Uitstellen

Mijn hele leven heb ik er al last van: uitstelgedrag. Ik heb er zelfs als straf een keer een extra reflectieverslag over moeten schrijven op het HBO. Met de jaren dacht ik dat het wel beter zou worden. Nee hoor!

Bron foto

Uitstellen houdt in dat je alles wat je af moet maken op het allerlaatste moment doet. Precies voor de deadline. Drie weken van tevoren al geleerd hebben voor dat tentamen? Een week ‘te vroeg’ je portfolio inleveren? Je huis al minstens drie dagen aan kant hebben voordat de verjaardagsvisite komt? Haha! Grappenmaker.

Ik heb drie zussen, waarvan een net zo’n gigantische uitsteller is als ik. Wij schelen 18 jaar en lijken qua innerlijk/uiterlijk ook nog eens op elkaar. Het had mijn tweelingzus kunnen zijn. Ik dacht dat mijn uitstelgedrag met de tijd wel over zou gaan. Laatst zat ik met haar aan de keukentafel onder het genot van een rood wijntje eens te kletsen over ons uitstelgedrag. ‘Doe jij dat nu nog steeds of heb je inmiddels geleerd om het ook een keer zonder stress af te hebben?’, vroeg ik haar. Inmiddels is ze namelijk 44 en ik vroeg het om misschien nog hoop te hebben voor de toekomst als  chronische uitsteller. ‘Ben je gek’, zei ze. ‘Op het moment dat ik een nieuwe Zumba les moet geven sta ik een uur van tevoren nog even snel de pasjes door te nemen voor de spiegel.’ Ik kwam niet meer bij van het lachen, want het is zo herkenbaar.

Maar mijn moeder doet het ook. Als zij naar gitaarles moet ‘s avonds staat ze nog snel een half uur (!) van tevoren snel het liedje te pingelen wat ze moest oefenen en waar ze de hele week de tijd voor had. Ze oefent dan samen met haar gitaarleraar en nog iemand anders en dan zegt ze tegen de leraar dat die ander wel eerst mag. Oftewel: dan kan ze nog even stiekem met die ander mee luisteren hoe het ook al weer moest, haha! We kwamen niet meer bij.

Mijn vader is al net zo erg. Die moest een keer voor zijn baan als vrachtwagenchauffeur een dik boek uit zijn hoofd leren over de symbolen voor gevaarlijke stoffen. Daar had hij ellenlang de tijd voor gekregen. Wanneer denk je dat hij het doorneemt? De avond/nacht van tevoren en de volgende morgen maakt hij de test foutloos, haha!

Het punt is ook: we komen er altijd mee weg. Onder druk presteren we namelijk heel erg goed. Anderzijds zit je wel heel lang met een vervelend gevoel in je buik wetende dat je nog iets moet af maken. Het is dus in die zin helemaal niet fijn om een uitsteller te zijn. Typisch feitje: mijn zus en ik zijn ook beide nachtmensen. Zou het daar iets mee te maken hebben?! Ik stel een goede nachtrust dus eigenlijk ook uit. En ik kan me herinneren dat mijn zus weleens ‘s nachts pas begon aan iets wat ze de volgende dag af moest hebben. Bijvoorbeeld verkleedkleren voor haar kinderen voor een feestelijke dag op de basisschool.

Maar het kan ook een nog extreme vorm aannemen. Op een gegeven moment was ik zoveel aan het uitstellen dat alle taken die ik moest doen opeens een enorme waslijst werd, waardoor ik door de bomen het bos niet meer zag. En dat is zo onprettig! Het levert enorm veel stress op. Zo leverde ik op een gegeven moment niet meer iets in voor de deadline maar net de dag of twee  dagen er na en dan bood ik alvast mijn excuus aan aan de leraar.

Dat deed ik dus ook een keer met reflectie. Het was al de tweede keer dat ik mijn reflectieverslag een dag later inleverde. Dat had ik beter niet kunnen doen, want ik kreeg de wind van voren van mijn docent. Dat was maar goed ook. Ze wilde eigenlijk door mijn uitstelgedrag mijn reflectiepunten niet invoeren wat in hield dat ik het jaar daarop wel twee keer reflectie per week zou moeten volgen en dus ook twee verslagen moest maken. Dat zou heel druk worden, ook omdat ik in jaar drie op stage moest. Ik schrok me kapot en dat wilde ik echt niet. Ik kon gelukkig een compromis sluiten als ik een verslag zou schrijven over mijn uitstelgedrag van minstens drie A4tjes en het moest de volgende dag ingeleverd zijn. En dat was niet alles, ik moest ook zorgen dat twee klasgenoten me feedback zouden geven en ik hier ook weer op reageerde door middel van een verslag. Bam. Straf!

Ik schrok er zo van dat ik meteen naar de computerkelder ging en daar een uur of drie aan mijn verslag zat, want ik moest en zou die reflectiepunten krijgen. Ik was potverdrie het hele jaar aanwezig geweest en deed altijd heel goed mee tijdens de bijeenkomsten. Daarom vond mijn docent mijn uitstelgedrag ook zo vreemd. Want waarom deed ik dat en hoe kwam het dat het nu zo uit de hand was gelopen? Uiteindelijk kwam uit het verslag naar voren dat ik nogal een perfectionist ben. Ik wil het graag zo goed mogelijk doen waardoor ik heel lang bezig kan zijn met een verslag en de hele uitdieping daarvan. Omdat ik weet dat het zoveel tijd kost en energie, heb ik de neiging om het voor me uit te schuiven. Omdat ik weet dat als ik minder tijd heb (de avond van tevoren) ik onder druk presteer en in een keer een goed verslag aflever binnen twee uur in plaats van vijf. Als ik het eerder maak -en dat heb ik weleens geprobeerd- kan ik maar blijven turen naar mijn verslag en dat vind ik zonde van de tijd. De eindconclusie was dat ik niet altijd alles ectie-perfectie hoefde te doen en mezelf daardoor eens moest dwingen om het eerder te doen en er een bepaalde tijd aan te koppelen. Bijvoorbeeld: het is nu vier uur en voor zes uur heb je het af. Desnoods deed ik het samen met iemand.

Het was een goed leermoment, want het is daardoor zelfs voorgekomen dat ik in jaar drie van het HBO als enige  van de klas mijn reflectieportfolio een week voor de deadline inleverde. Dat voelde zo goed, wat een overwinning. Ik zette het zelfs op mijn Facebook en mijn zus reageerde: ‘Wow, wat goed. Heb je iets gegeten of zo? Het is mij na 40 jaar nog steeds niet gelukt!’

Tja, uitstellen. Kom je er ooit van af? Ik weet het niet, ik ben nog steeds met sommige dingen een gigantische uitsteller. Bijvoorbeeld met de was, bah! Ach, stapje voor stapje kom ik er wel!

Wil je wat tips? Ik vond dit een hele inspirerende blog om te lezen: klik!

Ben jij ook zo’n uitsteller of erger jij je aan uitstellers?

52 reacties

Miriam -

Oh, ZO herkenbaar! Al vind ik het ook weer superfijn als ik er eenmaal aan begonnen ben, alleen het opstarten is zo lastig!

Sara-Maria -

Zo herkenbaar! Ons hele gezin is zo! We grappen er vaak over, en mijn broertje zegt altijd:
Stel niet vandaag uit, wat je morgen ook nog kan uitstellen!
Haha, ik kan daar zo om lachen!
Maar eerlijk is eerlijk, soms wordt ik een beetje moedeloos van mn uitstelgedrag!
Gaat dat dan nooit weg…?!

Martine -

Ik denk dat je er zeker wel iets aan kunt doen…maar weet je wat het denk ik is? Je komt er (vrijwel) altijd goed mee weg dat uitstelgedrag dus er is nog geen echte noodzaak om te besluiten de knop om te zetten en er aan te gaan werken 😛

Berdie -

Haha, ik denk dat veel mensen dat hebben inderdaad! Ik heb het heel soms met dingen waar ik op dat moment geen zin in heb (bijv. wel eens met sporten). Op de middelbare had ik het vaak met huiswerk, maar ik ben er denk ik overheen gegroeid. Ik maak nu alles graag een paar dagen van te voren af. Zodat ik geen stress heb, maar ik vind het ook erg vervelend om onbetrouwbaar over te komen. Te laat komen en me niet aan afspraken houden voelt gewoon erg slecht.

Monique -

Hah, ik ben ook zo’n uitsteller.
Een SO van woordjes Engels op de middelbare school, ik begon 1 dag (soms zelf avond…) van tevoren met leren. Gek genoeg kreeg ik het altijd voor elkaar om een voldoende te halen.
destijds mn havo examen geschiedenis (ik haatte geschiedenis), ik moest 2 boekjes leren. Wanneer begon ik? Juist, 1 dag van tevoren. En dan toch een voldoende halen.
Projecten/ werkstukken stelde ik ook altijd uit tot het laatste moment.
Ik nam me vaak genoeg voor om de volgende keer eens wel optijd te beginnen en steeds deed ik het toch niet. Het gekke is dat ik er ook altijd mee weg kwam en altijd toch die toets of project haalde.

Ook nu, nu ik al een aantal jaar niet meer op school zit zijn er dingen die ik nog steeds uitstel, haha.
Ik denk, eens een uitstellen, altijd een uitsteller. :)

Floor Daasvand -

Hoewel ik probeer zoveel mogelijk dingen vroeg af te hebben ben ik nog steeds een enorme uitsteller. Ik heb namelijk het probleem dat ik vaak niet genoeg energie heb voor de dingen die ik dan op een dag wil doen

Anne -

oooh zo her ken baar!!!
Ik ben al tijdens mijn hele middelbare schooltijd en nu ook mijn HBO-studie aan het zeggen: ik ga mijn plannen aanpakken en ik maak het echt op tijd, maartja ik zeg het haha!
Op de middelbare school heb ik een tijdje een huiswerkbegeleidster gehad, zodat ik ‘mijn huiswerk en schoolwerk op tijd zou gaan leren en inleveren’….. zelfs bij haar deed ik onbewust hetzelfde!
Ik vind het heel moeilijk om mezelf te motiveren en als ik dan last minute iets afmaak en inlever dan denk ik shit waarom heb ik dat niet eerder gedaan? Maartja de volgende keer ben ik het alweer vergeten en denk ik dat komt wel… uhh jaa ineens heel snel!

Ik vind dat jullie op deze site hele herkenbare onderwerpen aansnijden waardoor ik me heel makkelijk met jullie kan identificeren en denk oja ben niet alleen! Zo fijn! Ga zo door meiden :)

xxxxxx

Marieke -

Oh men, ik ben ook zo’n vreselijke uitsteller. Alleen ben ik (gelukkig) nog niet op het punt gekomen dat ik een nacht moest doorhalen. Ik ben zelf ook een enorme perfectionist en probeer op tijd te beginnen aan verslagen, wat niet lukt. Ik heb precies hetzelfde als jij! Ik moet hier echt iets aan gaan doen. Bij mijn feedback-formulieren zeiden de 3 personen ook al dat ik goed ben in uitstellen. Als het andere mensen ook al gaat opvallen…iesh! :/

Evy -

Heel herkenbaar dit! Ik stel veel dingen uit omdat ik bang ben dat ik het niet kan of dat ik niet goed genoeg ben, en vervolgens voel ik me rot omdat ik het zo lang uitgesteld heb, en dat versterkt dan natuurlijk mijn eerste gevoel van falen.. Ja, DUH! HEEL irritant!!

De enige oplossing is het gewoon DOEN (maar ja dat is natuurlijk ook meteen het probleem haha 😉 ). Ik merk dat ik me veel beter voel als ik iets gewoon doe, maar om een of andere reden is dit niet motiverend genoeg om iets dan ook altijd echt op tijd te doen. Het klinkt heel krom, en dat is het ook! Ik kijk naar andere mensen die dit wel kunnen/doen en denk dan “ik zou dat ook willen”. Ja, dat kan ook… met meer discipline haha :).

Marion -

Heel erg herkenbaar, heb dit met alles. Ben heel erg perfectionistische en een hele erge denker. Met druk erachter moet ik en dan moet ik wel tevreden zijn met dat ene stukje. Wat bij mij ook beter werkt is dingen samen doen met anderen die meer doeners zijn. Dan kan ik sneller in mijn taak komen en er beter mee bezig gaan.

monique -

Hoi,

Sinds ik ongeveer weet hoelang sommige dingen duren, doe ik ze sneller en zonder al te veel tegen zin. Zoals de afwas.

Hanna -

Ooh ik heb er ook serieus last van! En elke keer ik weer last minute aan het werk ben zeg ik dat ik dit moet vermijden. Het begint me te lukken maar het blijft moeilijk.

Danielle -

Herkenbaar! Hahaha, elke keer weer zeg ik ja ik ga het anders doen en ik hou me aan mijn planning. En wat denk je.. nee. Zo vergeet ik ook regelmatig dat ik een beoordelingsgesprek heb totdat mijn begeleider ineens voor me staat met mijn map, euhhh…
Nu weet ik sinds een halfjaar dat het bij mij wel zo extreem is door adhd maar dat is natuurlijk geen excuus.
Tegenwoordig gaat het wel een stuk beter en gebruik ik to-do lijstjes voor de dag, hierdoor vergeet ik nog wel een stuk minder en stel ik een stuk minder uit. Maar als het even kan.. dan stel ik het uit en neem ik die dag vrij echt vrij.

Rosanne -

Oh dit is zó herkenbaar. Ik heb een keer een super groot verslag (met enquete, interview, alles bij elkaar 40 pagina’s) weken lopen uitstellen. Alles was klaar maar de uitwerking? Ik heb het uiteindelijk de dag vantevoren in 5 uurtjes getypt. Blijkbaar werkt dat voor mij toch het beste, onder druk dingen doen. Maar de stress die het oplevert haha. Vreselijk.

Deisy -

Haahha: dit artikel had ik kunnen schrijven. Ik ga elke dag “net op tijd” naar mijn werk, omdat ik zo’n uitsteller ben 😉 Op een of andere manier presteer ik beter onder druk ofsow haha. Ik heb ook niet echt tips, behalve dan gewoon doen haha! Of jezelf tricken helpt ook weleens bij mij. Zo heb ik mijn horloge 5 minuten eerder staan en stel ik mijzelf een “ruime” deadline, zodat ik inderdaad kan gaan uitstellen maar meestal het daardoor toch net iets eerder doe dan ik gebruikelijk zou doen. Mja dat werkt natuurlijk niet bij iedereen :-)

Margriet -

Same here, haha! Bepaalde dingen gaan nog wel, maar opdrachten die ingeleverd moeten worden voor een serieus cijfer. O drama. Ik zit dan als een bezetene te typen. Niet alleen om het klaar te krijgen, maar om alles tot in de puntjes te perfectioneren. Maar gelukkig levert het altijd een goed resultaat op eigenlijk!

Elise -

Hahaha, dit is zo herkenbaar!
als ik op tijd begin aan een verslag vind ik het nooit goed genoeg er kan altijd wel iets beter. Ik wil het altijd zo mooi mogelijk maken.
maar als ik het op het laatste moment doe dan ben ik heel snel tevreden en krijg ik altijd een prima cijfer :)

Ik ben soms net zo erg dat ik er avond werk van ga maken maar daar kan ik nog wel eens van in de stress schieten, maar ik krijg het eigenlijk altijd wel af haha

Leuk artikel!

Amelie -

Ik ben ook een gigantische uitsteller!

Marieke -

Heeeel herkenbaar! Ik had hier vroeger eigenlijk niet zo’n last van, maar sinds een paar jaar…. Ik zit nu in het derde jaar van mijn hbo opleiding en het lijkt steeds erger te worden haha. Maar op de een of andere manier werkt het voor mij ook goed. Ik heb de laatste tijd zoveel verslagen uitgesteld en dan uiteindelijk in 1 à 2 dagen geschreven en er meerdere keren een dikke 7 voor gekregen. Prrrrima!

Deborahschrijft -

Heeeeel erg herkenbaar! Ik ben een echte uitsteller/deadline werker! Ik weet mij er op de één of andere manier gewoon niet eerder toe te zetten om iets te doen. Zelfs nu met mijn scriptie merk ik het weer dat ik altijd alles uitstel. Ik heb het wel altijd op tijd af, maar ik begin er gewoon te laat aan en zit ik de hele tijd te stressen.
Ik heb nu wel geaccepteerd dat ik waarschijnlijk nooit zal veranderen haha

Alba -

Die link met die tips lijkt me erg interessant, ik heb het alleen nog niet gelezen… doe ik later nog wel… 😉

Amber -

Hey Martine!
Ik reageer niet vaak op jullie blog (lees het wel altijd), maar nu moest ik toch echt even reageren. Je verhaal klinkt ZO bekend! Ik denk dat uitstelgedrag voor veel mensen niet iets vreemds is, maar de mate waarin je het kan hebben kan nogal verschillen. Ik heb precies dezelfde combinatie van perfectionisme en uitstelgedrag. Ik kon altijd op het allerlaatste moment aan iets beginnen en het dan ook nog op tijd inleveren. Met vaak ook nog eens een mooi cijfer als resultaat. Ik kon er alleen niet altijd van genieten, want dan dacht ik: ahhh, was ik nu maar eerder begonnen, dan hoefde ik niet zo te stressen op t laatste! Het probleem hiermee is dat dit iedere keer een beetje erger wordt. Iedere keer stel je het nog iets langer uit, want, en da’s de essentie: als perfectionist schuif je vaak iets voor je uit omdat je bang bent dat het niet perfect kan zijn zodra je eraan begint. Ik heb vaak een beeld in mijn hoofd van hoe ik iets wil hebben, maar tegelijk weet ik dat het een onrealistisch beeld is. Ik ben maar een mens en het gaat nooit zo perfect worden. Maar dat zorgt er bij mij (en sommige andere die hard perfectionisten) voor dat je gaat uitstellen. Immers: zodra je begint, kan het sowieso niet meer perfect zijn. Helaas is dit mij uiteindelijk teveel geworden. Op een gegeven moment werkte het bij mij niet meer, en miste ik de deadline van mijn bachelorscriptie (!). Eh, ja, vrij belangrijk. Gelukkig had ik toen een hele aardige docent die het niet erg vond, maar sinds die tijd was ik een beetje zelfvertrouwen kwijtgeraakt. Zelfvertrouwen dat ik mijn werk, hoe laat ik ook begon, toch wel op tijd zou kunnen inleveren, met een goed cijfer, dat ging verloren. Toen ik daarna ook nog eens overwerkt raakt, was het helemaal compleet. Ik had echt een zenuwinzinking, paniekaanvallen, etc. Uiteindelijk (gelukkig!) naar de studentpsycholoog gegaan die mij nu helpt om weer een beetje zelfvertrouwen te krijgen en om mijn perfectionisme om te zetten in iets goeds, in plaats van uitstelgedrag en stress. Nu zit ik in mijn masterjaar, maar het gaat allemaal vrij langzaam en nog steeds niet allemaal op (of voor :-)) de deadline. Gelukkig tonen veel docenten begrip. Maar goed, ik wilde het even delen, want ik denk dat best veel mensen last hebben van perfectionisme en daardoor uitstelgedrag. Dat hoeft niet altijd te eindigen in overwerk zijn of een burnout (zoals jij al aangeeft, gelukkig maar!!!), maar helaas kan dat wel. Zeker in deze maatschappij, waar toch sowieso een grote prestatiedrang geldt. Mijn advies is om zo snel mogelijk hulp te zoeken als je merkt dat je uitstelgedrag steeds groter wordt, want hoe eerder je hulp zoekt, hoe sneller (en met minder drama) je je houding kan veranderen!
Fijne blog iig!
X

Chantal -

Oh vreselijk hoe herkenbaar dit is :’).

Ik had het zelfs zo erg, dat ik de presentatie voor mijn afstuderen dezelfde ochtend nog heb gemaakt. Normaal gesproken presteer ik heel goed onder druk, maar dit was teveel druk! Ik heb het overigens wel gehaald (met een 6,5), maar het had echt veel beter gekund.

Ik merk trouwens wel dat het maken van planningen en to-do lijstjes me wel enigszins helpt. Dat had ik eerder moeten weten. Dat had me een heleboel stress bespaard tijdens mijn schooltijd, ÉN ik had waarschijnlijk hogere cijfers gehad.

Madelaine -

Ha leuk om te lezen, ik ben ook een gigantische uitsteller. Wordt soms gek van mezelf, maar als ik eenmaal met iets bezig ben dan ben ik wel weer onwijs gedisciplineerd.

Joyce -

Heel herkenbaar. Uitstellen en een perfectionist zijn. Ik maak me er later wel druk om. 😉

Alice -

Zo herkenbaar!!! Ik ben dus ook een enorme uitsteller. Dit komt door dat ik een perfectionist ben en faalangst heb. Dus ik kan daardoor niet tegen kritiek. En aangezien er op verslagen altijd kritiek is wil ik het niet maken. Heel erg irritant. Het is bij mij zo uit de hand gelopen dat ik een sociale fobie heb ontwikkeld (ik ben doodsbang voor mijn docenten want die geven kritiek.) Maar gelukkig heb ik hier nu therapie voor :). Al zal mijn uitstelgedrag niet snel veranderen haha.

Lifesabout -

Dat is vaak het nadeel van uitstelgedrag…dat je het vaak nog redt ook. Maar word je er happy van? Nee…meer gestresst. Ik ben er ook goed in als het gaat om belletjes plegen of dingen regelen. Irritant haha.

Iris -

Herkenbaar, alhoewel ik wel grotendeels ben ‘genezen’ nu. Toen ik opnieuw ging studeren wilde ik het ook meteen goed doen en dat zichtbare resultaat motiveert me enorm. Alhoewel ik soms wel het idee heb dat ik een stuk beter en efficienter werk als ik de avond ervoor er mee begin. Het scheelt in ieder geval wel een hoop stress. 😉

suus -

Heel herkenbaar alleen ben ik geen nachtmens, haha.

Marieke -

haha leuk om te lezen en herkenbaar! Ik stel dingen waar ik tegenop zie ook het liefst uit. En onder druk presteer ik vaak het beste! Maar die stress, daar werd ik dus wel echt gek van. Dus ben ik al een aantal jaar mijn leven aan het verbeteren, als ik er dan aan denk ga ik het gewoon doen, zodat ik ook niet die stress ervaar van het laatste moment. Helpt redelijk goed!

EliseDingen -

Haha, ik presteer meestal voor geen meter onder druk! Het wisselt bij mij een beetje, vaak ben ik wel op tijd met dingen maar soms stel ik ook ontzettend uit. Wel moet ik altijd lijstjes maken, anders vergeet ik letterlijk alles.

Akosua -

Dit is zo herkenbaar. Ik kom er ook altijd mee weg, maar ik weet dat als ik mezelf meer tijd had gegund het beter was geworden. Toen ik jonger was, stelde ik trouwens nooit wat uit van huiswerk of dat soort dingen. Inmiddels kan ik er redelijk mee omgaan door bij belangrijke zaken de deadline in mijn agenda naar voren te halen. Maar zaken die niet zo belangrijk zijn of waar ik alleen zelf last van heb als het niet op tijd af is, heb ik nog behoorlijk moeite mee.

Nynke -

Oh, dit is zo herkenbaar, haha.
Nog niet zo erg als jij het hebt, op de een of andere manier leverde ik verslagen ed altijd net op tijd in, maar die maakte ik dan inderdaad wel de avond van tevoren nog eens!
Een beetje tijdsdruk laat je alleen maar beter werken toch? 😉

jose -

Hahahaha! jullie gaan steeds leuker schrijven met z’n tweetjes! Ik geniet van jullie stukjes in de ochtend. Ik ben niet echt een uitsteller… ik ben als het om leren voor tentamens gaat altijd vrij lui, ik begin op tijd, maar ik heb de neiging om heel snel te denken “het is wel goed zo” en dan haal ik het tentamen echt maar net, terwijl als ik wat meer had lopen bikkelen van te voren, ik makkelijk een 7 had gehaald. Ik probeer er wat meer aan te werken, maar (nu ga ik even zielig doen) ik volg nu kunstgeschiedenis en het tentamen daarvan is donderdag en het is een HEEL dik boek en HEEL veel afbeeldingen die ik moet kennen…. Huilen (oh, en het feit dat ik nu op 2wmn zit, laat dus wel zien dat ik een lichte vorm van uitstelgedrag heb, bedenk ik me nu… mijn boek ligt nog ongeopend naast me!)

Sharon -

Even iets anders: op vente-exclusive.com is er Vanilia sale bij de “Snowy deals” wat voor jullie??

Petra -

Oh, afschuwelijk herkenbaar. Ik wil ook altijd alles te goed doen. Op het laatste moment. Afgelopen Sinterklaas had ik wel ruim op tijd alle Sinterklaascadeautjes in huis. Maar, dat telt vast niet echt. Ik vrees dat het nooit overgaat. En dan ga ik me nu storten op iets wat gisteren af had moeten zijn… (ik was gevlucht naar deze blog, maar ga nu snel doen wat ik moet doen).

Dionne -

Dit is zo verschrikkelijk herkenbaar. Ook al moet ik nu denk ik maar gaan accepteren dat het nooit gaat veranderen. Ik was mezelf elke keer aan het inpraten dat het kwam met de tijd. Niet dus

Margot -

Ik kan er juist heel slecht tegen om dingen op het laatste moment te moeten doen. Ik heb allen graag ruim op tijd af. Maar mijn vriend is wel van het uitslennen en daar kan ik dus helemaal van in de stress schieten 😉

Margot -

*uitstellen bedoel ik natuurlijk

Amy -

ohhhh zo herkenbaar! Ik ben echt een drama als het aankomt op vooruit plannen en ben altijd last-minute werk aan het doen. Dat komt vaak omdat ik het zo perfect wil doen, dat ik het laat hangen als ik merk dat dat niet gaat.. Stom, I know..

Anita -

Ik was ook een uitsteller, maar hoe moeilijker de studies werden hoe meer ik moest gaan plannen. Nu plan ik steeds beter en ook met mijn blog werk ik graag vooruit. Scheelt weer een hoop gestress

Merel -

Ik was altijd een enorme uitsteller. En nog steeds doe ik wel eens ‘wat minder belangrijke’ dingen op het laatste moment. Maar sinds ik een paar keer heb meegemaakt hoe ik mezelf én anderen benadeeld heb door mijn uitstelgedrag, heb ik daar toch wel verandering in aan kunnen brengen. Zo merkte ik bijvoorbeeld dat ik mijn collega’s en mijn leerlingen er wel eens mee in de weg zat en dat wilde ik gewoon niet meer. Voor mezelf vind ik het nog niet zo erg, maar voor een ander… Dus sinds een tijdje houd ik me keurig aan deadlines. Ik vervroeg ze altijd voor mezelf een beetje, zodat ik vaak een paar dagen voor de deadline alles netjes af heb. Ik moet zeggen dat het als een enorme opluchting voelt, omdat je niet meer steeds dat stemmetje in je hoofd hebt dat zegt ‘je moet nog dit en dat en dit…’ Ook merk ik dat ik het stiekem erg fijn vind om te kunnen denken: ik heb alles al láng af, als ik zie hoe anderen last minute lopen te stressen. Oh en nog iets: ik merk dat ik minder fouten maak, omdat ik meer tijd neem om dingen rustig te bekijken.

Caroline -

Haha, een vriendin van mij vertelde me jaren geleden dat ik een perfectionist ben. Zo zag ik mezelf helemaal niet! Zij trok die conclusie uit voornamelijk m’n uitstelgedrag. En gelijk dat ze heeft….aaarrrggghhhh

Syl -

Zo herkenbaar dit.
Op een gegeven moment wist ik niet eens meer hoe ik moest beginnen omdat het zo’n berg werd.
Inmiddels is de langzaam naderende studieschuld een reden om keihard aan de slag te gaan. Geen uitstelgedrag meer tot aan mijn diploma.

Liz -

Ik heb precies hetzelfde! Als ik het een tijd van te voren maak doe ik er drie keer zo lang over. Heb een keer een verslag een volledig jaar uitgesteld en ben toen pas 48 uur van te voren begonnen terwijl het voor mn propedeuse was. Heb t toch mooi gehaald met een 6.5…

Martina -

Ik ben ook goed in uitstellen, vooral als ik nog geen druk voel van de deadline. Als het dan eenmaal bijna zover is kan ik wel flink stressen. Toch krijg ik het wel vaak voor elkaar om dingen op tijd af te ronden.

Maaike -

Ik heb mijn bachelor scriptie in 1 nacht geschreven. Hoe ik dáár een voldoende voor heb gekregen is me nog steeds een raadsel. Daardoor ben ik het toen wel anders aan gaan pakken. En toen ik eenmaal ging werken (gewoon 4 dagen voor de klas) en daarnaast nog een full time master ging doen kon het echt niet meer omdat mijn tentamens en deadlines altijd precies tegelijk met de piekmomenten in mijn baan kwamen. Door schade en schande wordt men wijs, zeggen ze wel eens.

Lotte -

Ooo wat erg. Vorige week begon ik om 00:00 aan een opdracht die 12.00 uiterlijk in de morgen moest worden ingeleverd. Om 7:30 was ik klaar hahaha. Ben een echte uitsteller + een nachtmens. Toch wel vervelend… X

Sophie -

Ik ben alleen een uitstellen als het gaat om huiswerk op de vrijdag, ik zal het ooit een keer op de vrijdag maken zodat ik het in het weekend niet meer hoef te doen, maar het lukt maar niet!

Cathy -

Mm uitstellen als gevolg van perfectionisme.. zo had ik er nog nooit over nagedacht! Leerpuntje voor mezelf ☺

lucindainwonderland -

Ook ik ben heel goed in dingen uitstellen, ik kan mij er dan ook kapot aan ergeren bij mijzelf. Maar heb ondertussen wel geaccepteerd dat ik nou eenmaal zo in elkaar zit. xxx Lucinda

Dita -

Ik ben totaal geen uitsteller en doe het liefst alles zo op tijd mogelijk. Dit begon vroeger al met leren, ik leerde altijd gelijk als ik iets op kreeg en maakte huiswerk gelijk uit school. Ook nu doe ik alles op tijd. Heerlijk vind ik dat.

Reageer ook