#Gaai

Het zal je verbazen maar dit zwangerschapsartikel is niet van Willemijn, haha! Nee het is van mij, de niet zwangere. Veel van jullie vroegen hoe ik reageerde op de komst van Gaai. Wie is dat eigenlijk?

Bron: Compfight Creative Commons JRobblee

Ja, wellicht is de betekenis van Gaai voor sommigen heel gezapig om te lezen dus sorry alvast, haha! Willemijn kwam die dag bij mij werken en zei dat ze me nog iets moest laten zien. Ze liet me een foto zien van de positieve zwangerschapstest op haar telefoon. Op dat moment gebeurde er iets bijzonders. Een Vlaamse Gaai vloog opeens mijn tuin in. Hij (of zij) zat heel dichtbij het raam in de tuin en zat daar een hele tijd zonder zich te verroeren terwijl hij nieuwsgierig door het raam keek.

Een Vlaamse Gaai is volgens de spiritualiteit een krachtdier. Zo schijnt iedereen zijn eigen krachtdier te hebben, bijvoorbeeld als een bepaald dier zich meerdere malen aandient bij iets bijzonders. Toevallig heb ik al twee keer bij iets anders bijzonders dit dier van heel dichtbij gezien, op aanraak afstand. Nu ben ik serieus een heel nuchter type, maar dit soort weetjes vind ik stiekem altijd leuk om op te zoeken. Of ik het geloof weet ik niet, maar bijzonder vind ik het wel.

En dit was de derde keer dat een Vlaamse Gaai opeens uit het niets opdook. Toen we het een keer daarna weer over de baby hadden op straat was er weer een Vlaamse Gaai die heel dichtbij ons was. We hadden het toen over een eventuele abortus, een vrij heftig onderwerp. Jep, het was duidelijk. De baby kreeg van mij de koosnaam Gaai als een soort van talisman. Een Vlaamse Gaai staat onder andere voor kracht,  geduldigheid,  vooruit kijken en vernieuwend zijn. En geloof me, Gaai heeft Willemijn nu al hele belangrijke lessen geleerd die hier allemaal mee te maken hebben en hij is er nog niet eens. Want als er iemand ongeduldig is en soms wat kracht nodig heeft om d’r koppie omhoog te houden in zware tijden (wie niet?), dan is het mijn lieve vriendinnetje wel!

Eigenlijk heeft Willemijn het me plompverloren verteld dat ze zwanger was. Geen gekke verrassingen midden in een video of een taart om het te vieren. Helaas haha! Maar dat kon ook niet, aangezien we niet wisten of het gezond was en de kans op een miskraam was aanwezig. Ik vond het dus een lastig moment. Mocht ik blij zijn? Mocht ik niet blij zijn? Ik was wat terughoudend voor mijn gevoel en dat is niks voor mij.

Maar ik zal er niet om liegen dat ik wel even moest slikken dat het zo snel gelukt was. Dat had niemand denk ik verwacht, hoewel ik altijd wel gedacht heb dat ze binnen een jaar een kind zou krijgen. Ik had gewoon zo’n voorgevoel dat het in een keer goed zou zitten en ik ben reuzeblij dat dat zo is.

Goed, ondanks die gedachte moest ik heel erg aan het idee wennen. Een kind is zo’n grote verandering in je leven. Misschien wel de grootste verandering. Ik ben zo’n pessimist die dan soms alleen de negatieve kanten kan inzien, een stomme eigenschap van mij. Ik vraag me dan allemaal dingen af: ‘Gaat onze vriendschap heel erg veranderen en is dat dan positief of negatief?’ ‘Hoe zal het dan met bloggen gaan?’ ‘Waarom voelt het voor mij zo benauwend, ik ben toch niet zwanger?’ ‘OMG, zal het kind geen andere complicaties krijgen waardoor Willemijn iets heel zwaars gaat mee maken?’ ‘Oh jee, als de bevalling alsjeblieft maar goed gaat!’ ‘Hoe moet ik haar in hemelsnaam in alles steunen  wat ze mee gaat maken? Ik ben zelf nog helemaal niet toe aan moeder worden en kan haar helemaal niet helpen!’

Ja, wat een mens zich allemaal niet af kan vragen. Daar word ik ook gek van. Ik vond de periode lastig vanaf het moment dat ik wist dat ze zwanger was tot aan het moment dat ze het verlossende telefoontje kreeg dat het goed zat. Het was voor Willemijn geen pretje om zo lang te wachten, maar voor mij achteraf ook niet.

Ik denk dat ik wel weet hoe dat komt. Ik kon Willemijn namelijk niet zo goed peilen in deze periode. Het was een periode waarbij ze zelf moest leren om geduldig te zijn en mentaal dus sterk. Voor mijn gevoel kon ik praten als brugman maar lukte het me niet haar voldoende te steunen.  De schat is soms nogal een binnenvetter waardoor ik me wel eens afvraag hoe ze zich nu echt voelt, maar wel haar gevoel overneem. Ik voelde me daardoor ook licht depri en helemaal niet zo blij. Sterker nog, ik dacht: ‘Had ze dit niet nog ff een jaartje uit kunnen stellen?’ Ik was daarom zo enorm blij dat ze ein-de-lijk gebeld werd. Niet voor mezelf, maar ik wilde de vrolijke Willemijn weer terug omdat ik zag dat ze niet lekker in haar vel zat.

Het is ook voor het eerst dat ik dacht: ‘Hoe moet ik haar steunen?’ Tot nu toe liepen onze levensfases gelijk op maar nu komt daar een verandering in waardoor ik soms wat onzeker kan worden. Zo belde ze een keer om haar hart te luchten maar stond mijn telefoon ‘s avonds uit. Ik baalde dat ik pas de volgende morgen haar verdrietige berichtje hoorde. Vriendin Elianne heeft haar toen gerustgesteld. Ik was stiekem blij dat Elianne dat gedaan had, want ik wist niet hoe ik haar moest steunen. Ik wist niet wat ik voor zinnigs moest zeggen in deze moeilijke periode. Ik ben immers geen moeder en Elianne wel. Ik voel (nog) niks bij het moederschap merk ik. Ik heb er niets mee wat voor mijn gevoel maakt dat ik me dan toch niet goed in kan leven. De volgende dag maakte ik een opmerking over dat Elianne toch veel beter is in haar ondersteunen dan ik op dit vlak en dat het maar goed was dat Elianne haar had geholpen in plaats van ik. Volgens mij viel die opmerking niet in goede aarde. Willemijn zei (terecht): ‘Ja, maar jij bent mijn beste vriendin!’ Daarna was het stil.

Zodra het bij ons stil is, dan weet je het. Dat is vreemd voor ons! Ik dacht na over haar woorden en vroeg me lange tijd af waarom mijn gevoel toch zo stroef verliep en ik zo’n hork was op dit gebied. Maar na wat zelfreflectie wist ik het. Ik was een beetje bang. Bang dat ik haar verlies, bang dat onze vriendschap straks anders wordt, bang dat ik zelf besmet raak met het rammelende-eierstokken-virus wat me benauwd. Bang voor het onbekende dat komen gaat. Gewoon bang om mijn liefste vriendin te verliezen, want dat kan ik niet aan. Stomme pessimist dat ik ben, terwijl onze vriendschap hartstikke sterk is. Daarnaast sprak ik dit ook niet uit, want ik heb het gevoel dat ik hier degene ben die sterk moet zijn voor haar. Ze had het al zwaar zat.

Dat was de periode tot aan het verlossende telefoontje. Na flink wat weken zwangerschapsmoeheid werd Willemijn steeds meer de oude en kon ik langzaam aan het idee wennen. En daar was het. Het telefoontje van het ziekenhuis. Niemand was er verder bij, behalve ik. Ik voelde me opeens vereerd en liet alle stomme negatieve gedachten die zich meester van me hadden gemaakt in de afgelopen weken los. Ik pakte snel haar hand vast en keek haar hoopvol aan. Ha, ik was weer terug: ondersteunende tante Tien to the rescue! Ik kon de stem van de mevrouw duidelijk horen. Maar van het hele gesprek is me alleen bijgebleven dat het goed was en dat het een…jongetje werd! Yes, we hadden de hele tijd al gelijk, ik wist het! ‘Die spillebenen op de echo kunnen echt alleen maar van een mini Djurre zijn’, riep ik nog.

En sinds het verlossende telefoontje voelt niet alleen Willemijn zich gelukkig, maar ik ook. Nu kan ik er ook van genieten dat ik toch een soort van tante word. Het is wat, als je vriendschap zo intens is dat je alles voelt wat de ander voelt. Dat koester ik en zal ik altijd bijzonder blijven vinden. Maar nu verbaasde het me, omdat de wanhoop die Willemijn voelde me soms overnam. We lijken soms wel eenzelfde persoon opgesplitst in twee lichamen. Ik kan niet wachten tot #Gaai er is en waarschijnlijk zal ik als een klein kind keihard janken als ik hem in mijn armen heb. Het kind van mijn beste vriendin. Sjongejonge, ik kan het niet geloven. De zwangerschap van je beste vriendin is onbeschrijfelijk mooi!

113 reacties

Mariet -

Wauw wat ontzettend mooi beschreven Martine! Echt prachtig. En ik snap je helemaal, als een van mijn beste vriendinnen zwanger zou zijn zou ik hetzelfde voelen en denken als jij… denk ik.
Fijn dat jullie nu allebei superblij kunnen zijn! En het komt nu ook steeds dichterbij natuurlijk.. spannend en leuk!

Willemijn -

Lieve Martine en Willemijn (toch raar om naar je naamgenootje te schrijven),
Wat fijn dat alles in orde is het dat het goed zit tussen jullie!
Heel veel sterkte de komende tijd!
Xx

Femke -

Jeetje martine wat mooi!
Ik heb het met tranen in mijn ogen gelezen en kippenvel op mijn armen.
Wat fijn dat jullie er nu beide van kunnen genieten en je zal vast een gezellige tante worden voor Gaai! 😀
Liefs

Deborahschrijft -

Wat een mooi en vooral heel eerlijk artikel Martine! Wat heeft #Gaai een mooie betekenis ook!!

Marit -

Mooi geschreven, tranen! Komt goed Martine

Kamilya -

Nou tien iedereen huilt hoor met z’n kleine in je handen. Toen mijn neefje werd geboren heb ik wel een paar (stiekeme) traantjes weg gepikt.
En tijden de zwangerschap van me zus leek het ook alsof mijn sterkte vriendschap met haar opeens voorbij was. Na veel tranen en een goed gesprek is het allemaal goed gekomen! En nu.. 10 maanden veder een lief neefje en een geweldige zus als moeder!

Marieke -

Tranen in mijn ogen, wat kun je toch prachtig je gevoel op papier zetten! love you girls xx

Kaylee -

Wat ongelooflijk mooi geschreven Martine!

x Kaylee

Lisa -

Wat een eerlijk, lief en herkenbaar stuk heb je geschreven. Je wordt vast een lieve tante!

bo -

Snap niet zo goed waarom jij je zo druk maakt of maakte (behalve om het feit of het kindje wel gezond was of niet) maar voor de rest lees ik jouw verhaal en denk ik jeetje wat vermoeiend allemaal (voor jezelf)

Marleen -

Wat een ontzettend mooie blogpost, Martine! De omschrijvingen van je gevoelens komen heel goed over.

Demi Fu -

Wat een prachtige post Martine! Je bent een prachtig mens! En ik vind de betekenis van Gaai ook prachtig! Vind het niet eens een gekke naam zou zo de echte naam kunnen worden! 😉

Nina -

Je bent een kanjer, Martine. Wees niet te streng voor jezelf, jullie vriendschap zal hierdoor veranderen (hopelijk in goede zin!), en daar mag je best onzeker over zijn en dat tonen. Ook als iemand anders het zelf moeilijk heeft of net heel gelukkig is. Jouw gevoelens zijn net zo belangrijk als die van iemand anders, lieverd.
Het is dat ik niets heb met kinderen (maar blijkbaar wel met alle artikels over Gaai :)), want anders zou ik jou meteen ‘adopteren’ als tante van mijn kroost! :) #teamtantetien #teamgaai :)

Mariette -

Pff wat mooi geschreven Martine! Ik kon het niet drooghouden, bij de zwangerschapsupdates van Willemijn ook al niet haha

Jobke -

Prachtig beschreven en ook zo eerlijk!

Monique -

Prachtige eerlijke blogpost.
Ik heb zelf ook een hele tijd aan de kant van de ‘niet zwangere’ gestaan en dat is even aanpassen en wennen. Soms dodelijk vermoeiend en vervelend ook.Het zal aan jullie beide liggen hoe de vriendschap zich in stand gaat houden, maar als je beide wilt investeren in de vriendschap komt het goed.

Nu, mama aan de andere kant van de streep merk ik inderdaad dat er vriendinnen wegvallen.. En dan baal je. Omdat ze niet begrijpen dat je niet meer halsoverkop mee kunt stappen of shoppen.
Dat ze geen begrip en interesse tonen in je situatie.
Maar zoals ik zei… ik heb ook hele lieve kinderloze vriendinnen die wel geduld hebben en die samen met mij investeren in de situatie. Dat zijn de echte vriendinnen.
Want ja, er verandert een hoop als je een kleintje krijgt. Daar kun je echt niet omheen..
En als je zelf ooit zwanger wordt ben je blij met die vriendinnen die het geduld opbrachten. Want het is een schitterend iets en dat wil je met je vriendinnen delen!

me -

Ik ben ouder dan de gemiddelde lezer hier en ik kan je zeggen, in 90-95% van de gevallen gaat de vriendschap veranderen, zeker als je zelf (nog) geen behoefte hebt aan kinderen….niets mis mee, zo gaat het in het leven, iedereen maakt andere fases door in het leven, sommigen slaan sommige fases over en dan ga je verschillende kanten op, soms kun je een vriendschap in een wat andere vorm vasthouden maar het gebeurt ook vaak genoeg dat de vriendschap dusdanig verandert dat het verwatert, soms komt de vriendschap terug als het kind/de kinderen wat ouder zijn maar soms ben je gewoon te veel uit elkaar gegroeid om er nog iets van te maken.

Annabel -

Wat een onwijs goed artikel zeg! Heel bijzonder. En ik begrijp ook helemaal hoe je je voelt en hoe je dat omschrijft, het lijkt me ook best beangstigend: gaat onze vriendschap nu veranderen? Het is toch een enorme levensswitch als je een kind krijgt. Laat je niet gek maken door deze gedachten, ik weet zeker dat willemijn een geweldig mens is die je nooit laat vallen voor wat dan ook! Ik zou jullie echt graag een keer willen ontmoeten.. Ik volg jullie al super lang en vind jullie de leukste bloggers die er zijn! Jullie zijn zo open, gewoon en begeven jullie niet in het bloggers wereld op een hautaine manier, maar zijn gewoon jullie zelf! (als jullie snappen wat ik bedoel)

Isaben -

Wat een ontzettend fijn, eerlijk en bovenal lief artikel. Wat een mooie vriendschap moeten jij en Willemijn wel niet hebben. Echt iets om te koesteren :)

lisanne -

heel mooi verwoord!
ik ben 9 maanden geleden ook soort van tante geworden van het dochtertje van mn beste vriendin, het is zo bijzonder omdat me te mogen maken elke maand te mogen volgen en haar te mogen zien opgroeien!
heel bizar en gek dat ik dat op mn 17e al mag mee maken.

Geniet ervan want het gaat zo bizar snel en het is zo mooi om het me te mogen maken:)

dikke kus

Sanne -

Wat fijn! Eindelijk iemand die met dezelfde gedachten rond loopt (en ze ook uit spreekt!!) over haar zwangere vriendinnen! Dank voor je artikel :).

My Creative Life - Marìs -

Snap je gevoelens helemaal Martine!
Meiden om mij heen krijgen nu ook kinderen terwijl ik er niet aan moet denken om ze te krijgen. Ik ben dan ook blij voor hun omdat zij het graag willen.
Mijn beste vriendin wil ook heel graag kinderen, maar ook ik ben erg bang dat onze vriendschap dan gaat veranderen, doordat ze dan bv alleen nog maar over haar kind gaat praten als het eenmaal zo ver is en dat onze oude gespreksonderwerpen niet meer plaats gaan vinden, of dat de vriendschap gewoon een dreun oploopt of omdat ze dan helemaal geen tijd meer voor me heeft, dat soort dingen.
Maar omdat zij het graag wil hoop ik voor haar wel dat het lukt, omdat het ook naar is als het niet lukt en ik haar ook niet verdrietig zou willen zien.
Heel dubbel dus!
Wel cool en lief hoe je Willemijn zo steunt! Jullie vriendschap is zo mooi!

Nienke -

vandaar komt het dus! Ik dacht (als belgje) dat Gaai een soort benaming voor een baby was voor als je het geslacht of naam nog niet kent of mag verklappen haha !

marie -

Wat ben je toch een schat Martine!

Miriam -

Vandaar die ‘gaai’ benaming, ik vond het al een aparte nickname hihi. Mooi en indrukwekkend om te lezen hoe het voor ‘de vriendin’ is. Mooi geschreven!

Tamara -

Wat een mooi artikel!

Nynke -

<3

Evelien -

Echt dikke vette respect voor je verhaal Martine! Zo eerlijk en open! Ik heb na het lezen van je verhaal een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen!

Vera Camilla -

Wat een prachtige blogpost, heel eerlijk en heel mooi <3

Marloes | Budgetproof.nl -

Wouw Martine, ik lees altijd al vol verwondering over jullie vriendschap, maar wat een mooi verhaal weer. Wat moet het goed voelen om zo’n band te hebben. Gelukkig hebben jullie nu weer wat meer rust en niet meer het depri gevoel dat jullie (niet bewust) delen. Cute trouwens #gaai

Michelle -

Supermooi beschreven! Goed dat je het durft te delen, want voor de niet-zwangeren is het ook best wennen. Vorig jaar had ik nog zes bruiloften, inmiddels buitelen de zwangeren over elkaar heen. Gek dat het zo snel kan veranderen. Vind het wel leuk, maar het is even wennen.

Marloes | Budgetproof.nl -

Haha Michelle dit is heel herkenbaar, ik heb dit jaar ook 4 goede vriendinnen die in het huwelijksbootje stappen. Poeh.

Laura -

yes, wauw Martine! normaal reageer ik nooit maar voel me nu toch wel genoodzaakt. prachtig dat je je onzekerheden zo mooi kunt verwoorden en dat je dat durft! chapeau.

lifetimes -

Ik vind dit zo’n prachtig verhaal! Heel fijn en leuk om het ook eens van jouw kant te horen Martine. Je staat er niet snel bij stil dat het misschien voor de beste vriendin ook heel erg lastig kan zijn. Gelukkig kunnen jullie nu allebei weer helemaal jezelf zijn en ik weet zeker dat jullie het fantastisch gaan vinden met Gaai 😛 Xx

Gaby -

Kippenvel! Prachtig artikel.

Jacqueline -

Wauw super mooi artikel Martine. Zo oprecht geschreven.

Lindsey Beljaars -

Prachtige woorden Martine. Mooi dat jullie elkaar zo goed steunen!

Anouk -

Mooie woorden Martine. Willemijn kan en is alleen maar trots om jou als beste vriendin te hebben. Maar geloof me ik ben ook zo onzeker pfffff dat valt af en toe niet mee zeg. En Willemijn die Martine moet je nooit meer laten gaan. Jullie zijn echt als vriendinnen en leuk stel samen

Madeleine -

Prachtig geschreven ! Ik zag net jullie video over jullie plannen van de zomer . Ik zou Engeland aanraden ! Ik ben zelf een Mulberry verzamelaar en ik ga vaak naar Somerset met mn moeder en mn zus ! Ze hebben daar een Mulberry Factory Store ! Ook Bicester village , een outlet center is zeker aan te raden ! :-)

Momo -

Wederom een ontroerend, krachtig en persoonlijk artikel. Dit is waarom ik jullie blog(s) lees. Ook dat stuk over onzekerheden laatst vond ik mooi.

Floor -

bijzonder om je vriendin zo te zien. Ik weet zeker dat je een geweldige tante tien zult zijn en willemijn een super moeder!

agatha -

Allereerst heel mooi geschreven martine, kreeg er zelfs tranen van inmijn ogen.

@daphne ik snap haar reactie ook wel goed ik heb ook helemaal niets met kinderen en vind het soms ook wel een beetje to much, maar aan de andere kant ik klik die berichtjes dan gewoon niet aan. Ik vind zo’n update 1 keer in de week precies goed maar het moet ook niet veel meer worden. Nou Willemijn nog veel plezier en geniet er gewoon van 😉

Sara -

@Daphne; Ik word echt boos van zo’n opmerking. Dit heeft te maken met essentiële dingen in het leven en dit is echt heel mooi geschreven. Hoe kun je zo’n rotopmerking maken. @Martine; Ik vind jou echt een topper, wat jij schrijft voel ik soms ook. Echt, jouw blog helpt mij om alles wat er in mij speelt onder woorden te brengen, dus bedankt voor deze prachtige blog!

jennifer -

Mooi geschreven Martine! Ik vraag me nu ook ineens af hoe mijn beste vriendin het beleefd heeft…

Sanne -

Wauw Martine, wat mooi en eerlijk heb je dit geschreven. Wat knap dat je zo open durft te zijn, je hebt me echt ontroerd! Veel liefs

PatriciaKleijn -

Wat mooi om te lezen zeg, zelfs een beetje tranen in m`n ogen. Het is niet meer dan normaal denk ik dat je bang was door deze verandering, maar ik geloof heilig dat jullie vriendschap deze stap zeker aan kan! Geniet ervan dat je gaai lekker kan verwennen zoals tantes dat doen haha het komt vast allemaal op zijn pootjes terecht

Margot -

Wat mooi om te lezen! Jullie hebben een bijzondere vriendschap!

Jasmijn -

Wauw, wat een prachtig artikel <3 En wat heb je het super mooi verwoord Martine! :)

Do -

Wat een mooi artikel, fijne schrijfstijl heb je ook :) Leuk dat jullie ook de betekenis achter “Gaai” vermelden, haha!

Dita -

Prachtig geschreven!

jose -

Dit artikel straalt zoveel liefde en eerlijkheid uit, ik ben er helemaal sprakeloos van :).

Felicia -

Wat een prachtig, ontroerend stuk, echt heel mooi geschreven!
Ik kan me wel voorstellen dat je zulke gevoelens hebt, ik denk dat ik precies hetzelfde zou hebben. Ik zou bang zijn dat de vriendschap verandert omdat je in een heel andere levensfase terecht komt. Al ben je aan de andere kant natuurlijk niet voor niets beste vriendinnen en zal die band altijd blijven.

Allissa -

Agoss, zo lief. Jullie hebben zo’n geweldige vriendschap :)
En dat is geweldig om te lezen en te zien.

Michelle -

Super mooi verwoord, wat een goede blogpost!
Ik vind 2wmn echt een hele leuke blog en vind het heerlijk om over de zwangerschap te horen met alle kanten die er bij horen!

Danella -

Vind dat je het erg mooi hebt omschreven en denk dat het ook herkenbaar is voor velen en ook voor mij. In mijn vriendenclub is er nog niemand moeder/vader, zwanger of ermee bezig, maar met de leeftijd die we hebben zal hier wel verandering in komen. Ik ben dan ook zeker benieuwd hoe het dan allemaal gaat en denk hier wel eens aan. Dit artikel was wel verhelderend!

Miranda -

Wauw, Martine. Wat heb je dit mooi geschreven.

Melissa -

Wauw Martine wat heb jij een mooi stukje geschreven. Ik ben er stil van en ik heb tranen in mijn ogen. Kippenvel echt waar. Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen.

Liefs, Melissa

Nicole -

Wauw wat mooi geschreven en wat ontzettend eerlijk allemaal! Knap hoor, ik zou niet weten of ik dat allemaal zou durven toegeven aan een vriend/vriendin. Bewijst wel hoe sterk bevriend jullie met elkaar zijn!! Het komt vast allemaal goed 😉

Lisanne -

wat mooi geschreven!
en die vriendschap tussen jullie blijft vast en zeker heel sterk!
en misschien wel sterker als de kleine er straks is, het zal wel wat lastiger worden met een kleine erbij maar ik denk dat het kgoed komt!
als jullie er allebei zo over denken dan komt het vast goed,
xx

Daphne -

Ooooo, wat zijn jullie twee toch leuk.

Valérie -

Thanks Martine, ik zit op werk te snotteren achter m’n bureau. 😉 Ik vind het echt HEEL knap dat jullie hier zulke openhartige blogs plaatsen. Stiekem vind ik deze blog leuker dan LLG haha. Ik weet zeker dat het allemaal goedkomt met de baby en jullie vriendschap.

En het verhaal over die Vlaamse Gaai, ik krijg er kippenvel van. Ik heb iets soortgelijks meegemaakt, maar dan met vlinders. Heel bijzonder.

Debby -

Wat een mooie openhartige blog! En bijzonder van die Vlaamse Gaai ook. Hihi, jullie zijn echt twee lieve vriendinnetjes.

Bel -

Als Vlaamse vind ik het verhaal van de Vlaamse gaai super om te lezen. Heel herkenbaar ook! Ik had net dezelfde gevoelens toen mijn schoonzus en een vriendin binnen een jaar beide aankondigden dat er een spruit op komst was. Ik voelde mij vreemd na dat nieuws en zat er inwendig echt over te tobben. Ik had stiekem altijd gedacht dat ik de eerste mama zou zijn en dan kwamen zij doodleuk vertellen dat ze zwanger waren terwijl ik daar helemaal nog niet klaar voor was. Raar genoeg ging ik ervan uit dat als ik er nog niet klaar voor was, zij dat ook niet zouden zijn. Onbewust verweet ik hen ook dat ze mij niet hadden gezegd dat ze erover dachten aan kinderen te beginnen ondanks onze vertrouwensband . Inmiddels is de lucht tussen ons weer opgeklaard en ben ik een zeer fiere tante van een meisje en een jongetje. Enne… ondertussen ook een dolverliefde mama van een 5 maanden oud zoontje! Proficiat Willemijn, Ik weet uit eerste hand hoe speciaal een moeder-zoon relatie is.

Minka -

Prachtig artikel Martine, en de Gaai is inderdaad een mooi totemdier. Staat ook voor revolutionaire vernieuwingen en kracht. Ook het breken met het oude en het hebben van een oersterk karakter staan symbool. Overigens heb ik sterk het gevoel dat dit jouw totemdier is maar het is wel een hele originele #werktitel voor de baby van Willemijn en Djurre in elk geval. 😉

Marloes -

Tsjonge… Ik kan de laatste tijd 2WMN niet verlaten zonder een traantje te hebben gelaten, hihi!
Zo ontzettend mooi en recht vanuit het hart heb je dit geschreven. Wat ben je toch een lieve vriendin en aanstaande tante!

Amelie -

Wat een mooi en emotioneel stuk! Dapper dat je je twijfels durft te beschrijven en wat ontzettend fijn dat jij je nu ook prettig voelt in Willemijn’s zwangerschap en er voor haar kan zijn!

MartineLucia -

Jeetje lieve Martine, wat kun je toch mooi schrijven. Wat een práchtig oprecht artikel. Zelfs ik moest er bijna van huilen laatst staan Willemijn!
Wat ben je toch een lieverd en die onzekerheden en vragen zijn alleen maar normaal. Ik denk dat ik dat zelf straks ook zou hebben.
Wat hebben jullie toch een mooie vriendschap❤️
Veel liefs

Murl -

Herkenbaar Martine! Een van mijn beste vriendinnen heeft inmiddels 2 kinderen! Ik had ook een beetje die gevoelens! Maar het heeft ons allemaal dichter bij elkaar gebracht! Bij haar 2e zwangerschap kon ik haar beter steunen dan bij de eerste! Het beste wat je kunt doen is gewoon zeggen dat je er voor iemand wil zijn maar dat je nog niet zo goed weet hoe! Dan heb je open communicatie! Het is niet erg om bang te zijn of gespannen of het even niet te weten! Want als jullie zo veel van elkaar houden vind het zijn weg wel! De kinderen van mijn vriendin noemen mij ( Tante Merel ) en ik pas ook vaak op! Ze zijn gewoon zoals eigen familie zo dichtbij! Ik geniet er van als de oudste vader jacob voor mij zingt! En het lucht me ook nog op dat ik zelf nog geen rammelende eierstokken heb en dat ik ze weer af kan leveren bij beide ouders! 😉 Mijn tip : wees open met elkaar en dan komt alles goed! Als het wondertje er straks is dan zul je zien en voelen dat je tante Tien bent en dat alles wat Willemijn en jij samen mee maken jullie dichter bij elkaar zal brengen!

Martine -

Wat fijn om te lezen, ik hoop ook zeker dat Gaai ons nog dichter naar elkaar brengt! Ben zo benieuwd hoe hij er uit ziet!

Kim -

Prachtig geschreven tante martine! <3

suus -

Wat mooi dat je dit zo durft te delen! Heel bijzonder. Kan me jouw gevoelens van help wat gaat er veranderen zelf ook goed voorstellen. Laatst hoorde ik van een goede vriendin dat ze probeerden om zwanger te.worden en dat vond ik ook best apart ofzo, aangezien ik zelf even oud en getrouwd ben maar totaal geen rammelende eierstokken heb. Dan denk ikvan, ben ik raar? Zou ik dat.ook niet nu moeten willen? Maar ieders leven loopt anders en er is geen “standaard planning” voor wat je wanneer zou moeten doen of iig willen. Ieder zn eigen tempo. Ook voor mensen die heel erg verbonden zijn.

Ilse -

Herkenbaar en mooi verwoord Martine. Ik zit samen met mijn vriendinnen in een soort overgangsfase van lang leve de lol (Uit eten, festivals en veel afspreken) naar de wens om aan kinderen te gaan beginnen. Die één naar de ander wordt zwanger en ik dacht steeds jeetje ik doe wel of ik blij voor ze ben.. Maar het voelt niet zo. Waarom niet? Na jou verhaal te hebben gelezen denk ik ja, ik ben wel blij voor hun maar ik weet gewoon niet wat me wachten staat haha. Dat onzekere gevoel. Ons leven is super leuk zo! Waarom veranderen? Haha tja het hoort erbij 😀

Wendy -

Hoi lieve Martine en Willemijn, wat een mooi en oprecht artikel. Dankjewel dat jullie dit met ons willen delen. Het is al vaak aangekaart dat één van de sterktes van jullie blog(s) het vriendinnengevoel is en woow, ik voel me zowaar bijna een bestie van jullie. Haha, of ja, toch als online vriendinnen :-) Vind het zo knap dat je eerlijk je angsten hebt durven verwoorden.

Ik kan aannemen dat dit niet vanzelfsprekend is. Je wilt er zijn voor je vriendin maar bent zelf het nieuws ook nog aan het verwerken. Het is dan ook niet meer normaal dat je jezelf afvraagt hoe het zal lopen op privé en/of professioneel vlak zodra ‘Gaai’ er is. Het is goed dat jullie dit hebben kunnen verwoorden zodat er geen onderhuidse spanningen kunnen ontstaan. Dat is volgens mij de kracht van beste vriendinnen zoals jullie. Ook al gaat het even moeilijk, blijven communiceren. Het lijkt alsof dit voor jullie beide een opluchting is geweest dat alles ‘uitgeklaard’ is, waardoor jullie er beide terug volop voor elkaar kunnen zijn én van het hele proces kunnen genieten. ‘Gaai’ gaat zo’n gelukkig jongetje worden en in een warme omgeving opgroeien met zulke ouders en tante Tien die er altijd voor hem zal zijn.

Ik geniet alvast van jullie blogs. Leuk te lezen waar zijn koosnaampje vandaan komt :)

Vele groetjes
Wendy

Diana -

Erg mooi stuk, leuk dat je dit allemaal dit met ons!

Suzanne -

Wat mooi geschreven en wat mooi dat zo’n Vlaamse Gaai steeds opduikt op speciale momenten. Ik ben zelf ook heel nuchter, maar toch vind ik dat een mooi idee!

Marit -

Wow Martine! Wat een ontzettend mooi artikel!!! Ik lees het terwijl de tranen over mijn wangen rolden… Wat heb je dat goed geschreven… ben er stil van.. xx

Chantal -

Zo lief! Ik begrijp ook je twijfels en angsten, maar je gaat je lieve vriendin zeker niet verliezen. Integendeel, je krijgt er ongetwijfeld een mini-bestevriendje bij :)

Ruby -

Oh ik kan me echt zo goed voorstellen dat je het hier zelf een klein beetje benauwd van krijgt, Martine!
Erg knap dat je dit zo hebt kunnen omschrijven. Heel mooi artikel!

Renée -

Wat knap dat je zo eerlijk en open over je gevoel en gedachten hebt geschreven! lief en mooi stuk!

Madebyuna -

Heel bijzonder Martine hoe je dit verwoord hebt! Ik kan me van beiden kant zo goed voorstellen hoe dit proces moet voelen. Het lijkt me ook doodeng als je bf opeens een kind krijgt, want je weet niet wat het met de vriendschap zal doen. Fijn dat jullie er nu samen van kunnen genieten:)

Miranda -

wat heb je dit open en eerlijk opgeschreven, daar heb ik bewondering voor. Wat een mooie band hebben jullie samen:)

En eindelijk de verlossende uitleg over #gaai. Ik was daar stiekem heel nieuwsgierig naar, haha!

Barbara -

Mooi geschreven, en zo herkenbaar!

Rianne -

Mooi geschreven! ik was al zo benieuwd wat gaai nou betekende..

Iris | Todayslipstick -

Wauw wat mooi geschreven! Dat jullie vriendschap zo hecht is dat je gewoon het gevoel van de ander heb, dan is het echt sterk!
Liefs, Iris

Eliza -

Wow!! Wat ontzettend mooi om te lezen! Dat heb je echt heel goed gedaan Martine, denk dat Willemijn ook echt trots is op een vriendin zoals jij!! En ik herken het wel hoor wat je verteld over dat je soms het idee hebt dat je 1 persoon bent in 2 lichamen. Ik heb dat heel sterk met me zusje, als zij verdrietig is voel ik dat gewoon, ook al zien we elkaar niet! persoonlijk vind ik dat heel bijzonder. En wat een mooie verhaal van die Gaai, ik geloof daar dan ook zeker in. Kan me trouwens goed voorstellen dat Willemijn emotioneel werd van dit artikel. Maar jullie vriendschap is er zeker eentje om heel erg te koesteren. Geniet bij deze allebei heel erg van de zwangerschap!! En ben nog steeds erg benieuwd naar de echte naam. 😉

Paola -

Wauw Martine wat mooi, oprecht en eerlijk geschreven! Ik weet zeker dat jullie vriendschap gaat veranderen, maar zeker niet in negatieve zin!

Suzanne -

Wat super mooi geschreven. Ik ken het gevoel van anderen overnemen, daar ben ik een ster in.

Liset - Beautydagboek -

Wat heb je dit eerlijk en oprecht beschreven. Je kunt je gevoelens niet negeren en gelukkig is het weer als vanouds tussen jullie. Het moederschap hoeft echt niks te veranderen tussen jullie, zolang je inderdaad maar connected met elkaar blijft en erover praat :). En jullie zijn zo verbonden met elkaar, dat moet wel goed komen! En wat leuk dat Willemijn een jongetje krijgt, dat wist ik nog niet.

Syl -

Dikke strot hier in de tram. Zo mooi verwoord.

Daphne -

Ik meen me te herinneren dat jullie hadden toegezeg dat dit geen mama-blog of zwangeren-blog zou worden, met de zwangerschap van Willemijn. Valt dat een tegen…. Nu ga zelfs jij er over schrijven Martine. Heel erg jammer, voor lezers die dit niets vinden, valt het nogal op dat in ieder artikel wel ergens wordt gerefereerd aan de Willemijn haar zwangerschap of er zelfs hele artikelen aan gewijd worden. Dit klinkt misschien erg negatief, naar is bedoeld (en beschouw het dus ook zo!) als opbouwende kritiek. Bij mij schiet een teveel aan dit onderwerp in het verkeerde keelgat

Rianne -

Deze blog heet dan ook niet voor niet ‘2wmn – de PERSOONLIJKE lifestyle blog van Willemijn en Martine’. Persoonlijk dus. Inclusief zwangerschap. Als je het niet leuk vindt, blijf je toch weg of sla je dit artikel over? Het is niet alsof jij voor 2wm blogs betaalt en recht heb op bepaalde content..

Denise -

Natuurlijk komt je reactie wel negatief over… Ook al is het als opbouwende kritiek bedoeld, er zit niets opbouwends in. Het is geen mamablog, dan zou je alleen maar artikelen over de baby zien langskomen. Nu is het – in mijn ogen – prachtig verdeeld. Op LLG zul je er nauwelijks iets over terug vinden, maar dit is een lifestyleblog. Als je kijkt naar hoe vaak de baby artikelen worden gelezen dan zegt dat wel iets over de populariteit ervan! Er zijn blijkbaar veel (heel veel) mensen die het wel erg leuk vinden. Dus ja, jammer voor je…

Martine: ontroerend stuk!

Willemijn -

Hoi Daphne! Feedback is altijd welkom. :) We nemen je reactie mee, maar kunnen niet beloven er wat mee te doen. We vullen 2WMN in naar onze eigen ideeën/smaak, dat maakt 2WMN tot onze persoonlijke blog. Maar misschien vind je het wel prettig om te weten dat we de balans tussen zwangerschap en overige artikelen nauw in de gaten wordt gehouden en Martine en ik hier heel erg op letten. Tot nu toe was deze naar onze mening goed verveeld. Ik wil dan ook even je opmerking nuanceren dat er in ieder artikel gerefereerd zou worden aan mijn zwangerschap. Dat is namelijk niet zo. Er zijn ook genoeg artikelen online gekomen in de afgelopen weken waar niet 1 keer het woord zwanger of baby in gevallen is (ook van mij 😉 ). Op de homepage tel ik er 5 van de 10 bijvoorbeeld. Maar ik kan me wel voorstellen dat als je niets met het onderwerp hebt, het een beetje veel is. Zo heeft iedere lezer verschillende wensen en verwachtingen en we kunnen niet iedereen pleasen. Bedankt voor je comment!

Mariska -

Ik begrijp de opmerking wel, maar vind hem behoorlijk rottig geformuleerd. En ook net onder zo´n mooi artikel van Martine! Het is een lastig punt, want als je echt totaal niets met kinderen hebt dan voelt iets al heel snel als overexposure. Dat komt denk ik omdat je er in je dagelijks leven al veel mee geconfronteerd wordt, denk aan vriendinnen die zwanger worden, vriendschappen die compleet veranderen, familieleden die opmerkingen maken, schreeuwende en jengelende kinderen in het restaurants etc. De maatschappij accepteert het gewoon slecht als iemand geen kinderwens heeft. Dat kan wel leiden tot een behoorlijk gefrustreerd gevoel. Ik vind echter niet dat je dat gevoel altijd moet botvieren op een ander. Hoewel ik de comment van de bezoeker ook wel een beetje begrijp, vind ik het heel naar dat deze gemaakt wordt en zeker nadat je zoveel stress hebt gehad en nu eindelijk blij kan zijn!

Willemijn -

Ik kan goed begrijpen dat dat heel irritant is. :) Ik hoorde laatst over een blog van een vrouw die schreef over bewust kinderloos blijven en hoe het is om altijd met de vanzelfsprekendheid van kinderen krijgen te maken te hebben terwijl zij er zelf niets mee had. Jammer genoeg weet ik de naam niet meer. Maar ik vind het wel een interessant gesprek in elk geval haha. Geeft weer stof tot nadenken (en een artikel). 😉

Mariska -

Met rottig geformuleerd bedoel ik de opmerking van de bezoeker en niet die van jou he. 😉

Saar -

Ik zag deze reactie en ik wil gewoon even zeggen; Willemijn, ieder heeft zijn persoonlijke mening (de ene al beter geformuleerd dan de andere…). Naar mijn mening zijn de zwangerschapsartikelen precies goed verdeeld en ik vind het enorm tof om te lezen dat jullie zo gelukkig zijn. Als ik een kind zou verwachten, na even proberen en wat teleurstellingen, zou ik het van de daken willen schreeuwen denk ik! Ik kan al niet wachten om die schattige foto’s van jou, je baby’tje en alle mensen die je lief zijn voorbij te zien komen :-) Want komaan, dit is toch het liefste ooit? Ik hoop dat ik later ook een klein wondertje mag verwachten! Het is en blijft een persoonlijke blog en dit is nu eenmaal iets wat deze periode een erg groot deel inneemt in jullie leven. Ik hoop dat je deze dingen blijft delen met ons! Liefs x

Minka -

Daphne, ik heb ook niets met zwangerschap en/of het krijgen van kinderen. Ondanks dit gegeven vind ik het interessant dat W&M hierover schrijven en leef ik oprecht met hen mee. Voor mij levert een houding van nieuwsgierig zijn en meeleven positiviteit op. Iets wat in elk geval mijn leven stukken leuker maakt. Het ‘verkeerde keelgat gevoel’ zegt veel over jou en wellicht een idee om eens zelfreflectie toe te passen?

Nicole -

Nou zeg, wat een zuur berichtje. Willemijn weet net een aantal weken dat ze zwanger is en het allemaal goed gaat met haar baby. Natuurlijk is ze helemaal in jubelstemming en Martine ook. Laat ze toch even lekker genieten en enthousiast zijn, dit zal vanzelf afzwakken wanneer ze wat meer gewend zijn aan het idee (qua blogposts).

Anne -

Daphne,

Willemijn en Martine zijn bloggers die heel open zijn met ons over alles! Ik leid af dat je de blog al even volgt en dat je het dus fijn vind om te weten wat er allemaal gebeurt in hun levens en hoe ze zich daarbij voelen. Anders lees je hun blog toch niet, denk ik. Maar waarom schiet dit dan plots in het verkeerde keelgat?

Stel jezelf eens in de plaats van Martine of Willemijn. Dit is toch een (heel groot) deel van hun leven vanaf nu! Dat leven dat ze met ons delen, en waar je voor kiest om het te volgen. Ik zou het jammer vinden moesten Martine en Willemijn-die altijd alles met ons willen delen, hoe gevoelig ook- plots dit ingrijpend gebeuren niet meer met ons zouden delen. Zelfs al interesseert een zwangerschap jezelf geen bal, accepteer gewoon dat dit belangrijk is voor hun… Ik heb zelf absoluut (nog) geen kinderwens maar ik ben zo gelukkig voor Willemijn! Ik weet, door hun blog te volgen, hoe gewenst dit kindje is. Ik weet dat er een reële kans was dat het mis liep.. Ik gun het Willemijn van harte!

Dat Martine hier “ook” over schrijft vind ik zeer normaal. Het is haar hartsvriendin die een kindje verwacht! Ook Martine’s leven zal ingrijpend veranderen! En de gevoelens die ze daar bij heeft zijn even goed deel van het persoonlijke leven van Willemijn en Martine! Ze moeten dus evengoed kunnen verschijnen op hun blog. Als sommige onderwerpen je niet interesseren dan lees je ze gewoon niet! Bovendien is het hoofdonderwerp in mijn ogen hier niet de zwangerschap zelf maar hoe Martine zich voelt bij deze gebeurtenis.
Ik vind dat jou reactie eerder het tegengestelde is van opbouwend. Je kan een onderwerp voorstellen wat je wel interessant lijkt zonder dat je de huidige onderwerpen (of 1 ervan) afkraakt. Maar ga niet gewoon tegen een gelukkige mama-in-spé en haar hartsvriendin zeggen dat jij niet wil lezen over hun gelukkige gebeurtenis en alle belevenissen daar rond. Want dat komt net negatief over. Of dat nu de bedoeling is of niet.

Marijke -

Wat mooi geschreven! Zit heerlijk te snotteren in mn zakdoek hoor :p Wat lijkt me dat fijn om zo’n beste vriendin te hebben en te zijn! Daar kan ik best jaloers op zijn! Geniet samen van de zwangerschap! Xx

Inge -

Tien, ik zit hier met tranen in m’n ogen.
Wat ongelooflijk mooi verwoord.
De rol van een beste vriendin mag niet onderschat worden, ik ben er zeker van dat Willemijn heel veel aan je steun heeft en de kleine uk kan zich geen betere tante wensen!

Liza -

Prachtig. In 1 woord prachtig.

Alana -

Waaw! Wat ontzettend mooi verwoord! Ik leefde helemaal mee in wat je geschreven hebt, en natuurlijk ga je Willemijn niet verliezen! Jullie zijn één van de beste vriendinnen op de hele wereld! Hoe willen jullie zonder elkaar? NOT haha.

xxx Alana

Steph -

Prachtig geschreven Tien, je bent een lieverd!

Naomi -

Mooi tien..! Raak er een beetje emotioneel van zelfs. Wat een prachtig mooie vriendschap hebben jullie toch! Xx

Kim | Notendopje.nl -

Wauw, echt heel erg mooi geschreven. Dat je hier zo eerlijk en oprecht over kan zijn zegt echt álles over jullie vriendschap. :) Ik denk dat het ook heel normaal is om dat soort gedachten te hebben als er een grote verandering aankomt. Het is natuurlijk ook gewoon een beetje raar, zo n megaverandering!! Maar hoe druk je je van te voren kan maken, hoe meer t mee zal vallen dat t allemaal vanzelf wel losloopt. Het is een proces waar jullie ook samen doorheen gaan en geen verandering van de een op de andere dag. Vind het wel echt een dapper verhaal Martine!

Sas -

Wauw! Wat ontzettend mooi geschreven. Ik snap helemaal je gevoelens. Paar jaar geleden zat ik namelijk ook in het zelfde schuitje. Ik kan je vertellen, onze vriendschap is nog steeds hetzelfde! En wat kan ik intens genieten van haar kindje.
Ik hoop dat je je zorgen steeds meer op zij kan zetten. Het gaat echt allemaal vanzelf en jullie rollen er langzaam in dat de situatie anders wordt
Dus heerlijk genieten van dit hele bijzondere gebeurtenis!:)

Lucindainwonderland -

Wat heb je dit goed verwoord zeg. Ik snap al die dingen wel… wat moet je doen, wat moet je zeggen… hoe gaat het verder? Ja het zijn toch dingen die in je hoofd spelen. Leuk om dit ook van jouw perspectief te lezen en nu ook eindelijk te snappen waar Gaai nou op slaat hahaha. xxx Lucinda

Natasja -

Mooi verwoord en geschreven Martine! En zo’n dier de hele tijd is prachtig! Een mooi verhaal om later te vertellen.

Anja -

Echt heel mooi geschreven!

Reageer ook