1 januari 2015

Nog maar een krappe maand tot 1 januari. Al een tijdje keek ik uit naar deze dag. De dag dat de voorbehoedsmiddelen in de prullenbak worden gegooid en we zullen proberen zwanger te worden. Spannend!

Photo Credit: naoyafujii via Compfight cc

(Voor wie benieuwd is: waarom 1 januari? Dat is lekker praktisch, in verband met de feestdagen waarop je graag een drankje nuttigt en ook nog eens lekker duidelijk voor onszelf 😉 ) 

Maanden lang keek ik luchtig en verheugd naar zwanger worden uit. Ik had er zin in en het kon mijn niet snel genoeg gebeuren. Tuurlijk, mijn chromosoomafwijking was ik niet vergeten en ik was me heel bewust van wat ons mogelijk te wachten staat. Toch was de verheugenis groter dan de onzekerheid en angst voor datgene wat ons te ook te wachten kan staan. Maar de laatste weken komt de dag angstvallig dichtbij…

Ik google dingen als ‘Hoe voelt een miskraam’, ‘Miskraam en chromosoomafwijking’, ‘Curettage’ en ‘Vlokkentest’. Om teleurstellingen te voorkomen zeg ik tegen mezelf dat ik niet moet verwachten dat het bij de eerste keer raak is. Dat is immers bij heel weinig stellen maar zo. Ook zeg ik tegen mezelf dat ik niet moet staan gaan juichen bij de eerste de beste positieve zwangerschapstest. Misschien gaat het wel mis? Die kans is immers behoorlijk aanwezig, legde de arts uit.

Af en toe kom ik terecht in een negatieve spiraal en betrap ik mezelf er op dat ik zit te doemdenken. Dan zie ik mezelf over 3 jaar nog altijd zonder dikke buik en kind-loos op Oud & Nieuw het nieuwe jaar in proosten, met slechts één prangende wens: een kind.

Djurre kijkt er een stuk luchtiger tegenaan. Hij zegt: ‘Tuurlijk moeten we blij zijn als je zwanger bent. Stel je voor dat het wél goed zit, dan leef je de eerste 3 maanden voor niets in angst! Dat is zonde.’ Hij vindt dat we er met veel optimisme naar moeten kijken want ‘Waar doen we het anders voor?’. Ik bewonder zijn optimisme, maar zeg ook ‘Het is niet jouw lichaam waarin het gebeurt.’. Hij hoorde de arts zeggen: ‘Het kan de eerste keer raak zijn’. Terwijl ik enkel het tweede gedeelte, van de zin hoorde: ‘…maar ook nog 5 jaar duren’. Normaal ben ik de optimist, hij de pessimist. Maar als het om zwanger worden gaat verdwijnt mijn optimisme als sneeuw voor de zon, terwijl Djurre ervan overtuigd is dat we de moed niet moeten verliezen.

Ondertussen lees ik op fora verhalen van andere stellen met chromosoomafwijkingen. De ellende is hun niet bespaard. Twee, drie, vier, soms wel acht (!) vroege of late miskramen. Op die momenten zakt de moed me in mijn schoenen. Het verlangen naar een kindje is er nog steeds, maar de zin in zwanger worden is op dit moment flink bekoeld.

Laatst stond ik nog met een trillende onderlip af te drogen bij het aanrecht. Ik weet dat ik er niets aan kan doen, maar soms wint de emotie het van mijn ratio en voel ik me schuldig omdat zwanger worden eigenlijk helemaal niet leuk is in ons geval. ‘Het ligt aan mij, met mij is iets mis. Dit is mijn schuld!’, snik ik dan.

Gelukkig vind ik daarna snel weer mijn rationele instelling terug en pep ik mezelf op. ‘Je weet niet hoe het zal gaan, alles is mogelijk’. Ik houd niet van zieligdoenerij en pessimisme. ‘Altijd van het positieve uit gaan’, roep ik nota bene zelf altijd tegen anderen. Maar soms denk ik wel: Hoe blijf je positief zonder teleurstellingen te voorkomen? En hoe ga je iets wat je zo graag wilt, enigszins relaxed tegemoet?

Voor nu, zo heb ik mezelf voorgenomen, ga ik genieten van deze decembermaand. Met hier en daar nog een glaasje wijn, gerookte zalm in overvloed en seks zonder het nalekken van sperma (Oke, sorry, TMI! 😛 ). Op 1 januari zien we wel weer verder.

Deze blog heb ik, zoals je kunt lezen, ver voor de publicatiedatum geschreven. De komende tijd zullen er misschien meer van dit soort blogs aan komen. Ik publiceer ze wanneer ik het gevoel heb dat ik het wil delen. Ik hoop dat jullie ze kunnen waarderen, ondanks dat ze niet helemaal ‘live’ zijn. :)

111 reacties

Pingback: Zwanger?! - 2WMN

Sanne Klompmaker -

Lieve Willemijn,

Ik hoorde van Irene over jullie tweede website, Gefeliciteerd!!! Dat maakte mij natuurlijk ook nieuwsgierig dus even rond kijken. Wat schrijf jij prachtige stukken! Ik belande bij jou verhalen over zwangerschap. Heftig maar wat dapper dat jij dit deelt met de wereld. Ik hoop voor jullie op een gezonde zwangerschap! Jij wordt zeker de aller liefste en beste moeder voor jullie toekomstige kindje!!!

Liefs Sanne

Nelleke -

Wat spannend (en niet te vergeten: leuk)! Dat het ook hartstikke leuk is vergeet ik zelf nog wel eens. Ook wij proberen zwanger te worden (sinds september ’14). Het moeder willen worden is zo’n bijzonder en sterk gevoel dat het inderdaad soms ervoor zorgt dat je een traantje laat. Heel herkenbaar, en niks mis mee.
Dat het medisch een beetje moeilijker zit is lastig, en spannend. Ik duim heel hard voor jullie! Zelf word ik binnenkort ook doorgestuurd naar de gyn. Ik heb coeliakie (gluten intolerantie) en recent onderzoek heeft aangetoond dat er een sterk verband is tussen onvruchtbaarheid, 8x meer kans op miskramen en coeliakie. Dat wetende maakt het wachten en hopen allemaal nog meer onzeker…

Isa -

wat knap dat je hier over schrijft, al jullie lieve kijkers zullen duimen en dan zal het zeker goed komen vooral met zo’n leuk stel! zorg ervoor dat je de spanning wel gezond houd en ik wens jullie veel geluk en succes ;))

Renske -

Ik kan wel begrijpen dat je je zo voelt. Als je 16 bent maak je je daar helemaal geen zorgen om, dan ben je alleen maar bang dat je per ongeluk opeens zwanger bent. Maar als je eenmaal hebt besloten dat je kinderen wil, dan is alles opeens zo eng. Wat als het niet lukt? En dan heb je ook nog eens een achtergrond die het moeilijker maakt… Ik hoop zo dat het goedkomt bij jullie! Ik denk het wel :)

Tessa -

Een beetje verwarrende (tot ik het einde las), maar mooie blogpost! Ik wens je alle geluk toe de komende tijd!
Een quote waar ik bij leef: Bereid je voor op het slechtste, verwacht het beste.
(Engelse variant: Expect the best. Prepare for the worst)

Lifesabout -

Hoi Willemijn
Knap geschreven en ontzettend herkenbaar die onzekerheid. Ik heb 4 jaar moeten wachten op Sarah (3 miskramen hiervoor gehad) Ik bleek na veel onderzoek een auto immuunziekte te hebben waardoor ik bloedverdunners moest slikken.
Ik herken je angst, onzekerheid en trillip. Ook ik zag het gebeuren dat we nooit papa en mama zouden worden.
Om je heen lijkt iedereen ouders te worden en zie je alleen maar dikke buiken.
Laat je niet gek maken, probeer altijd de moed erin te houden. Dat is moeilijk en lijkt soms onhaalbaar, maar het is zo belangrijk. Je ziet aan mijn dochter: de wonderen zijn de wereld niet uit. Hou vol, veel succes maar ook veel plezier (net zo belangrijk) blijf praten met Jurre en als je er ooit over wilt praten/mailen wat dan ook, weet je mij te vinden.

Chelsea -

Wat dapper en mooi geschreven Willemijn. Ik waardeer jullie blog(s) heel erg, jullie zijn in de artikelen altijd oprecht en dat vind ik mooi. Ik heb er nog geen ervaring mee, maar ik weet dat zwanger worden niet altijd rozengeur en maneschijn is. Bij deze wil ik jou en je man een (virtuele) hart onder de riem steken. Blijf positief en dan zal er hopelijk snel iets moois in je buik groeien. Sterkte, succes en vooral geniet! Veel liefs

Natascha -

Zo mooi dat je dit deelt. Er zijn te weinig blogs en magazines die zulke verhalen posten (en dan zeker niet verhalen van en over het vrouw zijn) Jullie inspireren me echt enorm om ook iets te ondernemen. Hopelijk kan ik op een dag mijn gedachten voldoende op een rijtje zetten om zulke pakkende dingen te schrijven als jij en Martine vaak doen. x

Ik wens je nog heel veel succes op je reis naar het moederschap. xxx

Lien -

Wat een spannende tijden he.. Ik herken wel veel, maar mijn situatie is wel anders. Ik vind het super om hier over te lezen. Ik ben zelf begonnen met een soort dagboekje typen. Wel voor mezelf hoor. Al zou ik nu willen dat ik het ergens online kon gooien, al was het alleen maar om te horen dat ik niet de enige ben.
Bijna een jaar geleden stopten wij met de pil. Ik wilde al eerder maar manlief nog niet. We zouden gaan trouwen en hij wilde het risico niet lopen dat ik dan zwanger zou zijn. Als we toen hadden geweten wat we nu weten waren we wel eerder gestopt.
Ik heb kort geleden te horen gekregen dat ik PCOS heb en dat het zonder medische hulp zeer waarschijnlijk niet gaat lukken. Mijn lichaam weet niet hoe een eitje gerijpt moet worden en hoe een eisprong werkt. Zeg maar.
Ik ben nu begonnen met medicijnen en hormonen en dan mogen we steeds weer terug naar het ziekenhuis om te kijken hoe het gaat. Van gewoon spannend zwanger worden naar op een stoel met een echoapparaat in je fluit met je vent die op een schermpje kan loeren naar mijn eierstokken, het zijn net schommels heb ik begrepen, wie had dat gedacht. Ik vind het zo jammer dat het zo moet. Dat we niet gewoon meer kunnen genieten van spannende tijden en dat we straks verplicht moeten seksen ook al heb ik hoofdpijn of hebben we al een planning of nou ja je snapt het wel.
Geen idee waarom jou verhaal mij het gevoel geeft dat ik ook wil delen.
Misschien helpt het dat je weet dat je niet alleen bent. Iedereen heeft zijn eigen verhaal.

Everything will be okay in the end. If it´s not okay, it is not the end!

Willemijn -

Hoi Lien! Ik vind het fijn om te lezen dat je wat hebt aan mij stuk. Ik ervaar heel veel steun wanneer ik dit soort stukken publiceer, maar de gedachte aan dat ik ook steun terug kan geven vind ik heel fijn. Blijf je stukjes hier lekker plaatsen, je hebt jezelf, mij en heel veel anderen ermee! :) Veel succes!

Suzanne -

Wat een spannende tijd…
Hier ook de beslissing genomen om te stoppen met de pil. Dit is ondertussen alweer 14 maanden geleden. Tot nu toe nog steeds niet gelukt. En inderdaad iedere maand weer opnieuw die teleurstelling.
Wat ik hier boven ook al las, met overgewicht is de slagingskans kleiner en ja daar ben ik er ook 1 van. Mijn vriend is nog steeds erg optimistisch en ik veel minder omdat ik bang ben dat het aan mij ligt. In de tussentijd een hele moeilijke situatie gehad in een familie die erg confronterend was/is…
Hopelijk is het bij jullie snel raak en kunnen we je feliciteren.

Lien -

Ben je al bij de huisarts geweest? Je mag vanaf 12 maanden naar de huisarts. Vaak is er toch meer aan de hand als het niet lukt.. Het ziekenhuis kan dan juist de oplossing geven.

Suzanne -

Nog niet maar we hebben het er al wel over gehad. Dit is inderdaad de volgende stap die we gaan nemen.

Mariska -

Heel veel succes! En probeer idd te genieten, hoe lastig dat soms ook is. Hier heeft het 6 maanden geduurd (en nu 13 weken zwanger) en vond elke keer die tijd rond de ongesteldheid toch wel spannend. Uiteindelijk proberen om niet te vroeg te testen elke maand, om teleurstelling te voorkomen (dus minstens 7 dagen wachten ofzo).
Hier nog een blogje dat ik tegenkwam dat je misschien interessant vindt: http://www.kiwienzo.nl/tips-om-zwanger-te-worden/

En laten we hopen dat je snel goed nieuws hebt :)

Eilish (artisticstateofmind) -

Bijzonder dat je dit alsnog wilt delen, dat vind ik echt heel erg dapper! Geef vooral niet op ! <3

el -

Oh en wat ik ook nog wilde zeggen, super goed en stoer van je dat je hier zo open en eerlijk over schrijft. Ik denk dat heel veel vrouwen er niet makkelijk over praten en zich schamen als het moeilijk gaat of als er wat aan de hand is. Hiermee laat je anderen ook zien dat er niks is om je voor te schamen!

Willemijn -

Bedankt voor je comment! :)

el -

Spannend! Heel veel succes gewenst en heel cliché, geniet inderdaad van de ‘ik wil zwanger worden’ periode.
Ikzelf ben in feb 2014 gestopt met de pil (na ruim 15 jaar gebruik) heeft enige tijd geduurd voordat ik ongesteld werd en daarna helaas nog heel wat aantal keren ongesteld werd. Totdat het ineens raak was! (Inmiddels 14 weken zwanger)
Tijdens het ‘proberen’ had ik ook wel van die gevoelens die je beschrijft (mijn moeder heeft een heel ingewikkelde voorgeschiedenis gehad met zwanger worden) en ik zag mezelf soms al door de molen gaan (wat ik natuurlijk met alle liefde zou doen als dat nodig was)
Zo bijzonder als het ineens raak is! Dat gevoel, wat er dan door je heen gaat, niet te omschrijven, dat moet je echt zelf voelen.
Achteraf vind ik het een mooie periode geweest (11 maanden vanaf stoppen met de pil) om te wennen/ voor te bereiden. We zijn er helemaal klaar voor en kunnen niet wachten en kijken uit naar alles wat komen gaat.
Natuurlijk is het gaaf om heel snel en onbezonnen zwanger te worden. Achteraf vind ik het zoals het bij ons is gegaan, heel speciaal en voel het echt als een wonder :-)

Hilde -

Lieve Willemijn, heel veel succes en ook plezier (!) de komende tijd. Ik hoop dat je er ook van kan genieten, ik kan me voorstellen dat het een bijzondere periode is; de tijd waarin je hopelijk alles voor de eerste keer gaat meemaken. Ook de voorpret ( no punt intended) en iets waar je met z’n tweeën voor gaat, hopelijk wordt jullie band nog hechter.

Xaviera -

Wat mooi dat je dit deelt met ons, erg knap dat je zo open bent. Het is zo fijn dat jullie op 2WMN overal over praten. Ik hoop dat je gauw met een kindje in je buik mag rondlopen Willemijn, het is je heel erg gegund! X

Andrea -

Wat knap dat je dit zo open deelt!! Ik duim met jullie mee voor een mini Willemijn of Djurre :)

Simone -

Ik vind het stoer van je dat je hier zo open over bent. Want ik kan me voorstellen dat je dit erg aan kan grijpen en dat dit inderdaad niet altijd een feestje is, voor jou/jullie. Toch denk ik dat het juist goed is om zo iets te delen. Er zijn veel meer mensen die zich in jou herkennen en hier misschien troost uit kunnen halen.
Toch moet je proberen te genieten van deze tijd en ik wens jullie al het geluk toe!

shna -

Spannende tijden he! En het blijft spannend. Ik zal voor jullie duimen!

Lotte -

Als je kind krijgt dan ga je toch niet stoppen met LLG en 2wmn? Dat zou ik namelijk erg jammer vinden.

Willemijn -

Nee joh, tuurlijk niet! Neverrrr! 😀

Leonie -

Niet ‘live’, maar toch vind ik, voornamelijk het onderwerp over zwanger worden en evt. kinderen krijgen altijd fijn om te lezen en je te volgen.
Fijn dat Djurre zo positief is, daar zal je vast een hoop steun aan hebben :)
Hopelijk gaan jullie een goede tijd tegemoet! (enne… niet te druk maken, dat is zeker niet goed 😉 )
X

Fleur -

Wat ontzettend goed geschreven! Ik vind het heel bijzonder om zulke artikelen te lezen niet veel mensen doen dat! Geef de hoop nooit op als het mis gaat.

xx

Caitlin -

Je blogpost ademloos zitten lezen, ik dacht echt dat je op het einde zou schrijven dat je zwanger bent! Hopelijk voor jullie is het snel raak…

Nynke -

Het lijkt me echt zo lastig als je hier steeds rekening mee moet houden in je kinderwens.. Wat hebben wij het dan makkelijk gehad. Pil de deur uit en nadat we er echt voor gingen was ik in een maand of 3 zwanger. Alsnog wel wat angst voor een miskraam omdat ik wat kleine bloedingen had, maar van tevoren heb ik hier nooit bewust rekening mee hoeven houden.

Voor jou en alle meiden in zo’n situatie, hoop ik echt dat het jullie snel gegund is om een goede zwangerschap te krijgen en een gezond kindje te mogen krijgen!

Miriam -

Knap dat je hier zo eerlijk over schrijft, ik duim met jullie mee!

Melissa -

Wat mooi dat je dit zo met ons deelt. Het enige advies wat ik mee wil geven is: Praat jezelf alsjeblieft niet gek met al het; ja maar wat als. Natuurlijk moet je daar in voorbereid zijn en dat ben je zo te lezen meer dan genoeg. Als het zover is probeer dan lekker te genieten en jezelf niet down te praten met mogelijk gevolgen. Die gelden uit eindelijk voor iedereen.

Ik zal heeeeel hard voor je duimen. Ik wens je/jullie alle geluk van de wereld.

X -

Ik reageer normaal nooit maar wil nu toch even iets kwijt. Ik ben onlangs meteen de eerste keer proberen zwanger geworden. Ik had me ook erop ingesteld dat het fout zou kunnen gaan, tot we een echo kregen waarop we het hartje hoorden. Helemaal gelukkig natuurlijk. Bij de termijnecho bleek het hartje echter gestopt te zijn met kloppen. Dit was echt hels, ik heb gekozen voor pillen om een miskraam op te werken. Toen ik op controle kwam bleek er nog restweefsel te zitten en moest ik nog een kuur. Dit heeft zo veel meer met mij gedaan dan ik had verwacht. Ik wil graag weer snel zwanger worden alleen dat onbezorgde zal niet meer zijn. Ik weet nu al dat het vooral angst zal zijn de eerste weken, bang dat het nog een keer op een miskraam uitloopt. Ik hoop heel erg dat je er van kan genieten als je zwanger bent en dat je het niet mee hoeft te maken om een kindje te verliezen. Ik zou je echt aanraden niet veel verhalen van anderen te lezen. Ik heb mezelf er gek meegemaakt. Er bleek ik ons geval maar een half procent kans te zijn op een miskraam, dus kansen zeggen ook niet alles.

Marleen -

Spannend! Soms heb je pech en soms heb je geluk, zo gaat het leven nu eenmaal. Ik heb zelf altijd het idee dat positief denken vaak al de helft van het probleem oplost. Dus als je straks zwanger bent, vooral positieve vibes naar je baby zenden! Als er een miskraam komt, komt ie er sowieso en kun je er toch niks aan doen. Gewoon zoveel mogelijk genieten van elk moment, dan komt het allemaal wel goed! Natuurlijk is het voor een buitenstaander heel makkelijk praten, maar een hart onder de riem steken kan nooit kwaad, toch?

Robin -

Heel erg mooi geschreven! Ik gun het je van harte dat zoveel mogelijk ellende je bespaard zal worden, en hoop met je mee :)

Amelie -

Ik vind dit heel mooi én goed geschreven. Ik snap dat je dit graag wilt delen, ik vind het ook interessant en mooi om te lezen, dat daar hier ruimte voor is. Je helpt hier ook zoveel vrouwen mee, die misschien voor dezelfde dilemma’s staan.

Lisa's Beautybabbels -

Ik vind het zo heerlijk verfrissend dat je hier zo open over schrijft, jullie blog is echt zo’n aanwinst op het web! Ik duim met jullie mee, want wat gun ik het jou Willemijn dat je dit jaar al met een dikke buik mag rondwaggelen :)

Willemijn -

Lief!

Kimberly -

Ik vind het super knap dat je hier over schrijft! Ik hoop ook dat het bij ons heel snel zal gaan (als we er klaar voor zijn). Maar ja, dat heb je gewoon niet voor het zeggen helaas… Vertrouw (voorlopig) op je lichaam en vertrouw er op dat het ooit echt gaat gebeuren!

jose -

Ik ken je niet, maar volgens mij zou je een geweldige moeder zijn. Dapper dat je dit wil delen met ons! Ik vind dat de sfeer bij de reacties op 2wmn altijd verbazend positief en goed is, en ik denk dat dat mede komt door jullie open en nuchtere kijk op de wereld. Ik hoop dat we over een half jaartje het artikel der artikelen krijgen en dat je zwanger bent. (of je verrast ons volgende week met een shot van je zwangere buik, haha gefopt!) hihii. In ieder geval heel veel succes en ik denk dat al je lezeressen nu voor je duimen, moet toch ook wat opbrengen niet? 😉

Willemijn -

Wat een lieve comment Jose! Bedankt. Super dat jullie voor me duimen! Ik heb nu – ik zweer het 😉 – geen nieuws haha. Dus kom maar op met dat duimen! 😀

Anouk -

Wat een moed is er nodig om toch zoiets prive te delen met jullie lezers. Ik weet nog dat ik nog niet zo lang geleden een vlog zag waarin jij geen alcohol dronk en dat ik een comment achter liet of je niet iets moest vertellen. Ik hoop net als mijn voorgangers dat er snel nieuws te lezen is hier of mss maak je het bekend in een filmpje dat zou ook leuk zijn. Heel veel succes ik hoop dat t gaat lukken.

Marnel -

Ooh wat spannend!! Ik kan goed begrijpen dat het moeilijk voor je is, maar ik hoop dat je er toch kan van genieten. Veel geluk samen!! Nog heel wat anders: in de video op LLG waar je ons verteld dat je gaat trouwen zeg je dat kinderen nog lang niet zullen komen (tenminste, dat je er nog niet zo mee bezig bent dan nu)…moet je nagaan hoe snel zoiets kan veranderen.

Jacqueline -

Wat goed en knap dat je hierover schrijft. Mijn man en ik zijn ook per 1 januari gestopt met voorbehoedsmiddelen en ik ben zwanger! In 1 keer, dus het kan echt! Probeer positief te blijven. Bij mij speelt een chromosoom afwijking (hopelijk) geen rol, maar ik snap hoe je je voelt als het gaat om: lukt het ons wel? Zal het allemaal goed gaan? Ik duim voor jou dat het je snel gegund is om ook dat wonder in je buik te voelen!

Willemijn -

Gefeliciteerd met je zwangerschap!! Ik ben jaloers op je hihi! 😉

Nienke -

misschien moet het gewoon nu nog niet meteen gebeuren, ik las eens ergens dat het best is dat je drie maanden voordat je wil zwanger worden best stopt met drinken… Misschien is het een teken en gebeurt het over twee maanden? 😉 in elk geval wens ik je veel kracht Willemijn, en de hoop niet verliezen!

Jessica -

WOW wat knap dat je hierover schrijft! Spannend hoor! Ondanks dat het in jullie geval misschien anders is, het is ook gewoon een hele mooie tijd. Zelf deden we er een jaar over en dat was toen best heftig, maar achteraf is het prima. Ik heb vooral spijt van dat gestress iedere maand en denk wel eens, had ik maar wat meer lol gehad dat jaar! In ieder geval wens ik je heel veel geluk en succes (ehm dat klinkt misschien een beetje gek maar je snapt me ;))

Willemijn -

Hihi ik snap je! Ik hoor van meer mensen inderdaad dat ze het toentertijd als lang en slopend ervoeren en achteraf denken ‘Vanwaar de haast?’ Ik ga proberen dat ook te denken haha! 😉

anominis -

Het is gewoon spannend om te lezen omdat je geen idee hebt waar het naar toe gaat. Ik werk met mensen met een ernstig meervoudige beperking waardoor ik weet hoe de ergste graad van lijden is en dat maakt je bang want je wil een kind zoiets niey aandoen. Niet verantwoordelijk zijn voor Nog iemand op de wereld met zoveel leed . Maar ookal zal dat gebeuren kun je er alles aan doen de kwaliteit van leven hoog te houden en te beschermen. Het blijft je kind en daar houd je onbeperkt van

Simone -

Wat goed dat je hier over schrijft. En zoals sommige al schreven, het is gek dit te lezen terwijl ik hier zelf met een dikke buik rond loop en een gezonde, schoppende baby in mijn buik voel. Ik hoop dat het jullie ook snel gegund is, en dat je ondanks de chromosoomafwijking-angst toch kan gaan genieten van je zwangerschap op het moment dat jullie weten dat het gelukt is en je een positieve test in je handen hebt. Wij waren redelijk vlot zwanger (4 maanden) ondanks mijn overgewicht en nog wat andere dingen die ik liever niet hier deel. Iedere zwangerschap is anders en daar kan je helemaal niks op gelijk trekken. Je kunt niet zeggen: “Ja maar zij hadden ook die chromosoom afwijking, of zij was veel te zwaar, en ze waren al met 2 maanden zwanger! En wij doen er nu al 8 maanden over!” Blijf dicht bij jezelf en geef het de tijd. Succes!

Jessica -

Wat knap dat je er zo open over schrijft.
Heel veel succes en dat we binnenkort goed nieuws mogen lezen.
Blijf positief! :)

Renee -

Respect dat je hier zo open over schrijft. Ik vind het leuk en fijn dat jullie zo open zijn over alles! Heel veel geluk en succes! Geniet van deze lastige, hobbelige, maar ook mooie weg.

Aanhetlijntje -

Wat knap dat je zo open over je gevoelens, twijfels kan praten. Het taboe doorbreken. Ik wens jullie heel veel succes.

Debbie -

Ik vind het bewonderingswaardig hoe goed jij je gevoelens kan verwoorden. Echt heel knap. Zelf ben ik sinds eind september gestopt met de pil, niet omdat we zwanger wilden worden, maar meer omdat ik de pil niet meer wilde slikken. Half november zei mijn vriend dat hij het niet erg zou vinden als we toch wel een kindje zouden krijgen. Sindsdien zijn we ook gestopt met de condooms. Tot nu toe ook nog geen resultaat.
Ik kan me goed voorstellen dat het soms misschien frustrerend is dat het bij anderen heel snel gaat. Een vriendin van mij, was gestopt met de pil en binnen een week zwanger.
Maar dan denk ik altijd aan wat mijn moeder altijd tegen mij zegt; als het jouw tijd is komt het vanzelf.
Ik ben er zeker van dat dit voor jou ook geldt :)

Willemijn -

Hopelijk hebben jullie snel resultaat! Bedankt voor je comment! :)

Annemarie -

Lieve Willemijn,

Wat mooi dat je zo open bent en dat je samen met je man met dit avontuur bezig bent. Met een makkelijke zwangerschap achter de rug na redelijk snel zwanger worden (3 mnd) wil ik je op het hart drukken om wel te blijven genieten van deze bijzondere tijd. Ja, het is makkelijk praten, maar ook ik heb in het begin net iets teveel lopen stressen wat zo zonde is van je tijd en gezondheid. Ik gun het jullie zo, maar gun jullie ook nog de mooie tijd met z’n tweetjes. Veel succes maar ook plezier met jullie avontuur. Alle liefs, Anne

Willemijn -

Bedankt voor je comment! :)

mar -

Ik snap helemaal hoe je je voelt. Ik ben in mei 2014 gestopt met de pil en nooit meer uit mezelf ongesteld geworden. Heb al echo’s gehad, bloed geprikt. Helaas is er niks te vinden.
Die onzekerheid is vreselijk, iedere keer vraag ik me weer af waarom ik niet gewoon ongesteld kan worden zoals andere vrouwen. Het voelt ook echt een beetje alsof ik faal in het vrouw zijn.
Klinkt raar, maar zo voelt het echt.
Ik snap jouw gevoel en die tranen dus wel.
Ik hoop dan ook echt dat je op een dag met een mooi en gezond kindje in je armen ligt. Want dat gun ik jullie echt.
Het komt vast goed, heb er vertrouwen in! :)

Willemijn -

Ooh wat vervelend zeg! En nu? Ben je nu onder behandeling bij een gyn ofzo? Of moet je gewoon maar afwachten tot je ongesteld wordt?

mar -

Ik moest eventjes afwachten in de hoop dat ik toch uit mezelf ongesteld werd, dat het misschien gewoon erg lang duurt bij mij en in maart moet ik terug naar de huisarts voor verder overleg. Ben erg benieuwd dus!

Willemijn -

Spannend voor jullie! Hopelijk word je snel gutsend ongesteld hihi! 😉

Dolinda -

Heb ongeveer of gewoon hetzelfde als wat jij hebt. Nov ’13 gestopt met de pil (meer omdat ik al die hormonen zat was) daarna redelijk snel natuurlijke menstruatie gekregen tot mei, vanaf toen kwam het niet meer.
Natuurlijk ga je meteen naar de HA maar die vond het met 12 dagen nog geen probleem, ook niet toen ik vertelde dat ik altijd stipt op tijd was.
Pas in september nam hij mij serieus, en kreeg ik verwijzing naar gynaecoloog. Na de vele echo’s, bloedprikken en andere fijne (not!) onderzoeken is eruit gekomen dat het pcos is en voorlopig hormonen moet slikken om mijn menstruatie op gang te houden… Misschien kun je hier ook op aansturen bij je HA?

Martina -

Het is echt een hele rare gewaarwording om zo’n artikel van je te lezen terwijl ik zelf met een gezonde zwangere buik rondloop. Het moment dat je voor het echte voor kinderen gaat is zo bizar. Ineens kwamen de gedachtes wat als we helemaal geen kinderen kunnen krijgen? Ik vind het ontzettend verdrietig omdat het allemaal zo oneerlijk is. Ik hoop toch dat je het doemdenken ook een beetje los kunt laten en een plekje kunt vinden voor hoop. Ik kan me niet voorstellen hoe zwaar dit voor jullie moet zijn, maar ik denk dat je zeker moet blijven geloven in een gezonde afloop, anders is het hele proces alleen maar zwaarder. Wel prettig dat Djurre er anders naar kijkt, kan me voorstellen dat jullie daardoor ook veel aan elkaar hebben…. Ik hoop dat ik snel prachtig nieuws van je mag lezen, ik denk aan jullie!

cecarolien -

Hier dezelfde situatie, en wordt inderdaad even weer met beide benen op de grond gezet..
Hét zwanger zijn/worden is niet voor iedereen zo vanzelfsprekend, óók ik hoop snel mooi nieuws te lezen!
Grappige datum om met de pil e.d te stoppen..ik deed dat precies op dezelfde datum 1 jaar eerder :)

Willemijn -

Haha, wat leuk! Bedankt voor je comment! :)

Birte -

Wat knap dat je hier zo open over schrijft. Vind het altijd heel interessant om de dames van ik vrouw van jou te volgen in hun weg naar een kindje, nu komt jullie verhaal er ook bij. Heel bijzonder om dit zo een beetje mee te mogen ervaren.
Zelf denk ik ook veel na over kinderen. Ik kom in mijn werk veel stellen tegen waarbij zwanger worden moeilijk lukt of vrouwen met meerdere miskramen in hun verleden. Als verloskundige is dat best confronterend soms, zeker als je zelf in dezelfde leeftijd zit. Maar ik zie elke dag dat het ontzettend veel stellen zeker gegund is om een kleine te krijgen. Hoop dat jullie daar snel bij mogen horen!

Cindy -

Och meid, ik voel helemaal met je mee. Ik heb PCOS en er komt spina bifida voor in mijn familie, veel kansen op miskramen. Ik zou ook zo graag een kindje willen, maar ook ik zoek op internet en alleen de negatieve verhalen blijven hangen. De PCOS is wel stukken minder, volgens de gynaecoloog, en de kans is er dat ik zonder zijn hulp zwanger kan raken, maar ik ben ook geen 20 meer. Sinds dat mijn vriend en ik een huis hebben gekocht, is mijn kinderwens echt stukken sterker geworden. Ik volg je graag, fijn om te lezen, ook al is het voor jou minder leuk. Maar het komt goed, ik voel het!

Lindsay | lindsayvallen.nl -

Wat spannend dat je met terugwerkende kracht dit verhaal deelt! Ik weet nog dat wij het voor het echie gingen doen, zo raar! Ik vond het zelf heel leuk om niemand te vertellen van onze pogingen, zodat het echt ons geheimpje was. En bleef voor 5 maanden, want na 4 maanden was het “gelukt”. En zoals je weet is een gezond lijf zonder bijzonderheden ook geen garantie voor een zorgeloze zwangerschap, zelfs na de gevreesde 20 weken-echo. Maar zoals de gynecoloog tegen ons zei na de opname (gelukkig zingen we het tegen verwachting in toch alweer een hele tijd uit en hoop dat zo te houden ;-))
“Kinderen krijgen is altijd een risico, gevolgd door zorgen maken. Soms begint dat vroeg (zoals bij jou misschien), soms later in de zwangeschap (ja hoi hiero) en soms pas als ze er zijn”.
Dat vind ik wel een relativerende gedachte. En hopelijk mogen jullie samen een mooie baby maken en krijgen, het is jullie in ieder geval ontzettend gegund! Xxx

Willemijn -

Inderdaad een relativerende gedachte! Bedankt voor je comment Lins en toi toi toi! X

marie -

Op 1 januari 2015 ben ik bevallen van mijn eerste kind!
Hopelijk dat 2015 ook voor jou en djurre een mooi jaar wordt.

French -

Normaal gesproken reageer ik nooit, maar vanwege jouw openheid wil ik dit toch doen.
Allereerst respect voor jouw openheid rondom dit onderwerp. Onvruchtbaarheid en keuzes op dit vlak liggen nog enorm in de taboesfeer. Wij zijn beiden zo vruchtbaar als wat, toch lukte het niet om zwanger te worden. Ik ben nu na 6 iui’s en 2x ivf bij godsgratie zwanger van een meisje. Wat ben ik dankbaar! Maar ik herken zó je gevoel van de spanning van de eerste maanden. En ook de teleurstelling en verdriet als ik weer menstrueerde…. Hierboven staat een reactie van iemand die je waarschuwt om er niet teveel mee bezig te zijn, want dan raak je niet zwanger. Dat wil ik even nuanceren. Daarmee wordt geïmpliceerd dat het je eigen schuld is als het niet direct lukt (immers, als je er teveel mee bezig bent raak je niet zwanger). Dat is niet zo. Iedereen die stopt met de anticonceptie (en zéker jij!) is zich zéér bewust van iedere minuscule verandering die zich in haar lichaam plaatsvindt. Daardoor is het onmogelijk om er níét mee bezig te zijn. Zwanger worden en zwanger blijven is iets technisch, iets biologisch. Alleen onder stress zijn vrouwen iets minder vruchtbaar, omdat cortisol (stresshormoon) gemaakt wordt uit progesteron, wat een rol speelt vlak na de bevruchting. Maar wanneer je eenmaal zwanger bent, speelt stress geen rol meer bij verhoogde kans van een miskraam (daar is na WO II veel onderzoek naar gedaan). Dus laat je niets wijsmaken, zwanger worden is net Russische roulette, en 80% wordt gewoon binnen een jaar zwanger. En van die 80% is een heel groot aantal er, net als jij, enorm mee bezig! Lieve Willemijn, ik hoop met heel mijn hart dat je zo snel mogelijk twee streepjes ziet en er een prachtig gezond kindje op komst is. Liefs F.

Willemijn -

Bedankt voor je lieve comment French! En jij ontzettend gefeliciteerd met je zwangerschap!

Tamara -

Hoihoi! Geen idee of jouw comment voor mijn comment was bedoeld hoor. Maar ik voel me aangesproken 😉 Ik had het inderdaad over dat wanneer je er te veel mee bezig bent, je stress kunt ervaren. Dan wordt zwanger raken lastig. Ik weet er alles van, al ben ik zelf niet bezig met zwanger worden. Maar stress tijdens een zwangerschap heb ik het niet over en weet ik ook niks van. Ik bedoel het niet raar, maar ik wil mijn comment wel even verantwoorden. Ik wil absoluut geen discussie starten, dus vat het alsjeblieft op als een aanvulling :)
Liefs

Samantha -

Heel erg knap én mooi dat je hierover schrijft. Het lijkt me heel fijn dat Djurre zo positief blijft, dat is ook wel heel fijn voor jou. Dat geeft je toch wat meer steun! Ik gun jullie van harte een lieve baby <3 En dat gaat lukken, hou de moed erin en dan komt alles goed!

Esther -

Heel knap van je dat je dit met ons deelt. Dit vind ik zo prachtig aan de 2wmn blog, jullie ontzettend persoonlijke artikelen. Willemijn, ik hoop dat jullie (snel) ouders worden van een heel gezond kindje! Ik gun het jullie echt!

Margot -

Wat bijzonder dat je dit met ons deelt! En dat ze dan niet ‘live’ zijn, maakt natuurlijk niks uit. Ik hoop in elk geval van harte dat jullie een gezond kindje zullen krijgen zonder al et veel stress.

Lotte -

Jeetje Wil, wat kun jij je emoties goed verwoorden. Knap hoor, hoe je schrijft over het zo graag willen, maar er toch ook tegenop zien. Ik hoop met heel mijn hart dat jullie zwanger zullen worden van een gezond kindje en dat je je angsten dan snel overboord kunt gooien.

Esmee -

Wat enorm dapper dat je dit publiceert!
Maak jezelf niet te bang met die horrorverhalen, is makkelijker gezegd dan gedaan want ik weet hoe snel je in zo’n situatie omslaat naar negatief denken. En google maakt het er echt niet beter op…

Mij werd verteld dat ik geen eisprong heb zodra ik niet afval. Daarbij komt dat in de familie veel mis is gegaan met zwangerschappen waarbij ook bepaalde zaken erfelijk kunnen zijn. Hierdoor zakte mij de moed ook in de schoenen.
Ik wil al mijn hele leven moeder worden, dat schreef ik ook altijd in poezie albums e.d. dus dat ik bovenstaand nieuws hoorde was een hele donkere wolk.
Toch kan ik melden dat wonderen bestaan!!

1 hele kleine mini geruststelling: ik zocht ook info over de vlokkentest en werd er heel erg bang van maar ik weet inmiddels dat ze die test helemaal niet meer gebruiken!
Gaat nu via een bloedtest en een echo: De combinatietest.

Willemijn -

Hoi Esmee! Wat fijn zeg!! 😀 De combinatietest alleen voor de meest voorkomende afwijkingen overigens. Alle andere afwijkingen kunnen ze nu alleen nog maar opsporen met de vlokkentest of vruchtwaterpunctie. :) Maar daar ben ik het minst bang voor hoor, de risico’s zijn zo klein (veel kleiner dan mijn kansen op een gehandicapt kindje in elk geval). Bedankt voor je comment! :)

Miranda -

wat mooi dat je er zo open over bent. Ik vond dat heel spannend, maar een tijdje geleden besloot ik jouw goede voorbeeld te volgen en ook open en bloot mijn verhaal over onze kinderwens te delen.
Dus zeker doen, je inspireert er vast nog meer mensen mee:)

Heb geduld en probeer zo positief mogelijk te blijven, ik weet uit ervaring dat dat niet altijd makkelijk is, maar wel heel erg kan helpen:) ik ga heel hard voor jullie duimen!

Helena -

Wauw! Wat knap dat je hier zo open over schrijft Willemijn!
Heel toevallig schreef ik vandaag een blog met hetzelfde thema. Ik raakte vorig jaar oktober zwanger, maar het bleek een buitenbaarmoederlijke zwangerschap te zijn. Mijn lichaam kon het zelf niet oplossen en uiteindelijke belande ik met een gescheurde eileider en een hoop bloed in mijn buik op de operatietafel. Ik had dat zo niet verwacht! Ik ben jong en gezond… Een zwangerschap gaat in ieder geval niet vanzelf!
Een volgende zwangerschap zie ik op dit moment nog niet helemaal zitten. Ik ben bang voor een herhaling. Dus ik snap het helemaal als je zegt dat je bang bent, voor de eerste maanden. En het natuurlijk kunnen we dan allemaal heel lief te je zeggen ‘geniet er gewoon van en laat het los’, maar hé, zo makkelijk gaat dat natuurlijk niet!
Hoe dan ook lieve Willemijn, ik voel met je mee en wens je het allerbeste toe!!
Veel liefs

Willemijn -

Ooh wat naar Helena! Ik kan me helemaal voorstellen dat je het nu even niet ziet zitten! Ik ga je blog even lezen. :)

Helena -

Wat lief van je! Ik heb je vragen onder mijn blog beantwoord.
Liefs!

Tamara -

Lieve Willemijn. Weet je zeker dat je een vrouw bent? Je hebt namelijk wel ballen nodig om dit te publiceren. 😉 Ik heb een traan gelaten bij het lezen van deze blog. Mijn vriend en ik hebben ook een kinderwens. Wij moeten alleen nog geduld hebben tot wij een kind echt iets kunnen bieden. En dan komt ook voor ons de tijd vol spanning. Ik zal ook niet makkelijk zwanger kunnen raken vanwege een afwijking. Ik duim voor je mee, al wil ik je echt iets belangrijks meegeven. Zwanger raken zal niet lukken als je er te veel bij stil staat. Ik snap dat het lastig is, al helemaal als je zelf de controle wilt houden. Maar je verpest je hormonen voor nu. Laat het een beetje los en probeer er van te genieten en net als Djurre positief te zijn. Dat zal echt helpen. Ik heb moeite om het te verwoorden, maar ik bedoel het echt lief. Hou je koppie er voor Willemijn & Djurre! <3

Olga // teamconfetti -

Wat bijzonder dat je zoiets persoonlijks met ons wil delen. Ik hoop dat de reacties je kracht geven en dat er ook genoeg verhalen langskomen waarbij het wél goed ging. De wonderen zijn de wereld nog niet uit. En je bent nog piepjong, dus van die tikkende klok heb je nog even geen last. Hang in there en veel succes!

Madelaine -

Wat mooi en bijzonder geschreven.

Dita -

Wat mooi dat je dit deelt met ons. Zo persoonlijk, zo knap! Ik wil binnenkort ook stoppen met de pil dus erg fijn om hier dingen over te lezen

Nicky -

Wat een grote stap en wat spannend! Doemdenken heeft natuurlijk geen nut, maar is wel heel logisch. Je wilt natuurlijk op alle scenario’s voorbereid zijn, en in jouw geval zitten daar meer minder rooskleurige varianten bij dan bij anderen. Ik hoop dat je alles rustig over je heen kunt laten komen (letterlijk 😉 ).
Heel veel succes in ieder geval! Dat je snel en voorspoedig zwanger zult zijn van een prachtig kindje!

Tine -

Ik leef enorm met je mee! De persoonlijke posts zijn heel leuk geschreven en grijpen je als lezer echt mee.

iooon -

Ah meisje toch. Hoe makkelijk je vooraf bedenkt dat je nuchter gaat blijven. Ik dacht dat ook maar toen ik het wilde heb ik ook wat tranen gelaten. Ik gun het jullie zo hard. Maar je kunt het niet afdwingen. Kon het wel, deed ik het voor jullie zeker.

Kim -

De cliché-praat, maar het is wel écht waar: Probeer toch zo veel mogelijk positief te denken, dat gaat ook een invloed hebben op je lichaam. Oh lieve Willemijn, wat wens ik jou en Djurre toch zo erg een kleine, gezonde baby en een zorgeloze zwangerschap toe.

Willemijn -

Bedankt voor je comment Kim! :)

Laura -

Ik vind het echt heel speciaal dat jij ons hierin mee neemt Willemijn! Ik leef zo met jullie mee, en hoop zo dat het gaat lukken. Toen ik het begin van het artikel las dacht ik: hoooooo maar het is al 1 januari geweest! Later besefte ik me pas dat het nemen van een kind in de meeste gevallen niet zo snel gaat, zoals je al beschreef. Heel veel succes jullie twee, ik gun het jullie van harte!

kelly caresse -

Wat mooi en bijzonder hoe je ons wilt meenemen in dit proces, knap hoe je zo je gevoelens kunt verwoorden. Zwanger worden en moeder worden vond ik heel eng, als control freak zijnde, normaal kun je op zoveel dingen je controle uitoefenen en de touwtjes in handen nemen en zodra je zwanger bent of wil worden dan heeft alleen het ‘lot’ die macht. Ik wil jullie heel veel geluk, succes en gezondheid wensen in deze weg :)

Madebyuna -

Heel bijzonder hoe je hier zo open over bent! Ik maak van dichtbij ongeveer hetzelfde mee bij een vriendin en je merkt als jij er over bent dan komt iedereen met zelfde soort verhalen. Heel mooi is dat om te zien:) Een kindje krijgen is voor niemand van vanzelfsprekend, ondanks je chromosoom afwijking moet je maar zo denken het is voor iedereen die zwanger wil worden een onzekere periode. Het is bij zoveel mensen die zomaar bij de eerste keer raak! Heel veel sterkte & succes, maar hopelijk ook veel plezier:)

Madebyuna -

* niet zomaar raak.

Lauriëtte -

Natuurlijk kunnen we dat waarderen. Vind het heel erg mooi hoe open je er over schrijft. Hou je ons op de hoogte? Succes! 😀

Lisa -

wat super dat je hier over schrijft
Het heeft bij ons een jaartje geduurd
Ik had jarenlang de pil geslikt en mijn lichaam moest eerst daar aan wennen
Ik heb toen de Persona gekocht, aan de hand van staafjes meet je dan je vruchtbare moment, 1 x getest en het was raak!

Iris | Todayslipstick -

Wat een heftig verhaal, erg knap dat je dit met ons wilt delen. Ik snap Djurre’s optimisme wel, als je zwanger bent wil je genieten van elk moment van jullie kleine wondertje. Ook snap ik jou, dat je je nog niet teveel wilt hechten, stel dat het fout gaat.. Ik wens jullie heel veel succes en geluk!
Liefs, Iris

Amber -

Ik vind het heel knap van je dat je zo open bent. Ik kan mij voorstellen dat je met jou verhaal heel veel vrouwen helpt die door hetzelfde gaan en veel steun vinden bij het idee dat ze niet alleen zijn!

Josianne -

Ik vind het ontzettend knap dat je hier zo open over schrijft! Ik weet zeker dat je niet de enige bent met deze angsten, dus goed dat je het deelt!

Anniek -

Wauw, wat is dit mooi geschreven Willemijn. Echt waar, het raakt me echt, ondanks dat ik nog maar 16 ben. Behoorlijk heftig lijkt me, om zo’n chromosoomafwijking te hebben, en altijd dat idee van ‘misschien lukt het wel niet’ met je mee te moeten dragen. Wel super hoe Djurre je er boven houdt met zijn optimisme! Heel veel sterkte, en just go for it. Liefs Anniek

Lenneke -

Ik blijf het zeggen: ik vind het stoer dat je hier zo open over schrijft. Hopelijk lezen we snel dat jullie een kindje krijgen! :-) Veel succes! (Ik ben me ervan bewust dat het heel raar klinkt, maar ik weet niet hoe ik het anders moet verwoorden.)

Willemijn -

Hihi thanks! 😉

Marjolein -

Toen ik begon met lezen, had ik zo de hoop dat jullie zwanger zouden zijn van een prachtige en gezonde baby. Ik hoop echt dat dit alsnog binnenkort van toepassing is! Ik gun het jullie van harte <3
Je bent sterker dan je denkt, Willemijn. Het komt goed!

Willemijn -

Lief, bedankt!

Liset - Beautydagboek -

Wat knap en bijzonder dat je dit wilt delen. Ik snap je zorgen omdat je voorbereid wilt zijn op wat er eventueel kan komen. Je weet voor jezelf de feiten, maar laat je jezelf er niet gek door maken. Zie het als iets wat mogelijk is, maar helemaal niet zo hoeft te zijn. Probeer inderdaad die vrolijke hormoontjes in je lichaam de baas te laten zijn, zodat ze je kunnen helpen om gezond zwanger te raken :). Heel veel kracht, liefde en sterkte gewenst!

Willemijn -

Bedankt voor je inspirerende comment, je hebt helemaal gelijk!

Joyce -

Pfff, lastig hoor. Wij zijn inmiddels ook ruim een half jaar aan het proberen, tot nu toe nog zonder succes, helaas. Mijn man is enorm optimistisch, maar ik ben ook heel bang dat het niet lukt of er wat mis is met een van ons tweeën. Tel daarbij op dat ik ook een behoorlijk overgewicht heb wat het niet makkelijker maakt en baby’s die bij vriendinnen maar lijken aan te komen waaien.. tsja, helaas snap ik je frustratie wel. Wij hebben dan wel niet (iig niet bekend) de chromosoomafwijkingen die ook meespelen, maar het is gewoon zo’n onzekere tijd. Elke maand lijk je ook bijna gekke dingen te voelen waardoor je dingen gaat denken, je lichaam kan je zo voor de gek houden! Wat ik ook graag nog even wil zeggen is dat ik alle mommyblogs hartstikke leuk vind om te lezen, echt waar! Maar veel lees je over meiden die binnen no time zwanger zijn en een leuke goede zwangerschap hebben gehad. Ook een redelijk vertekend beeld. Hierbij wil ik niemand voor het hoofd stoten overigens, juist blij voor ze! Maar helaas is het allemaal niet zo vanzelfsprekend..

Willemijn -

Het is inderdaad een hele onzekere tijd, zeker wanneer het voor je gevoel op een gegeven moment langer gaat duren! Hopelijk schieten jullie binnenkort raak! :)

Annemiekish -

Zo knap dat je hierover schrijft, dat je het wilt delen met ons en ons zo in principe meeneemt in het proces. Ik hoop binnenkort goed nieuws te kunnen lezen, want ik wens jullie natuurlijk een lieve, gezonde baby toe, en alle geluk van de wereld. Heel veel succes én sterkte. Probeer er in ieder geval een beetje van te genieten! <3

Reageer ook