mij heel vaak een verkeerde diagnose hebben gegeven van wat er maar een schijn van weg had. Helemaal niet nuchter maar zweverig. .

T. -

Sommigen raken negatief ontwikkeld. Inzicht aanleg ervaring instelling. Sommigen hadden zo”n overambitieuze instelling dat het bijna kwaad en misdadig leek qua instelling. . Het is voor mensen. Dan wou iemand naar een natuurgenezer en dan hadden ze daar geen lijst van en dat wilden ze niet maar het gaat om mensen. Veilig en betrouwbaar waren ze niet alhoewel ze wel ingeschreven stonden bij het BIG register wat staat voor veilig en betrouwbaar. Sommigen waren net plaaggeesten en gingen voor geld en aanzien en wereldse zaken zoals zich zelf ten koste van anderen belangrijk voelen. Ze hebben je roddeldiagnosen uit van die schandaalbladen gegeven. De huisarts had het liefst sexy patienten in de praktijk. Van die ontsporingen en excessen. Aards en werelds zonder geestelijke emotionele rijkdom. Ze dachten heel star en rigide over dingen en daar was je het niet mee eens. maar hun wil was wet en ze zagen je aan voor een wereldvreemd huissloofje die niets te zeggen had. De huisarts gedroeg zich decadent verfijnde luxe willen zonder inhoud. Psychiaters die vieze verhalen willen uithoren om een bordeel uit te sparen. Vaak hebben ze ook nog een vrij huwelijk wat hun vrij staat om met iedereen te gaan. Zoals Anton Heyboer maar dan een vrij huwelijk. Ze dachten onder en boven de wet te mogen leven en gaven nergens om. Zij mochten alles maar die ander mocht niks. wel een villa en een zeiljacht hebben maar er geen kwaliteit tegenover stellen dan op je neerkijken en alles aanpraten en zonder van de hoed en de rand te willen weten dat doen. Je had er eerder onder te lijden. Je dacht ze konden zelf wel ziek zijn. Hoe die ander zich er onder voelde kon hun niets schelen. Oppervlakkig maar een diagnose aanpraten die vrij bekend was in dat circuit in die tijd om maar interessant te zijn bij anderen. Zodat zij het met anderen er over konden hebben van ik heb dat ziektebeeld in de praktijk terwijl het fictief en aangepraat en identiteitsondermijnend, en moreel ondermijnend was. . .

T. -

Ik heb vaak mensen meegemaakt met een foutieve instelling die een studie hebben gedaan in de geneeskunde en psychiatrie. Ik heb veel misstanden meegemaakt door gebrek aan ervaring door uitwassen waarbij het algemene belang niet voor op stond. Zij bekeken mensen als ramptoeristische trekpleister en nieuwsgierigheid en honger naar sensatie en morbiditeitszin. Met een oppervlakkige beoordeling, en op geld belust zijn. Ze lieten zich achter je rug om laatdunkend over je uit en vonden zich zelf heel wat. Je persoonlijke instelling zegt ook veel want uit ervaring weet ik dat sommigen zich gewoon niet verder ontwikkelen dan teener puberleeftijd ook al zijn ze veertig of vijftig ze ontwikkelen zich niet verder dan die leeftijd. Daar zitten ook mensen personen tussen die gestudeerd hebben en alles uit boekjes hebben. Gortdroge theorieen uit boekjes halen en die klakkeloos betrekken op iemand die daar maar enigszins op lijkt. Met maar oppervlakkig verwerkte kennis aanpraten. In de psychiatrie is men gaan ontsporen ook huisartsen geneeskunde. Van die ongecorrigeerde uitwassen die het algemene belang niet voor stonden. Onvolgroeide mensen die geestelijk niet volgroeid waren en dachten in de geest van een teener of puber. Zonder zielsbewustzijn dan alleen een kindsbewustzijn. Heel oppervlakkig. van die misstanden heeft het veroorzaakt die een diepingrijpend effect op mensen hebben gesorteerd. Ze vergeten dit van hun leven nooit weer. Ervaring en aanleg. De deelnemer is de beste expert. .

anouk -

Ik ben van mening dat het hier al met een denkfout begint. Studeren zou meer gericht moeten zijn op persoonlijke groei, in plaats van altijd maar denken dat iemand geslaagd is als iemand een baan heeft gevonden. Ik zit nu in mijn derde jaar aan de universiteit, en ik merk dat ik al ontzettend veranderd ben als mens, ontzettend veel heb geleerd over de wereld en kritisch nadenken is ook zeker een zeer groot onderdeel. Ik ben van mening dat je een belangrijke fase overslaat als je gelijk gaat werken. Misschien leer je dingen inderdaad sneller in de praktijk, dat zal ik zeker niet ontkennen, maar studeren is niet per se gericht op het vinden van een baan. Jezelf ontwikkelen als mens, zowel binnen school als buiten, vind ik echt het belangrijkste en studeren biedt hier de ultieme gelegenheid voor.

Mariska -

Heb zelf tot mijn 17e op school gezeten en ben daarna fulltime gaan werken. Studeren zou goed kunnen zijn en je zou meer kans kunnen hebben op een goede baan, maar vind het niet noodzakelijk. Mijn broertje is 28 en heeft sinds zijn 17e (echt waar, mijn ouders moesten tekenen) zijn eigen bedrijf en ik werk (nu ben ik 30 sinds vorige maand) sinds mijne 19e al bij een en dezelfde baas, fulltime, vast contract. Een kantoorbaan om precies te zijn waar je normaal gesproken komt met een goed diploma. Dat heb ik dus niet. Alleen mijn VMBO diploma heb ik op zoak. Ik denk dat je ook gewoon kunt werken als je werkervaring hebt. Je kan alles wel op papier weten, maar praktijk is dan ook enorm belangrijk.

Ooit stond ik op Amsterdam CS en stonden er twee meiden naast mee. De een zei tegen de ander heel denigrerend: “Ja zij doet die studie, nou mijn vader zei dat je dan direct een uitkering kunt aanvragen, haha, heel erg!”. Dat soort opmerkingen vind ik dus echt walgelijk.

Christien -

Ik zag dit artikel staan en ik vond het erg interessant om te lezen. De reacties ben ik soms mee eens, maar soms ook niet. Iedereen ervaart het natuurlijk weer anders 😉
Ik ben nu tweedejaars aan de lerarenopleiding biologie (HvA) en ik kan me niet beter wensen om opgeleid te worden voor mijn toekomstige vak. Op mijn opleiding hebben ze heel goed door dat je door de theorie dingen anders gaat zien in de praktijk. Daar zijn de opdrachten dan ook op gericht. Ook krijg je natuurlijk veel kennis van het vak zelf en kijk je ineens door een heel andere bril naar de wereld. Daarnaast zijn ze (in ieder geval bij de docentenopleidingen) bezig om de studenten te laten leren op hun eigen niveau: dit kan zijn in de vorm van de 7 intelligenties (luisteren naar de stof, zelf leren, door middel van een ritme enz.) of juist in een groep met studenten die de stof wel snappen met een aantal studenten die wat zwakker zijn in dat onderwerp. Hierdoor merk ik dat in ieder geval bij mij de stof beter blijft hangen, omdat ik op mijn manier kan leren. Ik denk dat meer HBO’s daar naartoe moeten, want ik ben bijvoorbeeld een heel praktijk gericht persoon. Ik zou me doodongelukkig voelen op de uni!

Eem -

Ik vind het een zeer interessante discussie die over dit onderwerp ontstaat, maar ik denk dat nog niet het totaalplaatje geschetst is. Naast de kennis die je tijden je studie opdoet ontwikkel je jezelf ook door je aan te sluiten bij studentenverenigingen (niet alleen disputen, maar dan heb ik het ook over sport- en cultuurverenigingen) en je studievereniging.
Ik studeer zelf Technisch Geneeskunde, maar ik heb ervaren dat ik me ook ontwikkeld heb buiten de studie om, door bestuurservaring en flink wat commissie-ervaring op te doen. Wat naast ervaring ook leidt tot veel inzicht in mijzelf, wat ik niet zou hebben verkregen indien ik alleen maar mijn opleiding zou volgen. Maar ik zou nooit met deze mogelijkheden in aanraking zijn gekomen als ik geen studie gevolgd had!

Titia Dijkema -

Ik zit nu in mijn examenjaar van havo dus als het goed is begin ik volgend jaar met studeren. Zelf wil ik graag PABO studeren en ik ben ook heel benieuwd hoe dat zal zijn en hoeveel ik eraan ga hebben. Op de middelbare levert je studiekeuze best veel stress op want docenten zitten er echt op te hameren dat je voor de kerstvakantie je studiekeuze hebt gemaakt. Terwijl heel veel mensen niet eens weten wat ze willen studeren. En als je eenmaal een studie hebt gevonden die je leuk lijkt moet je ook nog een nieuwe school vinden. Waar je soms niet eens aangenomen wordt. Dit vind ik zelf heel vreemd want het examenjaar is al stressvol genoeg.

Susanne§ -

Hoi!
Ik vind het een interessant artikel. Ik studeer zelf Rechten aan de universiteit. Alleen maar theorie, als je praktijkervaring wil op doen moet je dat zelf regelen. Mij stoort dit niet, maar ik ben ook een van de zeldzame mensen die leren leuk vind. Ik vind het leuk om de informatie te vergaren, ik vind het leuk om mijn boeken te lezen, ik vind het interessant om de achtergrond informatie te leren. Ik heb gekozen voor een universitaire studie omdat ik het aan kon en ik vind het oprecht leuk om te doen. Ik vind altijd dat mensen moeten doen wat ze leuk vinden. Als ze zich niet goed voelen bij een studie volgen, dan doe je dat toch niet. Volg je hart, maakt niet uit waar die heen gaat. Je moet je eigen keuzes accepteren. Als je het wilt proberen zonder dat diploma, wie ben ik om dan te oordelen. Jouw keuze is jouw zaak en niet de mijne.

Natascha -

Wat een geweldig artikel weer zeg 😀 Ik word werkelijk gelukkig van de artikels die jullie op 2WMN publiceren. Doe zo verder dames echt waar!

Nu weet ik niet hoeveel Belgen hier al op hebben gereageerd (heb niet alle reacties kunnen nalezen waarvoor mijn excuses) ik wou gewoon even reageren omdat dit een onderwerp is dat een paar maanden geleden in België wat stof heeft doen opwaaien door een opiniestuk van een studente journalistiek. Ze had al een studie achter de rug maar omdat deze weinig praktijk met zich meebracht deed ze daarna nog een master journalistiek. Ze wou haar jaar spenderen aan vrijwilligerswerk, opiniestukken, stages etc maar heeft uiteindelijk het grootste deel van haar tijd moeten besteden aan een thesis (scriptie) terwijl ze in haar vorige opleiding al eentje had geschreven. Exact de situatie die ik heb meegemaakt, zij het wel in andere richtingen. En ik heb meermaals aan mijn universiteit gemeld dat ik dit een misser vond. Het antwoord op het opiniestuk, alsook het antwoord dat ik kreeg van mijn universiteit was dat het mijn dikke eigen schuld was. Een universiteit = kiezen voor theoretisch onderwijs en als je het daar niet mee eens bent dan moet je maar voor een praktijkgerichte bachelor gaan. Ik vind dit zo’n kort door de bocht visie. Ik begrijp een universiteit is in eerste plaats een kennisoord waar constant nieuwe kennis over vakgebieden wordt ontwikkeld. Maar in de eerste plaats zijn het onderwijsinstellingen. En heeft een onderwijsinstelling niet als taak om studenten voor te bereiden op hun (professionele) leven? Zeker wat de thesis/scriptie betreft denk ik dat veel studenten het vakgebied en hun toekomstige carrière een boost zouden kunnen geven als dit gegeven anders kon worden ingevuld. Bijvoorbeeld door een documentaire ofzo te maken over een bepaald onderwerp. Of uit een lange stage een stageverslag als scriptie voor te stellen. Maar toch al die voorstellen worden onderuitgehaald door professoren. Vaak kreeg ik als antwoord: “We hebben al een stage,” of “We bieden al onderwerpen aan die actueel zijn in de sector.” Maar daar heb je niets aan als je je niet praktisch kan bewijzen. En ondertussen wordt studenten (ik spreek uit eigen ervaring en in de Belgische context) dom gehouden door hen niet in te lichten over het belang van praktijk. Niet iedereen kan in de academische wereld carrière maken. En dat is een element dat te vaak nog wordt genegeerd door universiteiten.
Studeren is zeker geen onzin maar ik ken ook voldoende mensen die zonder een diploma een mooi bedrijf hebben opgezet. Ik denk dat voor heel gespecialiseerde sectoren daadwerkelijk diploma’s nodig zijn maar het aspect praktijk wordt te sterk over het hoofd gezien.

Anne -

Hoi Natascha,

Ik studeer zelf aan een Belgische Universiteit, met mijn thesisjaar voor de boeg. Ook heb ik het artikel gelezen waar jij het over had. Maar hoe jij naar een universiteit en de werking van een universiteit kijkt daar ben ik het weinig mee eens.

Eerst en vooral: universitair = theorie-onderwijs. Ik beschouw dat heel anders. Aan de universiteit volg je een academische bachelor (waar meestal ook een master op volgt). Na de 3 bachelorjaren is het doel dat de student academisch onderlegd is. Het is niet de bedoeling om na een academische bachelor klaar gestoomd te zijn voor de arbeidsmarkt. Daarvoor zijn er dus professionele bachelors (die aan de hoge scholen worden gegeven.) Die zijn doorgaans meer praktisch gericht ja, omdat ze je een beroep aanleren, maar bevatten daarom niet uitsluitend praktijklessen.
Het doel van een academische bachelor is om een basis te leggen om je masterdiploma te behalen. Theorie is een onmiskenbaar deel van de opleiding, maar lang niet het enige! Ik vind ook dat de stelling dat een universiteit als onderwijsinstelling je (meer) moet voorbereiden op je professionele leven later, niet ruimdenkend genoeg is! Hieronder leg ik even uit waarom.

Ik studeer zelf voor ingenieur. Een opleiding die de naam heeft om saai en theoretisch te zijn. Maar niets is minder waar. Eigenlijk is een ingenieursopleiding pure praktijk. Van in het begin zelfs krijg je opleidingsonderdelen die theorie omzet in praktijk. Om meer ingewikkelde problemen op te lossen is het natuurlijk ook nodig om een zekere theoretische basis te hebben. Zonder die basis geraak je er niet. Vooral in je master wordt het belang van de theorie duidelijk. Als kers op de taart is er natuurlijk je thesis. Thesis is pure toepassing omdat het onderwerp in de lijn ligt met de richting die je zelf gekozen hebt. Concreet voor mij betekent dat intensief onderzoek uitvoeren (over een vaak nog niet bestaand iets) en daar een verslag over maken. Eén van de einddoelen van een universitaire opleiding is dat je daar toe in staat bent. Is een thesis niet wat je verwacht dan ligt de oorzaak in mijn ogen bij je eigen verwachtingen. Dat het altijd een pretje is om er een te schrijven dat wil ik daarmee natuurlijk niet zeggen! 😉

Verder nog wil ik nog kwijt dat ik vind dat er teveel gedacht wordt dat een universitair diploma een gouden ticket is naar een job. Dat is helemaal niet zo! Soms komt dat wel is aan bod in de media. Zij het in een bepaald artikel of onder de noemer “Hoogopgeleid en werkloos”. Maar dat is zelden genuanceerd vind ik. Een (universitair) diploma vergroot enkel je kansen om een goede job te vinden naar je eigen voorkeur, al dan niet in dezelfde richting waar jij je diploma in hebt. Voor sommige jobs is een bepaald diploma vereist maar je bent niet de enige met diploma waar je over beschikt. Er zal in de meeste gevallen dan ook verder gekeken worden dan enkel jouw papiertje.

Ik kan me zeker ergens vinden in wat je zegt! Maar ik wou er graag mijn eigen visie bijhalen en vooral waarom ik bepaalde dingen vind of denk! :-)

Joëlle -

Goed artikel dit! Ik reageer normaal nooit, maar ik vind het wel leuk om mijn denkbeelden te delen. Ik studeer in Zweden (kom vers van VWO en heb nog nooit gestudeerd, dus heb ook geen vergelijkingsmateriaal met NL) en ik merk dat het onderwijssysteem hier heel erg verschilt van dat van Nederland. Het afgelopen jaar – sinds ik me ben gaan verdiepen in het Zweedse onderwijs – realiseerde ik me hoe ontzettend competitief het Nederlandse onderwijs is. Het is vooral te doen om resultaten, dat valt ook te merken aan bijv. wat vandaag nog in het nieuws was, dat minister Bussemaker in de toekomst mogelijk geen zesjesstudenten meer wilt aannemen voor bepaalde masteropleidingen. Ik vind dat best zorgelijk! Ik denk namelijk ook dat er studenten zijn die heel erg hun best doen, maar die het niet lukken om allemaal zevens of achten te halen. Hier in Zweden is men veel lakser. Het werd zelfs op de open dag van de universiteit gezegd door studenten (met leraren ernaast, nota bene): doe wat je zelf leuk vind (hier wordt in Nederland veel minder voor gepleit), ga gewoon een andere studie doen als je eerste je niet bevalt (!!! ik viel bijna van m’n stoel toen ik dit hoorde, in NL gaat het vooral om je studie afmaken), en ontwikkel jezelf vooral. Ontwikkeling van jezelf staat hier veel meer voorop. Maar ik denk dat dit ook een keerzijde heeft: er heerst een enorm gebrek aan motivatie onder Zweedse scholieren en studenten en het is hier niet gewenst om je kop boven het maaiveld uit te steken en je beter te voelen dan anderen. Kortom: ik denk dat de gulden middenweg nog lang niet gevonden is wat studeren betreft en dat er altijd ergens iets ontbreekt, maar ik denk wel dat studeren – in welke vorm en waar dan ook – belangrijk is om je te vormen, zowel op persoonlijk als cognitief vlak. Misschien kom je wel ergens terecht waar je studie helemaal niets mee te maken heeft, maar heb je wel belangrijke academische vaardigheden opgedaan die je verder helpen tijdens je carrière! Sorry voor dit lange verhaal trouwens haha

Esmee -

Ik studeer aan de pabo.
Sinds het eerste jaar lopen wij vanaf week 3 al elke week 1 dag stage. (Vanaf het 2e jaar , twee keer per week)
Ontzettend fijn omdat je zo veel ervaring op doet en je er al vroeg achter kan komen of het vak iets voor jou is.

Thalia -

Ik vind studeren persoonlijk belangrijk. Mijn studie tot ortho (opvoeder) heeft me ook als mens gevormt. Oke, niet alle vakken waren even fijn en nuttig maar doorzettingvermogen kreeg ik wel. Daarnaast leerde ik mezelf kennen en groeide ik binnen mijn studie als mens. De ervaringen die je opdoet door te studeren zijn even belangrijk als de studie op zich.. zelfstandigheid, samenwerking, kritische houding, doorzetting, creativiteit enz… ik leerde constructief vergaderen door ontelbare groepswerken met ontbelbaar verschillende studenten te doorstaan. Ook merkte ik tijdens stages dat ooit eerder besproken niet zo nuttige lessen plots heel belangrijk waren of echt hielpen. Theorie zorgt voor een referentiekader waar je kan naar terug grijpen in de praktijk, het zijn invalshoeken die je denken kunnen beinvloeden.. eerlijl zonder theorie zou ik heel veel situaties niet begrepzn hebben of kunnen plaatsen. Daarnaast heb ik wel heel veel respect voor mensen die gewoon hun dromen najagen met of zonder dat papiertje :-)

Mare -

Achteraf compleet weggegooid geld die Universitaire studie. Algemene vorming is ruim voldoende op de HAVO en VWO dus nog meer algemeenheid is echt onzin. Als er werd geklaagd over te weinig praktijk werden we scheef aangekeken…ja dan ga je maar lekker naar het HBO dit is een wetenschapsinstituut. Kan me idd vinden wat Jorrik zegt, het merendeel staat op internet.
@Martine; Ik denk dat jij met jouw vermogen echt wel verder was opgeklommen en dat je zeker wat cursussen had gedaan (die je dan uiteraard liet betalen door je werkgever).

Martine -

Ja, vind je dat echt? Nu ben ik wel heel nieuwsgierig wat voor studie je doet/gedaan hebt?

.... -

Vind het niet heel raar dat ze je dan scheef aankijken want ze hebben daar toch ook gelijk in. Het wo is wetenschappelijk onderwijs en hbo is hoger beroepsonderwijs dus als je specifiek tot een beroep opgeleid wilt worden en meer van de praktijk wilt ervaren dan moet je dat via het hbo doen, daarom zijn er op het hbo verplichte stages en op het wo niet.

Iris | Todayslipstick -

Ik vind studeren wel belangrijk, maar snap Jorik zijn standpunt ook. Bij een BBL opleiding kan je leren en werken tegelijk. Zelf doe ik Hbo en loop nu stage, waar ik onwijs veel van leer omdat ik nu de praktijk mee maak!
Liefs, Iris

Mariëlle -

Zonder mijn studie was ik niet geworden zoals ik nu ben. Mijn studie heeft me zelfverzekerd gemaakt en mijn ogen geopend voor de wereld om me heen. En zonder mijn studie had ik mijn werk nooit goed kunnen doen. Ik ben docent in het VO, en ik zie veel mensen om me heen die na hun (universitaire) studie ‘maar les gaan geven, want dat is makkelijk’. Niet dus.
Als docent zijnde ben ik van mening dat mijn collega’s en ik leerlingen/studenten wat van ons vak leren (dus ook vaak vakken die de gemiddelde Nederlander niet relevant vind, zoals CKV oid), maar hen ook de wereld laten ontdekken. Er hoeven maar enkele leerlingen te zijn die door een bepaald vak ontdekken wat ze leuk vinden, dan is dat voor ons al genoeg. Mensen hoeven niet per sé te weten dat de Slag bij Nieuwpoort in 1600 was, maar het geeft hen een referentiekader. Datzelfde geldt voor de stelling van Pythagoras en het werk van Karel Appel of het weten waar Timboektoe ligt. Ik zie bij de reacties dat veel mensen zeggen dat ze een bepaald deel van hun studie niet relevant vinden, maar dat kan voor een medestudent wél zo zijn. Het curriculum van een opleiding wordt niet alleen voor jou bepaald, maar voor iedereen die die opleiding volgt. Studeren en educatie is dus zeker nodig om iemand klaar te stomen voor de maatschappij. Want weet je wat het is; tijdens je studie kan je nog op je ‘bek gaan’, omdat je begeleiding krijgt. Als je zelf iets leert, moet je het in je werk ook in één keer goed doen. En zoals het spreekwoord luidt: “van je fouten leer je”. Zo, lang verhaal.

Annette -

Leuk artikel. ik denk dat zolang de studies en de praktijk niet op elkaar aansluiten wat helaas bij de meeste studies zo is wordt het nooit wat, hahaha. Ik heb zelf toen ik al werkte in de avonduren nog een HBO studie gedaan en kon dus zo ‘live’ zien dat er heel veel was dat ik voor mijn examen moest weten in de praktijk helemaal niet zo was. Dat was behoorlijk frustrerend want je moest al die theorie erin stampen om het vervolgens in de praktijk volledig anders te doen. jammer is dat. Dus het is zeker niet noodzakelijk om een ‘papiertje’ te hebben om succesvol te zijn. Dat heeft met karakter, doorzettingsvermogen en wellicht ook geluk te maken. en de bereidheid om keihard te werken! dan kom je er wel ook zonder HBO of WO papieren. Dan heb ik het niet over chirurgen ofzo maar in het bedrijfsleven wel degelijk hoor!

My Creative Life - Marìs -

Studeren is zeker wel de leukste periode van je schoolleven wat mij betreft, juist omdat je dan pas in een klas zit met mensen die dezelfde interesses hebben.
Al heb ik geen van mijn studies óp school afgemaakt door diverse omstandigheden, uiteindelijk heb ik wel mn diploma gehaald (door middel van een thuisstudie, maar wel een echt mbo diploma), dat werkte voor mij veel beter omdat ik gewoon op mn eigen tempo de examens kon doen enz.
Wat ik wel heel jammer vind aan studeren is dat de studie zelf vaak heel anders is, dan wat je in de praktijk uiteindelijk gaat doen, daar moeten ze echt wat aan gaan verbeteren!
Lijkt me inderdaad een heel goed plan om mensen meer de praktijk te laten ervaren, dan weet je ook gelijk beter of het echt bij je past of niet. In plaats van dat je misschien een studie ‘voor niks’ doet.

Syl -

Ik ben sinds een week in het bezit van mijn diploma! Jeej!
Bij mijn 4-jarige opleiding liep ik vanaf jaar 1 al stage. Sterker nog… ik had al een paar dagen stage gelopen, voordat de colleges begonnen waren.
(Jaar 1: een jaar lang 1 d.p.w. en 4 stageweken/ jaar 2: 2 d.p.w./ jaar 3 en 4: 3 d.p.w. en uiteraard stageweken.)
Vanaf jaar twee mocht je indien je je propedeuse behaald had, invalwerk doen via een uitzendbureau. (best betaalde invalbaantje wat er was) Dus in de collegevrije weken e.d. heb ik dat flink gedaan.
Tijdens mijn stages heb ik meer geleerd dan tijdens de colleges of in de boeken.

Maartje -

Waar ik aan het begin van mijn studiejaren dacht: “dit is belangrijk!” Denk ik nu: “Was ik maar nooit voltijd gaan studeren…” Voor mij voelt de studie die ik doe enorm als weggegooid geld.
Ik heb bedrijven die geïnteresseerd zijn in me, maar ben nu al tweemaal gezakt voor het afstuderen, omdat de school mij niet klaar acht voor het bedrijfsleven in hun visie. Die visie betreft echter type bedrijven waar ik helemaal niet naar op zoek ben, maar zij wel aan willen leveren.
Ik voel mij niet eigen baas van mijn studie en heb op de studie zelf ook bijster weinig geleerd. 90% was zelfstudie en die overige 10% had ik me met logisch nadenken ook nog wel kunnen voorstellen. Het ergste is dat je machteloos staat en ervoor kiezen om te stoppen na ruim vier jaar studie, kost ontzettend veel geld doordat het papiertje voor kwijtschelding van je studiefinanciering ontbreekt.
Er zijn beroepen waarvoor studeren ontzettend veel toevoegt en ook belangrijk is, maar als ik had mogen kiezen (mijn ouders bepaalde dat ik voltijd HBO moest beginnen op mijn 17e, waar ik liever een jaar wilde werken), had ik gekozen voor deeltijd en avondopleiding, met hier en daar wat cursussen.

Amber -

Dubbel. Ik weet persoonlijk dat ik heel snel kan leren als ik iets maar zie, dat ik best veel weet over dingen en dus best geschikt zou kunnen zijn voor bepaalde banen, maar omdat ik geen diploma heb, geen kans maak. Door ziekte heb ik geen opleiding af kunnen maken en ik ben wel voor het afmaken van een studie, niet zozeer omdat je het per se nodig gaat hebben, maar je weet nooit wat er gebeurd. Mocht ik wel de kans hebben gehad voor ik ziek werd om bijvoorbeeld mijn management assistente opleiding af te maken, dan had ik vast een baan kunnen vinden om (grotendeels) vanuit huis te werken, dus wat dat betreft is studeren zeker geen onzin. Je weet nooit wat er gebeurd en hoe meer papiertjes hoe meer kansen je hebt, het is nu eenmaal zo. Wel zou het ook fijn zijn om mensen die wel slim genoeg zijn of veel over een onderwerp weten eens een kans te geven wat nu vaak mist, en daar baal ik persoonlijk best wel van natuurlijk.

Debby Riemens -

Studeren is niet mijn ding. Op dit moment ben ik nog steeds bezig met afstuderen. Ik doe media en entertainment management aan Inholland en begin in mijn 7e jaar. Mijn hele opleiding heb ik gehaald met 2 vingers in mijn neus, alleen het afstuderen lukt niet. Sinds ze in het nieuws zijn geweest is school onwijs onredelijk en alle leraren staan niet op 1 lijn. Oké, ik heb tussendoor wel een zoontje gekregen. Maar als alle leraren nu een overleggen en het eens zijn met elkaar. Sorry voor mijn klaag reactie. Moest even mijn frustratie uiten. Maar goed geschreven artikel.

Maartje -

Extreem herkenbaar!
Sterker nog… Ik studeer aan het Fontys en daar halen ze non-stop InHolland aan als reden om bij twijfel direct iemand te laten zakken. Het voelt inmiddels als een slap excuus voor slechte begeleiding door docenten van het Fontys zelf.

Martine -

Wat vervelend, ik hoop dat je binnenkort af kunt studeren!

Anna -

Ik ben het totaal oneens met de stelling. Ik studeer bijvoorbeeld aan de universiteit en daarbij is het meelopen met andere mensen om zo het vak te leren niet relevant omdat je ten eerste niet in veel gevallen voor een bepaald vak word opgeleid en ten tweede, het gaat er niet om dat je van iemand anders leert hoe je iets moet doen, maar dat je juist leert om een kritische houding aan te nemen en zaken ter discussie te stellen en mogelijk kijkt hoe dit anders moet/kan. Al is dat bij een beroeps/hbo opleiding misschien anders. Maar ook daar doe je denk ik heel veel vaardigheden op, en leer je niet alleen over dingen die je eigen interesse hebben, maar kijk je ook verder en doe je kennis op over andere zaken. Je kunt nu eenmaal niet een pakketje voor jezelf samen stellen met alleen dingen waarvan je denkt dat je ze leuk vind, want misschien kom je er achter dat iets waarvan je dacht dat het heel stom was juist leuk/nuttig en waardevol is geweest. Daarnaast leer je ook door kennis op te doen die stom/onrelevant/ saai voor jou is, doorzettingsvermogen en andere vaardigheden. Het leven is nu eenmaal niet alleen leuk.

Martine -

Hi Anna,

Ik lees hier een aantal reacties van mensen die een universitaire studie volgen en het valt me wel op dat zij een bepaald beeld van een HBO studie hebben waarvan ik me afvraag waar zij dit op baseren. Universitaire studies zijn in mijn ogen vaak verdiepend en (zeer) theoretisch omdat het voornamelijk de wetenschappelijke kant op gaat. HBO is inderdaad meer praktijkgericht, dat klopt maar er zijn ook genoeg overeenkomsten met universitaire studies. Als je ergens een kritische houding aan moet leren, is het wel in de zorg als therapeut. Juist is dat een groot punt. Zaken ter discussie stellen? Dat gebeurt alleen maar in een teamoverleg aangezien je met heel veel verschillende disciplines werkt en multidisciplinaire behandelplannen die op elkaar afgestemd moeten zijn. Kijken hoe dingen anders kunnen? Dat zijn juist punten die behandeld werden tijdens mijn stages en waar ik nieuwe protocollen voor moest ontwerpen.

Natuurlijk zijn er verschillen tussen universitaire studies en HBO studies, maar ik heb zelf ook een jaar vakken gevolgd aan de Rijksuniversiteit in Groningen en die sloten prima aan ter verdieping op mijn eigen studie. Maar als je me vraagt? Had je er wat aan? Van de 10 vakken vond ik er maar 2 echt zinvol. Andersom zag ik juist in mijn studie terug dat de mensen op de uni moeite hadden om hun theoretische kennis om te zetten in de praktijk als zij onze vakken moesten volgen aan het HBO. Wellicht omdat daar inderdaad niet de nadruk op wordt gelegd. Dus wat betreft het anders leren denken/doen ben ik het niet helemaal eens dat universitair geschoolden daar een streepje voor hebben. Maar wellicht verschilt dat ook per studie en per mens?

Anna -

Hee Martine,

Natuurlijk weet ik niet precies hoe het in het therapeut vak er aan toe gaat, dat weet jij ongetwijfeld het allerbest. Daarnaast vind ik ook niet dat universitair geschoolden altijd op dat punt een streepje voor hebben, wel dat de insteek wat anders is. Zo word je bij veel studies aan de uni ook niet opgeleid voor een bepaald vak, maar wordt er een bepaald niveau van denken, redeneren etc. aangeleerd. Ik denk dat het mij vooral een beetje stoort dat je artikel voor mij een beetje schuurt aan het rendementsdenken van tegenwoordig. Op deze manier (om niet te studeren en gelijkmeer in de praktijk te gaan) beargumenteer jij dat dit veel effectiever is en mensen veel efficienter en sneller de arbeidsmarkt op kunnen gaan. Op die manier wordt er in mijn ogen voorbij gegaan aan alle persoonlijke ontwikkeling en groei die je opdoet tijdens studeren, maar die misschien niet direct tot uiting komt in een duidelijk (meetbaar) resultaat. Zoals ik al eerder zei het omgaan met ‘saaie’ stof waarvan je denkt dat het eerst niet relevant is maar later wellicht tot van pas komt, brede kennis op doen, je verdiepen in allerlei zienswijzen, maar ook bijvoorbeeld commissiewerk en bestuursjaren die je kunt doen bij een studenten of studievereniging, daarnaast zijn veel contacten die je opdoet in deze essentiele periode van groei vaak van onschatbare waarde.

Laura -

Het aantal mensen dat succesvol is zonder opleiding is natuurlijk wel een stuk kleiner dan het aantal mensen dat relatief ‘onsuccesvol’ is zonder opleiding. Het is gewoon een goede basis. Ik ken zoveel mensen in mijn omgeving die studie nooit belangrijk vonden en daar nu onwijs veel spijt van hebben, omdat ze ongelukkig zijn met een saaie baan onder hun niveau.

Hoe groot het gat tussen de studie en toekomstige baan ligt voornamelijk ook aan het vak dat je uitoefent. Ik kan me voorstellen dat het misschien bij psychologie wat groter is dan bij diergeneeskunde bijvoorbeeld. Mijn studie (Economie WO) was zelf ook vrij theoretisch en ik dacht af en toe ook: wat heb ik hier aan? Maar ik werk nu in de financiële sector en ik had deze functie echt niet uit kunnen voeren zonder dat ik al die saaie artikelen en wiskundige ellende (wat ik toen onzin vond) had bestudeerd. Het lijkt zo snel onzin en te theoretisch, maar onbewust leer je er zoveel van. Er wordt je echt een bepaalde manier van denken en redeneren aangeleerd die je later in je vak heel goed kan gebruiken.
Maar dan nog, al is het gat groot, je leert zo veel andere dingen van studeren (algemene vaardigheden en kennis), ik had het echt niet willen missen. Moet er niet aan denken om vanaf mijn 18e tot en met m’n 67e te moeten werken, mijn studententijd was fantastisch en heeft me echt volwassen gemaakt.

Annabel -

Amen! Heb hier niks aan toe te voegen.

Annabel -

Met jou artikel bedoel ik Martine :)

Mariëlle -

*jouw. Zie hier het nut van een studie 😉
Nee, dat is een flauwe opmerking, maar toch wel een beetje een kern van waarheid.

Martine -

Als je pas tijdens je studie leert wat het verschil is tussen jou/jouw is dat wel erg laat. Haha, wat is dan de kern van waarheid precies? 😛

Annabel -

Inderdaad flauw. Alsof een mens geen taalfout mag maken, kan iedereen gebeuren. En ter informatie, ik heb gestudeerd.

Anna -

jouw* niets*.

Toch niet heel erg je best gedaan tijdens je studie?

Judith -

Ik moet er niet aan denken een verpleegkundige aan mijn bed te krijgen die het vak alleen in de praktijk heeft geleerd. Zij kunnen dan een kunstje(handeling) op jou uitvoeren, maar hebben geen kaas gegeten van de achtergrondinformatie (indicaties, contra-indicaties, risico’s). Als verpleegkundige kunnen fouten soms fataal zijn dus kun je niet oefenen.

Martine -

Ik zeg ook niet dat ze die informatie niet moeten vergaren 😉 Tuurlijk is dat belangrijk (sterker nog: dat moet!), maar wil je dan wel een verpleegkundige aan je bed die vooral colleges heeft gevolgd, bakken vol kennis heeft maar amper fysieke ervaring? Dat zou ik zelf niet willen. Ik blijf er bij dat ik nieuwsgierig ben naar het eindresultaat als een student veel meer praktijkervaring op zou doen naast het theoretische stuk. En zoals anderen hier ook al aangeven: dat geldt natuurlijk alleen voor de studies waar dit zich voor leent.

dresses and daisies -

Ik ben een klein beetje in mijn gat gebeten door de titel. Er zijn heel wat beautybloggers die bijvoorbeeld hun studies niet afmaakten (de beautybloggers die het als fulltime job doen) en ik vind dat zo jammer… Een gevoel van slechte voorbeelden. Zonder diploma = geen werk. Zonder ervaring = geen werk. Zonder werk = geen inkomen om rond te komen. Ik heb zelf mijn werk gekregen door erg mijn best te doen tijdens de stages, dus toen leverde ik gratis werk en mocht ik nog ‘foutjes’ maken. Ja in de opleiding zie je bitter weinig over de werkelijkheid, dus moet je dubbel zo hard alles bekijken, vragen stellen… op stage.

Dit is zeker geen steek naar jullie, want jullie hebben immers een diploma behaald, het vak be-oefend en weten maar al te goed waarover jullie spreken. Moest mij gewoon even van het hart, hopelijk begrijpen jullie dat! :)

Martine -

Ik begrijp wat je zegt, maar de vraag is dus: is het altijd perse nodig om te studeren om succesvol te zijn? Ik denk persoonlijk van niet. Er zijn er ook genoeg die er komen door een briljant idee waar ze hun energie en tijd instoppen en zo een groot bedrijf runnen (zonder diploma). Is het dan erg dat ze niet gestudeerd hebben? Zo las ik over een jongen die toen voor een middelbare schoolopdracht iets moest verzinnen. Hij had toen een idee over een website die telefoonkosten vergelijkt (als ik me niet vergis) en is daarmee op jonge leeftijd heel groot geworden. Hij heeft nu zijn eigen bedrijf en maar liefst 20 werknemers onder zich. Dat vind ik echt een prestatie en ik geloof dat je daar net zo goed heel veel van leert zonder te hebben gestudeerd. (PS: Ik geloof dat hij alsnog later wel gestudeerd heeft ter verdieping maar hij had het niet nodig om het zo maar te zeggen).

Ik vroeg me af: bedoel je dat bloggers een voorbeeld zijn en dat het daarom zonde is dat ze stoppen met hun studie omdat ze zo een verkeerd voorbeeld geven? :)

dresses and daisies -

Dat bedoelde ik toch wel een beetje, ja. De personen die zonder diploma aan de bak komen, zijn maar een handjevol… Helaas.

Syl -

Ik begrijp helemaal wat je bedoelt. Er zijn genoeg mensen die denken dat ze er wel komen zonder diploma….”want beroemd persoon X en rijk persoon Y hebben toch ook geen diploma.”
Helaas zijn dat maar een handjevol mensen. En het is voor de meerderheid van de Nederlanders echt wel een noodzaak om een diploma op zak te hebben als ja na je 25e nog ergens een leuke vaste baan wilt.

Willemijn -

Hoi! Ik meng me ook even. Ik ben niet helemaal met jullie eens dat het op gaat voor slechts een handje vol mensen. Ik ken namelijk een aantal hele normale mensen (dus niet zo iets ‘aparts’ als bloggers, acteurs of andere BN’ers) die iets totaal anders zijn gaan doen dan hun studie (mbo, hbo, wo). Ze hebben nu alledrie een succesvolle carrière, de een in loondienst, een ander als ondernemer. Ik denk echt dat iedereen wat kan bereiken, zei het via een studie of via een andere weg. Het één is niet per se beter dan het ander ben ik van mening. Een studie is wel een hele toegankelijke manier om iets te bereiken of een carrière te kiezen. Ik ben zelf pro studeren en zal ik mijn kinderen altijd aanmoedigen om te gaan studeren (ik vind het zo belangrijk dat ik hun studie wil bekostigen) en deze ook altijd af te maken wanneer ze er eenmaal mee begonnen zijn. Maar ik zal ze ook meegeven dat ze vooral moeten doen waar ze gelukkig van worden en dat je blind staren op een carrierepad dat je een paar jaar geleden voor jezelf bedacht hebt, ‘succesvol’ moeten zijn van jezelf of het gevoel hebben dat je moet doen wat van je verwacht wordt als modelburger, je uiteindelijk niet gelukkig zal maken. Als zij gelukkig worden door iets totaal anders te gaan doen, dan zal ik ze daarin steunen. Dat hebben Djurre en ik zelf namelijk ook allebei gedaan en ik ben heel gelukkig met waar het ons gebracht heeft tot nu toe. Dit waren zo’n beetje mijn two cents hihi. :)

Mariëlle -

Ik ben het niet met je eens, Willemijn. De voorbeelden die jij noemt hebben allemaal wel gestudeerd (en waarschijnlijk hun studie afgemaakt). Dan heb je je toch ontwikkeld op een bepaalde manier, die je zonder studie niet bereikt. Het maakt dan niet uit of je daarna wat anders gaat doen dan je eigenlijke studierichting, maar je hebt dus wel een bepaald niveau bereikt. Plus; je hebt altijd wat om op terug te vallen. Stel je voor dat 2WMN en LLG over 10 jaar totaal niet meer zo lopen als dat nu gebeurt (daar gaan we natuurlijk niet vanuit ;), maar de kans bestaat. Jij en Martine kunnen dan altijd (met de nodige bijscholing) weer terug in de logopedie vallen. Anderen kunnen dat niet. Het gaat ook om lange termijn-denken, maar veel mensen vergeten dat nog wel eens.

Mirjam -

Ik kan eerlijk zeggen dat ik helemaal niks aan mijn opleiding heb gehad. Het was 1 groot drama en ik heb er niks geleerd. M’n boeken hielden ook heel weinig in. Ik doe mijn werk nu gewoon met mijn gezonde verstand en met het gevoel wat ik ervoor heb.. En ik moet eerlijk zeggen.. Er zijn hoger opgeleide collega’s die er soms echt weinig van begrijpen 😛

Ju -

Een studie is ook wat je er zelf van maakt :)
Als je het aanbod niet compleet vindt, of als je vindt dat het te langzaam gaat, kun je er altijd zelf meer van maken. Docenten moedigen dat over het algemeen alleen maar aan, en als je later gaat solliciteren kun je aantonen dat je meer ervaring hebt dan je oud-klasgenoten die ´slechts´ de studie hebben gedaan en verder niks.
Mijn studie was erg intens en behoorlijk zwaar, en zeker in het begin vond ik het helemaal niet leuk (ik had niet echt vrienden en ik was naar de andere kant van het land verhuisd waar ik voor het eerst zelfstandig woonde op mijn 18e), maar toch zou ik het nu niet anders doen. Het heeft me heel veel geleerd en het werk dat ik nu doe had ik nooit kunnen doen zonder mijn studie.

Martine -

Dat heb ik gedaan door een jaar op de rijksuniversiteit bijvakken te volgen, maar dan nog… ik vind persoonlijk niet dat je er altijd meer van kunt maken, dat zal per studie ook verschillen natuurlijk. Ik heb het ook wel aangegeven bij mijn hogeschool en vaak evaluaties ingevuld, maar er wordt niet veel mee gedaan.. :)

veer -

Ik heb 1 propedeuse gehaald en daarna gestopt en aan een nieuwe opleiding begonnen. Toen werd ik ziek en moest ik stoppen. Ik heb thuisgezeten en goed nagedacht. Ik volg nu een thuisstudie op HBO niveau en merk dat het beter gaat. Zelf uitvogelen etc. Geen saaie colleges. En… vragen stellen kan gewoon :)

Martine -

Knap, daar moet je lijkt me wel discipline voor hebben om alles zelf thuis te doen!

Nienke -

Ik studeer communicatie en ga nu richting mijn afstudeerjaar, maar eerlijk gezegd geloof ik niet dat ik nu heel veel meer weet dan 3 jaar geleden. Nou kan dat natuurlijk ook aan de kwaliteit van mijn opleiding liggen, maar wat ik op deze school geleerd heb had ik inderdaad net zo goed uit een boek kunnen leren. Ik denk ook dat het veel beter is om veel meer in de praktijk toe te passen. Dat studeren onzin is zul je me niet horen zeggen, maar ik denk ook niet dat het zo essentieel is als dat de maatschappij ons wil doen geloven. Maarja, dat is makkelijk praten als student die nog een bijbaantje bij de Albert Heijn heeft…

P. -

Ik vind studeren zeker belangrijk en voor sommige beroepen is het ook echt nodig. Ik denk niet dat mensen zitten te wachten op een dierenarts die geen diergeneeskunde heeft gestudeerd haha. Bij ons zit het redelijk goed in elkaar, want na 3 jaar bachelor waarin je vooral theorie krijgt, heb je ook nog eens een 3 jaar durende master, waarin je co-schappen loopt en dus kan toepassen wat je zoal hebt geleerd. Deze zes jaar zijn ook echt nodig, er is zoveel te leren! Toch ben ik benieuwd of ik me na deze drie jaar (ben net begonnen aan de master) ook echt dierenarts voel. Ook bij ons zeggen ze dat je nog veel zal leren wanneer je afgestudeerd bent.

Martine -

Haha nee dat zeg ik ook niet! Maar wie weet is een dierenarts wel veel vakkundiger als hij meteen vanaf week 1 ziet hoe een andere dierenarts alles doet en hij na een aantal weken -met bepaalde lesstof- wel dingen mag proberen onder het oog van een deskundige. Dat weet ik niet hoor, ik denk er alleen over na. Ik zou wel eens een onderzoek daarover willen zien. Een student die het leert volgens de reguliere weg van een bepaalde studie en een student die meteen mee doet en kijkt en het in praktijk brengt (mits de studie zich daarvoor leent).

Maria -

Ik ben zeker voor studeren, maar als ik de tijd kon terugdraaien had ik graag wat meer praktijkervaring op willen doen of een andere studie gekozen.

Katrien -

Dat is echt zo, je leert het pas echt in de praktijk. Inderdaad, het zou interessanter zijn als je het vak meer in de praktijk leert kennen. Nu krijg je een hoop theorie mee en zaken die je niet interesseren. Anders krijg je je diploma niet en kan je niet werken in dat vak waar je graag in wil werken. Het zou beter zijn als je je studie zelf kon samenstellen! Tegelijk heb ik op deze manier wel geleerd om door te zetten, ook met dingen die ik niet graag deed en om samen te werken met andere mensen.

Sylvie -

Deze discussie voeren Ludo en ik ook regelmatig! We zijn er allebei wel uit dat onze studententijd ons veel heeft gebracht, alleen gelooft Ludo niet dat dat per se zo is door de studie (om dezelfde redenen als Jorrik), en denk ik dat toch ook mijn studie ervoor heeft gezorgd dat ik kritischer ben gaan denken en dat mijn kansen op een baan wél zijn vergroot. Ik denk dat het uiteindelijk voor iedereen anders is!

Loes -

Toen ik de eerste zin had gelezen, haakte ik al af. Sorry, maar toen ik in 2004 afstudeerde, was het “al” heel belangrijk om door te studeren om een goede baan te krijgen. Sterker nog, toen mijn broers in de jaren negentig van de vorige eeuw afstudeerden, was dat al zo.

Martine -

Jammer, dat heb ik niet zo ervaren. Toen ik in 2007 mijn Havo diploma had, waren er ook genoeg leeftijdsgenootjes die een 40-urige baan konden vinden zonder diploma. Natuurlijk niet als arts, advocaat of noem het maar. Maar je hoeft nu niet meer te solliciteren bijvoorbeeld op een baan als administratief medewerkster als je niet iets meer gedaan hebt.

Daphne -

Leuke overpeinzingen! Wel denk ik dat er een groot verschil is tussen HBO en universitair opgeleid worden. Dat laatste is niet bedoeld als ‘beroepsopleiding’, dus is het logisch dat de insteek van een universitaire opleiding niet is om je klaar te stomen voor een professie. Ik vind dat een belangrijk onderscheid, omdat ik juist voor de universiteit heb gekozen (lang geleden:)) omdat ik geen idee had wat ik ‘later wilde worden’, maar koos voor een onderwerp en denkrichting die ik interessant vond (en nog steeds vind).
Daarnaast ben ik van mening, maar zoiets schrijf jij ook al, dat een opleiding je vormt in een manier van zelfstandig en kritisch denken. Dat is vaak veel belangrijker en kom je in veel soorten banen ver mee! In die zin is het schrijven een scriptie wellicht inhoudelijk en praktisch niet enorm leerzaam of nuttig, zoals jij zegt, maar je leert wel doorzetten, iets afronden, nauwkeurig en zelfstandig werken. En dat zijn skills die dagelijks van pas komen in het grote-mensen-leven:)

Martine -

Ik ben het helemaal met je eens behalve het punt over een scriptie schrijven haha. Het doorzetten, iets afronden, nauwkeurig en zelfstandig werken had ik ook al geleerd op de middelbare school door middel van die stomme daltontaken en een portfolio afronden als deadlinewerker en perfectionist zijnde leert je ook wel veel haha! En nu ik dit zo schrijf denk ik: het is voor iedereen weer anders, niemand is natuurlijk hetzelfde. Zo was misschien het schrijven van een scriptie voor jou iets wat je heel veel geleerd heeft, maar bij mij weer niet.

Kim | Kimsbloglife -

Ik ben pas afgestudeerd als Master in de Psychologie en ben het helemaal met je eens! Ik vond mijn studie op zich heel leuk en interessant, maar achteraf gezien heb ik echt het gevoel dat we veeeel te veel theorie geleerd hebben (waarvan we het overgrote deel onmiddellijk na het examen weer vergeten) en te weinig praktijk. In het laatste jaar heb ik 9 maanden stage gelopen op dezelfde plaats en daar heb ik heel veel geleerd, en ook in de gevalstudies van het laatste jaar. Ik begrijp dat je achtergrondkennis nodig hebt, maar 4 jaar lang zoveel theorie in je hoofd rammen heeft volgens mij weinig zin. Ik vind dat de theorie minder zou moeten zijn en over de jaren en vakken heen vaker herhaald zou moeten worden, zodat je het beter onthoudt en begrijpt en kan linken aan de praktijk. Ik ben nu aan het solliciteren maar moet eerlijk zeggen dat ik me ook niet helemaal capabel voel. In wat ik op mijn stage heb geleerd voel ik me nu wel redelijk oke om te starten, maar voor een andere job voel ik me nog heel onzeker. Ik vertrouw er wel op dat ik het snel zal leren eens ik ergens werk, maar het zou toch fijn geweest zijn als we wat meer praktijkervaring hadden opgedaan tijdens onze studie.

Anne -

Ik ben net afgestudeerd en voel mij inderdaad nauwelijks geschikt voor de vacatures die zouden
‘passen’ bij mijn opleiding (waar overigens ook gevraagd wordt om minimaal 3 jaar ervaring..juist). Terug kijkend had ik ook liever een andere opleiding gedaan maar daar is het geld niet voor. Ook ik red mij met een parttime baantje en vertrouw er op dat het ooit goed komt, maar dat studeren je ‘gouden ticket’ is of zo verschrikkelijk belangrijk als veel mensen doen voorkomen… nee. Sorry. Ik ben teleurgesteld in de hoeveelheid kennis die ik heb op gedaan en het schoolsysteem. Liever had ik intern bij een bedrijf 4 jaar lang geleerd. Voor mezelf weet ik wel dat ik mijn kinderen niet de druk ga meegeven dat studeren nodig is om te slagen in het leven. Dingen leren en jezelf ontwikkelen: dat is belangrijk. En mijn ervaring is dat zowel het MBO als HBO op dit moment mega fabrieken zijn waar het gaat om het halen van een zes en niet om het jezelf ontwikkelen. Het zou mooi zijn als hier iets aan veranderd :)

Petra -

Leuk om zo eens anders tegen studeren aan te kijken. Ik ben net begonnen aan mijn 3e jaar Logopedie. Gelukkig heb ik vanaf jaar 1 al (snuffel)stages kunnen lopen om de beroepsgroep te ontdekken en ervaring op te doen in de praktijk. En toegegeven, studeren is vaak erg theoretisch maar achteraf gezien zijn die colleges ‘Anatomie’ of ‘Taalkunde’ wel een goede basis voor je verdere (studie)carrière.

Ellen -

Interessant artikel waar ik het zeker voor een deel mee eens ben! Ik snap ook wat Jorrik wil zeggen: het is inderdaad zo dat (ik spreek nu vanuit m’n eigen ervaring) er té weinig aandacht besteed wordt aan wat je gaat doen na het hoger onderwijs. En hoe je dat gaat doen. Ik ben nu net afgestudeerd als leerkracht middelbaar onderwijs in plastische opvoeding (kunsten), geschiedenis en project kunstvakken. Vooral van project kunstvakken heb ik op dit moment erg veel spijt dat ik het gedaan heb, omdat er gewoon geen werk te vinden is in die sector (in België kent niemand het, in de opleiding werd verteld dat het in Nederland “al zo belangrijk is geworden”). 1 september is al gestart en ik heb nog geen werk. Dat vind ik echt jammer, want voor de school is mijn studie nu “gedaan”. Ben ik ooit voorbereid op solliciteren? Heeft iemand mij uitgelegd wat ik allemaal in orde moet brengen als ik afgestudeerd ben? Ik vind dat de kloof tussen afstuderen en werken erg groot is.

Daarnaast zijn de stages ook helemaal niet voldoende (vind ik nu, toen vond ik het al druk genoeg): 2 maal 2 weken in je tweede jaar, 8 weken in je derde jaar. Ik moest maar 6 uur per week lesgeven, terwijl dat in de praktijk echt soms een fulltime is van 22 uur per week. Hoe kan je je zo voorbereiden op het beroepsleven? Ik had dan liever wat meer stage gehad en wat meer uren in plaats van constant nieuwe lesvoorbereidingen te maken (die je in het beroepsleven niet meer moet maken).

Natuurlijk ben ik wel blij met mijn diploma. Ik heb de bachelor en ben er ook trots op. Maar zelfs nu, na 4 jaar studeren heb ik gemerkt dat andere opleidingen mij ook aanspreken. Doorheen je studietijd verander je en krijg je andere interesses en denkpatronen. Nu merk ik dat ik bijvoorbeeld ook graag met vastgoed bezig ben. Dat wist ik nog niet toen ik 18 was. Ik ben het dus eens met jouw denkwijze om studeren meer “op maat” te laten gebeuren.

Martine -

Ja inderdaad, de kloof tussen afstuderen en werken vind ik ook veel te groot. Opeens is het klaar en moet je het maar gewoon doen. Zo raar is dat!

Tamara -

Ik ben het wel met je eens, meer praktijk is zeer wenselijk. Ik heb helaas mijn diploma niet behaald maar ook met diploma zou ik niet het idee gehad hebben dat ik genoeg kennis zou hebben om te gaan werken.
Ik heb twee keer stage moeten lopen, maar wij mochten toen niet meewerken. Wij moesten zelfstandig een plan uitwerken voor het bedrijf waarbij we stage liepen. Het schrijven van zo’n plan zal in de praktijk zeker voorkomen maar het gaat toch voornamelijk over het uitvoeren van dat plan. Maar dat heb ik nooit gedaan en is ook niet besproken tijdens de opleiding. Ik weet niet of het aan de studie ligt of aan hoe ik erop terug kijk. Als ik het overnieuw zou kunnen doen, had ik niet deze studie gekozen.
Verder heb ik nog altijd geen idee wat ik dan wel wil doen qua werk/beroep :( Ik vind het maar lastig.

jose -

Heel interessant onderwerp! Ik studeer nu zelf Communicatiewetenschappen aan de uu. Ik heb me ooit hetzelfde afgevraagd, want ik word waarschijnlijk nooit “communicatiewetenschapper”. Maar ik denk dat het verschil met HBO en uni is dat je op de uni een nieuw niveau van wetenschappelijk, academisch denken aanleert. Dat is een vaardigheid die je je leven lang zal kunnen gebruiken. Niet dat uni nu zoveel beter is dan HBO, begrijp me niet verkeerd. Ik volg zelf ook veel vakken kunstgeschiedenis/filosofie en theologie om ongeveer dezelfde reden: Nee, waarschijnlijk wordt ik nooit een filosoof en ik geloof niet in God, maar het is een manier van denken, een perspectief op de wereld die je aan leert te nemen. Maar studeren is denk ik voor iedereen anders. Ik denk ook dat voor sommigen het systeem gewoon niet werkt. Mijn vriend had ongeveer hetzelfde als Jorrik, alleen hij heeft zijn bachelor nog afgemaakt (na 7 jaar) terwijl hij er diep ongelukkig van werd. Dat is volgens mij nooit de bedoeling geweest. Ik denk dus dat je met het “papiertje” zelf heel vaak niet zoveel doet, omdat je 9 van de 10 keer ergens anders terecht komt (tenzij je bijvoorbeeld geneeskunde ofzo hebt gestudeerd, maar dan nog). Het gaat meer over de vaardigheden, de manier van denken en het intellect dat je ontwikkeld, misschien. Zijn dat onmisbare eigenschappen? Nee. Maar het zou ook zonde zijn om je intelligentie en je kennis niet optimaal te benutten. En als dat is door te gaan werken moet je gaan werken, en al dat is om te studeren, dan moet je gaan studeren. Zolang je maar gelukkig bent.

Veerle -

Interessant artikel. Ik vind studeren ook erg belangrijk, maar ik snap je punt… Ik heb eerst HBO gedaan en dat was achteraf gezien veel te makkelijk voor mij. Ik was eigenlijk na twee jaar wel ‘uitgeleerd’, maar ik moest nog twee jaar! Mijn eerste stage was een ramp, maar toen kwam ik er wel achter wat ik níét wilde doen. Gelukkig was mijn tweede stage een heel waardevolle ervaring. Daar heb ik mezelf als persoon echt kunnen ontwikkelen. Ook mijn afstudeerstage/onderzoek vond ik erg leuk en dat heeft tot mijn keuze geleid om een universitaire master te gaan doen, want ik wilde meer diepgang en meer onderzoek doen. Ik ben erg ontevreden geweest met mijn HBO-opleiding, maar ik ben toch blij dat ik ben afgestudeerd, want ik heb veel geleerd en ben erachter gekomen wat bij mij past, namelijk lekker in de theorie duiken. Dus naar mijn mening is studeren ook belangrijk als het om persoonlijke groei gaat.

Nu ik op de universiteit zit, merk ik hoe goed deze studie bij me past. Ik heb zó veel geleerd in twee jaar. Ik kan nu op een wetenschappelijk niveau denken en schrijven, kritisch naar onderwerpen kijken en mijn mening beter uitdrukken. Bovendien doe ik nu iets waar mijn hart echt ligt! Naar mijn mening is studeren echt nodig om mensen kritisch naar de maatschappij te laten kijken, zodat deze verbetert kan worden. Praktijkervaring is zeker belangrijk, dat heb ik zelf ook gemerkt, maar de rest is net zo, of misschien nog wel belangrijker. (Heel verhaal, haha.)

Deisy -

Ik denk dat studeren een goede basis vormt voor de rest van je leven, maar ik vind praktijkervaring wel echt een stuk belangrijker. IK heb gemerkt dat ik tijdens mijn werk al heel wat meer heb geleerd dan dat ik in mijn studie heb gedaan. Daarnaast klinkt het heel hard, maar kun je sneller groeien binnen een bedrijf als je al werkervaring hebt, dan dat je net van school afkomt en alles nieuw moet leren. Ik merk dat in onze branche (financiële dienstverlening) sneller wordt gekozen om iemand aan te stellen die er werkt (en geen papiertje heeft) dan iemand die alles heeft gestuurd en wel alle papieren heeft. In mijn optiek is werkervaring / praktijkervaring dus echt heel belangrijk. Doet niet af dat je toch ergens aan de bak moet kunnen komen en je dit dus toch iets sneller doet met de juiste diploma’s op zak: een heel interessant artikel in ieder geval.

Michelle -

Leuk artikel Martine. Zeker mee eens dat je vaak weinig praktijkervaring kunt opdoen. Ik ben zelf net afgestudeerd als verpleegkundige en zag er als een berg tegenop om te gaan werken. Mijn laatste stage liep ik in Antwerpen. Het onderwijssysteem met verpleegkunde is in mijn ogen erg sterk. Zij studeren 3 jaar (wij 4). Zij hebben 4 weken school, 4 weken stage en dat 3 jaar door. Ook komt er eens in de week a 2 weken een docent van school een paar uur meedraaien met de student. Zo weet school ook écht hoe het op de werkvloer gaat met de student. Ja, doe mij zo ‘n systeem maar!

Marijke -

In mijn geval heeft de ervaring van ‘het studeren’ me meer geleerd dan de theoretische kennis die ik op heb gedaan. Die kun je als je er echt in geïnteresseerd bent gemakkelijk zelf leren. Dat is in mijn geval dan, maar ik heb dan ook een makkelijke, vrij praktische, studie gedaan (HBO communicatie/journalistiek). Hoewel ik de enige ben op mijn werk die mijn opleiding heeft afgerond, zijn mijn collega’s die mbo hebben gedaan, een andere studie hebben gevolgd of hun studie niet af hebben gemaakt, even goed in hun werk als ieder ander. Sterker nog, mijn leidinggevende heeft nooit een opleiding gedaan maar heeft gewoon genoeg talent en ervaring in andere functies. Ik kan me voorstellen dat dat met een meer theoretische baan wat anders ligt, zoals financieel/juridische functies.

Heleen Schrijvershof -

Leuk om jouw ervaringen te lezen, Martine. Persoonlijk heb ik 2 opleidingen niet afgemaakt en daar voelde ik me toen best wel lullig over, maar ik trok het inderdaad niet om dan in een kringetje te zitten vertellen over werkervaring die je eigenlijk niet had. Nu ik fotograaf ben heb ik er ook serieus over nagedacht om een fotografie opleiding te gaan doen, maar ik weet al precies wat mijn genre en interesse is en dus zou ik ook daar niet blij worden van alle dingen die je gaat leren waar ik niets mee ga doen. Het is voor mij natuurlijk anders dan voor een arts, maar ik ben heel blij dat we nu de mogelijkheid hebben om voor veel creatieve vakken alle informatie zelf op internet te verzamelen en het voor de rest gewoon te gaan doen. Er zijn zoveel goede workshops en tips te vinden dat het net voor mij wel echt onzinnig zou zijn om op school te gaan zitten.

Renske -

Een leuk onderwerp om aandacht aan te besteden. Ik vind studeren zeker belangrijk, maar er moet inderdaad wel verbetering komen. Sinds gisteren ben ik begonnen met mijn masterstage. Officieel gezien hoor ik al een paar maanden klaar te zijn met mijn master. Een enorme maar: dan had ik maar een half studiejaar stage gelopen. Ik doe een master in de gedragswetenschappen. Super interessant, maar op de bachelor heb ik 0,0 stage-ervaring opgedaan. Ik heb wel eens een meeloopdag gehad, maar dat is toch echt anders dan écht stagelopen. Ik heb er dan ook bewust voor gekozen om mijn stage uit te stellen, zodat ik een jaarstage kon doen in plaats van een half jaar. Mijn studie vond ik ontzettend interessant, maar ik miste vanaf het begin praktijkervaring. Dat is toch hetgeen waarin je je vakgebied echt leert. 😉

Anouk -

Leuk dat jullie hier aandacht aan besteden. Om te beginnen, denk ik dat er een verschil is tussen studeren op HBO en op WO niveau. Het eerste is meer praktijkgericht en het tweede theoretischer en verdiepender. Ik denk dat studeren erg nuttig is. Sommige beroepen kun je leren in de praktijk, maar bij anderen is het van groot belang dat je eerst goed onderwezen bent voordat je aan de slag gaat. Het zou bijvoorbeeld onwenselijk zijn om een chirurg meteen het werkveld in te sturen, zonder iets te weten over anatomie of medicijnen. Hetzelfde geldt voor de advocatuur. Je hebt een goede universitaire basis nodig om een goede advocaat te worden, want zonder die kennis kun je je cliënten niet bijstaan. Desondanks zijn er genoeg mensen die zich zonder diploma in een ander beroep succesvol weten te maken. Dat is knap, maar voor sommige beroepen is dat onmogelijk. Buiten dit alles vind ik studeren een verrijking. Je leert veel verschillende mensen kennen, gaat (vaak) op kamers en maakt vrienden die je soms voor de rest van je leven houdt. Ik vind studeren zeker nuttig :)

Emmelie -

Denk dat het belangrijk is bij dit soort artikelen om onderscheid te maken tussen hbo en wo… Hbo is praktijkgericht onderwijs, de naam zegt het al, gericht op beroepen. Daar mag inderdaad veel praktijkervaring bij. Wo daarentegen is gericht op kennis, de theorie. Wetenschappelijk onderwijs is niet voor niets de volledige naam. Op het wo ligt de nadruk veel meer op lezen, kennis vergaren en wetenschappelijk onderzoek doen en schrijven.

Marloes -

Ik ben na de middelbare school meteen gaan werken. Ik was net 17 en was nog echt niet volwassen genoeg om een studie te kiezen, wist niet wat ik wilde doen. Dat is nu bijna 10 jaar geleden en heb nooit zonder werk gezeten! Het is nu juist een struggle om een vaste aanstelling te krijgen, maar daar heeft het gros mee te maken, wel of geen papiertje. Voor mij persoonlijk zou studeren onzin zijn, maar als je echt ergens goed in bent, en een studie helpt je daar verder in te ontwikkelen zeg ik: doen!!

Lieke -

Wat een fijn artikel!
Ik moet zeggen dat ik, nu ik eenmaal ben afgestudeerd, me best eens afvraag waarom dat 4 jaar duurde (HBO studie). Deels ben ik het met je vriend eens. Ik heb echt een hoop colleges gehad waar ik achteraf van weet dat ik er niks aan had. 4 jaar studie en nu denk ik: hmm wat ik in die 4 jaar geleerd heb, had best in 2 jaar gekund als we al die flauwekul niet hadden gehad.
Maar toch vind ik studeren erg belangrijk! Het was de leukste tijd van m’n leven en ik heb mezelf zo goed kunnen ontwikkelen. Na mijn hbo studie voel ik me gewoon een stuk ‘volwassener’. Gek om te zeggen eigenlijk.

Wat trouwens het jammere is tegenwoordig, het papiertje zegt veel, maar ervaring is nog vele malen belangrijker. Dat merk ik nu ik net ben afgestudeerd en nog geen ervaring heb. Veel afwijzingen in banen door gebrek aan ervaring..

Heleen -

Ik ben in juni afgestudeerd als biomedisch analist. Na super veel solliciteren en super veel afeijzingen omdat ik ‘te weinig ervaring’ zou hebben, heb ik inmiddels een parttime baantje gevonden. Zonder mijn papiertje was dit mij nooit gelukt, maar toch heb ik twijfels aan het onderwijssysteem. Blijkbaar is practica lopen en een jaar stage niet genoeg om na je studie gelijk een uitdagende, solide baan te krijgen.

Carina -

Dit, precies dit maar dan op WO niveau. Leuk zo’n dure studie maar ondanks ruim 2 jaar aan stages heb ik blijkbaar te weinig ervaring om een baan te krijgen. Ik heb gelukkig nog een parttime bijbaan maar na 6 jaar ben ik wel toe aan de volgende stap (ook om hotel Mama nou eens te verlaten) maar dat is praktisch onmogelijk. Het hele systeem in Nederland is achterhaald.

Japkejanneke -

Ik vind dit een erg mooi artikel. Sluit perfect aan bij hoe ik over studeren denk. Ik vind studeren ook geen onzin, want uiteraard leer je zoveel basis dingen die je later in je werk kunt gebruiken. Toch weten mensen vaak niet wat ze precies moeten met hun papiertje. Aan het werk raken op de plek waarvoor je gestudeerd hebt, is niet zo gemakkelijk. Het is mij wel gelukt. Het meeste wat ik geleerd heb mbt orthopedagogiek, kwam pas tijdens mijn huidige baan. Net als met autorijden, inderdaad. Je leert het pas echt, wanneer je al geslaagd bent. Mooi artikel, Martine!

Martina -

Ik ben voor studeren! Zowel voor het ontwikkelen op persoonlijk vak als het leren van vaardigheden die je in de praktijk toe kunt passen. specifieke vakinhoudelijke kennis, een professionele werkhouding…. Wel belangrijke dingen in een verdere carrière!

Liselot -

Ik zit nu ook in 6 vwo, maar ik weet dus echt niet hoe ik verder moet :( Er is geen enkele studie die ik echt geweldig vind, maar ik hecht wel waarde aan zo’n papiertje, dus ik moet wel iets kiezen.

Margot -

Ik heb zeker geen spijt van mijn studie, maar ik ben het er wel mee eens dat er best wat meer praktijkervaring opgedaan mag worden. Bij mijn studie zat er bijvoorbeeld geen stage in.

Kirsty -

Interessant artikel! Ik moet bekennen dat ik tijdens mijn bachelor het nut van studeren eigenlijk niet goed inzag, omdat er veel vakken voorbij kwamen die mij niet interesseerden en omdat ik geen idee had wat ik er mee wilde. Als ik heel eerlijk ben had ik ook bijna spijt van het feit dat ik voor deze opleiding had gekozen, maar achteraf gezien ben ik er juist blij mee, omdat ik er nu achter ben dat ik graag leraar wil worden en laat dat nu precies kunnen als ik nog een educatieve master doe :) Het idee dat je nog niks kan nadat je klaar bent met je opleiding herken ik trouwens wel; ik had het idee dat ik een grote oplichter was met mijn bachelor Engels haha! Ik had niet het idee dat ik nu ineens veel beter Engels kon dan toen ik op de middelbare school zat, maar ik zal ongetwijfeld wel verbeterd zijn.

suraya -

Hee,
Wat een goeie blog!
Studeren is geen onzin! Het kan heel leerzaam zijn. Maar in beroepen zoals beveiliging en daarnaast nog meer beroepen zouden ze wel meer praktijk moeten geven. Theorie is niet onbelangrijk maar ook net als jij, met logopedie lijkt het mij ook prettig om ervaringen op te doen en te zien van okee hier leer ik van, kan ik meenemen of verbeteren :)
Ik vind studeren best leuk vooral omdat je van het beroep meer leert
Al vind ik praktijk werk wel leuker :) maar het leren van bepaalde theorie is heel vaak ook fijn om mee te nemen in de praktijk!
Liefs

Anniek -

Ik zit nu in VWO 6 en moet net een studie gaan kiezen! Die struggles van ‘wat vind ik nou echt leuk en wil ik voor de rest van mijn leven gaan doen?’, die zijn er zeker. Ik snap je punt ook wel van het hele systeem van studeren, maar ach, ik ga d’r gewoon lekker voor, ik heb er zin in! :)

Kimmie -

Ben het overigens wel eens met amy!

Kimmie -

Serieus, dit verwoord zo wat ik al jaaaaaaren denk! Ik vond studeren een leuke tijd maar wat kan ik nu? Heb psychologie gedaan en heb ervoor gekozem niet de klinische kant op te gaan. Heb het idee dat ik nu niets concreets weet. Ja in een heul specifiek vakgebied misschien. Maar de kans dat ik daar echt terecht kom of wil komen is niet zo groot. Ik werk nu bij mijn bijbaan en krijg hier voor nu echt een prima inkomen voor. Geen horeca oid maar wel een baan op kantoor waar ik naar verloop van tijd ook wel doorgroeimogelijkheden heb. Dan staar ik naar m’n studieschuld a la 9000 euro en dan denk ik: was dit nu echt nodig?!

Amy -

Leuk discussieonderwerp dit. Ik ben van mening dat je naast vakinhoudelijke (theoretische) kennis, die je vaak naast praktische kennis ook nodig hebt om je vak uit te oefenen, een heleboel (algemene kennis en) vaardigheden opdoet door studeren. Een scriptie schrijven leert je bijv plannen, denken, organiseren en beargumenteren. Zaken die je in een lagere functie waarschijnlijk minder snel nodig hebt (no offence!) dan in een hogere functie. Het is een goede basis voor je verdere carrière.

Reageer ook