Plakkers in de trein

Soms vind ik het hartstikke leuk als er iemand naast me komt zitten in de trein of de bus. Maar af en toe heb ik totaal geen zin in een ongevraagde kletskous die 200 kilometer met me mee reist. Herkenbaar?

33 reacties

xx.Yvonne -

Haha ik heb zo gelachen om deze video en kan er volledig over meepraten.. Ik vind het meestal ook niet erg al iemand eventjes een praatje maakt en me daarna weer met rust laat, maar ik heb gister/vannacht/vanochtend toch iets meegemaakt.. daar werd ik echt echt echt niet blij van. Ik vloog van Suriname terug naar Nederland afgelopen zondag en dat was een nachtvlucht (ik vertrok om 9 uur uit Suriname en zou 8.5 uur later (door het tijdsverschil) om 11 uur in nl aankomen). Die vlucht was dus mijn ‘nacht’ en ik nam mij voor om lekker te gaan slapen zodat mijn jetlag binnen de perken zou blijven. Omdat mijn ouders en ik niet van te voren stoelen hadden gereserveerd zaten we dus alle drie apart van elkaar. Ik zat naast een meisje dat geen Nederlands sprak (en geen engels?) en die dus niks terug zei toen ik vroeg waar ze vandaag kwam etc. en naast een aardige half Surinaamse man die weer terug naar Nederland ging (hij woont hier al 40 jaar). Ik dacht ik zit gebakken en kan lekker mijn ogen dicht doen… I was wrong! Van de 8.5 uur dat we in het vliegtuig zaten heeft de beste man 6 uur lang tegen mij zitten aanpraten en ik kon er gewoon niet onder uit komen, deed ik mijn oordoppen in praatte hij door, deed ik mijn ogen dicht praatte hij gewoon door en hij praatte net zolang tot ik antwoord terug gaf.. Verschikkelijk was het. Komisch ook wel dat de man het op een gegeven moment over gezelschap in het vliegtuig had en dat hij wel eens heel ‘rare’ mensen tegenkwam die de hele vlucht niks zeiden/aan het slapen waren/stonken/te dik waren zodat hij minder ruimte had en ga zo nog maar even door… Hij vond mij uitermate aardig reisgezelschap en kon het wel waarderen dat ik naast hem zat, beter dan het meisje aan de andere kant van mij (die dus niks zei) Ik heb inwendig gelachen om die opmerking (ik wil ook slapen en niks zeggen en saai zijn dacht ik) en de man tegelijkertijd vervloekt om zijn vele geklets. Nu zit ik weer thuis en vecht ik tegen de slaap omdat ik mijn jetlag niet wil aanwakkeren door een dutje te gaan doen waardoor ik vannacht niet meer slaap…
sorry voor het ellenlange verhaal, maar ik moest het even kwijt omdat het toch wel kneiter goed past bij deze video ^_^

Martine -

Whahaha wat een verhaal, wat erg! Hilarisch, thanks for sharing en succes met de jetlag! 😀

Linda -

Ik had op een gegeven moment gewoon uitgelegd dat ik moe was en geen jetleg wilde en uitgelegd dat ik ook iemand was die gewoon even wilde praten. En dat jij je kunt irriteren aan mensen die geen grenzen aanvoelen waar je iemand die ruimte geeft uit te rusten haha

Michelle Kaiser -

Wat een heerlijke video. En wil je dit vaker doen? Ik vind dit zo leuk.

Jantine -

Wat een leuke video! Ik vond het fijn dat het gewoon 1 video was, zonder dat er geknipt was (als ik het goed heb gezien). En tja, ‘plakkers’…. De laatste keer dat ik met een vreemde in de trein heb gesproken was tijdens een vertraging, gelukkig was dat een hele aardige jongen. We bleken aan dezelfde universiteit te studeren en we hebben gewoon lekker gekletst over studeren en zo. Maar er zit altijd een beetje angst als er een vreemde naast me komt zitten, of het er niet een is die over van alles en nog wat wil praten ;p.

Denice -

Wat een HEERLIJKE video!

Northflix -

Oh! Wat herkenbaar! Ook in de bus of in het vliegtuig (had ooit een afschuwelijk vent naast me helemaal naar Bangkok), afschuwelijk!
Soms herkende ik bepaalde mensen al (dat heb je na jaren pendelen) en hield ik me gewoon slapend.

Jessica -

owh vreselijk haha!
Vaak lees ik een boek in de bus en doe ik net of ik het niet hoor. Ik vind m’n boek leuker.
Heb al een aantal keer gehad dat iemand in de bus naar me toe kwam met papieren of ik dan even wilde vertalen voor diegene voor de belastingdienst, werk enz. Daar zeg ik gewoon nee op. Vind dat zo vreemd als je dat soort dingen in de bus vraagt…

Rosalie -

Soms kan ik er goed tegen en babbel ik lekker terug. Maar op sommige momenten is het te veel. Dan regel ik het zo: muziek in en naar buiten kijken of slapen. En als ik mijn muziek niet mee heb, neem ik er de krant bij (gewoon de metro) en kijk ik kwaad op als ze mij storen. Meestal snappen ze de hint snel :)

Tessa -

Ik zat in een zit van 4 en een man (jaar of 30) zat in de zit van 4 naast mij. Hij had een hond bij zich, dus ik dacht de eerste 20 min dat hij gewoon de aandacht van die hond aan het vragen was. Maar ik vond het al raar, want hij praatte niet op ‘hondentoon’ maar gewoon op ‘mensentoon’. Toen zei hij ‘he diepe zucht hoor haha’ en ik begreep dat hij het tegen mij had. Ik was namelijk een moeilijk boek voor school aan het lezen om 10 uur in de avond en ik had echt geen zin meer. Ver volgens moest ik gaan uitleggen wat mijn studie was, was het verschil met een andere studie was, hoe ons Nederlands wordt gegeven enz enz enz. En het vervelende was nog dat hij telkens zei ‘ik ga je niet meer storen, want je bent bezig met lezen’. Dan pakte hij zijn eigen boek, las 1 alinea en vervolgens klapte hij het dicht en begon weer te lullen. Echt wel 5 keer gebeurde dat. Daar ging mijn 1,45 u. studeertijd.

Simone -

Jaaa zo herkenbaar & je hebt ze niet alleen in de trein. Bij de dokter in de wachtkamer of bij de tandarts ook wel eens mee gemaakt maar t ergste was buiten op straat. Ik was bij een winkel geweest en pakte wat baby spulletjes die ik gekocht had voor een vriendin van de ene in de andere tas. Op dat moment kwam er een man naar buiten en met dat hij me ziet barst het verhaal los en werd er gelijk vanuit gegaan dat ik degene was die wel verstand had van kinderen, dat ik kinderen had en weet ik wat nog meer. Ik stond er echt bij te kijken en dacht op dat moment laat ik dit maar als compliment opvatten & wel het compliment dat ik er uit zie als mommy-material want kindjes heb ik (nog) niet haha :) gelukkig duurde het gesprek geeen uren, maar het was toch behoorlijk awkward! Super leuke video, ik zeg vaker doen ^_^

Madebyuna -

Haha, vreselijk herkenbaar! Vaak doe ik dan bij de eerst volgende stop alsof ik uitstap en loop snel naar de volgende coupe. Natuurlijk is het lastiger als je lange stukken moet zitten!

Janneke -

Leuke video! Lijkt me leuk als jullie (apart of samen) dit vaker opnemen over zulke herkenbare situatie’s!

saarenzo -

Haha leuke video! Herkenbaar ook. Als ik alleen ben heb ik er gelukkig nooit zo’n last van, maar als ik met mijn moeder ben komen ze opeens tevoorschijn, haha.

Vera -

Ik kwam uit een slaapdienst, en had enorm slecht geslapen dus wilde ik in de bus nog even wat slaap inhalen. Maar een meneer die ontzettend naar paprika-chips stonk vond dat geen goed plan want die kwam naast me zitten en vertelde echt heel lang over de ‘wet van de aantrekkingskracht en het universum’ en hij was coach geworden omdat hij mensen zo goed kon coachen (terwijl hij volgens mij gewoon geen andere baan kon vinden). Het gekste vond ik nog dat ik echt op een gegeven moment (terwijl ik dat heel moeilijk vind, want ik vond het ook zielig) wegkeek en hem negeerde, en dat hij gewoon stug bleef doorpraten en zelfs harder ging praten en ook allerlei vragen ging stellen van : heb jij dat ook? en als ik dan niets zei zei hij zelf: ‘Ja ik heb dat wel, blablabla…’. Zo raar dat hij de non-verbale communicatie van mij niet snapte… op een gegeven moment zag ik mensen in de bus ook omkijken zovan, wanneer houd-ie nou op?!
Awkward………!

Marnel -

Leuke kletsvideo!! Ik reis (nog) niet zo vaak met de trein…ik hoop dat ik dit niet al te vaak krijg!! 😉

Manon -

Ik snap je helemaal haha ik vind het altijd heerlijk als ik in mijn eentje in de trein kan zitten met een muziekje en lekker weg kan dromen!

xx_Patries_xx -

haha herkenbaar zeg, dan niet in de trein want die gebruik ik niet 😛 maar had het woensdag nog een vrouwtje die haar hele leven bij de bushalte op straat legde, 2 getrouwd wel kinderen maar zag ze niet meer etc. etc. etc haha gelukkig kwam na 5 minuten de bus en ging ze ergens anders zitten! Soms heb je daar gewoon ook geen geduld voor :)

fenne -

Leuke video en super herkenbaar! Echter, sinds de stiltecoupés bestaan ga ik altijd daar zitten en heb er sindsdien nooit meer last van. Tegenwoordig is het ook wel echt stil in die coupés. Hoewel ik niet weet hoe dat op vrijdagmiddag is vol studenten.

Joyce -

Ik had één keer een oude man die ook zo plakker was en ik had er helemaal geen zin in! Hij bleef maar lullen over vroeger en dat ik dat allemaal niet kan weten hoe dat was BLAHBLAHBLAH. Ik ben eerder uitgestapt en een andere coupé ingestapt xD. Later zag ik de man weer uitstappen en nu liep hij naast zijn volgende slachtoffer, weer een jonge meid, en zij liep haastig verder.

Anouk -

Haha herkenbaar, treinverhalen.
Ik heb er zelf ook heel veel, soms leuk en soms echt vervelend. 1 keer springt er wel uit. Ik kwam uit amsterdam en ging naar limburg naar mijn ouders. Net na Utrecht raakte ik aan de praat met de jongen die tegenover mij zat, hij was best aardig en we hadden een gezellig gesprek. Hij moest 1 station voor mijn station eruit en vroeg me nét voor hij uitstapte of ik een keer bij hem kwam eten (!!) en of hij m’n nummer mocht. Ik heb toen wel m’n nummer gegeven maar hem wel duidelijk gemaakt dat ik al een vriend had en dus niet op zoek was naar zo’n relatie. Uiteindelijk heb ik nog een aantal keren gezellig samen met hem gereisd haha, dat spraken we dan van tevoren met elkaar af. Toch leuk!

Marthe -

Ach praat me er a.u.b. niet van. Ik kan echt een heel boek volschrijven over ‘plakkers’ in de trein. Volgens mij heb ik zo’n hoofd van: ‘praat met mij’, want die mensen komen als vliegen op mij af. Voornamelijk oude vrouwtjes. Daarom zit ik ook vaak met oordoppen in de trein of muziek maar dan nog beginnen er mensen tegen mij aan te praten echt ontzettend irritant. Gelukkig werk ik nu maar toen ik nog student was en veel met de trein reisde toen werd ik er erg chagrijnig van. Ze bedoelen het vaak gewoon goed maar ik zit daar als persoon gewoon niet op te wachten. Ik vind het eigenlijk ook best raar dat zo’n ‘plakker’ niet bij zichzelf te rade gaat dat hij of zij een monoloog met zichzelf aan het houden is en af en toe van de ander een “ja” of “nee” te horen krijgt dat diegene dus not interested is! Heel herkenbaar dus je verhaal!

kim -

Haha, zo herkenbaar! Soms zeg ik wel eens tegen mijn vrienden/familie dat mensen kunnen ruiken dat ik kan luisteren en daarom naast mij komen zitten om hun verhaal te vertellen. Soms zijn het geweldige verhalen, soms zijn het vervelende verhalen of mensen. Ikzelf ben gelukkig geduldig maar ook wel duidelijk. Opgeven moment zeg ik: “ik ga nu verder met mijn ‘ding’ (boek, mobiel,muziek etc)” en negeer ik daarna zijn signalen om te praten. Meestal houden ze wel op na 10min praten.

Shaz -

Zo herkenbaar en ik heb geen zin om al die onzin aan te horen. Daarom neem ik altijd boeken mee om te lezen en dat is al een teken dat mensen mij niet moeten lastigvallen.

Mirjam -

Leuke video! En herkenbaar. Ik nam ´s morgens altijd dezelfde bus naar stage, waar ook een man met een beperking altijd in zat. Hij groette me altijd als ik de bus binnen liep, niks mis mee natuurlijk. Op een gegeven moment kwam ik een keer naast hem te zitten en sinds dien was het voor hem dik aan, haha.. Altijd maakte hij een praatje met mij over het weer, best gezellig voor een keer, maar het begint een beetje awkward te worden als het standaard elke keer is, er een paar rijen tussen ons zit en hij zo hard praat dat de hele bus kan meegenieten..

Miranda -

vooropgesteld: ik ben een heel sociaal en gezellig persoon;)

Maar ik heb daar zo’n hekel aan. Dat is de grootste reden waarom ik zo min mogelijk met het openbaar vervoer reis. Mensen die naast je komen zitten, mensen die ongevraagd hun hele levensverhaal vertellen, stinkende mensen…. Bah! Ik ben erg gesteld op m’n personal space zullen we maar zeggen:) haha!

Mariska -

Heerlijke video! Gelukkig nooit meegemaakt. Mijn hoofd en lichaamstaal nodigen denk ik niet zo uit, haha. Lang leve de auto, zit bijna nooit meer in de trein. Wat ik een enorme ergernis vind, is andermans gesprekken moeten aanhoren. Laatst nog gehoord hoeveel mannen een meisje had afgewerkt op vakantie. Schaamteloos.

nenacecilia -

Als ik met zo iemand opgescheept zit en er echt geen zin in heb, dan stap ik uit aan een station en stap gewoon 2 wagons verder terug in… :)

Mariska -

Geniaal!

lucindainwonderland -

Gigantisch herkenbaar en daarom ben ik ook heel blij dat ik niet meer zo heel vaak met het openbaar vervoer reis. Echter ging ik vorige week winkelen en dus nam ik de trein. Er zat een oud vrouwtje naast mij die direct begon te kletsen. Maar ik zat maar een kwartiertje in de trein dus ik hoorde het wel even aan dacht ik. Maar toen ik de vrouw vertelde dat ik er uit moest, vond ze mij zelfs onbeschoft, want ze was nog niet klaar met praten…. ja, daaaagggg, fijne dag en de mazzel! xxx Lucinda

Mirne -

Met “plakkers in de trein” moest ik meteen aan gisteren denken. Was naar Amsterdam geweest, was op de terugweg. En zat met 3 grote tassen naast me. Staat er ineens iemand naast me “mag ik hier zitten?” en dan zeg je natuurlijk geen nee, want dat is asociaal. Maar er waren nog genoeg andere plekken vrij.

Zit ik vervolgens bedolven onder al mijn tassen en voel je zo’n warm been tegen je aan. Kan ik zo slecht tegen!

Daar moest ik aan denken. 😀 Maar hij was gelukkig wel stil.

Anne Solveig -

Wat heeeerlijk, zo’n kletsvideo, haha. Ik vind dit echt zo irritant. Meestal is het wel gezellig om een beetje te kletsen over van alles en nog wat, maar inderdaad, dan is het ookg ewoon klaar.

Marcella -

Oh jongens, wat is dit herkenbaar! Op de een of andere manier komen die plakkers ook altijd net op het moment dat je er geen zin in hebt. En ze hebben dan ook totaal geen weet van non-verbale communicatie. Dat ik ze dan niet meer aan kijk, afgekapte antwoorden geef of een boek ga lezen, dat stopt ze dan echt niet. Wat nog wel wil helpen is gewoon duidelijk zeggen: Ik ga nu lezen (slapen/telefoneren/studeren), fijne reis nog verder. En dan zorgen dat je ze niet meer perongeluk aankijkt, want dat begint het relaas natuurlijk weer.

Ik moest ook gelijk aan iets anders, gerelateerds denken. Als ik bijvoorbeeld naar m’n ouders in Brabant ga en ik ben even vergeten dat het carnaval is. En je stapt niets vermoedend de feestwagon in…

Reageer ook